Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینی بزرگ‌سالاختلالات بالینی کودکاناختلالات بالینی نوجواناناعتیادتست های تشخیصیتست های خود شناسیتست های شخصیتتست های عشق و رابطهتست های متفاوتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدسته‌بندی نشدهدیگر تست‌ های روان‌شناسیروان‌شناسی اجتماعیروان‌شناسی پیریروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروان‌شناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروان‌شناسی فردیروان‌شناسی کودکروانشناسی محیطیروان‌شناسی نوجوانروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویزبان بدنشخصیت شناسیعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریکارگاه های روانشناسیگالری عکسگفتاردرمانی کودکانمثبت‌اندیشیمدیریت منابع انسانیمراکز روانشناسی تهرانمشاوره خانواده و بزرگ‌سالمشاوره و روان‌شناسی کودکمشاوره و روان‌شناسی نوجوانموفقیتنقد روانشناسی فیلم سینمایینمونه موفق دکتر فلسفینمونه موفق فرناز رضایینمونه موفق نفیسه مطلقنمونه های موفق اکسیرویدئوهای اکسیر
No more posts

مقالات اکسیر

سلامتی-در-بازنشستگی.jpg
خرداد ۹, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

آیا بازنشستگی برای سلامتی شما مضر است؟

تا به حال کسی را دیده‌اید که بسیار به بازنشستگی می‌اندیشد و بلافاصله پس از بازنشستگی بیمار شده باشد؟ ممکن است در این فکر باشید که آیا ترک کار برای شما واقعاً بد است؟

در حقیقت، شواهد علمی وجود دارد که سلامتی می‌تواند به طور قابل‌توجهی پس از بازنشستگی کاهش یابد. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۸ انجام‌شده است نشان داد که انتظار ۵ سال بیشتر برای بازنشستگی با کاهش ۱۰ درصدی مرگ‌ومیر همراه بوده ‌است. این مقاله که در مجله آمریکایی اپیدمیولوژی منتشر شده ‌است، به این نتیجه رسید که بازنشستگی پیش از موعد ممکن است عامل خطر مرگ قلبی به طور خاص باشد.

در اینجا نگاهی می‌اندازیم به این‌که چرا بدن و ذهن ممکن است در زندگی پس از بازنشستگی رنج ببرند و به چه صورتی سلامتی در بازنشستگی کاهش می‌یابد.

علت‌های به خطر افتادن سلامتی در بازنشستگی

مشکلات مالی بعد از بازنشستگی

یکی از بدیهی‌ترین راه‌هایی که بازنشستگی می‌تواند سلامت شما را تحت تأثیر قرار دهد و سلامتی در بازنشستگی را به خطر بیندازد، از طریق کاهش درآمد است. اینکه آیا قبل از بازنشستگی پس از انداز کافی داشته باشید و صرفه‌جویی کرده باشید؟ داشتن پول کمتر برای زندگی کردن می‌تواند کیفیت زندگی شما را محدود کند. ممکن است پول کم‌تری برای صرف غذای مغذی داشته باشید تا بتوانید دوران پیری خود را به خوبی بگذرانید یا منابع کم‌تری برای ورزش مناسب داشته باشید.

 استرس مالی می‌تواند تولید بدن شما از کورتیزول (هورمون استرس) را افزایش دهد؛ اثری که طول عمر را به خطر می‌اندازد. گزارش سال ۲۰۱۵ که در مجله پزشکی پیشگیری آمریکا منتشر شد نشان داد که اثرات از دست دادن شغل و فشار مالی بر آمریکایی‌های میان‌سال می‌تواند دردناک و فجیع باشد.

میزان خودکشی در بین افراد بین ۴۰ تا ۶۴ سال از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ افزایش ‌یافته است. میزان خودکشی به دلیل استرس مالی و از دست دادن شغل در طول شرایط اقتصادی سخت، از ۳۲.۹٪ به ۳۷.۵٪ در همان زمان افزایش یافته است.

حمایت اجتماعی و ساختار کمتر

هنگامی که یک کار روزانه به پایان می‌رسد، محدوده اجتماعی شما ممکن است کاهش یابد و میزان سلامتی در بازنشستگی را کاهش دهد. اگر شما روابط خانوادگی قوی یا روابط نزدیکی با دوستان نداشته باشید، ممکن است احساس انزوا و تنهایی کنید که هیچ یک از آن‌ها روابط اجتماعی را که موجب طول عمر بیشتر می‌شود را پرورش نمی‌دهند. حتی داشتن شغلی که هر روز به محل کار بروید، با برنامه و انتظارات خود، ساختار را برای آنچه «هفته کاری» نامیده می‌شد فراهم می‌کند.

تغییر در هویت

بسیاری از افراد خود را با مسئولیت و عنوان کاری که انجام می‌دهند، تعریف می‌کنند. ترک اعتبار و بازنشستگی، اقتدار و تعریف خود همراه با وظایف روزمره کار، می‌تواند چالش‌برانگیز باشد و سلامتی در بازنشستگی را با خطر مواجه کند. ما اغلب ارزش خود را در جامعه با مسئولیت‌های کاری خود اندازه‌گیری می‌کنیم.

از دست دادن مفهوم هدف

بسیاری از بزرگ‌سالان احساس می‌کنند که شغل و تخصصشان، اهداف، جهت و حس عمیق مشارکت در جامعه را فراهم می‌کرده است. بدون تعهد کاری و بازنشستگی ممکن است آن‌ها احساس کنند که دیگر “نقش خود را بازی نمی‌کنند”.

شما دارید پیرتر می‌شوید

در نهایت، ترک یک شغل سنتی و یا بازنشستگی، فصلی در زندگی را می‌بندد. شما ممکن است به نشانه اینکه فرصت‌های کمی پیش رو دارید، برای این نقطه عطف از زندگی‌تان سوگواری کنید و میزان سلامتی در بازنشستگی را کاهش دهید.


مقاله مرتبط: درمان افسردگی بعد از بازنشستگی


مزایای بازنشستگی

واضح است که ترک محل کار می‌تواند مزایای سلامتی نیز به همراه داشته باشد. اگر شغل سختی داشتید و فرصت کمی برای علائق خارج از کارتان داشتید و شغل استرس‌زایی داشتید، پس اگر شما دیگر در آنجا کار نکنید، سلامت عاطفی و جسمانی شما  و سلامتی در بازنشستگی، بهبود می‌یابد.

حفظ سلامتی در بازنشستگی

با توجه به مطالعه سال ۲۰۱۰ منتشرشده در مجلات پیری‌شناسی سری B: بزرگ‌سالانی که شغل سابق آن‌ها در زندگی خانوادگی‌شان تداخل ایجاد می‌کرده است، پس از بازنشستگی، سلامت عاطفی بهتر (و افسردگی کمتر) را نشان دادند. با این حال، مردان در این تحقیق بهتر از زنان عمل کردند و زنان گزارش دادند که ترک کار زندگی خانوادگی را تسکین نمی‌دهد؛ که این ممکن است به دلیل منابع حمایتی عاطفی کم برای زنان باشد که به دلیل تبعیض جنسیتی است.

بحران بازنشستگی و کنار آمدن با آن 

در حالی که آمادگی مالی جزء مهمی از بازنشستگی سالم است، حتی بزرگ‌سالانی که بازنشستگی سالم یا پس‌انداز قابل‌توجهی دارند، ممکن است با این مرحله از زندگی‌شان دچار مشکل شوند. به طور کلی افراد با دیدگاه مثبت نسبت به پیری و توانایی مقابله با تغییرات، بهترین عملکرد را خواهند داشت.

چگونه خود را برای بازنشستگی آماده کنید؟

یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای اینکه از لحاظ عاطفی آماده بازنشستگی شوید و سلامتی در بازنشستگی را حفظ کنید این است که آن را در چند مرحله امتحان کنید. از طریق کار پاره وقت حتی در محل کار فعلی‌تان، به عنوان مشاور در صنعت خود، با کاری متفاوت از شغل خودتان با ساعات کاری کم‌تر، کار را ترک کنید.

 به طور فعال به دنبال علائق، سرگرمی‌ها و موقعیت‌های داوطلبانه باشید تا ذهن خود را درگیر کنید، ارتباط اجتماعی را بالا ببرید و حس خوش‌بینی را تقویت کنید. این یک فرصت عالی برای بررسی سبک زندگی‌تان است تا مطمئن شوید باعث ارتقای سلامتتان می‌شود. به خاطر داشته باشید که عادات روزانه مانند مراقبه و ذهن آگاهی می‌تواند به شما کمک کند تا جو را تغییر دهید و انعطاف‌پذیری خود را در این مرحله افزایش دهید.

منبع: سایت verywellhealth و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


مراقبت-از-سالمندان-min.jpg
خرداد ۵, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

راهنمای مراقبت ازسالمندان

سالمندی و پیری واقعیت زندگی است و بر تمام خانواده‌ها تأثیر می‌گذارد. به عنوان فرزندان بزرگ‌سال، زمانی که والدینمان را به عنوان سالمندان تصور می‌کنیم، ممکن است به طور کامل درک نکنیم که تا چه حد پیری بر آن‌ها و بر ما تأثیر می‌گذارد. در واقع، اگر آن‌ها در زمان سالمندی هنوز سلامت خوبی داشته باشند و به طور مستقل زندگی کنند، ممکن است هیچ تغییر و یا نگرانی چشمگیری نداشته باشیم. با این حال، این تأثیرات زمانی رخ می‌دهد که تأثیرات پیری واضح‌تر شود و مراقبت بلندمدت مورد نیاز باشد. در مراقبت از سالمندان باید نکات مهم و کاربردی را در نظر بگیریم که در این مقاله به آنها می پردازیم.

کاهش کلی قدرت ذهنی و جسمانی ممکن است منجر به تغییرات قابل مشاهده و حتی شدید در ظاهر والدین، استاندارد زندگی و سلامت عاطفی آن‌ها شود. بهتر است میزان اطلاعات خود را درباره نحوه تأثیر سالمندی بر والدین و بر دیگران  و نحوه مراقبت از سالمندان را بالا ببریم.

مواردی که باید در مراقبت از سالمندان در نظر بگیرید

رفاه والدین

رفاه والدین ما آرزوی نهایی ما است، آن‌ها سال‌های آخر زندگی خود را سپری می‌کنند و مراقبت از سالمندان به معنی در نظر گرفتن سلامت روحی، ذهنی و فیزیکی اعضای خانواده است.

رفاه و مراقبت از سالمندان

فعالیت‌های روزمره زندگی سالمندان (ADL)

ملزومات لازم برای منزلت و سلامت جسمی و عاطفی والدین و مراقبت از سالمندان این است که نیازهای زندگی روزانه آن‌ها به طور مؤثر برآورده ‌شود. فعالیت‌های اصلی ADL معمولاً شامل تغذیه توسط خود، تحرک کارکردی (حرکت در حین انجام فعالیت‌ها، رفتن و خارج شدن از تخت‌ خواب، نشستن و برخاستن از صندلی)، لباس پوشیدن، حمام یا دوش گرفتن، بهداشت شخصی (شامل شانه زدن مو، اصلاح، نظافت)، بهداشت توالت (شامل رفتن به دستشویی، نظافت خود) را شامل می‌شود.

اگر آن‌ها مشکلی در تحرک و سلامت داشته باشند زندگی مستقل برای آن‌ها سخت و یا غیرممکن است. برای آن‌ها باید کمک مناسبی در نظر بگیرید. این کمک‌ها می‌تواند شامل استخدام یک مراقب و یا تجهیز کردن لوازم کمکی برای سالمندان باشد تا آن‌ها بتوانند وظایف روزانه خود را به‌طور مستقل انجام دهند.

فعالیت‌های ابزاری روزمره زندگی سالمندان (IADL)

دیگر انواع فعالیت‌های روزمره زندگی، نه لزوماً بنیادی، بلکه مربوط به عملکرد مستقل است که به آن‌ها فعالیت‌های ابزاری زندگی روزمره می‌گوییم. IADLs اغلب به انواع فعالیت‌های زیر با مراقبت بلندمدت اشاره می‌کنند مانند آشپزی و تهیه غذا، تمیز کردن و نگهداری خانه، خرید مایحتاج، انجام کارهای روزمره، مدیریت پول و پرداخت صورت‌حساب، صحبت کردن یا برقراری ارتباط با تلفن یا از طریق سایر دستگاه‌ها، مصرف داروهای تجویزی هستند.

با افزایش سن توانایی‌های سالمندان در انجام کاری‌هایی که از پیش انجام می‌دادند تقلیل می‌یابد که همین مسئله به مرور زمان باعث کم شدن اعتماد به نفس سالمند و گاها ایجاد افسردگی در سالمندان می‌شود. نکته دیگر در مراقبت از سالمندان افزایش اعتماد به نفس در آنهاست. پس نیاز هست اعمالی انجام شود که سالمند خود را در آن‌ها دخیل بداند و همین مسئله باعث افزایش اعتماد به نفس و حس ارزشمند بودن او می‌شود. برای مثال می‌توان از طرز پخت یک غذا از سالمند کمک گرفت یا حتی می‌توان در انجام کارهای کوچک تا جایی که به او فشار وارد نشود از او کمک گرفت تا اعتماد به نفس وی تقویت شود و همواره خود را قادر به انجام امور بداند.متخصصین مرکز مشاوره اکسیر در زمینه آموزش نحوه مراقبت از سالمندان در کنار شما عزیزان هستند.

منبع: سایت aginginplace و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


alzaeimer.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

بیماری آلزایمر عامل اصلی دمانس یا زوال عقل است.علائم آن شامل از دست رفتن حافظه ، قضاوت و استدلال و تغییراتی در حالات و رفتار می باشد.

گاهی افراد به این علائم توجهی نمی کنند و تشخیص نمی دهند که چنین اختلافی وجود دارد .از آنجا که علایم بتدریج ظاهر می شود ممکن است مدت طولانی جلب توجه ننماید و اشتباها تصور شود این رفتارها بخشی از روند پیری است.

آیا این بیماری آلزایمر است؟

بسیار حائز اهمیت است که اگر شاهد چنین علایمی بودید به یک پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه نمایید،شاید این علائم مربوط به وضعیت قابل درمان دیگری باشد.

به این فهرست توجه کنید.چنانچه بعضی از علائم در فردی وجود داشته باشد به یک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کند تا مورد بررسی کامل قرار گیرد :

ده علامت هشدار دهنده

۱.اختلال حافظه :

اختلال حافظه،در حدی که در کارهای روزانه ایجاد مشکل میکند.

طبیعی است که افراد قرارهای ملاقات ، اسامی همکاران ویا شماره تلفن دوستی را فراموش کنند ولی بعدا بخاطر می آورند ، بیمار مبتلا به بیماری آلزایمرممکن است اغلب مسائل را فراموش نماید و بعدا هم بخاطر نیاورد ، بالاخص مسایلی را که جدیدا اتفاق افتاده باشند فراموش می نمایند.

۲.مشکلات در انجام کارهای عادی

افراد پر مشغله ممکن است گهگاهی حواسشان پرت شود . مثلا هویجی را که برای غذا پخته اند بر روی اجاق گاز جا بگذارند و تا پایان ناهار هم بخاطر نیاورند. فردی با بیماری آلزایمر توانایی درست کردن حتی قسمتی از پخت غذا را ندارد . ممکن است فراموش کند که غذا خورده است.

۳.ضعف بیان

برای همه افراد گهگاهی پیش می آید که در پیداکردن لغات مناسب دچار مشکل بشوند ، ولی فرد مبتلا به بیماری آلزایمر ممکن است گاهی کلمات ساده را از یاد ببرد ولغات نامناسب را جایگزین نماید ، در نتیجه جملات او نامفهوم می شوند.

گم کردن زمان و مکان

۴.گم کردن زمان و مکان

بطور طبیعی ممکن است افراد گاهی روز ،هفته و یا مقصدشان را فراموش کنند ولی دوباره با تمرکز بیاد بیاورند. فرد مبتلا به بیماری آلزایمر ممکن است در خیابان راه خود را گم کند و نداند که چگونه به آنجا رفته است و یا از آنجا نتواند راه خود را دوباره پیدا نماید.

۵.ضعف یا کاهش قضاوت

ممکن است افراد با داشتن ناراحتی های عفونی مراجعه به پزشک را به تعویق بیاندازند ولی بالاخره این کار را انجام میدهند . اما فرد مبتلا به بیماری آلزایمر نه مشکلاتش را درک می کند و نه مراجعه به پزشک را ضروری می داند . بدلیل اشکال در تصمیم گیری های ساده مثلا ممکن است لباسهای زمستانی را در گرمای تابستان به تن نماید.

۶.مشکلات در تفکر ذهنی

گاه و بی گاه ممکن است افراد موازنه کردن دسته چک خود را مشکل بپندارند. فرد مبتلا ارقام را کاملا فراموش می کند و نمی داند با آنها چکار بکند. خیلی ها جشن تولد را برگزار نمی کنند ولی فرد مبتلا شاید دیگر نداند که جشن تولد چه معنایی دارد؟

۷.جابه جا گذاشتن اجسام

هرکسی ممکن است که موقتا کلید یا کیف پولی را سرجایش نگذارد .فرد مبتلا به بیماری آلزایمر ممکن است اجسام را در جاهای نامربوط بگذارد،مثلا اطو را در فریزر و یا ساعت مچی را در قندان بگذارد.

۸.تغییرات در حالات و رفتار

همه میتوانند گهگاهی غمگین و یابدخلق باشند، حالات فرد مبتلا به بیماری آلزایمر میتواند سریعا تغییر کند و بی هیچ دلیل ، آرامش به اشک و خشم تبدیل شود.

۹.تغییرات در شخصیت

شخصیت افراد با سن قابل تغییر می باشد ، ولی شخصیت فرد مبتلا به بیماری آلزایمر می تواند دچار دگرگونی گردد . ممکن است کاملا سردرگم بدبین و یا منزوی گردد. این تغییرات شامل بی تفاوتی ، ترس و یا رفتارهای نامناسب نیز هست.

۱۰.از دست دادن انگیزه

بطور طبیعی افراد گاهی از کار خانه ، فعالیت های تجاری و یا وظایف اجتماعی خسته می شوند ولی در نهایت دوباره انگیزه های خود را پیدا می کنند ، فرد مبتلا به بیماری آلزایمر ممکن است نسبت به وقایع و رویدادهای محیط زندگی و خانواده اش کاملا بی تفاوت بنظر بیاید.


depressed-woman.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

افسردگی یا بعبارتی سرما خوردگی روانی ، از جمله شایع ترین اختلال های روانی در سطح دنیاست که باید علل پیدایش و روش های پیشگیری و درمان آن را شناخت.

افسردگی در سالمندان

افسردگی دامنه ی وسیعی از حالت های عاطفی و ذهنی، از غمگینی و عزت نفس گرفته ، تا ناتوانی احساس و رفتار خودکشی گرایانه را در بر می گیرد . ممکن است در واکنش نسبت به وقایع بیرونی، مانند مرگ یک عزیز یا بدون هیچ دلیل ظاهری اتفاق بیافتد! حالت اول ” افسردگی واکنشی” و حالت دوم ” افسردگی بالینی ” نامیده می شود.

از نظر تعریف افسردگی به معنای غم و اندوه و ملال جانکاه است و از نظر علمی و نگاه روان پزشکی و روان شناسی همانند سرما خوردگی، بیماری قند و یا افزایش فشار خون، یک نوع بیماری و اختلال قابل درمان است که در آن ناخوشی روحی و روانی که اغلب بصورت غم و گرفتگی است جسم ، جان و بسیاری از جوانب زندگی فردی و اجتماعی شخص بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد و به زبانی ساده ، خواب و خوراک و زندگی طبیعی را از فرد بیمار می گیرد و این ناراحتی ها و علایم بیش از ۲ هفته طول می کشد.

خودبیمارانگاری، شایع ترین ویژگی افسردگی در بیماران سالمند است که بی قراری و اضطراب را بیش از کندی نشان می دهند.

نشانه های افسردگی در سالمندان

نشانه های افسردگی در سالمندان

دل تنگی
خستگی
کاهش وزن و اشتها
اختلال در خواب
احساس بی ارزش بودن
تصور مدام مرگ
گوشه گیری و کناره گیری از جمع
کاهش و یا عدم علاقه به سرگرمی و تفریح

دلایل بروز افسردگی در سالمندان

انـــــزوا و تنــــهایی
از دست دادن انگیزه و هدف
مشکلات جسمی
تجویز دارو
ترس و اضطراب

روشهای درمان افسردگی سالمندان

دارو درمــــانـــی
درمان روانـــی اجتماعــــی
درمان با الکترو شوک یا ECT ( درمان با تشنج برقی )

راهکارهای طالایی روانشناسی برای کنترل و مدیریت افسردگی

موقعیت های نا خوشایندی که خارج از کنترل شما هستند را بپذیرید و خودتان را با این قبیل افکار غیر واقع بینانه ناراحت نکنید.
اگر ناراحتی شما به روابط بین فردی مربوط می شود، با استفاده از مهارت ارتباط موثر و جرات ورزی به مذاکره و گفتگو با کسی که شما را ناراحت کرده است بپردازید.
موقعیتی که باعث ناراحتی شما شده است را ارزیابی کنید و افکار نادرست خود را تغییر دهید.
باید ها و نبایدها را از زندگی خود حذف کنید.
نسبت به آینده خوشبین باشید.
هنگامی که ناراحت هستید ، از گوش دادن به موسیقی های غمناک اجتناب کنید.
به جای نشستن و فکر کردن به موضوعی که باعث ناراحتی شما شده است، خودتان را با کاری سرگرم کنید تا به آرامش برسید.


1214.jpg
شهریور ۸, ۱۳۹۶

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

آلزایمر بیماری تخریبی ماده خاکستری مغز است که سن شروع آن ۶۰ سالگی به بالا است و به صورت اختلال در حافظه شروع می‌شود در حال حاضر ۳۶ میلیون نفر در دنیا به آلزایمر مبتلا هستند.

آلزایمر

علائم اولیه آلزایمر

کاهش حافظه

اگرچه در بیماری آلزایمر، حافظه بلندمدت سالم به نظر می رسد، اما افراد مبتلا ممکن است اتفاقات گذشته های دور، یا حوادث و رویداد های مهم زندگی شان را نیز فراموش کنند.

البته هر کسی می تواند برخی جزئیات اتفاقی که در گذشته رخ داده و یا گفتگوهایی که در گذشته داشته را فراموش کند و نتواند آن ها را درست به یاد بیاورد، اما افراد مبتلا به دمانس یا زوال عقل، کل رویداد و یا گفتگو را فراموش میکنند.

تکرار

افراد مبتلا به آلزایمر ممکن است صحبت هایشان را تکرار کنند، مخصوصا داستان ها و توصیف وقایع را و هر مرتبه آن را با کلماتی خاص می گویند. آنها ممکن است یک سوال را چندین بار بپرسند و مهم نیست چند مرتبه جواب گرفته باشند.

مشکلات گفتاری

همه ما گاهی اوقات در انتخاب بهترین کلمه برای ساختن جمله مان مشکل داریم، اما مبتلایان به آلزایمر ممکن است به طور متعدد در پیدا کردن کلمات برای ایجاد و یا کامل کردن صحبتشان مشکل داشته باشند. بنابراین روش صحبت کردن آن ها ممکن است غیر قابل کنترل و فهمیدن آن برای سایرین سخت باشد.

کاهش قوه قضاوت

هيچ کس در همه زمان ها قضاوت درستی ندارد. اما افراد مبتلا به آلزايمر اغلب بدون در نظر گرفتن آب و هوا لباس می پوشند. مثلا ممکن است در روزهای گرم چندين بلوز روی هم بپوشند و يا برعکس. افراد مبتلا به آلزايمر قضاوت صحيحی راجع به پول ندارند و ممکن است مقدار زيادی پول به فروشنده بدهند و يا چيزهايی بخرند که اصلا به آن نيازی ندارند.

تغییرات شخصیتی

مبتلایان به آلزایمر ممکن است تغییرات یکدفعه ای در خلق و خو را داشته باشند. مثلا یکدفعه بدون دلیل خاصی احساساتی، غمگین و یا خوشحال شوند، گاهی اوقات نتوان آنها را از انجام کاری که از آن لذت می برند منصرف کرد، به تبلیغات تلویزیون به شدت اعتقاد پیدا کنند و یا نسبت به یکی از افراد خانواده (مخصوصا همسر) بدگمان شوند.

تغییرات شخصیتی

عدم اطلاع از مکان و زمان و احساس گیجی

خیلی از مبتلایان به آلزایمر به طور مکرر در مکان هایی که قبلا به خوبی آنجا را می شناختند گم می شوند. آنها ممکن است در انجام مسئولیت های سبک نیز مشکل داشته باشند، مثل غذا درست کردن و یا حمام کردن.

عدم اطلاع از مکان و زمان

نداشتن بهداشت

خیلی وقت ها این ویژگی بارزترین علامت ابتلا به بیماری آلزایمر است. افرادی که قبل از بیماری همیشه به لباس ها و بهداشت خود شدیدا اهمیت می دادند، ممکن است لباس هایشان را دیر به دیر عوض کنند و یا از حمام رفتن بیزار شوند.

رفتار عجیب

همه ما گاهی وقت ها پیش می آید که مثلا کلیدمان را گم کنیم، اما افراد مبتلا به آلزایمر، شدیدا مستعد این گونه رفتارها هستند، مثلا وسایلشان را در جاهای نامناسب و عجیب و غریب می گذارند، مثلا مسواک را در داخل یخچال می گذارند یا شیر را در کابینت.

مشکل در انجام امور زندگی و کارهای روزانه

افراد مبتلا به آلزايمر به سختی می توانند وظايف خود را بدون فکر کردن به خاطر بياورند. فراموش کردن شيوه طبخ غذا، تعمير لوازم منزل و يا بازی های ساده از جمله مشکلات اين افراد است.

از دست دادن قوه ابتکار و نوآوری

بعضي اوقات خستگی بابت کارهای خانه، فعاليت هاي تجاري و يا مسئوليت های اجتماعی طبيعي است. اما افراد مبتلا به آلزايمر اغلب بسيار غير فعال هستند. ساعت های طولانی به تماشای تلويزيون می نشينند. بيش از حد طبيعی می خوابند و هيچ تمايلی برای فعاليت ندارند.

مشکل در تفکر انتزاعی

افراد مبتلا به آلزايمر اغلب به طور کلی شماره ها را فراموش می کنند و يا نمی دانند که چه کاری بايد با آن انجام داد.

مشکل در تفکر انتزاعی

قرار دادن اشياء در جای غلط

هرکس ممکن است به طور اتفاقی کليد يا کيف پول خود را در جای غلط بگذارد. اما افراد مبتلا به آلزايمر اغلب چيزها را در جای غلط می گذارند . مثلا ممکن است اتو را در يخچال قرار دهند.


1008.jpg
فروردین ۲۶, ۱۳۹۶

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

پیری، دوره ای از زندگی است که با ویژگی های گوناگون شناخته می شود. دوران پیری، واپسین سال ها و روزهای زندگی است که پس از پیمودن دوره های مختلف رشد، از کودکی گرفته تا نوجوانی و جوانی و میانسالی، در تقویم زندگی فرد پدیدار شده و آدمی را در شرایطی متفاوت با دوره های پیشین قرار می دهد.

دوره های مختلف رشد

پیری را به عنوان های مختلف سال خوردگی، سن سوم، عمر سوم، مرحله سوم حیات نیز می خوانند و گاه در مواردی، از آن به کهولت نیز یاد می کنند. پیری را راه سرازیری زندگی می گویند، زیرا در آن، قوای بدن فرسوده و عوارض جسمی و ذهنی با سرعت زیادتری پدید می آید و گسترش می یابد. سفیدی موی سر یا جو گندمی شدن آن را به خاکستری تشبیه کرده اند که از شعله های آتش که در سنین پیشین وجود داشته و زندگی شان را روشن می کرده، پدید آمده است.

تفکر قالب در رابطه با پیری این است که قوای جنسی تحلیل می رود و فرد توان انجام کاری ندارد و این تقدیری است که پیری برای فرد می آورد. اما باید گفت که اینطور نیست و صرفا خود پیری نیست که فرد را از اجتماع کنار می زند. شاید ماجرا چیز دیگری باشد! در ادامه با ما همراه باشید.

ما در مورد افراد سالمند كه در خانه سالمندان زندگی می كنند دو چیز می دانیم: اول، پس از آنكه آنان زندگی خود را در خانه سالمندان آغاز می كنند، از میزان فعالیت و سلامتشان كاسته می شود. دوم، ساكنان خانه سالمندان موقعیت و امكان تاثیرگذاری بر زندگی روزمره شان را ندارند. آیا ممكن است دلیل كاهش فعالیت و سلامت در میان ساكنان خانه سالمندان تا اندازه ای مربوط به از دست دادن كنترل فردی و وابستگی هایی كه در آنجا ایجاد می شود، باشد؟

الن لانگر و جودیت رادین، این موضوع را به وسیله ایجاد موقعیت های متفاوت برای قبول مسئولیت، در دو طبقه یكی از خانه های سالمندان مدرن و پیشرفته، مورد پژوهش قرار دادند. در یك طبقه به افراد موقعیت هایی برای قبول مسئولیت داده شد، برای مثال به آنان گیاهان كوچكی داده می شد تا از آنها نگهداری كنند و تشویق می شدند تا در مورد نوع فعالیت ها و چیدن مبلمان نظر بدهند و تصمیم گیری كنند در مقایسه با این گروه ساكنان طبقه دیگر، طبق روال همیشگی كنترل فردی كمی داشتند. به آنها گفته شد در چه فعالیت هایی شركت كنند بدون اینكه حق انتخابی داشته باشند و یا اگر گیاهی در اختیارشان قرار می گرفت می گفتند كه این گیاهان تحت مراقبت كاركنان آنجا هستند. بررسی میزان فعالیت و خشنودی ساكنان نشان داد كسانی كه به آنان مسئولیت بیشتری سپرده شده بود، هشیارتر و خشنودتر، فعال تر و سال متر از گروه دارای مسئولیت محدود بودند و میزان مرگ و میر در آنها، نصف گروه دیگر بود. یك سال و نیم بعد نیز آنان هنوز خشنودتر و فعال تر از گروه دیگر بودند.

كنترل فردی در سنین پیری

نتایج پژوهش دیگری درباره ساكنان خانه بازنشستگان نیز نشان دهنده اهمیت كنترل فردی بر سلامت جسمی و روانی بود و معلوم كرد كه سلب اعمال كنترل فردی، ممكن است سلامت افراد را مختل كند. یافته های این پژوهش ها دو نتیجه مهم در برداشت: اول، برخوردار بودن از كنترل فردی، حتی در مورد وقایع ساده یا كوچك می تواند بر سلامت فرد تاثیر زیادی داشته باشد. دوم، مراقبان بهداشتی و محققان باید در نظر داشته باشند كه چه نوع كنترل فردی ایجاد می كنند و از بین بردن آن چه اثراتی دارد.

به طور كلی، از نظر میزان كنترلی كه احساس می كنند بر رخدادهای زندگیشان دارند، با هم متفاوت هستند. كسانی كه مدت طولانی دچار استرس باشند بیشتر احساس عجز می كنند و به نظر می رسد كه احساس كنترل فردی قوی برای سلامت مردم سودمند است و زمانی كه به یك بیماری جدی دچار می شوند به آنان در انطباق با آن كمك می كند احساس كنترل فردی، بر مقاوم بودن افراد نیز اثر می گذارد.


604.jpg
اسفند ۲۷, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

بحران بازنشستگی

دوران بازنشستگی یکی از مسائلی است افراد جامعه در دوران سالمندی با آن مواجه می شوند چگونگی انطابق یافتن با این مساله برای افراد بازنشسته و خانواده های آنها از اهمیت ویژهای برخوردار است.

چرا اکثر مرگ ومیر های سنین بالا در سالهای نخست پس از دوران بازنشستگی اتفاق می افتد؟
و چرا در برخی از کشورها، سعی و تلاش بر این است که تا دوران کاری را طولانی تر نمایند و زمان بازنشستگی را به تعویق بیندازند؟
کار کردن غیر از جنبه درآمد زایی آن، پاسخی است به نیاز رشد یافته انسانها یعنی بهره وری، کارکرد و منشا تغییر و اثر بودن. همان نیازی که آبراهام مازلو در بالای هرم سلسله مراتب نیازهای آدمی، از آن به عنوان خود شکوفایی و رشد یاد می کند. پدیده بازنشستگی به غیر از بی پاسخ گذاشتن نیاز فوق، باعث تغییرات عمده ای نیز در زندگی می گردد. تغییر در ساعات، عادات، محیط، تعاملات… به ویژه برای مردان که کار کردن در بیرون از خانه، عمدتا نقش و وظیفه اصلی می باشد. حالا دیگر بیشتر وقت را در خانه گذراندن، اختلاف نظر با همسر و فرزندان را هویدا میسازد، آنها را با مشکلات و مسئولیت های خانوادگی نزدیک تر میکند و بعضا منجر به دخالت بیش از حد در شیوه ها و روش های انجام امور روزمره می گردد. البته لازم به ذکر است که زنان در شغل خانه داری هیچگاه بازنشسته نمی شوند!
چه باید کرد؟

آمار مرگ و میر پس از بازنشستگی در میان افرادی که از توان مالی بهتری برخوردارند به نسبت پایین تر است. کسانی که مدت ها پیش از دوران بازنشستگی برای تامین آینده خود، برنامه ریزی اقتصادی موثری دارند، دوران بازنشستگی را بهتر سپری می کنند.
به تعویق انداختن زمان بازنشستگی تا حد امکان و توان به شرطی که ماهیت کار استرس زا و مخرب نباشد می تواند سودمند واقع گردد. به ویژه بازنشستگانی که هنگام بازنسشتگی مسئولیت های خانوادگی کمتری دارند از قبیل ازدواج فرزندان، کمتر آسیب می بینند. بنابرین توصیه این است که چنانچه زمان بازنشسته شدن قابل تغییر است، آن را به زمانی موکول کنند که زندگی خانوادگی آنان کم مسئولیت تر است.
به بازنشستگان توصیه می گردد تا با کمک متخصصان و روانشناسان، مهارتهای لازم برای مقابله با فشارهای روانی این دوران را بیاموزند. همچنین به آنان توصیه می گردد تا با داشتن کارهای پاره وقت ذهن و جسم خود را فعال نگه دارند. به ویژه کارهایی که به نوعی با علایق و ویژگی های شخصیتی آنان منطبق باشد.
نگرش سازمان ها و شرکت ها به پدیده بازنشستگی نیز می تواند بسیار موثر واقع شود. فراوانی و ارزانی نیروی کار جوان، دستمزد بالا و انباشته نیروی کار قدیمی و همچنین نا آشنایی آنان با تکنولوژی و فن آوری های روز، این تمایل را در بنگاه ها بوجود می آورد که افراد مسن را به تدریج از گردونه کار خارج نمایند. در صورتی که استفاده بهینه از خرد، تجربه و خبرگی نیروی کار قدیمی حتی به صورت پاره وقت، اثر بخشی و کارآمدی سازمانها را به صورتی معنادار تحت تاثیر قرار می دهد. دولت و نهادهای دولتی نیز با گسترش کانونها و مراکز مرتبط با بازنشستگی امکان گردهمایی و تعامل را برای نسل قدیمی جامعه فراهم آورند تا آنان ضمن معاشرت با همنوعانی که ایشان را درک میکنند و به نیازهای عاطفی و اجتماعی شان پاسخ میگویند، برنامه هایی برای گذران اوقات فراغتشان داشته باشند.


153.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

داشتن زندگی طولانی تر

تحقیقاتی از ارتباط بین طول عمر و رفتارهای زیر حمایت کرده اند:

  • ورزش. ورزش! ورزش! حتی میزان كم آن باعث افزایش طول عمر می شود.
  • ارتباط با دیگران. اطراف خود را با افراد خوب پر كنید.
  • کاهش استرس.
  • مدیریت پول عاقلانه. بدهی یک عامل استرس زای بزرگ و قاتل شادی است
  • خوردن غذاهای سالم بیشتر وقت ها.
  • خواب به مدت ۷-۸ ساعت در هر شب.
  • درگیر شدن در فعالیت های معنی دار.
  • نوشیدن قهوه.

در کتابی كه در سال ۲۰۱۱ منتشر شد با عنوان “پروژه طول عمر “، هوارد فریدمن و لزلی مارتین گزارش دادند که مهم ترین عامل در افزایش طول عمر به خودی خود یک رفتار  نیست، بلكه یک ویژگی شخصیتی است: با وجدان بودن. افراد با وجدان مراقب سلامتی خود هستند، نسبت به دوستان و خانواده خود مسئولیت پذیر هستند، و عادات سالم دارند.

تحقیقات سال ۲۰۱۶ :

این تحقیقات لیست زیر را پیشنهاد می كنند:

خواندن كتاب

تحقیقات اخیر نشان داده است خواندن ۳۰ دقیقه كتاب در هر روز با افزایش دو سال زندگی در افراد ۵۰ سال یا بالاتر از ۵۰ در ارتباط است. و همین طور طول عمر افرادی كه كتاب می خواندند بیشتر از افرادی كه مجله و روزنامه می خواندند بود.

دلیل اینكه چرا كتاب خواندن باعث افزایش عمر می شود هنوز مشخص نیست اما آنچه معلوم است این است كه كتاب خواندن منفعت شناختی برای افراد دارد. كتاب خواندن افراد را هوشیارتر نگه می دارد. شاید افراد كتاب خوان كمتر كارهایی انجام می دهند كه خطرات مرگبار در پی داشته باشد و این افراد معمولا درونگراتر هستند و كمتر احتمال دارد به سمت مصرف مواد،‌الكل و … كشیده شوند.

کمک به دیگران … اما نه بیش از حد

ارائه میزان مناسب حمایت عاطفی به دیگران باعث افزایش طول عمر می شود. اما باید در حد اعتدال باشد،‌مراقبت بیش از حد نیز باعث افزایش استرس می شود.

ارتباط از طریق فیس بوك…. اما نه بیش از حد

استفاده از شبكه های اجتماعی یك عامل پیش بینی كننده طول عمر است. ارتباطات خوب سپر ما در برابر استرس، کاهش خطر ابتلا ما به بیماری و مرگ زودرس است. سال ۲۰۱۶ محققان ۱۲ میلیون استفاده كننده از فیس بوك را تحت مطالعه قرار دادند. و پی بردند  که حتی روابط آنلاین با کاهش خطر مرگ برای کسانی که بین سالهای ۱۹۴۵ و ۱۹۸۹به دنیا آمده بودند، در ارتباط است.

برخی فعالیت ها در فیس بوك ربطی به افزایش طول عمر نداشته است مثل تعداد لایك هایی كه پست های افراد دریافت می كرده است.

 


104.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

بهبود عوارض سکته مغزی

عوارض بعدی سکته منجر به تغییر زندگی می شود. براساس اینکه سکته درکدام بخش مغز اتفاق افتاده باشد، مشکلات حرف زدن و افت حافظه با شدت و درجات مختلفی اتفاق می افتد. مغز به طور طبیعی بخشی از توانمندی های از دست رفته خود را بازیابی می کند؛ اما مهم این است که برای توانبخشی بدانیم دقیقا بیمار به چه چیزی نیاز دارد. 

ورزش های داوطلبانه اثر مثبتی بر بهبود سلامت کلی فرد دارند. ورزش کردن افت حافظه در دوران پیری را به تاخیر می اندازد و توانمندی های شناختی را بهبود می بخشد. اخیرا پژوهشی تاکید کرده است که تمرینات ورزشی به بهبود موش ها پس از سکته کمک مثبتی می کند. دکتر کالوگراکی معتقد است از تمرینات فیزیکی می توان برای بهبود افرادی که سکته ای پشت سر گذاشته اند، استفاده کرد.

بررسی های انجام شده با موش های در حال رشد  نشان داد که هرچقدر محیط موش ها غنی باشد؛ یعنی آن ها دسترسی آزادانه به وسایل بازی و ورزشی داشته باشند، مغز آن ها حتی در دوران بزرگسالی جوان تر باقی خواهد ماند. در این حالت مغز پس از سکته، راحت تر توانمندی های خود را بازیابی می کند.

این یافته ها همه ماجرا نیست، علاوه بر این یافته ها مشخص کرده اند که پس از سکته، ورزش می تواند اثرات درمانی داشته باشد. تحقیقات ثابت کرده اند که حتی اگر موش ها قبل سکته، ورزشی دریافت نکرده باشند، اگر بعد از سکته به طور آزادانه به چرخ های در حال حرکت دسترسی داشته باشند؛ باز هم از تاثیرات مثبت ورزش بهره خواهند برد.

این تحقیقات ارزشمند، یک روش ساده را به ما معرفی کرده است تا به محافظت و توانبخشی افرادی که سکته کرده اند یا در معرض آن قرار دارند، کمک کنیم. دکتر لوول معتقد است که برای بهره بردن از اثرات مثبت ورزش، هیچ وقت دیر نیست و عنوان می کند که: “من باز دوچرخه سواری را شروع کرده ام، اگر برای موش ها خوب است، پس برای من هم نمی تواند بد باشد”.

امید این پژوهش این است که دانش ما را از تاثیرات مثبت ورزش کردن و بهبود عملکرد مغز گسترش بدهد. پژوهش های بعدی به بررسی دقیق تر اثرات ورزش کردن در قسمت های مختلف مغز می پردازند تا در نهایت بتوان راهنمای بهتر و دقیق تری تهیه کرد.

منبع:

Kalogeraki E, Pielecka-Fortuna J, Hüppe JM and Löwel S. Physical Exercise Preserves Adult Visual Plasticity in Mice and Restores it after a Stroke in the Somatosensory Cortex. Frontiers in Aging Neuroscience, December 2016 DOI: 10.3389/fnagi.2016.00212/


97.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۸ دقیقه

میانسالان جهت خوشبختی

اگر برای حفظ زندگی تان به سختی کار کرده اید و خوش شانس هم بوده اید حالا خانه ای برای خودتان دارید؛ حتی اگر یک خانه کامل و بی نقص نباشد. همچنین سهم خودتان از استرس را هم دریافت خواهید کرد. ممکن است روابط تان دچار پیچیدگی شوند و جریان زندگی روزمره روح و جسم شما را در هم شکند. ممکن است از فکر کردن به اینکه بعد از این همه تلاش و سختی زندگی همچنان ادامه خواهد داشت، متعجب شوید.

از همه اینها بدتر؛ در دوره میانسالی ممکن است آنچه که تاکنون برای حل مشکلات تان انجام می دادید، دیگر فایده و کارایی سابق را نداشته باشند. این روش ها برای چالش های خاصی که میانسالان با آن مواجه می شوند، کارایی ندارد. در واقع آنچه که تاکنون برای موفق بودن انجام می دادید می تواند نتیجه معکوس داشته باشد و حتی نوعی احساس ناامیدی و ناکامی در شما ایجاد کند.

وقتی دریافتید که در این مرحله از زندگی تان دقیقاً به چه چیزی نیاز دارید، کلید یکی از درهای مهم سعادت و رشد را یافته اید.
چیزهایی که زمانی برای ایجاد حس رضایت در شما کافی بودند ممکن است در این مرحله بی فایده بنظر برسند. و این دقیقاً همان مرحله ای است که افراد زیادی تسلیم می شوند؛ بنابراین در این مقاله راهکارهایی را معرفی می کنیم که میانسالان با تمرکز روی آنها می توانند به سعادت و خوشبختب پایدار برسند.

۱. در مفهوم برنده شدن تجدید نظر کنید.

در دوران اولیه بزرگسالی، رقابتی بودن برای شما بسیار مفید بوده است؛ در دوران تحصیل، کار، تجارت و ازدواج. در آن دوران رقابتی بودن و برنده شدن برای پیدا کردن جایگاه تان در دنیا حیاتی بوده است. باوجود اینکه تلاش کردن همیشه بسیار مهم است، گاهی اوقات باید این تفکر را که شما باید از همه بهتر باشید و همیشه برنده باقی بمانید کنار بگذارید.

در این مرحله، اگر رقابت کنید و در دنیای بزرگسالان برنده شوید این توانایی را دارید که در بردن و برنده شدن تجدیدنظر کنید به این خاطر که شما قبلاً برنده شده اید. بهای آن برد را هم با استرس داده اید. آیا وقت آن نیست که از این فشارها خلاص شوید؟
به جای برنده شدن به کمک کردن و همکاری فکر کنید. در هر جایگاهی که باشید باید سعی کنید کمک ارزشمندی برای دیگران باشید نه اینکه دیگران را شکست دهید.

این جمله ها را باهم مقایسه کنید:

من بهترین نقش و مشارکت خود را ایفا می کنم و به دیگران هم اجازه می دهم اینکار را بکنند.
در مقابل
من بهتر از همه خواهم بود و این موقعیت را از آن خودم می کنم.

هیچکدام از این دو نگرش اشتباه نیستند. اما یکی از آنها برای جوانانی که به دنبال ثابت کردن خودشان هستند، مناسب تر است. در این مرحله شما به آرامش ذهنی نیاز دارید؛ آرامشی که با دانستن این نکته که شما تنها یک سهم در اینکار دارید و فقط هم به آن یک سهم احتیاج دارید، به دست می آید.

این سهم و مشارکت خود را ایفا کنید و نگران شکست دادن دیگران با هوش سرشار خودتان نباشید. اینکار فشارها را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد و رضایت بیشتری برای حرکت رو به جلو برای شما فراهم می کند.

۲. دست از مقایسه کردن بردارید.

بدیهی است که مقایسه کردن خود با دیگران، یکی از رایج ترین عادت ها در میان جوانان است زیرا آنها نگران موقعیت خودشان در دنیای اطراف شان هستند. این عادت تقریباً غیرقابل اجتناب است. وقتی جوان هستید، تجربه چندانی ندارید؛ شخصیت تان در حال تکامل است و مدام خودتان را قضاوت می کنید. به همین خاطر نیاز دارید که مرتباً به دیگران نگاه کنید و خودتان را با آنها مقایسه کنید.

البته این وضعیت موجب کمی اضطراب خواهد شد و این هم غیرقابل اجتناب است. فقط لازم است دست از تلاش کردن برندارید؛ به خودتان ثابت کنید که توانایی های لازم را دارید و یادبگیرید ترس هایتان را کنترل کنید.

در میان میانسالی – اگر به خوبی وظایف تان را انجام داده باشید – شما دیگر خودتان را ثابت کرده اید. و حالا وقت آن است که از ترس های ناشی از مقایسه کردن خلاص شوید.روی توانایی ها و داشته های منحصر به فرد خودتان تمرکز کنید و اجازه دهید دیگران هم از داشته های خودشان لذت ببرند؛ بدون نگرانی درباره اینکه کدامیک در این خصوص برتر هستید. سعی کنید خودتان را دوست داشته باشید و کارهایی انجام دهید که باعث آرامش شما خواهند شد.

۳. به دنبال خودبیانی باشید نه تایید.

البته جوانترها هیچگاه نمی خواهند به این حقیقت اعتراف کنند اما آنها به دنبال تایید و تحسین هستند. کمبود تجربه و خودباوری باعث می شود میانسالان جوانتر هم بیرون از خودشان دنبال تایید می گردند و از این طریق خودشان را قضاوت می کنند.

وقت آن است که نگاه تان به این قضیه را تغییر دهید. اگر به میانسالی رسیده اید هیچکس بهتر از خودتان نمی تواند شما را تایید کند. روی آگاهی از افکار، ایده ها و احساسات تان تمرکز کنید و آنها را بیان کنید. عقایدتان را مخفی نکنید و نگران واکنش های دیگران نباشید. وقتی بیان شخصیت و احساسات تان نسبت به خشنودی دیگران در اولویت قرار بگیرد، بزودی پاداش خوبی دریافت خواهید کرد.

برخی شما را تایید می کنند؛ برخی تایید نمی کنند؛ برخی شما را دوست خواهند داشت؛ برخی شما را نادیده می گیرند یا دوست تان نخواهند داشت. باید به استقبال همه اینها بروید زیرا این تنها راهی است که می توانید خودتان باشید و نگران تایید دیگران نباشید. و پاداش شما این است – در کنار افرادی که شما را خواهند پذیرفت، خودتان خواهید بود. و این تنها راه رسیدن به روابط اصیل و قابل اعتماد است.

تنها جایگزین این روش این است که به تطبیق افکار و احساسات تان در شرایط مختلف و مطابق آنچه که دیگران می پسندند، ادامه دهید. اما مسئله این است که آنها چه کسی را دوست دارند؟ مردم فقط یک نسخه جعلی از شخصیت شما را خواهند دید بنابراین غیرممکن است که با این روش بتوانید شخصیت تان را به تایید آنها برسانید.

۴. ارزش هایتان را کشف کنید.

کلید زندگی پربار و موثر در تمام مراحل زندگی این است که ارزش های شخصی خودتان را بشناسید و با آنها زندگی کنید. این نکته به ویژه در دوران میانسالی اهمیت بیشتری پیدا می کند زیرا در این مرحله بیشترین صلاحیت برای پذیرش و لذت بردن از ارزش هایتان را دارید.

مهمترین چیز در زندگی شما چیست؟ پاسخ عمیق و دقیق به این پرسش، ارزش های شما را مشخص خواهد کرد. و نمی توانید هر چیزی را که خوب بنظر می رسد ارزش بدانید و به آن عمل کنید؛ شما فقط یک نفر هستید. بنابراین باید به این پرسش پاسخ دهید که چه چیزی باعث می شود یک چیز در لیست ارزش های اصلی شما قرار بگیرد؟ سلامتی، رفاه، آزادی، امنیت، آرامش روانی، دوستی، صداقت، تعادل و … چه چیزی؟

شناخت مرز ارزش هایتان باید پایه و اساس تمام تصمیم های بزرگ شما باشد. درغیر اینصورت، در هجوم ایده ها و تفکرات رایج به این سو و آن سو رانده می شوید و رضایتمندی ناشی از انجام دادن آنچه که از نظر خودتان درست است را از دست می دهید.

کلید پیدا کردن ارزش ها این است که بتوانیم فراتر از تصورات تان از آنها بروید و واقعیت ارزش هایتان را کشف کنید. برای بسیاری از افراد اینکار پیچیده تر از پیاده کردن واژه های درون مغزشان روی کاغذ است. باید وقت و دقت بیشتری صرف اینکار بکنید.

۵. مادی گرایی را کنترل کنید

در سنین جوانی، ممکن است خرید کردن و داشتن برخی کالاها به عنوان راهی برای ارتقای موقعیت اجتماعی بنظر آید و همواره ما را وسوسه می کند. خوش به حال ما! که در اشیای خارجی به دنبال اثبات شایستگی و ارزش خود هستیم.

همانطور که در تحقیقات متعدد ثابت شده است، مادی گرایی بلند مدت راه خوبی برای رسیدن به شادی و سعادت نیست. در واقع برای بسیاری از افراد، مادی گرایی و خرید کردن نوعی برنامه ناخودآگاه برای محروم کردن خودشان است و دنبال چیزهایی می روند که در خوشبختی آنها تاثیر ندارد. ما به دنبال خانه، ماشین، لباس، جواهرات و چیزهایی می رویم که مدام ما را تحریک می کنند و بعد … آنها را می خریم. وقتی توانستیم همه اینها را تصاحب کنیم، تنها چیزی که نصیبمان می شود احساس پوچی است. اشیا برای راحت کردن زندگی ما و بیشتر کردن لذت ما از زندگی هستند؛ اینطور نیست؟ اما وقتی اشیا برای ما در اولویت قرار بگیرند، دیگر به خوشبختی و شادی ما کمک نمی کنند و بعد از مدتی ما را درمانده می کنند.

۶. قدرت را محترم بشمارید.

آیا وقت آن رسیده است که دست از مقاومت در برابر قدرت بردارید؟ اگر به میانسالی رسیده اید، پاسخ درست این سوال یک بله بدون قید و شرط است. اگر شما هم از نوعی قدرت مشروع برخوردار هستید، باید تمام تمام جنبه های آن را بپذیرید. شغل یا موقعیتی دارید که ایجاب می کند یک نفر با موقعیت بالاتر کار شما را زیر نظر داشته باشد یا شما را راهنمایی کند. چه ایرادی دارد؟

اگر به سادگی اعمال قدرت این افراد را بپذیرید و اجازه دهید کارشان را انجام دهند، منافع متعددی نصیب تان می شود:
می توانید با آرامش وظایف خودتان را انجام دهید

براحتی می توانید روی درست و کامل انجام دادن کارتان تمرکز کنید
می توانید اعتماد افرادی که قدرت بیشتری دارند را بدست بیاورد
فشار ناشی از آگاهی از این موضوع کاهش خواهد یافت
می توانید تمام جوانب مسئولیت هایتان را بپذیرید و آنها را بدرستی انجام دهید

آیا هنوز لازم است به همه ثابت کنید که شما بهتر، باهوش تر و با استعدادتر از افرادی هستید که مقام بالاتری دارند؟ بهتر نیست دست از اینکار بردارید؟ جالب اینجاست که وقتی دست از اینکار بردارید، استعدادهای ذاتی شما خودشان را بروز خواهند داد و این کلید رسیدن به قدرت است.

۷. محدودیت هایتان را در آغوش بگیرید.

چه کسی می خواهد درباره محدودیت ها بشنود؟ تقریباً هیچکس. با این حال، محدویت ها کلید آزادی فردی هستند.

انسانی که بصیرت کافی برای پذیرش محدودیت هایش را دارد، به کمال نزدیک تر است. ولفگانگ ونگوگ

میانسالی موقعیتی است که باید خودتان را از قید توهم قدرت و کمال محض که قبلاً در رویاهایتان داشته اید، رها کنید. دلیل پذیرش محدودیت ها یک تناقض بسیار جالب است: وقتی محدودیت هایتان را قبول کردید، آزادی خودتان را تضمین کرده اید.

بهترین مثال برای این قضیه موقعیت شغلی شماست. اکثر افراد در آغاز ورود به یک حرفه گمان می کنند می توانند در همه جوانب آن حرفه موفق و کارآمد باشند. اما با گذشت زمان و کسب تجربه بیشتر می فهمند که توانایی های محدود آنها باعث می شود در یک یا چند جنبه از این حرفه موفق باشند. شک نکنید که بین پذیرش محدودیت ها و رشد و پیشرفت نوعی تعادل برقرار است. اوایل میانسالی بهترین زمان برای شناخت و ترسیم مرزهای محدودیت ها و توانایی های شماست. این فرصت را از دست ندهید.

۸. مرزها را مشخص کنید.

مشخص کردن مرزها در این دوره به این خاطر مطرح می شود که در میانسالی باید مرز چیزهایی که برای شما پذیرفتنی هستند را روشن تر کنید. می توانید اینکار را با استفاده از یک کلمه بسیار باارزش و البته ساده انجام دهید: نه.

نه، من نمی توانم به این مهمانی بیایم.
نه، من موافق نیستم.
نه، نمی توانی ماشینم را قرض کنی.
نه، نمی توانم ضامن تو شوم.
نه، من اتاقت را به جای تو تمیز نمی کنم.
نه، نه، نه.

این روش بهتر است چون خودتان هم می دانید اگر بخواهید چیزهایی که با آنها موافق هستید را بنویسید، یک لیست بی پایان خواهید داشت. وقتی بدانید که هستید و چه چیزی برایتان مهم است، نه گفتن برای عمل به تعهدات و حفظ عزت نفس تان ضروری است.

آیا وقتی با مردم مخالفت می کنید یا نظر متفاوتی می دهید، از دست شما ناراحت می شوند؟ قسمتی از این قضیه به نوع بیان نظر و نحوه ارسال پیام توسط شما بستگی دارد و بیشتر آن به فردی که پیام شما را دریافت می کند، بستگی دارد. فقط کافی است دوستان و اطرافیانتان را از بقیه جدا نکنید تا زندگی کردن برایتان ساده تر شود.

۹. والدین تان را مثل بقیه مردم ببینید.

بحث درباره خودشکوفایی و رسیدن به کمال بدون صحبت درباره دیدگاه شما نسبت به والدین تان کامل نخواهد بود. در سنین جوانی، ممکن است با آنها مخالفت کرده باشید یا آنها را سهل انگاری ا زورگو فرض کرده باشید.

شاید هم واقعاً اینگونه بوده است.

حالا، اگر رابطه شما با والدین تان به ثبات نرسیده وقت آن است که با یک دید ساده تر به آنها نگاه کنید. مثل مردم. والدین شما مثل همه مردم، افرادی با قوت ها، ضعف ها و مشکلات مخصوص خودشان هستند. درست مثل خود شما.

برای اینکه بتوانید این طرز فکر را به دیدگاه تان نسبت به والدین اضافه کنید، یک کاغذ بردارید و روی آن دو عدد بنویسید.

اول، سن خودتان
دوم، سن مادرتان وقتی شما به دنیا آمدید

وقتی به این اعداد خیره می شوید؛ چه اتفاقی می افتد؟ چه افکار و احساساتی به ذهن تان می رسند؟ در اینباره هیچ توضیحی نخواهیم داد، چون توضیح این تمرین را خراب می کند. فقط باید خودتان انجامش دهید.

خوب فکر کنید و ببینید با تمام رنجشی که از والدین تان داشته اید، در میانسالی تان چقدر شبیه آنها هستید.

۱۰. نکته آخر: همه جواب ها در درون تان نهفته است.

همه ما روزی درمی یابیم که تمام چیزی که دنبالش بوده ایم، زیر پوست ما نهفته است. روزهای زیادی را صرف جستجوی آسایش و خوشبختی در دنیای بیرون صرف کرده ایم اما نقطه آغاز و نقطه پایان دنیای درون ماست.


11-1.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

 

سندم آشیانه خالی

سندرم آشیانه خالی  غم، اندوه، افسردگی و احساس كلی تنهایی است كه از رفتن فرزندان از خانه، در والدین یا سرپرست ایجاد می شود. مانند وقتی كه پرندگان جوان آشیانه خود را پس از اینكه یاد گرفتند چگونه پرواز و از خود دفاع كنند، ترك می كنند. سندرم آشیانه خالی، احساس تنهایی یا افسردگی است که میان پدر و مادر پس از بزرگ شدن فرزندان و ترک خانه، رخ می دهد.

معمولا سندرم آشیانه خالی برای زنان آسیب زا تر از مردان است به این دلیل كه این موضوع مصادف است با یائسگی زنان و از دست دادن فرزند خود و از دست دادن توانایی بچه دار شدن، و این امر می تواند بسیار مخرب باشد. شما ممکن است در این شرایط نشانه های زیر را تجربه کنید:

غم، ترس از اینكه نقش شما در زندگی فعلی چه خواهد بود، انطباق با كارهایی كه باید هر روز انجام دهید،‌ چگونه خودتان را قضاوت می كنید و چگونگی عملكرد ازدواجتان.

اگرچه ممكن است شما فرزندانتان  را به مستقل شدن تشویق می كنید، اما رها كردن می تواند بسیار دردناك باشد. بسیار سخت است ناگهان در خانه فرزندی نباشد كه نیاز به مراقبت شما داشته باشد. ممكن است دائم نگران امنیت فرزند خود شوید. ممكن است با این موضوع دچار مشكل شوید مخصوصا اگر فرزندتان زودتر یا دیرتر از شما تصمیم به ترك خانه گرفته باشد.

با این حال، مطالعات اخیر نشان می دهد که سندرم آشیانه خالی همچنین می توانید پدر و مادر با مزایای بسیاری را فراهم کند. هنگامی که آخرین فرزند خانه را ترک می کند، پدر و مادر یک فرصت جدید برای ارتباط مجدد با یکدیگر  و بهبود کیفیت ازدواج خود و انجام كارهای مورد علاقه ای كه قبلاً فرصت انجام آن را نداشته اند،‌ باشد.

نكاتی برای مقابله با سندرم آشیانه خالی

قبول زمان بندی: مقایسه نكردن جدول زمانی فرزندتان با تجربه شخصی خود. در عوض تمركزتان را بر روی این موضوع بگذارید كه  چگونه می توانید به فرزند خود كمك كنید تا خانه را با موفقیت ترك كند.

در تماس باشید: شما می توانید همچنان به فرزند خود نزدیك باشید حتی اگر جدا از هم زندگی می كنید. برای ارتباط منظم تلاش كنید  مثلا یكدیگر را ملاقات كنید، تلفنی با هم صحبت كنید، به یكدیگر ایمیل بزنید و …

جستجوی حمایت اجتماعی: اگر از سر گذراندن این موضوع برای شما دشوار است پس از حمایت دوستان نزدیك و خانواده خود بهره  ببرید. احساسات خود را به اشتراك بگذارید. و اگر احساس افسردگی می كنید با پزشك یا مشاور خود مشورت كنید.

مثبت باشید: وقتی كه آخرین فرزندتان خانه را ترك كرد وقت و زمان بیشتری را به زندگی زناشویی و علائق شخصی خود بپردازید، ‌این  كارها به شما كمك می كنند تا زودتر با این تغییر سازگار شوید.

گاهی  اگر غم و اندوه طولانی مدت شود  تبدیل به افسردگی خواهد شد. از دست دادن نقش به عنوان پدر و مادر باعث می شود پدر و مادر به بقیه عمر خود تمرکز کنند. اگر ترك خانه فرزندان برای پدر و مادر بسیار دردناك باشد آنها می توانند از مشاوره و روان درمانی برای انطباق زودتر با این مسئله بهره ببرند.


parkinson.jpg
آبان ۱۲, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

پارکینسون

 

طبقه بندی درمانی

 

لوودوپا برای درمان پارکینسون مورد استفاده قرار می گیرد.
بیماری پارکینسون با کاهش سطح دوپامین در مغز ارتباط دارد. لوودوپا به دوپامین داخل بدن وارد می شود و بنابراین سطح این مواد شیمیایی را افزایش می دهد.
لوودوپا برای درمان سختی عضلات (خشکی عضلات)، لرزش (رعشه)، اسپاسم ها و ضعف کنترل عضلانی بیماری پارکینسون به کار برده می شود.
علاوه بر این، لوودوپا برای درمان همان شرایط عضلانی مشابه، هنگامی که آنها به وسیله داروهایی مانند لکروپرومازین، فنلازین، پرفنازین و دیگر داورها ایجاد می شوند.

راهنمایی های کلی

اگر شما مهارکننده های مونوآمین اکسیداز ( MAO ) مانند: ایزوکربوکسازید، ترانیل سیپرومین، فنالازین، سلژیلین را در طی ۱۴ روز اخیر مصرف می کرده اید، لوودوپا را مصرف نکنید.
اگر شما شرایط زیر را دارید، بدون اطلاع به پزشک خود لوودوپا را مصرف نکنید.
گلوکوم زاویه باریک (گلوکوم زاویه بسته)
سابقه وجود ملانوم (یک نوع سرطان پوست)
اگر شما شرایط زیر را دارید، قبل از مصرف این دارو به پزشک خود اطلاع دهید.
هر نوع بیماری قلبی شامل فشار خون بالا، تصلب شرایین (سخت شدگی شرایین)، سابقه حمله قلبی، ضربان قلب نامنظم.
بیماری های تنفسی مانند: آسم، بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD )
بیماری کلیوی و یا کبدی
بیماری غدد درون ریز
زخم معده یا روده
گلوکوم زاویه پهن
افسردگی و دیگر اختلالات روانپزشکی
اگر شما هرکدام از شرایط بالا را داشتید، ممکن است به مراقبت های ویژه در طول درمان نیاز داشته باشید و یا ممکن است به مقداری که با شرایط شما سازگار است احتیاج داشته باشید.

مصرف در دوران بارداری

لوودوپا جزء گروه C است. مشخص نیست که آیا این دارو به جنین آسیب می رساند یا خیر. اگر شما باردارید یا در طول درمان قصد دارید باردار شوید حتما با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف در دوران شیردهی

مشخص نیست که این دارو به کودک شیرخوار آسیب می رساند یا خیر. اگر شما به کودک خود شیر می دهید، بدون مشورت با پزشک خود این دارو را مصرف نکنید.

راهنمای مصرف

از مصرف این دارو در موارد مشابه و یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری نمایید.
این دارو را کاملا طبق دستور پزشک مصرف کنید.
اگر شما دستورالعمل این دارو را نمی دانستید، از پرستار، داروساز یا پزشک خود بپرسید.
هر دوز را با لیوانی پر از آب مصرف کنید.
لوودوپا معمولا چندین بار در روز همراه با غذا مصرف می شود.
مهم است که لوودوپا را به طور منظم مصرف کنید تا بهبودی را به دست آورید.
بدون هماهنگی با پزشک خود مصرف این دارو را متوقف نکنید.
شما ممکن است در طول درمان با لوودوپا به آزمایش خون و یا دیگر ارزیابی های پزشکی نیاز داشته باشید.
لوودوپا را به دور از رطوبت و گرما نگهداری کنید.

فراموش کردن دوز مصرفی

در صورتی که یک نوبت از مصرف دارو را فراموش کردید، به محض به یاد آوردن آن را میل کنید، ولی اگر تقریبا زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد فقط آن نوبت را مصرف کنید و از دو برابر کردن آن خودداری کنید.

مسمومیت با دوزهای بیش از اندازه

در صورت مصرف اتفاقی دوزهای بیش از مقدار تجویز شده، فورا کمک پزشکی را دریافت نمایید.
تهوع، استفراغ، اسهال، ضعف، غش، گیجی، توهمات، گرفتگی عضلانی از نشانه های مصرف دوزهای بیش از اندازه است.

عوارض جانبی

اگر شما هریک از عوارض زیر را داشتید، مصرف لوودوپا را متوقف کنید و فورا کمک پزشکی را دریافت نمایید.
واکنش های آلرژیک (مشکلات تنفسی، گرفتگی گلو، تورم صورت، لبها، زبان، گلو).
حرکات غیرقابل کنترل قسمتی از بدن

صرع

تداوم تهوع، استفراغ، اسهال
ضربان قلب نامنظم
تغییرات غیرعادی در خلق و رفتار
افسردگی و افکار خودکشی
خفیف: اگر شما هرکدام از عوارض زیر را داشتید، مصرف دارو را ادامه دهید و با پزشک خود در این باره صحبت کنید.
استفراغ و تهوع خفیف
کاهش اشتها
یبوست، خشکی دهان، تاری دید
لرزش دست
گرفتگی عضلانی
سرگیجه یا خواب آلودگی
بیخوابی، گیجی یا کابوس
بیقراری، اضطراب
خستگی

تداخلات دارویی

اگر شما مهارکننده های مونوآمین اکسیداز (MAO) مانند: ایزوکربوکسازید، ترانیل سیپرومین، سلژیلین، فنالازین را در طی ۲ هفته اخیر مصرف می کرده اید، لوودوپا را مصرف نکنید.
اگر شما هر کدام از داروهای زیر را مصرف می کنید به پزشک خود اطلاع دهید.
آنتی اسیدها
داروهای فشار خون بالا
داروهایی که برای درمان صرع استفاده می کنید.
پاپاورین
ویتامین B6 یا پیریدوکسین
داروهای ضدافسردگی مانند: آمی تریپ تیلین، داکسپین، نوروتریپ تیلین، آموکساپین
لوودوپا ممکن است با آزمایش های ادرار دیابت برای قند و کتون ها (Ketones) تداخل پیدا کند. اگر شما دیابت دارید و تغییرات قابل ملاحظه ای در نتایج آزمایش های ادرار خود مشاهده کرده اید، قبل از هر تغییری در داروهای دیابت خود با پزشکتان صحبت کنید. علاوه بر این، داروهای دیگری ممکن است با این دارو تداخل پیدا کنند.
درباره تمام داروهای بی نسخه یا با نسخه و همچنین ویتامین ها و داروهای گیاهی قبل از مصرف لوودوپا با داروساز یا پزشک خود صحبت کنید.


alzhaimer.jpg
شهریور ۱۹, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۱ دقیقه

داروی جدید آلزایمر

محققان شرکت بیوجن، پس از آزمایش داروی “آدوکانوماب” بر روی ۱۶۵ بیمار مبتلا به آلزایمر به مدت یکسال به این نتیجه رسیدند که این دارو نه فقط برای این افراد مضر نبوده بلکه زوال حافظه را متوقف کرده است.

با این حال چهل نفر از کسانی که در این کارآزمایی شرکت کرده بودند به دلیل عوارض جانبی مثل سردرد از ادامه کارآزمایی خودداری کردند.

هر چند نتایج اولیه امیدوارکننده بود اما برای اطمینان از سودمندی و بی ضرر بودن دارو به تحقیقات بسیار بیشتر و گسترده‌تری نیاز است.

از این رو محققان بیوجن در مرحله بعدی قصد دارند کارآزمایی خود را روی بیش از ۲۷۰۰ بیماری که در مراحل اولیه هستند، در آمریکا، اروپا و آسیا انجام دهند.

در آلزایمر نوعی پروتئین به نام آمیلوئید – بتا در مغز رسوب می‌کند و باعث تخریب سلول‌های عصبی می‌شود از این رو پیشگیری از ایجاد این رسوبات آمیلوئید، هدف اصلی محققانی است که به دنبال داروی آلزایمر هستند.

با این حال جستجوی داروی آلزایمر تا به حال ناامیدکننده بوده، آخرین دارویی که برای درمان آلزایمر مجوز گرفته ده سال پیش ساخته شده است.

در حال حاضر داروهای موجود در بازار مستقیما بر روند بیماری تاثیری نمی‌گذارند بنابراین دارویی که با زدودن آمیلوئید، واقعا سیر بیماری را کُند کند، تحول بسیار قابل توجهی است.”

جان هاردی پروفسور علوم اعصاب در دانشگاه UCL می‌گوید: “این یافته‌های جدید بسیار وسوسه‌انگیزند اما هنوز قطعی نیستند.”


خرداد ۱۴, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

خطر پذیری افراد پیر

در تحقیقی که در مجله Current Biology منتشر شده، نشان داده شده است که افراد مسن تر در قمار کردن کمتر احتمال دارد برای جمع آوری امتیاز در یک بازی موبایلی خطر کنند. ولی انتخاب های آنها برای از دست دادن امتیاز هیچ فرقی با افراد جوان تر نداشت. این عقیده، قبلا هم وجود داشت که افراد مسن تر قدرت ریسک پایین تری دارند ولی در این تحقیق دقیقا اینکه قدرت ریسک چه انتخاب هایی پایین می آید مشخص شده است.

کاهش قدرت ریسک در افراد مسن تر همزمان با کاهش سطح دوپامین در بدن اتفاق می افتد. در هر دهه از زندگی ۱۰ درصد دوپامین بدن کاهش پیدا می کند.

دوپامین ماده شیمیایی در بدن است که پیش بینی میکند چه اعمالی منجر به گرفتن پاداش می شود. محققین قبلا کشف کرده اند که شرکت کنندگان در قمار پس از مصرف مواد مخدر که سطح دوپامین بدن را افزایش می دهد، برای کسب پول انتخاب های خطرناک تری می کردند.

دکتر راب روتلج، توضیح می دهد که کاهش سطح دوپامین در طول سن توجیح کننده این موضوع است که چرا با افزایش سن قدرت ریسک پذیری کاهش می یابد.

شرکت کنندگان این آزمایش ۲۵۱۸۹ نفر با سن ۱۸ تا ۶۹ سال بودند که در تلفن همراه، بازی تحت عنوان “بازی بزرگ ذهن” را انجام داده بودند. در این بازی شرکت کنندگان با ۵۰۰ امتیاز بازی را آغاز می کنند و در سی مرحله باید برای جمع آوری امتیاز انتخاب هایی کنند که احتمال درست و غلط آنها ۵۰/۵۰ است.

این بازی ۳ نوع مراحل داشت. ۱- مرحله ای که شرکت کننده با انتخاب یک گزینه امتیاز می برد یا اینکه تغییری نمیکرد ۲- مراحلی که در آن شرکت کننده با انتخاب خود امتیاز از دست می داد و یا تغییری نمی کرد. ۳- مرحله سوم مرحله مختلط بود که در آن شانس بردن و باختن و بدون تغییر وجود داشت.

به طور میانگین شرکت کنندگان همه سنین در مرحله از دست دادن امتیاز ۵۶ درصد خطر کردند و در مرحله مختلط ۶۷ درصد خطر کردند. ولی در مراحل کسب امتیاز، افراد ۱۸ تا ۲۴ سال ، ۷۲ درصد خطر کردند ولی افراد ۶۰ تا ۶۹ سال ۶۴ درصد خطر کردند.

از دست دادن دوپامین توضیح می دهد که چرا افراد مسن تر کمتر جذب پاداش های بالقوه می شوند. دکتر روتلج می گوید: انتخاب های مربوط به ضرر و زیان در این تحقیق تغییری نکرد و شاید این به دلیل مداخله سیستم های مختلف مغزی در این امر باشد.

دکتر رالیزا، از تیم سلامت روان و علوم اعصاب به کاربرد خوب تکنولوژی در این تحقیق اشاره کرده است و می گوید. این یک نمونه عالی از استفاده تکنولوژی در کشف کارکرد مغز است.

منبع تحقیق:

Robb B. Rutledge et al. Risk Taking for Potential Reward Decreases across the Lifespan. Current Biology, June 2016 DOI:10.1016/j.cub.2016.05.017

تاریخ انتشار:

۲ جون ۲۰۱۶

تهیه شده در مجله سلامت روان اکسیر

نویسنده: حمید احدی

 


خرداد ۱۴, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

احساس پیری

این که چگونه احساس می کنید مهم است. تحقیقات قبلی این موضوع را نشان داده اند که اگر شما خود را در رفاه بدانید این موضوع می تواند سلامتی جسمی شما را نیز پیش بینی کند. یانیک استفان نویسنده این تحقیق می گوید در این تحقیق بیش از ۱۰ هزار بزرگسال آمریکایی شرکت کردند.

درست است که تحقیقات قبلی بین افزایش سن و بیماری های جسمی رابطه پیدا کرده اند. این تحقیق برای اولین بار به دنبال این موضوع بود که آیا احساس پیر شدن نیز با بیماری های جسمی در ارتباط بوده است یا خیر؟ استفان و نویسندگان دیگر این تحقیق از دانشگاه فلوریدا، داده های حاصل از سه مطالعه طولی را که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۳ از افراد ۲۴ تا ۱۰۲ سال جمع آوری شده بود را تجزیه و تحلیل کردند. آنها گزارش کردند افرادی که خود را از سن واقعی خود پیرتر می پنداشتند با احتمال ۱۰ تا ۲۵ درصد بیشتر از بقیه افراد ۲ تا ۱۰ سال آینده را در بیمارستان بستری می شدند. در این تحقیق سایر عوامل همچون سن، جنس، نژاد و تحصیلات کنترل شده بود و بر روی سه نمونه موازی تکرار شده است.

ساتین در این رابطه گفت: تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که داشتن علائم افسردگی بیشتر ارتباط بین احساس پیری و بستری شدن را توضیح می دهد. احساس پیری با ضعف جسمی و روانی مرتبط است، و همچنین شدت این ضعف فیزیولوژیک با بستری شدن در طول زمان افزایش پیدا می کند.

در این تحقیق از شرکت کنندگان هر نمونه در ابتدا، سن ذهنی آنها با سوال اینکه احساس می کنند سن آنها جدا از سن تقویمی چقدر است، ثبت شد. همچنین محققیت تاریخچه سلامت جسمی شرکت کنندگان را نیز ثبت کردند (به عنوان مثال، غشار خون، سرطان، دیابت، سکته مغزی و…). همچنین شرکت کنندگان پرسش نامه سنجش افسردگی را نیز پاسخ دادند. در طول بررسی شرکت کنندگان بستری شدن های خود را گزارش می کردند.

علاوه بر این افرادی که سن خود را بیشتر تخمین زده بودند، به احتمال بیشتری دچار کم تحرکی و کاهش توانایی های شناختی شدند.

به طور کلی در این مطالعه، سن ذهنی با سلامت جسمی و شناختی در ارتباط است. و می توان از این موضوع به عنوان ابزاری برای شناساسی این افراد و ایجاد برنامه ریزی دقیق برای کاهش این احساس پیری اقدام کرد. برنامه هایی برای ورزش، و دیگر فعالیت ها برای کاهش این احساس و احساس افسردگی.

 

منبع تحقیق:

Yannick Stephan, Angelina R. Sutin, Antonio Terracciano. Feeling Older and Risk of Hospitalization: Evidence From Three Longitudinal Cohorts.. Health Psychology, ۲۰۱۶; DOI: ۱۰.۱۰۳۷/hea0000335

تاریخ انتشار:

۱۱ فوریه ۲۰۱۶

تهیه شده در مجله سلامت روان اکسیر

نویسنده: حمید احدی


خرداد ۴, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

آلزایمر

لارس فورسبرگ نویسنده مسئول این تحقیق و استاد دانشگاه اوپسالا سوئد می گوید: بیشتر تحقیقات جدید بر مبنا و علت ژنتیکی اختلالات تمرکز کرده اند. جان دومانسکی از محققین این تحقیق نیز میگوید با استفاده از ابزار های تجزیه و تحلیل تغییرات ژنی که بر اثر افزایش سن اتفاق می افتند، می توان برخی بیماری ها از جمله سرطان و آلزایمر را توضیح داد.

تحقیقات نشان داده اند که یکی از این تغییرات کاهش و کسری کروموزوم y در خون مردان است. از دست دادن این کروموزوم در ۱۷ درصد مردان اتفاق می افتدو این درصد در مردانی که سیگار می کشند بیشتر است. این تحقیق بیان میکند که کسری کروموزوم y یک عامل مهم برای سرطان می باشد. و می تواند برای پیش بینی اختلالات دیگر از جمله آلزایمر نیز مورد استفاده قرار گیرد. چرا از دست دادن کروموزوم y عامل خطرناکی است معلوم نیست ولی محققان اعتقاد دارند که علت این امر کاهش توانایی دستگاه ایمنی بدن است.

محققان بیش از ۳۰۰۰ مرد را از نظر تغییرات ژنتیکی بررسی کردند و مشخص شد که بین کسری کروموزوم وای و ابتلا به آلزایمر در سنین بعدی ارتباط وجود دارد. در این تحقیق مردان تحت بررسی بلند مدت قرار گرفتند و در سراسر تحقیق افرادی که کسری بیشتری در کروموزوم y داشتند در سنسن بالاتر درصد بیشتری از ابتلا به آلزایمر را نشان می دادند.

فورسبرگ خاطر نشان می کند که از دست دادن کروموزوم y پیش بینی کننده صد در صدی آلزایمر یا سرطان نیست. افرادی نیز بودند که کسری کروموزوم y را نشان داده بودند ولی هیچ علائمی از سرطان یا آلزایمر را حتی در سن ۹۰ سالگی نشان دادند. اما تاثیر کروموزوم وای می تواند دیدی نو در بیماری های مختلف در آینده ایجاد کند .

فورسبرگ و دومانسکی امیدوار هستند تا در آینده نتایج این تحقیق را در رابطه با نمونه های مختلف و بیماری های مختلف دیگر بررسی کنند.

همچنین این تحقیق شاید تبیین کننده این موضوع باشد که چرا زن ها به طور کلی بیش از مردان عمر می کنند!

منبع تحقیق:

Dumanski et al. Mosaic loss of chromosome Y in blood is associated with Alzheimer’s disease. American Journal of Human Genetics, ۲۰۱۶ DOI: 10.1016/j.ajhg.2016.05.014

تاریخ انتشار:

۲۳ می ۲۰۱۶

تهیه شده در مجله سلامت روان اکسیر

نویسنده: حمید احدی


زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

مرکز مشاوره اکسیر با مجوز وزارت بهزیستی

ساعات کاری


۱۰ صبح – ۹ عصر
شنبه- پنجشنبه (غرب)
۱۲ صبح- ۸ عصر
شنبه- پنجشنبه (شرق)
بسته
جمعه
بسته
تعطیلات رسمی

اطلاعات تماس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

۸۸۵۷۱۸۰۰ – ۸۸۰۷۸۵۸۵
۸۸۵۸۱۷۸۶ – ۸۸۰۷۸۸۴۴

شعبه فلکه اول تهرانپارس (کیمیای زندگی)

۷۶۷۱۰۸۲۳ – ۷۷۸۸۲۸۱۷
۷۶۷۱۰۸۱۹


اینستاگرام مرکز مشاوره اکسیر پینترست مرکز مشاوره اکسیر تلگرام مرکز مشاوره اکسیر مرکز مشاوره اکسیر در ویز

آدرس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

شهرک غرب ،بلوار دادمان ، خیابان فلامک شمالی ، کوچه حیدریان پلاک ۱۸

شعبه فلکه اول تهرانپارس (کیمیای زندگی)

فلکه اول تهران پارس ، خیابان امیری طائمه(۱۴۲ غربی) پلاک ۱۲ واحد ۱




تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرکز مشاوره اکسیر می باشد . هرگونه کپی برداری از این سایت پیگرد قانونی دارد .




Call Now Button