Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینی بزرگ‌سالاختلالات بالینی کودکاناختلالات بالینی نوجواناناعتیادتست های تشخیصیتست های خود شناسیتست های شخصیتتست های عشق و رابطهتست های متفاوتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدسته‌بندی نشدهدیگر تست‌ های روان‌شناسیروان‌شناسی اجتماعیروان‌شناسی پیریروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروان‌شناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروان‌شناسی فردیروان‌شناسی کودکروانشناسی محیطیروان‌شناسی نوجوانروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویزبان بدنشخصیت شناسیعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریکارگاه های روانشناسیگالری عکسگفتاردرمانی کودکانمثبت‌اندیشیمدیریت منابع انسانیمراکز روانشناسی تهرانمشاوره خانواده و بزرگ‌سالمشاوره و روان‌شناسی کودکمشاوره و روان‌شناسی نوجوانموفقیتنقد روانشناسی فیلم سینمایینمونه موفق دکتر فلسفینمونه موفق فرناز رضایینمونه موفق نفیسه مطلقنمونه های موفق اکسیرویدئوهای اکسیر
No more posts

مقالات اکسیر

اختلال-دفع.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۷ دقیقه

اختلال دفع در کودکان چیست؟

اختلال دفع در کودکان یکی از مسائلی است که والدین به آن خیلی حساس هستند و از جمله نگرانیهای والدین است. اختلال دفع در کودکان شامل بی اختیاری در ادرار و بی اختیاری در مدفوع است.

در ادامه مطلب گذشته که درباره سبب شناسی اختلال دفعی بود؛ در این مطلب به نشانه‌ها و روش درمانی اختلال دفع می پردازیم.

انواع اختلال دفع

بی‌اختیاری دفع ادرار

بي‌اختياري‌ ادرار یعنی فرد اختيار مثانه‌ طبيعي را دارد اما به علت‌ محدوديت‌هاي‌ فيزيكي‌ نمي‌تواند خود را به‌ موقع‌ به‌ توالت‌ برساند.

علل احتمالی بی‌اختیاری دفع

۱) فراموش‌ كردن‌ اینکه به‌ توالت‌ برود
۲) دفع كردن‌ در هر جا و هر زمان
۳) تنبلی در بلند شدن‌ به‌موقع‌ از تخت‌ براي‌ رفتن‌ به‌ توالت‌

  • علل‌ فیزیکی:

۱) زوال‌ عقل‌

۲) افسردگي‌

۳) اختلالات‌ حركت‌

۴) عوامل تشدیدکننده بيماري

۵) عفونت‌هاي‌ اداري‌

۶) ديابت‌ شيرين‌

۷) بالا رفتن‌ سن‌؛ كمبود استروژن در زنان‌

۸) سابقه‌ چندين‌ زايمان‌

۹) آسيب‌ نخاعي‌ در افراد

۱۰) وجود يك‌ بيماري‌ عمومي‌ تضعیف‌کننده‌

انواع عدم کنترل ادرار

۱) اولیه

۲) ثانویه

اولیه: کودک از همان ابتدا نتوانسته ادرارش را کنترل کند.

ثانویه: ناتوانی در عدم کنترل ادرار بعد از مدت‌ها کنترل ادرار به وجود می‌آید

علائم تشخیصی اختلال دفع در ادرار

علامت اساسی بی‌اختیاری کنشی در ادرار، دفع ادرار در طی روز یا شب در رختخواب یا لباس است. اغلب اوقات این عمل غیرارادی است امّا گاهی نیز ممکن است ارادی باشد. برای تشخیص دادن بی‌اختیاری کارکردی ادرار عمل دفع باید حداقل دو بار در هفته و حداقل به مدت سه ماه رخ دهد، یا این‌که ازنظر بالینی موجب نابهنجاری یا تخریب قابل‌ملاحظه‌ای در کارکرد اجتماعی تحصیلی یا دیگر حوزه‌های مهم کارکردی شود.

فرد باید به سنی رسیده باشد که از کودک انتظار می‌رود ادرار خود را کنترل کند (بدین معنی که سن تقویمی کودک حداقل باید ۵ سال باشد یا چنانچه کودک تأخیر در رشد دارد سن عقلی او باید حداقل معادل ۵ سال باشد). عدم کنترل ادرار منحصراً ناشی از تأثیر مستقیم فیزیولوژیکی یک ماده مثل داروهای افزاینده ادرار یا یک حال طبی عمومی مثل دیابت نباشد.

علائم و اختلالات همراه

عوارض ناشی از بی‌اختیاری ادرار به محدودیت‌های اعمال‌شده بر فعالیت‌های اجتماعی (مثل شرکت در اردوهای چندروزه)، تأثیر آن بر عزت‌نفس کودک، میزان طرد اجتماعی از سوی همسالان و عصبانیت، تنبیه و طرد از جانب مراقبان بستگی دارد.

اگرچه بیشتر کودکان مبتلابه بی‌اختیاری ادرار از اختلال روانی دیگری رنج نمی‌برند، شیوع اختلالات روانی و دیگر اختلالات مربوط به رشد در افراد مبتلابه بی‌اختیاری ادرار بیش از افراد معمولی است. با این اختلال ممکن است بی‌اختیاری مدفوع، اختلال شبگردی و اختلال وحشت خواب نیز وجود داشته باشد.

عفونت‌های مجاری ادرار در کودکان مبتلابه بی‌اختیاری ادرار، به‌ویژه نوع روزانه آن شایع‌تر از کودکانی است که مبتلابه این اختلال نیستند. معمولاً پس از درمان مناسب عفونت موجود، بی‌اختیاری ادرار همچنان ادامه می‌یابد.

انواع فرعی شب‌ادراری

۱) شبانه: شایع‌ترین نوع بی‌اختیاری ادرار، ادرار در جریان خواب شبانه تعریف می‌شود. زمان وقوع این رویداد معمولاًدر طی نیمه نخست شب است. گاهی هم در طی خواب (رم) رخ می‌دهد. عدم کنترل ادرار شبانه ۶۳% گزارش‌شده.

۲) روزانه: بی‌اختیاری ادرار روزانه در دخترها شایع‌تر از پسران است و پس از سن ۹ سالگی نادر است. افرادی که بی‌اختیاری ادرار روزانه دارند می‌توان به دو گروه تقسیم کرد. گروه اول (نا خودداری فوری) که مشخصه آنان میل ناگهانی, و ناپایداری در برابر فشاراست. گروه دوم (تأخیر در تخلیه) که آگاهانه میل به ادرار کردن را به تأخیر می‌اندازند تا اینکه نا خود ادراری رخ می‌دهد. البته این تأخیر گاهی ناشی از اکراه دررفتن به دستشویی به دلیل اضطراب اجتماعی یا مشغول شدن به فعالیت‌های تحصیلی یا بازی است. عدم کنترل ادرار روزانه ۷% گزارش‌شده است.

۳) روزانه و شبانه: این نوع فرعی به‌عنوان ترکیبی از بی‌اختیاری ادرار نوع روزانه و شبانه تعریف‌شده است. عدم کنترل ادرار در این نوع مشکل ۳۰% گزارش‌شده است.

 

 

اختلال دفع در مدفوع

اختلال در دفع مدفوع می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد. استرس‌ها و هیجان‌ها ترس، آزار جنسی، رشد نکردن دستگاه عصبی، وراثت، بیماری صرع، اضطراب، یبوست، اهمال در آموزش توالت رفتن، واکنش‌پذیری کودک و مشکلات عضوی گوناگون می‌توان عامل سبب‌ساز این اختلال باشد. این کودکان اغلب شکم‌های بادکرده دارند و ممکن است از دردهای شکمی نیز رنج ببرند، اکثر این کودکان دچار یبوست هستند و یا گاهی بدون هیچ دلیل عضوی از رفتن به توالت و دفع مدفوع امتناع می‌ورزند.

در کودکانی که دچار یبوست هستند، به علت درد ناشی از عبور و تخلیه مدفوع به دلیل کوچک بودن مخرج انتهائی، کودک از توالت رفتن وحشت دارد و با جلوگیری از انجام عمل دفع، یبوست سخت‌تری را موجب می‌شود، هنگامی‌که کودک تجربه ناخوشایندی از رفتن به توالت داشت باشد، ترس و تنفر از آن مکان برایش به وجود می‌آید و درنهایت باعث می‌شود که مدفوع خود را نگه دارد.

در کودکانی که دچار یبوست نیستند و بدون هیچ دلیل عضوی، از توالت رفتن امتناع می‌ورزند، بروز چنین رفتارهایی در این کودکان می‌تواند دلایل گوناگونی داشته باشد که از مهم‌ترین آن‌ها مخالف با والدین و مبارزه برای دستیابی و کسب قدرت و به دست آوردن توجه والدین است و یا گاهی این کودکان از کثیف کردن خود در توالت می‌ترسند، زیرا درگذشته به‌این‌علت تنبیه‌شده‌اند و درنتیجه سعی می‌کنند مدفوعشان را در خود نگه‌دارند تا از این طریق نظم را رعایت کرده باشند.

بعضی از والدین انتظارات خیلی زیاد از پاکیزگی کودکان دارند و همچنین گاهی تعاملات غلط و منفی بین کودک و خانواده می‌تواند سبب بروز این مشکل شود.

بی‌اختیاری مدفوع

علامت اساسی بی‌اختیاری مدفوع دفع مکرر در محل‌های نامناسب (لباس. کف اتاق. توی رختخواب و…) است. این عمل باید حداقل ماهیانه بیش از یک‌بار و سه ماه متوالی انجام گیرد. سن عقلی و زمانی او باید ۴ سال باشد. اختلال عضو وجود نداشته باشد. این عمل ناشی از تأثیر مستقیم فیزیولوژیکی یک ماده (میلین‌ها) نباشد. اجابت‌ مزاج‌ دردناك‌ و وجود زخمب اشد. بروز بحران‌ جسمي‌ يا عاطفي‌ در زندگي‌ كودك‌، مثل‌ تولد خواهر يا برادر وجو نداشته باشد.

عوامل تشدیدکننده بيماري:

  • بروز اخير يك‌ بيماري‌ كه‌ موجب‌ زیادشدن‌ توجه‌ به‌ كودك‌ شود.
  • سوء رفتار
  • استرس
  • به‌ هنگام‌ بروز بيماري‌ در كودك‌، توجه‌ خيلي‌ بیش‌ازاندازه‌ به‌ وي‌ نداشته‌ باشيد.
  • از تأكيد بیش‌ازاندازه‌ در مورد عادت‌ رفتن‌ به‌ توالت‌ خودداري‌ كنيد.
  • به‌ اين‌ مسئله‌ رويكردي‌ تدريجي‌ و انتظاراتي‌ واقع‌بينانه‌ داشته‌ باشيد.
  • در صورت‌ وقوع‌ تصادفي‌ بي‌اختياري‌ اجابت‌ مزاج‌، مايه‌ خجالت‌ كودك‌ خود نشويد و وي‌ را سرزنش‌ نكنيد.
  • به‌ موقعيت‌هايي‌ كه‌ براي‌ كودك‌ استرس‌زا هستند حساسيت‌ نشان‌ دهيد و با وي‌ در مورد احساساتش‌ صحبت‌ كنيد.
  • كودك‌ خود را در برابر سوء رفتار جسمي‌ و جنسي‌ محافظت‌ كنيد.
  • به‌ تغذيه‌ مناسب‌ كودك‌ خود توجه‌ نشان‌ دهيد.

 

درمان

  • به‌طور کل در درمان این اختلال، مطالعات پژوهش‌های مختلف بیانگر آن هستند که درمان‌های رفتاری وسیله مطمئنی برای درمان این اختلال به شمار می‌آیند، در کودکانی که دچار یبوست هستند باید با روش‌های مختلف سعی در از بین بردن یبوست کرد، می‌توان برای از بین بردن یبوست حبوبات، غلات و انواع سوپ و سبزیجات و میوه‌های تازه را در برنامه غذائی کودک افزایش داد تا یک اجابت مزاج خوب به وجود آید، تجارب مکرر بدون ناراحتی از دفع می‌تواند به کودکی که تجارب دردناکی را درگذشته تجربه کرده، کمک کند.
  • حال کودکی که به علل اختلال عاطفی و بدون هیچ علت عضوی، حالت قبض مدفوع را دارد، در درمان این کودکان ابتدا می‌بایست شرح‌حال دقیقی از وضعیت آن‌ها به دست آورده تا بتوان علت حبس مدفوع را مشخص کرد و در صورت وجود تنش‌های خانوادگی و تعامل منفی والدین و کودک و وجود استرس و ترس، آن‌ها را از بین برد.
  • پژوهش‌هایی که عمدتاً از بررسی مربوط به آموزش کنترل مدفوع تشکیل می‌شود به‌صورت قوی مبین آن است که آموزش توأم با سخت‌گیری و تنبیه منجر به ایجاد خصومت در کودکان می‌شود که در این مرحله باید علل لجاجت و خصومت کودک با والدین مشخص شود تا بتوان آن‌ها را از بین برد.
  • همچنین عده‌ای از کودکان وجود دارد که مدفوع را جزئی از وجود خود می‌دانند که در این صورت باید والدین برای کودک، بدنش را به شکل خیلی ابتدائی تشریح کنند و در مورد چگونگی به وجود آمدن و خروج مدفوع برایش توضیح دهند تا کودک بداند که مدفوع جزئی از بدن او نیست و نیاز به خروج دارد؛ و یا کودکانی هستند که از محیط توالت می‌ترسند و به‌این‌علت از رفتن به آنجا امتناع می‌ورزند که باید در این صورت ترس کودک را شناخت، با او به توالت رفت محل قرار گرفتن ادرار و مدفوع را به او نشان داد.
  • یا اگر از صدای سیفون می‌ترسد باید به همراه او سیفون را کشید و برایش توضیح داد که چه عملی را انجام می‌دهد و بی‌خطر است، کودک را برای صحبت کردن در مورد ترس‌هایش تشویق کنید، کودک را به‌طور آزمایشی بر روی توالت بنشانید تا متوجه شود که به درون آن نمی‌افتد، یک اسباب‌بازی مخصوص که کودک دوست دارد را در توالت بگذارید که کودک تشویق شود و محیط مطبوعی برایش به وجود آید.
  • یکی دیگر از عواملی که باعث می‌شود کودک از رفتن به توالت خودداری کند ممکن است به‌این‌علت باشد که برخی از والدین از مکان توالت برای تنبیه کودک استفاده می‌کنند که این کار موجب ناامن شدن محل توالت برای کودک شده و او در آنجا احساس ترس می‌کند، درنهایت والدین باید سعی کنند به‌دقت، کودک خود را بشناسند تا از این طریق بتوانند او را درک کنند و مسائل او را حل نمایند.
کمک درمانگر

درمانگر باید در فهم کودک نیازهای او بکوشد و با وی رابطه عاطفی برقرار کند تا بیماری به‌آسانی درمان شود. ازجمله کارهایی که او باید انجام دهد:

  • از توبیخ و تنبیه کردن کودک بپرهیزیم
  • کودک را برای بیان مشکلات خود و کمک به پدر و مادر برای درک مشکلاتش و اصلاح رابطه‌اش و اعضای خانواده و…تشویق کنیم.
  • از بین بردن جو اضطراب، ترس و ناآرامی در محیط خانه
  • کودک را در فواصل معین از شب برای ادرار کردن بیدار کنیم. دادن مایعات به مقدار کم می‌تواند مؤثر باشد.
  • استفاده از داروهای آمفتامین برای ایجاد خواب سبک‌تر توصیه می‌شده است
  • همچنین استفاده افدرین وبلادون که سبب انبساط مثانه و سبکی خواب می‌شود مؤثر است.
  •  استفاده از داروهای ضدافسردگی و ضد اضطراب برای تنظیم دستگاه عصبی مرکزی نتیجه‌بخش است.
  •  از بین بردن بیماری‌های عفونی و یبوست می‌تواند به کنترل ادرار کمک کند.
درمان شرطي
  • شامل تعليم كودك براي بيدار شدن ازنظر دفع ادرار پس از واردکردن يك محرك است. یک زنگ برقی است كه در رختخواب کودک قرار داده كه نسبت به رطوبت حساس است. هنگامی‌که وسيله ادرار را تشخيص می‌دهد زنگ به صدا درآمده و به‌طور كامل كودك را بيدار می‌کند لذا كودك نهایتاً ياد می‌گیرد كه ادرار خود را در جاي مناسب تخليه كند. ميزان موفقيت تقریباً ۹۰-۶۰ درصد است.
  • تهیه و نصب یک تابلوی کاغذی در بالای تخت کودک و یادداشت شب‌هایی که کودک خود را خیس می‌کند بارنگ قرمز علامت می‌زنیم و شب‌هایی که خود را خیس نکرد تشویقش می‌کنیم.
داروها و درمان
  • امكان‌ دارد نرم‌کننده‌ها و حجيم‌ كننده‌هاي‌ مدفوع‌ کمک‌کننده‌ باشند.
  • در صورت‌ گیرکردن‌ مدفوع‌ و ايجاد انسداد، استفاده‌ از تنقيه‌ يا شياف‌ ممكن‌ است‌ ضروري‌ باشد.
  • از مصرف‌ بیش‌ازاندازه‌ شير، موز، سيب‌ و ژلاتين‌ بايد خودداري‌ شود.
  • ميزان‌ فيبر غذايي‌ بايد زياد شود.
  • اگر كودكتان‌ بي‌اختياري‌ اجابت‌ مزاج‌ دارد و اين‌ مسئله، علي‌رغم‌ تلاش‌هاي‌ شما، بيش‌ از دو ماه‌ ادامه یابد باید به پزشک مراجعه شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره تعریف اختلال دفع و علل آن می‌توانید اینجا کلیک کنید.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


افسردگی-کودکان.jpg
اردیبهشت ۲۸, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

کودک مبتلابه افسردگی

افسردگی یک وضعیت پزشکی جدی است. علائم افسردگی در کودک می‌تواند بر توانایی کودک در برقراری ارتباط با دوستان و خانواده، لذت بردن از فعالیت‌های روزانه، شرکت و تمرکز در مدرسه و لذت بردن از کودکی، تأثیر منفی بگذارد. تشخیص درست و برنامه درمانی شروع خوبی است، اما کار کردن بر روی افسردگی نیاز به زمان دارد و علائم افسردگی در کودکان می‌تواند دوباره عود کند. این مطلب به شما کمک می‌کند که بدانید در طی این فرایند چه انتظاراتی داشته باشید و چه زمانی به دنبال کمک بیشتر باشید.

در رابطه با علت افسردگی در کودکان می توانید اینجا کلیک کنید.

علائم افسردگی در کودکان

برای بزرگ‌سالان، تعریف ویژگی‌های افسردگی اساسی شامل خلق افسرده‌ای است که تقریباً هر روز و برای دو هفته وجود داشته باشد، اما برای کودکان به‌احتمال‌زیاد تحریک‌پذیری است. مراقب علائم دیگر افسردگی در کودکان باشید.

  • تحریک‌پذیر، غمگین، گوشه‌گیر و در خود فرورفته و کودک در اکثر مواقع بی‌حوصله است.
  • از فعالیت‌های معمول لذت نمی‌برند.
  • خواب بیش‌ازحد یا خیلی کم است.
  • افزایش یا کاهش وزن دارند.
  • احساس ناامیدی یا درماندگی می‌کنند.
  • دشواری در تمرکز یا تصمیم‌گیری دارند.
  • احساس خستگی مداوم می‌کنند.
  • افکار مرگ یا خودکشی دارند.

مقاله مرتبط: نشانه های افسردگی در کودکان

مقاله مرتبط: افسردگی و افکار خودکشی در کودکان


درمان افسردگی کودکان

درمان افسردگی می‌تواند زمان‌بر باشد و گاهی اوقات شامل برخی آزمون‌وخطا است. هیچ کودکی مشابه هم نیستند و مهم است که در طی این فرایند صبور باقی بمانید تا به کودکتان کمک کنید احساس امنیت کند.

آموزش: آموزش به کودک در مورد افسردگی اولین قدم مهم است. این کار به کودک شما کمک می‌کند تا علل ممکن (ژنتیک، عوامل محیطی، قلدری، استرس) و شیمی مغز (سروتونین کم) را درک کرده و خود سرزنش گری را کاهش دهد.

روان‌درمانی: وقتی نشانه‌های افسردگی را در کودکتان مشاهده کردید، مشاوره گزینه خوبی برای کودکان مبتلابه افسردگی است. انواع مختلفی از مشاوره وجود دارد و درمانی که برای یک کودک مناسب است ممکن است برای کودک دیگر کارساز نباشد. برای کودکان بسیار کوچک، بازی‌درمانی یک گزینه است. درمان شناختی رفتاری می‌تواند برای کودکان و نوجوانان بزرگ‌تر مؤثر باشند. پیدا کردن بهترین درمانگر برای کودک مبتلابه افسردگی ممکن است زمان ببرد. چندین تماس بگیرید و از پرسیدن سؤالات نترسید. شما کودکتان را بهتر از هر کس دیگری می‌شناسید.

دارو: برای کاهش علائم افسردگی در کودک، دارو ممکن است برای موارد متوسط تا شدید ضروری باشد اما پس از همراه شدن با مشاوره بهتر عمل می‌کند. مدیریت دارو مهم است. نظارت دقیق پزشک معالج توصیه می‌شود.

بستری شدن: برای موارد شدید افسردگی، ازجمله افکار خودکشی، گاهی لازم به بستری شدن است.

 

چه انتظاری در خانه داشته باشید؟

حتی با دارو، درمان فوری برای افسردگی وجود ندارد. درمان می‌تواند طولانی و دشوار باشد. والدین با انجام کارهای زیر می‌توانند از کودک خود را حمایت کنند.

  • به ورزش روزانه تشویق کنید (نیازی نیست که شامل یک ورزش سازمان‌یافته باشد. پیاده‌روی خانوادگی هم حساب است).
  • بر مصرف دارو نظارت داشته باشید (انتظار زیادی است که بخواهیم کودکی با علائم افسردگی مصرف داروی خود را مدیریت کند).
  • زمانی برای صحبت کردن. مشاوره به کودک شما کمک می‌کند درباره احساساتش آزادانه حرف بزند و آن‌ها را به زبان آورد. زمانی که کودکتان در خانه این کار را انجام می‌دهد وظیفه شما گوش دادن و حمایت بی‌قیدوشرط است.
  • غذاهای سالم را بپزید. انتخاب سبک زندگی سالم می‌تواند به روند درمان کمک کند.
  • کودک خود را به عادات خواب سالم تشویق کنید.

چه انتظاری در مدرسه داشته باشید؟

زمانی که تفکر و تمرکز به دلیل افسردگی در کودک دچار آسیب شده است، عملکرد خوب در مدرسه دشوار است. مهم است که معلم و مشاور مدرسه یا روانشناس را در گروه درمان بگنجانید تا به فرزندتان کمک کند این دوران سخت را به‌خوبی پشت سر بگذارد. کمک‌ها و سازش‌هایی در کلاس درس وجود دارد که می‌تواند در طول این زمان برای کودک مبتلابه افسردگی‌تان مفید باشد. در مورد موارد زیر با معلم فرزندتان صحبت کنید:

  • زمان اضافی برای تکالیف و آزمون‌ها در نظر بگیرید.
  • تقسیم‌بندی تکالیف به مقادیری که قابل مدیریت باشند (این کار به‌ویژه برای کودکانی که دست‌پاچه به نظر می‌رسند مفید است).
  • ایجاد برنامه‌های مطالعه یا تکالیف مدرسه کمک کنید.
  • فراهم کردن نسخه‌ای از یادداشت‌های کلاسی برای افزایش تمرکز (برای اختلال در تمرکز مفید است).
  • امتحان‌ها در اتاقی آرام‌گرفته شود که باعث حواس‌پرتی کودک با علائم افسردگی نشود.

همچنین درصورتی‌که کودک شما نیاز به استراحت در طول روز داشته باشد، باید برنامه‌ای برای آن داشته باشید. کنترل روزانه با مشاور مدرسه یا روانشناس در مراحل اولیه درمان و قرار ملاقات هفتگی برای تثبیت کودکتان می‌تواند مفید باشد.

از فرزندتان چه انتظاری داشته باشید؟

کودکان و نوجوانان، بزرگ‌سالان کوچک نیستند. آن‌ها در حال رشد و تغییرات سریع هستند، حتی زمانی که یک دوره افسردگی را تجربه می‌کنند. بااین‌حال، علائم می‌تواند در طول درمان افزایش و یا کاهش یابد. ممکن است متوجه شوید که علائم افسردگی برطرف شده‌ و تنها چند روز بعد متوجه بازگشت علائم و رفتار افسردگی شوید.

تحریک‌پذیری، سرخوردگی و آشفتگی و بروز ناگهانی احساسات در کودکان افسرده شایع است. همان‌طور که سخت است که والدین به این رفتارها خاتمه بدهند، مهم است که والدین آرام باشند و روی گوش دادن فعال تمرکز کنند. این‌یک تمایل طبیعی والدین است که بخواهد آن را اصلاح کنند یا به نحوی آن را متوقف سازند، اما اختلالات روانی پیچیده است. نمی‌تواند ثابت یا متوقف شود. بااین‌حال، می‌تواند بهبود یابد. با رفتار مناسب و پشتیبانی از آن، کودک شما می‌تواند رشد کند و یک‌بار دیگر از کودکی‌اش لذت ببرد.

منبع: سایت psycom و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اضطراب-اجتماعی-در-کودکان.jpg
اردیبهشت ۲۶, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

اضطراب اجتماعی در کودکان پیش‌دبستانی

اضطراب اجتماعی در کودکان پیش دبستانی توسط والدین و معلمان قابل تشخیص است. اگر کودک پیش‌دبستانی شما در موقعیت‌های اجتماعی رفتارهای ناشی از ترس از خود نشان می‌دهد، احتمالاً از خود می‌پرسید که آیا این رفتار کودک من طبیعی است یا کودک من مبتلا به اضطراب اجتماعی است؟ اگر اضطراب و ترس شدید باشد، بهتر است از یک متخصص سلامت روان نظر کارشناسانه دریافت کنید. بااین‌حال، به‌عنوان والدین، کارهای زیادی می‌توانید برای کمک به کودکتان که از اضطراب اجتماعی رنج می‌برد، انجام دهید. اول در نظر بگیرید که آیا این رفتار برای کودکان پیش‌دبستانی عادی است یا خیر؟

شما والدین گرامی برای کسب اطلاعات بیشتر درباره اضطراب اجتماعی کودکان می توانید به بخش نماشای اکسیر مراجعه کنید و ویدیوهای متخصصین روانشناس کودک ما را در این زمینه مشاهده نمایید.

چه چیزی نرمال است؟

طبیعی است که کودکان در حال رشد کمی اضطراب داشته باشند. این امر اغلب اولین بار به‌عنوان ترس از غریبه‌ها حدود شش‌ماهگی خود را نشان می‌دهد. این ترس می‌تواند منجر به اضطراب جدایی بین ۱۲ تا ۱۸ ماهگی شود. کودک اگر در این سن از پدر و مادر جدا شود ناراحت خواهد شد. همچنین تفاوت‌های طبیعی بین کودکان نیز از لحاظ باز بودن آن‌ها به تجارب جدید وجود دارد.

در زیر به انواع کودکان در سازگاری با شرایط و افراد جدید اشاره‌شده است.

  • کودکان آسان به‌طورکلی با شرایط و افراد جدید سازگار هستند و تمایل دارند که آرام و شاد باشند.
  • “به‌آرامی سازگار می‌شوند” این کودکان کمی بیشتر طول می‌کشد تا به موقعیت‌های جدید عادت کنند و در ابتدا از آن‌ها کناره‌گیری می‌کنند.
  • “کودکان مشکل” به‌راحتی توسط افراد و موقعیت‌های جدید ناراحت می‌شوند، واکنش‌های هیجانی قوی و توانایی ضعیف سازگاری با آن‌ها را دارند.

علائم اضطراب اجتماعی کودکان

فراتر از ترس‌های طبیعی دوران کودکی و تفاوت‌های طبیعی خلق‌وخو، برخی از کودکان ترس‌های شدید و فلج‌کننده از افراد و مکان‌های جدید را تجربه می‌کنند. اگر فرزند شما اضطراب اجتماعی شدیدی داشته باشد، در آن شرایط دچار پریشانی خواهد شد (مانند گریه کردن، وحشت و چسبیدن به والدین) و سعی می‌کند از موقعیت‌هایی که باعث ترس او می‌شود اجتناب کند.

ازجمله ترس‌های معمول دوران کودکی می‌توان به ترش از دیدار با غریبه‌ها، ترس از ملحق شدن به گروهی از بچه‌ها، ترس از صحبت کردن در کلاس و ترس از رفتن به پیش دبستانی اشاره کرد.

اگر مطمئن نیستید که آیا کودکتان از اضطراب اجتماعی رنج می‌برد، به دنبال رفتارهایی مانند خجالتی بودن بیش‌ازحد، ناتوانی در آرام کردن خود، نگرش منفی نسبت به پیش‌دبستانی، بچه‌های دیگر را تماشا می‌کند ولی به آن‌ها ملحق نمی‌شود اشاره کرد.

همچنین به داستان‌هایی توجه کنید که کودکتان در طول بازی تخیلی به کار می‌برد. اغلب بسیاری از ترس‌ها در فعالیت‌ها و همبازی‌های خیالی او وارد می‌شود.

برای آشنایی و کسب اطلاعات بیشتر درباره علائم اضطراب اجتماعی در کودکان می توانید اینجا کلیک کنید.

چرا اضطراب اجتماعی در فرزندم هست؟

اضطراب اجتماعی کودکان

ممکن است فکر کنید که کودکتان درنهایت از این خجالت در می‌آید و بزرگ می‌شود. اگر این ترس نرمال دوران کودکی باشد این مسئله می‌تواند درست باشد؛ اما در مورد اضطراب اجتماعی در کودکان، منفعل بودن شما می‌تواند منجر به مشکلات بیشتری در آینده شود. مهم است که تأثیر پذیرش ترس‌ها در رشد را در نظر بگیرید تا اینکه زودتر به آن‌ها خاتمه دهید. کودکانی که به‌شدت بازداری شده‌اند بیشتر در خطر مشکلاتی مانند اضطراب و افسردگی در آینده قرار دارند. شما ممکن است مشکلات احتمالی را مقابله با نیازهای اجتماعی و تحصیلی مدرسه ببینید.

چه باید کرد؟

والدین مهمترین اشخاص برای کاهش اضطراب اجتماعی در کودکان پیش دبستانی هستند. کارهای زیادی وجود دارد که می‌تواند توسط والدین برای ایجاد اعتمادبه‌نفس در کودکان پیش‌دبستانی دارای اضطراب اجتماعی انجام شود. آماده کردن فرزندتان، او را قادر خواهد ساخت تا با چالش‌های زندگی مقابله کند. در زیر نکاتی وجود دارد که به شما کمک می‌کند اضطراب را کاهش دهید و کودکتان را برای نیازهای اجتماعی محیطش آماده کنید.

نکات برای کاهش اضطراب

  • اضطراب اجتماعی را می‌توان از والدین یاد گرفت. هر زمان که ممکن است رفتار آرام و مطمئن را الگو قرار دهید.
  • به کودک خود فرصت تمرین در موقعیت‌های جدید را بدهید. برای مثال قبل از اینکه در کلاس صحبت کند در خانه به او نشان دهید و بگویید چگونه این کار را انجام دهد.
  • بیش‌ازحد احساس همدردی نکنید. همدردی بسیار زیاد به کودک شما یاد می‌دهد که چیزی برای ترسیدن وجود دارد، نه اینکه نشان دهد چگونه از عهده آن برآید.
  • به او دلگرمی بدهید. کودک خود را تشویق کنید که چیزهای جدید را امتحان کند اما مجبورش نکنید.
  • از مراقبت بیش‌ازحد اجتناب کنید. قرار گرفتن کودکتان در شرایطی که باعث ترسش می‌شود را محدود نکنید یا باعث شوید او اجتناب کردن را یاد بگیرد.
  • انتقاد نکنید. یک والد با ثبات دوست‌داشتنی باشید که فرزندتان بتواند روی شما حساب کند.
  • راجع به کودکان با اعتمادبه‌نفس کتاب بخوانید و فیلم ببینید. یا به کودکانی اشاره‌کنید که اعتمادبه‌نفس دارند و در مورد آنچه این کودکان انجام می‌دهند صحبت کنید.
  • به رفتارهای از روی ترس و وحشت او توجه نکنید. در عوض تلاش‌های او برای مواجه با این موقعیت‌های سخت را تحسین کنید.
  • با مراقبین و معلمان کودکتان صادق باشید. باکسانی که از کودکتان مراقبت می‌کنند در مورد نحوه ایجاد اعتمادبه‌نفس اجتماعی صحبت کنید. مطمئن شوید که همه روی یک هدف کار می‌کنید.

مقاله مرتبط: روانشناسی اضطراب کودکان

مقاله مرتبط: تشخیص و درمان اضطراب اجتماعی کودکان و نوجوانان


دانستن اینکه چگونه می‌توانید به بهترین نحو به به کاهش اضطراب اجتماعی در کودکان پیش دبستانی کمک کنید، دشوار است. ممکن است امیدوار باشید که با بزرگ‌تر شدنش این ترس‌ها نیز از بین بروند. اگر اضطراب اجتماعی کودکتان بسیار شدید باشد که در زندگی روزمره‌اش اختلال ایجاد کند، ممکن است لازم باشد با یک مشاور و یا درمانگر کودک برای تشخیص و درمان، مشورت کنید.

منبع: verywellmind و متخصصین اکسیر


افسردگی-و-خودکشی-کودکان.jpg
اردیبهشت ۲۵, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

افسردگی و افکار خودکشی در کودکان

درحالی‌که بسیاری از افراد فکر می‌کنند که افسردگی بیماری بزرگ‌سالان است، طبق گزارش‌ها، حدود دو درصد از کودکان افسردگی را تجربه می‌کنند. افکار خودکشی و فکر کشتن خود می‌تواند همراه افسردگی حتی در کودکان باشد. چطور می‌توانید بفهمید که آیا کودک شما افکار خودکشی دارد و چه‌کاری می‌توانید انجام دهید؟

چگونه می‌توان گفت که فرزند شما افکار خودکشی دارد؟

افکار خودکشی که به‌عنوان ایده و خیال‌پردازی درباره خودکشی نیز شناخته می‌شود، ممکن است همیشه به طور کامل برای دیگران حتی برای والدین کودک آشکار نباشد. یکی از دلایل این است که کودکان افسرده دارای افکار خودکشی ممکن است مستقیماً در مورد آن‌ها مانند یک فرد بالغ صحبت نکنند. در عوض، افکار خودکشی در کودکان می‌تواند از طریق علاقه و یا مشغولیت ذهنی با خودکشی یا مرگ آشکار شود.

شما ممکن است متوجه نشانه‌هایی از این اشتغال ذهنی شوید در: لباس کودکتان، برنامه‌هایی که در تلویزیون می‌بیند، وب‌سایت‌هایی که نگاه می‌کند، از طریق آنچه در دفتر خاطرات و یا حتی در تکالیف می‌نویسد و یا به‌نحوی‌که در دیگر افراد افسرده و دارای افکار خودکشی، مشخص می‌شود. از سوی دیگر، گاهی اوقات کودک افسرده به طور مستقیم در مورد تمایل به “مردن” یا آرزو برای “کشتن خود” صحبت خواهد کرد. او ممکن است حتی به طور غیر مستقیم در مورد نیاز به “رفتن” صحبت کند و یا فکر کند که “دنیا بدون من مکان بهتری خواهد بود.”

اغلب، نشانه‌هایی از افکار خودکشی در کودکان وجود دارد، به‌ویژه در کودکانی که خجالتی‌تر و گوشه‌گیر هستند. اگر کودکتان این‌گونه است چگونه می‌توانید به عنوان یک والد بدانید او دارای افکار خودکشی است؟ یک راهنما می‌تواند علائم افسردگی را تشخیص دهد و بدانید که افکار خودکشی و افسرده می‌تواند دست‌به‌دست هم بدهند.

برای آشنایی بیشتر درباره اختلال افسردگی و اختلالات رایج در دوران کودکی شما والدین گرامی می توانید اینجا کلیک کنید.

افسردگی در کودکان با خطر داشتن افکار خودکشی

افسردگی منجر به خودکشی کودکان

اگر کودک شما آشکارا افکار خودکشی را بیان نکرده است، مهم است که علائم احتمالی افسردگی در دوران کودکی را تشخیص دهید، زیرا این علائم اغلب با افکار خودکشی مرتبط هستند. علائم افسردگی در کودکان ممکن است شامل احساساتی مانند بی‌ارزشی، ناامیدی و گوشه‌گیری اجتماعی باشد. درحالی‌که همه کودکانی که افسرده هستند، افکار خودکشی ندارند (در کودکان مبتلابه افسردگی اولیه دارای علائم طولانی‌مدت رایج است)، افسردگی به عنوان عامل خطر برای افکار خودکشی و اقدام به خودکشی در نظر گرفته می‌شود.

به‌علاوه افکار خودکشی همیشه منجر به اقدام به خودکشی نمی‌شود، اعتقاد بر این است که چنین افکاری این خطر را در کودکان افزایش می‌دهد. خودکشی یکی از عواقب خطرناک افسردگی درمان‌نشده در کودکان است، اما افسردگی در کودکان می‌تواند به روش‌های دیگری نیز مخرب باشد.


مقاله مرتبط: علت افسردگی در کودکان


چه کاری باید انجام دهید؟

همان‌طور که قبلاً ذکر شد، افکار کودک همیشه نمی‌تواند آشکار باشد، به همین دلیل است که جستجوی درمان افسردگی برای کودک افسرده‌تان بسیار مهم است. یک روانشناس و درمانگر کودک ممکن است قادر باشد با صحبت کردن با کودک، انجام آزمون‌های روان‌شناختی و ارزیابی عوامل خطر مانند اقدامات قبلی خودکشی و شدت افسردگی کودکتان، نشانه‌هایی ظریف از افکار خودکشی را بیابد.

علاوه بر این اگر کودک شما افکار خودکشی داشته باشد روان‌درمانی می‌تواند به کاهش این افکار کمک کند. اگر پزشک شما دارو را توصیه می‌کند، شما وظیفه‌تان را انجام دهید. تحقیقات اخیر در واقع نشان می‌دهد که استفاده از مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین (SSRIs) می‌تواند منجر به افزایش افکار خودکشی در کودکان شود. یک رویکرد چندگانه برای مدیریت افسردگی کودکتان احتمالاً مؤثرتر خواهد بود.

اگر نگران هستید، مستقیماً از کودک خود سؤال کنید که آیا به خودکشی فکر می‌کند یا نه. برخلاف آنچه درگذشته باور داشتند، این موضوع به او ایده خودکشی نمی‌دهد. در عوض، او احساس خواهد کرد که اگر افسرده است، از او حمایت خواهد شد. در حقیقت، حمایت والدین (صرف وقت برای صحبت کردن با کودک درباره احساساتی مثل خودکشی) با شیوع کمتری از افکار خودکشی در دوران کودکی دوم مرتبط است. اگر نگران ایمنی او هستید، قوانین وضع نکنید و قضاوت نکنید، او را از خطر بیرون آورید، او را تنها نگذارید و کمک فوری دریافت کنید. هرگز افکار خودکشی در کودک را نادیده نگیرید و هرگز قول ندهید که آن‌ها را مخفی نگه می‌دارید. با مشاهده هرگونه افکار و یا رفتارهای خودکشی باید فورا به پزشک اطفال یا متخصص سلامت روان مراجعه شود.

کلام اکسیر

افکار خودکشی باید بسیار جدی گرفته شوند و نباید تصور شود که کودک شما فقط به دنبال جلب توجه است. همیشه به دنبال کمک باشید و این افکار را به عنوان نشانه‌های هشدار بالقوه خودکشی در نظر بگیرید. گاهی اوقات کودکان از بیان این افکار می‌ترسند و ممکن است آن‌ها را به شوخی مطرح کنند. خودکشی در کودکان بسیار رایج است و هر گونه فکری باید مورد توجه قرار گیرد. اگر با متخصص سلامت روانی ملاقات می‌کنید که فکر می‌کند افکار کودک شما جدی نیست اما شما نظر دیگری دارید، با یک متخصص دیگر مشورت کنید. به غریزه خود اعتماد کنید، شما کودکتان را بهتر از هر کس دیگری می‌شناسید.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر


درمان-اختلال-یادگیری-1.jpg
اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

روش‌های درمان اختلال یادگیری

روش‌های بهبود و درمان اختلال یادگیری متفاوت است و با توجه به نوع آن فرق می‌کند. برای کسی که اختلال یادگیری دارد، هر روز یک چالش است. خواه ناتوانی یادگیری مهارت‌های ارتباطی، ادراک و یا توانایی تمرکز را تحت تأثیر قرار دهد، این امر انجام وظایف عادی روزمره را به چالش می‌کشد.

در حالی که پزشکان، برای درمان ناتوانی‌هایی مانند اختلال بیش فعالی/ نقص توجه داروهای مختلفی تجویز می‌کنند، ممکن است تغییراتی در سبک زندگی به فرد کمک کند زندگی با این ناتوانی ساده‌تر شود. تاثیر رژیم غذایی و ورزش به خود فرد بستگی دارد.

در حالی که یک فرد مبتلا به ADHD  و یا مبتلا به نقص توجه ADD (نقص‌ها به‌طور کامل در صفحه کودک توضیح داده شده است که لینک آن در خط پایین قرار دارد) موفقیت بزرگی در ایجاد برنامه ورزشی به دست آورد ولی فرد دیگر مزایای زیادی به دست نیاورد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص ADHD و ADD و نشانه‌های آن اینجا را کلیک کنید.

در ادمه روش درمان اختلال یادگیری که می‌تواند به شما کمک کند را توضیح می‌دهیم.

ورزش چگونه می‌تواند به درمان اختلال یادگیری کمک کند؟

به ویژه در مواردی که اختلال یادگیری توانایی فرد برای تمرکز را دچار مشکل می‌کند، ورزش می‌تواند بخش مهمی از برنامه درمانی  اختلال یادگیری باشد. ورزش بدن را تحریک می‌کند تا اندورفین تولید کند که آن‌ها نیز به نوبه خود مغز را تحریک می‌کنند تا گیرنده‌ها را در قسمت‌هایی از مغز که وجود ندارند، جمع کنند.

در افرادی که اختلال یادگیری ندارند، ورزش می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا تمرکز کنند و همین امر برای کسانی که دارای معلولیت‌های یادگیری هستند نیز صادق است. با ورزش، بهبود چشمگیری ممکن است در حوزه‌های تصمیم‌گیری و حافظه نیز به وجود آید.


مقاله مرتبط: نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری در کودکان چیست؟


تغذیه و درمان اختلال یادگیری

مطالعات نشان داده است که برخی از مسائل مرتبط با شیوه زندگی در افرادی که اختلال یادگیری دارند، آشکارتر است. همچنین اهمیت تغذیه برای افراد بدون مشکلات یادگیری نیز تایید شده است.

بنابراین، قابل درک است که هر کسی می‌تواند از یک رژیم غذایی مناسب که از غذاهای فرآوری شده و تصفیه‌شده کم تهیه شده است، بهره‌مند شوند. برخی متخصصان اظهار داشته‌اند که در افرادی که از طریق تغییرات رژیم غذایی دچار ناتوانی یادگیری شده‌اند، ۹۰ درصد بهبودی مشاهده‌شده‌ است. آن‌ها ادعا می‌کنند که شرایطی مانند آلرژی‌های غذایی و بیماری سلیاک می‌تواند باعث ایجاد یا اغراق در بیماری فرد شود.


مقاله مرتبط: اهمیت درمان زودهنگام اختلالات یادگیری


بررسی روش های درمان اختلال یادگیری

ایجاد یک پایه محکم

مهم است که قبل از ایجاد تغییرات بزرگ در سبک زندگی خود با پزشک خود مشورت کنید تا آن‌ها بتوانند بر سلامت شما نظارت داشته باشند. همچنین هیچ دارویی را بدون مشورت با پزشک خود قطع نکنید. هنگام تغییر سبک زندگی، باید عادات جدید را به آرامی ایجاد کنید. مهم است که عجله نکنید تا آشفته و مستأصل نشوید. اگر این تغییرات را برای فرزندتان به وجود می آورید، برای آنها مثال آورید و به آن‌ها ملحق شوید.

روش تغییر در زندگی

بهترین راه برای تغییر رژیم غذایی این است که غذاهای سالم تر را کم کم به رژیم غذایی خود اضافه کرده به تدریج غذاهای سالم یا مقداری سبزیجات را به وعده‌های غذایی خود اضافه کنید. به مرور وعده‌های غذایی خود را عوض کنید در نتیجه آن‌ها به بخش اصلی شخصیت جدید و سالم تر شما تبدیل خواهند شد.

ورزش اگر در زمان درستی انجام شود، کار سهل و آسانی است. فعالیت‌هایی را انتخاب کنید که فکر می‌کنید از آن لذت می‌برید، همه آنها را امتحان کنید. با انجام این کار می‌ توانید راه‌هایی برای فعال ماندن پیدا کنید تا بتوانید از آن لذت ببرید. همه می‌ دانند که اگر واقعا از انجام کاری لذت ببرید، احتمال کمتری وجود دارد که از آن صرف‌ نظر کنید. برخی از ایده‌هایی که می‌توانید انجام دهید عبارتند از: شنا، ژیمناستیک، فوتبال، بیسبال، والیبال، دویدن، دوچرخه‌سواری، قایقرانی، پیاده‌روی.

کمی شناخت بیشتر خودتان می‌تواند به شما کمک کند تا فعالیت‌های بیشتری را که ممکن است از آن لذت ببرید، کشف کنید. چاقی و کمبود وزن به میزان زیادی در میان افراد دارای معلولیت یادگیری وجود دارد. این امر می‌تواند ناشی از عوامل بسیاری از جمله شدت ناتوانی یادگیری و یا شرایط دیگری که تحت‌ تاثیر آن قرار گرفته‌ است باشد، مانند برخی از ناتوانی‌های رشدی.

بهترین کار این است که همه چیز را ارزیابی کنید و دکترتان تغییراتی را که رخ می‌دهد را دنبال کند. در طول این مسیر، ممکن است متوجه بشوید علی رغم ناتوانی یادگیری، رژیم غذایی و ورزش از عوامل اصلی زندگی و عملکردتان هستند.

منبع: سایت VERYFAMILY و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اختلال-نوشتن-در-کودکان.jpg
اردیبهشت ۱۴, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلال نوشتن در کودکان

اختلال نوشتن (دیس گرافیا) نوعی اختلال یادگیری است که کودکان با این اختلال در تشخیص شکل حروف، نوشتن حروف و کلمات بر روی کاغذ و درک رابطه بین صداها، کلمات گفتاری و حروف نوشتاری مشکل دارند. عده ای از دانش آموزان مبتلا به دیس گرافیا نمی‌توانند نظرات خود را کلمه بندی و جمله بندی کنند و به صورت نوشتاری برگردانند و عده ای دیگر خطاهای دستوری و نحوی مرتکب می‌شوند. مشکل اصلی این دانش آموزان ناتوانی در سازمان دادن افکار خویش و تبدیل آن به کلمات است و یا اگر بنویسند نوشته آن‌ها بی سازمان و مغشوش و بدون نظم است.

افراد مبتلا به دیس گرافیا با وجود داشتن آموزش رسمی، به طور قابل توجهی با زبان نوشتاری دچار مشکل هستند. دست خط آن‌ها ممکن است شامل وارونه نویسی، غلط املایی و ناخوانا باشد. دانش آموزان مبتلا به اختلال نوشتن ممکن است با پردازش زبان و ارتباط بین کلمات و معنی آن‌ها مشکل داشته باشند. اغلب در کودکان هنگامی که شروع به نوشتن می‌کنند، این اختلال قابل شناسایی است. اختلال خواندن در بزرگ‌سالان معمولاً پس از ضربه روحی یا سکته ایجاد می‌شود.

تصورات غلط در مورد دیس گرافیا

کودکان دارای اختلال نوشتن، در نوشتن نسبت به دیگران مشکلات بیشتری دارند، اما توانایی‌های آن‌ها در حوزه های دیگر ممکن است متوسط یا بهتر از بقیه باشد. آن‌ها با توجه به ناامیدی و خستگی که هنگام تلاش برای انجام وظایف به ظاهر آسان تجربه می‌کنند، به عنوان افراد تنبل و بی دقت شناخته می‌شوند و در معرض خطرات روحی و روانی قرار دارند. معلمان باید تجربیات آموزشی مثبتی برای آن‌ها فراهم کنند تا به حفظ عزت و انگیزه آن‌ها کمک کنند.

علت و ارزیابی اختلال نوشتن

باور بر این است که کودکان دارای اختلال نوشتن در مهارت‌ های حرکتی ظریف مثل حافظه حرکتی، هماهنگی ماهیچه ها و حرکت در نوشتن مشکل دارند؛ و مراکز زبانی، دیداری، ادراکی و حرکتی مغز نقش مهمی در اختلال دیس گرافیا ایفا می‌کند. شواهد حاکی از آن است که اختلال نوشتن ممکن است موروثی باشد. افرادی که دچار صدمات مغزی و یا سکته مغزی شده‌اند نیز ممکن است علائمی از اختلال در نوشتن را نشان دهند.

ارزیابی جامع روان‌شناختی و آموزشی می‌تواند در تشخیص دیس گرافیا در کودکان کمک کند. آزمون‌های تشخیصی نوشتاری می‌تواند برای تعیین اینکه آیا مهارت نوشتن یاد گیرنده برای سن او طبیعی است، مورد استفاده قرار گیرد. این آزمون‌ها همچنین می‌توانند اطلاعات مربوط به پردازش نوشتاری آن‌ها را مهیا کنند. از طریق مشاهدات، تجزیه‌وتحلیل کار دانش آموزان، ارزیابی شناختی و کار درمانی، مربیان می‌توانند برنامه‌های درمان جامع فردی را ایجاد کنند.


مقاله مرتبط: علائم اختلال یادگیری کودکان در مهدکودک

مقاله مرتبط:نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری

مقاله مرتبط: اهمیت درمان زودهنگام اختلالات یادگیری


آموزش و درمان اختلال نوشتن

روش آموزشی به کودکان دارای اختلال نوشتن
آموزش به کودکان دارای اختلال نوشتن

معلمان از روش‌های متعددی برای ایجاد برنامه آموزش انفرادی (IEP) برای افراد مبتلا به اختلال نوشتن استفاده می‌کنند. برنامه‌های متداول بر روی ایجاد مهارت‌های حرکتی مانند گرفتن مداد، هماهنگی دست و پرورش حافظه حرکتی عضلانی تمرکز دارند. گفتار درمانی و کار درمانی به یادگیرنده کمک می‌کند ارتباطات مهم بین حروف، صداها و کلمات را ایجاد کند. برخی از دانش آموزان با برنامه‌های تشخیص گفتاری یا سخنرانی، بهتر عمل می‌کنند.


مقاله مرتبط: طرز نشستن برای اختلالات نوشتن

مقاله مرتبط: درمان مشکلات خواندن و نوشتن کودک


درباره اختلال نوشتن چه باید کرد؟

اگر فکر می‌کنید که شما یا فرزندتان دارای اختلال نوشتن هستید و ناتوانی یادگیری دارید، برای دریافت اطلاعات در مورد چگونگی درخواست ارزیابی، با مدرس مدرسه، معلم یا مشاور مرکز تماس بگیرید. یا می‌توانید با مراکز روانشناسی معتبر که در این زمینه فعالیت می‌کنند مشورت کند. هرچه سریع‌تر اقدام کنید نتیجه بهتری دریافت خواهید کرد.

منبع:verywellfamily


افسردگی-در-کودکان.jpg
اردیبهشت ۱۱, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

افسردگی در کودکان

متأسفانه افسردگی در کودکان و نوجوانان بسیار شایع است. ۴ درصد از کودکان از افسردگی رنج می‌برند که نزدیک به نیمی از کودکان مبتلا به بیماری‌های سلامت روان هستند. کودکانی که یک دوره افسردگی را تجربه می‌کنند معمولاً پنج سال بعد دوره دیگری را تجربه خواهند کرد و بیشتر احتمال دارد که در سنین بالاتر در معرض افسردگی و دیگر اختلالات سلامت روان قرار بگیرند. بسیاری از کودکان و نوجوانان دارای افسردگی از سایر مشکلات سلامت روان نیز رنج می‌برند، اختلال بیش فعالی/ نقص توجه و مشکلات رفتاری در ۴۰ درصد از کودکان مبتلا به افسردگی دیده می‌شود. در ادامه عواملی که باعث ایجاد افسردگی در کودکان می‌شود را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

اگر فکر می‌کنم فرزندم افسرده است چه باید بکنم؟

والدین نمی‌توانند تشخیص دهند که آیا این رفتارها مرحله طبیعی از رشد آن‌هاست و یا نشانه‌ای از افسردگی در فرزندشان است؟ قبول کردن افسردگی برای فرزندشان برای والدین بسیار سخت است و اغلب والدین آن را انکار می‌کنند. والدین به دلیل عدم اطمینان درباره وجود مشکل اختلال افسردگی و یا به خاطر جلوگیری از اضطراب و هیاهوی غیر ضروری دنبال کمک گرفتن نیستند. اگر فکر می‌کنید ممکن است مشکلی وجود داشته باشد بهتر است برای تشخیص درست و اقدام برای درمان آن به مشاوران کودک اکسیر مراجعه کنید.


مقاله مرتبط: تشخیص افسردگی در کودکان


افسردگی در کودکان با علائم متفاوتی نسبت به بزرگسالی بروز پیدا می‌کند و در کودکان بیشتر جنبه تحریک پذیری وجود دارد. از جمله علائم افسردگی در کودکان می‌توان به خواب بیش از حد یا خیلی کم، افزایش وزن یا کاهش وزن، احساس ناامیدی، دشواری در تمرکز و تصمیم گیری، خستگی، داشتن افکار خودکشی و یا مرگ و … اشاره کرد.


مقاله مرتبط: نشانه های افسردگی در کودکان


علت افسردگی در کودکان

افسردگی در کودکان به دلایل مختلفی بروز پیدا می‌کند.  علت افسردگی در کودکان را می‌توان در چهار دسته مورد بررسی قرار داد.

  • آسیب‌پذیری ژنتیکی
  • وقایع زندگی آسیب‌زا و استرس‌زا
  • عصب زیست‌شناسی
  • فاکتورهای محیطی

آسیب‌پذیری ژنتیکی و علت افسردگی در کودکان

یکی از علل افسردگی در کودکان آسیب‌پذیری ژنتیکی است. تحقیقات نشان داده‌اند که کودکانی که والدین آن‌ها از افسردگی رنج می‌برند سه برابر بیشتر احتمال دارد که آن‌ها نیز مبتلا شوند و احتمال ارتباط ژنتیکی را داده‌اند.

وقایع زندگی آسیب‌زا و استرس‌زا و علت افسردگی در کودکان

یکی دیگر از علل افسردگی در کودکان وقایع زندگی آسیب‌زا و استرس‌زا است. این وقایع می‌توانند تأثیرات ماندگار بر روی کودک بگذارند. اگر کودکی یک رویداد آسیب‌زا و ضربه‌های روانی را تجربه کرده باشد، ممکن است به یادگیری مکانیسم‌های مقابله خوب برای مقابله با احساسات پیچیده منجر شود و یا گاهی اوقات می‌تواند منجر به افسردگی شود.

عصب زیست‌شناسی و علت افسردگی در کودکان

مطالعات نشان می‌دهد که سطح غیرطبیعی هورمون‌ها، مانند هورمون استرس یا کورتیزول، می‌تواند عامل مهمی برای افسردگی در  کودکی باشد. اندازه بخشی از مغز که مورد نیاز برای تنظیم هیجانات است در برخی از کودکان متفاوت است (این با افسردگی مادران ارتباط دارد) و تصور می‌شود این امر احتمال ابتلا به افسردگی را افزایش می‌دهد.

فاکتورهای محیطی

طلاق باعث ایجاد افسردگی در کودکان می شود.
طلاق و افسردگی کودکان

مرگ اعضای خانواده، طلاق، فشار مدرسه یا مشکلات اجتماعی می‌تواند علت افسردگی در کودکان باشد. همه کودکان تحت‌ تأثیر این رویدادها قرار نخواهند گرفت، بنابراین غیر معمول نیست که فقط یکی از فرزندان بعد از این حوادث دچار افسردگی شود. هر کودک منحصر به فرد است و با موقعیت‌های استرس زا با روش‌های مختلفی مقابله می‌کند.


مقاله مرتبط: افسردگی کودکی و نوجوانی، تشخیص ها، علت ها و درمان ها


درمان می‌تواند کارساز باشد

مغز جوان توانایی شگفت انگیزی برای شکل‌ گیری دارد. خبر فوق العاده درباره نتایج درمان افسردگی در کودکان این است که با مداخله زودهنگام و درمان مناسب، فرزند شما می‌تواند بهبود یابد و به زندگی شاد خود ادامه دهد. از جمله روش‌های درمانی برای درمان افسردگی در کودکان روان درمانی و دارو درمانی است. کمک به موقع و زودهنگام تفاوت زیادی ایجاد خواهد کرد. این روند درمان در کودکان مختلف متفاوت است. اگر شما درباره افسردگی فرزندتان نگران هستید مشاوران ما می‌توانند در این زمینه به شما یاری برسانند.

منبع: clinical-partners


روانشناسی-اضطراب-کودکان.jpg
اردیبهشت ۱۰, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

در روانشناسی اضطراب کودکان، طبیعی است که کودکان هر چند وقت یک بار احساس نگرانی و اضطراب داشته باشند. برای مثال زمانی که مدرسه یا مهدکودک شروع می‌شود یا زمانی که به محله جدید نقل مکان می‌کنید کودکان مقداری اضطراب را تجربه می‌کنند؛ اما در برخی از کودکان اضطراب هر روز بر رفتار و افکار آن‌ها تأثیر می‌گذارد. این اضطراب در کودک می‌تواند در خانه، مدرسه و زندگی اجتماعی آن‌ها مداخله کند. این زمانی است که شما به کمک متخصص برای مقابله با این اضطراب در کودکتان نیاز پیدا می‌کنید. در ادامه روانشناسی اضطراب در کودکان را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

روانشناسی اضطراب داشتن در کودکان

براساس روانشناسی اضطراب کودک، اضطرابی که به عنوان اختلال در کودکان شناخته می‌شود دارای علائمی همچون عدم تمرکز کردن روی کاری، نخوابیدن، دیدن کابوس در خواب، غذا نخوردن، تحریک‌پذیر شدن کودک و زود عصبانی شدن، نگرانی همیشگی، داشتن افکار منفی، بی‌قرار بودن، گریه دائمی، وابستگی زیاد به والدین، داشتن احساس مریضی و شکایت از درد شکم است.

وابستگی شدید براثر اضطراب
وابستگی شدید به والد براثر اضطراب

روانشناسی اضطراب کودکان به انواع اختلال اضطرابی در کودکان اشاره دارد که اضطراب جدایی در کودکان کم سن و سال‌تر رایج است در حالی که در کودکان بزرگ‌تر و نوجوانان بیشتر نگرانی‌هایی راجع به مدرسه و اضطراب اجتماعی دیده می‌شود.


مقاله مرتبط: تشخیص و درمان اضطراب اجتماعی کودکان و نوجوانان

مقاله مرتبط: علائم اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان


کمک به کودک مضطرب

اگر فرزند شما مشکل اضطراب و یا اختلال اضطراب دارد کارهای زیادی می‌توانید برای کمک به او انجام دهید. در روانشناسی اضطراب کودک موارد زیر برای کمک به کودکان آورده شده است. اول از همه مهم است که با کودکتان درباره اضطراب و نگرانی‌هایش صحبت کنید و درباره اضطراب در کودکان مطالعه داشته باشید.

اگر مشاهده کردید که اضطراب کودکتان بهتر نمی‌شود یا بدتر می‌شود؛ خودیاری‌ها به شما کمکی نکردند و این اضطراب بر مدرسه، زندگی خانوادگی و روابط دوستان تأثیر گذاشته است و اگر فرزند شما همیشه مضطرب است، بهتر است که به دنبال کمک حرفه‌ای باشید. متخصصین روانشناس کودک اکسیر برای بررسی دقیق علت و شدت اختلال اضطرابی در کودکتان و نیز درمان آن در کنار شما والدین هستند.

علت اختلال اضطرابی در کودکان

روانشناسی اضطراب کودکان علت‌های مختلفی را برای اضطراب کودکان بیان می‌کند. برخی از کودکان مضطرب‌تر از دیگران به دنیا می‌آیند و نسبت به دیگران کم‌تر قادر به مقابله با استرس هستند. یافته‌های روانشناسی اضطراب کودکان نشان داده است که کودکان از طریق یادگیری مشاهده‌ای نحوه کنترل اضطراب خود را یاد می‌گیرند و یا به عبارتی کودکان با دیدن اینکه دیگران چگونه اضطراب خود را مدیریت می‌کنند، افکار مضطرب و رفتارهای اجتنابی را پرورش می‌دهند. برخی از کودکان پس از رویدادهای استرس‌زا مانند تغییر محل زندگی یا مدرسه، بحث و دعوای والدین، مرگ یکی از نزدیکان یا دوستان، مریضی جدی یا مجروح شدن در تصادف، مسائل مرتبط با مدرسه مانند امتحانات یا قلدری بچه‌های دیگر، مورد سوءاستفاده یا بی‌توجهی قرار گرفتن دچار اضطراب می‌شوند.

در روانشناسی اضطراب کودک عقیده بر این است که کودکانی که اضطراب قابل‌توجهی را تجربه می‌کنند و اگر مورد درومان قرار نگیرند ممکن است دچار اختلالات دیگری همچون افسردگی شوند بنابراین یافتن علت اصلی اضطراب در کودکان و اقدام برای درمان آن در سن کودکی اهمیت بسیار زیادی دارد.

درمان اختلالات اضطرابی در کودکان

در روانشناسی اضطراب کودک، بسته به سن و دلیل اضطراب کودکتان درمان‌های مختلفی پیشنهاد شده است که در ادامه هب آن میپردازیم.

  • مشاوره
  • درمان شناختی رفتاری
  • مصرف داروهای اضطراب

مشاوره

متخصصین روانشناس کودک اکسیر با استفاده از روش‌های علمی مانند بازی‌درمانی به کودکان کمک می‌کنند تا علت اصلی اضطراب خود را بشناسند و جهت مدیریت و کنترل آن راهکارهایی را نیز به کودک شما آموزش می‌دهند.

درمان شناختی رفتاری

درمان شناختی رفتاری به شما در مدیریت مشکلات با تفکر مثبت بیشتر کمک می‌کند و شما را از الگوهای بی فایده رفتار رها می‌کند.

مصرف داروهای اضطراب

اگر اضطراب کودکتان شدید باشد و یا با درمان‌های دیگر بهتر نشود، داروهای اضطراب ممکن است برای کودکتان تجویز شود. این داروها توسط پزشکانی که متخصص سلامت روان کودک و نوجوانان هستند، تجویز می‌شود.

از کجا کمک بگیرید

شناسایی زودهنگام و درمان به موقع اضطراب در کودکان بسیار مفید است. در ابتدا برای بررسی سلامت جسمانی کودک با پزشک عمومی ملاقات کنید. کودک شما ممکن است به مراکز خدمات سلامت روان کودک و نوجوانان ارجاع داده شود. این مراکز می‌توانند به کودکتان کمک کنند تا اضطرابش را کنترل کند. اگر نشانه‌ای از اضطراب در فرزندتان مشاهده کردید بهتر است به یک روانشناس مجرب در زمینه روانشناسی اضطراب کودک مراجعه کنید مرکز مشاوره اکسیر در این راستا در کنار شما والدین گرامی است.

منبع: hse


اختلال-یادگیری-در-ریاضی-1.jpg
اردیبهشت ۹, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلال ‌یادگیری در ریاضی

اختلال ‌یادگیری در ریاضی، توانایی یادگیرنده در استفاده از مهارت‌های ریاضی برای حل درست مسائل را تحت‌ تأثیر قرار می‌دهد. اختلال در ریاضی شامل ناتوانی در انجام مهارت‌های مربوط به حساب با توجه به ظرفیت هوشی و سطح آموزشی است.

مهارت‌های مربوط به حساب از طریق آزمون‌های میزان شده فردی ارزیابی می‌شود. فقدان توانایی مورد انتظار در ریاضی با عملکرد تحصیلی و فعالیت‌های روزمره تداخل پیدا می‌کند و مشکلات مربوط به آن دامنه وسیعی را در بر خواهد گرفت. در این مطلب، علل، عوامل و درمان اختلال ‌یادگیری در ریاضی را بررسی می‌کنیم.

اختلال‌ یادگیری در ریاضی به احتمال زیاد در مشکلات پردازش زبان عددی و مراکز استدلال بصری مغز دخیل است. تحقیقات نشان داده است که این اختلال ارثی است و فقط حاصل مشکلات بیان، درک زبان، مشکلات دیداری یا شنوایی نیستند. آن‌ها همچنین صرفاً از فقدان آموزش یا سایر ناتوانی‌های یادگیری، نشات نمی‌گیرند. با این حال، داشتن هر یک از این شرایط می‌تواند باعث پیچیده شدن اختلال یادگیری در ریاضی شود.


مقاله مرتبط: نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری در کودکان چیست؟

مقاله مرتبط: علت و علائم اختلال یادگیری


علائم اختلال یادگیری در ریاضی

افراد مبتلا به اختلال یادگیری در ریاضی، توانایی حل مسائل ریاضی که برای حل مشکلات دنیای واقعی است را ندارند. آن‌ها ممکن است مشکلی در حل مسائل به شکل ابتدایی نداشته باشند، اما قادر به حل مسائل پارامتری نیستند، زیرا نمی‌توانند تشخیص دهند که چه عواملی در این مسئله مهم هستند یا از چه عملیاتی باید استفاده کنند.

همانند سایر اختلالات یادگیری دانش آموزان دارای اختلال یادگیری در ریاضی از یادگیری ریاضی اجتناب می‌کنند یا از برخورد با مشکلاتی که نیاز به کاربرد مهارت‌های ریاضی دارند دوری می‌کنند. اگر فرزند شما چنین رفتارهایی را نشان می‌دهد، در مورد اینکه احتمالاً فرزند شما دارای این اختلال باشد با متخصص روان‌شناس کودک مشورت کنید.

مرکز مشاوره اکسیر با متخصصین مجرب در زمینه انواع اختلالات یادگیری در کنار شما والدین گرامی است.


مقاله مرتبط: از کجا بفهمم کودکم اختلال یادگیری ریاضی داره ؟


آموزش برای اختلال یادگیری در ریاضی

افراد داری یادگیری در ریاضی از روش‌های متفاوتی نسبت به افراد عادی یاد می‌گیرند. معلمان می‌توانند از تعدادی از تکنیک‌های آموزشی برای کمک بهتر به کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری در ریاضی استفاده کنند.

ارزیابی این دانش آموزان از طریق ارزیابی‌های رسمی می‌تواند اطلاعاتی را برای کمک به مربیان در ایجاد راهکارهای مؤثر ارائه دهد. از استراتژی‌های خاصی برای آموزش ریاضی به دانش آموزان دارای اختلال ‌یادگیری در ریاضی استفاده می‌کنند که در این استراتژی به دانش آموزان برای تجسم آنچه در فرآیند حل مسئله رخ می‌دهد کمک می‌کنند.

حل مسئله متمرکز می‌تواند به یادگیرنده کمک کند تا مفاهیم اصلی درگیر در مسائل پارامتری را درک کنند. به یاد داشته باشید که چقدر انجام عملیات ممکن است برای آن‌ها دشوار باشد چون آن‌ها مفهوم پایه‌ای این کار را درک نمی‌کنند.

روش آموزش به کودک دارای اختلال در ریاضی

افسانه‌های مربوط به اختلال یادگیری در ریاضی

افراد با اختلال ‌یادگیری در ریاضی، توانایی یادگیری عمومی دارند که ممکن است برابر یا بالاتر از همسالان آن‌ها باشد. آن‌ها به‌طورکلی دانش آموزان خوبی هستند، کودکان دارای این اختلال، گاهی در کلاس ریاضی کم رو و خجول هستند و از هم‌کلاسی‌های خود دوری می‌کنند و از انجام تکالیف ریاضی اجتناب می‌کنند.

مشکلات رفتاری در کلاس ریاضی احتمال وجود ناتوانی یادگیری را افزایش می‌دهد، زیرا دانش آموزان با این روش ناامیدی و درماندگی خود را نشان می‌دهند و از موقعیت‌ها اجتناب می‌کنند.

ارزیابی اختلال یادگیری در ریاضی

متخصصین مجرب از آزمون‌های ریاضی تشخیصی برای تعیین اینکه چه نوع خاصی از مشکلات بر مهارت‌های ریاضی یادگیرنده تأثیر می‌گذارند؛ استفاده می‌کنند. از طریق مشاهدات، تجزیه‌وتحلیل کار دانش‌آموز، ارزیابی شناختی و احتمالاً ارزیابی زبانی، مربیان می‌توانند برنامه‌های آموزشی فردی برای کمک به موفقیت این دانش آموزان را ایجاد کنند.

درباره اختلال یادگیری در ریاضی چه باید کرد؟

اگر فکر می‌کنید که شما یا فرزندتان اختلال ‌یادگیری در ریاضی دارید، برای دریافت اطلاعات در مورد چگونگی درخواست ارزیابی، با مدیر مدرسه، معلم یا مشاور تماس بگیرید. یا می‌توانید با مراکز روانشناسی معتبر که در این زمینه فعالیت می‌کنند مشورت کند. مرکز مشاوره اکسیر در این زمینه در کنار شما عزیزان است. هرچه سریع‌تر اقدام کنید نتیجه بهتری دریافت خواهید کرد.

منبع: verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


بازی-رایانه-ای-و-پرخاشگری-کودکان.jpg
اردیبهشت ۸, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

در این مقاله از اکسیر میخواهیم از ارتباط بازی‌های ویدئویی و پرخاشگری کودکان برای شما عزیزان بگوییم…

بازی‌های ویدئویی و پرخاشگری کودکان

پرخاشگری کودکان مجموعه‌ای از رفتارهای برون ریزانه اعم از کلامی و غیر کلامی است که منجر به آسیب رساندن به دیگران می‌شود. امروزه کودکان رفتارهای پرخاشگری را از روش‌های مختلفی مانند تماشا تلویزیون، بازی‌های رایانه‌ای و … یاد می‌گیرند. اگر شما کودکی در خانه دارید، احتمالاً این سؤال برایتان آشناست که ” آیا به فرزندم اجازه بدهم بازی رایانه‌ای خشونت‌آمیز را بازی کند؟” که این برای والدین معضل بزرگی است. بحث‌های زیادی در مورد این مسئله وجود دارد که چگونه قرار گرفتن در معرض بازی‌های ویدئویی خشن و دیگر محتوای رسانه‌ای خشونت‌بار، مانند فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی، کودکان را تحت‌ تأثیر قرار می‌دهد و میزان پرخاشگری کودکان را بالا می‌برد. مطالعات بسیاری نشان می‌دهد که خشونت در رسانه‌ها عامل خطرسازی برای ایجاد پرخاشگری کودکان مانند اهمیت ندادن به دیگران، افزایش مشاجره و رفتارهای مخرب و سایر رفتارهای ضداجتماعی می‌شود.

بسیاری از محققان می‌گویند که بعید است انجام بازی‌های ویدئویی خشن، کودکی را که هیچ عامل خطری برای ایجاد رفتار خشونت‌آمیز را ندارد، تبدیل به فردی شدیداً خشن کند که به دیگران آسیب برساند. بااین‌وجود، یکی از بهترین استدلال‌ها برای محدود کردن مواجهه کودکان با محتوای خشونت‌آمیز رسانه‌ها، صرف‌نظر از سابقه شخصی آن‌ها، از مطالعه اخیر مجله پزشکی اطفال جاما درباره پرخاشگری کودکان حاصل می‌شود.


مقاله مرتبط: عصبانیت و پرخاشگری کودکان


دکتر داگلاس جنتایل و مطالعه های وی

درباره ارتباط بازی‌های ویدئویی و پرخاشگری کودکان و بزرگ‌سالان، دکتر داگلاس جنتایل، استاد روانشناس در دانشگاه ایالت آیووا مطالعه‌ای را انجام داده است. این مطالعه نشان می‌دهد که کودکانی که به‌طور مکرر بازی‌های ویدیویی خشن انجام می‌دهند، یاد می‌گیرند به روش‌های پرخاشگرانه فکر کنند که در نهایت می‌تواند میزان پرخاشگری کودکان را افزایش دهد. در این مطالعه، محققان بیش از ۳۰۰۰ کودک را در مقاطع سوم، چهارم، هفتم و هشتم به مدت ۳ سال موردبررسی قراردادند. آن‌ها دریافتند که در طول زمان، بازی‌های ویدیویی خشن باعث شده است که کودکان خشونت‌آمیزتر فکر و رفتار کنند.

بازی‌های ویدئویی و پرخاشگری کودکان

دکتر جنتایل می‌گوید:

“کودکانی که پس از مدت زمان طولانی در معرض بازی‌های خشونت‌آمیز قرار می‌گیرند، تغییر می‌کنند.”

او توضیح می‌دهد:

“که این امر می‌تواند منجر به تغییر در تفکر و رفتار آن‌ها شود، آن‌ها زمان زیادی را صرف جستجوی دشمنان و واکنش سریع به خشونت می‌کنند.”

برای مثال، کودکی که درگیر خیال‌پردازی‌های خشونت‌آمیز دنیای بازی‌های ویدئویی است، اگر تصادفی به فردی در راهروی مدرسه برخورد کند، یا عملی خشونت‌آمیز انجام می‌دهد یا حرفی پرخاشگرانه می‌زند. دکتر جنتایل خاطر نشان می‌کند:

“بدن جوری رفتار می‌کند که انگار یک جنگ واقعی است”.

چگونه بازی رایانه‌ای پرخاشگری کودکان را افزایش می‌دهد؟

میزان پرخاشگری کودکان با مواجه مکرر با محتوای خشن و نامناسب بیشتر می‌شود. همان‌گونه که کودکان برای یادگیری بهتر مهارت‌هایی مانند تکواندو و … بارها و بارها تمرین می‌کنند تا بتوانند آن‌ها را بهتر و بهتر انجام دهند و یا به عبارتی، آن‌ها حافظه عضلانی را برای فعالیت‌های خود پرورش می‌دهند که در نتیجه هم از نظر فیزیکی و هم شناختی در آن‌ها مهارت بیشتری پیدا می‌کنند.

دکتر جنتایل می‌گوید:

“مواجهه مکرر با محتوای خشن یا نامناسب می‌تواند محیطی برای “تمرین” رفتار خشونت‌آمیز فراهم کند تا کودک یاد بگیرد چگونه این کار را به‌خوبی انجام دهد. ”

چیزی که ما در مورد آن صحبت می‌کنیم، یادگیری است که برای رسانه‌های خشن و غیرخشونت آمیز نیز صدق می‌کند. در مورد محتوای غیر خشونت‌آمیز چگونه است؟ در تحقیقات قبلی، دکتر جنتایل متوجه شد که بازی‌های ویدئویی، برنامه‌های تلویزیونی، فیلم‌ها و محتوای دیگر که شخصیت‌هایی را نشان می‌دهند که مفید، مهربان و روحیه همکاری دارند، تأثیر مثبتی بر رفتار کودکان می‌گذارند؛ به عبارت دیگر، مراقبت و مشارکت، مانند پرخاشگری و خشونت، می‌تواند تمرین و یاد گرفته شود.


مقاله مرتبط: اثرات بازی های ویدئویی بر روی شما


وظیفه والدین

پرخاشگری کودکان امروزه به دلایل مختلفی افزایش پیدا کرده است. بیش از ۹۰ درصد از کودکان به بازی‌های ویدئویی فکر می‌کنند، بنابراین شما نمی‌توانید انتظار داشته باشید که این امر را تغییر دهید. کاری که می‌توانید انجام دهید این است که در کاری که کودکتان انجام می‌دهد و برنامه‌ای که می‌بیند، مشارکت داشته باشید. هدف شما پایین آوردن میزان قرار گرفتن فرزندتان در معرض محتوای خشونت‌آمیز است و تا آنجا که می‌توانید فعالیت‌های فرزند خود را به سمت تأثیرات مثبت هدایت کنید. در این راه می‌توانید از متخصصان و روانشناسان با تجربه در این زمینه کمک بگیرید.

منبع: verywellfamily

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اختلالات-یادگیری-در-کودکان.jpg
اردیبهشت ۷, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلالات یادگیری کودکان در مهدکودک را بشناسیم

اگر با علائم اختلالات یادگیری کودکان آشنا باشید شما می‌توانید این اختلال را حتی در مهد کودک تشخیص دهید. اگر اختلالات یادگیری کودکان سریعتر تشخیص و درمان شوند بهتر است و از تاثیرات منفی آن بر آینده کودک کاسته می‌شود.

آیا اختلالات یادگیری کودکان در مهدکودک قابل‌تشخیص است؟

این سؤالی است که اغلب والدین از متخصصین کودک می‌پرسند؛ اما متخصصین کودک اکسیر معتقدند که باوجوداینکه اغلب اوقات علائم اختلالات یادگیری کودکان در زمان مدرسه آشکار می‌شوند؛ نشانه‌های هشداردهنده‌ای برای این اختلال وجود دارد که با آگاهی از آن‌ها و مراجعه به‌موقع به متخصص کودک شما والدین می‌توانید اختلال یادگیری را حتی در سن ۵ یا ۶ سالگی در کودک خود شناسایی کنید.

اختلالات یادگیری کودکان در مهدکودک با یکسری از علائم خود را نشان می‌دهد. رفتارهایی وجود دارند که والدین می‌توانند با دنبال کردن آن‌ها اختلال یادگیری یا تحولی را در کودک خود شناسایی کنند. این مشکلات ممکن است امروز کوچک به نظر برسند اما می‌توانند در آینده منجر به مشکلات بزرگ‌تری شوند. هر چه زودتر به دنبال کمک باشید، برای فرزندتان بهتر است.

ناامیدی از انجام کارهای ساده‌ای مثل بستن بند کفش‌ها و از دست دادن سریع علاقه به انجام کاری ممکن است نشان‌دهنده اختلال یادگیری در کودکان باشد که باید موردبررسی قرار گیرد.

روش شناسایی اختلالات یادگیری کودکان

 

اگر متوجه این علائم در کودک خود شدید هرچه سریع‌تر به متخصصین روانشناس کودک مراجعه کنید. توضیح دهید که چه چیزی مشاهده کرده‌اید. آن‌ها برای تشخیص درست اختلال یادگیری در کودکتان از آزمون و تست‌های استاندارد و علمی استفاده می‌کنند.

اگر کودک شما تعداد کمی از علائم زیر را نشان دهد ممکن است به ارزیابی برای تاخیرات رشد و یا اختلال یادگیری نیاز داشته باشد.


مقاله مرتبط: علت و علائم اختلال یادگیری


اختلالات یادگیری کودکان در مهد کودک

  • کودکان مبتلابه اختلالات یادگیری نسبت به سایر کودکان دیرتر شروع به صحبت می‌کنند.
  • مشکل در تلفظ، کلمات هم‌قافیه، یادگیری اعداد، الفبا، روزهای هفته، رنگ‌ها، اشکال، تعامل با همسالان و پیروی از دستورات دارند.
  • روند رشد واژگان در این کودکان آهسته است، اغلب قادر به یافتن کلمه مناسب نیستند.
  • به‌شدت بی‌قرار هستند و به‌راحتی حواسشان پرت می‌شود.
  • مهارت‌های حرکتی ظریف در آن‌ها به‌کندی رشد می‌کند.

مقاله مرتبط:نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری در کودکان چیست؟

مقاله مرتبط: اهمیت درمان زودهنگام اختلالات یادگیری


زمانی که والدین باید درخواست کمک کنند

معلمان از رویکرد “صبر کن و ببین” برای پیشرفت کودکان در مهدکودک بسیار استفاده می‌کنند. مهدکودک یک مقدمه عالی برای ورود به مدرسه و اولین تجربه واقعی کودکان در جامعه بدون کمک والدینشان است و این می‌تواند یک مرحله سخت برای بسیاری از کودکان باشد.

هر چه باشد، محیط آموزشی برای بسیاری از کودکان جدید است. گاهی کودکان فقط به زمان احتیاج دارند تا با محیط سازگار شوند و گاهی فقط با سرعت کمتری نسبت به همسالان خود یاد می‌گیرند که تشخیص درست اختلال یادگیری فقط توسط متخصصین روانشناس کودک امکان پذیر است.

 والدین باید به نشانه‌هایی از مشکلات رفتاری مثلاً رفتار پرخاشگرانه یا ضداجتماعی که در کودکانشان وجود دارد توجه کنند و برای تشخیص مناسب آن به متخصصین کودک مراجعه کنند هرچند ممکن است نشانه‌ای برای اختلال یادگیری نباشد.

شاخص‌هایی وجود دارد که می‌تواند نشان‌دهنده مشکل، حتی در مهدکودک باشد. شناسایی زودهنگام اختلالات یادگیری کودکان به متوقف کردن آن‌ها قبل از اینکه از کنترل خارج شوند کمک خواهد کرد. اگر نگران فرزندتان هستید، بسیار خوب است که با متخصص کودک در تماس باشید. آن‌ها قادر خواهند بود شما را در تمامی مراحل از شناسایی، بهبود و درمان هرگونه مشکل یا اختلال یادگیری راهنمایی و کمک کنند.

منبع: verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اختلالات-رفتاری-رایج.jpg
اردیبهشت ۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلالات رفتاری رایج در کودکان

اختلالات رفتاری رایج در کودکان فراتر از بدخلقی‌های گاه و بی گاه و نافرمانی است. اختلالات رفتاری در دوران کودکی بسیار جدی هستند. یک کودکی که مبتلا به اختلال رفتاری تشخیص داده شده، مشکلات رفتاری را تا حدی جدی تجربه می‌کند که در عملکرد مدرسه و یا روابط با دوستان و خانواده دچار مشکل می‌شود.

شما والدین گرامی توجه داشته باشید که اگر اختلالات رفتاری درمان نشوند در طول زمان بدتر خواهند شد بنابراین اگر به اختلال رفتاری در کودکتان مشکوک هستید هرچه سریع‌تر به متخصص روانشناس جهت تشخیص و درمان مراجعه کنید.

انواع اختلالات رفتاری کودکان

اختلالات رفتاری در کودکان و نوجوانان انواع مختلفی دارد و گاهی اوقات ممکن است کودکان به بیش از یک اختلال رفتاری مبتلا باشند. شایع‌ترین اختلالات رفتاری در کودکان عبارت‌اند از:

  • اختلال بیش فعالی/ نقص توجه
  • اختلال نافرمانی مقابله‌ای
  • اختلال سلوک

جهت آشنایی بیشتر با اختتلالات رفتاری رایج در سنین مختلف کودکان  و علائم آن‌ها می‌توانید اینجا کلیک کنید.

اختلال بیش فعالی/ نقص توجه ADHD

یکی از شایع‌ترین اختلالات رفتاری در کودکان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه است. اختلال بیش فعالی به طور عمده در سه دسته تکانشی- بیش فعالی، بی توجه و ترکیبی از تکانشی – بیش فعالی و بی توجه قرار می‌گیرند.


مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


علائم شایع ADHD مشکل در تمرکز، مشکل در پردازش اطلاعات با سرعت و دقت، بی‌نظمی، دشواری در دنبال کردن دستورالعمل، صحبت کردن بی‌وقفه، ناتوانی در نشستن، مشکل شرکت در فعالیت‌های آرام و بی‌صدا، بی‌صبری و بی‌قراری، پاسخ‌های نسنجیده یا دادن نظرات نامناسب، انجام کارها بدون در نظر گرفتن عواقب آن می‌باشد.

اگرچه دارو می‌تواند نشانه‌های اختلالات رفتاری را در کودکان کاهش دهد ولی مداخلات والدين در بهبود اختلال در کودکان نقش مؤثری دارد. گاهی کودکان مبتلا به بیش فعالی/ نقص توجه مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌ای نیز هستند.

برای تشخیص بیش فعالی در کودک خود می‌توانید تست آنلاین تشخیص بیش فعالی را تکمیل نمایید.

اختلال نافرمانی مقابله‌ای (ODD)

از جمله اختلالات رفتاری در کودکان، اختلال نافرمانی مقابله‌ای است که با مقاومت مداوم و نافرمانی نسبت به مراجع قدرت مشخص می‌شود.

از جمله علائم این اختلال بحث‌وجدل مکرر با بزرگ‌سالان، ایجاد مزاحمت عمدی برای دیگران، امتناع از پیروی از قوانین، سرزنش دیگران برای اشتباهات، به‌راحتی عصبانی شدن، رفتار کینه‌توزانه می‌باشد.

کودکان مبتلابه ODD علائم را درموقعیت‌های مختلف از جمله خانه، مدرسه، مهمانی و غیره نشان می‌دهند. رفتار آن‌ها معمولاً منجر به اقدامات انضباطی متعدد می‌شود و خیلی سخت با همسالان خود کنار می‌آیند. بدون مداخله، ODD ممکن است به اختلال رفتاری شدید تبدیل شود.


مقاله مرتبط: شناخت و درمان نافرمانی کودکان

مقاله مرتبط: لجبازی کودکان و مدیریت آن


اختلال سلوک

اختلالات رفتاری سلوک شامل یک الگوی تکراری از نقض حقوق دیگران و یا نقض قوانین اجتماعی متناسب با سنشان است. اختلال رفتاری اغلب شامل خشونت فیزیکی نسبت به انسان‌ها یا حیوانات، استفاده از سلاح مانند چوب، چاقو یا اسلحه، سرقت، مجبور کردن کسی به فعالیت جنسی، آتش‌افروزی عمدی، تخریب اموال و خرابکاری، دروغ گفتن برای به دست آوردن کالا یا اجتناب از انجام تعهدات، فرار از خانه، نرفتن به مدرسه تا دیروقت خارج از خانه ماندن با وجود قوانین منع رفت‌وآمد می‌باشد.

کودکانی که اختلال رفتاری سلوک دارند به‌طور موقت از مدرسه اخراج می‌شوند. آن‌ها ممکن است مواد مخدر و الکل مصرف کنند و گاهی نیز نیازمند مداخلات پلیس باشند. نوجوانان با اختلالات رفتاری ممکن است نیازمند مداخلات شدید مانند ماندن در خانه و تحت مراقبت باشند.

درمان اختلالات رفتاری

اختلالات رفتاری کودکان بهتر است با یک تیم کامل از متخصصین درمان شود. روان‌پزشک کودکان می‌تواند با تجویز دارو به بهبود اختلال کمک کند و درمانگران با آموزش مهارت‌های جدید برای مدیریت هیجانات و رفتارها و همچنین آموزش والدین باعث کاهش میزان اختلال در کودکان شوند. ممکن است در شرایطی خدمات تحصیلی ویژه‌ای برای کودکان لازم باشد.

کودکان مبتلا به اختلالات رفتاری و اختلالات عاطفی ممكن است به حمایت در مدرسه، از جمله کلاس‌های ویژه و تخصصی نیاز بیشتری داشته باشند. اختلالات رفتاری می‌توانند ناشی از انواع عوامل ژنتیکی و محیطی باشند.

اگر فکر می‌کنید که کودکتان اختلال رفتاری دارد هرچه سریع‌تر به مرکز مشاوره مراجعه کنید. متخصصین با تجربه در زمینه کودکان و نوجوانان با استفاده از آزمون‌های دقیق کودک شما را ارزیابی کرده و پکیج‌های درمانی مناسب را تجویز می‌کنند. مرکز مشاوره اکسیر با دارا بودن متخصصین با تجربه در زمینه کودکان برای تشخیص درست این اختلالات رفتاری و کنترل و درمان آن در خدمت شما عزیزان هستند.

منبع: verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


نشانه‌های-پنهان-بیش-فعالی.jpg
فروردین ۱۷, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

نشانه های پنهان بیش فعالی

نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی در دختران چیست؟ آیا نشانه های بیش فعالی در دختران با پسران متفاوت است؟ در این مقاله به نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی در دختران که کمتر به آن توجه می‌شود می‌پردازیم.

نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی و نقص توجه

اختلال بیش فعالی/ نقص توجه مدت‌هاست که به عنوان اختلالی که مردان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، تصور شده ‌است (به یک پسر پر انرژی فکر کنید که مشکل نشستن در کلاس دارد). بااین‌حال، با درک اینکه چگونه اختلال بیش فعالی/ نقص توجه می‌تواند با توجه به جنسیت، به شکل متفاوتی بروز کند، دختران بیشتری با این اختلال تشخیص داده خواهند شد. در دختران مبتلا به ADHD خیال‌پردازی و کمرویی شایع‌تر است، درحالی‌که برای پسران مبتلا به ADHD نوع تکانشی- بیش‌فعال یا نوع ترکیبی بیشتر دیده می‌شود.

زندگی با اختلال ADHD تشخیص داده نشده می‌تواند موجب ضعف‌های زیادی ازجمله ناتوانی در نشستن سر کلاس، عزت‌نفس پایین و سرزنش خود بشود. اختلال بیش فعالی/ نقص توجه، حتی می‌تواند سلامت روان در دوران نوجوانی و بزرگ‌سالی را تحت‌ تأثیر قرار دهد. آگاهی از شیوه‌های مختلفی که ADHD می‌تواند در دختران بروز کند، می‌تواند به شما کمک کند بدانید چه زمانی باید برای ارزیابی به متخصص مراجعه کنید.

بسیار آسان‌تر است کودکی که از نظر فیزیکی فعال و جسور است را به عنوان فرد مبتلا به بیش فعالی/ نقص توجه شناسایی کنیم تا فردی که حواس‌پرت و سرد به نظر می‌رسد. علائم و نشانه‌های ADHD در دختران در موارد زیر مشترک است.

برای تشخیص بیش فعالی نقص توجه در فرزندتان می‌توانید اینجا کلیک کنید. 

نشانه‌‌های‌ پنهان بیش فعالی در دختران

جبران بی‌توجهی

یکی از نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی جبران بی توجهی است. علامت ADHD در بسیاری از دختران این است که توجه به کاری که در حال انجام آن هستند بسیار مشکل است. آن‌ها با حوادث خارجی حواسشان پرت می‌شود و یا در دنیای خودشان فرو می‌روند. به عنوان مثال، یک پرنده بیرون از پنجره کلاس می‌تواند توجه آن‌ها از موضوع مهم‌تری (اعلام تاریخ امتحان بعدی) که در اطرافشان در حال اتفاق افتادن است پرت کند.


مقاله مرتبط: علائم و تشخیص بیش فعالی

مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


برای جبران آن، دختر مبتلا به این اختلال می‌تواند روی چیزی که دوست دارد یا خوب است تمرکز بیش‌ازحد داشته باشد. تلاش بیش‌ازحد و تمرکز می‌کند که معلمان و والدین ممکن است احتمال بیش فعالی/ نقص توجه را رد کنند. زمانی که چیزی خسته‌کننده است، تمرکز بیش‌ازحد یک استراتژی مقابله‌ای است تا خود را سرگرم کند. در موارد دیگر، ممکن است احساس نکند که هیچ کنترلی بر آن ندارد.

 

همیشه در حرکت است

اگر یک دختر بیش‌ازاندازه فعال باشد، ممکن است به عنوان دختری که مانند پسرهاست، توصیف شود چون او فعالیت‌های فیزیکی را دوست دارد و به نظر نمی‌رسد که از “چیزهای معمولی” که دختران هم سن او دارند لذت ببرد. ممکن است به روش‌هایی که کم‌تر مشهود باشد این حرکت را داشته باشد، شاید دائماً در حال خط خطی کردن یا حرکت اطراف صندلی خود باشد.

بیش از حد حساس و دارای مشکل در کنترل تکانه

دختری با تکانشگری می‌تواند بیش‌ازحد پرحرف و تکانشگری کلامی داشته باشد، صحبت دیگران را قطع کند و یا موضوعات را دوباره و دوباره در طی مکالمه تغییر دهد. او ممکن است نسنجیده و بدون فکر کلمات را به زبان بیاورد بدون اینکه به تأثیر آن بر روی دیگران فکر کند. برخی از این دختران بیش‌ازحد احساساتی، نازک‌نارنجی و تحریک‌پذیر توصیف می‌شوند.

علائم و نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی می‌تواند در هر کودک بسیار متفاوت باشد. ممکن است پسری با تشخیص ADHD داشته باشید اما ممکن است دخترتان که در مدرسه مشکل دارد را مبتلا به این اختلال در نظر نگیرید، چرا که مشکلات دخترتان متفاوت از پسرتان به نظر می‌رسد.

علائم ADHD در دختران معمولاً به عنوان جزئی از شخصیت دخترانه در نظر گرفته می‌شود به همین دلیل است که این علائم اغلب نادیده گرفته می‌شوند.

نشانه‌های بیش فعالی در دختران

عدم تمرکز از جمله نشانه های اختلال بیش فعالی در دختران است.

همه دخترانی که اختلال بیش فعالی/ نقص توجه دارند علائم و نشانه‌های زیر را نشان نخواهند داد و همچنین، داشتن یک یا دو نشانه از آن‌ها برابر با تشخیص این اختلال نیست. بااین‌حال، اگر به نظر می‌رسد که دختر شما چندین نشانه را به طور مداوم نشان می‌دهد، صحبت با یک متخصص با تجربه و حرفه‌ای می‌تواند سودمند باشد.

  • مشکل در حفظ تمرکز دارد و به راحتی حواسش پرت می‌شود.
  • تغییر تمرکز از یک فعالیت به یک فعالیت دیگر
  • آشفته و کثیف (ظاهر وی و فضای فیزیکی اطرافش)
  • فراموش‌کار
  • مشکل در تکمیل وظایف
  • خیال‌بافی و در جهان خود بودن
  • طول می‌کشد تا اطلاعات و دستورالعمل‌ها را پردازش کند؛ به نظر می‌رسد که به شما گوش نمی‌دهد.
  • اشتباهات ناشی از بی‌دقتی و سهل‌انگاری دارد.
  • اغلب تأخیر دارد (مدیریت زمان ضعیف).
  • بسیار پرحرف است (همیشه چیزهای زیادی برای گفتن دارد، اما در گوش دادن خوب نیست).
  • بیش‌فعال (واکنش‌های احساسی اغراق‌آمیز)
  • تکانشگری کلامی دارد، حرف‌های نسنجیده می‌زند و صحبت‌های دیگران را قطع می‌کند.
  • به راحتی ناراحت می‌شود.
  • بسیار حساس به سروصدا، جنس پارچه و احساسات است.
  • بی‌انگیزه به نظر می‌رسد.
  • به نظر نمی‌رسد تلاش کند.
  • خجالتی به نظر می‌رسد.
  • منزوی و در خود فرو رفته به نظر می‌رسد.
  • به‌راحتی گریه می‌کند.

اگر اختلال بیش فعالی/ نقص توجه تشخیص داده شود، قابل درمان و مدیریت است. مداخلات شامل تکنیک‌های مدیریت رفتار، دارودرمانی، مشاوره و حمایت است. تنها دانستن این‌که او اختلال بیش فعالی/ نقص توجه دارد می‌تواند یک دختر را از بار سنگین احساس گناه و شرم خارج سازد. همچنین می‌تواند او را از برچسب‌های خطرناکی مانند عجیب، بی‌انگیزه، احمق یا تنبل رها کند. او هیچ‌یک از این‌ها نیست، او فقط ADHD دارد. با ارزیابی و تشخیص به‌موقع می‌توان زندگی را ساده‌تر و آینده را برای فرزندتان روشن‌تر ساخت.

منبع: verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


ضربه-مغزی-و-اختلال-یادگیری.jpg
اسفند ۱۸, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

آسیب مغزی و تاثیر آن بر اختلالات یادگیری

آسیب‌های مغزی و اختلالات یادگیری مرتبط با آن، مشکلات جدی برای کودکان هستند. انجمن مغز و اعصاب آمریکا گزارش داده است که ۱.۵ میلیون نفر در ایالات‌ متحده دچار آسیب‌های مغزی شده‌اند و این یکی از علل عمده مرگ‌ومیر و ناتوانی در کودکان و بزرگ‌سالان از جمله ناتوانی یادگیری است. آسیب مغزی بیشترین دلیل مرگ کودکان است. در این مقاله اطلاعات مفیدی درباره آسیب مغزی و نحوه تأثیر آن را بر اختلالات یادگیری توضیح داده‌شده است.

آسیب مغزی چیست؟

اختلالات یادگیری و آسیب مغزی با هم رابطه دارند و برای درک بهتر این رابطه ابتدا باید درباره آسیب مغزی بیشتر بدانیم. واژه آسیب مغزی به صدمات مغزی ناشی از آسیب جسمی پس از تولد اشاره دارد. شایع‌ترین علت آسیب مغزی ناشی از ضربه اتفاقی به سر، همانند سوانح رانندگی است. انواع مختلفی از آسیب‌های مغزی وجود دارند که تأثیرات متفاوتی می‌گذارند.

  • تکان مغزی ناشی از ضربه ناگهانی یا ضربه شدید، هنگام حرکت در سرعت‌های بالا رخ می‌دهد.
  • له‌شدگی مغز که خون‌مردگی روی مغز است.
  • آسیب‌دیدگی در مغز زمانی رخ می‌دهد که علاوه بر محل ضربه نقطه مقابل آن نیز آسیب ببیند. مغز، درون جمجمه قرارگرفته و توسط مایع مغزی- نخاعی احاطه‌شده است. در حادثه، برخورد اولیه باعث آسیب در محل ضربه می‌شود. سپس مغز داخل جمجمه حرکت می‌کند و قسمت مقابل جمجمه مورد هدف قرار می‌گیرد و باعث آسیب ثانویه می‌شود. این نوع آسیب در طی توقف ناگهانی در سرعت‌های بالا رخ می‌دهد و همچنین در قربانیان تکان‌های شدید نیز دیده می‌شود.

نشانه‌های رایج آسیب مغزی

نشانه‌های آسیب مغزی از درجه خفیف تا ناتوان‌کننده است. هر فردی که ضربه‌ای به سرش وارد شود، باید فوراً توسط پزشکی که می‌تواند تشخیص دهد که به چه مراقبت‌های حیاتی نیاز است، دیده شود. درمان زودهنگام موفقیت‌آمیزتر خواهد بود. آسیب مغزی شامل علائم زیر است.

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • بیهوشی
  • لکنت زبان
  • گیجی
  • فراموشی یا سایر مشکلات حافظه
  • تأخیر در پاسخ‌های فیزیکی یا روانی
  • اختلالات بینایی
  • نگاه خالی

در موارد آسیب متوسط و شدید، تشنج، کما، اختلال در رفتار و تفکر و مرگ ممکن است رخ دهد.

آسیب مغزی و اختلالات یادگیری

اختلال یادگیری در افرادی که آسیب مغزی دیده‌اند ممکن است وجود داشته باشد. بسیاری از دانش‌آموزانی که دچار آسیب مغزی شده‌اند، دارای ناتوانی‌های یادگیری ویژه (SLDs) هستند. نوع و شدت اختلال یادگیری به‌شدت آسیب و قسمتی از مغز که تحت تأثیر قرارگرفته است، بستگی دارد. اگر دانش‌آموز قبل از آسیب مغزی دچار اختلالات یادگیری بوده باشد ممکن است این اختلال بدتر شود.

برنامه‌های آموزشی برای کودکان با آسیب‌های مغزی

درمان‌ آسیب‌های مغزی، بسته به نوع و شدت آسیب، متفاوت است. مداخلات پزشکی ممکن است شامل جراحی، بستری طولانی‌مدت و درمان‌های دیگر مانند درمان‌های فیزیوتراپی، مشاوره، رفتاردرمانی، کاردرمانی و گفتاردرمانی باشند. اولین سال پس از آسیب، مهم تلقی می‌شود زیرا چشم‌انداز بهبودی در بلندمدت را در اختیارمان قرار می‌دهد.

برنامه آموزشی خاص برای کودکان با اختلال یادگیری
برنامه آموزشی کودکان با اختلال یادگیری

ایجاد یک برنامه آموزشی اختصاصی مناسب برای کودکانی که بر اثر ضربه‌مغزی دچار اختلال یادگیری شده‌اند مهم است. مربیان با پزشکانی که دانش‌آموز را درمان می‌کند، باید برای ایجاد برنامه انتقالی که به دانش‌آموز با ناتوانی یادگیری کمک می‌کند تا به کلاس درس برگردد؛ همکاری داشته باشند. همچنین برای هرکسی که با دانش‌آموزان کار می‌کند مهم است تا در طول سال اول درمان، به منظور تبادل اطلاعات و ایجاد راهکارهای مناسب و طراحی ساختارهای ویژه بر اساس نیازهای دانش‌آموز با اختلال یادگیری، ارتباطشان را ادامه دهند.


مقاله مرتبط: کمک به کودکان با اختلال یادگیری


شما والدین گرامی باید فرزند خود را بعد از ضربه به سر یا آسیب مغزی، از جوانب مختلف مورد بررسی قرار دهید تا اگر آسیب جسمانی یا اختلال یادگیری به دلیل ضربه ایجادشده است به سرعت شناسایی و برای درمان آن سریع اقدام نمایید. اگر این آسیب‌ها یا ناتوانی یادگیری مورد غفلت قرار بگیرد تأثیرات منفی گسترده‌ای بر زندگی و آینده فرزندتان خواهد داشت.

منبع: Verywellfamily


نشانه-های-اولیه-اختلالات-یادگیری.jpg
اسفند ۱۵, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری

نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری اغلب تا زمانی که دانش آموزان در حدود دو سال در مدرسه حضور نداشته باشند، تشخیص داده نمی‌شود؛ اما معمولاً نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری وجود دارد که والدین ممکن است متوجه آن شوند. مهم‌تر از آن، منابع و استراتژی‌هایی است که می‌تواند به این کودکان کمک کند. در این مطلب نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری در کودکان را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری در کودکان

اختلالات یادگیری علت مبهمی دارد و حضور عوامل خطر اولیه (که در ادامه به آن اشاره‌شده) به‌طور قطعی نشان دهنده اختلال یادگیری نیست، اما نشان‌دهنده لزوم نظارت در به مداخله زودهنگام است.

عوامل خطر اولیه در اختلالات یادگیری عبارت‌اند از:

  • سابقه خانوادگی ناتوانی‌های یادگیری
  • آسیب‌ها و بیماری‌های درازمدت که بر تحول عصبی تأثیر می‌گذارد.
  • سوءمصرف مواد والدین
  • مراقبت‌های پزشکی و تغذیه ضعیف در دوران بارداری.
  • آسیب‌های پیش از تولد یا مشکلات زایمان
  • قرار گرفتن در معرض مواد سمی از قبیل سرب و یا قارچ سمی
  • فقر
  • سو استفاده و مورد غفلت قرار گرفتن

مهم است که بدانیم همه ناتوانی‌های یادگیری به خاطر عادات بد پیش از تولد رخ نمی‌دهند. خوشبختانه، بسیاری از خطرات دوران جنینی قابل‌پیشگیری هستند.


مقاله مرتبط: علت و علائم اختلال یادگیری

مقاله مرتبط: آسیب های مغزی و اختلالات یادگیری


اختلالات یادگیری و تاخیرات رشد کودکی

اختلالات یادگیری را با مشاهده  تاخیر رشد در هر یک از موارد زیر می‌توان تشخیص داد.

  • حرکات درشت: حرکات عضلات بزرگ مانند ایستادن، راه رفتن یا بالا کشیدن
  • حرکات ظریف: حرکات ماهیچه‌های کوچک مانند چنگ زدن اجسام، حرکت انگشتان دست‌وپا
  • ارتباط: توانایی درک زبان یا استفاده از گفتار
  • مهارت‌های شناختی: توانایی فکر کردن و حل مشکلات
  • اجتماعی/ هیجانی: توانایی تعامل مناسب با دیگران و نشان دادن پاسخ‌های احساسی مناسب

مراحل مهم رشد قابل پیش‌بینی هستند، اما تفاوت خفیفی در رشد کودکان نرمال وجود دارد؛ بنابراین هر تأخیری ناتوانی یادگیری محسوب نمی‌شود. مهم است که از میزان رشد عادی کودکی و اوایل دوران کودکی آگاه باشید تا زمانی که تأخیر اتفاق افتاد متوجه آن شوید.

معاینه‌های منظم کودک

پزشک اطفال در هنگام تولد کودک شما را معاینه خواهد کرد تا علائم حیاتی و واکنش کودک به محرک‌های مختلف را بررسی کند. در طی معاینات منظم، پزشک بر رشد جسمانی، عملکرد شناختی، بینایی، گفتار و زبان کودک نظارت خواهد کرد. سؤالات و نگرانی‌های خود را یادداشت کنید تا آن‌ها را با پزشک فرزندتان به اشتراک بگذارید. اگر شواهدی از علائم اولیه اختلالات یادگیری وجود داشته باشد، ارجاع به متخصصان برای مداخله به موقع برای ارزیابی و درمان در صورت نیاز انجام خواهد شد.

علائم ناتوانی‌های یادگیری در مدرسه

ناتوانی یادگیری در سن مدرسه را می‌توان تشخیص داد. پس‌ از اینکه چند ماه از رفتن کودک شما به پیش‌دبستانی گذشت، ملاقاتی با معلم فرزندتان ترتیب دهید. برخی مدارس برای مشخص کردن اینکه که آیا تأخیری در حال حاضر وجود داردیا خیر؟ کودکان را ارزیابی و غربالگری می‌کنند.

اگر کودک شما علائم اولیه اختلالات یادگیری داشته باشد، مدیر ملاقاتی با شما ترتیب می‌دهد و گزینه‌های مداخلات اولیه را با شما در میان می‌گذارد. برنامه آموزشی فردی، خدمات خانوادگی مشابه برای پاسخگویی به نیازهای کودک ایجاد می‌شود.

آموزش مهارت‌های پایه و اختلالات یادگیری

کودکان در سال‌های اولیه مدرسه با درجات متفاوتی تحول می‌یابند و اگر فرزند شما از سایر همکلاسی‌ها اندکی کندتر بود، نشان‌دهنده اختلال یادگیری نیست. در سال سوم کودکان باید قادر به خواندن فصل‌های ساده کتاب در سطح کلاس، نوشتن جملات ساده، جمع‌کردن، تفریق و شروع ضرب باشند. دانش آموزان ممکن است این کارها را با دقت کامل انجام ندهند. طبیعی است که برخی کلمات را وارونه بنویسند. اغلب دانش آموزان یاد خواهند گرفت که این خطاها را با آموزش اصلاح کنند.

در کلاس سوم اگر این نشانه‌ها دیدید، مشکوک به اختلال یادگیری فرزند خود باشید.

  • حروف و صدا را به هم متصل نمی‌کنند.
  • متن در سطح کلاس را نمی‌توانند بخوانند.
  • آنچه را که می‌خوانند درک نمی‌کنند.
  • مفاهیم عددی را درک نمی‌کنند.
  • متوجه نمی‌شوند که اعداد مقادیر را نمایش می‌دهند.
  • به یاد نمی‌آورند که چه حرفی مربوط به کدام صدا است.
  • دشواری پیروی از دستورات، حتی با کمک دارند.
  • حافظه ضعیف است.
  • مشکل در ارتباط با همسالان و بزرگ‌ترها دارند.
  • نمی‌توانند اطلاعات را تکرار و کپی کنند.
  • زمانی که خط قطع می‌شود نمی‌توانند آن را دنبال کنند.
  • مشکل در توجه و رفتار دارند.

آیا کودکتان مشکل یادگیری شدید دارد؟

یادداشت‌های مربوط به نگرانی‌های خود را با معلمان فرزندتان به اشتراک بگذارید. نمونه‌هایی از تکالیف او را همراه داشته باشید و به معلمش نشان دهید. اگر حدس می‌زنید که فرزند شما ناتوانی یادگیری دارد، از معلم، مدیر و مشاور در مورد ارزیابی کمک بخواهید و برای تعیین اینکه آیا فرزند شما اختلال یادگیری دارد، سؤال کنید. آن‌ها از طریق غربالگری، فرایند ارزیابی و نوشتن نامه ارجاع به متخصص، به شما کمک می‌کنند.

شما والد گرامی تشخیص و درمان اختلال یادگیری در فرزندتان را به تأخیر نیندازید. اگر به ناتوانی یادگیری در فرزند خود مشکوک هستید هرچه سریعتر به روانشناس مراجعه کنید. اختلال یادگیری در فرزندان باعث می‌شود که در مدرسه به موفقیت دست نیابد و به تبع آن از نظر اجتماعی نیز پیشرفتی نداشته باشد.

متخصصین اختلال یادگیری مرکز مشاوره اکسیر در تشخیص درست اختلال در فرزندان دلبند شما و بهبود و کنترل آن در کنار شما والدین گرامی هستند.

منبع: Verywellfamily

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اختلال-خلق-ادواری.jpg
اسفند ۱۳, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلال خلق ادواری

اختلال خلق ادواری یا سیکلوتایمی، نوعی اختلال خلقی است که در آن کودک دوره‌های متناوبی از علائم افسردگی و هیپومانیا (شیدایی خفیف) را تجربه می‌کند. اختلال خلق ادواری به عنوان بخشی از طیف اختلالات دوقطبی با علائم خفیف اما مزمن در نظر گرفته می‌شود.

اگرچه میزان اختلال خلق ادواری و دیگر اختلالات دوقطبی در کودکان و نوجوانان به خوبی مشخص نشده است اما موسسه ملی سلامت روان میزان اختلال خلق ادواری را حدود ۱ درصد در کودکان و همچنین ۳ درصد در نوجوانان گزارش داده است.

علائم اختلال خلق ادواری (اختلال دوقطبی)

اختلال خلق ادواری شامل دوره‌هایی از علائم افسردگی است که متناوباً با دوره‌های هیپومانیا (خلق بالا)، جایگزین می‌شود. برای دریافت تشخیص بیماری، کودک باید حداقل یک سال علائم بیماری را تجربه کند و بیشتر از دو ماه هم بدون علائم اختلال خلق ادواری نباشد.

اختلال خلق ادواری به‌طورمعمول در نوجوانی آغاز می‌شود، اگرچه ممکن است کودکان نیز دچار این اختلال شوند. سابقه خانوادگی اختلال دوقطبی یا اختلال ادواری خویی، یک عامل خطرساز برای ابتلا به اختلال خلق ادواری است. همچنین برخی مطالعات نشان داده است که سیکلوتایمی یک عامل خطرساز برای ابتلا به اختلال دوقطبی نوع II (دوم) است.

اختلال خلق ادواری در کودکان

علائم اختلال سیکلوتایمی خفیف هستند. بااین‌حال، کودک نقص قابل‌توجهی در زمینه‌های مهم عملکرد روزانه‌اش تجربه می‌کند. علائم اختلال خلق ادواری در کودکان می‌تواند شامل موارد زیر باشد.

  • تحریک‌پذیری
  • تندمزاجی یا زودرنجی
  • نمی‌خوابند یا کم می‌خوابند اما احساس خستگی نمی‌کنند.
  • به‌راحتی حواسشان پرت می‌شود.
  • عدم تمرکز
  • شادمانی بیش‌ازحد
  • فکرهای مکرر در مورد مرگ یا خودکشی
  • سریع صحبت می‌کنند.
  • پرش افکار
  • دشواری در کامل کردن تکلیف
  • درگیر شدن رفتارهای بی‌پروا و پرخطر مانند رانندگی با سرعت‌بالا، خرج کردن پول زیاد، مصرف مواد و غیره

کودکان یا نوجوانان مبتلا به سیکلوتایمی به دلیل خلق غیرقابل‌پیش‌بینی یا تحریک‌پذیرشان، ممکن است غیرقابل‌اعتماد، دمدمی و تندمزاج توصیف شوند. برای تشخیص سیکلوتایمی علائم افسردگی نباید مانند افسردگی اساسی و همچنین نباید علائم هیپومانیا با معیارهای مانیا (شیدایی) مطابقت داشته باشد. علاوه بر این، علائم نباید با استفاده از مواد مخدر و یا دیگر بیماری‌های روانی یا پزشکی قابل توضیح باشند.


مقاله مرتبط: نشانه های اختلال دوقطبی در کودکان 

مقاله مرتبط: نوسانات خلق در کودکان ۸ تا ۱۲ سال


گزینه‌های درمان اختلال خلق ادواری

زمانی که یک کودک ارزیابی‌شده و اختلال خلق ادواری تشخیص داده می‌شود، پزشک او تمام عوامل وضعیت او را در نظر می‌گیرد و مناسب‌ترین درمان را برای او تعیین می‌کند. داروهای تثبیت‌کننده خلق مانند لیتیوم و داروهای ضد تشنج تثبیت‌کننده خلق، برای اختلال دوقطبی در کودکان و نوجوانان و همچنین روان‌درمانی نیز به عنوان یک درمان همراه، مؤثر شناخته‌شده‌اند.

داروهای ضدافسردگی نیز ممکن است تجویز شود، اما باید با احتیاط در کودکان و نوجوانانی که سابقه خانوادگی اختلال دوقطبی دارند استفاده شود، زیرا ممکن است به‌طور بالقوه به افزایش دوره‌های مانیا یا چرخش خلق کمک کنند.

اختلال خلق ادواریدر افراد

پیامدهای سیکلوتایمی

اگرچه اختلال خلق ادواری به عنوان یک اختلال مزمن محسوب می‌شود، درمان مناسب می‌تواند به طور قابل‌توجهی به مدیریت علائم کمک کند. بااین‌حال اگر درمان رخ ندهد، ممکن است فرزند شما دچار پیامدهای بلندمدت و کوتاه‌مدت مرتبط با اختلال خلق ادواری شود.

پیامدهای عدم درمان اختلال خلق ادواری به شرح زیر است.

  • عزت‌نفس پایین
  • مشکلات در روابط بین فردی
  • استفاده و سوءاستفاده مواد
  • افت تحصیلی
  • افزایش خطر خودکشی

کم‌تر از نیمی از افراد مبتلا به اختلال خلق ادواری نهایتاً مبتلا به اختلال دوقطبی می‌شوند و در برخی از این افراد با گذشت زمان، سیکلوتایمی از بین می‌رود.


مقاله مرتبط: علائم و درمان های اختلالات خلقی

مقاله مرتبط: نشانه های اختلال دوقطبی

مقاله مرتبط: اختلال دوقطبی چیست؟


چه زمانی کمک بگیرید

اگر کودک یا نوجوان شما علائم اختلال خلق ادواری یا سایر اختلالات دوقطبی دیگر را دارد، هرچه سریع‌تر با روانشناس مشورت کنید. سیکلوتایمی یک بیماری جدی پزشکی است که نیاز به درمان دارد. درمان می‌تواند به طور قابل‌ توجهی شدت نشانه‌ها را کاهش دهد و به طور بالقوه از وقوع دوره‌های بعدی جلوگیری کند.

منبع: Verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


عوامل-ایجادکننده-بیش-فعالی-1.jpg
اسفند ۱۲, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

علل بیش فعالی و نقص توجه

بیش فعالی/ نقص توجه (ADHD) یكی از شایع‌ترین اختلالات روان‌پزشکی در كودكان است. کودکان مبتلابه این اختلال، بیش‌ازاندازه فعال‌اند و در تمرکز کردن دچار مشکل هستند، آنان نمی‌توانند آرام بنشینند و یا دقت کنند و به جزئیات توجه نمایند. همان‌طور که تحقیقات بیشتری درزمینهٔ اختلال بیش فعالی/ نقص توجه انجام می‌شود، ما قادر به درک عمیق‌تر این شرایط هستیم.

برای سنجی بیش فعالی و نقص توجه در فرزند خود می‌توانید تست آنلاین بیش فعالی و نقص توجه رو تکمیل نمایید.

عوامل ایجاد کننده

در اینجا دلایلی که باعث ایجاد این اختلال می‌شود را موردبررسی قرار داده‌ایم.

ژنتیک

ADHD در درجه اول یک اختلال ارثی است. تخمین زده می‌شود که ۸۰% افرادی که دچار اختلال بیش فعالی/ نقص توجه تشخیص ‌داده‌شده‌اند این اختلال را به ارث برده‌اند. مطالعات درباره دوقلوها و کودکان در تعیین نقشی که محیط بازی می‌کند و نقشی که ژن ایفا می‌کند، مفید بوده‌ است. مطالعات بر روی خانواده‌ها نیز به دانش ما در مورد فاکتورهای ژنتیکی ADHD افزوده است. پاتریشیا کوین پزشک اطفالی است که بیش از ۳۰ سال تجربه درزمینهٔ کار با کودکان و خانواده‌های مبتلابه ADHD و ناتوانی‌های یادگیری را دارد. او می‌گوید که سابقه خانوادگی بسیار واضح است و با ایجاد شجره‌نامه خانواده می‌توان اعضایی که علائم این اختلال را نشان می‌دهند، حتی کسانی که تشخیص رسمی دریافت نکرده‌اند را شناسایی کرد. اگر بیش فعالی/ نقص توجه را از یکی والدینتان به ارث برده باشید که بی‌توجهی، تکانش گری/ بیش فعالی یا ترکیبی از این دو را داشته است، در نوع بیش فعالی/ نقص توجه شما تأثیری نخواهد داشت و می‌تواند متفاوت از والدینتان خود را نشان دهد.


مقاله مرتبط: ارثی بودن بیش‌فعالی


قرار گرفتن در معرض سرب

قرار گرفتن در معرض سرب (حتی سطوح پایین) در دوران بارداری یا کودکی می‌تواند منجر به بیش فعالی/ نقص‌توجه شود. سرب را می‌توان در مکان‌هایی مثل رنگ خانه‌های ساخته‌شده قبل از سال ۱۹۷۸ یا بنزین یافت.

قرار گرفتن در معرض مواد

قرار گرفتن در معرض مواد در دوران بارداری می‌تواند ریسک اختلال بیش فعالی/ نقص توجه را افزایش دهد.

  • مصرف سیگار

مطالعه‌ای نشان داده است که رابطه معناداری بین تعداد سیگارهای مصرف‌شده در دوران بارداری و خطر ابتلا به این اختلال در کودک وجود دارد. هر چه سیگار بیشتری مصرف شود، احتمال ابتلا، بالاتر می‌رود.


مقاله مرتبط: رابطه بیش فعالی و کشیدن سیگار


عوامل محیطی در بیش فعالی و نقص توجه

  • مصرف الکل

مطالعه‌ای نشان داد که مادرانی که در دوران بارداری الکل مصرف می‌کنند، دو برابر بیشتر از دیگران کودکان مبتلابه ADHD خواهند داشت و مادری که به الکل در دوران بارداری وابسته بودند سه برابر بیشتر کودکشان مبتلا خواهد شد.

تولد زودرس

تولد زودرس و یا با وزن کم، شانس ابتلا به ADHD را افزایش می‌دهد.

مشکلات زایمان

تشنج زایمان یا طولانی شدن زایمان می‌تواند عامل دیگر افزایش احتمال ابتلا به اختلال در کودکان باشد.

بیماری‌های خاص

بیماری‌هایی مانند مننژیت یا انسفالیت (التهاب مغز) می‌تواند موجب مشکلات یادگیری و توجه شود.

آسیب به سر و مغز

درصد کمی از افراد علائم اختلال ADHD را درنتیجه آسیب مغزی، مانند ضربه‌مغزی اولیه، ضربه روحی و یا عوامل دیگری که مانع رشد طبیعی مغز می‌شود، نشان می‌دهند.

چه چیزی باعث ADHD نمی‌شود

همان‌طور که تحقیقات بیشتر انجام می‌شود، نه‌تنها ما یاد می‌گیریم که چه چیزی باعث ADHD می‌شود، همچنین یاد می‌گیریم چه چیزی باعث آن نمی‌شود. ۵ موردی که باعث این اختلال نمی‌شود به شرح زیر است.

  • تماشای تلویزیون
  • رژیم غذایی، ازجمله شکر بیش‌ازحد
  • اختلالات هورمونی (مانند کم‌کاری تیروئید)
  • والدین فقیر
  • بازی‌های رایانه‌ای

حقایقی در مورد بیش ADHD

ADHD ربطی به جنسیت ندارد

بیش فعالی/ نقص توجه یک بیماری مرتبط با جنسیت نیست به‌عبارت‌دیگر، فقط در مردان رخ نمی‌دهد و بنابراین تنها از پدر به فرزندان منتقل نمی‌شود. اغلب افراد فکر می‌کنند که تنها پدران مبتلابه این اختلال می‌شوند و اگر پدر ADHD نداشته باشد پس کودکان نیز مبتلا نمی‌شوند. این نادرست است. مهم است که بدانیم بسیاری از مادران نیز مانند پدران ممکن است ADHD داشته باشند.


مقاله مرتبط: بیش فعالی و زنان


ژن خاصی وجود ندارد

تا به امروز، ژن‌های مختلفی در خانواده‌ها یافت شده است که ADHD را نشان داده‌اند، بااین‌حال، دانشمندان احساس می‌کنند که یک ژن خاص وجود ندارد بلکه برهمکنش چندین ژن و محیط است که علائم این اختلال را ایجاد می‌کنند.


مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان

مقاله مرتبط: بیش فعالی کودکان


احتمال وقوع

اگر یک کودک در خانواده‌ای مبتلابه ADHD تشخیص داده شود، احتمال ابتلای کودکان دیگر ۶۰% خواهد بود. این بدان معنا نیست که ۶۰ درصد از کودکان شما این اختلال را دارند، بلکه این به این معنی است ۶۰% احتمال دارد که کودکان دیگرتان مبتلا شوند.

اگر علائمی دال بر ADHD در فرزندتان مشاهده کردید بهتر است هر چه سریع‌تر برای تشخیص و درمان اقدام کنید. هر چه درمان سریع‌تر انجام گیرد کودکتان با مشکلات کمتری مواجه خواهد شد.

 منبع: سایت Verywellmind و متخصصین اکسیر


علت-بیش-فعالی-min.jpg
اسفند ۱۱, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

علت بیش فعالی/نقص توجه

از جمله علت بیش فعالی، ارث و ژنتیک است. اگر به‌تازگی تشخیص اختلال بیش فعالی/ نقص توجه گرفته باشید یا یک‌عمر با این اختلال زندگی کرده باشید، سؤال همه بزرگ‌سالان احتمالاً این خواهد بود: “آیا کودکم نیز مبتلابه ADHD است؟” پاسخ این است: بستگی دارد.

بزرگ‌ترین علت بیش فعالی، ژن است و ردپای آن در خانواده دیده می‌شود. حتی اگر هیچ‌یک از اعضای خانواده به‌طور رسمی تشخیص این اختلال را نگرفته باشد اما صفات و ویژگی‌هایی که شبیه ADHD هستند را در افراد خانواده مشاهده خواهید کرد. باوجوداین پیوند ژنتیکی قوی، اگر اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه دارید، به این معنی نیست که به‌طور خودکار کودک شما نیز مبتلا خواهد شد. به این دلیل که ترکیبی از ژن‌ها و عوامل محیطی است که مشخص می‌کنند آیا کودکتان مبتلابه این اختلال خواهد شد یا خیر. آن‌ها می‌توانند ژن‌های این اختلال را بدون اینکه فعال شوند، به ارث ببرند.

برای تشخیص اختلال بیش فعالی/ نقص توجه در فرزند خود می‌تونید تست آنلاین بیش فعالی را تکمیل نمایید.

بررسی علت بیش فعالی/ نقص توجه

در مطالعه‌ای نشان داده شد که یک‌سوم پدران مبتلابه ADHD دارای فرزندان مبتلا به این اختلال بودند. ممکن است در مورد ژن‌ها احساس ناتوانی کنید، ما در اینجا شش پیشنهاد برای کمک را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره علت بیش فعالی/ نقص توجه می‌توانید اینجا کلیک کنید.

مراقب باشید

مراقب باشید و اگر کودکتان شروع به نشان دادن علائم یا نشانه‌های اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه کرد، به دنبال کمک حرفه‌ای باشید. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب برای کودکتان ارزشمند خواهد بود؛ این کار باعث به حداقل رساندن مشکلات و کمک به موفقیت آن‌ها خواهد کرد.

از تفاوت‌ها آگاه باشید

اگر کودک شما ADHD را به ارث برده باشد، ممکن است با ADHD شما بسیار متفاوت باشد. برای مثال، اگر شما تکانش گری و بیش -فعالی داشته باشید و کودکتان بی‌توجهی داشته باشد، بااینکه هر دو مبتلابه این اختلال هستید، رفتارها و چالش‌هایتان متفاوت خواهد بود.

هم‌چنین اختلال بیش فعالی/ نقص توجه معمولاً بسته به جنسیت فرزند شما متفاوت است. اگر پسرتان بیش فعالی/ تکانش گری داشته باشد احتمالاً ازنظر فیزیکی بسیار فعال است، درحالی‌که دختران ممکن است بسیار پرحرف و تکانش گری کلامی داشته باشد. حتی اگر شما با فرزندتان جنسیت یکسانی داشته باشید و اختلال بیش فعالی/ نقص توجهتان هم یکسان باشد، هنوز هم می‌توانید رفتارها و چالش‌های متفاوت ADHD داشته باشید.


مقاله مرتبط: نشانه‌های پنهان بیش فعالی در دختران

مقاله مرتبط: بیش فعالی و زنان


بااین‌حال، دانستن اینکه این تفاوت‌ها وجود دارد، می‌تواند آگاهی شما را افزایش دهد و به شما در تشخیص زودهنگام علائم ADHD در کودکتان کمک کند.

علت متفاوت بیش فعالی در دختر و پسر

الگو باشید

رابطه شما با اختلالتان، چگونگی برخورد و کنار آمدن کودکتان با این اختلال را تحت تأثیر قرار می‌دهد. سعی کنید درباره آن با بی‌طرفی و ملایمت صحبت کنید، نه چیزی که وحشتناک است و شما آرزو می‌کنید که کاش آن را نداشتید.

علاوه بر این، اگر شما به‌طورجدی علائم ADHD خود را درمان کرده و مدیریت می‌کنید، این کار به کودک شما کمک می‌کند که همان کار را انجام دهد. اگر شما مهارت‌های زندگی دوستانه با اختلالتان را یاد بگیرید و انجام دهید، کودکتان هم همان کار را خواهد کرد. بچه‌ها دوست دارند سازگار شوند. اگر در مدرسه تنها کودک مبتلابه ADHD باشند ممکن است احساس تنهایی و انزوا کنند. دانستن اینکه شما ADHD دارید و خوب عمل می‌کنید، باعث تقویت روحیه آن‌ها شده و باعث می‌شود که احساس تنهایی کمتری داشته باشد.

احساس گناه نکنید

افراد مبتلابه اختلال بیش فعالی/ نقص توجه متخصص احساس شرم و گناه برای همه نوع مسائلی هستند از مدام دیر کردن گرفته تا فراموش کردن وظایف مهم در محل کار. بااین‌حال، احساس گناه نکنید که کودک شما ADHD دارد. درست مانند رنگ چشمان آن‌ها، شما هیچ کنترلی ندارید بر روی ژن‌هایی که آن‌ها به ارث می‌برند.

تجربه آن‌ها از ADHD متفاوت از شما خواهد بود

امروزه درباره علت بیش فعالی، علائم و درمان آن بیشتر از قبل می‌دانیم. این بدین معنی است که تشخیص اختلال بیش فعالی/ نقص توجه آسان‌تر است و کمک مناسب از جامعه پزشکی و مدرسه در دسترس است. به‌علاوه، کودک شما یک والد حامی دارد که کشمکش‌های آن‌ها را درک می‌کند. این بدان معنا نیست که والدین شما حمایت‌کننده نبوده‌اند! هر نسلی با دانش و تحقیقاتی که در آن زمان در دسترس آن‌ها قرار دارد، به بهترین نحو عمل می‌کند.


مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


بازنگری در دیدگاهتان

دیدگاهتان به ADHD را تغییر دهید. دکتر کنی هندلمن “اختلال نقص توجه” را “اختلال تفاوت در توجه” می‌نامد. وقتی به ADHD مثل این نگاه کنید، متوجه می‌شوید که مغز کودک شما ممکن است متفاوت از برخی افراد عمل کند، بااین‌حال، تفاوت لزوماً چیز بدی نیست.

اگر هر یک از علائم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه را در کودکان مشاهده کردید هر چه سریع به یک متخصص برای گرفتن تشخیص و ارزیابی دقیق مراجعه کنید. تشخیص و درمان زودهنگام به کودکتان کمک می‌کند تا در زندگی موفقیت‌های بیشتری به دست آورد.متخصین و رواشناسان کودک اکسیر در زمینه بیش فعالی کودکان در خدمت شما عزیزان هستند.

منبع: Verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


رابطه-بیش-فعالی-نقص-توجه-و-ناتوانی-یادگیری.jpg
اسفند ۸, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری چیست؟

رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری چیست؟ اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه (ADHD)، یک ناتوانی یادگیری (LD) نیست؛ بااین‌حال، یادگیری را دشوار می‌سازد. به‌عنوان‌مثال، زمانی که تلاش می‌کنید بر روی چیزی که معلم می‌گوید تمرکز کنید یا زمانی که به نظر نمی‌رسد قادر به نشستن و توجه به کتاب باشید، یادگیری سخت می‌شود.

شما می‌توانید هر دو اختلال را باهم داشته باشید. معمولاً اختلال یادگیری و بیش فعالی/ نقص‌توجه باهم وجود دارند. راسل بارکلی می‌گوید:«کودکان مبتلابه ADHD به‌احتمال بیشتری نسبت به کودکانی که ADHD ندارند، دچار ناتوانی یادگیری هستند».

در این مقاله به بررسی  رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری می‌پردازیم.

رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری در عملکر اجرایی

یادگیری شامل استفاده از کارکردهای اجرایی مغز به‌خصوص توانایی توجه، تمرکز، پرداختن به یک کار و استفاده از حافظه فعال یا کاری است. ما می‌دانیم که اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه، عملکردهای اجرایی مغز را تحت‌ تأثیر قرار می‌دهد. در حقیقت، دکتر راسل بارکلی می‌گوید که نام دقیق اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه می‌تواند “اختلال رشد عملکرد اجرایی” باشد.

بسیاری از افراد مبتلابه اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه به دلیل مشکلات عملکرد اجرایی که مربوط به ADHD آن‌هاست با یادگیری و کارهای مدرسه دچار مشکل هستند، بااین‌حال آن‌ها به‌اندازه کافی نقص ندارند تا تشخیص اختلال یادگیری بگیرند. هنگامی‌که فردی دو اختلال را هم‌زمان دارد، بدین معنی است که اختلالات گسترده‌ای در عملکرد اجرایی همراه با نقص مهارت‌های خاص موردنیاز برای نوشتن، خواندن و ریاضی را دارد.

اختلال یادگیری چیست؟

ناتوانی‌های یادگیری عصب‌شناختی هستند و نشانگر هوش شما یا فرزندتان و میزان تلاش شما نیست. یک روش معروف برای توصیف اختلالات یادگیری این است که مغز شما به‌طور متفاوتی برنامه‌ریزی‌شده‌ است و شما اطلاعات را به روش دیگری دریافت و پردازش می‌کنید. ناتوانی‌های یادگیری می‌تواند خواندن، نوشتن، هجی کردن و ریاضی را دشوار سازد. آن‌ها همچنین می‌توانند بر توانایی شما برای سازمان‌دهی و به یادآوردن اطلاعات، گوش دادن و صحبت کردن، حافظه کوتاه‌مدت و بلندمدت و زمان‌بندی‌تان تأثیر بگذارند.

ناتوانی‌های یادگیری، مشکلات یادگیری ناشی از مشکلات بینایی یا شنیداری و یا مشکلات یادگیری زبان دوم و غیره نیستند. افراد دارای ناتوانی‌های یادگیری معمولاً هوش متوسط یا بالاتر از میانگین دارند، بااین‌وجود اختلاف بین دستاوردها و پتانسیل و توانایی آن‌ها وجود دارد. بااین‌حال، با حمایت و مداخلات مناسب، آن‌ها قادر از بین بردن این تفاوت و نشان دادن مهارت‌های خود خواهند شد. عبارت ناتوانی‌های یادگیری اصطلاحی کلی برای گستره‌ای از چالش‌های یادگیری خاص است. چند ناتوانی یادگیری عبارت‌اند از:

نارسا خوانی یا اختلال در خواندن، اختلال یادگیری در ریاضیات، اختلال یادگیری در نوشتن (دیس گرافیا)، اختلالات یادگیری در مهارت‌های حرکتی (دیس پراکسی)، ناتوانی یادگیری زبان، مشکلات پردازش شنیداری و دیداری.

رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری

بااین‌حال، تأثیرات LD و ADHD فراتر از دیوارهای کلاس است. آن‌ها می‌توانند روابط خانوادگی و زندگی در خانه و محل کار را تحت‌ تأثیر قرار دهند. علاوه بر این، ناتوانی‌های یادگیری بر اعتمادبه‌نفس کودک نیز تأثیر می‌گذارند.

تشخیص رابطه بیش فعالی نقص توجه و ناتوانی یادگیری  در کودکان

یک فرض عمومی وجود دارد که اگر فردی باهوش باشد، در مدرسه خوب عمل می‌کند؛ اما این لزوماً برای فردی که LD و ADHD دارد صادق نیست. ناتوانی یادگیری به این معنا است که دانش‌آموز با یادگیری و نشان دادن دانش خود به روش سنتی، مشکلاتی را تجربه می‌کند. علاوه بر این دانش آموزان با انطباق با رفتارهای مورد انتظار در مدرسه دچار مشکل می‌شوند، به‌عنوان‌مثال قادر نیستند برای دوره‌های طولانی بنشینند و بدون تکانشگری و خیال‌پردازی، توجه کنند. این دانش‌آموز متوجه می‌شود که قادر به انجام کارهایی نیست که کودکان دیگر به‌راحتی آن‌ها را انجام می‌دهند. آن‌ها منزوی‌شده و احساس متفاوت بودن خواهند کرد.


مقاله مرتبط: علائم اختلالات یادگیری کودکان در مهدکودک


تشخیص

زمانی که فردی بیشتر از یک شرایط یا اختلال را داشته باشد، تشخیص اختلال دوم سخت‌تر می‌شود زیرا می‌توانند یکدیگر را پنهان کنند. اگر اختلال بیش فعالی/ نقص توجه دارید، می‌توانید همه چالش خود را به اختلال ADHD نسبت دهید. به‌علاوه بیش‌فعالی/ نقص توجه و ناتوانی‌های یادگیری در هر فردی به شکلی متفاوت خود را نشان می‌دهند، به همین دلیل تشخیص آن‌ها سخت است و یک چک‌لیست قطعی وجود ندارد! مانند اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه، مؤلفه ژنتیکی قوی برای ناتوانی‌های یادگیری نیز وجود دارد. اگر شما یا همسرتان LD داشته باشید، فرزندان شما نیز می‌تواند این اختلال را داشته باشد.

به خاطر داشته باشید، دانش قدرت است. تا جایی که ممکن است در مورد رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری، یاد بگیرید. اگر شما یا فرزندتان دچار اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه هستید و یک برنامه درمانی را دنبال می‌کنید اما همچنان با چالش‌هایی مواجه هستید، ممکن است مشکل دیگری نیز وجود داشته باشد.


مقاله مرتبط: علائم و نشانه های بیش فعالی و نقص توجه 

مقاله مرتبط: اهمیت درمان زودهنگام ناتوانی یادگیری

مقاله مرتبط: آیا اختلال یادگیری درمان می‌شود؟


چه کسی می‌تواند رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری تشخیص دهد؟

متخصصان مختلفی صلاحیت تست و تشخیص شرایط مختلف را دارند. ممکن است بسته به محل زندگی و صلاحیت متخصص بالینی تفاوت‌هایی وجود داشته باشد.

  • روانشناس بالینی: آن‌ها می‌توانند هم اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه و هم LD را ارزیابی کنند.
  • روانشناس مدرسه: اگر آن‌ها در مدرسه کار می‌کنند، می‌توانند فقط LD را ارزیابی کنند. بااین‌حال، اگر آن‌ها را به‌طور خصوصی در خارج از مدرسه ملاقات کنید، ممکن است قادر به ارزیابی اختلال ADHD نیز باشند.
  • روان‌پزشک کودک: آن‌ها قادر به ارزیابی اختلال ADHD هستند نه LD.
  • روانشناس تربیتی: آن‌ها می‌توانند LD را ارزیابی کنند و بسته به آموزش‌هایی که دیده‌اند قادر به ارزیابی ADHD نیز خواهند بود.
  • عصب روانشناس (نوروسایکولوژیست): آن‌ها می‌توانند هم اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه و هم LD را ارزیابی کنند.

مقاله مرتبط: کلینیک اختلالات یادگیری


ADHD و LD را درمان کنید

مهم است که هم ADHD و هم LD را درمان کنید. برای مثال، اگر کودک شما برای اختلال بیش فعالی و نقص توجه دارو می‌خورد، اما مشکلات ناتوانی‌های یادگیری‌اش همچنان پابرجاست؛ یا اگر برای LD کمک دریافت می‌کند تا زمانی که با مشکلات توجه و تمرکز و تکانشگری درگیر است نمی‌تواند استفاده لازم را ببرد.

نه بیش فعالی/ نقص توجه و نه ناتوانی‌های یادگیری درمان نمی‌شوند. بااین‌حال، این به این معنا نیست که شما یا فرزندتان نمی‌توانید زندگی موفق و شادی داشته باشد. بسیاری از افراد موفق دارای بیش فعالی/ نقص توجه همراه با ناتوانی‌های یادگیری وجود دارند ازجمله ریچارد برانسون، بنیان‌گذار امپراتوری ویرجین و دکتر هالوول که بیش از ۲۰ کتاب داشته است و به میلیون‌ها نفر از افراد مبتلابه ADHD کمک کرده است.

منبع: Verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


درمان-حرفه-ای-بیش-فعالی-1.jpg
اسفند ۸, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

درمان حرفه ای بیش فعالی کودکان

درمان حرفه ای بیش فعالی فقط مصرف دارو نیست. درمان‌ های مؤثر دیگری نیز وجود دارند که می‌ تواند به کودکان مبتلا به بیش فعالی کمک کند تا توانایی خود را برای توجه بیشتر، کنترل رفتارهای تکانشی و کاهش بیش فعالی بهبود بخشند.

وعده‌ های غذایی مغذی، بازی و ورزش و یادگیری مهارت‌ های اجتماعی بیشتر، همه بخشی از یک برنامه درمانی متعادل است که می‌ تواند عملکرد کودک مبتلا به بیش فعالی را در مدرسه و روابطش با دیگران، بهبود بخشیده و استرس و نا امیدی را در وی کاهش دهد.

دارو تنها درمان نیست

محرک‌ هایی مانند ریتالین و آدرال که اغلب برای اختلال بیش فعالی /کمبود توجه (ADHD یا ADD) تجویز می‌ شوند، اما ممکن است بهترین گزینه برای فرزند شما نباشد و قطعاً این تنها درمان حرفه ای بیش فعالی نیست. داروهای ADHD ممکن است به کودکتان کمک کند تا تمرکز بیشتری داشته باشد یا حداقل در کوتاه‌ مدت بی‌ حرکت یکجا بنشیند؛ اما تا به امروز شواهد کمی وجود دارد که نشان می‌ دهد پیشرفت تحصیلی، روابط یا مشکلات رفتاری را در دراز مدت بهبود پیدا می‌ بخشد؛ و حتی در کوتاه‌ مدت، دارو تمام مشکلات را حل نخواهد کرد و علائم ADHD را کاملاً حذف نمی‌ کند.

علاوه بر این، نگرانی‌ ها در مورد اثرات این داروهای قوی بر روی مغز در حال رشد کودکان، وجود دارد؛ و عوارض جانبی مانند تحریک‌ پذیری، از دست دادن اشتها و بی‌خوابی نیز می‌ تواند مشکل‌ ساز شود. دارو یک ابزار است، نه یک درمان حرفه ای بیش فعالی.

    – نکات مهم درباره دارو درمانی

هر کس پاسخ‌ های متفاوتی به داروهای ADHD می‌ دهد. برخی از کودکان پیشرفت قابل‌ ملاحظه‌ ای دارند؛ در حالی‌ که برخی دیگر بسیار کم یا اصلاً بهبودی ندارند. عوارض جانبی نیز از کودکی به کودک دیگر متفاوت است و برای بعضی از آن‌ ها عوارض آن به‌ مراتب بیشتر از منافع داروها است.

به دلیل این که هر کس پاسخ متفاوتی می‌ دهد، پیدا کردن دارو و دوز مناسب آن زمان‌ بر خواهد بود. دارو درمانی زمانی که در کنار دیگر درمان‌ ها قرار بگیرد اثرگذارتر است و کودک شما نتیجه بهتری از داروها خواهد گرفت؛ مثلاً اگر مهارت‌ های مقابله‌ ای جدید یاد بگیرد.

داروها همیشه باید تحت نظارت مصرف شود. هنگامی‌که داروهای ADHD با دقت مورد استفاده قرار نگیرند، تأثیر کمتری خواهند داشت و خطرناک است. پزشک باید بر عوارض جانبی نظارت داشته و احساس فرزندتان را بداند و بر اساس آن، دوز لازم را تجویز کند. اگر فرزندتان دارو مصرف می‌ کند، به این معنا نیست که تا ابد باید دارو بخورد. اگر داروها مؤثر نبود می‌ توانید با مشورت پزشک، مصرف داروها را به‌ آرامی قطع کنید.


مقاله مرتبط : متیل فنیدیت، درمان اختلال بیش فعالی


درمان حرفه‌ ای برای بیش فعالی

متخصصان ADHD می‌ توانند به شما در ایجاد یک برنامه درمانی مؤثر برای درمان بیش فعالی کودک کمک کنند. از آنجایی‌ که ADHD به بهترین وجه به ترکیبی از درمان‌ ها و استراتژی‌ ها پاسخ می‌ دهد، مشاوره با چندین متخصص توصیه می‌ شود…

  • یکی از این متخصصان برای درمان بیش فعالی، روان‌ پزشکان کودک و نوجوان هستند که برای تجویز دارو و تشخیص بیش فعالی به این متخصصین باید مراجعه کنید. 
  • متخصص بعدی، روانشناس است. این افراد با تشخیص بیش فعالی و کمبود توجه و روان‌ درمانی به شما کمک می‌ کنند. روانشناسان به افراد مبتلا به بیش فعالی کمک می‌ کنند تا احساساتشان را بررسی کنند.
  • گروه سوم درمانگران شناختی- رفتاری هستند. تنظیم برنامه، اصلاح رفتار در مدرسه و خانه، ایجاد اهداف به‌ هم‌ پیوسته برای رفتار و موفقیت و کمک به خانواده‌ ها و معلمان برای حفظ پاداش و پیامدهای آن، از کارهایی است که درمانگران شناختی – رفتاری انجام می‌ دهند.

مرکز مشاوره اکسیر در کنار روانپزشک کودک، روانشناس و متخصص درمانگر کودک هم دارد که در جریان تشخیص و درمان، بهتر به شما می‌ تواند کمک کند.

  •  گروه چهارم متخصصان تربیتی هستند. این گروه تکنیک‌ هایی برای موفقیت و پذیرش در مدرسه را آموزش می‌ دهند.

    – رفتاردرمانی برای درمان حرفه ای بیش فعالی

روش های مختلف درمان حرفه ای بیش فعالی

رفتاردرمانی که همچنین به‌ عنوان اصلاح رفتار نیز شناخته‌ شده است، نشان داده است که یک درمان بسیار موفق برای کودکان مبتلا به ADHD است. این درمان زمانی مفیدتر است، که درمان همراه برای کودکانی که داروهای محرک مصرف می‌ کنند، باشد و حتی ممکن است اجازه کاهش دوز دارو نیز داده شود.

رفتاردرمانی شامل تقویت رفتارهای مطلوب از طریق پاداش، و کاهش رفتارهای نامطلوب با ایجاد محدودیت و پیامدهای آن است. مثلاً یکی از مداخلاتی که معلمان انجام می‌ دهند پاداش دادن به کودکی است که تلاش کوچکی داشته که قبل از صحبت در کلاس دست خود را بالا ببرد، فرض این است پاداش دادن به تلاش برای تغییر، کل رفتار جدید را تشویق می‌ کند.

برای تشخیص بیش فعالی در فرزند خود اینجا کلیک کنید.

به‌ عنوان والدین، شما می‌ توانید با کمک درمانگر شناختی ــ رفتاری یک برنامه اصلاح رفتاری ویژه برای فرزند مبتلا به بیش فعالیتان ایجاد کنید. تمرکز درمانگر شناختی ــ رفتاری بر روی راه‌ حل‌ های کاربردی، برای مشکلات روزمره است. این درمانگران می‌ توانند برنامه اصلاح رفتار را در خانه و مدرسه ایجاد، و شما را در شکل دادن رفتار کودکتان حمایت کنند.

از آنجایی‌ که علائم مبتلایان به بیش‌ فعالی به‌ شدت متغیر است، شکیبایی کلید رفتاردرمانی است. یک روز کودکتان ممکن است بسیار خوب رفتار کند و روز دیگر به الگوهای قبلی برگردد. گاهی اوقات ممکن است به نظر برسد که آموزش و تمرین جواب نمی‌ دهد. با این‌ حال، در طول زمان رفتاردرمانی، علائم ADHD را بهبود می‌ بخشد.


مقاله مرتبط : درمان بیش فعالی کودکان


    – آموزش مهارت‌های اجتماعی

از آنجا که کودکان مبتلا به نقص کمبود توجه اغلب، با تعاملات اجتماعی ساده دچار مشکل هستند و عزت‌ نفس پایینی دارند، نوع دیگری از درمان حرفه ای بیش فعالی که می‌ تواند به آن‌ ها کمک کند، آموزش مهارت‌ های اجتماعی است. به‌ طور معمول، آموزش مهارت‌ های اجتماعی در یک محیط گروهی، توسط یک درمانگر هدایت می‌ شود که رفتارهای مورد نظر را انجام می‌ دهد و سپس کودکان آن را تکرار می‌ کنند.

در این گروه کودکان می‌ آموزند چطور واکنش‌ های دیگران را تعبیر کنند و به‌ طور قابل قبولی به آن‌ ها پاسخ دهند. گروه مهارت‌ های اجتماعی همچنین باید بر روی انتقال این مهارت‌ های جدید به دنیای واقعی، کار کند.

اگر کودک شما مبتلابه بیش فعالی / کمبود توجه است بهتر است هر چه سریع‌ تر برای درمان اقدام کنید. درمان‌ های ترکیبی بهترین درمان، برای درمان بیش فعالی است…

 

منبع: Helpguide و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اضطراب-اجتماعی-نوجوانان-min.jpg
اسفند ۷, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان چیزی به‌مراتب فراتر از خجالتی بودن طبیعی و یا احساس ناخوشایندی که اغلب مردم گاه‌وبیگاه تجربه می‌کنند؛ است. هراس اجتماعی، کمرویی و خجالتی بودن مفرط است که با اضطراب همراه می‌گردد و باعث می‌شود که فرد کاری که دوست دارد را انجام ندهد و یا از حضور در موقعیت‌هایی که ممکن است مجبور به صحبت کردن با دیگران گردد اجتناب کند. در این مطلب به چگونگی تشخیص و درمان این اختلال در کودکان و نوجوانان می‌پردازیم.

اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان شامل ارزیابی علائم در چندین زمینه مختلف است. این ارزیابی اغلب شامل دیدگاه والدین و معلمان خواهد بود و ممکن است شامل استفاده از سوابق تحصیلی نیز باشد.

اغلب، کودکان و نوجوانان مبتلابه این اختلال شناسایی نخواهند شد، زیرا والدین و معلمان باور دارند که کودک یا نوجوانشان فقط خجالتی است. بااین‌حال، تشخیص و مداخله زودهنگام در پیش‌گیری از طولانی‌مدت شدن این اختلال حیاتی هستند. شرایط پزشکی بالقوه موردبررسی قرارگرفته و توضیحات دیگری برای رفتاری همچون قلدری در نظر گرفته می‌شود.

اگر دانش‌آموز در معرض خطر آسیب به خود یا خودکشی باشد، این موضوعات بلافاصله موردبررسی قرار می‌گیرند. همان معیارهای تشخیصی که برای تشخیص اختلال هراس اجتماعی که در بزرگ‌سالان بکار می‌رود شامل کودکان و نوجوانان نیز می‌شود. بااین‌حال، برخی هشدارهای دیگر نیز وجود دارد. کودکان و نوجوانان ممکن است تشخیص ندهند که ترس آن‌ها غیرمنطقی است و اضطراب آن‌ها باید در هنگام تعامل با همسالانشان نیز وجود داشته باشد و فقط در تعامل با بزرگ‌سالان نباشد.


مقاله مرتبط: علائم اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

مقاله مرتبط: درونگرایی در مقابل اضطراب اجتماعی

مقاله مرتبط: روانشناسی اضطراب کودکان


درمان اضطراب اجتماعی

هدف از درمان این اختلال در کودکان و نوجوانان، کاهش اضطراب است و به آن‌ها کمک می‌کنند تا از عهده مدرسه و عملکرد روزانه‌شان برآیند. درمان‌های مؤثر شامل موارد زیر است:

  • درمان شناختی – رفتاری (CBT)
  • خانواده‌درمانی
  • داروهایی مانند مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین (SSRIs)، برای مثال: پاکسیل، زولوفت، پروزاک و زاناکس

علاوه بر درمان‌های استاندارد، تعدادی از راهبردهای مقابله‌ای وجود دارد که می‌تواند توسط معلمان، والدین و دانش آموزان برای مدیریت اضطراب اجتماعی در داخل و خارج از مدرسه استفاده شود. مدرسه می‌تواند نقش مهمی در این فرایند ایفا کند؛ چراکه جایی است که این اختلال اغلب می‌تواند تأثیر منفی بر عملکرد نوجوان داشته باشد. مداخلات مدرسه تحت رهبری روانشناسان، آموزش مهارت‌های اجتماعی و آموزش مهارت‌های آکادمیک همه شیوه‌های مفیدی هستند که مدرسه می‌تواند به‌وسیله آن‌ها در اختلال اضطراب اجتماعی مداخله کند.

به‌عنوان یک والد، درباره این اختلال مطالعه کنید و آگاهی خود ازآنچه نوجوانتان تجربه می‌کند را افزایش دهید. با مدرسه در ارتباط باشید تا با معلمان، مشاوران مدرسه و پرسنل دیگر هماهنگ شوید. شما باهم می‌توانید برای بهبود وضعیت کودک و یا نوجوان مبتلابه اضطراب اجتماعی‌تان تلاش کنید.


مقاله مرتبط: تاثیر کتامین در درمان اضطراب اجتماعی


توصیه‌هایی برای والدین کودکان و نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی

به‌عنوان والد یک کودک نگران ازنظر اجتماعی، سخت است که بدانید بهترین راه برای ارائه حمایتتان چیست؟

  • مهم است که اضطراب اجتماعی در کودکتان را به شیوه‌ای سازنده مدیریت کنید.
  • به کودک و یا نوجوان خود فرصت دهید تا خود را در معرض موقعیت ترسناک و اضطراب زا قرار دهد.
  • برای کودک یا نوجوانتان سخنرانی نکنید و در صورت مواجهه با این وضعیت، او را تشویق کنید.
  • اهداف واقع‌گرایانه برای کودک یا نوجوانتان مانند رفتن به باشگاه و یا پیدا کردن دوست جدید انتخاب کنید.
  • سپس، گام‌های کلی برای رسیدن به این هدف را مشخص کنید.
  • هم‌چنین فعالیت‌هایی مانند هنر، صنایع‌دستی، موسیقی، یوگا و نوشتن که به کودک یا نوجوانتان کمک می‌کند آرامش پیدا کند را تشویق کنید.
  • شنونده خوبی باشید و بگذارید کودک و یا نوجوان شما بداند که می‌تواند بر آنچه در حال تجربه است، غلبه کند.
  • موفقیت‌های گذشته را به کودک یا نوجوانتان یادآوری کنید و اعتمادبه‌نفس او را افزایش دهید.
  • درنهایت، اگر اضطراب شدید شد، به دنبال کمک به کودک یا نوجوان خود باشید. برخی از مشکلات برای شما خیلی بزرگ هستند که به‌تنهایی بتوانید کنترل آن را به دست گیرید و نیاز به مداخله‌هایی مانند دارودرمانی و یا درمان حرفه‌ای خواهید داشت.

مقاله مرتبط: اضطراب اجتماعی در کودکان پیش‌دبستانی


اقدام برای درمان

اگر کودک یا نوجوانی دارید که به نظر می‌رسد مبتلابه اختلال اضطراب اجتماعی است بهتر است هر چه سریع‌تر برای تشخیص و درمان به یک متخصص مراجعه کنید. اگر این اختلال برای مدت طولانی بدون تشخیص باقی بماند، کودک یا نوجوانتان آسیب بیشتری را تجربه خواهد کرد.

اگر نوجوانی با اختلال هراس اجتماعی هستید، به معلم، مشاور مدرسه و والدینتان در مورد علائمی که تجربه می‌کنید صحبت کنید تا بتوانید کمک مناسبی دریافت کنید.

اضطراب اجتماعی در کودکان اگر در حد شدیدی باشد و با کارکردهای روزمره زندگی او اختلال ایجاد نماید، بهتر است برای مداخله با متخصص روانشناسی مراجعه شود. درمان این اختلال بر اساس ریشه آن صورت می‌گیرد. بر اساس آن مداخلات بر روی ارتباطات والد و کودک، کار کردن روی روش‌های تربیتی والدین، روش‌های رفتاری متمرکز بر کودک صورت می‌گیرد. درصورتی‌که اضطراب تا حد زیادی ریشه زیستی داشته یا شدید باشد درمان‌های دارویی مثل داروهای ضد اضطراب به کار می‌رود.

منبع: Verywellmind  و متخصصین اکسیر


اختلال-اضطراب-اجتماعی-در-نوجوانان.jpg
اسفند ۵, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلال اضطراب اجتماعی (SAD) موجود در کودکان و نوجوانان ممکن است تشخیص داده نشوند و آن‌ها با این نشانه‌ها وارد بزرگ‌سالی شوند. اگرچه اضطراب اجتماعی سومین اختلال رایج سلامت روان است، بسیاری از والدین و معلمان با علائم و نشانه‌ها در کودکان و نوجوانان آشنا نیستند. اختلال اضطراب اجتماعی شامل ترس شدید یا فوبیا از وضعیت‌های اجتماعی و در معرض دید قرار گرفتن (مثلاً هنگام غذا خوردن در رستوران) است. اگرچه بیشتر نوجوانان اضطراب طبیعی ناشی از تغییرات را در دوره نوجوانی خود تجربه می‌کنند، کسانی که هراس اجتماعی دارند، ترسشان با آن موقعیت متناسب نیست. برای برخی از نوجوانان اضطراب اجتماعی مزمن شده و بر عملکرد در مدرسه، فعالیت‌های فوق‌برنامه و توانایی دوست‌یابی تأثیر می‌گذارد.

علائم اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان ممکن است به‌صورت کلی تشخیص داده شوند یا با مشخصه عملکرد تنها (فقط شرایط اجرایی و عملکردی باعث اضطراب می‌شود) تشخیص داده شوند. علائم اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان سنین مختلف می‌تواند متفاوت باشد. این نشانه‌ها لزوماً نشان‌دهنده SAD نیست اما اگر آن‌ها را زیاد مشاهده کردید و باعث نگرانی‌تان شده است، به دنبال ارزیابی با یک روان‌درمانگر باشید.

کودکان پیش‌دبستانی

  • ترس از چیزهای جدید
  • تحریک‌پذیری، گریه یا ناله و شکایت
  • وابستگی شدید به والدین
  • امتناع از صحبت

اضطراب اجتماعی

کودکان در سن مدرسه

  • ترس از خواندن با صدای بلند یا پاسخ دادن به سؤالات در کلاس
  • ترس از صحبت کردن با بچه‌های دیگر
  • ترس از حضور در کلاس
  • ترس از صحبت با بزرگ‌سالان
  • ترس از فعالیت‌های موسیقی یا ورزشی
  • ترس از سفارش غذا در یک رستوران
  • ترس از حضور در جشن تولد
  • ترس از دیدار دوستان
  • نگرانی در مورد قضاوت شدن توسط دیگران
  • امتناع از مشارکت در فعالیت‌ها یا مدرسه

نوجوانان

  • ساکت است.
  • خودش را می‌گیرد.
  • اگر تشویق به حرف زدن شود بیشتر عقب می‌کشد.
  • مردد است.
  • منفعل است.
  • بیش‌ازحد نگران ارزیابی منفی است.
  • ترس از خجالت‌زدگی یا تحقیر شدن دارد.
  • دست‌به‌سینه است.
  • سرش را پایین نگه می‌دارد.
  • حالت‌های چهره کمی را نشان می‌دهد.
  • دارای عادات عصبی مثل چرخاندن و بازی با مو یا بی‌قراری هستند.

رفتار در مدرسه

  • به‌طور بالقوه در مدرسه عملکرد ضعیفی دارد.
  • دست خود را در کلاس بالا نمی‌برد.
  • از همکلاسی‌هایش خارج از کلاس اجتناب می‌کند.
  • ترس از صحبت در جلوی دیگران
  • ترس از حرف زدن در کلاس
  • از اینکه در مرکز توجه باشد ناراحت می‌شود.
  • تنها در کتابخانه یا بوفه می‌نشیند.
  • می‌ترسد از معلم کمک بخواهد.
  • می‌ترسد دیر به کلاس برود.
  • ممکن است از رفتن به مدرسه امتناع کند یا ترک‌ تحصیل کند.

رفتار با همسالان

  • در گروه ناراحت است.
  • دوستان کمی دارد.
  • از شروع یا شرکت در مکالمه می‌ترسد.
  • می‌ترسد از دیگران بخواهد که دورهم جمع شوند.
  • می‌ترسد به دیگران زنگ بزند.
  • از ارتباط چشمی جلوگیری می‌کند.
  • آهسته یا زیر لبی حرف می‌زند.
  • به نظر می‌رسد که همیشه “در حاشیه” است.
  • هنگام صحبت با دیگران خیلی کم در مورد خودش حرف می‌زند.

نوجوانان با اختلال اضطراب اجتماعی در تمام زمینه‌های زندگی نقطه‌ ضعف دارند. آن‌ها ممکن است در مدرسه ضعیف عمل کنند و در کلاس‌های درس مشکل داشته باشند. دانش آموزان مبتلا به این اختلال به‌ احتمال کمتری دوست پیدا می‌کنند و در فعالیت‌های فوق‌ برنامه شرکت می‌کنند. نوجوانانی که مبتلابه SAD شدید هستند ممکن است ترک تحصیل کنند یا از ترک خانه امتناع ورزند. علاوه بر این، اختلال اضطراب اجتماعی درمان‌ نشده در دوران نوجوانی ممکن است منجر به افزایش خطر مشکلات سلامت روان دیگری در زندگی مانند افسردگی، اختلالات خوردن، سوءمصرف مواد و حتی افکار خودکشی شود.

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان همانند بزرگ‌سالان، ممکن است ناشی از عوامل ژنتیکی، عوامل محیطی، عوامل اجتماعی و عوامل مغزی / بیولوژیکی باشد. بسیاری از والدین خود را سرزنش می‌کنند، اما باید بدانید که معمولاً ترکیبی از عوامل است که موجب اختلال اضطراب اجتماعی می‌شود. مهم‌ترین چیزی که می‌توانید انجام دهید این است که از کودک خود حمایت کنید و به آن‌ها یاری  کنید تا کمک پیدا کنند. روان‌درمانی می‌تواند به کودک و نوجوانتان کمک کند. در مقالات بعدی درباره تشخیص و درمان این اختلال توضیح بیشتری خواهیم داد.

منبع: Verywellmind

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


کودکان-LD.jpg
اسفند ۱, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

ویژگی کودکان LD چیست؟

کودکان LD یا کودکان دارای اختلال یادگیری در به کار بردن زبان بیانی و نوشتاری مشکل دارند و می‌تواند به‌صورت ناتوانی کامل در شنیدن، فکر کردن، صحبت کردن، خواندن، هجی کردن و محاسبات ریاضی بروز کند. البته این دانش‌ آموزان مشکل جسمی ندارند، به لحاظ سطح هوش معمولی هستند و حتی ممکن است از هوش بالایی نیز برخوردار باشند، ولی از مشکلات یادگیری در برخی دروس رنج می‌برند.

ناتوانی یادگیری  یا LD را نمی‌توان درمان کرد؛ این یک مسئله مادام العمر است. بااین‌حال، با حمایت و مداخله مناسب، کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری می‌توانند در مدرسه موفق شوند. از نقش خودتان برای کمک به کودکان LD غافل نشوید. شما بهتر از هر کسی او را می‌شناسید، پس برای بررسی انتخاب‌هایی که دارید، کسب اطلاع درباره‌ درمان‌ها و خدمات جدید و همراهی در آموزش فرزندتان پیش‌قدم باشید.


مقاله مرتبط: علت و علائم اختلال یادگیری

مقاله مرتبط: علائم اختلالات یادگیری کودکان در مهدکودک


نکاتی برای والدین کودکان LD

با فرزندتان در خانه کار کنید

پدر و مادر اولین و بهترین معلمان کودکان LD هستند.

  • به فرزندتان نشان دهید که خواندن می‌تواند سرگرم‌کننده باشد.
  • هر روز با کودکتان مطالعه کنید. به کتابخانه بروید، به کلمات روی بیلبوردهای تبلیغاتی، تابلوهای راهنمایی و رانندگی، برچسب‌های روی مواد غذایی، ایمیل‌ها و نامه‌ها اشاره‌کنید.
  • بازی لغات انجام دهید. با زدن مثالی فرصتی برای خواندن و نوشتن در خانه به کودکتان بدهید.

ارتباط با دیگران

  • شما تنها نیستید. با پیوستن به والدین و متخصصان دیگر می‌توانید آگاهی خود را در رابطه با اختلالات یادگیری در کودکان افزایش دهید،
  • تصورات غلط متداول را رفع کنید
  • به ایجاد سیستم‌های آموزشی کمک کنید که بتواند نیازهای کودکان LD را تأمین کند و از شما حمایت کند.

کار با افراد حرفه‌ای و متخصص

متخصصان آموزش‌دیده زیادی وجود دارند که می‌توانند به کودک مبتلا به ناتوانی یادگیری کمک کنند. از معلم فرزندتان یا مشاور مدرسه‌اش اسامی کسانی که می‌توانند به شما کمک کنند را بخواهید. برای دریافت اطلاعات و پیشنهاد‌ها با مراکز و سازمان‌هایی که بر روی اختلالات یادگیری کار می‌کنند تماس بگیرید. مرکز مشاوره اکسیر با متخصصین مجرب در زمینه کودکان LD در خدمت شما عزیزان هستند.

متخصصانی که می‌توانند به شما کمک کنند

  • شنواسنج: اندازه‌گیری توانایی شنوایی و ارائه خدمات آموزشی، آن‌ها توصیه‌هایی را در مورد وسایل کمک شنوایی (سمعک) ارائه می‌دهند.
  • مشاور آموزشی: ارزیابی‌های آموزشی را انجام می‌دهد؛ با برنامه‌ درسی مدارس آشنا است، اما ممکن است دارای سابقه آموزشی ویژه نیز باشد.
  • درمانگر تربیتی: برنامه‌هایی برای مشکلات یادگیری و رفتاری را طراحی و اجرا می‌کند.
  • متخصص ناتوانی‌های یادگیری: معلمی با مدارک و آموزش‌های خاص، برای ارائه خدمات آموزشی به دانش آموزان مبتلابه ناتوانی‌های یادگیری و معلمان آن‌ها است.
  • متخصص مغز و اعصاب: به دنبال آسیب احتمالی درعملکرد مغز است.
  • کار درمانگر: به بهبود عملکرد حسی و حرکتی کمک می‌کند تا توانایی انجام کارهای روزانه در کودک مبتلابه اختلال یادگیری را افزایش دهد.
  • متخصص اطفال: ارائه خدمات پزشکی به نوزادان، کودکان و نوجوانان؛ به‌طورکلی شامل پرورش حسی، حرکتی و رفتاری است.
  • روان‌پزشک: تشخیص و درمان مشکلات رفتاری و هیجانی شدید و ممکن است دارو نیز تجویز کند.
  • روانشناس (بالینی): ارزیابی روان‌شناختی و ذهنی و درمانی برای رسیدن به سلامت روانی و عاطفی را فراهم می‌کند.
  • روانشناس تربیتی/ مدرسه: ارائه و تفسیر آزمون‌های روانشناسی و تربیتی؛ کمک به مدیریت رفتاری؛ ارائه مشاوره؛ مشاوره با والدین، کارکنان و سازمان‌های اجتماعی.
  • گفتار درمانگر: به کودکان دارای مشکلات زبان و گفتار کمک می‌کند.

روش های درمانی کودکان LD


مقاله مرتبط: آیا اختلال یادگیری درمان می‌شود؟


نکاتی برای کمک به تکالیف مدرسه کودکان LD

  • به تکالیف فرزندتان علاقه نشان دهید.
  • درباره موضوعات و کاری که باید انجام شود صحبت کنید.
  • سؤالاتی را بپرسید که نیاز به پاسخ بیش از یک یا دو کلمه دارند.
  • به او کمک کنید تا تکالیفش را قبل از شروع، منظم و سازمان‌دهی کند.
  • زمان ثابت و منظمی را با فرزندتان برای انجام تکالیف مشخص کنید، تهیه یک برنامه منظم از به تعویق انداختن آن جلوگیری می‌کند.
  • مکانی را برای انجام تکالیف کودکتان در نظر بگیرید که نور کافی، آرامش و فضای کافی داشته باشد.
  • کودک خود را تشویق کنید که سؤالات خود را بپرسد و به دنبال پاسخ باشد و زمانی را برای پیدا کردن پاسخ درست در نظر بگیرید.
  • دقت کنید که فرزندتان به دنبال پاسخ بر اساس حقایق و شواهد باشد.
  • مهارت‌های آموخته‌شده در مدرسه را تمرین کنید.
  • تکالیف را به زندگی روزمره خود مرتبط سازید، مثلاً کسر و اندازه‌گیری را در حین آماده‌سازی غذا به او آموزش دهید.
  • سعی کنید برای فرزندتان الگو باشید. در زمانی که او دارد درس می‌خواند شما نیز کتاب یا مجله‌ای مطالعه کنید.
  • فرزندتان را به خاطره گام‌های کوچک و بزرگی که برمی‌دارد تشویق کنید.

به فرزند خود کمک کنید تا کتاب‌خوان بهتری شود

  • روی رابطه بین حروف و کلمات کارکنید.
  • به بچه‌های کوچک‌تر یاد دهید چگونه چند کلمه ویژه، مانند نام خود، نام حیوانات خانگی، یا شخصیت‌های کارتونی موردعلاقه‌اش یا کلماتی که زیاد می‌بینند مانند خروج یا توقف را هجی کنند.
  • به کودک خود کمک کنید تا درک کند که زبان از صداها، هجاها و کلمات تشکیل ‌یافته است.
  • آواز و کتاب‌های دارای مطالب قافیه‌دار مانند اشعار را برایش بخوانید.
  • با کلمات بازی کنید؛ برای مثال، به کلماتی فکر کنید که با سگ هم‌قافیه می‌شوند و یا با “پ” شروع می‌شوند.
  • صدای حروف را به کودکتان آموزش دهید.
  • حروف و کلمات را بگویید و کلمات احمقانه با فرزندتان بسازید.
  • کلمات جدیدی بیان کنید و کودکتان را تشویق کنید که با صدای بلند هر صدا را هجی کند.
  • به الگوی هجی کردن توجه کنید.
  • کلماتی که شبیه هم هستند اشاره‌کنید مانند برنده و پرنده.

مقاله مرتبط: اختلال نوشتن در کودکان

مقاله مرتبط: كندنويسی در كودكان اول ابتدایی


اگر به عنوان پدر و مادر، هرکدام از علائم اختلال یادگیری را در کودک خود دیده‌اید، حتماً این مشکل را با متخصصان این حوزه و مربیان کودک در میان بگذارید. با اقدامات درمانی اولیه می‌توان به حل مشکلات کودکان در خواندن، نوشتن و سایر مهارت‌ها کمک کرد.

منبع: Ldonline و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اختلال-یادگیری-1.jpg
بهمن ۳۰, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

اختلال یادگیری را چگونه تشخیص دهیم ؟

اختلال یادگیری یک اختلال نورولوژیکی و عصبی است. به عبارت ساده‌تر، ناتوانی یادگیری یا همان اختلال یادگیری ناشی از تفاوت در “سیم‌کشی” مغز افراد است.

کودکان دارای اختلال یادگیری به اندازه همسالان خود باهوش، یا حتی باهوش‌تر نیز هستند. اما ممکن است مشکل در خواندن، نوشتن، هجی کردن، استدلال، به یادآوردن و یا سازمان‌دهی اطلاعات برای درک مسائل توسط خودشان داشته باشند و یا اگر به روش‌های مرسوم آموزش ببینند، دچار مشکل شوند.

اختلال یادگیری را نمی‌توان درمان کرد؛ این یک مسئله مادام العمر است. بااین‌حال، با حمایت و مداخله مناسب، کودکان مبتلا به اختلال یادگیری می‌توانند در مدرسه موفق شوند و این موفقیت می‌تواند در شغل‌های برجسته نیز ادامه پیدا کند. والدین می‌توانند به کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری، با تشویق نقاط قوت، شناخت نقاط ضعف، درک سیستم آموزشی، کار با افراد متخصص و یادگیری در مورد استراتژی‌ها برای مقابله با مشکلات خاص، کمک کنند تا کودکشان به موفقیت دست یابند.

حقایقی درباره اختلال یادگیری

بر اساس گزارش موسسه ملی بهداشت، پانزده درصد از جمعیت ایالات‌متحده یا یکی از هفت نفر، دارای نوعی اختلال یادگیری هستند. مشکلات خواندن و مهارت‌های زبان از شایع‌ترین اختلالات یادگیری هستند.

حدود ۸۰ درصد از دانش آموزان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری، مشکلات خواندن دارند. اختلالات یادگیری اغلب در خانواده فرد مبتلا نیز دیده می‌شود.

ناتوانی‌های یادگیری نباید با سایر ناتوانی‌ها مانند اوتیسم، ناتوانی ذهنی، ناشنوایی، نابینایی و اختلالات رفتاری اشتباه گرفته شود. هیچ‌یک از این شرایط ناتوانی در یادگیری نیست. علاوه بر این، برای تشخیص درست اختلال یادگیری باید کمبود فرصت‌های آموزشی مانند تغییرات مداوم مدارس و یا شرکت نکردن در کلاس، نیز در نظر گرفته شود.اختلالات توجه، مانند اختلال بیش‌فعالی / نقص در توجه (ADHD) و ناتوانی‌های یادگیری اغلب هم‌زمان رخ می‌دهند، اما این دو اختلالات مشابه نیستند.

اختلالات یادگیری شایع

  • نارساخوانی: ناتوانی مبتنی بر زبان که در آن فرد با درک کلمات نوشته‌شده مشکل دارد. همچنین می‌تواند مربوط به ناتوانی خواندن یا اختلال خواندن باشد.
  • اختلال ریاضی: فرد در حل مسائل و درک مفاهیم ریاضی دچار مشکل است.
  • اختلال نوشتن: در سازمان‌دهی نوشتن و نوشتن در فضای مناسب دچار مشکل است.
  • اختلالات پردازش شنوایی و دیداری: ناتوانی حسی که در آن فرد با وجود شنوایی و بینایی طبیعی دچار مشکل در درک زبان است.
  • اختلال یادگیری غیرکلامی: یک اختلال عصبی که منشأ آن نیمکره راست مغز است و باعث ایجاد مشکلات در عملکرد پردازش بصری – فضایی، شهودی، سازمان‌دهی، ارزیابی و کلی‌نگری می‌شود.

مقاله مرتبط: از کجا بفهمم کودکم اختلال یادگیری ریاضی داره ؟

مقاله مرتبط: اختلالات خواندن یا دیسلکسیا


تکنیک های افزایش همکاری کودکان در انجام تکالیف مدرسه

 

علائم رایج اختلال یادگیری

خبر خوب این است که دانشمندان هر روز بیشتر و بیشتر درباره این اختلال یاد می‌گیرند و تحقیقات آن‌ها امیدوارکننده است. اگر والدین، معلمان و متخصصان، ناتوانی یادگیری در سنین پایین را زود تشخیص دهند و کمک مناسب را ارائه دهند، به کودک فرصتی خواهند داد تا مهارت‌های لازم برای هدایت یک زندگی موفق و کاربردی را ایجاد کند.

والدین اغلب اولین کسانی هستند که متوجه می‌شوند که “چیزی درست به نظر نمی‌رسد”. اگر از نشانه‌های اختلال یادگیری آگاه باشید، می‌توانید مشکلات بالقوه را زود تشخیص دهید. در زیر فهرستی از ویژگی‌هایی آورده شده‌ است که ممکن است منجر به ناتوانی یادگیری شود. بیشتر مردم گاهی یکی یا چند مورد از این علائم هشدار را در فرزندانشان می‌بینند. این طبیعی است. اگر بااین‌حال، شما چندین علامت را در مدت‌زمان طولانی مشاهده کردید، احتمال اختلال یادگیری را در نظر بگیرید.


مقاله مرتبط: علت و علائم اختلال یادگیری

مقاله مرتبط : اختلال نوشتن در کودکان

مقاله مرتبط : چگونه به یادگیری کودکم کمک کنم ؟

مقاله مرتبط: نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری در کودکان چیست؟


اختلال یادگیری در پیش‌دبستانی

  • کودکان مبتلابه اختلال یادگیری نسبت به سایر کودکان دیرتر شروع به صحبت می‌کنند.
  • مشکل در تلفظ، کلمات هم‌قافیه، یادگیری اعداد، الفبا، روزهای هفته، رنگ‌ها، اشکال، تعامل با همسالان و پیروی از دستورات دارند.
  • روند رشد واژگان در این کودکان آهسته است، اغلب قادر به یافتن کلمه مناسب نیستند.
  • به‌شدت بی‌قرار هستند و به‌راحتی حواسشان پرت می‌شود.
  • مهارت‌های حرکتی ظریف در آن‌ها به‌کندی رشد می‌کند.

مقاله مرتبط: علائم اختلالات یادگیری کودکان در مهدکودک


اختلال یادگیری در کلاس اول تا چهارم

  • ارتباط بین حروف و صداها را به‌کندی یاد می‌گیرند.
  • لغات اصلی را باهم اشتباه می‌گیرند مانند خوردن، خواستن، دویدن. خطاهای خواندن و نوشتن مانند وارونه‌نویسی دارند.
  • علائم ریاضی را باهم اشتباه می‌گیرد.
  • در یادگیری مهارت‌های جدید که وابسته به حافظه است دچار مشکل هستند.
  • یادگیری زمان برایشان دشوار است.
  • مداد را نمی‌توانند به درستی در دست بگیرند.
  • تکانش گر هستند و به‌دشواری برنامه‌ریزی می‌کنند.
  • حقایق را به‌سختی به یاد می‌آورند.
  • هماهنگی‌شان ضعیف است و ناآگاه نسبت به محیط اطراف خود هستند، به همین دلیل مستعد ابتلا به حوادث هستند.

نشانه های انواع اختلال یادگیری

اختلال یادگیری در کلاس پنجم تا هشتم

  • افراد مبتلابه ناتوانی‌های یادگیری در یادگیری پیشوندها، پسوندها، ریشه کلمات و سایر استراتژی‌های املا، کند هستند.
  • در این موارد دچار مشکل هستند: وارونه‌نویسی، اجتناب از خواندن با صدای بلند و نوشتن تکالیف، دست خط، گرفتن محکم مداد، مشکل در درک زبان بدن و چهره، و به یادآوری آهسته حقایق.
  • به‌سختی دوست پیدا می‌کنند و دست‌وپا چلفتی هستند.

اختلال یادگیری در دانش آموزان دبیرستانی و بزرگ‌سالان

  • همچنان کلمات را اشتباه تلفظ می‌کنند، اغلب یک کلمه را به‌صورت متفاوتی در یک نوشته می‌خوانند و از خواندن و نوشتن اجتناب می‌کنند. خلاصه کردن مطالب برای آن‌ها مشکل است.
  • آهسته کار می‌کنند و مهارت‌های حافظه و درک مفاهیم انتزاعی‌شان ضعیف است.
  • اطلاعات را غلط تعبیر می‌کنند.
  • به جزییات یا اصلاً توجهی ندارند یا بیش‌ازحد توجه می‌کنند.
  • به‌سختی با موقعیت‌های جدید انطباق پیدا می‌کنند.
  • در امتحان‌هایی که سؤالات باز پاسخ دارد دچار مشکل می‌شوند.

والدین کودکی با اختلال یادگیری افزون بر این‌که باید با مسائل تحصیلی کودک دست‌وپنجه نرم کنند، ممکن است شاهد ناهنجاری‌های دیگری مثل بی‌نظمی، پرخاشگری، مقاومت در برابر پذیرش قانون و توجه‌طلبی افراطی باشند. به همین‌ خاطر، بهتر است که درمان در اسرع وقت آغاز شود؛ چراکه چنین شرایطی در طولانی‌مدت می‌تواند تأثیر نامطلوبی بر ارتباطات اجتماعی کودک بگذارد و اعتمادبه‌نفس او را نشانه بگیرد.

همه ذهن‌های بزرگ مثل هم‌فکر نمی‌کنند

آیا می‌دانستید که آلبرت انیشتین نمی‌توانست تا نه سالگی بخواند؟ والت دیزنی، ژنرال جورج پاتون، و نلسون راکفلر معاون رئیس‌جمهور، در تمام زندگی‌شان مشکل خواندن داشتند. ووپی گلدبرگ و چارلز شواب و بسیاری دیگر، دارای ناتوانی‌های یادگیری هستند که موفقیت نهایی آن‌ها را تحت ‌تأثیر قرار نداده است.

اگر کودک شما دارای اختلال یادگیری است، شما می‌توانید از این محدودیت فرزند خود بهترین استفاده را ببرید و به کودکتان کمک کنید تا بتواند در زندگی فردی موفق باشد. در این راستا متخصصین مرکز مشاوره اکسیر در خدمت شما عزیزان هستند.

منبع: Ldonline و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


درمان-بیش-فعالی-نقص-توجه-min.jpg
بهمن ۲۹, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

درمان بیش فعالی/ نقص توجه

به‌عنوان پدر و مادر، شما تأثیر زیادی بر روی درمان بیش فعالی/ نقص توجه فرزند خود دارید. شواهد نشان می‌دهد که رژیم غذایی سالم، ورزش و انتخاب‌های هوشمندانه روزانه، می‌تواند به کودک کمک کند تا علائم ADHD خود را کنترل کند. این بدان معنی است که کودک شما می‌تواند درمان بیش فعالی/ نقص توجه را امروز از خانه شروع کند.

روش‌ های ساده در درمان بیش فعالی/ نقص توجه

    – قدرت ورزش:

ورزش کردن یکی از ساده‌ ترین و مؤثرترین راه‌ های کاهش علائم ADHD است. فعالیت فیزیکی بلافاصله موجب افزایش سطح دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین مغز می‌ شود که همگی تمرکز و توجه را تحت تأثیر قرار می‌ دهد. به‌ این‌ ترتیب ورزش و داروهای ADHD مانند ریتالین و آدرال عملکرد مشابهی دارند؛ اما برخلاف داروها، ورزش نیازی به تجویز ندارد و باعث ایجاد عوارض جانبی نیز نمی‌ شود.

فعالیت‌ هایی که نیاز به توجه دقیق به حرکات بدن دارند مانند رقص، ژیمناستیک، هنرهای رزمی و اسکیت بورد، برای کودکان مبتلا به ADHD مفید هستند. ورزش‌ های تیمی نیز انتخاب خوبی است. عنصر اجتماعی، آن‌ ها را جالب می‌ کند.

    – صرف وقت در طبیعت:

“زمان سبز” مزایای فراوانی برای مبتلایان به بیش فعالی دارد. مطالعات نشان می‌ دهد که صرف وقت در طبیعت، علائم ADHD در کودکان را کاهش می‌ دهد. در صورت امکان، کودک خود را تشویق کنید تا در روز حداقل ۳۰ دقیقه خارج از خانه بازی کند.

    – اهمیت خواب:

خواب منظم و باکیفیت می‌ تواند منجر به بهبود چشمگیر علائم ADHD شود. با این‌ حال، بسیاری از بچه‌ هایی که ADHD دارند، در به خواب رفتن در شب دچار مشکل هستند. گاهی اوقات این مشکلات خواب به علت داروهای محرک است و کاهش دوز و یا قطع دارو به‌ طور کامل مشکل را حل خواهد کرد. با این‌ حال، درصد زیادی از کودکان مبتلابه ADHD که از داروهای محرک استفاده نمی‌کنند نیز، مشکلات خواب دارند.

اگر فرزند شما یکی از آن‌ها باشد، این گام‌ ها می‌ تواند به شما کمک کند.
  1. تعیین زمان خواب منظم (و تأکید به اجرای آن).
  2. اگر صدای محیط کودکتان را بیدار نگه می‌ دارد صدای مزاحم را پیدا کنید و از بین ببرید.
  3. خاموش کردن تمام وسایل الکترونیکی (تلویزیون، کامپیوتر، بازی‌های ویدئویی) حداقل یک ساعت قبل از خواب.
  4. محدودیت فعالیت بدنی در شب.

    – تغذیه خوب:

مطالعات نشان می‌ دهد وقتی صحبت از درمان بیش فعالی/نقص توجه است، حتی آنچه می‌ خورید و زمانی که می‌ خورید می‌ تواند تفاوت ایجاد کند. برنامه غذایی و خوردن میان وعده‌ ها را طوری برنامه‌ ریزی کنید که فاصله بین آن‌ ها بیشتر از سه ساعت نباشد، این امر به ثابت نگه‌داشتن قند خون فرزندتان کمک می‌کند، باعث به حداقل رساندن تحریک‌ پذیری و کمک به توجه و تمرکز وی می‌شود.

سعی کنید در هر وعده غذایی یا میان وعده، کمی پروتئین و کربوهیدرات‌ های پیچیده را اضافه کنید. سطوح روی، آهن و منیزیم فرزندتان را بررسی کنید. بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD کمبود این مواد معدنی را دارند. افزایش سطح آن‌ ها مخصوصاً آهن، ممکن است به کنترل علائم ADHD کمک کند. مطالعه‌ ای نشان داده است که مکمل‌ های آهن، بهبودی‌ مانند مصرف قرص‌ ها را ایجاد می‌ کنند.


مقاله مرتبط : درمان بیش فعالی کودک

مقاله مرتبط : درمان بیش فعالی در تهران

مقاله مرتبط : درمان حرفه‌ای بیش فعالی

مقاله مرتبط : درمان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه


درمان بیش فعالی/ نقص توجه

نکاتی برای حمایت از درمان بیش فعالی فرزندتان

  1. یک‌ روال را دنبال کنید. مهم است که زمان و مکان را برای همه‌ چیز تنظیم کنید تا کمک کنید کودک مبتلا به ADHD درک کند و انتظارات را برآورده سازد. روال ساده و قابل پیش‌ بینی برای وعده‌ های غذا، مشق شب، بازی و خوابیدن ایجاد کنید.
  2. از ساعت و زمان‌سنج استفاده کنید. در خانه ساعت بگذارید و یک ساعت بزرگ را در اتاق فرزندتان قرار دهید. برای انجام کارهای فرزندتان، مانند انجام تکالیف یا آماده شدن در صبح زمان زیادی در نظر بگیرید. برنامه کودکتان را ساده کنید.
  3. اجتناب از زمان بیکاری، ایده خوبی است، اما کودک مبتلا به بیش فعالی ممکن است بیشتر حواسش پرت شود، اگر فعالیت‌ های خیلی زیادی بعد از مدرسه داشته باشد.
  4. یک مکان آرام به وجود آورید. اطمینان حاصل کنید که فرزند شما یک فضای آرام و خصوصی برای خود دارد.
  5. تنظیم خانه به یک روش سازمان‌ یافته. اطمینان حاصل کنید که کودک شما می‌ داند که هر چیزی جای خود را دارد.

سخن پایانی

کودکان مبتلا به بیش فعالی/ نقص توجه ، در انتقال آنچه در یک محیط یاد گرفته‌ اند به محیط دیگر دچار مشکل می‌ شوند. برای مثال، آن‌ ها ممکن است یاد گرفته باشند که چگونه طغیان‌ های آنی را در مدرسه کنترل کنند، اما بی‌ صبری دیگران باعث قطع آن در خانه می‌شود.

کودکان مبتلابه اختلال بیش ‌فعالی/ کمبود توجه معمولاً در حین انجام وظایف در الگوهای قابل ‌پیش‌ بینی و در مکان‌ های قابل ‌پیش‌ بینی، به موفقیت دست می‌ یابند، به‌ طوری‌ که آن‌ ها می‌ دانند که شما چه انتظاری از آن‌ ها دارید و چه‌ کار باید انجام دهند. برای تشویق تغییرات مثبت در همه موقعیت‌ ها، کودکان مبتلا به ADHD نیاز به ثبات دارند. مهم است که والدین کودکان مبتلابه ADHD یاد بگیرند، چگونه روش‌ های رفتار درمانی را در خانه اعمال کنند.

متخصصین کودک مرکز مشاوره اکسیر روش‌ ها و تکنیک‌ های ساده‌ای، برای درمان بیش فعالی/ نقص توجه کودکان در منزل را به شما عزیزان آموزش می‌ دهند.

منبع: Helpguide و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


بیش-فعالی-در-کودکان-1.jpg
بهمن ۲۸, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

آیا کودک من واقعاً بیش‌فعال است؟

طبیعی است که کودکان به‌طور مداوم مشق شب خود را فراموش کنند، در کلاس درس خیال‌بافی کنند، بدون فکر کردن عمل کنند یا بی‌قرار و ناآرام هنگام غذا خوردن باشند؛ اما بی‌توجهی، تکانشگری و بیش فعالی از نشانه‌های اختلال بیش فعالی/کمبود توجه (ADHD or ADD) در کودکان است. بیش فعالی / کمبود توجه می‌تواند به مشکلات در خانه و مدرسه منجر شود و بر توانایی فرزند شما برای یادگیری و کنار آمدن او با دیگران تأثیر بگذارد. اولین قدم برای رسیدگی به این مشکل و کمک گرفتن برای کودک بیش‌فعال، یادگیری علائم و شناخت نشانه‌های ADHD در کودکتان است.

ADHD یا ADD چیست؟

بیش فعالی در کودکان چیست؟

همه ما بچه‌هایی را می‌شناسیم که نمی‌توانند آرام بگیرند، انگار که هرگز گوش نمی‌دهند، دستورالعمل‌ها را هرچقدر هم که واضح برایشان بگویید، دنبال نمی‌کنند و در زمان‌های نامناسب، نظرات نامناسبی می‌دهند. گاهی اوقات این کودکان به‌عنوان “آشوبگر” شناخته می‌شوند و یا به خاطر تنبل بودن و بی‌نظم بودن موردانتقاد قرار می‌گیرند. اگرچه، آن‌ها ممکن است دچار اختلال بیش فعالی / نقص توجه (ADHD) که قبلاً به‌عنوان نقص توجه (ADD) شناخته می‌شد، باشند. اختلال بیش فعالی / نقص توجه باعث می‌شود که فرد نتواند واکنش‌های خودانگیخته و ناگهانی خود را مهار کند، این واکنش‌ها شامل حرکت کردن تا توجه در سخنرانی است.

نشانه‌های ADHD معمولاً قبل از ۷ سالگی ظاهر می‌شود، اما خیلی مشکل است که بین رفتار نرمال کودک و علائم ADHD تمایز قائل شویم. اگر علائم کمی می‌بینید و این علائم فقط در برخی شرایط ظاهر می‌شوند، احتمالاً ADHD نیست. از طرف دیگر، اگر کودک شما تعدادی از علائم اختلال بیش‌ فعالی / کمبود توجه را نشان می‌دهد و علائم در تمام موقعیت‌ها – در خانه، مدرسه و در بازی وجود دارند – وقت آن است که دقیق‌تر نگاه کنید. هنگامی‌که متوجه شدید کودکتان درگیر مسائلی مانند فراموشی یا دشواری در توجه در مدرسه است، می‌توانید با هم راه‌حل‌های خلاقانه‌ای پیدا کنید و نقاط قوت او را تقویت کنید.

ویژگی‌های اصلی ADHD

وقتی به ADHD فکر می‌کنیم، احتمالاً یک کودک خارج از کنترل که از درودیوار بالا می‌رود و همه‌چیز را به هم می‌ریزد را تصور می‌کنیم؛ اما این تنها تصور ممکن نیست. برخی از این کودکان پرجنب‌وجوش هستند اما گروه دیگر ممکن است آرام باشند اما توجه آن‌ها جای دیگری باشد. برخی روی یک کار توجه بسیار زیادی دارند که نمی‌توانند آن را روی کار دیگری متمرکز کنند، برخی دیگر فقط کمی بی‌توجه هستند، اما بیش‌ازحد تحریک‌پذیر هستند. سه ویژگی اصلی ADHD، عدم توجه، بیش فعالی و تکانشگری است. نشانه‌هایی که کودک با اختلال کمبود توجه نشان می‌دهد به این بستگی دارد که کدام یک از این ویژگی‌ها برتری دارند.

کودکان مبتلا به ADHD ممکن است:

بیش‌فعال و تکانشگر باشد اما قادر به توجه باشد.

کمبود توجه داشته باشد اما بیش‌فعال و تکانشگر نباشد.کودکانی که فقط علائم کم‌توجهی دارند اغلب نادیده گرفته می‌شوند چون دردسری ایجاد نمی‌کنند.

بی‌توجه، تکانشگر و بیش‌فعال باشد (شایع‌ترین شکل ADHD).

کودکان بیش فعال

اما کمبود توجه عواقبی نیز دارد: با معلم و والدین به دلیل پیروی نکردن از دستورالعمل‌ها دچار مشکل می‌شوند، عملکرد ضعیفی در مدرسه دارند یا به دلیل رعایت نکردن قوانین در بازی با بچه‌ها به مشکل برمی‌خورند.

 ازآنجایی‌که ما انتظار داریم بچه‌های بسیار کوچک به‌راحتی حواسشان پرت شود و پرجنب‌وجوش باشند، رفتارهای تکانشی – بالا رفتن‌های خطرناک و توهین کردن – اغلب در پیش‌دبستانی با ADHD برجسته می‌شوند. بااین‌حال کودکان در ۴ یا ۵ سالگی یاد گرفته‌اند چگونه به دیگران اعتماد کنند و زمانی که به آن‌ها دستور داده می‌شود آرام بنشینند و هر آنچه به ذهنشان می‌آید را به زبان نیاورند؛ بنابراین زمانی که کودکان به سن مدرسه می‌رسند، افراد مبتلابه ADHD در تمام سه رفتار برجسته هستند: بی‌توجهی، بیش فعالی و تکانشگری.

علائم بی‌توجهی در کودکان دارای بیش‌فعال / نقص توجه (مشکل در تمرکز):

قبل از اینکه کارشان تمام شود به‌راحتی حواسشان پرت و خسته می‌شوند. به نظر می‌رسد که به حرف‌هایتان گوش نمی‌دهد. به یادآوردن چیزها و پیروی از دستورالعمل‌ها دشوار است؛ به جزئیات توجه نمی‌کنند یا بی‌دقتی می‌کنند. آن‌ها برای سازمان‌دهی، برنامه‌ریزی و تمام کردن پروژه‌ها مشکل دارند. اغلب تکالیفشان را فراموش می‌کنند و کتاب‌ها و اسباب‌بازی‌هایشان را جا می‌گذارند.

علائم بیش فعالی در کودکان:

بی‌قرار هستند و تکان می‌خورند.

نمی‌توانند آرام بنشینند،

نمی توانند ساکت بازی کنند و آرام باشند.

تغییرات ناگهانی در خلق‌وخو دارند.

پرحرف هستند.

علائم تکانشگری در کودکان بیش‌فعال:

بدون فکر عمل می‌کنند.

در گفتگو یا بازی دیگران دخالت می‌کنند.

حرف‌های دیگران را قطع می‌کنند،

در زمان‌های نامناسب،

حرف‌های نامناسب می‌زنند.

عدم توانایی در کنترل احساسات قوی دارند که منجر به طغیان‌های خشم یا عصبانیت شدید می‌شود.


مقاله مرتبط: بیش فعالی، انواع، علائم و تشخیص


 آیا کودک من واقعاً ADHD دارد؟

تنها به این دلیل که کودک نشانه‌هایی از بی‌توجهی، تکانشگری و بیش‌ فعالی دارد، به این معنی نیست که او ADHD دارد. شرایط پزشکی خاص، اختلالات روانی و رویدادهای استرس‌زا می‌تواند باعث ایجاد علائمی نظیر اختلال در نقص توجه و بیش‌ فعالی شود. برای تشخیص دقیق بیش فعالی باید موارد زیر توسط یک متخصص رد شود تا بتوان تشخیص بیش فعالی گذاشت:

      • اختلالات رفتاری مانند اختلال سلوک و اختلال نافرمانی مقابله‌ای.
      • اختلالات روانی از جمله اضطراب، افسردگی و اختلال دوقطبی.
      • رویدادهای مهم زندگی یا تجربیات آسیب‌زا (به‌عنوان‌مثال جا به جایی‌های اخیر، مرگ عزیزان، قلدری، طلاق).
      • اختلالات یادگیری و مشکلات خواندن، نوشتن، مهارت‌های حرکتی و زبان.
      •  شرایط پزشکی، از جمله مشکلات تیروئید، وضعیت عصبی، صرع و اختلالات خواب.

مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


منبع: Helpguide 


درمان-ناتوانی-یادگیری.jpg
بهمن ۲۴, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

ناتوانی یادگیری در کودکان

پذیرش اینکه فرزندتان ناتوانی یادگیری دارد ترسناک است. تحقیقات نشان داده است که والدین از این هراس دارند که اگر فرزندشان به‌عنوان فردی دارای ناتوانی یادگیری شناخته شود تا آخر عمر این برچسب همراهشان است.

بدانید که شما تنها نیستید. در نظر داشته باشید که حداقل ۲.۷ میلیون کودک به خاطر ناتوانی یادگیری در مدرسه کمک دریافت می‌کنند. موسسه ملی بهداشت تخمین زده است که یک نفر از هر هفت نفر در ایالات‌متحده (۱۵ درصد) دارای درجاتی از ناتوانی یادگیری هستند. بسیار مهم است که به محض اینکه متوجه شدید کودک شما دچار مشکل یادگیری است، به دنبال کمک بروید.


مقاله مرتبط: اختلال یادگیری چیست؟


اهمیت دریافت به‌موقع کمک در ناتوانی یادگیری

جستجوی به‌موقع کمک و تشخیص زودهنگام علائم اولیه اختلالات یادگیری، می‌تواند به معنای تفاوت بین موفقیت و شکست کودک شما در مدرسه باشد. بسیاری از ناتوانی‌ یادگیری، مهارت‌های خواندن و زبان را تحت‌ تأثیر قرار می‌دهند.

در حقیقت، اکثریت قابل‌توجهی از دانش آموزان مبتلابه ناتوانی یادگیری، در خواندن مشکل دارند. اگر این کودکان در دوره‌های اولیه کمک مناسبی دریافت کنند، اغلب آن‌ها به خوانندگان ماهر و مستقل تبدیل خواهند شد. هنگامی که کمک به تأخیر می‌افتد، درمان برای کودکان سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود.

شاید یکی از مهم‌ترین دلایل برای دریافت کمک زودهنگام این است که از ایجاد احساس ناامیدی و سرخوردگی در فرزندتان جلوگیری کنید، این احساس زمانی ایجاد می‌شود که عملکرد خوبی در مدرسه ندارد و چرایی آن را نمی‌داند. باید کمک کنید کودکتان درک کند که متفاوت از دیگران می‌آموزد.

هشتاد درصد از دانش آموزان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری مشکل در خواندن دارند. ۹۰ درصد از آن‌ها اگر تا کلاس اول کمک دریافت کنند، به‌طور عادی قادر به خواندن خواهند بود. ۷۵ درصد از کودکانی که بعد از سن ۹ سالگی کمک دریافت کنند، در طول زندگی دچار مشکل خواهند شد.


مقاله مرتبط: درمان اختلال یادگیری در کودکان


ابتدا باید چه کار کنم؟

به حستان اعتماد کنید، هیچ‌کس فرزندتان را بهتر از خود شما نمی‌شناسد. پس اگر به چیزی مشکوک هستید، با معلم فرزندتان صحبت کنید، به دنبال اطلاعات و نظرات تخصصی باشید و نترسید که او را به درستی مورد ارزیابی قرار دهید.

با معلم و مشاور فرزندتان ملاقات کنید. آن‌ها می‌توانند به شما بگویند که فرزندتان چقدر خوب با همسالانش تعامل می‌کند، همچنین به شما کمک می‌کنند تا یک ارزیابی کامل از میزان عملکرد فرزندتان در مدرسه داشته باشید.

حقوق و مسئولیت‌های قانونی خود را بشناسید. اطلاعاتی در مورد قانون آموزش به افراد دارای ناتوانایی را یاد بگیرید. نقاط قوت و علائق کودکتان را بشناسید. او را در مدرسه و بازی‌ها تشویق کنید و برای بسیاری از کارها که به خوبی انجام می‌دهد به فرزندتان پاداش بدهید. بدانید که تنها نیستید و افراد و گروه‌های مجرب به شما کمک خواهند کرد. تا آنجا که می‌توانید یاد بگیرید. هر چه بیشتر در مورد اختلالات یادگیری بدانید، بیشتر می‌توانید به کودک خود کمک کنید. از مدرسه شروع کنید و با مراکز مربوطه تماس حاصل نمایید.


مقاله مرتبط: آیا اختلال یادگیری درمان می‌شود؟


ناتوانی یادگیری در کودکان

با کودکتان درباره ناتوانی یادگیری صحبت کنید

کودکانی که ناتوانی‌ یادگیری دارند باید مطمئن باشند که کودن یا تنبل نیستند. آن‌ها افراد باهوشی هستند که در یادگیری مشکل دارند چرا که ذهن آن‌ها کلمات یا اطلاعات را به شکل متفاوتی پردازش می‌کند.

صحبت درباره ناتوانی یادگیری با کودکان، زمانی که خودتان درک کاملی از اختلال یادگیری نداشته باشید، آسان نیست. اطلاعات خود را افزایش دهید. مهم است که صادق و خوش‌بین باشید. به فرزندتان توضیح دهید که آن‌ها در یادگیری مشکل دارند اما می‌توانند یاد بگیرند. روی توانایی‌ها و نقاط قوت فرزندتان تمرکز کنید. به آن‌ها اطمینان دهید که با تلاش و کمک درست آن‌ها قادر خواهند بود با چالش‌ها روبه‌رو شده و موفق شوند.

مراجعه به متخصص ناتوانی یادگیری اکسیر

مراجعه به متخصصی که بتواند با دقت مشکل را تشخیص دهد کار واقعاً مهمی است. از طرفی شما باید با مدرسه برای فراهم کردن اصلاحات و امکانات ویژه‌ تحصیلی برای فرزندتان همکاری کنید؛ اما از نقش خودتان برای کمک به فرزندتان غافل نشوید. شما بهتر از هر کسی او را می‌شناسید، پس برای بررسی انتخاب‌هایی که دارید، کسب اطلاع درباره‌ درمان‌ها و خدمات جدید و همراهی در آموزش فرزندتان پیش ‌قدم باشید.

ناتوانی یادگیری اختلالی دائمی است، ولی ما با تشخیص و مداخله به موقع می‌توانیم مهارت‌های کودک را به سطح بهینه‌ای برسانیم که همچون سایر افراد زندگی طبیعی داشته باشد. ما اکنون می‌توانیم کودکان در معرض خطر ابتلا به اختلال یادگیری را در دوران پیش از دبستان شناسایی کنیم بنابراین در این صورت شاید بتوان گفت که می‌توان این اختلال را به طور کامل درمان کرد.


مقاله مرتبط: کلینیک اختلالات یادگیری


با افزایش سن کودکان، شدت اختلال یادگیری در آن‌ها کاهش پیدا می‌کند و معمولاً این اختلال در پسر‌ها نسبت به دختران بیشتر مشاهده می‌شود. کودکان دچار اختلال یادگیری باید برای بهبودی به درمانگرانی مراجعه کنند که علاوه بر داشتن تحصیلات دانشگاهی دوره‌های تخصصی ویژه درزمینهٔ اختلال یادگیری را نیز گذرانده باشند.

متخصصین اختلال یادگیری مرکز مشاوره اکسیر در این زمینه در کنار شما عزیزان هستند و شما را در تشخیص زودهنگاه این اختلال و درمان آن کمک می‌کنند.

منبع: ldonline و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


تشخیص-بیش-فعالی.jpg
بهمن ۲۳, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

تشخیص بیش فعالی

تشخیص بیش فعالی چگونه است؟ به‌تنهایی، هیچ‌کدام از علائم اختلال کمبود توجه غیرطبیعی نیستند. بیشتر افراد احساس پراکندی فکری، غیرمتمرکز بودن و حواس‌پرتی دارند. علاوه بر این، علائم اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه، با مشکلات دیگری ازجمله ناتوانی‌های یادگیری و مسائل عاطفی که نیاز به درمان‌های کاملاً متفاوتی دارند، به‌آسانی اشتباه گرفته می‌شود.

به همین دلیل بسیار مهم است که یک متخصص بهداشت روان تعیین کند که آیا این علائم به بیش فعالی مربوط می‌شود یا خیر.

تشخیص بیش فعالی: آنچه باید بدانید

آیا شما به راحتی گیج، آشفته و فراموش‌کار می‌شوید و فکر کرده‌اید که اختلال کمبود توجه مقصر است؟ آیا به کودک غیرقابل‌کنترل و بی‌قرار خود نگاه می‌کنید و فکرمی کنید ممکن است بیش‌فعال باشد؟ قبل از اینکه نتیجه‌گیری کنید، به یاد داشته باشید که تشخیص بیش فعالی (اختلال بیش فعالی و کمبود توجه) اصلاً ساده نیست. حتی بیش فعالی مزمن و یا حواس‌پرتی لزوماً با ADHD برابر نیست. هیچ تست پزشکی، فیزیکی و آزمایش‌های دیگری برای تشخیص اختلال بیش فعالی / نقص توجه وجود ندارد.

برای مشخص کردن اینکه آیا شما یا کودکتان ADHD دارید، یک پزشک یا دیگر متخصصان بهداشت روان باید درگیر شوند و شما می‌توانید انتظار داشته باشید که او از تعدادی ابزار متفاوت استفاده کند: چک‌لیست علائم، سؤالاتی در مورد مشکلات گذشته و حال یا معاینه پزشکی برای مشخص کردن علل نشانه‌های دیگر. در نظر داشته باشید که علائم ADHD، مانند مشکلات تمرکز و بیش فعالی، می‌تواند با سایر اختلالات و مشکلات پزشکی اشتباه گرفته شود، به همین دلیل ارزیابی و تشخیص دقیق لازم است.

اختلال بیش ‌فعالی/ نقص توجه در هر فرد متفاوت است، بنابراین طیف وسیعی از معیارها برای کمک به متخصصان بهداشت روان برای تشخیص بیش ‌فعالی وجود دارد. مهم است که با متخصص خود صادق باشید تا او بتواند به دقیق‌ترین نتیجه‌گیری برسد. برای دریافت تشخیص ADHD، شما یا فرزندتان باید ترکیبی از علائم برجسته ADHD، یعنی بیش فعالی، تکانش گری یا بی‌توجهی را نشان دهید. متخصصان بهداشت روان در ارزیابی این مشکل به عوامل زیر نگاه خواهند کرد.

عوامل مهم در تشخیص بیش فعالی

شدت علائم چقدر است؟ برای تشخیص بیش‌فعالی، علائم باید تأثیر منفی بر روی شما و یا زندگی فرزندتان داشته باشند. به‌طورکلی، افرادی که واقعاً دچار اختلال ADHD هستند، مشکلات عمده در یک یا چند حوزه از زندگی‌شان دارند مثل شغل، امور مالی یا مسئولیت‌های خانوادگی.

شروع علائم اختلال بیش فعالی و کمبود توجه از چه زمانی است؟ ازآنجاکه اختلال بیش ‌فعالی در دوران کودکی شروع می‌شود، پزشک یا درمانگر چگونگی ظهور علائم را بررسی می‌کنند.

اگر بزرگ‌سال هستید آیا می‌توانید این نشانه‌ها را در کودکی خود ردیابی کنید؟ چند وقت است که این علائم شما یا فرزندتان را آزار می‌دهد؟ علائم باید حداقل ۶ ماه قبل از تشخیص اختلال بیش‌ فعالی، وجود داشته باشند.

نشانه‌ها چه زمانی و کجا بروز می‌کنند؟ علائم اختلال بیش‌ فعالی باید در چندین محیط مانند خانه و مدرسه وجود داشته باشد. اگر نشانه‌ها تنها در یک محیط ظاهر شوند، بعید است که ADHD مقصر باشد.

تشخیص بیش فعالی در بزرگ‌سالان

برخی افراد وقتی بزرگ می‌شوند، برخی دیگر زمانی که فرزندشان تشخیص بیش فعالی را گرفته و بعضی دیگر در طول تحصیل، متوجه اختلال خود می‌شوند. درنهایت این علائم باعث کاهش سبک‌های مقابله‌ای شده و در زندگی روزمره فرد مشکلات معناداری به وجود می‌آورد که درنتیجه به دنبال کمک می‌روند.

جهت تشخیص بیش فعالی در بزرگسالان اینجا کلیک کنید.

اگر این علائم را در خود می‌بینید با یک متخصص مشورت کنید. اگر بدانید که فرآیند ارزیابی به چه گونه‌ای است، فرایند ارزیابی بیش فعالی گیج‌کننده یا ترسناک نیست. احتمالاً لازم است قبل از ارزیابی پرسشنامه‌ای پر کنید و از کسی که به شما نزدیک است خواسته می‌شود که در این ارزیابی شرکت داشته باشد. از شما درباره علائم و مدت زمان آن و مشکلاتی که در گذشته به وجود آورده، سؤال می‌شود. تست‌هایی مانند چک‌لیست و آزمون‌های توجه از شما گرفته می‌شود.

با اعضای خانواده و کسی که با شما نزدیک است صحبت می‌شود؛ و یک معاینه پزشکی برای رد دلایل فیزیکی دیگر انجام می‌شود.


مقاله مرتبط: عاقبت اختلال بیش فعالی در بزرگسالی

مقاله مرتبط: نشانه های متفاوت بیش فعالی در بزرگسالی


جهت تشخیص بیش فعالی در کودکان میتوانید اینجاکلیک کنید.

تشخیص بیش فعالی در کودکان

زمانی که به دنبال تشخیص بیماری کودک خود هستید باید بدانید که تنها نیستید و با کمک دیگران می‌توانید با مشکل فرزندتان مبارزه کنید. همراه با متخصصانی که در تشخیص بیش‌ فعالی آموزش‌دیده‌اند، می‌توانید به یک ارزیابی سریع و دقیق که منجر به درمان می‌شود، کمک کنید.


مقاله مرتبط: بیش فعالی کودکان

مقاله مرتبط: بیش فعالی در کودکان چیست؟

مقاله مرتبط: اختلال نقص توجه در کودکان

مقاله مرتبط: درمان بیش فعالی کودک


نقش شما به عنوان والدین

زمانی که به دنبال تشخیص کودک خود هستید، بهترین مدافع و مهم‌ترین منبع حمایت، شما هستید. به‌عنوان والد در این فرآیند، نقش شما هم عاطفی و هم عملی است. می‌توانید در طی فرآیند تشخیص، حمایت عاطفی از کودکتان داشته باشید. اطمینان حاصل کنید که کودک شما را متخصص مناسبی می ببیند و در صورت لزوم نظر متخصص دومی را هم جویا شوید. ارائه اطلاعات دقیق به متخصص، از جمله پاسخ‌های دقیق درباره شرح‌حال کودکتان و نظارت بر سرعت و دقت ارزیابی داشته باشید.

نحوه تشخیص بیش فعالی کودکان

نقش متخصصان

معمولاً بیش از یک متخصص در ارزیابی و تشخیص بیش فعالی نقش دارند. پزشکان، روانشناسان بالینی و مدرسه، مددکاران اجتماعی بالینی، آسیب شناسان گفتار و زبان، متخصصین یادگیری و مربیان ممکن است هرکدام در ارزیابی ADHD نقش مهمی ایفا کنند.

مانند بزرگ‌سالان، هیچ تست و آزمایشی برای تشخیص بیش فعالی در کودکان وجود ندارد. نتیجه‌گیری متخصصان بر پایه علائم قابل‌مشاهده و رد دیگر اختلالات است. آن‌ها سؤالات زیادی درباره تاریخچه پزشکی و خانوادگی از شما خواهند پرسید. از ابزارهای غربالگری استاندارد بیش فعالی استفاده خواهند کرد. کودکتان را در حال بازی و در مدرسه مشاهده کرده و از آزمون‌های روان‌شناختی برای اندازه‌گیری بهره هوشی و ارزیابی سازگاری اجتماعی و هیجانی وی استفاده می‌کنند.

اگر شما یا کودکتان تشخیص بیش فعالی / نقص توجه گرفته‌اید، صبر نکنید و هر چه سریع‌تر برای درمان اقدام نمایید. پیدا کردن درمان‌های مناسب برای شما یا کودکتان یک فرآیند است – فرآیندی که زمان، پشت‌کار و آزمون‌وخطا را در برمی‌گیرد. ADHD قابل درمان است؛ امیدتان را از دست ندهید. با رفتار مناسب و پشتیبانی، شما یا فرزندتان قادر خواهید بود علائم ADHD را تحت کنترل درآورده و زندگی ایده‌آل خود را ایجاد کنید. این مسئولیت شما است. این به شما بستگی دارد که برای مدیریت علائم ADHD، اقدام کنید. متخصصان بهداشت روان می‌توانند به شما کمک کنند اما در نهایت مسئولیت در دستان خودتان است. آگاهی در مورد بیش فعالی کلیدی است. درک این اختلال به شما کمک می‌کند تصمیمات آگاهانه در مورد تمام جنبه‌های زندگی و درمان خود و همچنین کودکتان بگیرید.

منبع: HelpGuide و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


Hyperactivity-treatment-for-children.jpg
بهمن ۱۰, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

بیش فعالی در کودکان پسر و دختر

بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات در بین کودکان است که حدود هشت تا ده درصد کودکان به بیش فعالی مبتلا هستند. بیش فعالی در پسران شایع تر از دختران می باشد که دلیل آن هنوز مشخص نیست. نشانه های بیش فعالی کودکان معمولا قبل از ورود آنان به مدرسه بروز می کند.
اولین نکته در درمان بیش فعالی این است که تشخیص دهیم آیا اساسا کودک بیش فعالی می باشد یا خیر!
به طور مثال: یک کودک بیش فعال نباید هیچ گونه مشکل هوشی داشته باشد، یعنی اگر کودکی نشانه های بالینی بیش فعالی را داشت، ولی از لحاظ هوشی نیز ضعیف بود، دیگر وی یک کودک بیش فعال محسوب نمی شود و درمان های معمول بیش فعالی را نخواهد گرفت.
لذا یکی از مهم ترین مواردی که در مرکز مشاوره و روانشناختی اکسیر در غرب تهران و مرکز مشاوره کیمیا در شرق (شعبه دوم مرکز مشاوره اکسیر)، قبل از هر گونه فرآیند درمانی انجام می شود، بعد از ارزیابی اولیه، تشخیص دقیق مشکل کودک از طریق انواع آزمون های شناختی، تست های هوشی و تست تخصصی بیش فعالی می باشد و سپس تفسیر آنها توسط متخصص علوم شناختی و دکتری تخصصی روانشناسی شناختی و در مرحله بعدی، ارائه نتایج مکتوب آزمون ها و مشاوره به خانواده و نهایتا شروع برنامه درمانی می باشد.

بیش فعالی کودک

انواع اختلال بیش فعالی

اختلال بیش فعالی در کودکان را می توان به سه نوع تفکیک کرد:
اختلال بیش فعالی نوع اول: در این نوع، کودک بیش فعال فقط در توجه و تمرکز بر روی مسائل مختلف مشکل دارد.
اختلال بیش فعالی نوع دوم: در نوع دوم از این اختلال، در کودک بیش فعال، جنب و جوش و پر تحرکی دیده می شود. یعنی این کودکان هم در توجه و تمرکز مشکل دارند و هم پر تحرک می باشند. این نوع از اختلال بیش فعالی در فرزندان اول خانواده، پسران سه تا پنج ساله و دبستانی ها شایع تر می باشد.
اختلال بیش فعالی نوع سوم: این نوع اختلال در کودک بیش فعال معمولا از سه سالگی به بعد قابل تشخیص است. کودکان مبتلا به این نوع بیش فعالی معمولا در دوران شیر خواری خود بیشتر دست ها و پاهای خود را حرکت می دهند و پر تحرک هستند، کمتر می خوابند، کم غذا هستند و زیاد گریه می کنند.


مقاله مرتبط: بیش فعالی کودکان

مقاله مرتبط: بیش فعالی در کودکان چیست؟


آیا درمان نورو فیدبک در کاهش علائم بیش فعالی مفید است؟

امروزه بیش از هر زمان دیگری، برای درمان کودکان بیش فعال و کم توجه از نورو فیدبک استفاده می شود. بیش از ۷۵ درصد کودکان مبتلا به بیش فعالی و کم توجهی به وسیله نورو فیدبک بهبودی می یابند. باید به خاطر داشت که نوروفیدبک در واقع نوعی یادگیری است، و مغز یاد می گیرد که چطور به تنظیم خود پرداخته و نقائص عملکرد خود را برطرف کند. مانند هر درمانی کامل کردن دوره درمان با نوروفیدبک بسیار مهم است و ناقص گذاشتن درمان سبب عود علائم می گردد. همچنان که رانندگی را یاد می گیریم و آن را فراموش نمی کنیم این یادگیری هم فراموش نمی شود. در حقیقت مغز مهارت جدیدی به دست آورده است. البته برای داشتن یک درمان کامل علاوه بر رعایت ترتیب جلسات و کامل کردن آنها، همکاری خانواده و عمل به کلیه دستورات و راهنمایی درمانگر ضروری است. در نورو فیدبک به مغز آموزش خود تنظیمی داده می شود، لذا هیچ گونه عوارض و خطری به دنبال ندارد.

عوامل که می توانند در بروز بیش فعالی موثر باشند

  • سیگار کشیدن و یا مصرف الکل توسط مادر در دوران بارداری
  • مسمومیت با سرب حاصل از دود اتومبیل و آلودگی هوا
  • غذاهای آماده محتوی مواد افزودنی مثل شیرین کننده های مصنوعی و یا رنگ دهنده های خوراکی

خطرات بیش فعالی برای کودک مبتلا چیست؟

در صورت بی توجهی و معالجه نشدن بیش فعالی، احتمال این که کودک در آینده به افسردگی مبتلا شود و یا در نوجوانی رفتارهای ضد اجتماعی مانند دزدی و دعوا داشته باشند زیاد است. بنابراین به والدین توصیه می شود که حتما در دوران کودکی برای معالجه فرزند خود اقدام کنند.

خطرات بیش فعالی


مقاله مرتبط: عاقبت اختلال بیش فعالی در بزرگسالی


سن تشخیص بیش فعالی

معمولا بیش فعالی از سه سالگی به بعد تشخیص داده می شود. اما کودکان مبتلا در دوره شیرخواری اکثرا پرتحرک هستند و دست ها و پاهای خود را زیاد حرکت می دهند. کم خواب، کم غذا هستند و زیاد گریه می کنند. برای تشخیص بیش فعالی روانشناس باید فعالیت ها و علائم کودک را در طول ۶ ماه در نظر بگیرید. تا بتوانید با اطمینان بگویید کودک، بیش فعال است! علائم بیش فعالی معمولا قبل از هفت سالگی مشخص می شوند. به این صورت که کودکی که دارای این نشانه هاست با رفتارهایش اطرافیان خود را در محیط های مختلفی مانند مدرسه یا خانه دچار مشکل می کند و حتی با گروه دوستان خود نیز به راحتی کنار نمی آید.

پیامد های بیش فعالی در آینده کودک

در دوران مدرسه بیش فعالی در کودکان بیشتر مشکل آفرین می شود چرا که این کودکان در تمرکز و توجه مشکل دارند. تمرکز کافی برای گوش دادن به درس ندارند و مدام در فکر خیال خود می باشد و برای بیرون رفتن اجازه می خواهند. این بچه ها نمی توانند روی صندلی بنشینند و آرام و قرار ندارند. معمولا پر حرف هستند و مدام سر کلاس با دوستان خود حرف می زنند و به همین دلیل از لحاظ تحصیلی معمولا بسیار افت می کنند و با مشکل مواجه می شوند و پدر و مادر خود را نیز در خانه خسته می کنند.
والدین، رفتار کودک خود را با دقت مورد بررسی قرار دهند و تنها در صورتی که نشانه و علائم بیش فعالی را در مدتی طولانی در کودک خود مشاهده کردند و با یک متخصص مشاوره روانشناسی مشورت کنند تا بتوانند دریابند که کودک شان اختلال بیش فعالی را دارد یا نه؟ در غیر این صورت نمی توان به هر کودک پر تحرکی برچسب بیش فعالی را زد.

نقش والدین در درمان کودکان بیش فعال

کودکان بیش فعال معمولا به صورت تکانشی عمل می کنند و توانایی لازم برای برنامه ریزی و سازمان دهی کارهای خود را ندارند. برآورده کردن خواسته های این کودکان و کنترل و نظارت بر فعالیت های آن ها دغدغه بسیاری از والدین می باشد. مراقبین با ایفای مناسب نقش خود، حمایت ها و آموزش های لازم، نقش کلیدی در درمان کودکان بیش فعال بازی می کنند. درمان پزشکی با تجویز دارو تنها برخی علائم را کاهش می دهد. اما برای درمان کودکان بیش فعال، درمان دارویی به همراه دریافت مشاوره کودک و اتخاذ سبک تربیتی متناسب با ویژگی های کودکان بیش فعال، آن ها را برای زندگی مستقل در بزرگسالی آماده خواهد کرد.


مقاله مرتبط: درمان بیش فعالی در تهران



Treatment-for-reading-and-writing-problems-in-children.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

مشکلات خواندن و نوشتن در کودکان

مشکلات خواندن و نوشتن در کودکان از شایع‌ترین اختلالات یادگیری است. مشخصه اختلالات یادگیری در کودک یا نوجوان عدم پیشرفت تحصیلی در زمینه خواندن، بیان نوشتاری یا ریاضیات در مقایسه با توانایی هوش کلی کودک است. برای کودکان دچار اختلالات یادگیری اغلب دشوار است پا به پای همسالان شان در برخی موضوعات تحصیلی پیش روند؛ اما در سایر موضوعات و مواد درسی عملکرد خوبی دارند. اختلالات یادگیری سبب می شوند پیشرفت کودک کمتر از حد مورد انتظار براساس توان بالقوه و فرصت های آموزشی باشد. اختلالات یادگیری حداقل ۵ درصد کودکان سنین مدرسه را مبتلا می ­کنند. مرکز مشاوره و روانشناختی اکسیر در غرب تهران و مرکز مشاوره کیمیا (شعبه دوم اکسیر) در شرق تهران، با کادری مجرب و حرفه ای آماده ارائه خدمات به شما عزیزان می باشد.

در مرکز مشاوره و روانشناختی اکسیر و کیمیا، خدمات تشخیصی و درمانی جامعی برای ارتقاء مهارت­ های ذهنی، تحصیلی، هیجانی و ارتباطی ارائه می ­شود:

آزمون­ های تشخیصی

  • الکتروآنسفالوگرافی کمی یا نقشه مغزی (QEEG)
  • ارزیابی مهارت های تحصیلی وودکاک-جانسون
  • آزمون­ های توجه/ تمرکز IVA-II
  • آزمون­ های هوش استنفورد- بینه و وکسلر

درمان­ های تکنولوژیک

  • تحریک الکتریکی مغز با TDCS
  • نوروفیدبک
  • بازتوانی شناختی کامپیوتری

درمان­ های غیرتکنولوژیک

  • کاردرمانی
  • آموزش ویژه اختلالات یادگیری
  • روان ‌درمانی
  • آموزش والدین

عواملی که منجر به ایجاد اختلال یادگیری می شود

از جمله عوامل موثر در ایجاد اختلال یادگیری می توان به موارد ذیل اشاره کرد.

  •  عوامل ارثی
  •  عوامل پزشکی
  •  عوامل پیش، هنگام و پس از تولد
  • عوامل فیزیولوژیک
  • عوامل آموزشی
  • عوامل محیطی (نظیر سوء تغذیه و فقدان محرکات حسی و روانشناسی در ماه ها و سال های نخست زندگی)

مقاله مرتبط: علت و علائم اختلال یادگیری


مراحل ارزیابی و تشخیص اختلال یادگیری

    •  مصاحبه و تکمیل شرح حال
    • مشاهدات بالینی: مشاهده گر در حین مراحل ارزیابی اطلاعاتی را از خصوصیات و ویژگی های رفتاری کودک به دست می آورد که او را در امر تشخیص یاری می دهد.
    • آزمون های رسمی
    • آزمون وکسلر
    • آزمون های بینایی. برای مثال: آزمون دیداری حرکتی بندر – گشتالت، آزمون ادراکی بینایی فراستیگ
    • آزمون های شنوایی وپمن
    • آزمون های پیشرفت تحصیلی در سه بعد خواندن، نوشتن و ریاضیات
    •  آزمون رشد حرکتی لینکلن- اوزرتسکی
    •  آزمون برتری طرفی

مشخصات بالینی کودکان با اختلالات نوشتن

  •  اشتباه نوشتن کلمات هم صدا
  •  عدم دقت در دندانه کلمات و نقطه ها
  •  زیاد و کم کردن حروف در دیکته نویسی
  •  نوشتن حروف بر اساس آنچه که می شنود
  • جا انداختن حروف یا کلمه
  •  قرینه نویسی
  • وارونه نویسی
  • بد خط و ناخوانا نوشتن حروف و کلمات
  •  اشتباه در هجی کردن
اختلال دیکته نویسی و درمان آن

اختلال دیکته از انواع مشکلات خواندن و نوشتن

سه نوع مشکل وجود دارد که ممکن است باعث اختلال دیکته نویسی در کودک شود.

اول، مشکل املایی ویژه، که املای بعضی کلمات آن قدر معیوب است که تشخیص دشوار است.

دوم، مشکل نوشتن ویژه، که خط آن قدر بد است که قابل خواندن نیست.

سوم، اختلال زبان، که زبان به کار برده شده توسط کودک ممکن است آن قدر مملو از خطا باشد که قابل فهم نباشد.

مشکل املایی ویژه یعنی چه؟

مشکل املایی ویژه به عنوان یک مشکل املایی معنادار و بدون علت معلوم تعریف می شود. یک مشکل املایی معنادار معمولاً دو انحراف معیار زیر میانگین سن کودک تعریف می شود.

مشکل املایی ویژه غالباً با مشکل خواندن ویژه مرتبط است. در بعضی از کودکان، مشکل املایی ویژه یک مشکل مستقل است. اگر چه چنین کودکانی متوسط توانایی خواندن را دارند، مطالعات پژوهشی نشان می دهند که مشکلات ظریف خواندن در چنین کودکانی با آزمون ویژه کشف می شود.


مقاله مرتبط: طرز نشستن برای اختلالات نوشتن


درمان اختلال نوشتن

روش هایی وجود دارند تا بتوانیم به کودکان دارای اختلال نوشتن کمک کنیم. برای کودکان با مشکلات زبان نوشتاری از راهبردهایی شامل تمرین آمادگی برای نوشتن، آموزش و تمرین استفاده مناسب از مداد، مداد را درست گرفتن، سازماندهی مهارت های مربوط به علائم و نشانه ها، تمرین برای روان نویسی و آموزش مستقیم برای توسعه سازمان دهی نوشتن استفاده می شود. همچنین می توان از راهبردهای جانبی دیگر مانند استفاده از کامپیوتر و سایر وسایل کمک آموزشی استفاده کرد.

مشخصات بالینی کودکان با اختلالات خواندن

ویژگی های ذیل اغلب در کودکان دارای اختلالات خواندن قابل مشاهده است.

  • در خواندن شفاهی (قرائت) اشتباهات زیادی دارند.
  •  نارسا می خوانند (حذف یا اضافه کردن حروف و یا تحریف های لغتی).
  • مشکل در تشخیص حروف چاپی دارند (ولی قادر به رونویسی کردن از روی حروف هستند).
  • در دستورالعمل های پیچیده دستور ضعف دارند (در استنباط و استنتاج).
  • سرعت خواندن آنها کند است.
  • هجی کردن آنها بسیار ضعیف می باشد.
  • ممکن است یک واژه را از وسط یا انتهای یک جمله نوشته شده و یا چاپ شده شروع کند.
  • حروف را پس و پیش می خوانند.
  • مفاهیم کلمات خوانده شده را اغلب فراموش می کنند.
  • سرعت قرائت آنها کم و غالباً با حداقل فهم همراه است.

انواع اختلالات خواندن

طبقه بندی مختلفی از اختلالات خواندن معرفی شده است که مایکل باست افرادی را که دچار اختلال خواندن هستند به سه دسته تقسیم می کند:

  • اول گروهی که اختلال خواندن آوایی دارند. این افراد مجموعه لغات نسبتاً زیاد و قابل توجهی را در ذهن شان ذخیره کرده اند اما هجی کردن آن ها ضعیف است.
  • گروه دوم افرادی هستند که اختلال خواندن ایده ای دارند این گروه می خوانند و هجی می کنند اما در ساختار بینایی لغت اشکال دارند.
  • گروه سوم افرادی که مشکل هر دو گروه را دارند.

درمان پزشکی

کودک خوانش ‌پریش در مدرسه، کودن خطاب می ‌شود، از دوستانش فاصله می ‌گیرد، از زندگی ناامید می ‌شود و به همین علت است که بیشتر دانش‌آموزان مبتلا به دیسلکسی بنابر آمار به دست آمده در سایر کشورها، دست به خودکشی می ‌زنند، در صورتی که کودک مبتلا به دیسلکسی هیچ ‌گونه مشکل جسمی و روانی ندارد.
ابتدا باید این مسائل را حل کرد سپس با استفاده از برنامه‌ ای ویژه و زیرنظر متخصصان براساس توانایی و مشکلات کودک، آموزش خواندن و نوشتن را آغاز کرد. فراموش نکنید ۵ تا ۱۰ درصد کودکان دبستانی دیسلکسی دارند.

علل اختلال خواندن

طبق مشاهدات بیش تر از ۸۰ درصد کودکان مبتلا به این اختلال در خانواده هایی زندگی می کنند که یکی از اعضای آن ها دارای این مشکل هستند، در نتیجه عوامل ژنتیکی نقش اساسی در بروز این بیماری دارند. مطالعات بیشتر بر روی کروموزوم ها نشان داد که اختلال یادگیری بر ژن های روی کروموزوم های ۲،۳،۶،۱۵، و ۱۸ اثر می گذارد، که در رشد مناطقی از مغز دخیل بوده و اختلال در آن ها می تواند منجر به اختلال یادگیری شوند.

از نظر روانشناختی ناتوانی این کودکان در تشخیص فرق بین واج ها و ربط دادن آن ها به صدای حروف است. که این نقص جدا از سایر ناتوانی ها ازجمله هوش، خزانه لغات و استفاده از علم نحو تعریف شده است. متخصصان با این دیدگاه آموزش هایی را طراحی کرده اند.

کالبد شکافی مغز این افراد، وجود نقص های عملکردی در مناطق فوقانی و پیشانی را ثبت کرده اند، همچنین تعداد نورون ها (سلول های عصبی مغز) در قسمت هایی که مربوط به زبان است، کمتر از افراد عادی گزارش گردیده است. با استفاده از ام ار آی (MRI) مغزی مشخص شده نیمکره ی چپی آن ها فعالیت کمتری به دلیل عدم عملکرد صحیح مغز دارد.


مقاله مرتبط: درمان مشکلات خواندن و نوشتن


درمان اختلال خواندن

درمان مشکلات خواندن و نوشتن
مشکلات خواندن و نوشتن در کودکان

اختلال خواندن با آموزش و تکنیک های خاص درمان می شود و هر چه زودتر تشخیص و درمان شود، بهتر می توان مانع پیشرفت بیماری و عوارض ناخواسته آن شد. تست های روان شناختی به معلمان و والدین کمک خواهند کرد تا بتوانند یک برنامه ی آموزشی مناسب و متناسب با کودک را پیش ببرند. مربیان از تکنیک های شنوایی، بینایی و لامسه ای برای بهبود مهارت های خواندن استفاده می کنند. وجود نقص های عملکردی در مغز این افراد ممکن است شما را به این باور نزدیک کند که نمی توان برای شان کاری انجام داد، اما طبق آنچه که گفته شد این کودکان در مهارت های دیگر مانند دیگر همسالان عمل می کنند؛ پس می توان با جایگزین کردن و استفاده از دیگر مهارت ها نقص موجود را برطرف کنند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر

 


اوتیسم-در-کودکان-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

اوتیسم در کودکان

میزان اوتیسم در کودکان افزایش یافته است. طبق آمار رسمی سازمان جهانی بهداشت، در سال ۱۹۷۵ از هر ۵ هزار نفر، یک نفر به اوتیسم مبتلا بوده اما در سال ۲۰۰۴ این میزان به یک در ۱۶۶ نفر رسیده و در سال ۲۰۱۴ از هر ۴۲ کودک یک نفر مبتلا به اوتیسم بوده است.

اکثرا تصور می‌کنند که اوتیسم در کودکان تا سن ۴ سالگی یا بیشتر تشخیص داده نمی‌شوند. مرکز کنترل بیماری‌های ایالات متحده (U.S. CDC) اظهار می‌کند که تشخیص معتبر اوتیسم در سن ۲ سالگی هم ممکن است. حتی بسیاری از والدین، پیش از ۱ سالگی فرزند خود، متوجه علائم اولیه اوتیسم می‌شوند و تا سن ۱۸ ماهگی کودک، به تفاوت‌های او با سایر کودکان پی می‌برند.

هر چقدر که درمان یک کودک مبتلا به اوتیسم زودتر آغاز شود، نتایج بهتری حاصل خواهد شد. در صورتی که متوجه هر یک از این علائم اولیه اوتیسم شدید یا در مورد روند رشد کودک خود نگران هستید، هر چه سریع‌تر با یک پزشک مشورت کنید.

جهت تشخیص اوتیسم در کودکان می‌توانید تست آنلاین اوتیسم در کودکان را تکمیل نمایید.

چگونه والدین می توانند این اختلال را تشخیص دهند؟

به عنوان پدر و مادر، شما بهترین افراد برای شناسایی اولیه اوتیسم در کودکان هستید. شما فرزندتان را بهتر از هر کسی می‌شناسید و رفتار و دلایل آن را مشاهده می‌کنید که یک پزشک متخصص اطفال در یک دیدار سریع ۱۵ دقیقه‌ای ممکن است فرصتی برای دیدن آنها نداشته باشد. مهم این است خودتان آموزش ببینید و متوجه شوید چه چیزی نرمال است و چه چیزی نیست.

نظارت بر رشد کودکتان

اوتیسم شامل مجموعه‌ای از تأخیرهای رشدی است، هر نشانه اجتماعی، احساسی و عاطفی، می‌تواند راهی مؤثر برای شناسایی زودتر مشکل باشد. در صورتی که هر تأخیری نشان‌دهنده اوتیسم نیست، اما می‌تواند نشان‌دهنده مشکلات دیگر باشد.

در صورت نگرانی اقدام کنید

هر کودک با سرعت متفاوت رشد می‌کند، بنابراین اگر فرزند دیر صحبت کرد یا به راه افتاد، وحشت نکنید. وقتی صحبت از رشد به میان می‌آید، طیف وسیعی از “نرمال” وجود دارد؛ اما اگر شما به فرزند خود مشکوک هستید، منتظر نمانید و به یک متخصص مراجعه کنید.

منتظر نمانید که ببینید چه می‌شود

بسیاری از والدین به این نکته اشاره می‌کنند: “نگران نباشید” یا “صبر کنید و ببینید چه می‌شود”؛ اما انتظار بدترین کاری است که می‌توانید انجام دهید. شما در خطر از دست دادن ارزشمندترین زمان هستید، زمانی که فرزندتان بهترین فرصت را برای بهبودی دارد. البته که کودکانی که دچار اوتیسم یا مشکلات دیگر هستند بعید به نظر می‌رسد که رشد بدون مشکل داشته باشند. به منظور توسعه مهارت‌ها در حوزه‌های دارای تأخیر، کودک شما نیاز به کمک اضافی و درمان هدفمند دارد.


مقاله مرتبط: مرکز درمان اوتیسم در تهران


به غریزه خود اعتماد کنید

در حالت ایده‌آل، دکتر فرزندتان، نگرانی شما را جدی گرفته و ارزیابی کامل برای اوتیسم یا دیگر تأخیرهای رشد انجام خواهد داد. اما گاهی اوقات، حتی پزشکان به اصطلاح معروف، متوجه برخی نشانه‌ها نمی‌شوند و یا مشکلات را دست کم می‌گیرند. به حس درونی خود گوش دهید، به دنبال یک نظر دوم باشید و با یک متخصص دیگر مشورت کنید.

 

 

علائم و نشانه‌های اوتیسم در کودکان و نوزادان

کودک شما موارد زیر را انجام نمی‌دهد:

  • تماس چشمی، مانند نگاه کردن به شما در هنگام تغذیه یا لبخند زدن در هنگام لبخند زدن.
  • واکنش نشان دادن به اسمش و صدای آشنا.
  • تکان دادن دست به عنوان خداحافظی و دیگر ژست‌های بدن برای برقراری ارتباط.
  • ایجاد صدا برای جلب توجه شما.
  • آغاز کردن یا پاسخ دادن به آغوش.
  • تقلید حرکات و حالات چهره شما.
  • بازی با افراد دیگر و یا به اشتراک گذاشتن علاقه و لذت.
  • توجه و یا مراقبت اگر شما به خودتان آسیب برسانید یا احساس ناراحتی کنید.

مقاله مرتبط: بازيهایی مناسب برای کودکان اوتیسم


نشانه‌ها و علائم اوتیسم در کودکان بزرگ‌تر

همان‌طور که کودکان بزرگ‌تر می‌شوند، پرچم‌های قرمز برای اوتیسم متنوع‌تر می‌شوند. علائم و نشانه‌های هشداردهنده‌ای وجود دارد، اما آن‌ها معمولاً در حول اختلال در مهارت‌های اجتماعی، مشکلات گفتاری و زبان، مشکلات ارتباطی غیر کلامی و رفتار غیر انعطاف‌پذیر هستند.

علائم مشکلات اجتماعی

  • نمی‌داند چگونه با دیگران ارتباط برقرار کند، بازی کند، یا دوست شود.
  • ترجیح می‌دهد که لمس نشود، بغل نشود یا نوازش نشود.
  • مشکل در درک احساسات و یا صحبت کردن در مورد آن‌ها دارد.
  • علائق و دستاوردهایش را با دیگران به اشتراک نمی‌گذارد (نقاشی، اسباب‌بازی‌ها).
  • وقتی کسی با او صحبت می‌کند انگار که گوش نمی‌دهد.
  • به نظر می‌رسد که انگار به دیگران علاقه‌مند نیست و یا متوجه نیست در اطرافش چه می‌گذرد.

تعامل اجتماعی پایه می‌تواند برای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم دشوار باشد. بسیاری از بچه‌های طیف اوتیسم به نظر می‌رسد که ترجیح می‌دهند در دنیای خود زندگی کنند، بی‌نظیر و جدا از دیگران باشند.

علائم هشداردهنده اوتیسم در کودکان

علائم گفتاری و مشکلات زبان

  • با تن صدای عجیب و ریتم غیرعادی صحبت می‌کند.
  • تکرار کلمات مشابه یا عبارات بارها و بارها، اغلب بدون قصد ارتباطی دارد.
  • پاسخ به سؤال با تکرار آن، به‌جای پاسخ دادن به آن دارد.
  • سؤالات و راهنمایی‌های ساده را درک نمی‌کند.
  • متوجه شوخی، طعنه و کنایه‌ها نمی‌شود و جملات را کلمه به کلمه معنا می‌کند.
  • استفاده از دستور زبان نادرست و اشاره به خود او در شخص سوم است

کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با گفتار و زبان مشکل دارند و اغلب با تأخیر صحبت می‌کنند.

علائم مشکلات ارتباطی غیرکلامی

  • اجتناب از تماس چشمی دارند.
  • حالات صورتش با آنچه می‌گوید مطابقت ندارد.
  • تظاهرات چهره، تن صدا و ژست‌های دیگران را متوجه نمی‌شود.
  • معمولاً به مناظر، بوها و بافت‌ها و صداها واکنش نشان می‌دهد. ممکن است به شدت به صدای بلند حساس باشد.

علائم عدم انعطاف

  • دنبال یک روال سخت‌گیرانه (به‌عنوان‌مثال، اصرار دارد که از یک مسیر خاص به مدرسه برود)
  • دشواری در تطبیق با هرگونه تغییر در برنامه و یا محیط اطراف دارند.
  • دل‌بستگی غیرمعمول به اسباب‌بازی‌ها و یا اشیاء عجیب‌وغریب مانند کلیدها یا نوارهای لاستیکی از خود نشان می‎دهند.
  • اشتغال ذهنی با یک موضوع که اغلب شامل اعداد یا علامت‌ها است.
  • برای مدت طولانی مشغول تماشای اشیاء متحرک مانند پنکه می‌شود.

مقاله مرتبط: اتیسم در بزرگسالان


رفتارهای محدود و تکراری معمول در کودکان مبتلا به اوتیسم

  • تکان خوردن به جلو و عقب
  • چرخش در یک دایره
  • کوبیدن سر
  • حرکت انگشتان در مقابل چشم
  • خراش دادن
  • چرخاندن چرخ
  • تکرار کلمات و صداها
  • مشاهده اشیاء متحرک

مرکز مشاوره و روانشناسی اکسیر با روانشناسان و متخصصان مجرب آمادگی ارائه کمک به شما والدین گرامی جهت تشخیص و بهبود علائم اوتیسم در کودکان است.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


نشانه-های-افسردگی-در-کودکان.jpg
مرداد ۱, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

نشانه های افسردگی در کودکان

نشانه های افسردگی در کودکان چیست؟ حدود ۲۵ درصد کودکان آمریکایی از افسردگی رنج می‌برند. افسردگی در پسران زیر ده سال بسیار شایع است؛ اما تا ۱۶ سالگی، دختران بیشتر دچار افسردگی می‌شوند. اختلال دوقطبی در نوجوانان شایع‌تر از کودکان است. باوجوداین، اختلال دوقطبی در کودکان نیز می‌تواند شایع باشد. همچنین در کودکان مبتلابه اختلال تمرکزی و بیش فعالی، اختلال وسواس فکری ـ عملی و نیز اختلال رفتاری، ابتلا به افسردگی افزایش می‌یابد.

علائم و نشانه های افسردگی در کودکان

در زیر نشانه های افسردگی در کودکان به صورت تیتروار آورده شده است.

  • زودرنجی و عصبانیت
  • احساس مداوم ناراحتی و ناامیدی
  • انزوای اجتماعی
  • حساسیت بیش‌ازحد نسبت به نه شنیدن
  • تغییر در اشتها – افزایش یا کاهش
  • تغییر در خواب – بی‌خوابی و یا خواب بیش‌ازحد
  • جیغ‌وداد و یا گریه کردن
  • اختلال در تمرکز
  • خستگی مفرط و کمبود انرژی
  • ناراحتی‌های فیزیکی (مثل دل‌درد و سردرد) که به روش‌های درمانی معمول پاسخ نمی‌دهند
  • کاهش توانایی‌های عملکردی در فعالیت‌های خانگی، مدرسه، خارج از برنامه، تفریحات و علایق.
  • احساس بی‌ارزش بودن و گناه
  • اختلال در تفکر و تمرکز

همه‌ کودکان تمامی این علائم و نشانه های افسردگی در کودکان را بروز نخواهند داد. درواقع، اکثر افراد علائم متفاوتی را در زمان‌ها و شرایط متفاوت بروز می‌دهند. البته برخی از کودکان زمانی که در محیط مناسب قرار می‌گیرند عملکرد خوبی خواهند داشت ولی اکثر کودکان مبتلابه افسردگی شدید در فعالیت‌های اجتماعی خود دچار تغییرات شدیدی شده و علاقه‌ آن‌ها به مدرسه و عملکرد آن‌ها افت خواهد کرد، همچنین ممکن است تغییراتی در ظاهر آن‌ها مشاهده شود.


مقاله مرتبط: افسردگی و افکار خودکشی در کودکان


اگر هرکدام از نشانه های افسردگی در کودکان بیش از دو هفته طول کشید، باید حتماً کودک توسط یک متخصص موردبررسی قرار بگیرد، پزشک باید ابتدا بعد از معاینات ساده و روتین پزشکی وجود بیماری‌های بالینی را در کودک رد کند سپس به بررسی بیشتر علائم افسردگی بپردازد.

در صورت دیده شدن علائم افسردگی، کودک باید به یک روان‌پزشک اطفال ارجاع شود. بررسی سلامت روانی با تست‌ها و مصاحبه‌های مختلف و همچنین گفتگو با والدین و معلمان کودک انجام می‌شود. روان‌پزشک ممکن است از معلمان یا افراد دیگری غیر از والدین کودک که با کودک در ارتباط هستند بخواهد در مورد هرگونه تغییر رفتار خاص در کودک به او اطلاعات بدهند.

 

 

چه چیزی باعث افسردگی می‌شود

مانند این بیماری در بزرگ‌سالی، افسردگی دوران کودکی می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از تغییرات شدید در زندگی یا مشکلات خانوادگی و اجتماعی گرفته تا مشکلات مربوط سلامت بدنی، مستعد بودن ازنظر ژنتیک یا اختلالات بیوشیمیایی در بدن، همه می‌توانند در یک بیماری افسردگی نقش داشته باشند.

تغییر شرایط زندگی، مانند به دنیا آمدن فرزند دیگر، یا مشکلات با همسالان در مدرسه شایع‌ترین علل افسردگی کودکان هستند. کودکانی که والدین افسرده دارند یا روابط بین والدینشان دچار مشکل شده است، بیشتر در معرض ابتلا به افسردگی هستند. احساس گناه به خاطر اشتباهی ناخواسته، مصرف مواد یا رفتار پرخطر دیگر هم ممکن است باعث افسردگی کودک شود.


مقاله مرتبط: علت افسردگی در کودکان


توصیه‌هایی جهت پیشگیری از بروز افسردگی در کودکان

برای کودکان در سال‌های بین نوزادی و نوجوانی، رابطه‌ محکم و سالم بین آن‌ها و والدین می‌تواند از ایجاد افسردگی جلوگیری کند. ازجمله رفتارهایی از طرف والدین که می‌توانند رابطه‌ سالم با فرزندان را تقویت کنند می‌توان به مهر و محبت و توجه به نیازهای کودک مثل برداشتن قدم‌هایی در جهت استقلال بیشتر کودک با توجه به سن او اشاره کرد.

۱) در برخورد و رفتار با کودک و نوجوان، والدین باید با توجه به جنسیت فرزندشان با آن‌ها ارتباط داشته باشند، زیرا نیازها و واکنش‌های فردی در دختران و پسران دارای تفاوت‌هایی است که در صورت عدم توجه به آن‌ها عوارضی همچون افسردگی را ممکن است در درازمدت به دنبال داشته باشد.

۲) ارتباط نسبی در مورد خصوصیات فیزیولوژیک و تغییرات مربوط به آن به‌ویژه در دوران بلوغ فرزندان و برخورد و واکنش‌های مناسب.

۳) توجه والدین به ارتباطات خود و سالم ساختن محیط خانواده جهت رشد طبیعی (جسمی، اجتماعی، عاطفی و اخلاقی) فرزندان و پیشگیری از مشاجرات خانوادگی جهت حفظ امنیت عاطفی اعضای خانواده‌ها از طریق ارتباط.

۴) تقویت نقاط مثبت رفتار و عملکرد فرزندان از طریق دادن پاداش مادی، کلامی و غیرکلامی و تشویق آنان.

۵) توجه به نیازها و علایق فرزندان و ارائه پاسخ مناسب با جنس و سن آن‌ها

۶) داشتن برنامه‌ریزی منظم برای فرزندان جهت استفاده مناسب از وقت و هدفمند بودن هر مرحله از زندگی.

۷) توجه به موفقیت تحصیلی فرزندان و تلاش برای شکوفایی توانایی‌های ذهنی، جسمی استعداد آن‌ها و برخورد منطقی در مواجهه با مشکلات تحصیلی.

۸) تشویق به شرکت در فعالیت‌های ورزشی، علمی، هنری و استفاده صحیح از اوقات فراغت.

درمان افسردگی در کودکان

افسردگی در کودکان نیز مانند بزرگ‌سالان به دلیل ترکیبی از عوامل مرتبط با سلامت بدنی، اتفاقات زندگی، تاریخچه خانواده، محیط، عوامل ژنتیکی و نوسانات زیستی شیمیایی ایجاد می‌شود. افسردگی یک حالت گذرا نیست و معمولاً بدون درمان‌های مناسب درمان‌پذیر نیست.

در صورت تشخیص افسردگی در کودک، متخصصین احتمالاً روش‌های درمانی را پیشنهاد می‌کنند. در این روش‌های درمانی بر روی از بین بردن هرگونه عارضه‌ پزشکی که ممکن است باعث افسردگی شده و یا آن را تشدید کرده باشد تمرکز می‌شود.

برای مثال فردی که با عارضه‌ کمبود هورمون‌های تیروئیدی ممکن است تحت هورمون درمانی با لووتیروکسین قرار گیرد. دیگر بخش‌های یک برنامه‌ درمانی ممکن است شامل تغییر در سبک زندگی و رفتارها، روان‌درمانی، روش‌های درمانی مکمل و احتمالاً داروهایی برای افسردگی متوسط تا شدید باشد. اگر علائم بیماری تا حدی شدید باشند که درمان با دارو مناسب به نظر برسد، استفاده از دارو به همراه جلسات روان‌درمانی باعث می‌شود تا علائم بیماری با سرعت بیشتر و برای مدت‌زمان طولانی‌تری بهبود یابند.

اکثر متخصصین، درمان افسردگی شدید را به مدت ۶ ماه تا یک سال ادامه می‌دهند تا از بروز دوباره‌ علائم جلوگیری شود. درمان کودکان مبتلابه افسردگی می‌تواند اثر بسیار خوبی بر روی عملکرد او با همسالان خود، افراد خانواده و فعالیت‌های مدرسه داشته باشد. بدون درمان، علائم این بیماری برای مدت‌زمان بسیار طولانی‌تری باقی خواهند ماند. همچنین ممکن است این علائم بهبود پیدا نکرده و یا حتی بدتر شوند. با انجام درمان، شانس بهبودی تا حد زیادی افزایش پیدا می‌کند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


درمان-مشکلات-خواندن-و-نوشتن.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

روش درمان مشکلات خواندن و نوشتن چیست؟

آیا روشی برای درمان مشکلات خواندن و نوشتن وجود دارد؟ بله این مشکل تا حد زیادی قابلیت بهبودی دارد و بسته به این که چه نوع مشکلی در خواندن و نوشتن هست می‌تواند درمان متناسب را دریافت کند.

در صورتی که والدین یا معلمین با کودکی مواجه باشند که با وجود تکرار و تمرین زیاد همچنان در یادگیری نویسه‌های فارسی دچار مشکل است و سطح خواندن او حداقل شش ماه از همسالانش پایین‌تر است بهتر است با مراجعه به گفتاردرمانی، آینده تحصیلی بهتری برای کودک و یا دانش‌آموز خود رقم بزنند.

گفتاردرمانی یکی از روش‌های درمان مشکلات خواندن و نوشتن

گفتاردرمانی یکی از شاخه‌های توان‌بخشی مشابه رشته‌هایی همچون فیزیوتراپی و کاردرمانی و شنوایی سنجی ست که هدف آن بهبود اختلالات گفتار و زبان، ارتباط و بلع و اختلالات صدا می‌باشد.

مشکلاتی که در گفتار و زبان وجود دارد، طیف وسیعی را شامل می‌شود؛ مشابه کودکانی دیر صحبت می‌کنند، دارای لکنت و اختلالات تلفظی و یا اختلال در یادگیری  و … می‌باشد.

در این مقوله به صورت کوتاه به مشکلات خواندن و نوشتن که زیر مجموعه اختلالات یادگیری می‌باشد پرداخته می‌شود. احتمالاً برخی دوستان و یا هم‌کلاس‌های خود را به خاطر دارید که در کودکی به آن‌ها تنبل کلاس و درس نخوان می‌گفتند، دائماً تنبیه می‌شدند و درنهایت به سختی تا پایه‌ی راهنمایی و یا دبیرستان پیش می‌آمدند. ولی اغلب مدرسه را رها کرده و به کار روی می‌آوردند! این افراد به احتمال زیاد دارای اختلال خواندن و نوشتن بودند.

مشکلات خواندن و نوشتن چیست؟

این مشکل که در سنین مدرسه رخ می‌دهد عموماً با مشکلاتی در یادگیری حروف و نویسه‌های زبان مادری همراه است. این کودکان اغلب زبان شفاهی را به خوبی صحبت می‌کنند و مشکلی در برقراری ارتباط با همسالان ندارند اما در یادگیری خواندن و نوشتن دچار ضعف‌اند.

  • خواندن و نوشتن آن‌ها نه به علت مشکلات هوشی و یا نرفتن به مدرسه و عدم انجام تکالیف است بلکه مشکل فراتر از این موارد است.
  • این کودکان در درس املا و در روخوانی از همسالان خود بسیار ضعیف‌تر هستند و با تکرار و تنبیه نیز مشکل آن‌ها برطرف نمی‌شود.
  • کودکانی که اختلال و یا مشکل خواندن و نوشتن دارند با تست‌های رسمی مشخص می‌شوند و ارزیابی آن‌ها توسط گفتار درمانگر می‌باشد.

بررسی روش های درمان مشکلات خواندن و نوشتن


مقاله مرتبط: علت و علائم اختلال یادگیری

مقاله مرتبط: مشکلات خواندن و نوشتن در کودکان مدرسه‌ای


چرا مشکل خواندن و نوشتن وجود دارد؟

علت اصلی آن را در مغز و نحوه تقسیم بندی وظایف در آن باید جست‌وجو کرد. مغز افراد نارسا خوان (دارای مشکلات خواندن و نوشتن) متفاوت از سایرین سازمان بندی شده است.

درنهایت بستگی دارد که علت مشکلات کودک مثلاً به حافظه بینایی و یا حساسیت کم شنیداری و یا مشکلات آگاهی واج‌شناختی برگردد علائم متفاوتی در بروز این مشکل مشاهده می‌کنیم.

دقت داشته باشید که به مرور زمان نه تنها مشکلات خواندن و نوشتن کودک کم نخواهند شد بلکه به علت این که نمی‌توانند بر این نقص خود فائق بیایند مشکلات دیگری نیز به وجود می‌آید و در دروسی که نیازمند درک مطالب  هست مثل مسئله‌های ریاضی و یا امتحانات کتبی مدرسه مشکل بیشتر حس می‌شود. در نهایت فرد ممکن است انگیزه‌ای برای کسب تحصیل و رفتن به مدرسه نداشته باشد.

پس قبل از یین که مشکل به مرحله‌ی حاد برسد و فرد از تحصیل روی گردان شود بهتر است درمان شروع شده و خود فرد با مشاهده پیشرفتش ترغیب به یادگیری می‌شود. حداقل سنی که برای مشکوک شدن به این اختلال وجود دارد این است که شش ماه از پایه اول ابتدایی سپری شده باشد.

متخصصین مشکلات خواندن و نوشتن مرکز مشاوره اکسیر در جهت شناسایی درست این اختلال در کودک و درمان مشکلات خواندن و نوشتن در کودکان در اختیار شما عزیزان هستند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


مراقبت-های-بهداشتی-سندرم-داون.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

مراقبت های بهداشتی سندرم داون چیست؟

رعایت مراقبت های بهداشتی سندرم داون برای والدین و معلمانی که با سندرون داون برخورد دارند بسیار مهم است. افراد با سندرم دان علاوه بر مراقبت‌های بهداشتی معمول همگانی باید تحت معاینات و توجهات خاص و مراقبت های بهداشتی مخصوص سندرم داون قرار گیرند.

نکاتی که در این راهنما فراهم گردیده هم برای والدین و هم برای کلیه متخصصین کودکان، داخلی، ژنتیک، فیزیوتراپی، گفتار درمانی، شنوایی سنجی و همه افرادی که به نحوی در خدمات‌دهی افراد با سندرم داون نقش دارند، مفید و ضروری است. آگاهی و دانش عمومی  زمینه مراقبت های بهداشتی سندرم داون موجب بالا رفتن سطح بهداشت و سلامت افراد سندرم داون می‌گردد و زمینه دخالت آنان در فعالیت‌های معمول اجتماعی فراهم می‌آید.

جهت آشنایی با اختلالات در دوران کودکی می‌توانید اینجا کلیک کنید.

تقسیم‌بندی مراقبت های بهداشتی سندرم داون

مراقبت‌های بهداشتی سندرم داون را می‌توان بر اساس گروه‌های سنی دسته‌بندی کرد:

  • نوزادان (از تولد تا یک ماهگی)
  • شیر خواران (یک تا دوازده ماهگی)
  • کودکان (یک تا دوازده سالگی)
  • نوجوانان (دوازده تا هجده سالگی)
  • بالغین (بالای هجده سال)

نوزادان (از تولد تا یک ماهگی)

در صورت مشاهده استفراغ یا عدم دفع مدفوع، انسداد دستگاه گوارش بررسی شود. بررسی وضعیت تغذیه بسیار مهم است تا بدانیم آیا کالری کافی به نوزاد می‌رسد.

  • معاینه قلب: از نظر وجود ضربان نا منظم، سوفل قلبی، سیانوز توصیه می‌شود.
  • معاینه چشم: جهت وجود آب مروارید (کاتاراکت) مراجعه به چشم پزشک اطفال در شش ماهگی توصیه می‌شود.در صورت مشاهده حرکات لرزشی چشم (نیستاگموس) یا انحراف چشم (استرابیسم) یا شواهد کاهش بینایی باید بلافاصله به چشم پزشک مراجعه شود.
  • معاینه گوش: جهت اوتیت میانی (عفونت گوش میانی) و وضعیت شنوایی به روش ABR جهت تشخیص کمبود شنوایی حسی عصبی مادرزادی. معاینه فونتانل ها (ملاج) توصیه می‌شود.
  • بررسی‌های آزمایشگاهی و مشاوره‌ها: کاریوتیپ (آزمایش کروموزومی): مشاوره ژنتیک انجام شود. شمارش کامل خون جهت بررسی پر خونی یا کاهش پلاکت‌ها و آزمایشات تیروئید انجام شود.

توصیه‌ها: باید والدین متوجه اهمیت شروع به‌موقع اقدامات درمانی مانند گفتار درمانی، کار درمانی، فیزیوتراپی بوده و اثرات مداخله زود هنگام را بدانند.

شیرخواران (یک تا دوازده ماهگی)

  • در مورد عفونت‌های تنفسی و خصوصاً عفونت گوش میانی باید توجه نمود.
  • در صورت یبوست اقدامات تغذیه‌ای را شروع کنیم و اگر یبوست با این گونه اقدامات و به همراه نرم‌کننده‌های مدفوع برطرف نشد، احتمال بیماری تنبلی روده (هیرشپرونگ) را در نظر بگیریم.
  • والدین باید به بینایی و شنوایی شیرخوار توجه کنند، در مورد خرخر شبانه که نشانه آپنه انسدادی است باید توجه نمود.
  • لازم است که معاینه در مورد وضعیت عصبی، عضلانی – اسکلتی، چشم، گوش، لگن و قلب انجام شود.
  • بررسی شنوایی به روش ABR در سه ماهگی انجام شود(اگر قبلاً انجام نشده است).
  • انجام آزمایشات تیروئید در شش و دوازده ماهگی توصیه می‌شود.

توصیه‌ها: لازم است کودک در اسرع وقت توسط پزشک فوق تخصص مغز و اعصاب کودک ویزیت شود.

انواع مراقبت های بهداشتی سندرم داون

کودکان یک تا دوازده سالگی

  • مشکلات رفتاری را باید توجه نمود.
  • معاینه عصبی جهت بررسی وجود فشار بر نخاع الزامی است.
  • بررسی شنوایی سنجی سالانه (در صورت وجود عفونت گوش میانی مکرر فواصل بررسی کوتاهتر شود.) لازم است.
  • رادیوگرافی لاترال از مهره‌های گردنی در سه تا پنج سالگی جهت احتمال بی‌ثباتی مهره‌های گردنی لازم است.
  • بررسی اولیه وضعیت دندان‌ها در دو سالگی و سپس هر شش ماه یک‌بار لازم است.
  • کالری غذای دریافتی باید کمتر از میزان توصیه شده برای سایر کودکان هم سن باشد. فیبر کافی در غذا گنجانده شود.
  • ورزش منظم، تحت نظر متخصص، در برنامه کودک قرار گیرد.
  • در این سنین گفتار درمانی، فیزیوتراپی یا کار درمانی برحسب نیاز ادامه یابد.
  • در صورت نیاز به اقدامات دندانپزشکی اگر مشکل قلبی وجود دارد باید آنتی بیوتیک استفاده گردد.
  • نوجوانان (دوازده تا هیجده سالگی):
  • باید کنترل قد و وزن با به کار بردن منحنی‌های رشد صورت گیرد و معاینه دقیق قلب با دقت بر شواهد بیماری دریچه‌ای انجام شود.
  • در صورت تمایل فرد به شرکت در مسابقات ورزشی بررسی مهره‌های گردن لازم است.
  • باید به شرکت در برنامه‌های اجتماعی و تفریحی با دوستان تشویق نمود.

مقاله مرتبط: توصیه های مهم برای داشتن کودک سالم و باهوش


بالغین بالای هیجده سال

  • باید در مهارت‌های روزمره استقلال داد.
  • بررسی این افراد از جهت کاهش حافظه، اختلال تعادل، تشنج و بی اختیاری ادرار یا مدفوع مناسب است.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


بیش-فعالی-کودکان.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

بیش فعالی کودکان چیست؟

بیش فعالی کودکان امروزه به دلیل تغییرات زیاد در سبک زندگی در بین کودکان بیشتر شده است و این امر باعث شده است که جامعه روانشناسی بیشتر به ارزیابی جامع اختلال بیش فعالی کودکان ترغیب شوند. بیش فعالی کودکان باکمبود توجه، بیش­ فعالی و تکانشگری به عنوان نشانه­‌های اصلی و با مشکلات ثانویه مانند عدم پذیرش، مشکلات تحصیلی و اجتماعی همراه است.

تشخیص بیش فعالی کودکان از طرف معلم مدرسه

فرزند من از طرف معلم مدرسه تشخیص بیش فعالی گرفته است آیا می‌توانم از ریتالین استفاده کنم؟

به جز روانشناسان متخصص در زمینه  بیش فعالی کودکان و روان‌پزشک هیچ فرد دیگری نمی‌تواند این اختلال را شناسایی کند. اگر فرزند شما علائم بیش فعالی را دارد و به تازگی در زندگی شما بحران خاصی مثل فوت یا تولد فرزند جدید اتفاق نیفتاده است حتماً به متخصص مراجعه کنید تا با انجام تست‌های تشخیصی مناسب و شرح‌حال گیری دقیق بتواند در روند تشخیص و درمان به شما کمک کند. میزان و طریقه مصرف ریتالین باید حتماً زیر نظر روان‌پزشک باشد.

جهت تشخیص بیش فعالی کودکان می‌توانید اینجا کلیک کنید.

آیا آزمایشی فیزیکی برای تشخیص اختلال کمبود توجه/ بیش فعالی موجود است؟

هیچ تست آزمایشگاهی که بتواند اختلال بیش فعالی کودکان را تعیین کند وجود ندارد؛ اما این امر می‌تواند اهمیت داشته باشد که برخی علائم بیش فعالی یا مشکلات توجه را مستثنا کنیم؛ بنابراین پزشک، آزمایش عصب‌شناختی فیزیکی و اساسی برای بیمار در نظر می‌گیرد. چشم‌ها و گوش‌ها، انجام برخی آزمایش‌ها عکس‌العمل‌های اعمال حرکتی، هماهنگی و تست حواس بیمار، می‌تواند اطلاعات مهمی از بیمار در اختیارمان قرار دهد.

اگر بیمار یا خانواده او سابقه بیماری صرع دارند پزشک آزمایش نوارمغزی (EEG) نیز انجام خواهد داد. این عمل علائم خاصی از اختلال کمبود توجه بیش فعالی را نشان نخواهد داد اما ممکن است اشکال خاصی از صرع را نمایان کند.

اسکن مغزی برای تشخیص دیگر عوامل ناشناخته مشکلات توجه (مثل بدفرمی عروق _تومور و تجمع مایع مغزی /نخاعی در حفره مغز) مفید است.


مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان

مقاله مرتبط: علائم و تشخیص بیش فعالی


بازی‌های مناسب بیش فعالی کودکان

از جمله بازی‌های مناسب برای بیش فعالی کودکان ماروپله، منچ، موسیقی، شطرنج، نقاشی کردن، نوشتن و داستان تعریف کردن انجام تمرین‌های ساده ریاضی، نرمش و فوتبال، دوچرخه‌سواری، ماساژ و تمرینات آرام‌بخش، دوش گرفتن و شنا، یادگیری زبان جدید، معما، شباهت و تفاوت عکس‌هایی که نیاز است ترتیب آن را پیدا کنید و غیره.


مقاله مرتبط: بازی برای درمان کودکان بیش فعال


آموزش‌های نوین مغز و اعصاب کودکان

من معلم هستم و با کودکان بیش‌فعال ارتباط زیادی دارم چگونه می‌توانم به آن‌ها کمک کنم؟

بسیاری از مشکلات این کودکان در این مکان رخ می‌دهد (شکست تحصیلی، طرد شدن توسط همسالان نارسایی شناختی و اختلال رفتار ارتباطی)، پس مداخله در این سطح بسیار مهم است.

مداخله از قبیل:

  • در نظر گرفتن انواع پاداش
  • دادن استراحت‌های مکرر
  • متمرکز کردن برنامه‌های درسی در ساعت‌های صبح
  • نشاندن آن‌ها در کنار شاگردان دیگر
  • آموزش در روابط مناسب با همسالان که در این قسمت باید آموزش حل مسئله اجتماعی داده شود برای اتخاذ راهبردهایی برای جلوگیری از بروز مشکل در شروع یک رابطه یا حفظ یک تعامل اجتماعی با هم‌کلاسی‌ها مناسب است.

مقاله مرتبط: درمان بیش فعالی کودک


آیا درمان نوروفیدبک در کاهش علائم بیش فعالی کودکان مفید است؟

 

امروزه بیش از هر زمان دیگری، برای درمان بیش فعالی کودکان از نوروفیدبک استفاده می‌شود. بیش از ۷۵ درصد کودکان مبتلا به بیش فعالی و کم توجهی به وسیلۀ نوروفیدبک بهبودی می‌یابند.

باید به خاطر داشت که نوروفیدبک در واقع نوعی یادگیری است و مغز یاد می‌گیرد که چطور به تنظیم خود پرداخته و نقایص عملکرد خود را برطرف کند؛ مانند هر درمانی کامل کردن دوره درمان با نوروفیدبک بسیار مهم است و ناقص گذاشتن درمان سبب عود علائم می‌گردد. همچنان که رانندگی را یاد می‌گیریم و آن را فراموش نمی‌کنیم این یادگیری هم فراموش نمی‌شود.

در حقیقت مغز مهارت جدیدی به دست آورده است.البته برای داشتن یک درمان کامل علاوه بر رعایت ترتیب جلسات و کامل کردن آن‌ها، همکاری خانواده و عمل به کلیه دستورات و راهنمایی درمانگر ضروری است.در نوروفیدبک به مغز آموزش خودتنظیمی داده می‌شود، لذا هیچ‌گونه عوارض و خطری به دنبال ندارد.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


عصبانیت-کودکان.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

عصبانیت کودکان

آیا تا به حال عصبانیت کودکان برای شما مشکل درست کرده است؟ در مشاوره کودک و مشاوره خانواده توجه به عصبی بودن فرد، خصوصاً کودک از درجات بالایی برخوردار است. عصبانیت کودکان و پرخاشگری تا حدی عادی است، ولی به تدریج کودک به علت رشد شخصیتی بر خود مسلط می‌شود.

علت عصبانیت کودکان

احتمال دارد عصبانیت کودکان اولین علامت یک افسردگی باشد ولی اغلب واکنشی است انفجاری و آتشین نسبت به محرومیت و ناکامی، چون کودک نمی‌تواند خواسته‌های خود را به تعویق بیندازد.

پرخاشگری شدید یا غیظ و خشم ممکن است با علت احساس رنجش عمیق کودک بر اثر بی‌عدالتی یا تبعیض اولیا باشد، ولی غالباً علت آن تضادها و کشمکش‌های درونی کودک در مقابل عوامل آزاردهنده یا احساس عجز و ناتوانی است.


مقاله مرتبط: بازی‌های ویدئویی و پرخاشگری کودکان

مقاله مرتبط: آموزش های والدين و پرخاشگری کودکان


علائم عصبانیت کودکان

عصبانیت کودکان به‌طور مختلف مانند فریاد کشیدن، گریه کردن، خود را به زمین زدن و به خاک مالیدن، گاز گرفتن، دشنام دادن شکستن اشیاء و حتی کتک زدن والدین تظاهر می‌کند. این حالات اغلب از دو یا سه سالگی به بعد یعنی در یک دوره منفی گری یا مقاومت دیده می‌شود و در پسران شایع‌تر از دختران است.

 

 

این حالات معمولاً زیانی به کودک نمی‌رساند اما اگر ادامه یابد باعث عدم رشد اجتماعی و وجدان اخلاقی می‌شود و در نتیجه در مراحل بعدی زندگی ممکن است به اختلالات شخصیتی و سایکوتیک منجر شود. در کودکان بزرگ‌تر اگر این حالات بروز کند ممکن است نوعی بازگشت به کودکی تعبیر و توجیه شود.

دزدی، دروغ‌گویی، فرار از مدرسه می‌توانند جزء پرخاشگری‌های انفرادی یا حتی گروهی باشند. مصرف سیگار، مشروبات الکلی، تجاوز جنسی و اقدام و یا ژست به خودکشی در نوجوانان پرخاشگر خیلی زود به چشم می‌خورند.

عصبانیت و پرخاشگری گاهی پس از بیماری مثل آنسفالیت، یا ضایعات عضوی مغزی بروز می‌کند. پرخاشگری در صرع‌های تمپورال فراوان به چشم می‌خورند.

جهت آشنایی با دیگر اختلالات و مشکلات رفتاری کودکان اینجا کلیک کنید.

درمان عصبانیت کودکان

برای درمان عصبانیت کودکان باید علت را در خانواده نیز جستجو کرد. اغلب پدران یا حتی مادران الکلیک، سایکوپات و مادران حساس و هیجانی هستند و در پرورش کودک خود جانب اعتدال را رعایت نکرده‌اند. یا در پرورش کودک کوتاهی کرده یا بلعکس در مراقبت از کودک افراط شدید داشته‌اند.

جهت تعیین نوع سبک فرزندپروری خود اینجا کلیک کنید.

بهترین طریقه آرام کردن کودک، مبارزه با علت ناکامی، برخورد منطقی و اطمینان بخشیدن به کودک است. غالباً بهتر است کودک و والدین توأماً درمان شوند.

درمان‌های؛ روان‌درمانی فردی، گروهی، خانوادگی، مشاوره روانشناسی، در صورت لزوم انتقال کودک به منزل دیگر یا بستری در بیمارستان، درمان‌های دارویی در صورتی که علت ضایعات مغزی باشد و همچنین سن شروع درمان و ادامه آن هر کدام به نوبه خود قدم مؤثری در بهبودی این بیماران است.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


kg1.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

چی کار کنیم فرزندمان از مهد کودک رفتن نترسه ؟

ترس از مهد کودک

تعامل کودک با همسالان، آشنا شدن آنها با قوانین اجتماعی، ایجاد روابط اجتماعی، بازی‌های گروهی و رشد توانایی‌های فردی از مزایای مهدکودک است که زمینه‌ساز مدرسه‌ پذیری و به دنبال آن جامعه‌ پذیری افراد می‌شود.

علت ترس بعضی از کودکان از مهد کودک

ترس ازمهد کودک : امروزه افرادی که رفتارهای مورد پذیرش در جامعه را به‌راحتی می‌آموزند، همان کودکانی بوده‌اند که دوران خردسالی‌شان را در مهدکودک‌ها سپری کرده‌اند.
بچه‌ هایی که پا به موسسه یا مهدکودک می‌گذارند، چند دسته‌اند؛ دسته‌ای آنهایی هستند که به مادرانشان چسبیده‌اند و با آنها پا به این محیط جدید می‌گذارند. گروهی از بچه‌ها هم هستند که بی‌توجه به پدر و مادر در اتاق‌ ها و محیط مهد می‌چرخند و به همه جا سرک می‌کشند. دسته دیگر اما آنهایی هستند که اصلا پایشان را به این محیط جدید نمی‌گذارند، گریه می‌کنند و از مادران‌شان جدا نمی‌شوند.
ترس از مهد کودک حالتی است که کودک از رفتن به مهد کودک امتناع می‌ورزد و در منزل می‌ماند و به اصرار پدر و مادر هم توجهی نمی‌کند. پافشاری و اصرار پدر و مادر باعث پیدایش علائم عدم تعادل روانی و اختلالات جسمانی می‌شود. این اختلالات معمولاً به صورت دل درد، استفراغ، سر درد، سرگیجه و ضعف ظاهر می‌شود و غالباً ادامه پیدا می‌کند.

مهدکودک

مطالب مرتبط : اولین ترس کودکان ، ترس از جدایی

نکته حائز اهمیت در این نوع از ترس ، از بین رفتن حالات جسمانی در روزهای تعطیل است و بررسی عدم علل عضوی لازم و ضروری است. این نوع ترس اکثراً در روزهای اول ورود به مدرسه، کودکستان یا مهدکودک اتفاق می‌افتد و در اکثر موارد پس از چند روز از بین می‌رود. مطالعات نشان داده‌اند که در بیشتر موارد علت مربوط به مهد کودک نبوده بلکه ترس و اضطراب کودک ناشی از جدا شدن از مادر و تنهایی است و به همین دلیل احساس عدم امنیت می‌کند. بین این کودکان و مادرانشان وابستگی شدیدی وجود دارد. این کودکان در منزل با قدرت، نترس و فعال‌اند و در محیط خارج برعکس ترسو، غیرفعال و وابسته به والدین خود هستند. نبودن عواطف مادری و بخصوص تغییر در رفتار مادر و حق تصورات دوران کودکی مبنی بر اینکه مادر دیگر او را دوست ندارد ممکن است یکی دیگر از علل اصلی امتناع از رفتن به مهد کودک باشد.
متاسفانه یكی از عللی كه باعث می‌شود خانواده‌ها از فرستادن كودكان‌شان به مهد سر باز بزنند، به دلیل ترس كودك و حتی خود پدر و مادر از مهد است. قبل از هر چیز والدین باید در زمینه امنیت و صلاحیت مهد مورد نظرشان اطمینان حاصل كنند تا با خیال راحت و بدون نگرانی كودك را به مهد بسپارند در غیر این‌صورت دل‌نگرانی والدین به كودك منتقل می‌شود. خانواده برای فرستادن كودك خود به مهد باید از قبل برای كودكش در خصوص فضای آنجا توضیح دهد و درصدد برآید كه علاقه كودكش را زیاد كند و زمینه را برای تعامل او با دوستان جدید و بازی‌های گروهی فراهم كند؛ گرچه این كار از وظایف مربیان است اما در ابتدا خانواده باید این مساله را برای كودك روشن كند. تا زمانی كه فرزندان در مهد احساس امنیت نكرده‌اند خانواده نباید تنهایشان بگذارند و بهتر است در روزهای اول، مادر در مهد حضور داشته باشد تا اعتماد كودك نسبت به مربی و بچه‌ها جلب شود، این پروسه ممكن است برای برخی از كودكان، دو، سه روز اول باشد و برای برخی دیگر تا چند هفته ادامه پیدا كند و نكته بسیار مهم این است تا زمانی كه فرزندان خودشان احساس امنیت و راحتی نكرده‌اند، آنها را تنها نگذاریم برای اینكه كودك به فضای مهد عادت كند.

آنها را تنها نگذاریم

والدین باید هر روز از كودكشان بپرسند كه در مهد چه اتفاقاتی رخ داده و به این ترتیب بتواند از لابه‌لای حرف‌های فرزندشان مسائل اجتماعی را بیابند مثل اینكه ممكن است كودك دستشویی داشته باشد اما خجالت بكشد با مربیان مهد در میان بگذارد و… خانواده با شنیدن حرف‌های كودك، می‌تواند به مسائل آگاه شده و برای حل آنها اقدام كند

۱. براي ورود کودک خود به مهدکودک از قبل علاقه‌مندي، حمايت و تشويق لازم را فراهم آوريد.

۲. با کودک خود راجع به مهدکودک و اينکه آنجا چه فعاليت‌هايي انجام مي‌شود، صحبت کنيد: اسباب‌بازي، بچه‌ها، خواب، قصه، موسيقي و…

۳. خودتان کودک را با مهد آشنا کنيد: کجا اتاق اوست و جاي دست‌شويي را نشان‌اش بدهيد و او را به مربيان معرفي کنيد.

۴. اگر کودک نگراني دارد بگذاريد راجع به آن صحبت کند. او مي‌تواند اشياي آشنا و يا حتي عکس‌هايي را از خانواده همراه خود داشته باشد.

۵. زمان فعاليت‌هاي روزانه کودک را از قبل متناسب با شرايط مهدکودک رفتن‌اش فراهم آوريد (مثلا زمان خواب و بيداري، لباس پوشيدن و…)

۶. وقتي تصميم گرفتيد کود‌ک‌تان را به مهدکودک بفرستيد، در تصميم خود جدي باشيد و اگر مشکلي پيش آمد، سعي کنيد مشکل را رفع نماييد، نه اينکه از مهد رفتن کودک‌تان انصراف دهيد.

۷. حتما سر ساعت تعيين‌شده براي بردن فرزندتان از مهد اقدام کنيد و کودک را منتظر نگذاريد زيرا در اين‌ صورت نگران شده و فکر مي‌کند که شما فراموش کرده‌ايد او را برگردانيد.

۸. وقتي کودکان از نگراني‌هاي‌شان براي مهد رفتن مي‌گويند به آنها گوش دهيد و بگوييد بچه‌هاي ديگري هم اين مساله را داشته‌اند و بعضي از آنها مي‌ترسند؛ چون نمي‌دانستند که چه‌طور بايد به مربي خود بگويند که مي‌خواهند دست‌شويي بروند يا گرسنه هستند.

گاهي پيش مي‌آيد که بعضي از بچه‌ها، بچه‌هاي ديگر را اذيت مي‌کنند و کودکان‌ نمي‌دانند که چه کار بايد بکنند، بنابراين از کودک خود بپرسيد: «آيا تو هم از اين مشکلات داري، چيزي هست که تو را در مهد اذيت کند؟!» اين کمک مي‌کند که ما متوجه مشکل کودک در مهد بشويم و به برطرف شدن آن کمک کنيم.

مادر و پدرها در اینكه چه سنی برای فرزندشان هنگام ورود به مهدكودك مناسب است، اغلب دچار تردید می‌شوند، چراكه نظر متخصصان در این‌باره متفاوت است اما همگی بر این باور متفق‌القولند كه كودك تا پایان دو سالگی باید در محیط خانواده و نزد والدینش باشد، چراكه در دو سال اول زندگی، كودك به شدت وابسته به والدینش است و نباید بگذارند این دل‌بستگی و وابستگی غیر ایمن شود، چراكه مشكلات عاطفی برای كودك‌شان فراهم می‌شود. سه وچهارسالگی زمان مناسبی برای ورود كودك به مهد


کم‌توانی-ذهنی.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

کم‌توانی ذهنی در کودکان

کم‌توانی ذهنی از طریق سنجش هوش به وسیله تست‌های مختلف توسط روانشناس متخصص کودک قابل تشخیص است. با توجه به بهره هوشی مختلف در کودکان دارای کم‌توانی ذهنی، آنها را برای تشخیص بهتر و درمان موثرتر در دسته‌های مختلفی قرار می‌دهند.

دسته‌بندی کم‌توانی ذهنی کودکان

کودکان مبتلا به کم‌توانی ذهنی با توجه به هوشبهر در دسته‌های مختلف قرار می‌گیرند که شامل دسته‌های زیر می‌باشد.

جهت آشنایی با انواع اختلالات کودکان اینجا کلیک کنید.

عقب ماندگی ذهنی

عقب‌ماندگي ذهني، درجات مختلفي دارد؛ افراد دچار نوع خفيف اين عارضه، داراي هوش‌بهر (بهره يا ضريب هوشي) ۵۰ تا ۷۰ هستند. اين افراد مي‌توانند آموزش دوره ابتدايي را به سختي به پايان ببرند و امور اوليه زندگي خود را انجام دهند اما محتاج سرپرستي ديگران هستند.

عقب ماندگی متوسط ذهنی

افراد گروه دوم، عقب‌ماندگي متوسط ذهني دارند و هوش‌بهر آنها از ۳۰ تا ۵۰ است. اين گروه قادر به آموزش رسمي دبستاني نيستند و فقط مي‌توانند برخي مهارت‌هاي تربيتي مانند خوردن غذا و پوشيدن لباس را بياموزند و محتاج به سرپرستي کامل هستند.

عقب ماندگی شدید ذهنی

سومين گروه، مبتلا به عقب‌ماندگي شديد ذهني هستند که در آن هوش بهر کمتر از ۳۰ است. اين افراد نه آموزش‌پذير هستند و نه تربيت‌پذير و حتي قادر به تشخيص مخاطرات و پرهيز از آنها نيستند و نياز به مراقبت موسسه‌اي دارند.

انواع کم‌توانی ذهنی

عقب ماندگی نوع خفیف

خوشبختانه بيشتر افراد کم‌توان ذهني را مبتلايان به نوع خفيف آن تشکيل مي‌دهند. هوش بهر طبيعي از ۹۰ تا ۱۱۰ است و افراد داراي اين بهره هوشي مي‌توانند تحصيلات دوره دبستان و دبيرستان را پشت سر بگذارند و گاهي نيز در صورت وجود شرايط مساعد، وارد دانشگاه شوند و مانند مردم عادي بنيان جامعه را تشکيل دهند. افرادي که ميزان هوش بهر آنها از ۱۱۰ به بالا باشد، به ترتيب افراد «نخبه»، «برجسته»، «هوشمند يا نابغه» برحسب افزايش ميزان هوش بهر طبقه‌بندي مي‌شوند. براي نمونه، هوش بهر سعدي بالاتر از عدد ۱۴۰ تخمين زده مي‌شود.


مقاله مرتبط: مرکز تست هوش کودکان


هوش مرزی

در عين حال باريکه‌اي نيز در اين ميان است که «هوش مرزي» نام دارد و کساني را شامل مي‌شود که بهره هوشي آنها بين ۷۰ تا ۹۰ است. اين افراد از نظر ظاهري مانند بقيه مردم‌اند اما در کلاس‌هاي درس به‌عنوان شاگردان تنبل که قادر به فهم درس نيستند، مورد توهين قرار مي‌گيرند.

اين افراد با زحمت بسيار مي‌توانند دوره ابتدايي را در مدرسه‌هاي عادي به پايان ببرند و حتي قادرند دوره دبيرستان را نيز در صورت وجود شرايط مناسب، با دشواري به پايان برسانند. آنها در عرصه اجتماع قادر به رقابت با افراد طبيعي نيستند و به‌عنوان افراد ساده‌لوح مورد سوءاستفاده ديگران قرار مي‌گيرند.

در امر ازدواج نيز به علت اينکه قادر به برآوردن خواسته‌هاي شريک زندگي خود نيستند، دچار مشکل مي‌شوند و در واقع چون داراي آن اندازه از توان ذهني هستند که از نارسايي خود باخبر باشند، رنج زيادي هم مي‌برند. اين افراد مي‌توانند ازدواج کنند و شايد فرزندان آنها هوش طبيعي نيز داشته باشند و در هر حال نمي‌توان آنها را عقب‌مانده ذهني ناميد.

کساني که دچار عقب‌ماندگي با درجه هوشي کمتر از ۷۰ هستند، معمولا نمي‌توانند ازدواج کنند زيرا هم خانواده متوجه وجود اشکالات جدي در آنهاست و هم شريک آينده زندگي‌شان با ديدن شرايط فرد، تمايلي به ازدواج با آنها نخواهد داشت. البته گاهي برخي خانواده‌ها برخلاف مصالح اين افراد، ترتيب ازدواجشان را مي‌دهد اما در صورت ازدواج، دچار مشکلات فراواني مي‌شوند، قادر به درک مسووليت‌هاي خود به‌عنوان يک همسر نيستند و اگر صاحب فرزندي نيز شوند، نمي‌توانند نقش والدي را براي آنها ايفا کنند زيرا هوش بهر آنها با وجود سن بالا، حداکثر در حد کودک ۱۱ تا ۱۲ ساله باقي مي‌ماند

بنابراين فرزندان اين قبيل والدين با نارسايي‌ها، کمبودها پرورش پيدا مي‌کنند و از اينکه والدين خود را به سايرين نشان دهند، احساس شرمساري مي‌کنند. بديهي است که اين کودکان در معرض انواع و اقسام مشکلات رواني و آسيب‌هاي اجتماعي نيز قرار مي‌گيرند.


مقاله مرتبط: روانشناسی کودک و نوجوان


ازدواج افراد کم توان ذهنی

به همين دليل توصيه نمي‌شود که اقدام به ازدواج کنند و نبايد خانواده آنها را براي اين کار تشويق كند اما اگر اين خانواده‌ها اصرار به ازدواج کم‌توانی ذهني خود دارند، توصيه مي‌شود کسي را براي اين کار انتخاب کنند که باروري نداشته باشد زيرا اين خانواده‌ها در برابر جامعه و کودکي که قرار است از اين والدين به دنيا بيايند، مسوول هستند. در واقع مفهوم فرزند براي اين بيماران چيزي شبيه به اسباب‌بازي است و نمي‌توانند والدين خوبي باشند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر



زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

کودکان بسیار حساس به طور طبیعی جذاب و با توانایی های عالی خود برای همدردی با دیگران هستند، اغلب افراد به راحتی به آنها جذب می شوند. آنها خلاق، دارای درک بالا، و دارای استعداد توانایی درک پیچیدگی های زندگی هستند و همین طور آنها به شدت مستعد ابتلا به اختلالات هستند.

ویژگی های کودکان بسیار حساس

کودکان مزبور یک یا تمام نشانه های زیر را دارا هستند:
  •  آیا فرزند شما دارای احساسات قوی است؟ آیا از حس بویایی و شنوایی بسیار نیرومندی برخوردار می باشد؟ آیا نسبت به درد حساسیت زیادی نشان می دهد؟
  • آیا فرزند شما به آسانی هیجان زده می شود؟ آیا احساسات شدیدی بروز می دهد؟ آیا گاهی آن قدر به هیجان می آید که به گوشه عزلت پناه می برد؟
  •  آیا قدرت درک فرزند شما بیشتر از همسالان خود و یا حتی بزرگسالان است؟ آیا سوالات هوشمندانه ای می پرسد و زیاد فکر می کند؟
  • آیا نسبت به مسائل پیرامون خود هوشیارانه برخورد می کند؟ آیا متوجه مسائل و تغییرات کوچک مانند جابجایی جزئی اثاثیه یا تغییرات ظاهری دیگران می شود؟
  •  آیا به احساسات مردم حساسیت زیادی نشان می دهد؟ آیا متوجه اندوه دیگران شده و برای کمک کردن به آنها تلاش می کند؟ آیا به حیوانات اهمیت زیادی می دهد؟
  • وقتی والدین متوجه می شوند که فرزند حساسی دارند دوران دشواری را سپری می کنند؟

در ادامه نکاتی برای والدین با کودکان بسیار حساس (HSC) به اشتراک گذاشته شده است.

بخاطر کسی که هستند آنها را دوست بدارید.

برای کودکان بسیار حساس بسیار آسان است که احساس سوء تفاهم و از خودبیگانگی کنند، زمانی که جهان می تواند مکان بسیار قضاوت کننده باشد. در نتیجه، والدین ممکن است از کارشناسان مشاوره بگیرند، اما یک مسئله رایج برای کودکان بسیار حساس این است که تشخیص اشتباه می گیرند. والدین ممکن است اطلاعات اشتباه بدهند و باور داشته باشند که کودک شان اختلال دوقطبی یا مشکل در توجه و تمرکز دارد و با دارو درمان می شود. والدین اغلب می خواهند برای فرزندشان «بهترین» را انجام دهند ولی بعضی وقت ها مهم ترین چیزها، نکات ساده ای هستند که فراموش یا نادیده گرفته می شوند. خانواده باید درک کند که حساسیت بالا یک مسئله بیولوژیکی است، نه یک انتخاب. و فرزند خود را برای کسی که هست، دوست بدارید.

با آنها صبور باشید.

بچه های بسیار حساس، محتاط هستند، به خصوص زمانی که آنها با تجربه ای نا آشنا مواجه می شوند. در نتیجه، ممکن است زمان بیشتری برای تصمیم گیری لازم داشته باشند، زیرا آنها اطلاعات را به طور کامل پردازش می کنند. دکتر ایلین آرون، نویسنده شخصیت بسیار حساس، می نویسد: “اکثر کودکان بسیار حساس به نظر می رسد که سازگاری آنها ضعیف است، اما در واقع از آنان خواسته می شوند که بیش از حد سازگار شوند.”

هرگز به آنها فشار نیاورید و یا آنها مجبور نکنید که در کاری عجله کنند. این امر تنها آنها را بیشتر تحریک می کند. اگر متوجه شدید که فرزندتان مطمئن نیست که در وضعیتی چطور باید رفتار کنید، حمایتش کنید و به او نشان دهید که اشتباه کردن هیچ ایرادی ندارد. کودکان بسیار حساس می توانند بسیار انتقادگر و در مورد نتایج بالقوه انتخاب های خود نگران باشند. به عنوان یک پدر و مادر، می توانید به او آموزش دهید به خود عشق بورزد و درک کند که آنها لازم نیست کامل باشند.

به جای هل دادن، سقلمه بزنید.

بیشتر کودکان حساس، هنگام تصمیم گیری دچار پریشانی می شوند و به علت ترس غالبا از فرصت ها استفاده نمی کنند. گاهی بهترین کاری که شما می توانید انجام دهید این است که او را در گرفتن تصمیمات جدید تشویق کنید. در مورد تنبیه هم همین طور.
بهتر است به جای فریاد کشیدن بر سر فرزندتان، با ملایمت به تصحیح رفتار او بپردازید. اگر فرزندتان بداند که تحت هر شرایطی همچنان او را دوست خواهید داشت هنگام تصمیم گیری کمتر دچار تردید می شود و از تغییرات نمی هراسد. او باید بداند که شما سعی نمی کنید شخصیت دیگری از وی بسازید.
شما می توانید فرزند خود را در تعامل با جهان اطراف یاری کنید. یادتان باشد تمام کودکان چه حساس و چه معمولی همیشه نیازمند چتر حمایتی والدین خود هست.

مرزهای سالم را به او آموزش دهید.

کودکان بسیار حساس مستعد ایثار هستند. در نتیجه، آنها ممکن است هنگام کمک و پشتیبانی از دیگران، نیازهای خود را نادیده بگیرند. والدین باید توجه بیشتری به این نکته داشته باشند هنگامی که کودک حساس آنها احساس فرسودگی می کند به او یادآوری کنند گفتن “نه” آنها را بی ارزش نمی کند اما برای حفظ سلامت روان و سلامت فردی آنها ضروری است. مثال هایی برای آنها بزنید که نشان دهد آنها می توانند به دیگران کمک کنند بدون اینکه خود را نادیده بگیرند. مهم است که پدر و مادر کمک کنند آنها روی پای خود بایستند و برای خود ایستادگی کنند.

پیش بینی پذیری

کودکان بسیار حساس شرایط قابل پیش بینی و روتین را ترجیح می دهند، زیرا آنها به راحتی تحت تاثیر شرایط جدید قرار می گیرند. در صورت نیاز به فعالیت های اجتماعی، آنها را مجبور به وقفه های مکرر کنید. هر چه رویداد اجتماعی بزرگ تر باشد، زمان بیشتری فرزندتان نیاز به بازیابی انرژی دارد. برخی از والدین این کودکان احساس می کنند فرزندشان خیلی کم درگیر فعالیت هایی می شوند که از نظر آنها سرگرم کننده و جالب است در صورتی که آنها نیاز به محیط آرام تر برای حفظ تعادل دارند.

آنها را تشویق کنید

بسیار مهم است که والدین به کودک خود تاکید کنند که شک و تردید آنها واقعی نیست، بلکه افکاری مخرب هستند. کودکان بسیار حساس تمایل زیادی به خودآگاه بودن دارد، زیرا آنها نگران این هستند که چگونه شکست آنها روی نحوه درک شان تاثیر می گذارد. آنها اغلب عزت نفس شان ناشی از عملکردشان است. به عنوان یک پدر و مادر، ضروری است که شما یک فضای امن ایجاد کنید که در آن خطر پذیری و اشتباه کردن قابل قبول است. به آنها کمک کنید تا ببینند که موفقیت سیاه و سفید نیست، اما افت و شکست در واقع برای تبدیل شدن به فردی قوی و بهتر ضروری است. رویاهای آنها را تشویق کنید و همیشه دلسوری خود را نشان دهید. آخرین چیزی آنها به آن احتیاج دارند فردی است که خود از شکست بترسد.


1478.jpg
خرداد ۲۲, ۱۳۹۶

زمان مطالعه مطلب : < 1 دقیقه

اضطراب اجتماعی کودکان یکی از مسائلی است که در مقالات قبلی راجب آن صحبت کردیم؛ در این مطلب قصد داریم به صورت تصویری بازی هایی را به شما عزیزان معرفی کنیم که به این کودکان کمک می کنند تا بر اضطراب خود غلبه کنند…

بازی هایی برای حل اضطراب اجتماعی کودکان

    • عمو زنجیرباف

    • معلم بازی

    • قهرمان بازی

و بسیاری بازی های دیگر که در مطالب آینده راجب آن ها صحبت خواهیم کرد…

دکتر حانیه صالحیان در در این جلسه چند بازی جالب، برای رفع مشکل اضطراب اجتماعی در کودکان معرفی کرده اند. امیدواریم این نکات و بازی ها برای شما کاربردی باشند…

 

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر

1474.jpg
خرداد ۲۲, ۱۳۹۶

زمان مطالعه مطلب : < 1 دقیقه

دکتر حانیه صالحیان در رابطه با اضطراب اجتماعی و علل و نشانه های احتمالی خجالتی و کم رو بودن کودکان توضیحات ارزنده ای را به مادران و پدران عزیز ارائه داده اند.


1460.jpg
خرداد ۱۶, ۱۳۹۶

زمان مطالعه مطلب : < 1 دقیقه

دکتر حانیه صالحیان در رابطه با مشکل عصبانیت کودکان، مثل جیغ کشیدن، پرخاشگری، کتک زدن و … صحبت های ارزنده ای را برای مادران ارائه داده اند. مرکز مشاوره اکسیر شما را به دیدن و گوش دادن به این برنامه دعوت می کند.

عقب-ماندگی-کودکان.jpg
اردیبهشت ۲, ۱۳۹۶

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

عقب ماندگی کودکان

عقب ماندگی کودکان با انجام تست های هوش و مشاهده رفتارهای وی قابل تشخیص است ولی بسیاری از والدین تا قبل از مراجعه به پزشك اطلاعی از عقب ماندگی كودك خود ندارند و همه رفتارها و واکنش‌ها را به عللی غیر از عقب ماندگی کودکان نسبت می‌دهند ولی بعد از مراجعه به پزشك و بر اساس شواهد تجربی به ناگاه در می‌یابند كه كودكشان عقب مانده است.

واکنش والدین به عقب ماندگی کودکان

واکنش‌های والدین در مواجهه با عقب ماندگی کودکان غالبا متفاوت است. شایع‌ترین واکنش‌های والدین این كودكان به شرح زیر است.


مقاله مرتبط: مرکز تست هوش کودکان


احساس گناه و تقصیر

شایع ترین واکنش به عقب ماندگی کودکان احساس گناه و تقصیر در والدین است. به‌خصوص اگر كودك بدون برنامه قبلی یا اصولاً در یك بارداری ناخواسته به دنیا آمده باشد. در این حالت والدین عقب ماندگی را حمل بر بی‌توجهی در مسائل بهداشتی مادر و كودك در دوران بارداری می‌دانند. این مادران خود را سزاوار تنبیه و عقوبت می‌دانند.

احساس ناكامی و محرومیت

این واكنش نه‌تنها به علت عقب ماندگی کودکان بلكه به علت نبودن یا ناقص بودن وسایل درمانی نگهداری و مراقبت از این كودكان به وجود می‌آید. حدود نیمی از خانواده‌های این كودكان از وضع درمان ناراضی بوده، نحوه برخورد مردم با این خانواده و كودك عقب مانده، مخارج سنگین نگهداری و بالاخره درمان‌ناپذیری كودك باعث شدت ناكامی می‌شود.


مقاله مرتبط: مراقبت های بهداشتی ویژه سندرم داون


انكار واقعیت یا كتمان حقیقت

یكی دیگر از مکانیسم‌های دفاعی كه این والدین استفاده می‌کنند انكار است. والدین برای توجیه عقب ماندگی كودكان اظهار می‌دارند كه با رشد كودك مشكلاتش برطرف می‌شود. این وضع ادامه می‌یابد تا وقتی‌که كودك می‌خواهد وارد مهدکودک یا مدرسه بشود كه در آنجا مشكلات كودك آشكارتر می‌شود. حتی گاهی انكار والدین به‌قدری زیاد می‌شود كه کوچک‌ترین رفتار كودك را به پای تیزهوشی وی می‌گذارند.


مقاله مرتبط: کم‌توانی ذهنی چند نوع است؟


انواع واکنش به عقب ماندگی کودکان

اضطراب و نگرانی

یكی دیگر از واکنش‌های شایع والدین اضطراب و نگرانی است كه در پی آگاهی از عقب ماندگی كودكان شروع‌شده و بعد از مراجعه به متخصصان و مأیوس شدن از بهبود كودك تشدید می‌شود؛ و زمانی به اوج خود می‌رسد كه والدین متوجه می‌شوند كه كودكشان همراه سایر عقب‌مانده‌ها باید در مدارس مخصوص درس بخوانند.

گاهی از اضطراب و دلهره شدید ابتدا كودك را به آسایشگاه یا مراكز نگهداری این كودكان می‌سپارند و هر نوع امید بهبود را از دست می‌دهند. گاهی والدین كودك را وسیله تخلیه عاطفی خود قرار داده و دائماً به دلایل مختلف او را تنبیه می‌کنند.


مقاله مرتبط: کلینیک کم توانی ذهنی اکسیر


مكانیسم برون‌فکنی یا فرافكنی

یكی دیگر از واکنش‌های والدین این است كه عقب ماندگی كودكان را به سهل‌انگاری و خطای دیگران نسبت می‌دهند و خود را عاری از هرگونه عیب و نقص می‌دانند. این والدین عقب ماندگی كودك را ناشی از نقایص وسایل درمانی، بهداشتی و نگهداری دانسته و دیگران را مسئول این پیامد می‌دانند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


تفاوت-ها-و-شباهت-های-کودکان-دیرآموز-و-اختلال-یادگیری.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

تفاوت ها و شباهت های کودکان دیرآموز و اختلال یادگیری چیست؟

تفاوت ها و شباهت های کودکان دیرآموز و اختلال یادگیری در زیر به صورت گزینه‌ای ذکر شده است. اگر شما والدین گرامی و معلمان از این تفاوت ها و شباهت های کودکان دیرآموز و اختلال یادگیری آگاه باشید هیچ‌گاه این دو اختلال را با همدیگر اشتباه نمی‌گیرید.

  • کودکان دیرآموز و اختلال یادگیری افت تحصیلی دارند. مثلاً در نوشتن، تشخیص و ترسیم، دستخط و نیز انجام تکالیف درسی مشکل دارند.
  • اکثراً به کمک ویژه نیاز دارند.
  • در دیکته نویسی و یا خواندن و ریاضیات ضعیف هستند. (در یک یا دو مورد ممکن است ضعیف باشند).
  • به فعالیت‌های بیشتری جهت خواندن نیاز دارند.
  • نیازمند تکالیف متناسب با خود هستند.
  • برای یادگیری و رشد مهارت‌های زبانی-شنیداری نیاز به تمرین بیشتری دارند.
  • از مفاهیم انتزاعی گریزانند.
  • احساس افسردگی می‌کنند و مرتباً شکست می‌خورند.
  • نیازمند آموزش بیشتر و مداوم هستند.
  • به تشویق نیاز دارند.

مقاله مرتبط: علت و علائم اختلال یادگیری


ویژگی‌های دانش آموزان اختلال یادگیری

  • عملکرد  هوشی دانش آموزان ناتوان در یادگیری، طبیعی و یا بالاتر از آن است.
  • بین توانایی بالقوه و بالفعل این دو گروه تفاوت‌های اساسی وجود دارد.
  • رشد آن‌ها نامتعادل است. توانایی آن‌ها در حد متوسط و یا بالاتر از آن است. در برخی دروس، ناتوانی خاص دارند.
  • در زمان نوشتن مطالب ممکن است اطلاعات را از هر دو روش گوش دادن و نگاه کردن (دیدن و شنیدن به‌طور هم‌زمان) فرا بگیرند.
  • ناتوانان در یادگیری از شکست تحصیلی و اجتماعی خود آگاه هستند.
  • در بازنگری و تکرار و تمرین عملکردشان بهتر است.
  • ممکن است در برخی از مهارت‌های ذهنی و جسمی عملکرد ضعیفی از خود نشان دهند.
  • در اکثر موارد تمرکز حواس ندارند و به آسانی حواسشان پرت می‌شود.
  • در زمان‌بندی دچار مشکل هستند. بدین معنی که ممکن است کاری را که در مدت ۱۵ دقیقه باید انجام دهند، در یک ساعت  به انجام برسانند.
  • در اکثر موارد تکالیف را اشتباه انجام می‌دهند. نیاز به سازمان‌دهی ذهنی دارند.

مقاله مرتبط: نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری در کودکان چیست؟


ویژگی‌های دانش آموزان دیر آموز (مرزی)

  • در گروهی بین دانش آموزان استثنایی (کم توان ذهنی) و عادی قرار دارند.
  • عملکرد آن‌ها مساوی با توانایی‌هایشان است ولی از سطح کلاسی پایین‌تر است.
  • معمولاً رشد آن‌ها به آرامی صورت می‌گیرد اما این رشد یکنواخت است.
  • در همه دروس ضعیف هستند.
  • نمی‌توانند مانند دانش آموزان عادی، مطالب را به سرعت فرا بگیرند.
  • نسبت به همسالان خود از رشد تحصیلی و اجتماعی مناسبی برخوردار نیستند. و در این زمینه‌ها کم تجربه هستند. به همین دلیل رشد آهسته‌ای دارند.
  • ممکن است در ساختار ذهنی و شخصیتی مشکلی نداشته باشند اما در انجام تکالیف درسی و درک مطلب، مشکل دارند.
  • دستورالعمل‌ها را به‌خوبی درک نمی‌کنند. زیرا مفاهیم را به‌خوبی درک نمی‌کنند تا بتوانند آن‌ها را اجرا کنند.

بررسی ویژگی کودکان دیرآموز

راهکارهای آموزشی برای دانش آموزان مرزی

  • این دانش آموزان همواره می‌بایستی تشویق شوند.
  • آموزش را از ساده به مشکل شروع نموده و مطالب را تکرار کنید.
  • سعی کنید مطالب را یک‌باره آموزش ندهید.
  • زمینه موفقیت دانش‌آموز را در دروس مختلف فراهم کنید.
  • دانش‌آموز را تشویق به فعالیت‌های جمعی نمایید.
  • تفاوت‌های فردی را مد نظر داشته باشید و این دانش آموزان را با دیگران مقایسه نکنید.
  • این دانش آموزان زود خسته می‌شوند لذا ساعات درسی را طولانی  نکنید.
  • در حد توانشان به آن‌ها مسئولیت‌هایی را محول کنید.
  • در رابطه با این دانش آموزان صبور باشید و به شخصیت آن‌ها احترام بگذارید.

مشکلات تحصیلی دانش آموزان ناتوان در یادگیری

  • نیازمند به تقویت دقت بینایی هستند
  • نمی‌توانند صدای حروف را یاد بگیرند.
  • نیاز به تکرار و تمرین دارند.
  • نمی‌توانند دستورات شفاهی را به یاد بیاورند. زیرا حافظه شنوایی ضعیفی دارند.
  • در انجام کارها و تکالیف درسی کند هستند.
  • مرتباً خیال‌بافی می‌کنند.
  • کمی بیش‌فعال هستند.
  • اکثر اوقات عصبی و مضطرب هستند.
  • در اغلب اوقات در تشخیص مفاهیم چپ و راست و جهت‌یابی مشکل دارند.
  • اکثراً بد خط هستند.
  • در ترسیم اشکال هندسی مشکل دارند.
  • در برخی موارد حروف و یا اعداد را وارونه می‌نویسند.
  • در نوشتن و هجی کردن دچار مشکل هستند. کند خوان هستند.
  • غالباً وقتی به‌تنهایی مطلبی را می‌خوانند برخی حروف و کلمات را جا می‌اندازند.
  • دستورات نوشته شده را نمی‌توانند درک کنند.
  • در شناخت زمان (روز-هفته -ماه-سال-ساعت-دقیقه-ثانیه و…) مشکل دارند.
  •  اغلب ناسازگار هستند و نمی‌توانند رفتارهای خود را کنترل کنند.
  • ممکن است در برخی جهات  استعداد داشته باشند. اما در امور تحصیلی ضعیف عمل می‌کنند.
  • توجه کم و تمرکز اندکی دارند.
  • تحمل شکست را ندارند. برای دریافت پاداش عجول هستند. نمی‌توانند منتظر نوبت بمانند.
  • در برابر کارها و مسئولیت‌های جدید مقاومت می‌کنند و در سازگاری با موقعیت جدید مشکل دارند.
  • برای انجام بسیاری از مسئولیت‌ها بی میل و ناتوان هستند.
  • نمی‌توانند شخصاً تصمیم بگیرند و مرتباً مردد هستند.
  • احساس حقارت می‌کنند و یا گاهی اوقات خود بین هستند.
  • توانایی‌های خود را نمی‌شناسند. و همیشه از خود انتقاد می‌کنند.
  • به آسانی احساس رنج و شکست می‌کنند و نمی‌توانند انتقادهای سازنده با بپذیرند.

مقاله مرتبط: کلینیک اختلالات یادگیری

مقاله مرتبط: آیا اختلال یادگیری درمان می‌شود؟


راهکارهای آموزشی  برای دانش آموزان ناتوان در یادگیری

  • اجازه دهید از انگشتان خود و یا برگه یادداشت استفاده کنند
  • بگذارید جهت رسم اشکال هندسی از شابلون‌ها استفاده کنند.
  • جهت کمک به آن‌ها از همسالانشان مدد بگیرید.
  • اجازه دهید جهت تفاوت گذاشتن میان مسائل و مطالب مختلف از مدادهای رنگی استفاده کنند.
  • گاهی اوقات بگذارید تقلب کنند.
  • مسئله تصویری به آن‌ها بدهید.
  • دقت و حافظه آن‌ها را تقویت کنید.
  • برای تدریس درس ریاضیات از ریتم و موسیقی استفاده شود و دانش آموزان، اعداد را با هر ضربه‌ای که می‌زنید بنویسند.
  • از کامپیوتر کمک بگیرید.

جهت تشخیص درست بین مشکل دیرآموز و اختلال یادگیری در کودکان، متخصصین روانشناس مرکز مشاوره اکسیر در کنار شما عزیزان هستند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


علائم-اختلال-یادگیری-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

علت و علائم اختلال یادگیری چیست؟

علائم اختلال یادگیری در انواع مختلف اختلال یادگیری و در افراد مختلف متفاوت است و علت بروز اختلال یادگیری مانند بسیاری دیگر از اختلالات مشخص نیست اما به نظر می‌رسد ژنتیک در آن نقش مهمی داشته باشد. در عین حال، برخی عوامل محیطی مثل سمومی که مادر حین بارداری با آن مواجه شده مثل سرب و حتی الکل، مواد مخدر و سیگار می‌تواند بر مغز کودک اثر بگذارد. در برخی مطالعه‌ها حتی نشان داده شده صدمات مغزی جنین حین بارداری می‌تواند زمینه‌ساز تشدید اختلال یادگیری شود.


مقاله مرتبط: آسیب مغزی و اختلالات یادگیری


علائم اختلال یادگیری چیست؟

اختلال یادگیری شکل‌های گوناگونی دارد و بر اساس آن با علائم اختلال یادگیری با ظاهر متفاوتی تظاهر پیدا می‌کند.


مقاله مرتبط: نشانه‌های اولیه اختلالات یادگیری


علائم اختلال یادگیری در زبان شفاهی 

  • کودکان دچار این نوع از اختلال یادگیری در تفکیک صدا مشکل دارند.
  • هجی کردن و درک دستورالعمل‌ها برای آن‌ها مشکل است.
  • این کودکان توانایی درک جملات ساده را دارند اما وقتی جمله پیچیده می‌شود، تفسیر آنچه می‌شنوند، برایشان سخت است.
  • آن‌ها در مقایسه با همسالانشان ذخیره لغات کمی دارند.
  • این کودکان در چیدن کلمات کنار هم برای تبدیل آن به یک جمله دچار مشکل می‌شوند و درک درستی از مفهوم جملات شرطی یا حروف رابط مثل «به‌طوری که» یا «چنانچه» را در جمله ندارند.
  • فهم جملات سببی برای آن‌ها مشکل است و در کل آنچه را می‌شنوند نمی‌توانند به درستی تحلیل کنند.

علائم انواع اختلال یادگیری در کودکان

علائم اختلال یادگیری در خواندن

  • این نوع اختلال شایع‌ترین حالت اختلال یادگیری است و ۷۵ درصد تمام موارد اختلال یادگیری را دربر می‌گیرد.
  • کودکان دچار این اختلال با شناسه حروف، کلمه و جمله ناآشنا هستند.
  • در یک کودک معمولی بعد از یادگیری حروف، کلمات به صورت اتوماتیک خوانده می‌شود اما این کودکان در سریع خواندن و درک کلمات و جملات طولانی دچار مشکل می‌شوند.
  • وقتی مجبورند متنی را بلند سر کلاس بخوانند از سوی همکلاسی‌ها مورد تمسخر قرار می‌گیرند و به همین دلیل از بلند خواندن خودداری می‌کنند.
  • کودک مبتلا، نه‌تنها در درک درس فارسی بلکه در فهم سایر دروس مثل تاریخ و جغرافی هم به مشکل برمی‌خورد و در نهایت دچار شکست تحصیلی می‌شود.

اختلال در نوشتن 

  • این اختلال نوع دیگری از اختلال یادگیری است.
  • از جمله علائم اختلال یادگیری در نوشتن دست خط است. دانش‌آموز مبتلا توان نوشتاری و دست‌خط خوبی ندارد، املای او پر از غلط است و نقطه‌گذاری و دستور زبانش مشکل دارد.
  • این کودکان توانایی برقراری ارتباط با جملاتی که می‌نویسند را ندارند زیرا نمی‌توانند کلمات و جملات را درست به هم مرتبط کنند.
  • ساختار نوشتار این کودکان ضعیف است و نمی‌توانند آنچه در ذهنشان است را با نوشته به دیگران انتقال دهند.
  • نوشته‌های آن‌ها پراکنده و گسسته است و خواننده توانایی درک مطلب را نخواهد داشت.

اختلال در ریاضیات

  • علائم اختلال یادگیری در ریاضی اندک است زیرا در مقایسه با سایر اختلالات یادگیری، پژوهش‌های کمتری روی اختلال ریاضی انجام شده است.
  • در کودکان مبتلا درک سیستم نماد اعداد مشکل است و در محاسبات و حل مسئله دچار مشکل می‌شوند.
  • دلیل آن هم این است که افراد عادی قبل از حل مسئله ابتدا یک مرور ذهنی دارند و بعد آن را روی کاغذ می‌آورند؛ اما کودکان مبتلا توانایی مرور در ذهن را ندارند.

متخصصین روانشناس مرکز مشاوره اکسیر در زمینه تشخیص درست این اختلال در کودکان و بزرگسالان و بهبود و درمان آن در خدمت شما عزیزان هستند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اختلال-دو-قطبی-در-کودکان.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلال دو قطبی در کودکان

ویژگی بارز اختلال دو قطبی در کودکان، تحریک‌پذیری مزمن یا شدید و مداوم است. این تحریک‌پذیری در کودکان اغلب به صورت خلق و خوی تلخ یا خلق و خوی انفجاری بروز می‌کند که این حالات به صورت متناوب (سه بار یا بیشتر در هفته) رخ می‌دهد. وقتی کودکان در حالت طغیان و پرانرژی نیستند، اغلب خلق و خوی تحریک‌پذیر و عصبی پیدا می‌کنند که این خلق و خو بیشتر در طول روز و در تمام هفته پایدار است.

علاوه بر بداخلاقی و خلق و خوی تلخ، اختلال دو قطبی در کودکان با طغیان‌های شدید و مکرر که نسبت به موقعیت زمانی و مکانی اغراق‌آمیز هستند، شناخته می‌شود.


مقاله مرتبط: اختلال خلق ادواری کودکان


شیوع اختلال دو قطبی در کودکان

شیوع اختلال دو قطبی در کودکان هنوز مشخص نیست اما تقریباً حدود ۲ تا ۵ درصد کودکان به این اختلال مبتلا هستند. بروز علائم اختلال دو قطبی کودکان قبل از سن ۱۰ سالگی است و تشخیص و درمان آن باید قبل از ۱۸ سالگی و بعد از ۶ سالگی انجام گیرد.


مقاله مرتبط: اختلال دوقطبی چیست؟


علائم اختلال دو قطبی در کودکان

علائم شاخص اختلال دو قطبی در کودکان

  • طغیان‌های شدید و مکرر در کودک که به صورت کلامی و رفتاری (پرخاشگری نسبت به افراد و اموال) بروز می‌کند. این طغیان‌ها نسبت به موقعیت به شدت اغراق‌آمیز هستند.
  • طغیان‌های کودک با سطح سنی و رشدی او مغایر است.
  • این طغیان‌ها به‌طور متوسط، ۳ بار در هفته یا بیشتر رخ می‌دهد.
  • حالت کودک در بین دو طغیان، تحریک‌پذیری شدید است که تقریباً هر روز مشاهده می‌شود و این حالت هم توسط دیگران قابل تشخیص است.
  • علائم فوق در کودکان مبتلا به این اختلال، باید ۱ سال یا بیشتر آن‌هم بدون توقف تا سه ماه ادامه داشته باشد. همچنین این علائم باید در چند موقعیت (مثلاً خانه یا مدرسه) بروز داشته باشند و حداقل در یک موقعیت دوام پیدا کنند.
  • تشخیص اختلال دو قطبی در کودکان نمی‌تواند پیش از ۶ سالگی و قبل از ۱۸ سالگی صورت گیرد. همچنین نشانه‌های این اختلال در کودکان باید قبل از ۱۰ سالگی نمایان شود.
  • طول دوره‌ای که علائم حالت شیدایی و سرخوشی در کودکان دیده می‌شود، نباید بیشتر از یک روز باشد.
  • علائم این اختلال در کودکان مبتلا، تنها به حالت افسردگی محدود نمی‌شود و کودک حتماً باید هر دو حالت خلقی را تجربه کرده باشد. در ضمن باید مطمئن شد که رفتار کودک با سایر اختلال‌ها قابل توضیح نیست.

تشخیص اختلال دو قطبی در کودکان

نکته دیگری که می‌توان به آن اشاره کرد، این است که باید مطمئن شد که علائم فوق در اثر استفاده از دارویی خاص در کودک ظاهر نشده‌اند و علت دیگری دارند.

در پایان هم باید بدانید که تشخیص بیماری‌های و اختلالات روانی مانند سایر بیماری‌ها باید توسط یک متخصص انجام گیرد و این مطلب فقط برای آگاهی و افزایش دانش شما خواننده گرامی تهیه شده است. حالا که با مطالعه این مطلب شناختی کلی درباره نشانه‌های این اختلال کسب کردید، در موارد لازم به متخصص مراجعه کنید. 

متخصصین با تجربه اکسیر در زمینه تشخیص درست اختلال دو قطبی در کودکان و درمان آن در کنار شما عزیزان هستند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


نافرمانی-کودکان.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

اختلال نافرمانی کودکان

اختلال نافرمانی کودکان یا نافرمانی مقابله‌ای یکی از اختلال‌های دوران کودکی است که با رفتارهای منفی، مبارزه‌جویانه، متمردانه و اغلب خصمانه نسبت به والدین و سایر چهره‌های مقتدر شناخته می‌شود. این رفتارهای کودک فقط زمانی بر بروز اختلال نافرمانی کودکان صدق می‌کنند که دست‌کم شش ماه دوام داشته باشند.

تشخیص اختلال نافرمانی کودکان

اگر چهار مورد از رفتارهای زیر به مدت بیشتر از شش ماه و به‌صورت مداوم و هم‌زمان در یک کودک مشاهده شود، آن کودک دچار اختلال نافرمانی کودکان است.

  • از دست دادن کنترل رفتار
  • جروبحث با بزرگ‌سالان، مقابله یا امتناع فعالانه با درخواست‌ها یا قوانین بزرگ‌سالان
  • رفتارهای عامدانه برای اذیت و آزار دیگران
  • سرزنش دیگران برای اشتباه‌های خود
  • حساسیت بیش‌ازحد به رفتارهای دیگران
  • عصبی و زودرنج بودن
  • کینه‌توزی و کینه‌جویی در برابر اذیت دیگران
  • این اختلال رفتارهای منفی‌گرایانه و مبارزه‌جویانه به صورت مداوم و از سر لجبازی بروز می‌کند و کودک تمایلی به مصالحه و مذاکره با بزرگ‌سالان و همسالان نشان نمی‌دهد. این سرپیچی‌های کودکانه می‌تواند شامل آزمایش و نزدیک شدن عمدی به محدودیت‌ها شود. کودک برای آزمایش محدودیت‌ها معمولاً سفارش‌ها را نادیده می‌گیرد، جروبحث می‌کند و نمی‌تواند سرزنش را تحمل کند.
  • این رفتارهای پرخاشگرانه می‌تواند متوجه همسالان یا بزرگ‌ترها باشد و به‌صورت آزار عمدی دیگران یا پرخاشگری کلامی (بدون برخوردهای فیزیکی شدید که در اختلال سلوک دیده می‌شود) بروز داده می‌شود.
  • کودکان مبتلابه این اختلال معمولاً خودشان را نافرمان یا پرخاشگر نمی‌دانند و رفتارهایشان را به‌عنوان پاسخ به تقاضا یا شرایط غیرمعقول توجیه می‌کنند.

آشکارسازی این اختلال رفتاری همواره در خانه و محیط خانواده بروز پیدا می‌کنند و در مدرسه و جامعه دیده نمی‌شود. علائم اختلال نافرمانی کودکان بیشتر در برخورد با بزرگ‌سالان و همسالانی که کودک به‌خوبی آن‌ها را می‌شناسد، دیده می‌شوند و به همین خاطر مشاهدات بالینی خیلی به تشخیص این اختلال کمک نمی‌کند.


مقاله مرتبط: اختلالات رفتاری رایج در کودکان


علائم مشخصه اختلال نافرمانی کودکان

۱- الگوی رفتاری منفی، خصمانه و مبارزه‌جویانه که دست‌کم شش ماه دوام داشته باشد و شامل چهار مورد (بیشتر) از موارد زیر باشد:

  •  از کوره دررفتن‌های مکرر
  • جروبحث‌های مداوم با بزرگ‌سالان
  •  مخالفت فعالانه یا خودداری از پذیرش قوانین و درخواست‌های والدین
  • آزار رساندن عمدی به اطرافیان
  • سرزنش دیگران به خاطر اشتباه‌های خود
  • حساس و زودرنج بودن در برابر رفتار اطرافیان
  • عصبانیت مداوم
  • کینه‌توزی و کینه‌جویی

(دقت کنید که هر یک از علائم بالا تنها زمانی به عنوان نشانه اختلال نافرمانی کودکان در نظر گرفته می‌شوند که مرتباً مشاهده شوند و حالت طبیعی نداشته باشند. برای سنجش رفتار کودکانتان با این علائم باید شرایط سنی و رشدی و ویژگی‌های فردی کودک را در نظر داشته باشید).

۲- تأثیر قابل‌توجه رفتارهای مقابله‌ای روی وضعیت آموزشی و اجتماعی کودک
۳- علائم نباید در حین یک اختلال یا حالت روحی دوره‌ای (نظیر افسردگی) مشاهده‌شده باشند.
۴- علائم رفتاری کودک منطبق با علائم اختلال سلوک نباشد.

جهت آشنایی با دیگر اختلالات رایج در دوران کودکی می‌توانید اینجا کلیک کنید.

نشانه های نافرمانی کودکان

درمان اختلال نافرمانی کودکان

برای درمان این اختلال رفتاری مثل سایر اختلال‌ها از یکی از سه روش زیر یا ترکیب آن‌ها استفاده می‌شود:

  • روان‌درمانی
  • دارودرمانی
  • خودیاری

تمرکز اصلی در درمان اختلال نافرمانی کودکان روی رفتار است و درمان از طریق والدین اعمال می‌شود. آموزش والدین برای برخورد صحیح با فرزندان به‌صورت گروهی (برای کاهش هزینه و افزایش پشتیبانی اجتماعی) یا خانواده‌درمانی انجام می‌شود.

درروش دوم روان‌درمانگر با والدین و کودک به‌طور هم‌زمان کار می‌کند و به همین خاطر کارایی و اثربخشی آن بیشتر است.

در این دوره‌ها تکنیک‌های رفتاری خاصی به والدین آموزش داده می‌شود که احتمال حفظ کنترل رابطه را بیشتر می‌کنند و اجازه نمی‌دهد کنترل رابطه با فرزند از دست والدین خارج شود. پدر و مادر می‌توانند با استفاده از این تکنیک‌ها رفتار کودک را به تدریج شکل دهند و رفتار کودک را به سمت رفتارهای متناسب با سن و موقعیتش سوق دهند. این تکنیک‌ها معمولاً از طریق اجرای برنامه‌های نظارتی و مبتنی بر پاداش پیاده می‌شوند.

روش دیگر روان‌درمانی که می‌تواند به اندازه آموزش والدین مؤثر باشد، روش خانواده‌درمانی است؛ اما چون این روش کمی هزینه‌بر است و معمولاً روی رفتار و علائم کودک تمرکز می‌کند، برای همه خانواده‌ها مناسب نیست. معمولاً آموزش والدین به خاطر آسان و کم‌هزینه‌تر بودن اولویت اول خانواده‌هاست و قبل از خانواده‌درمانی امتحان می‌شود.


مقاله مرتبط: قصه درمانی در کودکان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله ای

مقاله مرتبط: لجبازی کودکان و مدیریت آن

مقاله مرتبط: تکنیک های مقابله با لجبازی کودکان


دارودرمانی اختلال نافرمانی مقابله‌ای

تحقیق‌های بسیار کمی درباره استفاده از دارو در درمان اختلال نافرمانی کودکان انجام‌شده است. به همین خاطر دارودرمانی به اندازه روان‌درمانی توصیه نمی‌شود و متخصصان معمولاً از این روش درمانی استفاده نمی‌کنند.

خودیاری

گروه‌های حمایتی که برای والدین تشکیل می‌شوند برای کمک به والدین تنها و والدینی که در برقراری ارتباط با فرزندشان مشکل دارند، بسیار مفید هستند. معمولاً به والدین کودکان مبتلا به اختلال نافرمانی توصیه می‌شود در گروه‌های حمایتی شرکت کنند.

گاهی اوقات کلاس‌های آموزش والدین بیرون و مستقل از مراکز سلامت روانی برگزار می‌شود. این کلاس‌های آموزشی کارایی خوبی دارند و می‌توانند به درمان این اختلال در کودکان کمک کنند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


افسردگی-در-کودکان-1.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

افسردگی در کودکان

افسردگی در کودکان امرزه گسترش پیدا کرده است. حدود پنج درصد از جمعیت کودک و نوجوان جوامع مختلف دچار بیماری افسردگی هستند. کودکانی که استرس دارند، عزیزی را از دست داده‌اند یا به یکی از اختلال‌های توجه، یادگیری، اضطراب یا اختلال رفتاری مبتلا هستند؛ بیشتر از سایر کودکان در معرض خطر ابتلا به افسردگی قرار دارند. همچنین بروز افسردگی در کودکان ممکن است ریشه در خانواده آن‌ها داشته باشد.


مقاله مرتبط: علت افسردگی در کودکان


علائم افسردگی در کودکان

رفتار کودکان و نوجوانان مبتلا به افسردگی اغلب با رفتار بزرگ‌سالان مبتلا به این بیماری متفاوت است. روانشناسان کودک همواره به والدین توصیه کرده‌اند که درباره بروز نشانه‌های افسردگی در کودکان هشیار باشند.
اگر یک یا چند مورد از نشانه‌های زیر در کودکی بروز کرد و برای مدت قابل ملاحظه ای دوام داشت، والدین آن کودک باید به متخصص مراجعه کنند:

  • ناراحتی، اندوه و گریه‌های مکرر و متناوب
  • ناامیدی
  • کاهش علاقه به فعالیت‌ها و سرگرمی‌هایی که سابقاً برای کودک جذاب بوده‌اند.
  • خستگی مداوم و کمبود انرژی
  • انزواطلبی و کم شدن ارتباطات اجتماعی
  • کمبود اعتمادبه‌نفس و احساس گناه بی‌دلیل
  • نشان دادن حساسیت شدید به شکست‌ها یا رد خواسته‌هایشان
  • افزایش تحریک‌پذیری، عصبانیت و خصومت
  • دشواری در برقراری ارتباط
  • شکایت‌های مکرر از دردهایی مثل سردرد و دل‌درد
  • غیبت‌های مکرر در مدرسه و افت عملکرد تحصیلی
  • کاهش قدرت تمرکز
  • بروز تغییرات اساسی در عادات غذایی و الگوی خواب
  • تهدید یا اقدام به فرار از خانه
  • فکر کردن یا اقدام به رفتارهای خودآزارانه و خودکشی

مقاله مرتبط: افسردگی کودکان


نشانه های افسردگی در کودکان

نشانه‌های دیگر افسردگی در کودکان

بسیار مشاهده شده است که کودکی که قبلاً بیشتر وقتش را به بازی با دوستانش مشغول بود، پس از بروز افسردگی بیشتر وقتش را به تنهایی و بدون سرگرمی می‌گذراند. همچنین این سرگرمی‌های قبلی این کودکان، پس از بروز بیماری جذابیت خود را از دست خواهد داد.

گاهی اوقات در کودکان و نوجوانان مبتلا به افسردگی، تمایل به مرگ و خودکشی بروز می‌کند و همین امر باعث می‌شود این کودکان بیشتر در معرض خطر خودکشی باشند. همچنین بروز افسردگی در نوجوانی موجب گرایش نوجوانان به استفاده از مواد مخدر می‌شود.


مقاله مرتبط: افسردگی و افکار خودکشی در کودکان


همچنین درصدی از کودکانی در خانه یا مدرسه دردسر درست می‌کنند، مبتلا به افسردگی هستند. از آنجا که کودکان و نوجوانان به اقتضای سنشان اغلب ناراحت نیستند، ممکن است والدین رفتار غم‌زده آن‌ها را نشانه‌ای از افسردگی ندانند. در این‌گونه موارد، اگر از کودک یا نوجوان درباره علت ناراحتی‌اش سؤال شود، اغلب پاسخ می‌دهند که فقط ناراحت هستند و دلیلی برای این ناراحتی بیان نمی‌کنند.

تشخیص و درمان زودهنگام افسردگی در کودکان بسیار ضروری است. افسردگی از آن دسته بیماری‌هایی است که برای درمان آن باید به متخصص مراجعه کرد. این درمان‌های تخصصی اغلب شامل درمان و مشاوره فردی و خانواده‌درمانی به طور هم‌زمان است. البته در برخی از موارد هم برای درمان از داروهای ضد افسردگی استفاده می‌شود.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اضطراب-جدایی.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

اضطراب جدایی در کودکان

اضطراب جدایی در کودکان اختلالی است که زمان شروع آن ۸ ماهگی است. البته این نوع از اضطراب در این سن را نمی‌توانیم اختلال به حساب آوریم بلکه فرآیند طبیعی در روند رشدی کودکان است که در صورت برقراری روابط عاطفی مثبت و ایجاد دلبستگی میان مادر و کودک این اضطراب برطرف خواهد شد و در صورتی که این دلبستگی با والد صورت نگیرد، در دوره نوپایی، پیش‌دبستانی و حتی دبستان تبدیل به یک اختلال خواهد شد.


مقاله مرتبط: من و مشاور – سوگل دختری ۴ ساله


اضطراب جدایی

تنها اختلال اضطرابی در دوران کودکی اول، اختلال اضطراب جدایی است. این اختلال به لحاظ سن شروع منحصر به فردش جایگاه «اختلال اضطرابی» کودکی را به خود اختصاص داده است. این اختلال، به واسطه اضطراب شدید در مورد جدایی از خانه و دلبستگی‌های اولیه مثل والدین مشخص می‌شود.

کودکان مبتلا به این اختلال ممکن است هنگام جدایی یا پیش‌بینی جدا شدن گریه و ناراحتی زیادی از خود نشان دهند. این کودکان از اینکه یک حادثه خاص، باعث جدایی آنان شود، ترس دارند، مثلاً ترس از گم شدن یا دزدیده شدن. کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی معمولاً سعی می‌کنند با دیگران به‌خصوص با والدینشان بخوابند و از تنها ماندن در خانه اجتناب می‌کنند.

نشانه‌های اصلی اضطراب جدایی در نوزادان

اضطراب جدایی در نوزادان توسط یک سری از رفتارها قابل تشخیص است که در زیر به آن اشاره شده است.

آویزان شدن به پدر و مادر

کودک هنگام ترس و اضطراب دوست ندارد کسی جز پدر و مادرشان او را لمس کند و برای احساس امنیت بیشتر به بغل پدر و مادر می‌رود و سر خود را روی قفسه سینه آنها می‌گذارد یا به پای والدینش می‌چسبد.

گریه کردن

یکی از نشانه‌های مهم اضطراب جدایی در کودکان گریه است. معمولاً کودکان یا به دنبال افزایش اضطراب گریه می‌کنند یا هنگام جدایی آن‌قدر گریه می‌کنند که ضربان قلب‌شان بالا رفته و نفس کشیدنشان به سختی صورت می‌گیرد و در نتیجه اضطرابشان اوج می‌گیرد.

اختلال در خواب

کودکانی که اضطراب جدایی دارند، معمولاً در به خواب رفتن مشکل دارند. آنها ممکن است چندین بار در شب از خواب بیدار شوند یا بخواهند پیش پدر و مادر خود بخوابند یا وقتی والدین آنها را سر جایشان می‌گذارند، از خواب بیدار شده یا اینکه خیلی زود از خواب برمی‌خیزند و به طور کلی اختلالی در خواب والدین ایجاد می‌کنند.


مقاله مرتبط: اولین ترس و اضطراب کودک، اضطراب جدایی


کودک از تنها بازی کردن متنفر است

کودکی که تا قبل از این به تنهایی بازی می‌کرده و به اسباب بازی‌هایش علاقه داشته، ناگهان پریشان شده و به طور مکرر می‌خواهد که والدین در کنارش باشند و بازی کند یا با آنها بازی کند.

به طور کلی اضطراب جدایی در کودکان ۸ ماهه امری طبیعی است و با برقراری پیوند عاطفی مثبت و دلبستگی با مادر بهبود می‌یابد. اگر اضطراب جدایی با کمک دلبستگی به مادر بهبود نیابد، احتمال اینکه کودک تا مدت‌ها درگیر این اضطراب و وضعیت‌های پریشان‌کننده بعدی باشد، زیاد است. به خصوص این اختلال در دوران دبستان و دوره نوجوانی می‌تواند امور روزمره فرد را مختل کند و در تحصیل و رشد اجتماعی او تأثیر نامطلوب بگذارد. البته درمان این اختلال در دوره دبستان و نوجوانی متفاوت است.


مقاله مرتبط: اضطراب اجتماعی در کودکان پیش‌دبستانی


راهکار درمانی اضطراب جدایی

اختلال اضطراب جدایی در هر سنی دیده می‌شود و راهکارهای درمانی آن برحسب سن و شرایط متفاوت است. در دوران نوزادی بهترین راه بهبود، افزایش پیوند با والدین و شخص مراقب کودک یا به عبارت تخصصی‌تر افزایش «دلبستگی» است.

کودکانی که دلبستگی ایمن با والدین یا مراقب خود برقرار می‌کنند، به راحتی می‌توانند این بحران نوزادی را طی کنند اما اگر کودکان دلبستگی ناایمن و پریشان داشته باشند، این اضطراب آنها به دوره‌های بعدی رشد انتقال پیدا کرده و اختلالاتی در روند زندگی روزمره، تحصیل، رشد عاطفی و اجتماعی و نیز رشد شناختی برجای خواهد گذاشت.

از این رو تأکید اصلی متخصصان روانشناسی بر افزایش دلبستگی ایمن با نوزاد است. راه‌های زیر می‌تواند به شما کمک کند تا کودکی با دلبستگی ایمن داشته باشید.

راه‌های افزایش دلبستگی ایمن

  • فراهم کردن رفاه و آرامش: وقتی نوزاد شما گریه می‌کند یا ناراحت است، به سرعت پیش او آمده و او را آرام کنید.در این شرایط کودک یاد می‌گیرد که جهان امن است و کمتر گریه می‌کند.
  • وقت بیشتری را با کودک خود بگذرانید: سعی کنید پیام‌هایی را که کودکتان به سمت شما می‌فرستد، شناسایی کرده و به سرعت پاسخ دهید. کودک شما برای برقراری ارتباط به شما وابسته است.
  • درباره کودکتان به عنوان فردی منحصر فکر کنید؛ فردی با نیازها و احساسات متعلق به خودش.
  • وقتی فرد یا چیزهای جدید را به او معرفی می‌کنید، آرام باشید و به کودکتان اجازه دهید تا آنچه شما قصد انجامش را دارید، بشناسد. بنابراین او یاد می‌گیرد که جهان قابل پیش‌بینی است.
  • جهان را از منظر چشم کودکتان بنگرید. آنچه او می‌بیند، احساس می‌کند یا سعی می‌کند انجام دهد را تصور کنید. کشف کنید که او واقعاً چه چیز را دوست دارد و چه چیز را دوست ندارد.
  • انعطاف‌پذیر باشید: یاد بگیرید که چه کارهای متفاوتی را می‌توانید برای کودکتان انجام دهید و بر روی یک کار مشخص کلید نکنید.
  • اگر از نظر جسمی و ذهنی در وضعیت خوبی باشید، بهتر قادر خواهید بود تا عشق و رفاه را برای کودکتان فراهم سازید.
  • به کودکتان شانس موفقیت بدهید و موقعیت‌های موفق شدن را برای او فراهم سازید: شما می‌توانید یک جغجغه را به دست کودکتان ببندید تا وقتی او دست و پایش را تکان داده و سر و صدا تولید کرد، اثر خود را روی اشیای دیگر بفهمد و یاد بگیرد که می‌تواند انسانی اثرگذار و مفید باشد.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اختلال-سلوک.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

اختلال سلوک در کودکان

اختلال سلوک نوعی اختلال جدی رفتاری و عاطفی است که می تواند در کودکان و نوجوانان رخ دهد. کودک مبتلا به اختلال سلوک ممکن است الگوی رفتاری مخرب و خشونت آمیز را به نمایش بگذارد و با پیروی از قوانین دچار مشکل شود.

عوامل ایجاد کننده اختلال سلوک

از جمله عواملی که اغلب اوقات با خطر ابتلای کودک به اختلال سلوک مرتبط است، خصوصیات خود کودک، والدین وی و تعامل کودک و والد است. برای مثال محققان دریافته­‌اند که مشکلات تحصیلی و هوشی عوامل پیش‌بینی­‌کننده بروز اختلال سلوک هستند. اما بسیاری از کودکان با توانایی­‌های ضعیف تحصیلی هستند که دست به اعمال ضداجتماعی نمی‌زنند.

از دیگر جنبه­‌های خطرساز در کودک می­‌توان به نارسایی­‌های شناختی و زیستی اشاره کرد. در همین راستا بایستی درباره شیوه کودک برای معنا دادن به محیط خود (پردازش شناختی) به ­عنوان یک عامل دخیل در اختلال سلوک شناخت دقیق‌تری کسب کنیم.

جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره اختلالات دوران کودکی می توانید اینجا کلیک کنید.

نارسایی شناختی در اختلال سلوک

کودکان پرخاشگر اغلب نقایص شناختی دارند. آنان فاقد مهارت­‌های حل مسأله هستند و در مقیاس­‌های توانایی ارائه راه ­حل­‌های گوناگون برای مسائل، نمره پایین می­‌گیرند. همچنین به ­نظر می­‌رسد که کودکان مبتلا به اختلال سلوک نسبت به کودکان غیرمبتلا، بیشتر احتمال دارد برای حل مشکلات بین‌فردی به راه­ حل­‌هایی بیندیشند که در نظر دیگران پرخاشگرانه است و کمتر احتمال دارد که به راه­ حل­‌های مناسب اجتماعی فکر کنند.

کودکان پرخاشگر هنگامی که به تعاملات اجتماعی فکر می­‌کنند، دستخوش تحریفات شناختی می­‌شوند. این تمایل را در یک سلسله پژوهش اثبات کرد. او به کودکان تصاویر ویدئویی نیم­ تنه کودکی را نشان داد که در حال انجام کاری با پیامد منفی بود. در تعدادی از نوارها نیت هنرپیشه (کودک پرخاشگر) که باعث پیامد منفی می­‌شد، مبهم بود. سپس از کودکان شرکت­‌کننده در تحقیق خواسته شد رفتار هنرپیشه را توجیه و تبیین کنند. بررسی­‌ها نشان داد که پرخاشگرها بیش از کودکان غیرپرخاشگر احتمال داشت که در نوارهای ویدئویی مبهم، نیت هنرپیشه را خصمانه بدانند؛ یعنی هنرپیشه به عمد باعث پیامد منفی شده است! برعکس، غیرپرخاشگرها بیشتر احتمال داشت اعمال مبهم را تصادفی قلمداد کنند.


مقاله مرتبط: اختلالات رفتاری رایج در کودکان


نمونه تحریف شناختی

برای تشریح این تحریف شناختی مثالی می­‌زنیم. فرض کنید دستگاه پخش جیبی جدیدی دارید. در راه مدرسه مدت کوتاهی آن را به دوستتان قرض می­‌دهید. وقتی آن را برمی­‌گرداند، گوشی­‌هایش دیگر خوب کار نمی­‌کند. چه بلایی بر سر آن آمده است؟ درصد زیادتری از کودکان پرخاشگر در مقایسه با کودکان غیرپرخاشگر احتمال دارد بگویند که آسیب به ­عمد ایجاد شده است؛ مثلاً ممکن است بگویند «این کار را کرد که مرا عصبانی کند» یا «از روی حسادت این کار را کرد». غیرپرخاشگرها بیشتر تمایل دارند خرابی گوشی را به علل دیگری غیر از نیات خصمانه کودک دیگر نسبت دهند و ظاهراً بیشتر تمایل دارند بپذیرند که به هر­حال چنین اتفاق­‌هایی رخ می‌­دهد.

به­ طور خلاصه، یافته­‌های تحقیق مذکور به این نتیجه رسید که کودکان پرخاشگر نوعی سوگیری اسنادی خصمانه دارند: وقتی موقعیت مبهم است، آنان معمولاً انگیزه­‌های منفی را به سایرین نسبت می­‌دهند. این تحریف ممکن است کودک پرخاشگر را وادار به مقابله به مثل کند و به یک دور باطل منجر شود.

درمان خانوادخ محور در اختلال سلوک

درمان‌های خانواده‌محور اختلال سلوک

والدین به دلیل نفوذ و تماس بیشـتر بـا کودکـان مـی‌تواننـد در اجرای مداخلات رفتاری در محـیط طبیعی زنـدگی کـودک نقـش بسزایی داشته باشـند. بـه همـین دلیـل در دهـه‌هـای اخیـر توجـه روزافزونی به گنجاندن آموزش مدیریت والدین در طرح‌های درمانی اختلالات روانشناختی شـده اسـت.

خـانواده شـبکه‌ای از ارتباطات است که در آن والدین و کودکان در فرآیندی دوسـویه بـا هم تعامل دارنـد. در ایـن مجموعـه، طـرفین قادرنـد تـأثیرات بـس شگرفی بر یکدیگر داشته باشند. با تأمل در کیفیت روابط والـدین و کودک و موشکافی در آن می‌توان به نقش حساس آنها در ارتباط با کودک پی برد.

در دهه‌های اخیر روانشناسان تأکید بسیاری بر روابط کودک بـا مراقبانش داشته‌اند. آنها واکنش‌های متقابل را اساس رشد عـاطفی و شناختی کودک ذکر کرده‌اند. همان‌طورکه واکنش‌های والد قـدرت اثرگذاری بسیاری بر کودک دارد، رفتارها و خلق و خوی کودک نیز می‌تواند بر رفتار و عواطف والد نسبت بـه فرزنـدش تـأثیر فـراوان داشته باشد.

مطالعات مختلفی کارآمـدی برنامـه‌هـای آمـوزش والـدین را آزمایش کرده‌اند. بازبینی‌های متعدد نشان می‌دهد که آموزش والدین بــه طــور کلی تــأثیر مثبتـی بــر والــدین و کــودک دارد. شــماری از نویدبخش‌ترین رویکردها در خصوص درمـان اختلال سلوک نیـز مستلزم مداخله در مورد والدین و اعضای خانواده کودکـان اسـت.


مقاله مرتبط: درباره خانواده درمانی


آموزش مدیریت والد

در پژوهشی دریافت غالبـاً می‌تـوان از چگـونگی تعامل والد ـ کودک به عنـوان پـیش‌بینـی‌کننـده مشـکلات رفتـاری کودکان استفاده کرد. تعامل‌هایی که معمولاً همراه با خصومت متقابل، بدبینی و مهار بیش از حد خشونت هستند، در بسیاری از آسیب‌هـای دوران کودکی دخیل هستند.

نتایج پژوهشی نشان داد آموزش مـدیریت بـه والـدین باعث کاهش بیش‌فعالی، نافرمانی و رفتار پرخاشگرانه کودک دچار اختلال نقص توجه ـ بیش‌فعالی می‌شود، همچنین رفتار والـدگری را بهبود و استرس والدین را کاهش می‌دهد.

آموزش مدیریت والد: آموزش مدیریت والد (PMT) که براساس یادگیری اجتماعی طراحی شده، راهکارهای مؤثر و قابل استفاده در درمان کودکان دچار رفتارهای ناسازگارانه است. در PMT به والدین آموزش داده می‌شـود کـه چگونـه تعــاملات مثبــت بــا کودکانــشان را افــزایش داده و از تعارضات بکاهند و از روش‌های نامناسـب فرزنـدپروری بپرهیزند.

آموزش مدیریت والدین، دربرگیرنده تقویـت مثبت، اعمال نظـم و مقـررات غیـرخـشن، نظـارت و سرپرستی مؤثر و حل مشکلات به صورت مسالمت‌آمیز است. هدف این‌گونه برنامه‌های آموزشی افزایش رفتارهای مثبت در والدین، کاهش تکنیک‌های انضباطی خشن (مانند محروم کردن) و جایگزین کردن تکنیک‌های غیرخشن و به کارگیری مهارت حل مسأله است. آگاهی والدین از محورهای اصلی این برنامه درمانی در تنظیم رفتارها و اصلاح سیستم تربیتی و ارتباطی‌شان (در رابطه با کودکان) اثرگذار است.

برخی از مهم‌ترین محورهای این برنامه درمانی که بایستی با مشارکت و آگاهی والدین انجام گیرد، بدین شرح است:

  • کاهش ارتباط با همتایان بزهکار
  • کـاهش روش‌های نامناسب فرزندپروری
  • آمـوزش مهـارت‌هـای حـل مسأله و آموزش مدیریت والـدین
  • مهارت‌های خودتنظیمی، مهارت‌های کنار آمدن و ابراز وجود
  • مهـارت‌‌های کنترل خشم
  •  نظـارت و نظـام‌مند

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


تیک-های-عصبی-کودکان.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

تیک های عصبی کودکان

تصور می‌شود که حرکت تکراری، سریع و غیر ارادی عضلات که تیک های عصبی کودکان نام دارد، در ۱۰% از کودکان وجود داشته باشد. کودکان ۷ تا ۱۲ سال بیشتر از دیگران مبتلا می‌شوند و این عادت در پسران بیشتر از دختران به نسبت ۳ به ۱ بروز می‌کند.

اسپاسم عادتی معمولاً در خانواده کودک مبتلا وجود دارد. بعضی از اسپاسم‌های عادتی تا دوران بلوغ نیز ادامه می‌یابد.در ادبیات انواع مختلف تیک‌های عجیب و غریب توصیف شده است. چارلز دیکنز از کسانی است که در این کار مهارت بسیار داشت.

علل تیک های عصبی کودکان

اغلب شرایط تنش‌زا در منزل یا مدرسه سبب بروز تیک های عصبی کودکان می‌شود. چنین فرض می‌شد که تیک اغلب اوقات به علت اعتقادات خرافی علیه فشارها به وجود می‌آید. تقلید نیز انگیزه‌ای قوی برای بروز تیک های عصبی کودکان است. یک همکلاسی که چشمانش تیک دارد یا پدر بزرگی که می‌لنگد احتمالاً ممکن است در محیط زندگی کودک وجود داشته باشد. یک تیک ساده با بیماری کره (chorea) یا با سندرم ژیل دولاتورت (Gilles de la Tourette) فرق دارد.

در بیماری کره (که در برخی از بیماری‌ها از جمله فلج مغزی دیده می‌شود، یا پس از ابتلا به انسفالیت بروز می‌کند) برخلاف اسپاسم عادتی حرکات خیلی کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی نیست.

سندرم ژیل دولاتورت بیماری آزار دهنده ویژه‌ای است که در آن بسیاری از تیک‌های عضلانی پیچیده و شدید با تکرار کلمات وقیح و سرفه‌های پارس مانند عجیب همراه است. درمان این سندرم بی‌نهایت مشکل است و ممکن است در ۵۰% موارد تا بزرگ‌سالی نیز ادامه یابد. همین نکته آن را از تیک معمولی متمایز می‌کند.


مقاله مرتبط:سیگار کشیدن در دوران بارداری و تیک های عصبی


مشخصات بیماری تیک های عصبی کودکان

تیک در تمام قسمت‌های بدن بروز می‌کند، اما در سر و گردن بیشتر دیده می‌شود. چشمک زدن، چرخاندن لب‌ها و یا بالا انداختن شانه‌ها از تیک‌های بسیار متداول است.

در یک سلسله حرکات تیک همواره یک دسته از عضلات دخالت دارد، به طوری که فرد دقیقاً از قبل می‌داند که حرکت بعدی چه خواهد بود. (این حالت کاملاً با حرکات غیرارادی که به خاطر عوامل جسمی رخ می‌دهد، فرق دارد).

سرفه مکرر، قورت دادن یا بو کشیدن مکرر از انواع دیگر تیک‌های آزار دهنده در کودکان است. این گونه تیک‌ها اغلب در شرایط بسیار مضطرب کننده در کودک به وجود می‌آید و حتی با برطرف شدن فشارها و ناراحتی‌ها نیز ادامه می‌یابد.


مقاله مرتبط: تیک چیست؟


معرفی درمان تیک های عصبی کودکان

تدابیر درمانی تیک های عصبی کودکان

بیشتر مواقع اسپاسم عادتی در اثر مرور زمان خود به خود از بین می‌رود؛ اما تصور می‌شود که در ۶% از کودکان مبتلا به تیک اسپاسم عادتی خاصی تا بزرگ‌سالی ادامه یابد.

به والدین توصیه می‌شود که فرزندان خود را به خاطر ابتلا به تیک سرزنش یا مسخره نکنند. این عمل آن‌ها اثر معکوس دارد و بدتر کودک را متوجه مشکل می‌کند.

خانواده‌درمانی در مواردی که تنش و نگرانی‌های خانوادگی وجود دارد، بسیار مفید است. هر پزشک عمومی می‌تواند درباره تماس و مذاکره با افراد متخصص که در درمان این نوع بیماران مهارت دارند، خانواده کودک را راهنمایی کند.

رفتاردرمانی نیز مفید است. درمانگر می‌تواند به والدین روش‌هایی را بیاموزد که با استفاده از آن‌ها در مواقعی که کودک دچار تیک می‌شود، توجه او را به چیز دیگری معطوف کنند.

تجویز داروهای آرام‌بخش آخرین تدبیر درمانی است که باید در مواقعی که کودک تیک بسیار شدید دارد، اتخاذ شود. مصرف این داروها باید به‌دقت کنترل شود و هرگز نباید به مدت طولانی ادامه پیدا کند.

پیامد بیماری تیک عصبی در کودکان

بیشتر تیک‌های ساده خودبه‌خود تا زمان نوجوانی از بین می‌رود و تعداد کمی تا بزرگ‌سالی ادامه پیدا می‌کند و در سراسر زندگی فرد همراه وی باقی می‌ماند و جزئی از شخصیت فرد می‌شود.

بهبودی تیک‌هایی که به علت بیماری کره یا سندرم ژیل دولا تورت به وجود می‌آید، چندان رضایت بخش نیست و به درمان تخصصی‌تری نیاز دارد.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


ترس-از-مدرسه-کودکان.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

ترس از مدرسه کودکان

آیا شما ترس از مدرسه کودکان را می‌شناسید؟ آیا کودک شما به محض رسیدن زمان رفتن به مدرسه، از دردهای خاصی مانند دل‌درد شکایت می‌­کند؟ اگر در آن روز کودک شما در خانه بماند، دل‌دردش برطرف می­­‌شود و دوباره فردا صبح که زمان رفتن به مدرسه است، دردها ظاهر می­­‌شوند؟ آیا هنگامی­ که در حال متقاعد کردن کودک خود برای رفتن به مدرسه هستید، اوقات تلخی می‌کند؟ اگر بله، به احتمال قوی ترس از مدرسه کودکان و مدرسه‌هراسی در فرزند شما وجود دارد.

این دسته از کودکان به علت مسائل اضطرابی که بدان مبتلا هستند، مشکلات عدیده­‌ای در به مدرسه رفتن و ماندن در آنجا دارند. کودکان گریزان از مدرسه، معمولاً رفتاری فریبکار و مقابله­‌جویانه دارند و در غالب موارد والدین آنها از این رفتار کودک اطلاع ندارند.

این در حالی است­ که کودکان اجتنابی و هراسان از مدرسه، رفتار مقبولانه­‌تری دارند و معمولاً دارای شکایت­‌های گوناگونی هستند. والدین آنها نیز از رفتار کودک آگاه هستند و انرژی قابل توجهی را هر روز صبح برای بردن کودک به مدرسه، صرف می­‌کنند. در ادامه بعضی توصیه­‌ها به والدین درباره ترس از مدرسه کودکان، ارائه می­‌شود.


مقاله مرتبط: ترس از مدرسه در کودکان


ترس از مدرسه کودکان

برای تشخیص ترس از مدرسه کودکان باید موارد زیر را در نظر بگیرید.


مقاله مرتبط: علت ترس بعضی از کودکان از مهد کودک


کودک را از لحاظ مسائل جسمانی بررسی کنید

اگر کودک، شکایت‌­های جسمانی مانند دل‌درد یا سردرد دارد، نزد یک متخصص کودکان مسأله را بررسی کنید. به احتمال زیاد کودک از لحاظ جسمانی مشکل خاصی نداشته باشد اما در هر حال بهتر است که این موضوع را برای اطمینان خاطر مورد بررسی قرار دهید.

با کودک صحبت کنید

راجع به مسائلی که کودک را آزار می­‌دهند، با او صحبت کنید اما در عین حال کودک را متوجه این مسأله بکنید که در هر صورت باید به مدرسه برود. به یاد داشته باشید که بعضی از کودکان توانایی شرح مواردی که از آن در رنج هستند را ندارند، در نتیجه اگر احساس می­‌کنید که این مکالمه شما نتیجه­‌ای ندارد، آن را به اجبار ادامه ندهید.

تنها چیزی که لازم است باور داشته باشید، این است که کودک شما توانایی حل این مشکل را دارد و شما نیز در این مسیر به او کمک خواهید کرد.

برای کودک سخنرانی نکنید

از بحث‌های طولانی با کودک در مورد مزایای مدرسه رفتن و اهمیت آن خودداری کنید. سخنرانی و نصیحت کردن هیچ کمکی نخواهد کرد و شاید مسائل را دشوارتر کند. هر گونه توجهی حتی توجه منفی می­‌تواند منجر به تقویت و حفظ مشکل شود.

به دنبال الگوهای تکرارشونده باشید

به دنبال الگوهای تکرارشونده شکایت‌های جسمانی کودک خود باشید. آیا کودک شما با سردرد یا دل‌درد بیدار می­­‌شود؟ آیا این شکایت­‌ها زمانی که مشغله­‌های زیادی دارد یا توجهش به مسائل دیگری معطوف شده است، همچنان ابراز می­­‌شوند؟ آیا در روزهای تعطیل نیز همچنان احساس کسالت دارد یا فقط در روزهایی که باید به مدرسه برود، چنین شکایت‌هایی را بیان می­‌کند؟ البته نباید از این شواهد برای مقصر کردن کودک خود استفاده کنید، بلکه باید به دنبال علت اصلی اجتناب کودک از رفتن و ماندن در مدرسه باشید.


مقاله مرتبط: ترس های شایع و درمان های ترس در کودکان


با مسئولان مدرسه جلسه­‌ای داشته باشید

با مشاور و مسؤولان مدرسه در خصوص ترس از مدرسه کودکان جلسه­‌ای داشته باشید. این جلسه این پیغام را به مسؤولان مدرسه خواهد داد که بدانند آنها نیز موظف هستند برای حل این مشکل تلاش کنند.

معرفی ترس از مدرسه کودکان

ماندن در خانه را جذاب نشان ندهید

به کودک نشان دهید که اگر به واقع بیمار است، باید با یک پزشک ملاقات کند و در تختخواب خود بماند. تلویزیون باید خاموش بماند و کودک حق تماشای آن را ندارد. اجازه ندهید در زمانی که بچه به بهانه­‌های مختلف از مدرسه رفتن امتناع می­‌کند، در خانه هر کاری که دوست دارد را انجام دهد.

در خانه یک فضای آموزشی را شبیه‌سازی کنید

اگر پس از تلاش طولانی، همچنان نتوانستید کودک را به مدرسه بفرستید و در خانه ماند، یک میز بیاورید و از کودک بخواهید که پشت آن قرار گیرد و شروع به خواندن یا نوشتن کند و کارهای معمول آن روز مدرسه را انجام دهد.

سیاست معافیت پزشکی تعیین کنید

برای مثال می­‌توانید با کودک این طور قرار بگذارید که در زمان ناراحتی و کسالت، تنها در صورتی از رفتن به مدرسه معاف خواهد شد که تب داشته باشد. در غیر این صورت اگر واقعاً حالش خوب نبود، مسؤولان مدرسه، پس از بررسی شرایط او می­‌توانند او را به خانه برگردانند.

این قانون می‌­تواند شما را از خواهش­‌های صبحگاهی کودک برای معافیت از مدرسه رفتن در آن روز بخصوص خلاص کند. گاهی همین مشاجره‌­ها در مورد مدرسه رفتن یا نرفتن می­‌تواند برای این رفتار کودک به عنوان یک تقویت‌کننده عمل کند، چراکه او توجه بیشتری را با این رفتار جلب می‌­کند.

از کمک دیگران استفاده کنید

اگر شرایط به گونه‌­ای است که به تنهایی نمی­‌توانید از پس اصرار کودک برای امتناع از مدرسه رفتن برآیید، از افراد دیگر خانواده بخواهید که به شما کمک کنند و کنترل شرایط را برای مدتی به دست بگیرند. چراکه این شرایط می­‌تواند هیجانات زیادی را تحریک کرده و موقعیت را به سمت وخامت بیشتر بکشاند.

شاید بهتر باشد خود را برای مدتی از داستان مجبور کردن کودک به رفتن به مدرسه کنار بگذارید و برای مثال از پدر بخواهید که هر روز او را به مدرسه ببرد. اگر در این بین، بحث اختلال اضطراب جدایی نیز مطرح باشد، درگیر شدن پدر برای بردن کودک به مدرسه می­‌تواند مؤثرتر باشد.


مقاله مرتبط: اولین ترس و اضطراب کودک، اضطراب جدایی

مقاله مرتبط: نکاتی برای کاهش اضطراب مدرسه


نکته مهم درباره ترس از مدرسه کودکان

در نهایت باید گفت اگرچه قرار گرفتن در چنین شرایطی آن ­هم هر روز صبح، برای هر والدی خیلی دشوار است اما تلاش کنید در این زمان­‌ها خونسردی خود را حفظ کرده و به هیچ عنوان از تصمیم خود برای بردن کودک به مدرسه، کوتاه نیایید. در عین حال باید به صورت پشتیبانی‌کننده رفتار کنید (یعنی نسبت به ناراحتی و شکایات کودک خود اهمیت قائل شوید و برای مثال به او بگویید که بعد مدرسه، با هم به پزشک مراجعه خواهید کرد).

به یاد داشته باشید که کودک شما باید به مدرسه برود. مدرسه مکانی است که او در آنجا به بلوغ ـ نه تنها از نظر هوشی بلکه از منظرهای اجتماعی و هیجانی ـ خواهد رسید. با رعایت موارد بالا و همین طور استفاده از کمک تخصصی روانشناسان بالینی کودک و نوجوان می‌توانید باور داشته باشید که کودک شما قادر خواهد بود به زودی بر ترس خود از رفتن به مدرسه غلبه کرده و حتی در شرایط سخت‌تر نیز عملکرد مطلوبی از خود نشان دهد.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


وسواس-فکری-عملی-در-کودکان.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

وسواس فکی عملی در کودکان چیست؟

وسواس فکری عملی در کودکان چیست؟ دوری باطل در یک اختلال! اختلالی که مختص دوران بزرگسالی نبوده و کودکان را حتی قبل از یک سالگی (به شکل گریه‌های مداوم) درگیر می‌کند. این اختلال به لحاظ دسته‌بندی در طبقه اختلالات اضطرابی قرار دارد. کودک به خاطر اضطرابش دست به اعمالی می‌زند ولی با ادامه یافتن این رفتارها، دوباره اضطرابش بالا می‌رود و این دور باطل ادامه می‌یابد.

وسواس فکری عملی در کودکان به صورت رفتارهای آیینی مثل ساختن یک برج و خراب کردن آن و دوباره ساختن و دوباره خراب کردن یا بازی کردن با یک قسمت خاص از پتو و خوابیدن تحت شرایطی خاص دیده می‌شود. همه این رفتارها برای آن است که اضطراب کودک پایین بیاید. گاه رفتارهای آیینی در سال بعد از بین می‌رود اما گاه این اختلال ادامه یافته و رفتارهای آیینی و افکار وسواسی تغییر ماهیت می‌دهند.

وسواس فکری عملی

وسواس فکری عملی اختلالی است که پایه نوروبیولوژیک دارد؛ یعنی مغز روی فکر و عملکرد کودکان تأثیر می‌گذارد و مشخص می‌کند که کودک در شرایطی خاص چگونه فکر ‌کند. این اختلال همراه با اجبار و فکری مزاحم است و معمولاً روزی یک بار رخ می‌دهد. افکار وسواسی افکار، تکانه‌ها و تصاویر مزاحم و غیرارادی هستند که منجر به نگرانی، ترس و ناراحتی‌های غیرقابل تحمل می‌شوند.

از این رو افراد برای غلبه بر وسواس، رفتارهای متفاوتی از خود بروز می‌دهند تا اضطراب ناشی از وسواسشان کم شود. آنها با بروز رفتارهای آیینی اضطرابشان را کم می‌کنند. مثلاً مدام دست‌هایشان را می‌شویند یا قفل درها را چک می‌کنند. برخی رفتارهای آیینی قابل مشاهده هستند؛ مثل شستن دست‌ها. اما برخی رفتارها غیرقابل مشاهده است. مثلاً او به طور مداوم دعا یا یک وِرد را می‌خواند که از اتفاقات احتمالی در آینده پیشگیری کرده و اضطرابش را کاهش دهد اما همه این کاهش اضطراب‌ها موقتی است.

وسواس فکری عملی در کودکان درمان قطعی ندارد اما کودکان در فرآیند درمان یاد می‌گیرند همان طور که با آلرژی و دیابت یا بیماری‌های مزمن مبارزه می‌کنند، نشانه‌های وسواس خود را نیز کنترل کنند.


مقاله مرتبط: وسواس فکری و درمان های آن


نشانه‌های وسواس فکری عملی در کودکان

کودکان مبتلا به وسواس، افکار بدی به ذهنشان می‌رسد. همین باعث نگرانی و اضطرابشان شده و به طور مداوم درباره آن صحبت می‌کنند. مثلاً کودک از ترس اینکه کسی در رابشکند و وارد خانه شده و همه اعضای خانواده را از بین ببرد، مدام قفل درها و پنجره‌ها را چک کرده یا موقع خواب والدینش را مجبور به چک کردن قفل درها، آن هم در چند مرحله می‌کند.

از دیگر افکار وسواسی معمول، ترس از میکروب‌ها است که به وسیله شستن مداوم دست‌ها ادامه می‌یابد و این کار وقت زیادی را از کودک می‌گیرد.بنابراین ترس از آسیب، میکروب‌ها، شستن و چک کردن نشانه‌های معمول وسواس در کودکان است.

وسواس می‌تواند به راه‌های بی‌شماری بروز کند. اختلال‌های دیگری نیز ممکن است با وسواس همراه شوند؛ مثل اختلال‌های اضطراب، افسردگی، دوقطبی، بیش‌فعالی همراه با نقص توجه، اختلالات خوردن، اختلالات طیف اوتیسم و اختلالات تیک/ سندرم تورت.

بدین لحاظ چندین اختلال که همراه با وسواس می‌شوند و شبیه وسواس هستند نیز می‌بایست توسط متخصصان سلامت روان درمان شوند، شامل اختلال بدشکلی بدنی، اختلال احتکار کردن، اختلال کندن مو، اختلال کندن پوست، جویدن ناخن، کندن پوست لب و حالت نشخوار مداوم.

نشانه های وسواس فکری عملی درکودکان

درمان وسواس فکری عملی در کودکان

در حالی که درمان قطعی وسواس فکری عملی در کودکان وجود نداد، درمان شناختی ـ رفتاری می‌تواند تا حدودی کودک را از علائم و نشانه‌های وسواس خلاص کند. البته برخی اوقات این درمان با دارودرمانی همراه می‌شود. بنابراین متخصصان روانشناسی و نیز متخصصان آموزش والدین می‌توانند به شما یاری رسانند که چگونه اختلال را کنترل کرده و با آن کنار بیایید.

دارودرمانی هم نقش مهمی در کنترل وسواس بازی می‌کند. به‌خصوص وقتی کودک همراه با وسواس به اختلال دیگری مثل افسردگی مبتلا می‌شود، پزشک حتماً دارو تجویز می‌کند. گاه دارودرمانی می‌تواند رواندرمانی را سرعت ببخشد. چون بسیاری از این داروها اضطراب کودکان را هنگام رواندرمانی پایین می‌آورند و عملکرد مغزی او را بالا می‌برند. البته داروها می‌بایست صرفاً توسط پزشک متخصص تجویز شده و از مصرف خودسرانه آنها بپرهیزید.

کمک والدین در جهت درمان

درست است که وسواس درمان قطعی ندارد اما والدین در این زمینه کمک‌های زیادی می‌توانند به کودکشان کنند و آنها می‌بایست برخی از خط مشی‌ها را به کار گرفته تا کودکشان راحت‌تر با این مشکلات کنار آمده و بر نشانه‌های وسواس غلبه کند. در اینجا ما به چند خط مشی برای والدین اشاره می‌کنیم:

  • کودکتان را موجودی وسواسی نپندارید. او کودکی است که مبتلا به اختلال وسواس است و این برچسب را مدام بر کارهایش نچسبانید.
  • شما تنها نیستید و کودکان دیگری نیز به این اختلال مبتلا هستند. می‌توانید از خانواده‌های آنها راهنمایی بگیرید.
  • آرام باشید! با کودکتان رفتاری آرام و محبت‌آمیز داشته باشید. واکنش به رفتارهای وسواسی کودک تنها منجر به وخیم تر شدن اوضاع و بیشتر شدن استرس او می‌شود.
  • همیشه به روش آرام، واضح و مثبت با او صحبت کنید.
  • هیچ وقت کودکتان را با هیچ کودک دیگری مقایسه نکنید.
  • کودکتان را تشویق کنید تا بیشترین انرژی‌اش را برای فعالیت‌های لذت‌بخش صرف کند. مثل: ورزش، گوش دادن به موسیقی و…
  • خودتان نیز بیشتر به فعالیت‌های لذت‌بخش مشغول شوید تا اینکه بر روی رفتارهای وسواس‌گونه کودکتان متمرکز شوید.
  • لازم است که رفتارهای آیینی و نشانه‌های وسواس را بشناسید اما این آگاهی را زمینه‌ای برای مشغله ذهنی خود نسازید به طوری که بسیاری از رفتارهای طبیعی کودک را هم رفتاری وسواسی بپندارید.
  • با دوستان و فامیل و همکاران مثل قبل ارتباط داشته باشید و روابط اجتماعی او را کم‌رنگ نکنید.
  • هیچ وقت رفتارهای کودکتان را مورد قضاوت قرار ندهید.
  • هیچ وقت برای کودکتان تصمیم نگیرید مگر آنکه او نتواند انتخاب درستی کند. سعی کنید با دادن حق انتخاب به او اعتماد به نفسش را بالا ببرید.

نکاتی دیگر

  • هیچ وقت به کودکتان فشار نیاورید که افکار وسواسی و رفتارهای آیینی‌اش را کنار بگذارد. این کار تنها اضطراب او را بالا می‌برد و نشانه‌های اضطراب را شدت می‌بخشد. تنها با مشورت متخصص به او راهکار بدهید.
  • مشکلات را قدم به قدم حل کنید. انعطاف‌پذیر باشید. تنها در یک زمان به روی یک تکلیف کار کنید.
  • مسؤولان مدرسه را از بیماری کودکتان آگاه کنید. فوایدی در گفتن به پرسنل مدرسه وجود دارد. به علاوه، به یاد داشته باشید که ممکن است معلم‌ها اطلاعات کمی درباره وسواس فکری عملی در کودکان داشته باشند. بنابراین شما نقش کلیدی در آگاه‌سازی مدرسه دارید. شما می‌توانید برخی منابع مثل کتاب، مجلات و… درباره وسواس را به مدرسه و معلم کودکتان بدهید تا درباره وسواس اطلاعات به دست آورند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اوتیسم-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

اوتیسم

اوتیسم یا درخودماندگی را بیشتر می‌توان یک اختلال نورولوژیکی که خود را در سال‌های اولیه کودکی (۳ سال آغازین کودکی) نمایان می‌کند، معرفی کرد.

بیشتر نوزادان و کودکان خردسال، موجوداتی اجتماعی هستند که برای شکوفا شدن و رشد، نیاز و تمایل به تماس با دیگران دارند. آنها لبخند می‌زنند، در آغوش دیگران می‌آیند، می‌خندند و به بازی‌هایی مثل دالی‌بازی مشتاقانه پاسخ می‌دهند اما گاه کودک به این شکل تعامل برقرار نمی‌کند. در عوض، به نظر می‌رسد در دنیای خویش است و با رفتارهای تکراری و عجیب و غریب و مشکلات در برقراری ارتباط باعث نگرانی والدین می‌شود. اینها خصوصیات یک اختلال به نام «اوتیسم» است.

ویزگی اختلال

این اختلال باعث می‌شود که مغز نتواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی به درستی عمل کند و مانع او برای یادگیری چگونگی ارتباط و تعامل با دیگران به طور اجتماعی می‌شود. کودکان و بزرگسالان اوتیستیک در زمینه ارتباط کلامی و غیرکلامی، رفتارهای اجتماعی و بازی‌های نمادین دارای مشکل هستند.

شیوع این بیماری در سال‌های اخیر شدت یافته و به ۱ در ۱۵۰ نفر رسیده است. اوتیسم در سنین خردسالی قابل‌تشخیص است. این بیماری اغلب زمانی کشف می‌‌شود که والدین نگران ناشنوایی کودک می‌شوند، کودک هنوز صحبت نمی‌کند، به آغوش والدین یا دیگران نمی‌رود و در برخی موارد، ارتباط چشمی ندارد. همچنین ممکن است رفتارهای عجیب مثل تکان‌ دادن خود، حرکات دست یا نیاز وسواس‌گونه به حفظ نظم و ترتیب نشان دهد.

برخی از کودکان مبتلا به اتیسم اصلاً صحبت نمی‌کنند و مشکلات شدید تکلمی دارند. کودکانی که صحبت می‌کنند نیز ممکن است شعرگونه حرف بزنند، پژواک کلام داشته باشند (تکرار کلام خود مثل پژواک) و به خودشان به صورت «او» (سوم شخص) اشاره کنند یا از زبان عجیبی استفاده کنند. آنها اصرار به یکسانی داشته و در مقابل تغییر مقاوم هستند. خنده و گریه بی‌دلیل دارند یا بدون علت مشخص نگران و مضطرب می‌شوند. به روش آموزش معمول پاسخ نمی‌دهند، با اسباب‌بازی درست بازی نمی‌کنند، چرخیدن و تاب خوردن را خیلی دوست دارند، احساس درد کمتر یا بیشتر از حد دارند، از خطرات نمی‌ترسند و پرتحرک یا کم‌تحرک هستند.

شدت اوتیسم از خفیف تا شدید متفاوت است. بعضی از این کودکان بسیار باهوش هستند و هر چند مشکلاتی در تطابق با مدرسه دارند، در مدرسه عملکرد خوبی از خود نشان می‌دهند. آنها ممکن است در بزرگسالی قادر به زندگی مستقل باشند. سایر کودکان اوتیستیک ممکن است استعداد فوق‌العاده‌ای در هنر، موسیقی یا موارد دیگر نشان دهند.


مقاله مرتبط: آیا کودک من مبتلا به اوتیسم است؟


علت اختلال

علت اوتیسم ناشناخته است؛ اگرچه تئوری‌های جدید، وجود مشکلی در عملکرد یا ساختمان سیستم عصبی مرکزی را علت آن می‌دانند. از آنجایی که توارث از عوامل مهم در بروز این بیماری است، وجود یک خواهر یا برادر بیمار، احتمال ابتلای فرزند بعدی را افزایش می‌دهد.

کودکان مبتلا به اتیسم نیازمند ارزیابی جامع و برنامه‌های رفتاری و آموزشی ویژه هستند. بعضی از کودکان اوتیستیک ممکن است از درمان دارویی نیز بهره ببرند. روانپزشکان کودک و نوجوان برای تشخیصایناختلال و کمک به خانواده‌ها در طراحی و اجرای برنامه درمانی مناسب آموزش می‌بینند. آنها می‌توانند به خانواده‌ها در انطباق با استرس ناشی از وجود کودک اوتیستیک کمک کنند.


مقاله مرتبط: مرکز درمان اوتیسم در تهران


درمان

اگرچه اتیسم درمان قطعی ندارد، درمان مناسب می‌تواند اثری مثبت بر تکامل کودک بگذارد و موجب کاهش کلی رفتارهای ایذایی و علائم بیماری شود. دلیل این بیماری به درستی مشخص نیست اما مسلم است که این کودکان نیاز به آموزش و کمک دارند. از جمله درمان‌هایی که برای آنها می‌توان در نظر گرفت، عبارتند از: دارودرمانی، رفتاردرمانی، گفتاردرمانی، کاردرمانی، آموزش تربیت شنیداری و آموزش یکپارچگی حسی.
برداشت کودکان اتیسم از جهان، با برداشت ما کاملاً متفاوت است. مؤثرترین روش برای شناخت کودک این است که مدت زمان کوتاهی را در ابتدای ملاقاتمان با او بگذرانیم و عکس‌العمل او را در یک موقعیت ملاحظه کنیم. سعی کنید وارد دنیای کودک شوید، نه اینکه او را وادار به انجام فعالیتی کنید که شما می‌خواهید. برای چند لحظه سعی کنید بفهمید او از چه چیزی لذت می‌برد. آنچه او انجام می‌دهد، شما هم تکرار کنید.

برای بعضی از بچه‌ها استفاده همزمان از چند حس مشکل است، بنابراین اگر آنها در حال نگاه کردن به چیزی هستند، شاید نتوانند کلمه به کلمه به حرف‌های شما توجه داشته باشند. نقش خانواده در روند بهبود و یادگیری مهارت این کودکان بسیار پررنگ است و با استفاده از روش‌هایی ساده می‌توانند کار مشاور و درمانگر را تسهیل بخشند، از جمله این روش‌ها عبارتند از:

معرفی درمان اوتیسم کودکان

ماساژ دادن

ماساژ دادن قسمتی از بدن کودک که آن را تکان می‌دهد، می‌تواند روش مؤثری برای کمک به متمرکز شدن حواس او باشد. این استراتژی ساده، اغلب خیلی تأثیرگذار است.

الگودهی

خیلی از کودکان در شروع کار با مشکل مواجه می‌شوند. به کودک اجازه دهید شما را تماشا کند و چندین بار حرکات را انجام دهید. بعضی اوقات انجام حرکت هم‌زمان با کودک مفید است. برای مثال، کودکی که قادر نیست از روی صندلی بلند شود، اگر شما کنارش بنشینید و بگویید «حالا با هم بلند می‌شویم» و بعد با او بلند شوید، قادر خواهد بود این کار را انجام دهد.

ریتم و موسیقی

برای بعضی از بچه‌ها، خواندن یک آواز با یک آهنگ مناسب یا شمردن برای شروع و ادامه دادن یک حرکت مفید است. برای مثال اگر کودکان آهنگ مخصوصی را در زمان مناسبی می‌خوانند، شما با زدن ضربه با دستانتان روی میز و گفتن ۱، ۲، ۳ به حرکتشان کمک کنید.

تمرین فیزیکی

بعد از ورزش‌های قدرتی فیزیکی، بعضی از بچه‌ها قادرند برای مدتی اندام را به طور مؤثرتری هماهنگ کنند.
اوتیسم بیماری شایع قرن ما است که در کودکی تشخیص داده می‌شود. با تشخیص به‌موقع و انتخاب مناسب راهکارهای درمانی می‌توان به این کودکان در یادگیری مهارت‌های لازم برای زندگی یاری رساند.


مقاله مرتبط: بازيهایی مناسب برای کودکان اوتیسم


مبتلایان به اوتیسم خلاق‌ترند

روانشناسان دانشگاه آنجلیا (UEA) و دانشگاه استرلینگ ارتباط بین ویژگی‌های ابتلا به اوتیسم و خلاقیت را مورد بررسی قرار داده و به نتایجی دست یافتند.

دکتر مارتین دوهرتی، نویسنده این مطالعه اظهار کرد: افراد مبتلا به اوتیسم ایده‌های خلاقانه کمتر اما بهتری دارند. اوتیسم یک بیماری روانی است که از اوایل کودکی شروع می‌شود، به طوری‌که کودک در برقراری ارتباط با دیگران مشکل دارد و شکل‌گیری ارتباط در این کودکان ضعیف است.

محققان این بررسی را در بین ۳۱۲ نفر انجام و از طریق پرسشنامه آنلاین، اطلاعات مرتبط با بیماری اوتیسم و خلاقیت آن‌ها را مورد تجزیه‌وتحلیل قرار دادند.

این مطالعه برای اولین بار بر روی ایده‌های غیرمعمول بیماران اوتیسمی انجام شده است. افراد مبتلا به اتیسم برای حل مشکلات، راه‌حل‌های جایگزین ارائه می‌دهند که این راه‌حل‌ها به عنوان تفکر واگرا شناخته می‌شود. دوهرتی افزود: افراد مبتلا به اوتیسم در تفکر خود سفت و سخت‌تر هستند چرا که ایده‌های آن‌ها غیرمعمول و بسیار نادر و تعجب‌برانگیز است. این تفاوت در میان آن‌ها پیامدهای مثبت برای حل خلاقانه موضوع دارد.

دیابت دوران بارداری و اتیسم

مطالعات محققان آمریکایی نشان می‌دهد، دیابت دوران بارداری می‌تواند با تولد کودک مبتلا به اتیسم در ارتباط باشد. مادران در دوران بارداری با مشکلات بسیاری مواجه می‌شوند که یکی از آن‌ها می‌تواند ابتلا به دیابت دوران بارداری باشد. ابتلا به این بیماری می‌تواند با خطرات آتی نیز همراه باشد که از میان آن‌ها می‌توان به افزایش وزن نوزاد و همچنین انجام عمل سزارین در مادر باشد.

اما مطالعات جدید محققان آمریکایی نشان می‌دهد، تولد نوزادان مبتلا به اوتیسم در مادرانی که در دوران بارداری، دیابت را تجربه کرده‌اند بیش از سایرین است. اتیسم یکی از بیماری‌های ناشناخته‌ای است که علائم آن پیش از سه سالگی بروز کرده و در پسران شایع‌تر از دختران است.

محققان معتقدند در زمانی که مهم‌ترین دوره رشد مغزی جنین بایستی صورت بگیرد مادر به دیابت مبتلا شده در نتیجه ابتلا به اوتیسم در چنین مادرانی افزایش می‌یابد زیرا افزا‌یش قابل توجه قند خون مادر آسیب نواحی از مغز کودک را به همراه دارد که مسئول ارتباطات و رفتارهای اجتماعی است.

دیابت دوران بارداری به دیابتی گفته می‌شود که مادر تا پیش از این با چنین بیماری دست به گریبان نبوده و افزایش قند خون برای اولین بار در دوران بارداری بروز می‌کند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


خود-ارضایی-کودکان.jpg
مرداد ۲۹, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

خود ارضایی کودکان

خود ارضایی کودکان به عنوان یک مسأله شایع اما تابو همواره مطرح است. سؤالی که ممکن است پیش بیاید، این است که چه عواملی سبب می‌شوند کودک بیشتر خودارضایی کند؟

خودارضایی یکی از رفتارهای شایع دوران کودکی است که بسیاری از کودکان آن را تجربه می‌کنند. مواردی که در خود ارضایی کودکان باید بررسی شوند، عبارتند از: وجود انگل‌های روده‌ای، عفونت‌های ادراری، عدم رعایت بهداشت پس از دفع مدفوع، نوازش‌های بی‌مورد و غلط، مالش دادن بدن، دستکاری آلت تناسلی، بیماری پوستی و قارچی ناحیه تناسلی، شستشوی افراطی ناحیه تناسلی، مواجه شدن با صحنه‌های جنسی، محرومیت از محبت والدین، انزوا و تنهایی، اضطرب و عصبی بودن.


مقاله مرتبط: خودارضایی نوجوانان


علت خود ارضایی کودکان

 

وجود انگل‌های روده‌ای

بعضی از کودکان انگل روده‌ای مثل کرمک (اکسیور) دارند. شب‌هنگام کرمک از روده به خارج از مقعد حرکت می‌کند و سبب التهاب و خارش ناحیه مقعد و اطراف دستگاه تناسلی کودک می‌شود. خارش این ناحیه سبب تحریک ناحیه تناسلی و احساس لذت می‌شود که خود می‌تواند مقدمه‌ای جهت شروع خودارضایی باشد.

 

عفونت‌های ادراری

کودکان، به‌خصوص دختربچه‌ها به علت فیزیولوژی کوتاه مجاری ادراری بیشتر در معرض عفونت‌های ادراری هستند. عفونت سبب التهاب و احساس سوزش و خارش ناحیه تناسلی می‌شود و ممکن است کودک با خارش این ناحیه به احساس لذت دست یابد. تکرار این مسأله ممکن است سبب ایجاد خودارضایی در کودک شود.

عدم رعایت بهداشت پس از دفع مدفوع

کودکان به‌خصوص دخترها به علت نزدیکی مقعد و آلت تناسلی در صورتی که پس از دفع مدفوع، شستشو و نظافت کامل در آنها صورت نگیرد، ممکن است باقیمانده مدفوع باعث سوزش، خارش و التهاب در این ناحیه شود و کودک با خاراندن این ناحیه و احساس لذت خود ارضایی کند.

نوازش‌های بی‌مورد و غلط

برخی از مادران یا مراقبین کودک در جهت خنداندن کودک آنها را قلقلک می‌دهند. نوازش بیش از حد ناحیه تناسلی، شکم و کشاله ران می‌تواند سبب تحریک ناحیه تناسلی، ایجاد لذت و خود ارضایی کودکان شود.

مالش دادن بدن

حرکاتی مانند خوابیدن روی شکم، مالیدن خود به زمین یا اشیای سخت مثل عروسک، تشک و… درکودک امری عادی و طبیعی است. این حرکات بیشتر به صورت بازی و تفریح و سرگرمی انجام می‌شود اما همین اصطکاک و مالش افراطی ناحیه تناسلی ممکن است سبب تحریک جنسی کودک شود و با تکرار به خود ارضایی تبدیل شود.

دستکاری آلت تناسلی

برخی از کودکان و حتی والدین هنگام تعویض پوشک با آلت تناسلی کودک خود بازی می‌کنند که این ممکن است باعث بروز خود ارضایی کودکان شود.


مقاله مرتبط: عواقب جسمی و روانی خودارضایی یا استمناء


بیماری پوستی و قارچی ناحیه تناسلی

برخی بیماری‌های پوستی روی آلت تناسلی مانند کهیر و ناراحتی‌های قارچی مانند کاندیدا در ناحیه تناسلی می‌تواند باعث التهاب، خارش و تحریک ناحیه تناسلی شود و به خودارضایی بینجامد.

شستشوی افراطی ناحیه تناسلی

برخی از والدین به‌خصوص والدینی که وسواس در شستشوی کودک دارند، هنگام شستشوی کودک در حمام یا هنگام تعویض پوشک کودک وسواس به خرج می‌دهند. این تحریک و تماس ممکن است سبب تحریک ناحیه تناسلی کودک و خود ارضایی کودکان شود.

مواجه شدن با صحنه‌های جنسی

کودکانی که شاهد روابط جنسی والدین خود یا دیگران بوده‌اند یا به آنها فیلم جنسی نشان داده شده و مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته‌اند، بیشتر در معرض خودارضایی هستند.

محرومیت از محبت والدین

کودکانی که به دلایل متعددی چون فوت والدین، جدایی و طلاق، غیبت‌های طولانی والدین و بیماری‌های جسمی و روحی شدید از عاطفه و مهر و محبت والدین به‌خصوص مادر بهره کافی نبرند، احساس انزوا و تنهایی می‌کنند و برای آرامش و تسکین خود راهی جستجو می‌کنند که یکی از این راه‌ها خودارضایی است.

انزوا و تنهایی

کودکانی که نتوانند با اجتماع ارتباط مطلوبی داشته باشند و از بازی با همسن و سالان خود به لذت و شادی نرسند یا همبازی مناسبی ندارند، احساس ناکامی، سرباری و طردشدگی دارند و به دنبال راهی جهت کسب لذت برمی‌آیند. خودارضایی یکی از آسان‌ترین راه‌ها است.

اضطراب

کودکانی که به هر دلیل از اضطراب رنج می‌برند، برای مثال اضطراب جدایی، اضطراب امتحان، ترس از مدرسه، ترس از جمع، انواع فوبیاها و ترس‌های بیمارگونه برای رهایی از اضطراب و ترس ممکن است به خودارضایی رو آورند.

عصبی بودن

کودکانی که با هر مسأله‌ای دچار انفجار هیجانات می‌شوند، ممکن است خودارضایی اضطرارگونه داشته باشند.

برای اینکه متوجه شوید که چه کودکانی بیشتر خود ارضایی می‌کنند می‌توانید اینجا کلیک کنید.

راهکارها و درمان خود ارضایی کودکان

  • در شستشوی کودک دقت لازم را به عمل آورند اما وسواس نداشته باشند.
  • اگر بیماری پوستی در کودک وجود دارد، آن را درمان نمایند.
  • در مورد پوشش کودک خود دقت لازم را داشته باشند.
  • به کودک محبت و توجه کافی مبذول کنند.
  • در منزل آرامش برقرار کنند.
  • روابط احتماعی کودک راگسترش دهند و از تنهایی کودک جلوگیری کنند.
  • مراقب حفظ حریم و جدایی اتاق خواب کودک باشند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


داروهای-بیش-فعالی.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

داروهای بیش فعالی، راهی برای درمان

برای درمان بیش فعالی معمولا داروهای بیش فعالی را تجویز می‌کنند. از جمله داروهای بیش فعالی که اکثرا با آن آشنا هستند قرص ریتالین است.

برای درمان بیش فعالی روش‌های گوناگونی مانند روان‌درمانی، درمان با نوروفیدبک، بازی درمانی و … وجود دارد که بهتر است در کنار تجویز داروهای بیش فعالی نیز استفاده شود.

داروهای بیش فعالی

بر اساس تحقیقی در دانشگاه میشیگان در مورد کودکان مبتلا به بیش فعالی و نقص توجه به نتایجی درباره عوارض مصرف داروهای مربوطه به خصوص ریتالین دست یافتند.

از دیرباز می‌دانستیم که کودکان ADHD سخت‌تر از کودکان دیگر می‌توانند برای خود دوست پیدا کنند و آن دوستی را ح