تاثیر بچه

بعد از شور و هیجان ملاقات فرد جدید و گذراندن دوران ماه عسل بسیاری از زوج ها تصمیم به تشکیل خانواده و بچه دار شدن می گیرند. وقتی که فرزند اول به دنیا می آید جشن بزرگی برپا می شود – دو نفر تبدیل به سه نفر شده – اما معمولا اثر کودک بر روی زن و شوهر دست کم گرفته می شود. به طور طبیعی تمرکز مادر، تقریبا در ماه ها و هفته های اول به طور کامل بر روی کودک است، حتی بعد از بزرگتر شدن کودک نیز همین روال ادامه یافته و تمرکز هردو والد مخصوصا مادر بر روی کودک باقی می ماند.

تاثیر بچه بر روابط زن و شوهر

به ناچار زن و شوهر وقت کمتری با یکدیگر می گذرانند و توجه کمتری به رابطه شان می کنند و کم کم رابطه آنها متحمل رنج می شود. این فشار بدلیل وظایفی است که در قبال کودک خود دارند، به طور کلی بچه های کوچک تر بسیار طاقت فرسا هستند  و والدین در اغلب مواقع بسیار خسته می شوند.

بعد از به دنیا آمدن کودک، مادران تمایل کمتری به رابطه جنسی نشان می دهند. ممکن است به این دلیل باشد که آنها می دانند که کودک به محبت بیشتری نسبت به محبتی که به همسر خود ابراز داشته اند، دارد یا بعضی از زنان بعد از زایمان اعتماد به نفسشان -به خاطر تغییراتی که در هیکلشان اتفاق افتاده است- کاهش می یابد.

یکی از خطرات احتمالی این است که پدر احساس می کند که کنار گذاشته شده است. زندگی با بچه بسیار استرس زا شده و توجهات کمتر جنسی از همسر خود دریافت می کند. پدر ممکن است برای جبران این بی مهری، خودش را غرق در کار کرده و در نتیجه همسرش احساس حمایت کمتری دریافت خواهد کرد.

احساس پشتیبانی و حمایت نشدن و نخواستن از سمت طرف مقابل باعث به وجود آمدن مشکلات زیادی می شود. پدر ممکن است نیاز داشته باشد درباره احساسات خود با همسر، دوستان یا مشاور صحبت کند.


مقاله مرتبط: چطور با بچه دار نشدن کنار بیاییم


مدیریت کردن تاثیر بچه

اگر زن و شوهر بتوانند خطرات اشتراک گذاری احساسات بدشان  را بپذیرند، ‌می تواند این موضوع بسیار قدرتمند و تاثیرگذار باشد. در حالت ایده آل، این اشتراک گذاری به صورت سرزنش کردن یکدیگر نیست بلکه هر فرد مسئولیت احساس خود را به عهده می گیرد. و همین طور باید هر دو والد بپذیرند که با به دنیا آمدن کودکشان رابطه آنها نیز تغییر کرده و نوع صمیمیت و تماس فیزیکی آنها تا زمانی که کودکشان بزرگتر شود متفاوت از قبل خواهد بود.

با این وجود مهم است که زن و شوهر تلاشی برای رابطه خود داشته باشند و وقت هایی را به دور از کودک یا کودکانشان با هم بگذرانند، با انجام دادن کارهایی مشترک حداقل هفته ای یک بار و در خارج از خانه. بسیار مهم است که هر چند وقت از محیط خانه دور شوید و وقت هایی را با هم بگذرانید.