Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینیاختلالات بالینیاختلالات بالینی بزرگسالاناختلالات بالینی کودکاکسیر در رسانه هاتست های آنلاین روانشناسیتست های شخصیتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدسته‌بندی نشدهدیگر تست هاروانشناسی اجتماعیروانشناسی پیریروانشناسی تبلیغاتروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروانشناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروانشناسی فردیروانشناسی کودکروانشناسی محیطیروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویروش های مطالعهزبان بدنشخصیت شناسیعشق، ازدواج و رابطهعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریفن بیان و سخنوریکارگاه های روانشناسیکودک و نوجوانکودکان استثناییگالری عکسگفتار درمانیمثبت اندیشیمدیریت زمانمدیریت منابع انسانیمهارت های فردیموفقیتویدئو های روانشناسی
No more posts

مقالات اکسیر

درمان-حرفه-ای-بیش-فعالی.jpg
اسفند ۸, ۱۳۹۷

درمان بیش فعالی فقط مصرف دارو نیست. درمان‌های مؤثر دیگری نیز وجود دارند که می‌تواند به کودکان مبتلابه بیش فعالی کمک کند تا توانایی خود را برای توجه بیشتر، کنترل رفتارهای تکانشی و کاهش بیش فعالی بهبود بخشند. وعده‌های غذایی مغذی، بازی و ورزش و یادگیری مهارت‌های اجتماعی بیشتر، همه بخشی از یک برنامه درمانی متعادل است که می‌تواند عملکرد کودک مبتلابه بیش فعالی را در مدرسه و روابطش با دیگران را بهبود بخشیده و استرس و ناامیدی را در وی کاهش دهد.

دارو تنها درمان نیست

محرک‌هایی مانند ریتالین و آدرال که اغلب برای اختلال بیش فعالی /کمبود توجه (ADHD یا ADD) تجویز می‌شوند، اما ممکن است بهترین گزینه برای فرزند شما نباشد و قطعاً این تنها درمان نیست. داروهای ADHD ممکن است به کودکتان کمک کند تا تمرکز بیشتری داشته باشد یا حداقل در کوتاه‌مدت بی‌حرکت یکجا بنشیند؛ اما تا به امروز شواهد کمی وجود دارد که نشان می‌دهد پیشرفت تحصیلی، روابط یا مشکلات رفتاری را در درازمدت بهبود پیدا می‌بخشد؛ و حتی در کوتاه‌مدت، دارو تمام مشکلات را حل نخواهد کرد و علائم ADHD را کاملاً حذف نمی‌کند. علاوه بر این، نگرانی‌ها در مورد اثرات این داروهای قوی بر روی مغز در حال رشد کودکان وجود دارد؛ و عوارض جانبی مانند تحریک‌پذیری، از دست دادن اشتها و بی‌خوابی نیز می‌تواند مشکل‌ساز شود. دارو یک ابزار است، نه یک درمان.

هر کس پاسخ‌های متفاوتی به داروهای ADHD می‌دهد. برخی از کودکان پیشرفت قابل‌ملاحظه‌ای دارند، درحالی‌که برخی دیگر بسیار کم یا اصلاً بهبودی ندارند. عوارض جانبی نیز از کودکی به کودک دیگر متفاوت است و برای بعضی از آن‌ها عوارض آن به‌مراتب بیشتر از منافع داروها است. به دلیل اینکه هر کس پاسخ متفاوتی می‌دهد، پیدا کردن دارو و دوز مناسب آن زمان‌بر خواهد بود. دارودرمانی زمانی که در کنار دیگر درمان‌ها قرار بگیرد اثرگذارتر است. کودک شما نتیجه بهتری از داروها خواهد گرفت مثلاً اگر مهارت‌های مقابله‌ای جدید یاد بگیرد.

داروها همیشه باید تحت نظارت مصرف شود. هنگامی‌که داروهای ADHD با دقت مورداستفاده قرار نگیرند، تأثیر کمتری خواهند داشت و خطرناک است. پزشک باید بر عوارض جانبی نظارت داشته و احساس فرزندتان را بداند و بر اساس آن دوز لازم را تجویز کند. اگر فرزندتان دارو مصرف می‌کند به این معنا نیست که تا ابد باید دارو بخورد. اگر داروها مؤثر نبود می‌توانید با مشورت پزشک، مصرف داروها را به‌آرامی قطع کنید.


مقاله مرتبط: متیل فنیدیت، درمان اختلال بیش فعالی


درمان حرفه‌ای برای بیش فعالی

متخصصان ADHD می‌توانند به شما در ایجاد یک برنامه درمانی مؤثر برای درمان بیش فعالی کودک کمک کنند. ازآنجایی‌که ADHD به بهترین وجه به ترکیبی از درمان‌ها و استراتژی‌ها پاسخ می‌دهد، مشاوره با چندین متخصص توصیه می‌شود.

یکی از این متخصصان برای درمان بیش فعالی، روان‌پزشکان کودک و نوجوان هستند که برای تجویز دارو و تشخیص بیش فعالی به این متخصصین باید مراجعه کنید.

متخصص بعدی روانشناس است. این افراد با تشخیص بیش فعالی و کمبود توجه و روان‌درمانی به شما کمک می‌کنند. روانشناسان به افراد مبتلابه بیش فعالی کمک می‌کنند تا احساساتشان را بررسی کنند.

 گروه سوم درمانگران شناختی- رفتاری هستند. تنظیم برنامه اصلاح رفتار در مدرسه و خانه، ایجاد اهداف به‌هم‌پیوسته برای رفتار و موفقیت و کمک به خانواده‌ها و معلمان برای حفظ پاداش و پیامدهای آن از کارهایی است که درمانگران شناختی – رفتاری انجام می‌دهند.

 گروه چهارم متخصصان تربیتی هستند. این گروه تکنیک‌هایی برای موفقیت و پذیرش در مدرسه را آموزش می‌دهند.

رفتاردرمانی برای درمان بیش فعالی

رفتاردرمانی که همچنین به‌عنوان اصلاح رفتار نیز شناخته‌شده است، نشان داده است که یک درمان بسیار موفق برای کودکان مبتلابه ADHD است. این درمان زمانی مفیدتر است که درمان همراه برای کودکانی که داروهای محرک مصرف می‌کنند، باشد و حتی ممکن است اجازه کاهش دوز دارو نیز داده شود. رفتاردرمانی شامل تقویت رفتارهای مطلوب از طریق پاداش و کاهش رفتارهای نامطلوب با ایجاد محدودیت و پیامدهای آن است. مثلاً یکی از مداخلاتی که معلمان انجام می‌دهند پاداش دادن به کودکی است که تلاش کوچکی داشته که قبل از صحبت در کلاس دست خود را بالا ببرد، فرض این است پاداش دادن به تلاش برای تغییر، کل رفتار جدید را تشویق می‌کند.

رفتار درمانی بیش فعالی کودکان
رفتاردرمانی بیش فعالی

به‌عنوان والدین، شما می‌توانید با کمک درمانگر شناختی – رفتاری یک برنامه اصلاح رفتاری ویژه برای فرزند مبتلابه بیش -فعالیتان ایجاد کنید. تمرکز درمانگر شناختی- رفتاری بر روی راه‌حل‌های کاربردی برای مشکلات روزمره است. این درمانگران می‌توانند برنامه اصلاح رفتار را در خانه و مدرسه ایجاد و شمارا در شکل دادن رفتار کودکتان حمایت کنند. ازآنجایی‌که علائم مبتلایان به بیش‌فعالی به‌شدت متغیر است، شکیبایی کلید رفتاردرمانی است. یک روز کودکتان ممکن است بسیار خوب رفتار کند و روز دیگر به الگوهای قبلی برگردد. گاهی اوقات ممکن است به نظر برسد که آموزش و تمرین جواب نمی‌دهد. بااین‌حال، در طول زمان رفتاردرمانی، علائم ADHD را بهبود می‌بخشد.

آموزش مهارت‌های اجتماعی

ازآنجاکه کودکان مبتلابه نقص کمبود توجه اغلب با تعاملات اجتماعی ساده دچار مشکل هستند و عزت‌نفس پایینی دارند، نوع دیگری از درمان که می‌تواند به آن‌ها کمک کند آموزش مهارت‌های اجتماعی است. به‌طورمعمول آموزش مهارت‌های اجتماعی در یک محیط گروهی، توسط یک درمانگر هدایت می‌شود که رفتارهای موردنظر را انجام می‌دهد و سپس کودکان آن را تکرار می‌کنند. در این گروه کودکان می‌آموزند چطور واکنش‌های دیگران را تعبیر کنند و به‌طور قابل قبولی به آن‌ها پاسخ دهند. گروه مهارت‌های اجتماعی همچنین باید بر روی انتقال این مهارت‌های جدید به دنیای واقعی کار کند.

اگر کودک شما مبتلابه بیش فعالی / کمبود توجه است بهتر است هر چه سریع‌تر برای درمان اقدام کنید. درمان‌های ترکیبی بهترین درمان برای درمان بیش فعالی است.


مقاله مرتبط: درمان بیش فعالی کودکان


منبع: Helpguide


اضطراب-اجتماعی-نوجوانان.jpg
اسفند ۷, ۱۳۹۷

اختلال اضطراب اجتماعی یا هراس اجتماعی در کودکان چیزی به‌مراتب فراتر از خجالتی بودن طبیعی و یا احساس ناخوشایندی که اغلب مردم گاه‌وبیگاه تجربه می‌کنند؛ است. هراس اجتماعی، کمرویی و خجالتی بودن مفرط است که با اضطراب همراه می‌گردد و باعث می‌شود که فرد کاری که دوست دارد را انجام ندهد و یا از حضور در موقعیت‌هایی که ممکن است مجبور به صحبت کردن با دیگران گردد اجتناب کند. در این مطلب به چگونگی تشخیص و درمان این اختلال در کودکان و نوجوانان می‌پردازیم.

تشخیص اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان شامل ارزیابی علائم در چندین زمینه مختلف است. این ارزیابی اغلب شامل دیدگاه والدین و معلمان خواهد بود و ممکن است شامل استفاده از سوابق تحصیلی نیز باشد. اغلب، کودکان و نوجوانان مبتلابه اختلال اضطراب اجتماعی شناسایی نخواهند شد، زیرا والدین و معلمان باور دارند که کودک یا نوجوانشان فقط خجالتی است. بااین‌حال، تشخیص و مداخله زودهنگام در پیش‌گیری از طولانی‌مدت شدن این اختلال حیاتی هستند. شرایط پزشکی بالقوه موردبررسی قرارگرفته و توضیحات دیگری برای رفتاری همچون قلدری در نظر گرفته می‌شود. اگر دانش‌آموز در معرض خطر آسیب به خود یا خودکشی باشد، این موضوعات بلافاصله موردبررسی قرار می‌گیرند. همان معیارهای تشخیصی که برای تشخیص اختلال هراس اجتماعی که در بزرگ‌سالان بکار می‌رود شامل کودکان و نوجوانان نیز می‌شود. بااین‌حال، برخی هشدارهای دیگر نیز وجود دارد. کودکان و نوجوانان ممکن است تشخیص ندهند که ترس آن‌ها غیرمنطقی است و اضطراب آن‌ها باید در هنگام تعامل با همسالانشان نیز وجود داشته باشد و فقط در تعامل با بزرگ‌سالان نباشد.


مقاله مرتبط: علائم اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

مقاله مرتبط: درونگرایی در مقابل اضطراب اجتماعی


درمان اضطراب اجتماعی

روان درمانی اضطراب اجتماعی در کودکان
درمان شناختی رفتاری اضطراب کودکان

هدف از درمان اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان، کاهش اضطراب است و به آن‌ها کمک می‌کنند تا از عهده مدرسه و عملکرد روزانه‌شان برآیند. درمان‌های مؤثر شامل موارد زیر است:

  • درمان شناختی – رفتاری (CBT)
  • خانواده‌درمانی
  • داروهایی مانند مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین (SSRIs)، برای مثال: پاکسیل، زولوفت، پروزاک و زاناکس

علاوه بر درمان‌های استاندارد، تعدادی از راهبردهای مقابله‌ای وجود دارد که می‌تواند توسط معلمان، والدین و دانش آموزان برای مدیریت اضطراب اجتماعی در داخل و خارج از مدرسه استفاده شود. مدرسه می‌تواند نقش مهمی در این فرایند ایفا کند؛ چراکه جایی است که اختلال اضطراب اجتماعی اغلب می‌تواند تأثیر منفی بر عملکرد نوجوان داشته باشد. مداخلات مدرسه تحت رهبری روانشناسان، آموزش مهارت‌های اجتماعی و آموزش مهارت‌های آکادمیک همه شیوه‌های مفیدی هستند که مدرسه می‌تواند به‌وسیله آن‌ها در اختلال اضطراب اجتماعی مداخله کند. به‌عنوان یک والد، درباره این اختلال مطالعه کنید و آگاهی خود ازآنچه نوجوانتان تجربه می‌کند را افزایش دهید. با مدرسه در ارتباط باشید تا با معلمان، مشاوران مدرسه و پرسنل دیگر هماهنگ شوید. شما باهم می‌توانید برای بهبود وضعیت کودک و یا نوجوان مبتلابه اضطراب اجتماعی‌تان تلاش کنید.


مقاله مرتبط: تاثیر کتامین در درمان اضطراب اجتماعی


توصیه‌هایی برای والدین کودکان و نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی

به‌عنوان والد یک کودک نگران ازنظر اجتماعی، سخت است که بدانید بهترین راه برای ارائه حمایتتان چیست؟ مهم است که اضطراب اجتماعی کودکتان را به شیوه‌ای سازنده مدیریت کنید. به کودک و یا نوجوان خود فرصت دهید تا خود را در معرض موقعیت ترسناک و اضطراب زا قرار دهد. برای کودک یا نوجوانتان سخنرانی نکنید و در صورت مواجهه با این وضعیت، او را تشویق کنید. اهداف واقع‌گرایانه برای کودک یا نوجوانتان مانند رفتن به باشگاه و یا پیدا کردن دوست جدید انتخاب کنید. سپس، گام‌های کلی برای رسیدن به این هدف را مشخص کنید. هم‌چنین فعالیت‌هایی مانند هنر، صنایع‌دستی، موسیقی، یوگا و نوشتن که به کودک یا نوجوانتان کمک می‌کند آرامش پیدا کند را تشویق کنید. شنونده خوبی باشید و بگذارید کودک و یا نوجوان شما بداند که می‌تواند بر آنچه در حال تجربه است، غلبه کند. موفقیت‌های گذشته را به کودک یا نوجوانتان یادآوری کنید و اعتمادبه‌نفس او را افزایش دهید. درنهایت، اگر اضطراب شدید شد، به دنبال کمک به کودک یا نوجوان خود باشید. برخی از مشکلات برای شما خیلی بزرگ هستند که به‌تنهایی بتوانید کنترل آن را به دست گیرید و نیاز به مداخله‌هایی مانند دارودرمانی و یا درمان حرفه‌ای خواهید داشت.

اگر کودک یا نوجوانی دارید که به نظر می‌رسد مبتلابه اختلال اضطراب اجتماعی است بهتر است هر چه سریع‌تر برای تشخیص و درمان به یک متخصص مراجعه کنید. اگر این اختلال برای مدت طولانی بدون تشخیص باقی بماند، کودک یا نوجوانتان آسیب بیشتری را تجربه خواهد کرد. اگر نوجوانی با اختلال اضطراب اجتماعی هستید، به معلم، مشاور مدرسه و والدینتان در مورد علائمی که تجربه می‌کنید صحبت کنید تا بتوانید کمک مناسبی دریافت کنید. اضطراب اجتماعی کودکان اگر در حد شدیدی باشد و با کارکردهای روزمره زندگی او اختلال ایجاد نماید، بهتر است برای مداخله با متخصص روانشناسی مراجعه شود. درمان اضطراب اجتماعی بر اساس ریشه آن صورت می‌گیرد. بر اساس آن مداخلات بر روی ارتباطات والد و کودک، کار کردن روی روش‌های تربیتی والدین، روش‌های رفتاری متمرکز بر کودک صورت می‌گیرد. درصورتی‌که اضطراب تا حد زیادی ریشه زیستی داشته یا شدید باشد درمان‌های دارویی مثل داروهای ضد اضطراب به کار می‌رود.

منبع: Verywellmind


کنترل-ترس-از-رهاشدگی.jpg
اسفند ۵, ۱۳۹۷

ترس احساس طردشدگی، جزء مهمی از احساس رهاشدگی عاطفی است که باعث اثرات بیولوژیکی و فعال‌سازی مراکز فیزیکی حس درد در مغز شده و می‌تواند اثرات دائمی بر سیستم هشداردهنده مغز بگذارد. پیش‌فرض ذهن فردی که تله رهاشدگی یا طرد دارد آن است که: روابط پایدار نیست- دیگران او را رها خواهند کرد- او توان تحمل طردشدگی را ندارد. به‌این‌ترتیب فرد همواره نگران طرد و ترک شدن است. او گوش‌به‌زنگ طرد شدن است و ذهنش همواره به‌ دنبال نشانه‌های طردشدگی در دیگران می‌گردد. او در کودکی و بزرگ‌سالی گزیده شده است و از ریسمان سیاه‌وسفید می‌ترسد.

در این مقاله به ادامه راهکارهای کنترل ترس از رها شدن که در مقالات قبلی اشاره‌شده می‌پردازیم.

به دنبال کمک از فرد موردعلاقه‌تان نباشید

برای کنترل ترس از طرد شدن، کمک گرفتن از فرد موردعلاقه‌تان، راه‌حل خوبی نیست. اگر ترس از رها شدن دارید، نباید فرد مورد علاقه تان را مسئول بدانید تا به شما احساس امنیت بدهد. شما باید رفتارهای کنترل‌گرانه‌ای که بر پایه ترستان است را متوقف کنید. دوباره باید دلیل این ترس‌ها را به یادآورید و اینکه آن‌ها برای سلامت عاطفی شما موردنیاز نیستند. درواقع، نگه‌داشتن این ترس‌ها تنها مانع شما می‌شود. از شر “من ارزشمند نیستم” خلاص شوید. با گفتن این حرف شروع کنید که شما ارزش دارید. زمانی که این افکار بی‌ارزش بودن در ذهنتان ظاهر می‌شود، خودگویی می‌تواند به شما کمک کند که روش‌های جدیدی برای فکر کردن داشته باشید.

خودگویی‌های مثبت را جایگزین ترستان کنید

صحبت با خود، بسیار قدرتمند است. این به شکل دادن نحوه تفکر شما در مورد خودتان کمک می‌کند. آیا به خودگویی‌های خودتان اجازه می‌دهید شما را غرق در ترس‌ها، شک‌ها و موارد منفی درباره خودتان کند؟ اگر جوابتان مثبت است، وقت آن است که هر یک از این افکار را با خودگویی مثبت جایگزین کنید. هدف شما در خودگویی‌های مثبت این نیست که بر رابطه‌تان تمرکز کنید زیرا این دلیل ترس شما از رهاشدگی نیست. ترس شما از طرد شدن بر پایه احساسات بی‌ارزشی است که به خاطر رهاشدگی در گذشته‌تان به وجود آمده ‌است. شما باید افکار منفی و ترس خود را با گفتار مثبت در مورد خود و ارزشمندی‌تان جایگزین کنید. به خودتان یادآوری کنید که فردی ارزشمند هستید و به دنبال ویژگی‌های مثبت در خودتان باشید که شایسته ستایش باشد تا بتوانید در زمانی که دچار ترس می‌شوید روی این احساسات تمرکز کنید.

ایده تنها بودن را قبول کنید

تنها بودن اشکالی ندارد. شما به شخص دیگری در زندگی خود نیاز ندارید تا یک فرد با ارزش باشید. تو ارزشمندی زیرا تو “تو” هستی. مجرد بودن و در رابطه بودن هر دو خوب است. اگر رابطه‌تان به پایان رسیده است، به دنبال فرصتی باشید تا تنهایی‌تان و آن چیزی که برایتان مناسب است را بپذیرید. در مجرد بودن و بودن در رابطه، چیزهای مثبتی پیدا کنید؛ در این صورت قرار گرفتن در هر دو موقعیت برایتان خوب خواهد بود. ارزش شما بر اساس وضعیت روابطتان نیست.

ایجاد شبکه حمایتی

ایجاد شبکه حمایتی دوستانه برای غلبه بر ترس از رهاشدن
ایجاد شبکه حمایتی

برخی افراد با احساس ترس از رهاشدگی، در روابط عاشقانه خود بسیار متمرکز می‌شوند، به دلیل اینکه عادت دارند افراط کنند و در رابطه خود بیش‌ازحد خدمت رسان باشند. این باعث می‌شود روابط دیگرشان را از دست بدهند. حفظ دوستی‌ها زمانی که نسبت به شخص دیگری درگیری ذهنی دارید، سخت است. آیا با دوستان خود فقط درباره آن شخص مهم صحبت می‌کنید؟ آیا وقتی با دوستان خود هستید دائماً درباره آن شخص فکرمی کنید؟ این رفتارها به شما در ایجاد روابط معنی‌دار با دیگران کمک نمی‌کند. برای داشتن یک زندگی متعادل، شما نیاز به دوستان دیگری نیز دارید. به شبکه‌ای از افراد نیاز دارید که بتوانند شما را حمایت کنند. به‌این‌ترتیب اگر رابطه عاشقانه شما با شکست روبرو شود، شما تشویق، عشق و حمایت از دوستان و خانواده خود دریافت خواهید کرد. با شرکت در فعالیت‌هایی که به آن‌ها علاقه دارید، دوستان جدیدی پیدا کنید. اگر به ورزش علاقه دارید به باشگاه بروید یا ساز جدیدی بیاموزید یا اگر به کمک به دیگران علاقه دارید به سازمان‌های خیریه بپیوندید. وقت خود را فقط صرف یک نفر نکنید که مانع از پیشرفت روابط دوستانه دیگر شما بشود، شما در تمام مراحل زندگی‌تان به دوست نیاز دارید. ترس از رها شدن باعث می‌شود که شما تنها روی یک نفر متمرکز شوید و تمام‌وقت خود را بخواهید با او بگذرانید. اجازه بدهید که دوستی‌هایتان گسترش پیدا کند و تنها یک نفر شبکه حمایتی شما نباشد. شما به افراد بیشتری در زندگی نیاز دارید چون شما در این دنیا یک جزیره تنها نیستید. رفتار سالم این است که درحالی‌که شما هنوز رابطه عاشقانه خود را حفظ کرده‌اید، با اشخاص دیگر نیز دوست باشید.

به رفتارهایی که از ترس تغذیه می‌شوند، توجه داشته باشید

همان‌طور که قبلاً بحث شد، رفتارهایی وجود دارند که ناشی از ترس از رها شدن هستند. مهم است که نه‌تنها درک کنیم که این رفتارها درگذشته رخ‌داده‌اند، بلکه باید از وجود آن‌ها در حال حاضر نیز آگاه باشیم. هوشیاری و آگاهی خود را نسبت به این رفتارها تقویت کنید تا زمانی که این رفتارها شروع می‌شوند بتوانید آن‌ها را متوقف کنید. به خودتان یادآوری کنید که شما بر اساس ترس از رها شدن عمل می‌کنید و این رفتارها در گذشته به شما کمک نکرده و در آینده نیز به شما کمک نخواهد کرد. با ترس خود صحبت کنید و به آن‌ها بگوئید که با تغییر رفتارتان آن‌ها را کنترل خواهید کرد.

ترس از رهاشدن، یکی از مشکلات رایج جهت مراجعه به روان‌درمانی است و روان‌درمانگران معمولاً با تعداد زیادی از این افراد روبه‌رو می‌شوند. حل کردن این مشکل برای درمانگران و مراجعان همواره یکی از جذاب‌ترین کارهاست؛ اما باید به خاطر داشت که نمی‌توانیم توقع داشته باشیم این مسئله با یک جلسه حل شود. حل کردن این مشکل برای درمانگر و مراجع شبیه به سفر کردن به گذشته بیمار است. آن‌ها مجدد باهم بزرگ‌شده و هر جلسه بر روی مسائل پایه‌ای بیمار کار می‌کنند.


مقاله مرتبط: کنترل ترس از رها شدن (بخش اول)

مقاله مرتبط: کنترل ترس از رها شدن (بخش دوم)

مقاله مرتبط: خیانت به دلیل ترس از رهاشدگی


منبع: Lifehack


کنترل-ترس-از-رهاشدگی.jpg
اسفند ۴, ۱۳۹۷

افراد با احساس طردشدگی دائمی و تله رهاشدگی همواره در انتظار طرد و ترک شدن هستند و نشانه‌های طرد واقعی و تصوری را، در دیگران بسیار سریع تشخیص می‌دهند. آن‌ها باوجودآنکه همواره منتظر طرد شدن هستند ولی در هنگام مرگ یا خیانت نزدیکان خود بیشتر از افراد دیگری که احساس طردشدگی ندارند از این وقایع آسیب می‌بینند و مدت زمان بیشتری برای ترمیم خود نیاز دارند. این افراد وابستگی شدیدی به فرد طرد کننده خود دارند. در این مطلب در ادامه مقاله قبلی، راهکارهایی برای غلبه بر ترس از رها شدن را موردبررسی قرار داده‌ایم.

برای درک ترستان آن را بشناسید

ترس از طرد شدن از کجا شروع شد؟ چه اتفاقی در زندگی شما افتاد که باعث شد شما این‌طور احساس کنید؟ آیا ترس شما در آن موقع مجاز بود؟ آیا این ترس‌ها به زندگی و روابط فعلی شما واردشده‌اند؟ سؤالاتی مانند این‌ها می‌توانند به شما کمک کنند تا بفهمید کجا و چه زمانی ترس شما شروع‌شده و چگونه آن‌ها در حال حاضر بر شما تأثیر می‌گذارند. وقتی بدانید از کجا و چگونه شروع‌شده است، می‌توانید درک کنید که این ترس برایتان مفید نخواهد بود. این ترس‌ها در برخی موارد هیچ‌گاه از بین نمی‌روند اما با شناخت منبع آن می‌توانید زمانی که می‌خواهد بروز کند، آن را از بین ببرید. وقتی‌که دلیل آن را بدانید این ترس دیگر نمی‌تواند برایتان مفید باشد.

درباره ترستان بنویسید

نوشتن در مورد رهاشدگی‌تان یکی از راه‌های کشف احساسات، عواطف و افکارتان در مورد این مسئله است. اگر بتوانید آن‌ها را روی کاغذ بیاورید، به فرآیند ذهن خود از طریق این ترس‌ها و احساسات کمک می‌کنید. اگر ازلحاظ احساسی در این فرآیند گیرکرده‌اید و یا متوجه شده‌اید که به‌اندازه کافی به شما کمک نمی‌کند، یک درمانگر را پیدا کنید که بتواند یاریگر شما باشد. یک‌راه دیگر برای کشف این عواطف، درک و پیدا کردن ریشه ترستان است. درک این ریشه به شما کمک می‌کند تشخیص دهید که در عملکرد روابط فعلی‌تان موردنیاز و یا مفید نیست، زیرا باعث اقدامات شدید و ترس‌های ناسالم شده ‌است. در اینجا چند سؤال وجود دارد که می‌توانید در زمان نوشتن موردبررسی قرار دهید.

نوشتن ترس ها برای شناخت بهتر آنها
نوشتن-درباره-ترس-ها
  • اولین بار چه زمانی این مسئله را تشخیص دادید؟
  • آیا بارها احساس کرده‌اید که در زندگی رهاشده‌اید؟ اگر این‌طور است، آن تجربیات چه بوده و چگونه با آن‌ها برخورد کردید؟
  • آیا احساس کرده‌اید که این رها شدن تقصیر شما است؟
  • چه پیامی، درست یا نادرست، شما در مورد رهاشدگی‌تان (به‌خصوص در مورد علت آن) به خودتان می‌گویید؟
  • چگونه رها شدن‌های قبلی در زندگی، بر روابط شما تأثیر گذاشته، هم در حال و هم درگذشته؟
  • چه رفتارهایی را می‌توانید تشخیص دهید که به علت ترس از رهاشدگی‌تان به وجود آمده‌اند؟
  • شما امروز چه‌کاری می‌توانید انجام دهید تا رفتارهای ناخواسته که بر اساس ترس از رها شدن است را متوقف کنید؟
  • برای رهایی ترس از طرد شدن در رابطه فعلی‌تان، دوست دارید نسبت به چه رفتارهایی آگاه‌تر شوید تا بتوانید آن‌ها را تغییر دهید؟

می‌توانید در هر بار نوشتن، یک یا چند سؤال بالا را موردبررسی قرار دهید.

بپذیرید میزانی از ترس ممکن است همیشه وجود داشته باشند

داشتن ترس، یکی از ویژگی‌های انسان است. شما ممکن است هرگز ترس از رها شدن خود را به‌طور کامل از بین نبرید، اما می‌توانید بر واکنش‌های خود نسبت به ترس کنترل داشته باشید. مهم است که بدانید چه زمانی این لحظات ترسناک را در رابطه‌تان دارید. به‌عنوان‌مثال، آن لحظات ترسی که باعث می‌شود شما بخواهید کنترل کنید که همسرتان به چه کسی نگاه می‌کند، به کجا می‌رود و چه‌کاری بدون شما انجام می‌دهد. شما باید الگوهای ناسالم فکرتان را تشخیص دهید و درک کنید که ریشه این ترس چیست. انجام این کار به شما کمک می‌کند تا متوجه شوید که ترس و افکار متعاقب آن برای کنترل همسر یا سایر افراد دیگر، در رابطه ناسالم است. فکرتان را به سمت گفتگوی مثبت با خودتان هدایت کنید. به خود بگویید که سزاوار عشق هستید. همچنین به خودتان یادآوری کنید که ارزش شما بر پایه یک رابطه نیست. شما می‌توانید در یک رابطه خوب باشید و به‌تنهایی نیز می‌توانید خوب باشید. دلیل ریشه‌ای این ترس را بشناسید و به خودتان بگویید که دیگر نیازی به این کار نیست زیرا این به شما کمک می‌کند به روشی سالم در روابط خود عمل کنید. شما ممکن است همیشه کمی ترس داشته باشید چون ترس از رهاشدن عمیق است و ترس یک واکنش طبیعی انسان است؛ اما شما می‌توانید به خودتان کمک کنید تا آسیب‌های خود را به حداقل برسانید و به آن‌ها اجازه ندهید که الگوهای فکری و رفتارهای شمارا کنترل کنند.

ترس از طردشدگی و شکست تنها مانع بزرگ رسیدن به موفقیت در بزرگ‌سالی است؛ که در حد نهایتش باعث می‌شود ما کاملاً درگیر این باشیم که هیچ اشتباهی نکنیم و همچنین به دنبال تائید دیگران برای امنیت و آرامش خودمان بیش از هر موضوع دیگر باشیم. بهتر است هر چه سریع در پی راهی برای کاهش این ترس خود باشید. روان‌درمانی، روش بسیار مناسبی برای کنترل ترس از رهاشدن است. در مطلب بعدی بیشتر به این موضوع خواهیم پرداخت.


مقاله مرتبط: کنترل ترس از رها شدن (بخش اول)

مقاله مرتبط: کنترل ترس از رهاشدن (بخش سوم)

مقاله مرتبط: خیانت به دلیل ترس از رهاشدگی


منبع: Lifehack


کنترل-ترس-از-رهاشدگی.jpg
بهمن ۳۰, ۱۳۹۷

ترس از رهاشدن در افرادی که در سال‌های اولیه زندگی طردشدن را تجربه کرده‌اند بیشتر است. این ترس ممکن است به دو دلیل در فرد ایجادشده باشد؛ یا والدین نقشی در رشد و تربیت کودک خود نداشته و مشکلات روان‌شناختی زیادی برای کودک به وجود آورده‌اند و یا در رابطه قبلی این ترس را تجربه کرده‌اند. در ادامه راه‌هایی برای کنترل ترس از رها شدن موردبحث و بررسی قرارگرفته است.

به خاطر داشته باشید که شما ارزش دوست داشته شدن را دارید

تقریباً همه‌کسانی که ترس از طرد شدن دارند حس نبرد عاطفی اساسی را تجربه می‌کنند؛ این حس بدین معناست که آن‌ها احساس می‌کنند ارزش دوست داشته شدن ندارند. این ترس از رهاشدن احتمالاً به دلیل طردشدگی است که در دوران کودکی برایشان اتفاق افتاده است. ازآنجایی‌که فردی که به او وابسته بوده‌اند حالا به هر دلیلی آن‌ها را ترک کرده است، درنتیجه آن‌ها این احساس برایشان ایجادشده که دوست‌داشتنی نیستند. مغز یک کودک احتمالاً این‌گونه فکرمی‌کند: “اگر مرا دوست داشت، ترکم نمی‌کرد”. ترک کردن در ذهن به این معناست که دوست‌داشتنی نیست؛ حتی اگر این موضوع حقیقت نداشته باشد. ذهن یک کودک به همین سادگی کار می‌کنید.

با گذشت زمان آن‌ها از خود می‌پرسند که چه چیزی آن‌ها را غیرقابل دوست داشتن کرده است. آیا به اندازه کافی زیبا نبودند؟ آیا به اندازه کافی باهوش نبودند؟ یا به اندازه کافی خوب نبودند؟ این افکار می‌توانند ریشه‌دار شوند و تا بزرگ‌سالی ادامه داشته باشد. نتیجه آن فرد بالغی است که هنوز احساس می‌کند چیزی در مورد او وجود دارد که باعث می‌شود ارزش دوست داشته شدن به‌طور کامل و حقیقی را نداشته باشد. آن‌ها اغلب به‌طور ناخودآگاه بر این باورند که در یک رابطه برای اینکه طرف مقابل ترکشان نکند باید همه‌چیز را کنترل کنند. سعی خواهند کرد روابط خود و دیگران را بر اساس ترس از رها شدنشان کنترل کنند. اولین قدم برای غلبه بر ترس از رهاشدن این است که بدانند ارزش عشق و دوست داشتن را دارند.

همه سزاوار عشق هستند و هیچ کس کامل نیست. همه می‌خواهیم دوست داشته باشیم و دوستمان بدارند. همه ما نقص‌هایی داریم؛ بنابراین عشق شامل دو فرد دارای نقص است. هرکدام ارزش دوست داشتن و بودن در یک رابطه را دارند. شما ارزش عشق، نقص و همه چیز را دارید. این به این معنا نیست که همه باید شما را دوست داشته باشند چون این غیرواقعی است. برای همه یک نفر وجود دارد. وقتی کسی را پیدا کردید، به خودتان یادآوری کنید که شما ارزش محبت و توجهی که دریافت می‌کنید را دارید. مراقب رابطه‌تان باشید اما آن را هویت و مرکز ارزش خود قرار ندهید.

از نظر احساسی متکی‌به‌خود باشید

متکی به خود برای غلبه بر ترس از رهاشدگی
متکی-بودن-به-احساس-خود

هویت شما نباید به تنهایی به یک رابطه وابسته شود. بودن در رابطه شما را تعریف نمی‌کند. مطمئن شوید که می‌توانید این افکار را در آغوش بگیرید و بدانید که اگر تنها هم شوید، می‌توانید خوب باشید. ارزش شما در بودن در رابطه نیست. در عوض شما ارزشمندید چون شما “شما” هستید و هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند شما را بهتر کند. اگر از نظر عاطفی به روابط فعلی یا گذشته‌تان متکی هستید، متکی‌به‌خود شدن از نظر عاطفی نمی‌تواند ساده اتفاق بیافتد. اگر نمی‌توانید از نظر عاطفی به خود متکی باشید، روان‌درمانی می‌تواند به شما کمک کند. مستقل شدن از نظر احساسی، بلافاصله اتفاق نمی‌افتد، پس در این روند با خودتان مهربان باشید.

به دنبال افرادی که از نظر احساسی قابل‌دسترس نیستند، نباشید

برخی از افرادی که ترس از طرد و رد شدن دارند، به‌طور مرتب به دنبال روابط با افرادی هستند که از نظر احساسی در دسترس نیستند. این چرخه معیوب را از بشکنید و به‌جای این افراد، به دنبال افرادی باشید که آماده، راغب و ازنظر عاطفی قادر به حفظ رابطه با شما هستند. اگر الگوی روابط شما به این صورت است، درمان می‌تواند برایتان بسیار مفید باشد.

ترس از رها شدن ممکن است برای مدت طولانی درون شما باشد، اما با درک ارزش خود و درک ریشه ترستان، شما قادر خواهید بود که بر آن غلبه کنید و دوباره روابط سالم داشته باشید. هر کسی که احساس ناامنی می‌کند، همیشه این احساس با او خواهد بود، اگر برای امنیت به دیگران تکیه کند. امروز با پیروی از این توصیه‌ها کنترل ترس خود را در دست بگیرید و خواهید دید که روابط شما تغییر خواهد کرد. در مطالب بعدی درباره روش‌های دیگر غلبه بر ترس از رهاشدن بحث خواهیم کرد.


مقاله مرتبط: کنترل ترس از رها شدن (بخش دوم)

مقاله مرتبط: کنترل ترس از رهاشدن (بخش سوم)

مقاله مرتبط: خیانت به دلیل ترس از رهاشدن 


منبع: Lifehack



اکسیر در چند خط

مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی اکسیر با داشتن نیروهای متخصص و با تجربه، دانش به روز در زمینه روش های درمانی، تکنولوژی برتر مغز و شناخت و همچنین با ارائه خدمات متنوع و مراجع محور در زمینه خدمات روانشناختی به بهبود و ارتقا سلامت روان شما می اندیشد.

اطلاعات تماس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

۸۸۵۷۱۸۰۰ – ۸۸۰۷۸۵۸۵
۸۸۵۸۱۷۸۶ – ۸۸۰۷۸۸۴۴

شعبه فلکه اول تهرانپارس

۷۶۷۱۰۸۲۳ – ۷۷۸۸۲۸۱۷
۷۶۷۱۰۸۱۹


آدرس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

شهرک غرب ،بلوار دادمان ، خیابان فلامک شمالی ، کوچه حیدریان پلاک ۱۸

شعبه فلکه اول تهرانپارس

فلکه اول تهران پارس ، خیابان امیری طائمه(۱۴۲ غربی) پلاک ۱۲ واحد ۱




تمامی حقوق مادی و معنی این سایت مطعلق به مجموعه اکسیر میباشد.هرگونه کپی برداری از این سایت پیگرد قانونی دارد