اختلال یادگیری به کاربرد زبان بیانی و نوشتاری مربوط می‌شود و می‌تواند به‌صورت ناتوانی کامل در شنیدن، فکر کردن، صحبت کردن، خواندن، هجی کردن و محاسبات ریاضی بروز کند. البته این دانش‌ آموزان مشکل جسمی ندارند، به لحاظ سطح هوش معمولی هستند و حتی ممکن است از هوش بالایی نیز برخوردار باشند، ولی از مشکلات یادگیری در برخی دروس رنج می‌برند. ناتوانی یادگیری را نمی‌توان درمان کرد؛ این یک مسئله مادام العمر است. بااین‌حال، با حمایت و مداخله مناسب، کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری می‌توانند در مدرسه موفق شوند. از نقش خودتان برای کمک به فرزندتان غافل نشوید. شما بهتر از هر کسی او را می‌شناسید، پس برای بررسی انتخاب‌هایی که دارید، کسب اطلاع درباره‌ درمان‌ها و خدمات جدید و همراهی در آموزش فرزندتان پیش‌قدم باشید.

نکاتی برای والدین کودکان مبتلا به اختلال یادگیری

با فرزندتان در خانه کار کنید

پدر و مادر اولین و بهترین معلمان کودکان هستند. به فرزندتان نشان دهید که خواندن می‌تواند سرگرم‌کننده باشد. هر روز با کودکتان مطالعه کنید. به کتابخانه بروید، به کلمات روی بیلبوردهای تبلیغاتی، تابلوهای راهنمایی و رانندگی، برچسب‌های روی مواد غذایی، ایمیل‌ها و نامه‌ها اشاره‌کنید. بازی لغات انجام دهید. با زدن مثالی فرصتی برای خواندن و نوشتن در خانه به کودکتان بدهید.

ارتباط با دیگران

شما تنها نیستید. با پیوستن به والدین و متخصصان دیگر می‌توانید آگاهی خود را در رابطه با اختلالات یادگیری در کودکان افزایش دهید، تصورات غلط متداول را رفع کنید، به ایجاد سیستم‌های آموزشی کمک کنید که بتواند نیازهای کودکان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری را تأمین کند و از شما حمایت کند.

کار با افراد حرفه‌ای و متخصص

متخصصان آموزش‌دیده زیادی وجود دارند که می‌توانند به کودک مبتلا به ناتوانی یادگیری کمک کنند. از معلم فرزندتان یا مشاور مدرسه‌اش اسامی کسانی که می‌توانند به شما کمک کنند را بخواهید. برای دریافت اطلاعات و پیشنهاد‌ها با مراکز و سازمان‌هایی که بر روی اختلالات یادگیری کار می‌کنند تماس بگیرید.

آموزش دادن به کودکان با اختلال یادگیری
کمک گرفتن از افراد متخصص

متخصصانی که می‌توانند به شما کمک کنند

  • شنواسنج: اندازه‌گیری توانایی شنوایی و ارائه خدمات آموزشی، آن‌ها توصیه‌هایی را در مورد وسایل کمک شنوایی (سمعک) ارائه می‌دهند.
  • مشاور آموزشی: ارزیابی‌های آموزشی را انجام می‌دهد؛ با برنامه‌ درسی مدارس آشنا است، اما ممکن است دارای سابقه آموزشی ویژه نیز باشد.
  • درمانگر تربیتی: برنامه‌هایی برای مشکلات یادگیری و رفتاری را طراحی و اجرا می‌کند.
  • متخصص ناتوانی‌های یادگیری: معلمی با مدارک و آموزش‌های خاص، برای ارائه خدمات آموزشی به دانش آموزان مبتلابه ناتوانی‌های یادگیری و معلمان آن‌ها است.
  • متخصص مغز و اعصاب: به دنبال آسیب احتمالی درعملکرد مغز است.
  • کار درمانگر: به بهبود عملکرد حسی و حرکتی کمک می‌کند تا توانایی انجام کارهای روزانه در کودک مبتلابه اختلال یادگیری را افزایش دهد.
  • متخصص اطفال: ارائه خدمات پزشکی به نوزادان، کودکان و نوجوانان؛ به‌طورکلی شامل پرورش حسی، حرکتی و رفتاری است.
  • روان‌پزشک: تشخیص و درمان مشکلات رفتاری و هیجانی شدید و ممکن است دارو نیز تجویز کند.
  • روانشناس (بالینی): ارزیابی روان‌شناختی و ذهنی و درمانی برای رسیدن به سلامت روانی و عاطفی را فراهم می‌کند.
  • روانشناس تربیتی/ مدرسه: ارائه و تفسیر آزمون‌های روانشناسی و تربیتی؛ کمک به مدیریت رفتاری؛ ارائه مشاوره؛ مشاوره با والدین، کارکنان و سازمان‌های اجتماعی.
  • گفتار درمانگر: به کودکان دارای مشکلات زبان و گفتار کمک می‌کند.

نکاتی برای کمک به تکالیف مدرسه

به تکالیف فرزندتان علاقه نشان دهید. درباره موضوعات و کاری که باید انجام شود صحبت کنید. سؤالاتی را بپرسید که نیاز به پاسخ بیش از یک یا دو کلمه دارند. به او کمک کنید تا تکالیفش را قبل از شروع، منظم و سازمان‌دهی کند. زمان ثابت و منظمی را با فرزندتان برای انجام تکالیف مشخص کنید، تهیه یک برنامه منظم از به تعویق انداختن آن جلوگیری می‌کند. مکانی را برای انجام تکالیف کودکتان در نظر بگیرید که نور کافی، آرامش و فضای کافی داشته باشد. کودک خود را تشویق کنید که سؤالات خود را بپرسد و به دنبال پاسخ باشد و زمانی را برای پیدا کردن پاسخ درست در نظر بگیرید. دقت کنید که فرزندتان به دنبال پاسخ بر اساس حقایق و شواهد باشد. مهارت‌های آموخته‌شده در مدرسه را تمرین کنید. تکالیف را به زندگی روزمره خود مرتبط سازید، مثلاً کسر و اندازه‌گیری را در حین آماده‌سازی غذا به او آموزش دهید. سعی کنید برای فرزندتان الگو باشید. در زمانی که او دارد درس می‌خواند شما نیز کتاب یا مجله‌ای مطالعه کنید. فرزندتان را به خاطره گام‌های کوچک و بزرگی که برمی‌دارد تشویق کنید.

به فرزند خود کمک کنید تا کتاب‌خوان بهتری شود

روی رابطه بین حروف و کلمات کارکنید. به بچه‌های کوچک‌تر یاد دهید چگونه چند کلمه ویژه، مانند نام خود، نام حیوانات خانگی، یا شخصیت‌های کارتونی موردعلاقه‌اش یا کلماتی که زیاد می‌بینند مانند خروج یا توقف را هجی کنند، به کودک خود کمک کنید تا درک کند که زبان از صداها، هجاها و کلمات تشکیل ‌یافته است. آواز و کتاب‌های دارای مطالب قافیه‌دار مانند اشعار را برایش بخوانید. با کلمات بازی کنید؛ برای مثال، به کلماتی فکر کنید که با سگ هم‌قافیه می‌شوند و یا با “پ” شروع می‌شوند. صدای حروف را به کودکتان آموزش دهید. حروف و کلمات را بگویید و کلمات احمقانه با فرزندتان بسازید. کلمات جدیدی بیان کنید و کودکتان را تشویق کنید که با صدای بلند هر صدا را هجی کند. به الگوی هجی کردن توجه کنید. به کلماتی که شبیه هم هستند اشاره‌کنید مانند برنده و پرنده.

اگر به عنوان پدر و مادر، هرکدام از علائم اختلال یادگیری را در کودک خود دیده‌اید، حتماً این مشکل را با متخصصان این حوزه و مربیان کودک در میان بگذارید. با اقدامات درمانی اولیه می‌توان به حل مشکلات کودکان در خواندن، نوشتن و سایر مهارت‌ها کمک کرد.


مقاله مرتبط: کمک به کودکان با اختلال یادگیری


منبع: Ldonline