پس از اقدام به خودکشی توسط نوجوان، خانواده ممکن است درگیر طیف گسترده‌ای از احساسات شود. متأسفانه افکار خودکشی در میان نوجوانان نسبتاً رایج شده است. براساس گزارش مرکز ملی کنترل بیماری ایالات‌متحده، یک بررسی نشان داد که خودکشی، سومین عامل مرگ‌ومیر در میان جوانان بین ۱۰ تا ۲۴ ساله است. دلایل مختلفی برای تمایل نوجوان به خودکشی وجود دارد که در ادامه گام‌هایی برای کمک به نوجوانی که از لحاظ ذهنی و جسمی اقدام به خودکشی کرده است، آورده شده است.

حمایت خانواده پس از اقدام به خودکشی
اقدام-به-خودکشی-در-نوجوانان

گام‌های کمک به نوجوان پس از اقدام به خودکشی

گام اول: درمان زخم‌های فیزیکی

اولین گام برای کمک به نوجوانی که اقدام به خودکشی کرده این است که سلامت جسمانی فرزندتان را ارزیابی کنید، شاید نیاز باشد فرزندتان را به اورژانس برسانید. هنگامی که مطمئن شدید سلامت جسمانی فرزندتان پایدار است آنگاه زمان آن است که روی درمان ترومای (تجربه‌ای دردناک و ناگهانی و دارای اثرات پایدار) عاطفی او تمرکز کنید.

گام دوم: پشتیبانی مثبت

واکنش‌های احساسی شما نسبت به نوجوانتان که اقدام به خودکشی کرده، ممکن است خشم باشد. همچنین ممکن است احساس کنید که چرا زودتر متوجه نشدید و از این اتفاق جلوگیری نکردید. درحالی‌که این واکنش‌های عاطفی طبیعی هستند، تمرکز بر روی کمک به بهبودی فرزندتان اهمیت بیشتری دارد. هر چند در این موقعیت دشوار است که فرزند خود را سرزنش نکنید. در عوض، بگذارید آن‌ها بدانند که شما برای کمک به آن‌ها در کنارشان هستید. حتماً از یک درمانگر حرفه‌ای برای کمک به خودتان برای مواجه با این احساسات چالش‌برانگیز، کمک بگیرید.

گام سوم: علائم و دلایل اصلی

نوجوانان اغلب با بسیاری از استرس‌ها مانند بزرگ‌سالان مواجه می‌شوند، اما ابزار یا تجربه زندگی کمتری دارند تا آن‌ها را به درستی اداره کنند. نوجوانان همچنین می‌توانند افسردگی و اضطراب را مانند بزرگ‌سالان تجربه کنند. هنگامی که نوجوان شما آماده دریافت درمان پزشکی می‌شود، تمرکز بعدی شما برای کمک به آن‌ها در پیدا کردن خدمات روان‌شناختی است. درمانگر حرفه‌ای به او کمک می‌کند تا دلیل واقعی اقدام به خودکشی‌اش را درمان کند.

گام چهارم: مشارکت

خانواده‌ها نقش مهمی در سلامت روان نوجوانان ایفا می‌کنند. مشارکت شما در جلسات خانواده‌درمانی کمک می‌کند تا باهم کار کنید و نحوه برخورد با افکار خودکشی را یاد بگیرید. همچنین نحوه نظارت بر سلامت روان کودک خود را می‌آموزید، به‌طوری که می‌توانید استراتژی‌های مقابله‌ای که در طول درمانشان آموخته‌اید، پیاده‌سازی کنید.

گام پنجم: ایجاد محیط امن

ممکن است نوجوان دوباره اقدام به خودکشی کند. درمان روان‌شناختی به جلوگیری از این اتفاق کمک می‌کند، ممکن است نیاز به انجام اقدامات اضافی برای محافظت از فرزندتان داشته باشید زیرا آن‌ها در خانه به بهبود خود ادامه می‌دهند. سلاح و مواد تهدیدکننده را از خانه دور کنید. مدیریت دارویی داشته باشید و داروها را دور از دسترس فرزندتان قرار دهید.

گام ششم: انتخاب کنید چه چیزی به دیگران بگویید

در طول درمان، فرزند شما تحت قوانین محرمانه محافظت می‌شود که به شما این کنترل را می‌دهد که چه کسی در مورد خدمات روان‌شناختی که فرزندتان دریافت می‌کند اطلاعات داشته باشد. در مورد اینکه ترجیح می‌دهید به دیگران چه بگویید صحبت کنید؛ در این صورت فرزندتان احساس آرامش بیشتری خواهد داشت و به فعالیت‌های عادی خود برمی‌گردد.

گام هفتم: حمایت از بازگشت آن‌ها به خانه

در طول درمان، مشاوران روی ایجاد استراتژی‌هایی که به آن‌ها کمک می‌کند تا پس از بازگشت به خانه به بازسازی سلامت روانی خود ادامه دهند، کار می‌کنند. بااین‌حال، بازگشت به فعالیت‌های عادی اغلب استرس‌زا است. به فرزندتان کمک کنید تا برنامه‌ای را برای حل این چالش، ایجاد کند.

گام هشتم: نظارت بر عوامل خطر خودکشی آینده

با گذشت زمان، حمایت خانوادگی و درمان حرفه‌ای، نوجوانان قادر به یادگیری نحوه برخورد با افکار خودکشی می‌شوند. بااین‌حال شما باید نظارت کافی بر روی اقدام بعدی احتمالی را داشته باشید. علائم هشداردهنده خودکشی را بشناسید و بلافاصله عمل کنید.

نتیجه‌گیری

پیدا کردن انواع مناسب پشتیبانی برای سلامت نوجوانانتان پس از اقدام به خودکشی ضروری است. هنگامی‌که می‌دانید از لحاظ جسمانی پایداراست، سریعاً درمان حرفه‌ای را آغاز کنید.


مقاله مرتبط: پیشگیری از خودکشی

مقاله مرتبط: خودکشی و پیشگیری از آن


منبع: Drug.Addictionblog