اختلال شخصیت نمایشی یا هیستریونیکReviewed by مرکز مشاوره اکسیر on Oct 27Rating: 5.0اختلال شخصیت نمایشی یا هیستریونیکاختلال شخصیت نمایشی و یا به اصطلاح نمایشی یعنی هنرپیشه. افراد مبتلا به این اختلال دوست دارند خودشان را به صورت بسیار شورانگیز و دراماتیک ابراز کنند و همیشه در کانون توجه باشند و از بی توجهی دیگران نسبت به خودشان عذاب می کشند.

اختلال شخصیت نمایشی و یا به اصطلاح نمایشی یعنی هنرپیشه. افراد مبتلا به این اختلال دوست دارند خودشان را به صورت بسیار شورانگیز و دراماتیک ابراز کنند و همیشه در کانون توجه باشند و از بی توجهی دیگران نسبت به خودشان عذاب می کشند.

اختلال شخصیت نمایشی (اختلال شخصیت هیستریایی)

افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی از کانون توجه بودن لذت برده، به ظاهرشان بیش از حد توجه داشته و عشوه گر هستند. دنبال تحسین و تایید دیگران بوده و در صورت به دست نیاوردن آن ها، عصبانی می شوند.

آن ها با کوچک ترین عمل محرک به صورت افراطی واکنش نشان داده مثلا گریه و غش می کنند. با این که روابط آن ها سطحی است اما آشنایان خود را دوستان عزیز خطاب می کنند. آن ها به راحتی تحت تاثیر دیگران قرار گرفته، از بینش تحلیلی بی بهره اند و دنیا را به صورت کلی می بینند.

افراد مبتلا به این اختلال سبک دلبستگی ناایمن داشته و به طور مدام جویای حمایت و تایید همسرشان هستند. فرق افراد مبتلا به این اختلال با افراد دارای هیجان پذیری مناسب، ماهیت زودگذر حالت های هیجانی آن ها و این واقعیت است که برای فریب دادن دیگران از هیجان های افراطی استفاده می کنند.

این افراد هیجانی و تحریک پذیرند و در اغوا کردن دیگران، نقش بازی کردن و ریاکاری ماهر هستند. افراد با  اختلال شخصیت نمایشی یا هیستریایی معولا به موقعیت ها سریع تر از آن که تجزیه و تحلیلی صورت گیرد واکنش نشان می دهند. مکانیزم دفاعی عمده این افراد، واپس زدن و تجزیه است.

مرکز روانشناسی اکسیر خدمات روانشناختی خود را توسط متخصصین مجرب در زمینه های مختلف از جمله مشاوره فردی، مشاوره افسردگی، مشاوره اضطراب، مشاوره وسواس و … را به صورت حضوری و غیرحضوری به شما عزیزان ارائه می دهد.

مشاوره آنلاین اکسیر

ویژگی های اختلال شخصیت نمایشی

او درموقعیت هایی که مرکز توجه نباشد،احساس راحتی نمی کند.

او از لحاظ جنسی دیگران را ترغیب و وسوسه می کند.

او رفتاری سطحی دارد که سریعاً تغییر می کند.

او از ظاهرش برای جلب توجه دیگران استفاده می کند.

صحبت های او سبک امپرسیونیستی است و جزئیات زیادی ندارد.

او رفتار نمایشی مبالغه آمیز و تئاتری دارد.

او بسیار القا پذیر است.

او فکر می کند که رابطه اش صمیمی تر و پر حرارت تر از آن چیزی است که واقعاًهست.

آیا این ویژگی ها شما را به یاد نامزد فعلی تان یا کسی می اندازد که با او قرار گذاشته اید؟ زمانی که شما با این شخص هستید آیا احساس می کنید گه عقاید افکار و کارهایش پایه و اساسی ندارد؟ آیا نامزدتان دائم احساس می کند باید مرکز توجه دیگران و گل مجلس باشد؟

زندگی با تیپ تئاتری باعث سرگرمی اما خسته کننده است،تحریک کننده اما سطحی است.


مقاله مرتبط: اختلال شخصیت مرزی


تست آنلاین شخصیت مرزی

اختلال شخصیت نمایشی به عنوان شریک زندگی

شما ممکن است ندانید که در رابطه با یک نامزدی هستید که مانند یک شیشه ی عطر بدون در، پر از احساسات است. مرتبط بودن با چنین شخصی یک حالت دو بینی و دو بخشی است. ممکن است نامزدی داشته باشید که واقعاً می خواهد با شما در در ارتباط بماند و جذب شما شده است، با این وجود او تشنه ی تشویق و تمجید از طرف شما و هرکس دیگری است که با او برخورد می کند. سوال مهم این است که آیا شما به اندازه ی کافی انرژی دارید که با حالت های متغییر نامزدتان سازگار شوید؟ و همین طور پوستتان به اندازه کافی کلفت هست که موقعیت های اجتماعی گیج کننده ای که این نامزد یا همسر برایتان ایجاد می کند را تحمل کنید؟

جذابیت اولیه ی نامزد نمایشی احتمالاً مانند یک پتک ضربه می زند. ناگهانی، بی خبر و عمیقاً پرحرارت است. شخص نمایشی به سراغ شکارش می رود و با سماجت یک سگ شکاری عمل می کند و تا زمانی که شکارش را نگیرد از پا نمی ایستد. زمانی که شما مدتی به چگونگی ایجاد این رابطه فکر می کنید با خودتان می گویید: خیلی زود جدی شد.

در ابتدا شخص نمایشی کاملاً در دسترس و واقعاً سرگرم است. آنها به دنبال احساسات شهوانی هستند. بازی با هر چیزی برای نزدیک شدن، صمیمی شدن بسیار مناسب است، حتی اگر افشای راز ها مهمشان باشد.

شخصیت های نمایشی به آشنای جدید کمک می کنند، احساس آرامش کند و افراد مختلفی گزارش داده اند که از ابتدا احساس می کردند، شخصیت نمایشی را برای همیشه شناخته اند.

ملاک تشخیصی اختلال شخصیت نمایشی

افراد مبتلا طبق چند نشانه زیر که در بزرگسالی شروع، دچار هیجان خواهی و توجه افراطی هستند:

  • وقتی کانون توجه نیستند، ناراحت می شوند.
  • تعامل های آن ها با وسوسه جنسی نامناسب یا رفتار تحریک آمیز مشخص می شوند.
  • ابراز هیجان های آن ها به سرعت تغییر می کند و سطحی است.
  • برای جلب توجه کردن از ظاهر بدنی استفاده می کنند.
  • گفتار آن ها شدیدا کلی و فاقد جزئیات است.
  • آن ها خودنما و نمایشی هستند و در ابراز هیجان مبالغه می کنند.
  • بسیار تلقین پذیر هستند.
  • روابط را صمیمانه تر از آن چه واقعا هستند، تعبیر می کنند.

اختلال شخصیت نمایشی یا هیستریک

سبب شناسی اختلال شخصیت نمایشی از دیگاه شناختی – رفتاری

افراد مبتلا از فرض های اشتباه در برخوردشان با زندگی رنج می برند. یکی از عقاید اصلی افراد مبتلا به این اختلال این است که “من بی کفایتم و نمی توانم خودم از پس زندگی ام برآیم” . این عقیده باعث می شود که آن ها فرض کنند لازم است کس دیگری را بیابند که این کاستی را جبران کند.

شاید در یک میهمانی یا مکان عمومی با فردی مواجه شوید که برای جلب توجه دست به کارهای غیرعادی زده است مثلا لباس های عجیب و غریب پوشیده، آرایش زننده ای دارد یا با صدای کارتونی و فیلمی صحبت می کند… خلاصه سعی دارد به هر شیوه ای دیگران را شیفته خود کند.

برای این بیماران «دنیا تماما صحنه است» زیر آن مانند «ستاره سینما» در روابط با اشخاص نقش بازی می‌کنند. در برخود با این افراد «صحبتهای پر آب و تاب و جلب توجه کننده» مکررا دیده می‌شود. آنها هر چیزی را مهمتر از آنچه که واقعا هست، جلوه می‌دهند. رفتار بیمار در هر دو جنس «اغواگرانه و نمایشی» است، بخصوص از لحاظ جنسی اهل «لاس زدن و عشوه کردن» هستند، بویژه زنان که ممکن است بصورت اغوا کننده‌ای «لباس بپوشند، رفتار کنند یا خود را آرایش نمایند». این بیماران همچنین ممکن است برای جلب توجه «ژست‌های تهدید» و «خودکشیهای نمایشی» یا «بیماریهای جلب توجه کننده» را داشته باشند.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی یا هیستریونیک (Histrionic) سابقه طولانی جلب توجه و رفتارهای نمایشی یا پرزرق و برق دارند و در ظاهر جذاب، گرم، صمیمی و معاشرتی هستند. واژه هیستریونیک از واژه یونانی هیستری (Hysteria) به معنی رحم گرفته شده است. هیستری که یکی از واژه های کهنه روانپزشکی است، برای بیماری هایی به کار برده می شود که در آن علل هیجانی و نشانه های عاطفی به یک نشانه جسمانی تبدیل می شوند. در بسیاری از موارد نشانه جسمانی بیانگر احساس بیمار به صورت نمادین یا سمبولیک تلقی می شود.

آیا این اعمال جزیی از اختلال های شخصیتی محسوب می شوند؟ این اشخاص واقعا چه اهدافی را دنبال می کنند و چرا چنین صفاتی در آنها پدیدار شده است؟

ويژگي اصلي اختلال شخصيت نمايشي، رفتار توجه طلبانه و هيجان پذيري مفرط و فراگير است. اين الگو در اوايل بزرگسالي آغاز و در زمينه هاي گوناگون ظاهر مي شود.

راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات ذهنی چاپ چهارم تجدید نظر شده DSM-IV-TR اختلال شخصیت نمایشی را چنین شرح می دهد:

یک الگوی فراگیر هیجان پذیری و توجه طلبی که از اوایل بزرگسالی آغاز شده و در زمینه های گوناگون دست کم با پنج مورد (یا بیشتر) از موارد زیر مشخص می شود.

اینستاگرام اکسیر

ملاکهای DSM-IV-TR برای اختلال شخصیت نمایشی

الگوی مستمر هیجان زدگی، توجه طلبی که در اوائل بزرگسالی شروع می‌شود و در زمینه‌های گوناگون وجود دارد.

برای تشخیص وجود پنج (یا بیشتر) علامت از علائم زیر ضروری است:

درموقعیتهایی که کانون توجه نیست ، احساس ناراحتی می‌کند.

تعامل او با دیگران معمولا با رفتار اغوگرانه و برانگیزنده جنس مشخص است.

هیجانات را بطور سطحی و با تغییرات سریع ابراز می‌کند.

مستمرا از ظاهر فیزیکی خود برای جلب توجه استفاده می‌کند.

سبک گفتار او برداشت گرایانه و فاقد جزئیات است.

تلقین‌پذیر است، یعنی به آسانی تحت نفوذ دیگران و موقعیت قرار می‌گیرد.

افراد مبتلا به اختلال شخصيت نمايشي، هرگاه مركز توجه ديگران نباشند احساس ناراحتي يا عدم قدرداني مي كنند (ملاك1).

آنها اغلب با شور و نشاط زياد و چشمگير مايلند توجه ديگران را به خود جلب كنند و ممكن است با اشتياق، گشاده رويي ظاهري يا عشوه ­گري، آشنايان جديد را شيفتة خود سازند. اگرچه، وقتي اين افراد پیوسته خواهان توجه باشند، اين ويژگي ها وضوح كمتري مي يابند. آنها در ميهماني ها به هر قيمتي كه شده نقش «گل سرسبد مجلس» را بازي مي كنند. هرگاه مورد توجه قرار نگيرند، ممكن است براي جلب توجه ديگران، كار برجسته اي انجام دهند (براي مثال، داستان هايي بسازند و يا صحنه اي را خلق كنند). اين نياز اغلب در رفتارشان با متخصص باليني نيز آشكار مي شود (براي مثال، چاپلوسي، آوردن هدايا، ارائة توصيف هاي مهيجي از نشانه هاي جسماني و رواني كه هر جلسه با نشانه هاي جديدي جايگزين مي شوند). قيافة ظاهري و رفتار افراد مبتلا به اين اختلال، اغلب از لحاظ جنسي به طور نامناسبي تحريك آميز يا اغوا كننده است (ملاك 2).

اين رفتار نه تنها معطوف افرادي است كه او به آنها علاقة جنسي يا عاشقانه دارد، بلكه در طيف گسترده ي روابط اجتماعي، شغلي و حرف ه­اي نيز به گونه­ اي رخ مي دهد كه فراسوي رفتار مناسب براي بافت اجتماعي است. بيان هيجاني آنان ممكن است سطحي باشد و به سرعت تغيير كند (ملاك3).

افراد مبتلا به اين اختلال همواره از ظاهر جسماني خود براي جلب توجه ديگران استفاده مي كنند (ملاك4).

آنها به شدت علاقمند به تحت تأثير قرار دادن توسط ظاهر خود هستند و زمان، انرژي و پول زيادي را صرف خريد لباس و آراستن خود مي كنند. آنها ممكن است به تعارف ها و تمجيدهاي مربوط به قيافة ظاهري توجه زيادي داشته باشند و به سرعت و با شدت نسبت به انتقاد از سر و وضع خود واكنش نشان دهند و يا با يك عكس كه آنها را خوشايند نشان نمي دهد، ناراحت شوند. سبك گفتاري اين افراد به شدت تأثيرگذار و فاقد جزئيات است(ملاك5).

عقايد تند يا افراطي با فراست شگرفي بيان مي شوند ولي دلايل زيربنايي معمولاً مبهم و گنگ هستند و حقايق و نكات تأييد كننده وجود ندارند. براي مثال، يك فرد مبتلا به اختلال شخصيت نمايشي، ممكن است معتقد باشد كه شخص معيني، يك انسان شگفت آور است، ولي با اينحال قادر نيست كه نمونه هاي خاصي از ويژگي هاي خوب او را براي تأييد نظر خود ارايه دهد. افراد مبتلا به اختلال با خودنمايي1، تظاهر2 و بيان افراطي هيجان مشخص مي شوند(ملاك6).

آنها ممكن است با ابراز علني و افراطي هيجاني خود باعث ناراحتي دوستان يا آشنايان شوند (براي مثال، در آغوش گرفتن آشنايان دور با شور و شوق افراطي، گرية غيرقابل كنترل در موقعيت هاي احساسي جزئي، يا قشقرق بازي). با وجود اين اغلب به نظر مي رسد كه هيجان هاي آنان چنان به سرعت تغيير مي كنند كه عميقاً قابل احساس نيستند به همين دليل ممكن است ديگران آنان را به وانمود كردن اين احساس ها متهم سازند. افراد مبتلا به اختلال شخصيت نمايشي بسيار تلقين پذيرند (ملاك7).

عقايد و احساس هاي آنها به سادگي تحت تأثير ديگران و هوس هاي گذراي خودشان قرار مي گيرد. آنها بويژه از نظر اعتماد كردن به افراد صاحب قدرت، ممكن است بسيار زودباور يا ساده لوح باشند و عقيده داشته باشند كه اين افراد به صورت معجزه آسايي قادرند مشكلات آنها را حل كنند. اين افراد ميل دارند تا به ديگران شك كنند و به سرعت مجاب شوند. افراد مبتلا به اين اختلال، اغلب روابط را صميمانه تر از آنچه واقعاً هست در نظر مي گيرند و تقريباً هر آشنايي را با «عزيزم» يا «دوست عزيزم» خطاب مي كنند و پزشكاني را كه تنها يك بار و يا دوبار و آنهم تحت شرايط حرفه ­اي ملاقات كرده ­اند، با اسامي كوچك مورد خطاب قرار مي دهند(ملاك8).در اين گونه افراد، خيالپردازي هاي عشقي شايع است.

مرکز روانشناسی اکسیر تمام خدمات خود از جمله مشاوره خانواده، مشاوره ازدواج، مشاوره طلاق، مشاوره جنسی و … را به افرادی که تحت پوشش بیمه بانک های طرف قرارداد اکسیر هستند رایگان ارائه می دهد. جهت کسب اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید.

انواع چشم انداز درباره اختلال شخصیت نمایشی

●چشم انداز ابعادی

در اینجا مدل پنج عاملی شخصیت برای اختلال شخصیت نمایشی یک نیمرخ فرضی را ایجاد کرده است (مک کری ،۱۹۹۴):

الف ـ نوروزگرایی بالا

عواطف منفی مزمن که شامل اضطراب، ترسویی، تنش، تحریک پذیریی، خشم، اندوهگینی، گناه، شرم، دشواری کنترل تکانه (برای مثال در خوردن، نوشیدن یا خرج کردن پول) باورهای نامعقول (برای مثال: انتظارات غیرواقع گرایانه طوری که خود را مجبور کند که همیشه کامل عمل کند)، بدبینی، اضطراب بدنی بی مورد، درماندگی و وابستگی به دیگران برای حمایت هیجانی و تصمیم گیری.

ب ـ برونگرایی بالا

پرحرفی، خودافشاگری، عدم توانایی در گذراندن زمان به تنهایی، جلب توجه کردن، حرکات نمایشی در نشان دادن هیجانها، برانگیختگی جنسی بی ملاحظه، تلاش های نامناسب برای کنترل و تسلط بر دیگران.

ج ـ گشودگی بالا

اشتغال ذهنی با خیالپردازی و رویاهای روزانه، سودمندی، تفکر غیرعادی (برای مثال اعتقاد به شبح ) هویت پراکنده و اهداف متغییر برای مثال مستعد بودن برای دیدن کابوس ها و حالات هشیاری متغیر، ناهمرنگی و سرکشی اجتماعی که می تواند فرد را در تعارض با جامعه قرار دهد یا مانع از پیشرفت شغلی او باشد.

د ـ توافق بالا

زودباوری، اعتماد بیش از اندازه به دیگران، صداقت زیاد و فراوان، عدم تمایز بین خود و دیگران، قدرت تشخیص علائق شخصی، ناتوانی در مقابله با دیگران و تلافی کردن، به راحتی از چیزی سود بردن.

ه ـ وظیفه شناسی پایین

روشنفکر، فقدان لذت، هنرپیشه بالقوه، ضعف در عملکرد تحصیلی با توجه به تواناییهای نسبی، رعایت نکردن نقشها و تعهدات می تواند فرد را در مقابل قانون قرار دهد، ناتوانی در خود انضباطی( برای مثال: گرفتن رژیم، تمرین طرح )حتی زمانی که به دلایل پزشکی نیاز است. بی هدف بودن شخصی و حرفه ای.

●چشم انداز رفتاری

افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی تحریک پذیر و هیجانی اند و رفتاری پررنگ و لعاب، نمایشی و برونگرایانه دارند. اما علی رغم رفتار متظاهرانه و پرزرق و برقی که دارند، اغلب نمی توانند دلبستگی عمیقی را به مدت طولانی حفظ کنند.

رفتار توجه طلبانهٔ بسیار زیادی از خود نشان می دهند. آنها در افکار و احساسات خود اغلب مبالغه می کنند و هر چیز ساده ای را مهمتر از آنچه در واقع هست، جلوه می دهند. اگر کانون توجه واقع نشوند یا تحسین و تایید نشوند، تندخو می شوندو زیر گریه می زنند، و دیگران را ملامت می کنند و به آنها افتراهای ناروا می زنند. این افراد هیجان طلب هستند و ممکن است با قانون درگیر شوند و به سوءمصرف مواد روی می آورند( کاپلان- سادوک ۲۰۰۳)

علت اختلال شخصیت نمایشی

همه گیر شناسی

  • شیوع در جمعیت عمومی 2تا3درصد است.
  • شیوع در جمعیت بالینی 10تا15درصد است.
  • این تشخیص در زن ها بیشتر از مردهاست.
  • در برخی مطالعات ارتباطی میان این اختلال و اختلال جسمانی سازی واختلالات مربوط به مصرف الکل دیده شده است.

اختلال هاي همراه اختلال شخصیت نمایشی

افراد مبتلا به اختلال شخصيت نمايشي ممكن است براي رسيدن به صميميت هيجاني در روابط عاشقانه يا جنسي خود مشكل داشته باشند. آنها اغلب در روابط خود با ديگران، بدون اينكه آگاه باشند، نقش بازي مي كنند (براي مثال، نقش «قرباني» يا «شاهزاده خانم»1). آنها ممكن است از يك سو با فريبكاري يا گمراه سازي هيجاني شريك جنسي خود را كنترل كنند، در حالي كه از سوي ديگر وابستگي چشمگيري را نسبت به آنها نشان مي دهند. افراد مبتلا به اين اختلال، اغلب با دوستان همجنس خود روابط مختلفي دارند، زيرا روش بين فردي آنان از نظر جنسي برانگيزاننده بوده و ممكن است براي روابط دوستانة آنها تهديد كننده به نظر برسد.

همچنين ممكن است به واسطة خواسته اي مربوط به توجه مداوم، باعث بيزاري دوستان خود شوند. هرگاه مركز توجه نباشند، بيشتر افسرده و پريشان مي شوند. آنها ممكن است خواهان تازگي، تحريك و هيجان باشند و از انجام كارهاي معمولي خود، كسل شوند. اين افراد، اغلب در موقعيت هايي كه موجب به تأخير افتادن پاداش مي شوند، احساس ناكامي كرده و يا قادر به تحمل آنها نيستند و اغلب اعمالشان معطوف به كسب رضامندي فوري است.

اگرچه اغلب يك شغل يا طرح كاري را با شور و اشتياق فراوان آغاز مي كنند، ولي علاقه شان ممكن است به سرعت كاهش يابد. روابط طولاني مدت ممكن است براي رسيدن به برانگيختگي ناشي از روابط جديد مورد غفلت قرار گيرند.

خطر واقعي خودكشي اين افراد مشخص نيست، ولي تجربه­ هاي باليني نشان مي دهند كه افراد مبتلا به اين اختلال براي جلب توجه، در معرض خطر زياد ژست­ها تهديدهاي خودكشي هستند.

اختلال شخصيت نمايشي به ميزان بيشتر با اختلال جسماني كردن، اختلال تبديلي و اختلال افسردگي عمده همراه است. معمولاً، اختلال شخصيت مرزي، خودشيفته، ضداجتماعي و وابسته همراه با اين اختلال، ظاهر مي شوند.

برای انجام دادن تست های آنلاین روانشناسی مختلف در زمینه شخصیت شناسی اینجا کلیک کنید.

ويژگي هاي خاص وابسته به فرهنگ، سن و جنسيت

هنجارهاي مربوط به رفتار بين فردي، ظاهر شخصي و ابراز هيجاني در فرهنگ هاي مختلف، در گروههاي سني و در دو جنس تا اندازة زيادي با هم تفاوت دارند. قبل از توجه كردن به صفات گوناگون (براي مثال، هيجان پذيري، عشوه گري، سبك بين فردي نمايشي، نوجويي، جامعه پذيري، فريبندگي، تأثيرپذيري، و گرايش به جسماني كردن) كه مؤيد اختلال شخصيت نمايشي است، ارزيابي اينكه آيا اين موارد از لحاظ باليني، آسيب يا پريشاني زيادي را به وجود مي آورند يا خير، مهم است.

در موقعيت هاي باليني، اين اختلال در زنان بيشتر تشخيص داده مي شود؛ ولي، اين نسبت جنسي به طور معني دار متفاوت از نسبت جنسي زنان در موقعيتهاي باليني ديگر نيست.

در مقابل، دسته اي از مطالعات كه سنجش هاي ساخت دار را به كار برده ­اند، ميزان هاي شيوع مشابهي را در ميان زنان و مردان گزارش كرده اند. بيان رفتاري اختلال شخصيت نمايشي ممكن است تحت تأثير نقش هاي قالبي جنسي قرار گيرد. براي مثال، يك مرد مبتلا به اين اختلال ممكن است به شيوه اي لباش بپوشد و رفتار كند كه اغلب اَبَر مرد به نظر برسد و امكان دارد با لاف زدن در مورد مهارت هاي ورزشي بخواهد مركز توجه باشد، در حالي كه يك زن ممكن است لباس هاي كاملاً زنانه را انتخاب كند و در اين باره صحبت كند كه چقدر معلم رقص خود را تحت تأثير قرار داده است.

تشخيص افتراقي

ممكن است ساير اختلال هاي شخصيت با اختلال شخصيت نمايشي اشتباه گرفته شوند، چون ويژگي هاي مشترك معيني دارند. بنابراين، تمايز ميان اين اختلال ها براساس تفاوت هاي موجود در ويژگي هاي بارز آنها مهم است. با وجود اين، اگر فردي دسته اي از ويژگي هاي شخصيتي را داشته باشد كه علاوه بر اختلال شخصيت نمايشي، با ملاكهاي يك يا چند اختلال شخصيت ديگر نيز مطابقت كنند، بايد تمام تشخيص ها را مطرح كرد.

اگرچه مي توان اختلال شخصيت مرزي را نيز با توجه طلبي، رفتار فريبكاري، و تغيير سریع هيجانها مشخص كرد، ولي اين اختلال نيز با خود تخريبي، گسستگی قهرآميز روابط نزديك و احساس هاي مزمن پوچي عميق و آشفتگي هويت مشخص مي شود. افراد مبتلا به اختلال شخصيت ضداجتماعي و اختلال شخصيت نمايشي در گرايش به تكانشگري، سطحي بودن، هيجان طلبي، بي پروايي، اغوا گري و فريبكاري شبيه به هم هستند، ولي اشخاص مبتلا به اختلال شخصيت نمايشي بيشتر در هيجانهاي خود اغراق مي كنند و درگير رفتارهاي ضداجتماعي نمي شوند.

افراد مبتلا به اختلال شخصيت نمايشي در كسب محبت مهارت دارند، در حالي كه اشخاص مبتلا به اختلال شخصيت ضداجتماعي در كسب منفعت، قدرت يا ساير رضامنديهاي مادي ماهر هستند.

اگر چه افراد مبتلا به اختلال شخصيت خوشيفته نيز به توجه ديگران نياز دارند، ولي معمولاً براي «برتري» خود، خواهان تمجيد ديگران هستند، در حالي كه افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی در کسب محبت مهارت دارند، در حالی که اشخاص مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی در کسب منفعت، قدرت یا سایر رضامندیهای مادی ماهر هستند. اگرچه افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته نیز به توجه دیگران نیاز دارند، ولی معمولاً برای « برتری» خود، خواهان تمجید دیگران هستند، در حالی که افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی مایلند لطیف یا وابسته به نظر بیایند به شرطی که این امر وسیله ای برای جلب توجه باشد.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته ممکن است در صمیمیت روابط خود با دیگران اغراق کنند، ولی بیشتر مایل به تأکید بر وضعیت «یک شخص بسیار مهم» یا ثروت دوستان خود هستند. در اختلال شخصیت وابسته، شخص برای دریافت تمجید و راهنمایی به شدت به دیگران وابسته است ولی فاقد ویژگی های نمایشی، اغراق گونه و هیجانی اختلال شخصیت نمایشی است.

اختلال شخصیت نمایشی را باید از تغییر شخصیت ناشی از یک بیماری جسمانی که در آن این صفات به واسطه اثرات مستقیم یک بیماری جسمانی روی دستگاه عصبی مرکزی پدیدار می شوند، تفکیک کرد.

همچنین باید اختلال شخصیت نمایشی را از نشانه هایی که ممکن است در ارتباط با مصرف مزمن مواد به وجود آیند (برای مثال، اختلال مرتبط با کوکائین که در جای دیگر مشخص نشده است)، متمایز کرد. بسیاری از افراد ممکن است صفات شخصیت نمایشی را نشان دهند. تنها هنگامی که این صفات انعطاف ناپذیر, ناسازگارانه و پایدار باشند و آسیب کارکردی یا پریشانی ذهنی قابل ملاحظه­ای را موجب شوند اختلال شخصیت نمایشی تلقی می شوند.

درمان

روان درمانی

این افراد اغلب از احساسات واقعی خود بی خبرند وتبیین احساسات درونی آنها فرایند درمانی مهمی است روان درمانی مبتنی بر روان کاوی

دارو درمانی

  • داروهای ضد اضطراب
  • داروهای ضد روانپریشی برای مسخ واقعیت وخطاهای ادراکی بیمار معمولاً بسیار هیجانی است و ممکن است بیش از اندازه به دنبال جلب‌توجه باشد.
  • درمان معمولاً به‌صورت روان‌درمانی فردی، بینش‌گرا یا حمایتی، بسته به توانمندی ایگو است. تمرکز بر روی احساسات عمیق‌تر بیمار و استفاده از نمایش سطحی به‌عنوان دفاعی در مقابل آنها است.
  • روان‌کاوی برای برخی بیماران مناسب است.
  • گروه‌درمانی می‌تواند مفید باشد.
  • استفاده کمکی از داروها، معمولاً یک ضداضطراب (مثلاً ۱-۵/۰ میلی‌گرم کلونازپام روزانه) برای موقعیت‌های هیجانی گذرا می‌تواند مفید باشد. این بیماران ممکن است انتظار درمان ویژه داشته باشند.

مشاوره رایگان آنلاین