Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینی بزرگ‌سالاختلالات بالینی کودکاناختلالات بالینی نوجواناناعتیادتست های تشخیصیتست های خود شناسیتست های شخصیتتست های عشق و رابطهتست های متفاوتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدسته‌بندی نشدهدیگر تست‌ های روان‌شناسیروان‌شناسی اجتماعیروان‌شناسی پیریروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروان‌شناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروان‌شناسی فردیروان‌شناسی کودکروانشناسی محیطیروان‌شناسی نوجوانروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویزبان بدنشخصیت شناسیعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریکارگاه های روانشناسیگالری عکسگفتاردرمانی کودکانمثبت‌اندیشیمدیریت منابع انسانیمراکز روانشناسی تهرانمشاوره خانواده و بزرگ‌سالمشاوره و روان‌شناسی کودکمشاوره و روان‌شناسی نوجوانموفقیتنقد روانشناسی فیلم سینمایینمونه موفق دکتر فلسفینمونه موفق فرناز رضایینمونه موفق نفیسه مطلقنمونه های موفق اکسیرویدئوهای اکسیر
No more posts

مقالات اکسیر

بیش-فعالی-و-سندرم-ایمپانسر.jpg
اردیبهشت ۲۸, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

بیش فعالی و سندرم ایمپاستر

بین بیش فعالی و سندرم ایمپاسنر ارتباط وجود دارد. سندرم ایمپاستر اصطلاحی است که توسط روانشناسان بالینی دکتر پاوولین کلین و سوزان ایمز در سال ۱۹۷۸ ایجادشده است. این اصطلاح برای توصیف افراد بسیار موفقی است که در به رسمیت شناختن دستاوردهای خود دچار مشکل هستند به کار می‌رود. این افراد با ترس از اینکه دیگران بفهمند که آن‌ها کلاه‌بردار و متقلب هستند، زندگی می‌کنند. البته که آن‌ها کلاه‌بردار نیستند و موفقیت آن‌ها نتیجه مستقیم سخت‌کوشی و تلاششان است.


مقاله مرتبط: عاقبت اختلال بیش فعالی در بزرگسالی


سندرم ایمپاستر

بسیاری از افراد مبتلا به بیش فعالی احساس می‌کنند که ایمپاستر هستند. یکی از دلایل این امر این است که شما کشمکش‌های خود را از عموم پنهان می‌کنید. افرادی، مانند رئیس و همکارانتان، می‌دانند که شما باهوش هستید و نتیجه مناسب را به دست می‌آورید؛ اما شما می‌دانید که باید بیشتر از هر کس دیگری در دفتر کار کنید تا این نتایج را به دست آورید. شما با شب‌بیداری‌ها و فداکاری‌های شخصی، زمان کم‌تری برای خانواده خود می‌گذارید، کار را به‌موقع انجام می‌دهید. تنها همسر و یا اعضای خانواده رنج و تلاش شما را درک می‌کنند. وقتی که بخشی از خود را مخفی نگه می‌دارید، می‌تواند باعث شرمندگی و احساس گناه شود. همچنین باعث ترس در این مورد می‌شود که چه اتفاقی می‌افتد اگر دیگران متوجه خود واقعی شما شوند.

پنج رفتار افراد مبتلا به بیش فعالی و سندرم ایمپاستر

جودیت اس. بک رفتاری را که افراد مبتلا به بیش فعالی و سندرم ایمپاستر انجام می‌دهند را شناسایی کرده‌ است. هیچ‌کدام از این‌ها برایتان آشنا نیست؟

  • شما اعتقاد ندارید که موفقیت شما به کار سخت، هوش و یا خلاقیت شما بستگی دارد. در عوض، احساس می‌کنید که باید به خاطر شانس، اقبال و یا یک عامل تصادفی دیگر باشد.
  • موفقیتتان را جشن نمی‌گیرید. در عوض به کار بعدی که باید انجام دهید نگاه می‌کنید. به‌جای اینکه به کاری که انجام داده‌اید افتخار کنید، فکر می‌کنید: ” بله اما در مورد این‌یکی دو هفته چطور است؟ من باید برای این کار آماده‌باشم”. هیچ‌وقت لذت نمی‌برید که کاری را به‌خوبی انجام داده‌اید.
  • شما زمان و انرژی زیادی را صرف فکر کردن درباره اینکه چه چیزی خوب پیش نرفته است می‌کنید، حتی اگر جزئیات خیلی کوچکی باشد. شما روی موارد منفی انگشت می‌گذارید و درباره موفقیت‌های خود و آنچه خوب انجام داده‌اید فکر نمی‌کنید.
  • شما دستاوردهای خود را یا تحسین‌هایی که برای آن‌ها دریافت می‌کنید را نادیده می‌گیرید. شما باور نمی‌کنید که سزاوار آن هستید و یا احساس می‌کنید که باید بهتر عمل کنید.
  • شما به‌طور مرتب خود را با دیگران مقایسه می‌کنید و این کار همیشه ناخوشایند است. ممکن است فکر کنید که “آن‌ها مجبور نبودند مانند من تا پاسی از شب برای پروژه کار کنند و نتایج بهتری از من به دست آورده‌اند”.

زمانی که افراد مبتلابه بیش فعالی متوجه می‌شوند که نامی برای این احساسشان وجود دارد، احساس آسودگی زیادی خواهند کرد. دانستن اینکه آن‌ها تنها نیستند آرامش‌بخش است.

روش‌های غلبه بر سندرم ایمپاستر

غلبه بر ایمپانسر

در اینجا پیشنهاد‌هایی برای کمک به غلبه بر سندروم ایمپاستر ارائه‌شده است.

توجه به شرم: توجه به شرم بسیار مفید است. به خاطر داشته باشید که اختلال بیش فعالی/ نقص توجه، یک وضعیت عصبی است و بخش‌هایی از خودتان که پنهان کرده‌اید نتیجه مستقیم داشتن اختلال بیش فعالی هستند.

درمان شناختی رفتاری: کار کردن با یک درمانگر شناختی رفتاری مفید است. آن‌ها می‌توانند به شما کمک کنند افکارتان را متعادل سازید. به‌جای تمرکز بر روی موارد منفی، آن‌ها به شما کمک خواهند کرد تا تصویر کامل را ببینید.

ناظر و پیگیر کارهای خود باشید: انجام کارهایی را آغاز کنید که بتوانید از موفقیتی که دارید بهره‌مند شوید. برای مثال، اگر در عرض کم‌تر از دو ساعت یک دوی ماراتون انجام می‌دهید، متوجه شوید که این فقط به خاطر شانس و اقبال نیست. احتمالاً برای مدت ۱۶ هفته، چهار بار در هفته می‌دوید و غذای سالم می‌خورید. کار سخت شما منجر به رکورد عالی‌تان شده است هرچند که ممکن است شانس نیز در آن دخیل بوده باشد مثلاً آب‌وهوا در آن روز خوب بوده است. هنگامی‌که اقدامات خود را پیگیری می‌کنید، می‌بینید که نقش شما در موفقیت شما چگونه بوده است. این به نوبه خود باعث می‌شود به خودتان آسان بگیرید و موفقیت خود را جشن بگیرید. چه بخش‌هایی از زندگی‌تان را قرار است پی گیری کنید؟

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


درمان-اختلال-بیش-فعالی-نقص-توجه.jpg
اردیبهشت ۲۱, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

چگونه می توان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه را درمان کرد؟

درمانی قطعی برای اختلال بیش فعالی/ نقص توجه (ADHD ) وجود ندارد. با این‌ حال، بسیاری از روش‌ های درمانی می‌ توانند علائم ADHD (بیش فعالی، انواع، علائم و تشخیص را در این لینک بشناسید) را تسکین بخشند، و یا به طور قابل توجهی کاهش دهند. در نتیجه عملکرد تحصیلی یا شغلی و روابط با دیگران بهبود پیدا کرده و عزت نفس افزایش می‌ یابد.

یک درمان خاص برای همه افراد، ممکن است اثر بخش نباشد. گزینه‌ های درمان باید توسط متخصص که نیازهای خانواده، بیمار، تاریخچه پزشکی و شخصی فرد را در نظر می‌ گیرد، مورد بررسی قرار گیرد. بعضی از افراد به داروها پاسخ می‌ دهند، بعضی به مداخلات رفتاری و بسیاری از آن‌ ها به ترکیبی از هر دو پاسخ می‌ دهند. مشاوره، آموزش و خدمات حمایتی و پشتیبانی اغلب مفید هستند. به طور معمول، رویکرد چند وجهی برای درمان بهتر عمل می‌ کند.

روش‌ های درمانی اختلال بیش فعالی/ نقص توجه

برای درمان ADHA روش‌ های درمانی از جمله دارو، آموزش والدین، روان درمانی و …. وجود دارد که در ادامه به توضیح آن‌ ها می‌پردازیم…

    – داروها:

یکی از انواع درمان های اختلال بیش فعالی/ نقص توجه دارو درمانی است. داروهای محرک، در کاهش نشانه‌های ADHD مؤثر هستند. محرک‌ هایی که معمولاً برای ADHD استفاده می‌ شود ریتالین، دگزدرین، کنسرتا، متادات، فوکالین و آدرال هستند. برخی افراد، به یکی از این محرک‌ ها بهتر پاسخ می‌ دهند. در حالی که محرک‌ ها معمولاً انتخاب اول داروهایی هستند که برای درمان ADHD استفاده می‌ شوند؛ چندین داروی غیر محرک نیز وجود دارد که ممکن است تجویز شوند. داروهای غیر محرک شامل آتوموکستین، داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ ای و بوپروپیون هستند.

مهم است افرادی که دارو مصرف می‌ کنند، تحت نظر باشند. اثربخشی دارو، عوارض جانبی، دوز و غیره باید توسط روان‌ پزشک بررسی شود.

    – رفتار درمانی:

درست است که اختلال بیش فعالی/ نقص توجه ناشی از عوامل محیطی نیست، اما قطعاً می‌ تواند تحت‌ تأثیر آن‌ ها قرار گیرد. یک محیط آشفته، بدون ساختار و نامنظم، می‌ تواند علائم را بدتر کند. از طرف دیگر، محیطی که ساختاریافته، قابل‌ پیش‌ بینی و انگیزه دهنده است، بسیار کمک کننده است.

بسیاری از افراد مبتلا به ADHD همچنین به یک سیستم پاداش با پیامدهای آشکار برای رفتارها به خوبی پاسخ می‌ دهند. به رفتار مثبت با هدف افزایش وقوع آن‌ ها، پاداش داده می‌ شود. رفتارهای منفی ممکن است پیامدهایی با هدف کاهش آن ها به همراه داشته باشد. به این روش اصلاح رفتار گفته می‌ شود، که اثر خوبی بر روی کودکان و بزرگسالان دارد.

    – آموزش والدین:

اختلال بیش فعالی/ نقص توجه

اختلال بیش فعالی/ نقص توجه می‌ تواند طاقت فرسا باشد. والدینی که با ADHD سروکار دارند می‌ توانند از آموزش‌ های لازم بهره‌ مند شوند. این آموزش، به والدین ابزار و تکنیک‌ های مدیریت مشکلات رفتاری در خانه را آموزش می‌ دهد. همین‌ طور در طی آموزش والدین، پدر و مادرها از حمایت و تائید این که در مسیر درست گام بر می‌ دارند، بهره‌ مند می‌ شوند.

    – آموزش مهارت‌ های اجتماعی:

تمرکز آموزش مهارت‌ های اجتماعی به فرد مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه، برای یادگیری رفتارهای مناسب و راه‌ های برقراری ارتباط با دیگران است. هدف آموزش مهارت‌ های اجتماعی به فرد مبتلا به ADHD و روش‌ های اساسی برای ارتباطات روزانه است.

    – مشاوره یا روان‌ درمانی:

مشاوره و یا روان‌ درمانی، برای فرد مبتلا به ADHD، فضایی برای پردازش احساسات و ایجاد استراتژی‌ هایی برای مقابله با اثرات اختلال بیش فعالی/ نقص توجه را فراهم می‌ کند. ADHD اغلب منجر به از بین رفتن دوستی‌ ها، روابط ضعیف و عزت‌ نفس پایین می‌ شود.

    – مربی‌ گری:

مربی ADHD با مراجع خود مشارکت می‌ کند تا ساختار و سازمان‌ دهی روزانه را ایجاد کند؛ در حالی‌ که حتی اگر موانعی ایجاد شود، تمرکز بر حمایت و تشویق برای تعیین اهداف و پاداش را حفظ می‌ کند.

    – گروه درمانی:

افرادی که عزیزانی دارند که مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه هستند و همچنین خود افراد مبتلا به ADHD، قدرت، آموزش و تشویق را در گروه‌ های پشتیبانی پیدا خواهند کرد. اشتراک‌ گذاری با افرادی که در شرایط مشابه قرار دارند، می‌ تواند یک عامل تقویت فوق‌ العاده باشد.

اگر فرد به رویکرد چند وجهی درمان پاسخ ندهد، تشخیص اصلی ADHD باید مورد بررسی قرار گیرد. شرایطی که ممکن است به فقدان بهبود کمک کند نیز باید مجدداً ارزیابی شود. انطباق فرد، خانواده و مدرسه با روش درمان نیز باید مورد بررسی قرار گیرد…

 

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


رابطه-بیش-فعالی-و-سیگار.jpg
اردیبهشت ۱۱, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

در این مقاله از اکسیر سعی داریم از رابطه بیش فعالی و کشیدن سیگار بیشتر با شما عزیزان صحبت کنیم…

رابطه بیش فعالی و کشیدن سیگار

نوجوانان و بزرگ‌سالان مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه (ADHD) بیشتر از همسالان خود که مبتلا به این اختلال نیستند، احتمال دارد سیگار بکشند و وابسته به نیکوتین شوند. آن‌ها احتمالاً سیگار کشیدن را از سنین پایین شروع می‌کنند و در مقایسه با جمعیت عمومی، ترک موفقیت‌آمیز سیگار برای آن‌ها سخت‌تر است. بدیهی است که سیگار کشیدن یکی از نگرانی‌های سلامتی است زیرا استفاده منظم از سیگار پیامدهای سلامتی منفی به بار می‌آورد. علاوه براین، برای بسیاری از مردم، استفاده از سیگار می‌تواند دروازه‌ای برای مصرف مواد مخدر باشد.


مقاله مرتبط : نوجوانان بیش فعال/ نقص توجه


افراد مبتلا به بیش فعالی/نقص توجه به دلایل مختلفی ممکن است به سمت مصرف تنباکو و سیگار بروند. ژنتیک می‌تواند نقش بزرگی بازی کند. اختلال بیش فعالی و کشیدن سیگار ارثی هستند. مطالعات، تعدادی از نشانگرهای ژنتیکی مشابه مرتبط با ADHD و سیگار کشیدن را شناسایی کرده‌اند. این یافته‌ها حاکی از آن هستند که عوامل عصب زیست‌شناختی مشترکی وجود دارند که ممکن است در ایجاد اختلال و خطر ابتلا به مصرف دخانیات نقش داشته باشند.

عوامل عصب زیست‌شناختی و اجتماعی

مطالعاتی که رابطه بین ژن‌ها، سیگار کشیدن و ADHD را مورد بررسی قرار داده‌اند، نشان داده است که علائم ADHD در تعامل با ژن‌هایی است که باعث افزایش خطر ابتلا به سیگار می‌شوند. علاوه بر این، در معرض سیگار قرار گرفتن در رحم مادر ممکن است اثری بر روی ژن‌هایی بگذارد که شانس ابتلا به این اختلال را افزایش می‌دهد.

اگر چه ما به طور کامل تمام مکانیسم‌های مربوطه را نمی‌توانیم درک کنیم، به نظر می‌رسد که هر دو عوامل عصب زیست شناختی و رفتاری به میزان بالای سیگار کشیدن در نوجوانان و بزرگ‌سالان مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه کمک می‌کنند. تأثیرات اجتماعی از قبیل سیگار کشیدن اعضای خانواده یا همسالان نیز خطر کشیدن سیگار را افزایش می‌دهد. مشکلات کنترل تکانه ممکن است توضیح بدهد که چرا نوجوانان و بزرگ‌سالان مبتلا به این اختلال احتمال بیشتری دارد که درگیر مصرف سیگار شوند. اختلال ADHD، آینده‌نگری و در نظر گرفتن پیامدهای منفی کاری که در حال حاضر انجام می‌دهیم را، دشوار می‌کند.

بیش فعالی و کشیدن سیگار

نیکوتین و خود درمانی

نیکوتین به عنوان محرک سیستم اعصاب مرکزی شناخته شده است و به نظر می‌رسد در مغز به شیوه‌ای مشابه با داروهای محرک، متیل فنیدات و دکستروآمفتامین که بیشتر برای درمان ADHD استفاده می‌شود، عمل می‌کند. برای برخی افراد نیکوتین (ماده اولیه اعتیادآور در تنباکو) در سیگار ممکن است به عنوان نوعی خود درمانی برای درمان علائم بیش فعالی/ نقص توجه عمل کند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که نیکوتین می‌تواند توجه را بهبود بخشد.

دکتر اسکات کالینز، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه دوک و مدیر برنامه ADHD دوک می‌نویسد:

“نیکوتین تأثیرات مثبتی بر طیف وسیعی از فرآیندهایی دارد که در افراد مبتلا به این اختلال مختل شده است، از جمله بر روی توجه، کنترل بازدارنده و حافظه کاری مؤثر است.”

به این ترتیب، مطرح شده است که کسانی که مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه هستند به دلیل اثرات سودمند نیکوتین در دامنه فرایندهای شناختی، در معرض خطر سیگار کشیدن هستند.

این امکان وجود دارد که نیکوتین به افراد سیگاری مبتلا به ADHD کمک می‌کند که سطح پایین توجه، تمرکز و انگیختگی را جبران کنند. تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است تا به طور کامل اثر نیکوتین بر علائم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه درک شود و این که چگونه ممکن است خطر سیگار کشیدن در نوجوانان و بزرگ‌سالان مبتلا به این اختلال افزایش یابد.

کاهش خطر ابتلا به سیگار کشیدن

می‌دانیم که تعداد افراد سیگاری مبتلا به ADHD به میزان قابل توجهی بیشتر از تعداد افرادی هستند که مبتلا به این اختلال نیستند. همچنین گمان می‌رود سیگار کشیدن برای افراد مبتلا به ADHD نوعی خود درمانی برای کاهش علائم این اختلال است؛ بنابراین ممکن است شناسایی و درمان زودهنگام این اختلال از شروع استعمال دخانیات جلوگیری کند.

یک مطالعه منتشر شده در مجله “پزشکی کودکان” نشان می‌دهد که درمان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه ممکن است در کاهش خطر ابتلا به سیگار کشیدن در نوجوانان مبتلا به ADHD کمک کند. محققان در بیمارستان عمومی ماساچوست و دانشکده پزشکی هاروارد، یک آزمایش بالینی دو ساله به منظور پیشگیری از سیگار کشیدن در نوجوانان انجام دادند. محققان اظهار داشتند:

“یافته‌های این مطالعه موردی نشان می‌دهد که درمان با محرک‌ها ممکن است در کاهش خطر مصرف دخانیات در نوجوانان با اختلال ADHD، نقش داشته باشد.”

اگر این یافته‌ها تأیید شود، این نتایج، تأثیرات مثبت بالینی بر سلامت عمومی خواهد داشت.

تحقیقات دیگری برای کمک به شناخت بهتر ارتباط بین بیش فعالی و کشیدن سیگار ضروری است تا بتوانیم راهکارهای پیشگیری و درمان مؤثرتر، به ویژه برنامه‌های پیشگیری هدفمند برای جوانان مبتلا به این اختلال، ایجاد کنیم.

منبع: verywellmind

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


بیش-فعالی-و-زنان.jpg
اردیبهشت ۹, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

بیش فعالی و زنان

زنان دارای اختلال بیش فعالی در هنگام درمان با چالش مواجه هستند. هورمون‌ها، نوسانات طبیعی هورمون‌ها هم ماهانه و هم از طریق فازها و دوره‌های مختلف زندگی، می‌تواند علائم اختلال بیش ‌فعالی/ نقص توجه را افزایش دهد. بااین‌حال، زمانی که شما درک می‌کنید چه اتفاقی در حال رخ دادن است، احساس قدرت و آزادی عمل پیدا کرده و به دنبال بهترین درمان برای اختلال بیش فعالی/ نقص توجه خود خواهید بود.

ADHD و زنان

بیش فعالی تحت تأثیر هورمون‌ها قرار می‌گیرد. استروژن یکی از هورمون‌های اصلی است که مسئول تنظیم سیستم تولیدمثل زنان است. استروژن همچنین در عملکردهای شناختی از طریق تغییر دادن انتقال‌دهنده‌های عصبی سروتونین، دوپامین و نور اپی نفرین نقش دارد. این انتقال‌دهنده‌های عصبی به توجه، تمرکز، خلق و حافظه کمک می‌کنند. میزان استروژن در دو هفته آخر قاعدگی، قبل از یائسگی و دوران یائسگی بسیار متغیر است. زمانی که سطح استروژن پایین است، ممکن است احساس تحریک‌پذیری، بدخلقی، افسردگی، مشکلات خواب، اضطراب، مشکل در تمرکز، تفکر گنگ و مبهم، فراموشی و مشکلات حافظه، خستگی و از دست دادن انرژی و گرگرفتگی را تجربه کنید. زنان مبتلا به بیش فعالی/ نقص توجه به سطوح کم استروژن حساس هستند و خود ADHD با اختلال در سیستم‌های انتقال‌دهنده عصبی در مغز مرتبط است.

هورمون‌ها و تحریک‌کننده‌های ADHD

بیش فعالی با مصرف داروهای محرک کاهش می‌یابد. داروهای محرک که برای درمان ADHD استفاده می‌شود، انتشار انتقال‌دهنده‌های عصبی خاص، به‌خصوص دوپامین و نور اپی نفرین را افزایش می‌دهد. آن‌ها همچنین باعث مسدود شدن یا کاهش سرعت باز جذب مجدد این انتقال‌دهنده‌های عصبی می‌شوند. این به این معنی است که انتقال‌دهنده‌های عصبی بیشتر در سیناپس‌های عصبی باقی می‌مانند و اجازه می‌دهند پیام‌ها در مغز به‌طور مؤثر انتقال داده‌شده و دریافت شوند؛ و در نتیجه، علائم اختلال بیش فعالی/ نقص‌توجه شما کاهش می‌یابد. مطالعات نشان داده‌اند که استروژن ممکن است به اثربخشی داروهای محرک کمک کند. در مقابل، سطوح پایین‌تر استروژن، اغلب با اثربخشی کم‌تر یا پاسخ کم‌تر داروهای محرک مرتبط است. بیایید ببینیم چگونه میزان استروژن در طول زندگی شما تغییر می‌کند.

بلوغ

بیش فعالی در زمان بلوغ

شروع بلوغ نیز با تغییرات در سطوح هورمونی همراه است و بنابراین دختران نوجوان مبتلا به ADHD در اوایل ممکن است مشکلاتی در مدیریت علائم ADHD را تجربه کنند. عجیب نیست که دختران نوسانات خلقی شدید، تحریک‌پذیری و واکنش‌پذیری بیش‌ازحد ازنظر عاطفی را در دوران بلوغ خود تجربه کنند. همچنین در سنین نوجوانی، دختران ممکن است متوجه شوند که داروهای ADHD برای مدیریت علائم بیش فعالی/ نقص توجه مؤثر نیستند. این امر ممکن است به این دلیل باشد که در زمان بلوغ، میزان استروژن و پروژسترون، افزایش پیدا می‌کند. درحالی‌که به نظر می‌رسد استروژن به تأثیر محرک‌ها کمک می‌کند، پروژسترون احتمالاً باعث کاهش اثر آن‌ها می‌شود.


مقاله مرتبط: تأثیر بلوغ و قاعدگی بر بیش فعالی دختران


سندرم پیش از قاعدگی (PMS)

در طول دوره قاعدگی ماهانه، در هر دو سطح استروژن و پروژسترون تغییراتی وجود دارد و میزان پاسخ به داروهای محرک نیز متفاوت است. آگاهی از این تغییرات بسیار مفید است. به‌این‌ترتیب شما و دکتر شما یک تصویر واضح‌تری از الگوهای خاصی که تجربه می‌کنید، داشته و می‌توانید برای ایجاد راهکارهای مقابله‌ای برای به حداقل رساندن تأثیرات منفی تلاش کنید.

دوران بارداری

علائم بیش فعالی بر اساس گزارش بسیاری از زنان کاهش می‌یابد. این امر زمانی است که سطوح استروژن افزایش‌یافته است. بااین‌حال، همه زنان کاهش علائم بیش فعالی/ نقص توجه را تجربه نمی‌کنند. علاوه بر این، پزشکان اغلب به زنان توصیه می‌کنند که مصرف داروهای ADHD را در دوران بارداری متوقف کنند که به این معنی است که بارداری می‌تواند زمان چالش‌برانگیزی باشد چون شما علائم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه را بدون دارو مدیریت می‌کنید.

پس از زایمان

پس از تولد نوزاد، میزان استروژن کاهش می‌یابد و علائم ADHD برمی‌گردند (و یا باقی می‌مانند). افسردگی پس از زایمان چیزی است که می‌تواند برای مادران مبتلابه ADHD که فرزندشان تازه به دنیا آمده است، ظاهر شود، به‌خصوص اگر افسردگی قبل از بارداری با ADHD همراه باشد. فقدان خواب که با یک نوزاد جدید همراه می‌شود و استرس به دلیل اینکه روال جدیدی در زندگی‌تان ایجادشده است، می‌تواند علائم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه را بدتر کند. اگر به فرزندتان شیر می‌دهید، مهم است که قبل از شروع دوباره دارو با پزشکتان مشورت کنید.

قبل از یائسگی و ADHD

دوران قبل از یائسگی اغلب زمانی شروع می‌شود که یک زن در اواخر ۳۰ یا اوایل دهه ۴۰ زندگی‌اش باشد. این مرحله انتقال است که در آن زنان از سن باروری خود خارج می‌شوند و وارد یائسگی می‌شوند. در طول این زمان، سطوح استروژن می‌تواند متغیر باشد. ممکن است متوجه شوید که علائم ADHD بدتر می‌شود. تغییر در میزان مصرف داروهای ADHD می‌تواند کمک‌کننده باشد. همچنین اگر احساس افسردگی یا اضطراب می‌کنید، با پزشک خود صحبت کنید، این شرایط نیز ممکن است در این زمان ظاهر شوند.

یائسگی و ADHD

یائسگی معمولاً بین سنین ۴۵ تا ۵۵ سال (با میانگین سنی ۵۱) رخ می‌دهد. با شروع یائسگی، کاهش قابل‌توجهی در سطوح استروژن برای اغلب زنان وجود دارد. بااین‌حال، بسیاری از زنان می‌گویند که وقتی به دوران یائسگی خود می‌رسند، احساس بهتری نسبت به دوران قبل از یائسگی خود دارند، چراکه میزان استروژن ثابت مانده‌ است.

در طول زندگی خود و تغییرات هورمونی‌تان، با پزشک خود در مورد علائم خود صریح و روراست باشید تا آن‌ها بتوانند تصویری روشن از آنچه در هنگام تجویز دارو تجربه می‌کنید، به دست آورند. دانستن این‌که به‌احتمال‌زیاد تغییراتی در استراتژی‌های درمان در مراحل مختلف زندگی خود خواهید داشت، می‌تواند به شما کمک کند که علائم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه را تحت کنترل بهتری قرار دهید.

منبع: verywellmind


اختلالات-رفتاری-رایج.jpg
اردیبهشت ۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلالات رفتاری رایج در کودکان

اختلالات رفتاری رایج در کودکان فراتر از بدخلقی‌های گاه و بی گاه و نافرمانی است. اختلالات رفتاری در دوران کودکی بسیار جدی هستند. یک کودکی که مبتلا به اختلال رفتاری تشخیص داده شده، مشکلات رفتاری را تا حدی جدی تجربه می‌کند که در عملکرد مدرسه و یا روابط با دوستان و خانواده دچار مشکل می‌شود.

شما والدین گرامی توجه داشته باشید که اگر اختلالات رفتاری درمان نشوند در طول زمان بدتر خواهند شد بنابراین اگر به اختلال رفتاری در کودکتان مشکوک هستید هرچه سریع‌تر به متخصص روانشناس جهت تشخیص و درمان مراجعه کنید.

انواع اختلالات رفتاری کودکان

اختلالات رفتاری در کودکان و نوجوانان انواع مختلفی دارد و گاهی اوقات ممکن است کودکان به بیش از یک اختلال رفتاری مبتلا باشند. شایع‌ترین اختلالات رفتاری در کودکان عبارت‌اند از:

  • اختلال بیش فعالی/ نقص توجه
  • اختلال نافرمانی مقابله‌ای
  • اختلال سلوک

جهت آشنایی بیشتر با اختتلالات رفتاری رایج در سنین مختلف کودکان  و علائم آن‌ها می‌توانید اینجا کلیک کنید.

اختلال بیش فعالی/ نقص توجه ADHD

یکی از شایع‌ترین اختلالات رفتاری در کودکان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه است. اختلال بیش فعالی به طور عمده در سه دسته تکانشی- بیش فعالی، بی توجه و ترکیبی از تکانشی – بیش فعالی و بی توجه قرار می‌گیرند.


مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


علائم شایع ADHD مشکل در تمرکز، مشکل در پردازش اطلاعات با سرعت و دقت، بی‌نظمی، دشواری در دنبال کردن دستورالعمل، صحبت کردن بی‌وقفه، ناتوانی در نشستن، مشکل شرکت در فعالیت‌های آرام و بی‌صدا، بی‌صبری و بی‌قراری، پاسخ‌های نسنجیده یا دادن نظرات نامناسب، انجام کارها بدون در نظر گرفتن عواقب آن می‌باشد.

اگرچه دارو می‌تواند نشانه‌های اختلالات رفتاری را در کودکان کاهش دهد ولی مداخلات والدين در بهبود اختلال در کودکان نقش مؤثری دارد. گاهی کودکان مبتلا به بیش فعالی/ نقص توجه مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌ای نیز هستند.

برای تشخیص بیش فعالی در کودک خود می‌توانید تست آنلاین تشخیص بیش فعالی را تکمیل نمایید.

اختلال نافرمانی مقابله‌ای (ODD)

از جمله اختلالات رفتاری در کودکان، اختلال نافرمانی مقابله‌ای است که با مقاومت مداوم و نافرمانی نسبت به مراجع قدرت مشخص می‌شود.

از جمله علائم این اختلال بحث‌وجدل مکرر با بزرگ‌سالان، ایجاد مزاحمت عمدی برای دیگران، امتناع از پیروی از قوانین، سرزنش دیگران برای اشتباهات، به‌راحتی عصبانی شدن، رفتار کینه‌توزانه می‌باشد.

کودکان مبتلابه ODD علائم را درموقعیت‌های مختلف از جمله خانه، مدرسه، مهمانی و غیره نشان می‌دهند. رفتار آن‌ها معمولاً منجر به اقدامات انضباطی متعدد می‌شود و خیلی سخت با همسالان خود کنار می‌آیند. بدون مداخله، ODD ممکن است به اختلال رفتاری شدید تبدیل شود.


مقاله مرتبط: شناخت و درمان نافرمانی کودکان

مقاله مرتبط: لجبازی کودکان و مدیریت آن


اختلال سلوک

اختلالات رفتاری سلوک شامل یک الگوی تکراری از نقض حقوق دیگران و یا نقض قوانین اجتماعی متناسب با سنشان است. اختلال رفتاری اغلب شامل خشونت فیزیکی نسبت به انسان‌ها یا حیوانات، استفاده از سلاح مانند چوب، چاقو یا اسلحه، سرقت، مجبور کردن کسی به فعالیت جنسی، آتش‌افروزی عمدی، تخریب اموال و خرابکاری، دروغ گفتن برای به دست آوردن کالا یا اجتناب از انجام تعهدات، فرار از خانه، نرفتن به مدرسه تا دیروقت خارج از خانه ماندن با وجود قوانین منع رفت‌وآمد می‌باشد.

کودکانی که اختلال رفتاری سلوک دارند به‌طور موقت از مدرسه اخراج می‌شوند. آن‌ها ممکن است مواد مخدر و الکل مصرف کنند و گاهی نیز نیازمند مداخلات پلیس باشند. نوجوانان با اختلالات رفتاری ممکن است نیازمند مداخلات شدید مانند ماندن در خانه و تحت مراقبت باشند.

درمان اختلالات رفتاری

اختلالات رفتاری کودکان بهتر است با یک تیم کامل از متخصصین درمان شود. روان‌پزشک کودکان می‌تواند با تجویز دارو به بهبود اختلال کمک کند و درمانگران با آموزش مهارت‌های جدید برای مدیریت هیجانات و رفتارها و همچنین آموزش والدین باعث کاهش میزان اختلال در کودکان شوند. ممکن است در شرایطی خدمات تحصیلی ویژه‌ای برای کودکان لازم باشد.

کودکان مبتلا به اختلالات رفتاری و اختلالات عاطفی ممكن است به حمایت در مدرسه، از جمله کلاس‌های ویژه و تخصصی نیاز بیشتری داشته باشند. اختلالات رفتاری می‌توانند ناشی از انواع عوامل ژنتیکی و محیطی باشند.

اگر فکر می‌کنید که کودکتان اختلال رفتاری دارد هرچه سریع‌تر به مرکز مشاوره مراجعه کنید. متخصصین با تجربه در زمینه کودکان و نوجوانان با استفاده از آزمون‌های دقیق کودک شما را ارزیابی کرده و پکیج‌های درمانی مناسب را تجویز می‌کنند. مرکز مشاوره اکسیر با دارا بودن متخصصین با تجربه در زمینه کودکان برای تشخیص درست این اختلالات رفتاری و کنترل و درمان آن در خدمت شما عزیزان هستند.

منبع: verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


نشانه‌های-پنهان-بیش-فعالی.jpg
فروردین ۱۷, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

نشانه های پنهان بیش فعالی

نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی در دختران چیست؟ آیا نشانه های بیش فعالی در دختران با پسران متفاوت است؟ در این مقاله به نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی در دختران که کمتر به آن توجه می‌شود می‌پردازیم.

نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی و نقص توجه

اختلال بیش فعالی/ نقص توجه مدت‌هاست که به عنوان اختلالی که مردان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، تصور شده ‌است (به یک پسر پر انرژی فکر کنید که مشکل نشستن در کلاس دارد). بااین‌حال، با درک اینکه چگونه اختلال بیش فعالی/ نقص توجه می‌تواند با توجه به جنسیت، به شکل متفاوتی بروز کند، دختران بیشتری با این اختلال تشخیص داده خواهند شد. در دختران مبتلا به ADHD خیال‌پردازی و کمرویی شایع‌تر است، درحالی‌که برای پسران مبتلا به ADHD نوع تکانشی- بیش‌فعال یا نوع ترکیبی بیشتر دیده می‌شود.

زندگی با اختلال ADHD تشخیص داده نشده می‌تواند موجب ضعف‌های زیادی ازجمله ناتوانی در نشستن سر کلاس، عزت‌نفس پایین و سرزنش خود بشود. اختلال بیش فعالی/ نقص توجه، حتی می‌تواند سلامت روان در دوران نوجوانی و بزرگ‌سالی را تحت‌ تأثیر قرار دهد. آگاهی از شیوه‌های مختلفی که ADHD می‌تواند در دختران بروز کند، می‌تواند به شما کمک کند بدانید چه زمانی باید برای ارزیابی به متخصص مراجعه کنید.

بسیار آسان‌تر است کودکی که از نظر فیزیکی فعال و جسور است را به عنوان فرد مبتلا به بیش فعالی/ نقص توجه شناسایی کنیم تا فردی که حواس‌پرت و سرد به نظر می‌رسد. علائم و نشانه‌های ADHD در دختران در موارد زیر مشترک است.

برای تشخیص بیش فعالی نقص توجه در فرزندتان می‌توانید اینجا کلیک کنید. 

نشانه‌‌های‌ پنهان بیش فعالی در دختران

جبران بی‌توجهی

یکی از نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی جبران بی توجهی است. علامت ADHD در بسیاری از دختران این است که توجه به کاری که در حال انجام آن هستند بسیار مشکل است. آن‌ها با حوادث خارجی حواسشان پرت می‌شود و یا در دنیای خودشان فرو می‌روند. به عنوان مثال، یک پرنده بیرون از پنجره کلاس می‌تواند توجه آن‌ها از موضوع مهم‌تری (اعلام تاریخ امتحان بعدی) که در اطرافشان در حال اتفاق افتادن است پرت کند.


مقاله مرتبط: علائم و تشخیص بیش فعالی

مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


برای جبران آن، دختر مبتلا به این اختلال می‌تواند روی چیزی که دوست دارد یا خوب است تمرکز بیش‌ازحد داشته باشد. تلاش بیش‌ازحد و تمرکز می‌کند که معلمان و والدین ممکن است احتمال بیش فعالی/ نقص توجه را رد کنند. زمانی که چیزی خسته‌کننده است، تمرکز بیش‌ازحد یک استراتژی مقابله‌ای است تا خود را سرگرم کند. در موارد دیگر، ممکن است احساس نکند که هیچ کنترلی بر آن ندارد.

 

همیشه در حرکت است

اگر یک دختر بیش‌ازاندازه فعال باشد، ممکن است به عنوان دختری که مانند پسرهاست، توصیف شود چون او فعالیت‌های فیزیکی را دوست دارد و به نظر نمی‌رسد که از “چیزهای معمولی” که دختران هم سن او دارند لذت ببرد. ممکن است به روش‌هایی که کم‌تر مشهود باشد این حرکت را داشته باشد، شاید دائماً در حال خط خطی کردن یا حرکت اطراف صندلی خود باشد.

بیش از حد حساس و دارای مشکل در کنترل تکانه

دختری با تکانشگری می‌تواند بیش‌ازحد پرحرف و تکانشگری کلامی داشته باشد، صحبت دیگران را قطع کند و یا موضوعات را دوباره و دوباره در طی مکالمه تغییر دهد. او ممکن است نسنجیده و بدون فکر کلمات را به زبان بیاورد بدون اینکه به تأثیر آن بر روی دیگران فکر کند. برخی از این دختران بیش‌ازحد احساساتی، نازک‌نارنجی و تحریک‌پذیر توصیف می‌شوند.

علائم و نشانه‌‌های پنهان بیش فعالی می‌تواند در هر کودک بسیار متفاوت باشد. ممکن است پسری با تشخیص ADHD داشته باشید اما ممکن است دخترتان که در مدرسه مشکل دارد را مبتلا به این اختلال در نظر نگیرید، چرا که مشکلات دخترتان متفاوت از پسرتان به نظر می‌رسد.

علائم ADHD در دختران معمولاً به عنوان جزئی از شخصیت دخترانه در نظر گرفته می‌شود به همین دلیل است که این علائم اغلب نادیده گرفته می‌شوند.

نشانه‌های بیش فعالی در دختران

عدم تمرکز از جمله نشانه های اختلال بیش فعالی در دختران است.

همه دخترانی که اختلال بیش فعالی/ نقص توجه دارند علائم و نشانه‌های زیر را نشان نخواهند داد و همچنین، داشتن یک یا دو نشانه از آن‌ها برابر با تشخیص این اختلال نیست. بااین‌حال، اگر به نظر می‌رسد که دختر شما چندین نشانه را به طور مداوم نشان می‌دهد، صحبت با یک متخصص با تجربه و حرفه‌ای می‌تواند سودمند باشد.

  • مشکل در حفظ تمرکز دارد و به راحتی حواسش پرت می‌شود.
  • تغییر تمرکز از یک فعالیت به یک فعالیت دیگر
  • آشفته و کثیف (ظاهر وی و فضای فیزیکی اطرافش)
  • فراموش‌کار
  • مشکل در تکمیل وظایف
  • خیال‌بافی و در جهان خود بودن
  • طول می‌کشد تا اطلاعات و دستورالعمل‌ها را پردازش کند؛ به نظر می‌رسد که به شما گوش نمی‌دهد.
  • اشتباهات ناشی از بی‌دقتی و سهل‌انگاری دارد.
  • اغلب تأخیر دارد (مدیریت زمان ضعیف).
  • بسیار پرحرف است (همیشه چیزهای زیادی برای گفتن دارد، اما در گوش دادن خوب نیست).
  • بیش‌فعال (واکنش‌های احساسی اغراق‌آمیز)
  • تکانشگری کلامی دارد، حرف‌های نسنجیده می‌زند و صحبت‌های دیگران را قطع می‌کند.
  • به راحتی ناراحت می‌شود.
  • بسیار حساس به سروصدا، جنس پارچه و احساسات است.
  • بی‌انگیزه به نظر می‌رسد.
  • به نظر نمی‌رسد تلاش کند.
  • خجالتی به نظر می‌رسد.
  • منزوی و در خود فرو رفته به نظر می‌رسد.
  • به‌راحتی گریه می‌کند.

اگر اختلال بیش فعالی/ نقص توجه تشخیص داده شود، قابل درمان و مدیریت است. مداخلات شامل تکنیک‌های مدیریت رفتار، دارودرمانی، مشاوره و حمایت است. تنها دانستن این‌که او اختلال بیش فعالی/ نقص توجه دارد می‌تواند یک دختر را از بار سنگین احساس گناه و شرم خارج سازد. همچنین می‌تواند او را از برچسب‌های خطرناکی مانند عجیب، بی‌انگیزه، احمق یا تنبل رها کند. او هیچ‌یک از این‌ها نیست، او فقط ADHD دارد. با ارزیابی و تشخیص به‌موقع می‌توان زندگی را ساده‌تر و آینده را برای فرزندتان روشن‌تر ساخت.

منبع: verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


یش-فعالی-دختران.jpg
فروردین ۱۷, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

علائم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه در دوران بلوغ افزایش می یابد. در ادامه مطلب به بررسی رابطه بین بلوغ و ADHD می‌پردازیم.

“دختر ۱۲ ساله من مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نقص توجه است، و بیشتر از قبل احساساتی و دمدمی‌ مزاج شده است. او همچنین چرخه قاعدگی خود را آغاز کرده است و مشکلاتی قبل از شروع چرخه قاعدگی دارد. آیا تغییرات هورمونی می‌ تواند روی اختلال بیش فعالی/ نقص توجه تأثیر بگذارد؟”

مدیریت و تنظیم احساسات برای هر کودکی سخت است. در زمان بلوغ نیز سخت‌ تر می‌ شود و همراه با ADHD این قضیه می‌ تواند طاقت‌ فرسا شود. چه اتفاقی در حال وقوع است؟

تأثیر بلوغ و قاعدگی بر بیش فعالی دختران

علائم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه معمولاً در دختران در زمان بلوغ به دلیل بالا رفتن سطح استروژن در بدن، افزایش می‌ یابد. همان‌ طور که می‌ دانید، بلوغ دوران تغییرات بزرگی است که دختران را از کودکی به بزرگسالی منتقل می‌ کند. بدن او در حال رشد و توسعه فیزیکی و جنسی، است و ممکن است طیف وسیعی از احساسات را تجربه کند که همراه با تغییرات زیستی، شناختی و اجتماعی رخ می‌ دهند. این تغییرات هورمونی ممکن است باعث ایجاد مشکلات رفتاری و خلقی برای دختران، به ویژه مبتلایان به ADHD شود.

ADHD و علائم بیش از قاعدگی می‌ تواند باعث واکنش هیجانی بیش‌ از حد در دختران شود. با وجود هر دو، بسیاری از دختران به طوری خاص آسیب‌ پذیر شده و احتمالاً فرو می‌ ریزند؛ یا در غیر این صورت کنترل عاطفی خود را از دست خواهند داد.

علائم بیش فعالی دختران

اختلال بیش فعالی/ نقص توجه و بلوغ می‌تواند خودآگاهی دختران را افزایش دهد. از طرفی قاعدگی باعث ایجاد اضطراب مربوط به تصویر بدنی می شود. همه این عناصر دست در دست هم باعث ایجاد طوفان کاملی از خودآگاهی و کاهش اعتماد به‌ نفس می‌ شوند. علائم پیش از قاعدگی مانند افسردگی، درد شکم و خستگی اغلب برای دخترانی که اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه دارند شدیدتر است. علائم ADHD با مسائلی مانند استرس، خستگی و درد شدیدتر می‌ شود؛ بنابراین، دخترانی که از سن بلوغ عبور می‌ کنند و نحوه برخورد و کنترل مناسب را فرا نگرفته اند؛ ممکن است در یک چرخه معیوب پریشانی عاطفی گرفتار شوند…

بیش فعالی دختران

چگونه والدین می‌ توانند کمک کنند؟

پدر و مادر چه کاری می‌توانند برای کمک انجام دهند؟

اگر دخترتان علائم اشاره‌ شده را تجربه می‌ کند مانند درماندگی و استیصال شدیدی که باعث می‌ شود با خشم، افسردگی یا اضطراب واکنش نشان دهد، حتماً با متخصص در این باره صحبت کنید. اگر مشکلات پیش از قاعدگی شدید شود، می‌ تواند از دارو استفاده کند. مهم است که والدین دختران دارای ADHD بدانند که چگونه این تغییرات هورمونی می‌ توانند زندگی روزمره‌ شان را تحت ‌تأثیر قرار دهند. با این درک، والدین تمایل بیشتری به تحمل مشکلات و آسیب‌ های وارده به دخترشان را دارند و دخترها بیشتر به‌ طور فعالانه تنش‌ هایی که می‌ تواند واکنش‌ های اختلال بیش فعالی/ نقص توجه را تشدید کند را تشخیص می‌دهند و استراتژی‌ های مقابله‌ ای مثبت را برای غلبه بر این موقعیت دشوار به کار می‌ گیرند.

به دختر خود کمک کنید که استرس و خستگی را از طریق دور بودن از فشارهای اجتماعی و مدرسه، مدیریت کند. اطمینان حاصل کنید که دختر شما به‌ اندازه کافی بخوابد، به خوبی غذا بخورد و تحت‌الشعاع فشارهای اجتماعی یا مدرسه قرار نگیرد. حامی فرزندتان باشید. ممکن است دختر شما کج‌ خلق و تحریک‌ پذیر باشد، اما این احساسات از بین خواهند رفت. در عین‌ حال، حمایت و تشویق شما می‌ تواند به توسعه استراتژی‌ هایی برای مدیریت احساسات وی کمک کند. بلوغ نیز یک تفاوت مثبت ایجاد می‌ کند که بهتر است در این شرایط با متخصص با تجربه مشورت کنید تا آگاهی و آموزش‌های لازم را به شما بدهد.

نتیجه

اگر شما والدین گرامی اطلاعات صحیح و کاربردی درباره نحوه کمک به فرزندتان در این دوره حساس را فرا نگیرید و به فرزند خود کمک نکنید باعث می‌ شود که دخترتان این دوران را به سختی پشت سر بگذارد و آثار منفی این دوره تا آخر عمر همراه وی باشد. نحوه برخورد با دختران دارای اختلال بیش فعالی/ نقص توجه در دوران بلوغ را می‌ توانید از روانشناسان مجرب آموزش ببینید…


مقاله مرتبط : درک نوجوانان بیش فعال/ نقص توجه


 

منبع: verywellmind

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


علت-بیش-فعالی-min.jpg
اسفند ۱۱, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

علت بیش فعالی/نقص توجه

از جمله علت بیش فعالی، ارث و ژنتیک است. اگر به‌تازگی تشخیص اختلال بیش فعالی/ نقص توجه گرفته باشید یا یک‌عمر با این اختلال زندگی کرده باشید، سؤال همه بزرگ‌سالان احتمالاً این خواهد بود: “آیا کودکم نیز مبتلابه ADHD است؟” پاسخ این است: بستگی دارد.

بزرگ‌ترین علت بیش فعالی، ژن است و ردپای آن در خانواده دیده می‌شود. حتی اگر هیچ‌یک از اعضای خانواده به‌طور رسمی تشخیص این اختلال را نگرفته باشد اما صفات و ویژگی‌هایی که شبیه ADHD هستند را در افراد خانواده مشاهده خواهید کرد. باوجوداین پیوند ژنتیکی قوی، اگر اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه دارید، به این معنی نیست که به‌طور خودکار کودک شما نیز مبتلا خواهد شد. به این دلیل که ترکیبی از ژن‌ها و عوامل محیطی است که مشخص می‌کنند آیا کودکتان مبتلابه این اختلال خواهد شد یا خیر. آن‌ها می‌توانند ژن‌های این اختلال را بدون اینکه فعال شوند، به ارث ببرند.

برای تشخیص اختلال بیش فعالی/ نقص توجه در فرزند خود می‌تونید تست آنلاین بیش فعالی را تکمیل نمایید.

بررسی علت بیش فعالی/ نقص توجه

در مطالعه‌ای نشان داده شد که یک‌سوم پدران مبتلابه ADHD دارای فرزندان مبتلا به این اختلال بودند. ممکن است در مورد ژن‌ها احساس ناتوانی کنید، ما در اینجا شش پیشنهاد برای کمک را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره علت بیش فعالی/ نقص توجه می‌توانید اینجا کلیک کنید.

مراقب باشید

مراقب باشید و اگر کودکتان شروع به نشان دادن علائم یا نشانه‌های اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه کرد، به دنبال کمک حرفه‌ای باشید. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب برای کودکتان ارزشمند خواهد بود؛ این کار باعث به حداقل رساندن مشکلات و کمک به موفقیت آن‌ها خواهد کرد.

از تفاوت‌ها آگاه باشید

اگر کودک شما ADHD را به ارث برده باشد، ممکن است با ADHD شما بسیار متفاوت باشد. برای مثال، اگر شما تکانش گری و بیش -فعالی داشته باشید و کودکتان بی‌توجهی داشته باشد، بااینکه هر دو مبتلابه این اختلال هستید، رفتارها و چالش‌هایتان متفاوت خواهد بود.

هم‌چنین اختلال بیش فعالی/ نقص توجه معمولاً بسته به جنسیت فرزند شما متفاوت است. اگر پسرتان بیش فعالی/ تکانش گری داشته باشد احتمالاً ازنظر فیزیکی بسیار فعال است، درحالی‌که دختران ممکن است بسیار پرحرف و تکانش گری کلامی داشته باشد. حتی اگر شما با فرزندتان جنسیت یکسانی داشته باشید و اختلال بیش فعالی/ نقص توجهتان هم یکسان باشد، هنوز هم می‌توانید رفتارها و چالش‌های متفاوت ADHD داشته باشید.


مقاله مرتبط: نشانه‌های پنهان بیش فعالی در دختران

مقاله مرتبط: بیش فعالی و زنان


بااین‌حال، دانستن اینکه این تفاوت‌ها وجود دارد، می‌تواند آگاهی شما را افزایش دهد و به شما در تشخیص زودهنگام علائم ADHD در کودکتان کمک کند.

علت متفاوت بیش فعالی در دختر و پسر

الگو باشید

رابطه شما با اختلالتان، چگونگی برخورد و کنار آمدن کودکتان با این اختلال را تحت تأثیر قرار می‌دهد. سعی کنید درباره آن با بی‌طرفی و ملایمت صحبت کنید، نه چیزی که وحشتناک است و شما آرزو می‌کنید که کاش آن را نداشتید.

علاوه بر این، اگر شما به‌طورجدی علائم ADHD خود را درمان کرده و مدیریت می‌کنید، این کار به کودک شما کمک می‌کند که همان کار را انجام دهد. اگر شما مهارت‌های زندگی دوستانه با اختلالتان را یاد بگیرید و انجام دهید، کودکتان هم همان کار را خواهد کرد. بچه‌ها دوست دارند سازگار شوند. اگر در مدرسه تنها کودک مبتلابه ADHD باشند ممکن است احساس تنهایی و انزوا کنند. دانستن اینکه شما ADHD دارید و خوب عمل می‌کنید، باعث تقویت روحیه آن‌ها شده و باعث می‌شود که احساس تنهایی کمتری داشته باشد.

احساس گناه نکنید

افراد مبتلابه اختلال بیش فعالی/ نقص توجه متخصص احساس شرم و گناه برای همه نوع مسائلی هستند از مدام دیر کردن گرفته تا فراموش کردن وظایف مهم در محل کار. بااین‌حال، احساس گناه نکنید که کودک شما ADHD دارد. درست مانند رنگ چشمان آن‌ها، شما هیچ کنترلی ندارید بر روی ژن‌هایی که آن‌ها به ارث می‌برند.

تجربه آن‌ها از ADHD متفاوت از شما خواهد بود

امروزه درباره علت بیش فعالی، علائم و درمان آن بیشتر از قبل می‌دانیم. این بدین معنی است که تشخیص اختلال بیش فعالی/ نقص توجه آسان‌تر است و کمک مناسب از جامعه پزشکی و مدرسه در دسترس است. به‌علاوه، کودک شما یک والد حامی دارد که کشمکش‌های آن‌ها را درک می‌کند. این بدان معنا نیست که والدین شما حمایت‌کننده نبوده‌اند! هر نسلی با دانش و تحقیقاتی که در آن زمان در دسترس آن‌ها قرار دارد، به بهترین نحو عمل می‌کند.


مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


بازنگری در دیدگاهتان

دیدگاهتان به ADHD را تغییر دهید. دکتر کنی هندلمن “اختلال نقص توجه” را “اختلال تفاوت در توجه” می‌نامد. وقتی به ADHD مثل این نگاه کنید، متوجه می‌شوید که مغز کودک شما ممکن است متفاوت از برخی افراد عمل کند، بااین‌حال، تفاوت لزوماً چیز بدی نیست.

اگر هر یک از علائم اختلال بیش فعالی/ نقص توجه را در کودکان مشاهده کردید هر چه سریع به یک متخصص برای گرفتن تشخیص و ارزیابی دقیق مراجعه کنید. تشخیص و درمان زودهنگام به کودکتان کمک می‌کند تا در زندگی موفقیت‌های بیشتری به دست آورد.متخصین و رواشناسان کودک اکسیر در زمینه بیش فعالی کودکان در خدمت شما عزیزان هستند.

منبع: Verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


رابطه-بیش-فعالی-نقص-توجه-و-ناتوانی-یادگیری.jpg
اسفند ۸, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری چیست؟

رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری چیست؟ اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه (ADHD)، یک ناتوانی یادگیری (LD) نیست؛ بااین‌حال، یادگیری را دشوار می‌سازد. به‌عنوان‌مثال، زمانی که تلاش می‌کنید بر روی چیزی که معلم می‌گوید تمرکز کنید یا زمانی که به نظر نمی‌رسد قادر به نشستن و توجه به کتاب باشید، یادگیری سخت می‌شود.

شما می‌توانید هر دو اختلال را باهم داشته باشید. معمولاً اختلال یادگیری و بیش فعالی/ نقص‌توجه باهم وجود دارند. راسل بارکلی می‌گوید:«کودکان مبتلابه ADHD به‌احتمال بیشتری نسبت به کودکانی که ADHD ندارند، دچار ناتوانی یادگیری هستند».

در این مقاله به بررسی  رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری می‌پردازیم.

رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری در عملکر اجرایی

یادگیری شامل استفاده از کارکردهای اجرایی مغز به‌خصوص توانایی توجه، تمرکز، پرداختن به یک کار و استفاده از حافظه فعال یا کاری است. ما می‌دانیم که اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه، عملکردهای اجرایی مغز را تحت‌ تأثیر قرار می‌دهد. در حقیقت، دکتر راسل بارکلی می‌گوید که نام دقیق اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه می‌تواند “اختلال رشد عملکرد اجرایی” باشد.

بسیاری از افراد مبتلابه اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه به دلیل مشکلات عملکرد اجرایی که مربوط به ADHD آن‌هاست با یادگیری و کارهای مدرسه دچار مشکل هستند، بااین‌حال آن‌ها به‌اندازه کافی نقص ندارند تا تشخیص اختلال یادگیری بگیرند. هنگامی‌که فردی دو اختلال را هم‌زمان دارد، بدین معنی است که اختلالات گسترده‌ای در عملکرد اجرایی همراه با نقص مهارت‌های خاص موردنیاز برای نوشتن، خواندن و ریاضی را دارد.

اختلال یادگیری چیست؟

ناتوانی‌های یادگیری عصب‌شناختی هستند و نشانگر هوش شما یا فرزندتان و میزان تلاش شما نیست. یک روش معروف برای توصیف اختلالات یادگیری این است که مغز شما به‌طور متفاوتی برنامه‌ریزی‌شده‌ است و شما اطلاعات را به روش دیگری دریافت و پردازش می‌کنید. ناتوانی‌های یادگیری می‌تواند خواندن، نوشتن، هجی کردن و ریاضی را دشوار سازد. آن‌ها همچنین می‌توانند بر توانایی شما برای سازمان‌دهی و به یادآوردن اطلاعات، گوش دادن و صحبت کردن، حافظه کوتاه‌مدت و بلندمدت و زمان‌بندی‌تان تأثیر بگذارند.

ناتوانی‌های یادگیری، مشکلات یادگیری ناشی از مشکلات بینایی یا شنیداری و یا مشکلات یادگیری زبان دوم و غیره نیستند. افراد دارای ناتوانی‌های یادگیری معمولاً هوش متوسط یا بالاتر از میانگین دارند، بااین‌وجود اختلاف بین دستاوردها و پتانسیل و توانایی آن‌ها وجود دارد. بااین‌حال، با حمایت و مداخلات مناسب، آن‌ها قادر از بین بردن این تفاوت و نشان دادن مهارت‌های خود خواهند شد. عبارت ناتوانی‌های یادگیری اصطلاحی کلی برای گستره‌ای از چالش‌های یادگیری خاص است. چند ناتوانی یادگیری عبارت‌اند از:

نارسا خوانی یا اختلال در خواندن، اختلال یادگیری در ریاضیات، اختلال یادگیری در نوشتن (دیس گرافیا)، اختلالات یادگیری در مهارت‌های حرکتی (دیس پراکسی)، ناتوانی یادگیری زبان، مشکلات پردازش شنیداری و دیداری.

رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری

بااین‌حال، تأثیرات LD و ADHD فراتر از دیوارهای کلاس است. آن‌ها می‌توانند روابط خانوادگی و زندگی در خانه و محل کار را تحت‌ تأثیر قرار دهند. علاوه بر این، ناتوانی‌های یادگیری بر اعتمادبه‌نفس کودک نیز تأثیر می‌گذارند.

تشخیص رابطه بیش فعالی نقص توجه و ناتوانی یادگیری  در کودکان

یک فرض عمومی وجود دارد که اگر فردی باهوش باشد، در مدرسه خوب عمل می‌کند؛ اما این لزوماً برای فردی که LD و ADHD دارد صادق نیست. ناتوانی یادگیری به این معنا است که دانش‌آموز با یادگیری و نشان دادن دانش خود به روش سنتی، مشکلاتی را تجربه می‌کند. علاوه بر این دانش آموزان با انطباق با رفتارهای مورد انتظار در مدرسه دچار مشکل می‌شوند، به‌عنوان‌مثال قادر نیستند برای دوره‌های طولانی بنشینند و بدون تکانشگری و خیال‌پردازی، توجه کنند. این دانش‌آموز متوجه می‌شود که قادر به انجام کارهایی نیست که کودکان دیگر به‌راحتی آن‌ها را انجام می‌دهند. آن‌ها منزوی‌شده و احساس متفاوت بودن خواهند کرد.


مقاله مرتبط: علائم اختلالات یادگیری کودکان در مهدکودک


تشخیص

زمانی که فردی بیشتر از یک شرایط یا اختلال را داشته باشد، تشخیص اختلال دوم سخت‌تر می‌شود زیرا می‌توانند یکدیگر را پنهان کنند. اگر اختلال بیش فعالی/ نقص توجه دارید، می‌توانید همه چالش خود را به اختلال ADHD نسبت دهید. به‌علاوه بیش‌فعالی/ نقص توجه و ناتوانی‌های یادگیری در هر فردی به شکلی متفاوت خود را نشان می‌دهند، به همین دلیل تشخیص آن‌ها سخت است و یک چک‌لیست قطعی وجود ندارد! مانند اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه، مؤلفه ژنتیکی قوی برای ناتوانی‌های یادگیری نیز وجود دارد. اگر شما یا همسرتان LD داشته باشید، فرزندان شما نیز می‌تواند این اختلال را داشته باشد.

به خاطر داشته باشید، دانش قدرت است. تا جایی که ممکن است در مورد رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری، یاد بگیرید. اگر شما یا فرزندتان دچار اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه هستید و یک برنامه درمانی را دنبال می‌کنید اما همچنان با چالش‌هایی مواجه هستید، ممکن است مشکل دیگری نیز وجود داشته باشد.


مقاله مرتبط: علائم و نشانه های بیش فعالی و نقص توجه 

مقاله مرتبط: اهمیت درمان زودهنگام ناتوانی یادگیری

مقاله مرتبط: آیا اختلال یادگیری درمان می‌شود؟


چه کسی می‌تواند رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری تشخیص دهد؟

متخصصان مختلفی صلاحیت تست و تشخیص شرایط مختلف را دارند. ممکن است بسته به محل زندگی و صلاحیت متخصص بالینی تفاوت‌هایی وجود داشته باشد.

  • روانشناس بالینی: آن‌ها می‌توانند هم اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه و هم LD را ارزیابی کنند.
  • روانشناس مدرسه: اگر آن‌ها در مدرسه کار می‌کنند، می‌توانند فقط LD را ارزیابی کنند. بااین‌حال، اگر آن‌ها را به‌طور خصوصی در خارج از مدرسه ملاقات کنید، ممکن است قادر به ارزیابی اختلال ADHD نیز باشند.
  • روان‌پزشک کودک: آن‌ها قادر به ارزیابی اختلال ADHD هستند نه LD.
  • روانشناس تربیتی: آن‌ها می‌توانند LD را ارزیابی کنند و بسته به آموزش‌هایی که دیده‌اند قادر به ارزیابی ADHD نیز خواهند بود.
  • عصب روانشناس (نوروسایکولوژیست): آن‌ها می‌توانند هم اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه و هم LD را ارزیابی کنند.

مقاله مرتبط: کلینیک اختلالات یادگیری


ADHD و LD را درمان کنید

مهم است که هم ADHD و هم LD را درمان کنید. برای مثال، اگر کودک شما برای اختلال بیش فعالی و نقص توجه دارو می‌خورد، اما مشکلات ناتوانی‌های یادگیری‌اش همچنان پابرجاست؛ یا اگر برای LD کمک دریافت می‌کند تا زمانی که با مشکلات توجه و تمرکز و تکانشگری درگیر است نمی‌تواند استفاده لازم را ببرد.

نه بیش فعالی/ نقص توجه و نه ناتوانی‌های یادگیری درمان نمی‌شوند. بااین‌حال، این به این معنا نیست که شما یا فرزندتان نمی‌توانید زندگی موفق و شادی داشته باشد. بسیاری از افراد موفق دارای بیش فعالی/ نقص توجه همراه با ناتوانی‌های یادگیری وجود دارند ازجمله ریچارد برانسون، بنیان‌گذار امپراتوری ویرجین و دکتر هالوول که بیش از ۲۰ کتاب داشته است و به میلیون‌ها نفر از افراد مبتلابه ADHD کمک کرده است.

منبع: Verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


درمان-حرفه-ای-بیش-فعالی-1.jpg
اسفند ۸, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

درمان حرفه ای بیش فعالی کودکان

درمان حرفه ای بیش فعالی فقط مصرف دارو نیست. درمان‌ های مؤثر دیگری نیز وجود دارند که می‌ تواند به کودکان مبتلا به بیش فعالی کمک کند تا توانایی خود را برای توجه بیشتر، کنترل رفتارهای تکانشی و کاهش بیش فعالی بهبود بخشند.

وعده‌ های غذایی مغذی، بازی و ورزش و یادگیری مهارت‌ های اجتماعی بیشتر، همه بخشی از یک برنامه درمانی متعادل است که می‌ تواند عملکرد کودک مبتلا به بیش فعالی را در مدرسه و روابطش با دیگران، بهبود بخشیده و استرس و نا امیدی را در وی کاهش دهد.

دارو تنها درمان نیست

محرک‌ هایی مانند ریتالین و آدرال که اغلب برای اختلال بیش فعالی /کمبود توجه (ADHD یا ADD) تجویز می‌ شوند، اما ممکن است بهترین گزینه برای فرزند شما نباشد و قطعاً این تنها درمان حرفه ای بیش فعالی نیست. داروهای ADHD ممکن است به کودکتان کمک کند تا تمرکز بیشتری داشته باشد یا حداقل در کوتاه‌ مدت بی‌ حرکت یکجا بنشیند؛ اما تا به امروز شواهد کمی وجود دارد که نشان می‌ دهد پیشرفت تحصیلی، روابط یا مشکلات رفتاری را در دراز مدت بهبود پیدا می‌ بخشد؛ و حتی در کوتاه‌ مدت، دارو تمام مشکلات را حل نخواهد کرد و علائم ADHD را کاملاً حذف نمی‌ کند.

علاوه بر این، نگرانی‌ ها در مورد اثرات این داروهای قوی بر روی مغز در حال رشد کودکان، وجود دارد؛ و عوارض جانبی مانند تحریک‌ پذیری، از دست دادن اشتها و بی‌خوابی نیز می‌ تواند مشکل‌ ساز شود. دارو یک ابزار است، نه یک درمان حرفه ای بیش فعالی.

    – نکات مهم درباره دارو درمانی

هر کس پاسخ‌ های متفاوتی به داروهای ADHD می‌ دهد. برخی از کودکان پیشرفت قابل‌ ملاحظه‌ ای دارند؛ در حالی‌ که برخی دیگر بسیار کم یا اصلاً بهبودی ندارند. عوارض جانبی نیز از کودکی به کودک دیگر متفاوت است و برای بعضی از آن‌ ها عوارض آن به‌ مراتب بیشتر از منافع داروها است.

به دلیل این که هر کس پاسخ متفاوتی می‌ دهد، پیدا کردن دارو و دوز مناسب آن زمان‌ بر خواهد بود. دارو درمانی زمانی که در کنار دیگر درمان‌ ها قرار بگیرد اثرگذارتر است و کودک شما نتیجه بهتری از داروها خواهد گرفت؛ مثلاً اگر مهارت‌ های مقابله‌ ای جدید یاد بگیرد.

داروها همیشه باید تحت نظارت مصرف شود. هنگامی‌که داروهای ADHD با دقت مورد استفاده قرار نگیرند، تأثیر کمتری خواهند داشت و خطرناک است. پزشک باید بر عوارض جانبی نظارت داشته و احساس فرزندتان را بداند و بر اساس آن، دوز لازم را تجویز کند. اگر فرزندتان دارو مصرف می‌ کند، به این معنا نیست که تا ابد باید دارو بخورد. اگر داروها مؤثر نبود می‌ توانید با مشورت پزشک، مصرف داروها را به‌ آرامی قطع کنید.


مقاله مرتبط : متیل فنیدیت، درمان اختلال بیش فعالی


درمان حرفه‌ ای برای بیش فعالی

متخصصان ADHD می‌ توانند به شما در ایجاد یک برنامه درمانی مؤثر برای درمان بیش فعالی کودک کمک کنند. از آنجایی‌ که ADHD به بهترین وجه به ترکیبی از درمان‌ ها و استراتژی‌ ها پاسخ می‌ دهد، مشاوره با چندین متخصص توصیه می‌ شود…

  • یکی از این متخصصان برای درمان بیش فعالی، روان‌ پزشکان کودک و نوجوان هستند که برای تجویز دارو و تشخیص بیش فعالی به این متخصصین باید مراجعه کنید. 
  • متخصص بعدی، روانشناس است. این افراد با تشخیص بیش فعالی و کمبود توجه و روان‌ درمانی به شما کمک می‌ کنند. روانشناسان به افراد مبتلا به بیش فعالی کمک می‌ کنند تا احساساتشان را بررسی کنند.
  • گروه سوم درمانگران شناختی- رفتاری هستند. تنظیم برنامه، اصلاح رفتار در مدرسه و خانه، ایجاد اهداف به‌ هم‌ پیوسته برای رفتار و موفقیت و کمک به خانواده‌ ها و معلمان برای حفظ پاداش و پیامدهای آن، از کارهایی است که درمانگران شناختی – رفتاری انجام می‌ دهند.

مرکز مشاوره اکسیر در کنار روانپزشک کودک، روانشناس و متخصص درمانگر کودک هم دارد که در جریان تشخیص و درمان، بهتر به شما می‌ تواند کمک کند.

  •  گروه چهارم متخصصان تربیتی هستند. این گروه تکنیک‌ هایی برای موفقیت و پذیرش در مدرسه را آموزش می‌ دهند.

    – رفتاردرمانی برای درمان حرفه ای بیش فعالی

روش های مختلف درمان حرفه ای بیش فعالی

رفتاردرمانی که همچنین به‌ عنوان اصلاح رفتار نیز شناخته‌ شده است، نشان داده است که یک درمان بسیار موفق برای کودکان مبتلا به ADHD است. این درمان زمانی مفیدتر است، که درمان همراه برای کودکانی که داروهای محرک مصرف می‌ کنند، باشد و حتی ممکن است اجازه کاهش دوز دارو نیز داده شود.

رفتاردرمانی شامل تقویت رفتارهای مطلوب از طریق پاداش، و کاهش رفتارهای نامطلوب با ایجاد محدودیت و پیامدهای آن است. مثلاً یکی از مداخلاتی که معلمان انجام می‌ دهند پاداش دادن به کودکی است که تلاش کوچکی داشته که قبل از صحبت در کلاس دست خود را بالا ببرد، فرض این است پاداش دادن به تلاش برای تغییر، کل رفتار جدید را تشویق می‌ کند.

برای تشخیص بیش فعالی در فرزند خود اینجا کلیک کنید.

به‌ عنوان والدین، شما می‌ توانید با کمک درمانگر شناختی ــ رفتاری یک برنامه اصلاح رفتاری ویژه برای فرزند مبتلا به بیش فعالیتان ایجاد کنید. تمرکز درمانگر شناختی ــ رفتاری بر روی راه‌ حل‌ های کاربردی، برای مشکلات روزمره است. این درمانگران می‌ توانند برنامه اصلاح رفتار را در خانه و مدرسه ایجاد، و شما را در شکل دادن رفتار کودکتان حمایت کنند.

از آنجایی‌ که علائم مبتلایان به بیش‌ فعالی به‌ شدت متغیر است، شکیبایی کلید رفتاردرمانی است. یک روز کودکتان ممکن است بسیار خوب رفتار کند و روز دیگر به الگوهای قبلی برگردد. گاهی اوقات ممکن است به نظر برسد که آموزش و تمرین جواب نمی‌ دهد. با این‌ حال، در طول زمان رفتاردرمانی، علائم ADHD را بهبود می‌ بخشد.


مقاله مرتبط : درمان بیش فعالی کودکان


    – آموزش مهارت‌های اجتماعی

از آنجا که کودکان مبتلا به نقص کمبود توجه اغلب، با تعاملات اجتماعی ساده دچار مشکل هستند و عزت‌ نفس پایینی دارند، نوع دیگری از درمان حرفه ای بیش فعالی که می‌ تواند به آن‌ ها کمک کند، آموزش مهارت‌ های اجتماعی است. به‌ طور معمول، آموزش مهارت‌ های اجتماعی در یک محیط گروهی، توسط یک درمانگر هدایت می‌ شود که رفتارهای مورد نظر را انجام می‌ دهد و سپس کودکان آن را تکرار می‌ کنند.

در این گروه کودکان می‌ آموزند چطور واکنش‌ های دیگران را تعبیر کنند و به‌ طور قابل قبولی به آن‌ ها پاسخ دهند. گروه مهارت‌ های اجتماعی همچنین باید بر روی انتقال این مهارت‌ های جدید به دنیای واقعی، کار کند.

اگر کودک شما مبتلابه بیش فعالی / کمبود توجه است بهتر است هر چه سریع‌ تر برای درمان اقدام کنید. درمان‌ های ترکیبی بهترین درمان، برای درمان بیش فعالی است…

 

منبع: Helpguide و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


درمان-بیش-فعالی-نقص-توجه-min.jpg
بهمن ۲۹, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

درمان بیش فعالی/ نقص توجه

به‌عنوان پدر و مادر، شما تأثیر زیادی بر روی درمان بیش فعالی/ نقص توجه فرزند خود دارید. شواهد نشان می‌دهد که رژیم غذایی سالم، ورزش و انتخاب‌های هوشمندانه روزانه، می‌تواند به کودک کمک کند تا علائم ADHD خود را کنترل کند. این بدان معنی است که کودک شما می‌تواند درمان بیش فعالی/ نقص توجه را امروز از خانه شروع کند.

روش‌ های ساده در درمان بیش فعالی/ نقص توجه

    – قدرت ورزش:

ورزش کردن یکی از ساده‌ ترین و مؤثرترین راه‌ های کاهش علائم ADHD است. فعالیت فیزیکی بلافاصله موجب افزایش سطح دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین مغز می‌ شود که همگی تمرکز و توجه را تحت تأثیر قرار می‌ دهد. به‌ این‌ ترتیب ورزش و داروهای ADHD مانند ریتالین و آدرال عملکرد مشابهی دارند؛ اما برخلاف داروها، ورزش نیازی به تجویز ندارد و باعث ایجاد عوارض جانبی نیز نمی‌ شود.

فعالیت‌ هایی که نیاز به توجه دقیق به حرکات بدن دارند مانند رقص، ژیمناستیک، هنرهای رزمی و اسکیت بورد، برای کودکان مبتلا به ADHD مفید هستند. ورزش‌ های تیمی نیز انتخاب خوبی است. عنصر اجتماعی، آن‌ ها را جالب می‌ کند.

    – صرف وقت در طبیعت:

“زمان سبز” مزایای فراوانی برای مبتلایان به بیش فعالی دارد. مطالعات نشان می‌ دهد که صرف وقت در طبیعت، علائم ADHD در کودکان را کاهش می‌ دهد. در صورت امکان، کودک خود را تشویق کنید تا در روز حداقل ۳۰ دقیقه خارج از خانه بازی کند.

    – اهمیت خواب:

خواب منظم و باکیفیت می‌ تواند منجر به بهبود چشمگیر علائم ADHD شود. با این‌ حال، بسیاری از بچه‌ هایی که ADHD دارند، در به خواب رفتن در شب دچار مشکل هستند. گاهی اوقات این مشکلات خواب به علت داروهای محرک است و کاهش دوز و یا قطع دارو به‌ طور کامل مشکل را حل خواهد کرد. با این‌ حال، درصد زیادی از کودکان مبتلابه ADHD که از داروهای محرک استفاده نمی‌کنند نیز، مشکلات خواب دارند.

اگر فرزند شما یکی از آن‌ها باشد، این گام‌ ها می‌ تواند به شما کمک کند.
  1. تعیین زمان خواب منظم (و تأکید به اجرای آن).
  2. اگر صدای محیط کودکتان را بیدار نگه می‌ دارد صدای مزاحم را پیدا کنید و از بین ببرید.
  3. خاموش کردن تمام وسایل الکترونیکی (تلویزیون، کامپیوتر، بازی‌های ویدئویی) حداقل یک ساعت قبل از خواب.
  4. محدودیت فعالیت بدنی در شب.

    – تغذیه خوب:

مطالعات نشان می‌ دهد وقتی صحبت از درمان بیش فعالی/نقص توجه است، حتی آنچه می‌ خورید و زمانی که می‌ خورید می‌ تواند تفاوت ایجاد کند. برنامه غذایی و خوردن میان وعده‌ ها را طوری برنامه‌ ریزی کنید که فاصله بین آن‌ ها بیشتر از سه ساعت نباشد، این امر به ثابت نگه‌داشتن قند خون فرزندتان کمک می‌کند، باعث به حداقل رساندن تحریک‌ پذیری و کمک به توجه و تمرکز وی می‌شود.

سعی کنید در هر وعده غذایی یا میان وعده، کمی پروتئین و کربوهیدرات‌ های پیچیده را اضافه کنید. سطوح روی، آهن و منیزیم فرزندتان را بررسی کنید. بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD کمبود این مواد معدنی را دارند. افزایش سطح آن‌ ها مخصوصاً آهن، ممکن است به کنترل علائم ADHD کمک کند. مطالعه‌ ای نشان داده است که مکمل‌ های آهن، بهبودی‌ مانند مصرف قرص‌ ها را ایجاد می‌ کنند.


مقاله مرتبط : درمان بیش فعالی کودک

مقاله مرتبط : درمان بیش فعالی در تهران

مقاله مرتبط : درمان حرفه‌ای بیش فعالی

مقاله مرتبط : درمان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه


درمان بیش فعالی/ نقص توجه

نکاتی برای حمایت از درمان بیش فعالی فرزندتان

  1. یک‌ روال را دنبال کنید. مهم است که زمان و مکان را برای همه‌ چیز تنظیم کنید تا کمک کنید کودک مبتلا به ADHD درک کند و انتظارات را برآورده سازد. روال ساده و قابل پیش‌ بینی برای وعده‌ های غذا، مشق شب، بازی و خوابیدن ایجاد کنید.
  2. از ساعت و زمان‌سنج استفاده کنید. در خانه ساعت بگذارید و یک ساعت بزرگ را در اتاق فرزندتان قرار دهید. برای انجام کارهای فرزندتان، مانند انجام تکالیف یا آماده شدن در صبح زمان زیادی در نظر بگیرید. برنامه کودکتان را ساده کنید.
  3. اجتناب از زمان بیکاری، ایده خوبی است، اما کودک مبتلا به بیش فعالی ممکن است بیشتر حواسش پرت شود، اگر فعالیت‌ های خیلی زیادی بعد از مدرسه داشته باشد.
  4. یک مکان آرام به وجود آورید. اطمینان حاصل کنید که فرزند شما یک فضای آرام و خصوصی برای خود دارد.
  5. تنظیم خانه به یک روش سازمان‌ یافته. اطمینان حاصل کنید که کودک شما می‌ داند که هر چیزی جای خود را دارد.

سخن پایانی

کودکان مبتلا به بیش فعالی/ نقص توجه ، در انتقال آنچه در یک محیط یاد گرفته‌ اند به محیط دیگر دچار مشکل می‌ شوند. برای مثال، آن‌ ها ممکن است یاد گرفته باشند که چگونه طغیان‌ های آنی را در مدرسه کنترل کنند، اما بی‌ صبری دیگران باعث قطع آن در خانه می‌شود.

کودکان مبتلابه اختلال بیش ‌فعالی/ کمبود توجه معمولاً در حین انجام وظایف در الگوهای قابل ‌پیش‌ بینی و در مکان‌ های قابل ‌پیش‌ بینی، به موفقیت دست می‌ یابند، به‌ طوری‌ که آن‌ ها می‌ دانند که شما چه انتظاری از آن‌ ها دارید و چه‌ کار باید انجام دهند. برای تشویق تغییرات مثبت در همه موقعیت‌ ها، کودکان مبتلا به ADHD نیاز به ثبات دارند. مهم است که والدین کودکان مبتلابه ADHD یاد بگیرند، چگونه روش‌ های رفتار درمانی را در خانه اعمال کنند.

متخصصین کودک مرکز مشاوره اکسیر روش‌ ها و تکنیک‌ های ساده‌ای، برای درمان بیش فعالی/ نقص توجه کودکان در منزل را به شما عزیزان آموزش می‌ دهند.

منبع: Helpguide و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


تشخیص-بیش-فعالی.jpg
بهمن ۲۳, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

تشخیص بیش فعالی

تشخیص بیش فعالی چگونه است؟ به‌تنهایی، هیچ‌کدام از علائم اختلال کمبود توجه غیرطبیعی نیستند. بیشتر افراد احساس پراکندی فکری، غیرمتمرکز بودن و حواس‌پرتی دارند. علاوه بر این، علائم اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه، با مشکلات دیگری ازجمله ناتوانی‌های یادگیری و مسائل عاطفی که نیاز به درمان‌های کاملاً متفاوتی دارند، به‌آسانی اشتباه گرفته می‌شود.

به همین دلیل بسیار مهم است که یک متخصص بهداشت روان تعیین کند که آیا این علائم به بیش فعالی مربوط می‌شود یا خیر.

تشخیص بیش فعالی: آنچه باید بدانید

آیا شما به راحتی گیج، آشفته و فراموش‌کار می‌شوید و فکر کرده‌اید که اختلال کمبود توجه مقصر است؟ آیا به کودک غیرقابل‌کنترل و بی‌قرار خود نگاه می‌کنید و فکرمی کنید ممکن است بیش‌فعال باشد؟ قبل از اینکه نتیجه‌گیری کنید، به یاد داشته باشید که تشخیص بیش فعالی (اختلال بیش فعالی و کمبود توجه) اصلاً ساده نیست. حتی بیش فعالی مزمن و یا حواس‌پرتی لزوماً با ADHD برابر نیست. هیچ تست پزشکی، فیزیکی و آزمایش‌های دیگری برای تشخیص اختلال بیش فعالی / نقص توجه وجود ندارد.

برای مشخص کردن اینکه آیا شما یا کودکتان ADHD دارید، یک پزشک یا دیگر متخصصان بهداشت روان باید درگیر شوند و شما می‌توانید انتظار داشته باشید که او از تعدادی ابزار متفاوت استفاده کند: چک‌لیست علائم، سؤالاتی در مورد مشکلات گذشته و حال یا معاینه پزشکی برای مشخص کردن علل نشانه‌های دیگر. در نظر داشته باشید که علائم ADHD، مانند مشکلات تمرکز و بیش فعالی، می‌تواند با سایر اختلالات و مشکلات پزشکی اشتباه گرفته شود، به همین دلیل ارزیابی و تشخیص دقیق لازم است.

اختلال بیش ‌فعالی/ نقص توجه در هر فرد متفاوت است، بنابراین طیف وسیعی از معیارها برای کمک به متخصصان بهداشت روان برای تشخیص بیش ‌فعالی وجود دارد. مهم است که با متخصص خود صادق باشید تا او بتواند به دقیق‌ترین نتیجه‌گیری برسد. برای دریافت تشخیص ADHD، شما یا فرزندتان باید ترکیبی از علائم برجسته ADHD، یعنی بیش فعالی، تکانش گری یا بی‌توجهی را نشان دهید. متخصصان بهداشت روان در ارزیابی این مشکل به عوامل زیر نگاه خواهند کرد.

عوامل مهم در تشخیص بیش فعالی

شدت علائم چقدر است؟ برای تشخیص بیش‌فعالی، علائم باید تأثیر منفی بر روی شما و یا زندگی فرزندتان داشته باشند. به‌طورکلی، افرادی که واقعاً دچار اختلال ADHD هستند، مشکلات عمده در یک یا چند حوزه از زندگی‌شان دارند مثل شغل، امور مالی یا مسئولیت‌های خانوادگی.

شروع علائم اختلال بیش فعالی و کمبود توجه از چه زمانی است؟ ازآنجاکه اختلال بیش ‌فعالی در دوران کودکی شروع می‌شود، پزشک یا درمانگر چگونگی ظهور علائم را بررسی می‌کنند.

اگر بزرگ‌سال هستید آیا می‌توانید این نشانه‌ها را در کودکی خود ردیابی کنید؟ چند وقت است که این علائم شما یا فرزندتان را آزار می‌دهد؟ علائم باید حداقل ۶ ماه قبل از تشخیص اختلال بیش‌ فعالی، وجود داشته باشند.

نشانه‌ها چه زمانی و کجا بروز می‌کنند؟ علائم اختلال بیش‌ فعالی باید در چندین محیط مانند خانه و مدرسه وجود داشته باشد. اگر نشانه‌ها تنها در یک محیط ظاهر شوند، بعید است که ADHD مقصر باشد.

تشخیص بیش فعالی در بزرگ‌سالان

برخی افراد وقتی بزرگ می‌شوند، برخی دیگر زمانی که فرزندشان تشخیص بیش فعالی را گرفته و بعضی دیگر در طول تحصیل، متوجه اختلال خود می‌شوند. درنهایت این علائم باعث کاهش سبک‌های مقابله‌ای شده و در زندگی روزمره فرد مشکلات معناداری به وجود می‌آورد که درنتیجه به دنبال کمک می‌روند.

جهت تشخیص بیش فعالی در بزرگسالان اینجا کلیک کنید.

اگر این علائم را در خود می‌بینید با یک متخصص مشورت کنید. اگر بدانید که فرآیند ارزیابی به چه گونه‌ای است، فرایند ارزیابی بیش فعالی گیج‌کننده یا ترسناک نیست. احتمالاً لازم است قبل از ارزیابی پرسشنامه‌ای پر کنید و از کسی که به شما نزدیک است خواسته می‌شود که در این ارزیابی شرکت داشته باشد. از شما درباره علائم و مدت زمان آن و مشکلاتی که در گذشته به وجود آورده، سؤال می‌شود. تست‌هایی مانند چک‌لیست و آزمون‌های توجه از شما گرفته می‌شود.

با اعضای خانواده و کسی که با شما نزدیک است صحبت می‌شود؛ و یک معاینه پزشکی برای رد دلایل فیزیکی دیگر انجام می‌شود.


مقاله مرتبط: عاقبت اختلال بیش فعالی در بزرگسالی

مقاله مرتبط: نشانه های متفاوت بیش فعالی در بزرگسالی


جهت تشخیص بیش فعالی در کودکان میتوانید اینجاکلیک کنید.

تشخیص بیش فعالی در کودکان

زمانی که به دنبال تشخیص بیماری کودک خود هستید باید بدانید که تنها نیستید و با کمک دیگران می‌توانید با مشکل فرزندتان مبارزه کنید. همراه با متخصصانی که در تشخیص بیش‌ فعالی آموزش‌دیده‌اند، می‌توانید به یک ارزیابی سریع و دقیق که منجر به درمان می‌شود، کمک کنید.


مقاله مرتبط: بیش فعالی کودکان

مقاله مرتبط: بیش فعالی در کودکان چیست؟

مقاله مرتبط: اختلال نقص توجه در کودکان

مقاله مرتبط: درمان بیش فعالی کودک


نقش شما به عنوان والدین

زمانی که به دنبال تشخیص کودک خود هستید، بهترین مدافع و مهم‌ترین منبع حمایت، شما هستید. به‌عنوان والد در این فرآیند، نقش شما هم عاطفی و هم عملی است. می‌توانید در طی فرآیند تشخیص، حمایت عاطفی از کودکتان داشته باشید. اطمینان حاصل کنید که کودک شما را متخصص مناسبی می ببیند و در صورت لزوم نظر متخصص دومی را هم جویا شوید. ارائه اطلاعات دقیق به متخصص، از جمله پاسخ‌های دقیق درباره شرح‌حال کودکتان و نظارت بر سرعت و دقت ارزیابی داشته باشید.

نحوه تشخیص بیش فعالی کودکان

نقش متخصصان

معمولاً بیش از یک متخصص در ارزیابی و تشخیص بیش فعالی نقش دارند. پزشکان، روانشناسان بالینی و مدرسه، مددکاران اجتماعی بالینی، آسیب شناسان گفتار و زبان، متخصصین یادگیری و مربیان ممکن است هرکدام در ارزیابی ADHD نقش مهمی ایفا کنند.

مانند بزرگ‌سالان، هیچ تست و آزمایشی برای تشخیص بیش فعالی در کودکان وجود ندارد. نتیجه‌گیری متخصصان بر پایه علائم قابل‌مشاهده و رد دیگر اختلالات است. آن‌ها سؤالات زیادی درباره تاریخچه پزشکی و خانوادگی از شما خواهند پرسید. از ابزارهای غربالگری استاندارد بیش فعالی استفاده خواهند کرد. کودکتان را در حال بازی و در مدرسه مشاهده کرده و از آزمون‌های روان‌شناختی برای اندازه‌گیری بهره هوشی و ارزیابی سازگاری اجتماعی و هیجانی وی استفاده می‌کنند.

اگر شما یا کودکتان تشخیص بیش فعالی / نقص توجه گرفته‌اید، صبر نکنید و هر چه سریع‌تر برای درمان اقدام نمایید. پیدا کردن درمان‌های مناسب برای شما یا کودکتان یک فرآیند است – فرآیندی که زمان، پشت‌کار و آزمون‌وخطا را در برمی‌گیرد. ADHD قابل درمان است؛ امیدتان را از دست ندهید. با رفتار مناسب و پشتیبانی، شما یا فرزندتان قادر خواهید بود علائم ADHD را تحت کنترل درآورده و زندگی ایده‌آل خود را ایجاد کنید. این مسئولیت شما است. این به شما بستگی دارد که برای مدیریت علائم ADHD، اقدام کنید. متخصصان بهداشت روان می‌توانند به شما کمک کنند اما در نهایت مسئولیت در دستان خودتان است. آگاهی در مورد بیش فعالی کلیدی است. درک این اختلال به شما کمک می‌کند تصمیمات آگاهانه در مورد تمام جنبه‌های زندگی و درمان خود و همچنین کودکتان بگیرید.

منبع: HelpGuide و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


تست-آنلاین-بیش-فعالی-و-نقص-توجه-کانرز.jpg

زمان مطالعه مطلب : < 1 دقیقه

پدر و مادر عزیز عبارات زیر در رابطه با رفتار فرزندتان می باشد. در قسمت زیر تعدادی از مشکلات شایعی که کودکان دارند آمده است. لطفا هر عبارت را بر اساس رفتار فرزندان در طول یک ماه گذشته درجه بندی نمایید. برای هر عبارت از خود بپرسید: طی یک ماه گذشته این مشکل در چه حدی وجود داشته است؟ لطفا به تمام عبارات پاسخ دهید.


اختلال-نقص-توجه.jpg
اردیبهشت ۲۳, ۱۳۹۶

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلال نقص توجه

رایج ترین خصوصیات کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه، حواس پرتی و تکانشی است. این دسته از کودکان برای تداوم در انجام یک کار و تمرکز بر جوانب مهم گفت و گو یا تکالیف مربوط یه مدرسه مشکل دارند. آنها اغلب تکالیف و وظافیشان را به اتمام نمی رسانند؛ زایرا به سرعت، از یک فعالیت به فعالیتی دیگر می پردازند و یا حواسشان توسط محرک های بیرونی پرت می شود.

والدین کودکان دارای اختلال نقص توجه

والدین از کودکانی می گویند که کمتر احساس نیاز به خواب می کنند، بسیار بی قرار و پیوسته در جنب و جوش می باشند. بیش فعالی و اختلال نقص توجه، اختلال ویژه سیستم عصبی مرکزی است که کنترل فعالیت های حرکتی را برای کودکان دشوار می سازد. این دسته از کودکان الزاما همیشه فعال نیستند؛ اما بی قرار و ناآرام به نظر می رسند. والدین می گویند که کودکشان نمی توانند در طول صرف غذا بنشیند یا به سرعت از کاری به کار دیگر می پردازند و یا هرگز ساکت نمی نشیند. آموزگاران می گویند که این دسته از دانش آموزان، همیشه در حال انجام کاری هستند. آنها از جای خود بلند می شوند تا مدادشان را بتراشند و یا با پایشان به زمین ضربه می زنند و …

کودکانی که حواس پرت هستند و اختلال نقص توجه دارند، به سختی می توانند در انجام یک کار ثبات داشته باشند. این دسته از کودکان در تصفیه اطلاعاتی که از طریق حواس خود دریافت می کنند، مشکل دارند. بیشتر ما قادریم قسمت های خاصی از اطلاعاتی را که از محیط می گیریم مسدود کنیم و بر آنچه مهم تر است تمرکز نماییم. متاسفانه کودکانی که حواس پرتی دارند، در تشخیص اطلاعات مربوط و نامربوط از توانایی لازم برخوردار نیستند و به این ترتیب، هر چیزی برای جلب توجه آنها رقابت می کند. این دسته از کودکان قادر نیستند بر کاری خاص برای مدتی طولانی تمرکز کنند؛ از این رو اغلب (دامنه توجه کوتاه) برای شرح وضعیت آنها به کار می رود.

جهت تشخیص اختلال نقص توجه می‌توانید تست آنلاین تشخیص بیش فعالی و کمبود توجه را تکمیل نمایید.

نکات رفتاری تشخیص اختلال نقص توجه

  • اغلب با دست یا پا بازی می کند یا پشت میزش ولول می خورد. ( این امر در نوجوانان می تواند به احساس بی قراری درونی محدود گردد).
  • هنگامی که از او می خواهند در جای خود بنشیند، به سختی می تواند این کار را انجام دهد.
  • اغلب به پرسش ها پیش از آنکه به طور کامل طرح شوند، پاسخ میدهد.
  • در بازی ها یا موقعیت های گروهی، به سختی می تواند منتظر نوبتش شود.
  • اغلب زیاد حرف می زنند.
  • هنگام بازی نمی توانند ساکت و آرام باشند.
  • اغلب به نظر می رسد به آنچه به او گفته می شود گوش فرا نمی دهد.

مقاله مرتبط: علائم و نشانه های بیش فعالی و نقص توجه ADHD


علائم اختلال نقص توجه در کودکان

علل اختلال نقص توجه

والدین غالبا می خواهند بدانند که چرا کودکشان دچار اختلال نقص توجه شده است. در میان متخصصان این اتفاق نظر وجود دارد که اختلال کمبود توجه، به احتمال قوی در نتیجه تعامل عوامل زیست شناختی و روانشناختی ایجاد می گردد.

دکتر لری سیلور یادآور می شود که گرچه ساختار ژنتیکی کودک یا دیگر عوامل پیش از زایمان، هنگام زایمان یا پس از آنف مبنای زیست شناختی این اختلال را فراهم می کند اما ظهور رفتارهای مربوط به اختلال کمبود توجه، تحت تاثیر فرهنگ و محیط قرار دارد.

اختلال نقص توجه یک اختلال پیچیده است. به منظور تضمین تشخیص مناسب، اطلاعات باید از مجموعه ای از منابع گردآوری شود. ارزیابی باید توسط گروهی از متخصصان انجام شود که شامل پزشک متخصص اعصاب و روان، مشاوره روانشناسی، مددکار اجتماعی و… باشد. متخصص اعصاب کارکرد سیستم اعصاب مرکزی را ارزیابی می کند. روانشناس کارکرد هوشی و اجتماعی – عاطفی کودک را مورد ارزیابی قرار می دهد.

روانشناس در جست و جوی تشخیص مواردی نظیر ناتوانی در یادگیری، اختلالات عاطفی یا دیگر اختلالات روانکاوی و روانشناختی است و مشاوره با کودک که شاید با اختلال کمبود توجه همراه یا آنکه خود مشکل اصلی باشند.

مرکز مشاوره اکسیر با داشتن متخصصین با تجربه در زمینه اختلالات کودکان، در زمینه تشخیص و درمان اختلال نقص توجه در کودکان در خدمت شما عزیزان است.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


212-1.jpg
بهمن ۱۷, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : < 1 دقیقه

دکتر حانیه صالحیان در رابطه با اختلال بیش فعالی و نقص توجه توضیحات ارزنده ای را ارائه داده اند. همچنین در این ویدئو نشانه های بیش فعالی و چگونگی تشخیص آن توضیح داده شده است.

 


25.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

نشانه های متفاوت بیش فعالی در بزرگسالی

اخیرا مطالعه­ ای نشان داده است که ۶۰ درصد از کودکانی که علائم اختلال بیش فعالی-بی­ توجهی داشته ­اند، تا اوایل دهه ی ۲۰ زندگی خود، این نشانه ها و علائم تداوم خواهد داشت. همچنین ۴۱ درصد از این کودکان احتمالا در دوران بزرگسالی خود هم بی­توجهی و هم تکانشگری خواهند داشت.

در گذشته مطالعات متعددی ادامه­ دار بودن و تداوم نشانه ­های ADHD را تثبیت کرده اند؛ اما سازمان مدل های متنوع درمانی کودکان مبتلا به ADHD به طور مستمر در حدود ۱۶ سال این کودکان را زیر نظر داشته است. این سازمان به این نتیجه رسیده است به جای  تاکید صرف بر نشانه های سنتی ADHD در کودکی، برای تشخیص بزرگسال لازم است اطلاعات از خود فرد، والدین و نشانه های مختص ADHD  در بزرگسالان استفاده کرد.

جنجال های بسیاری بر سر این موضوع بوده است که آیا کودکان دارای ADHD ، دقیقا همان نشانه ها را در بزرگسالی تجربه می ­کنند. دکتر مارگارت سیبلی معتقد است راهی که شما برای تشخیص ADHD  در بزرگسالانی با شروع اختلال در کودکی انتخاب می­ کنید، منجر به نتایج تشخیصی متفاوتی می شود. اگر از خود فرد بزرگسال در مورد نشانه ­ها سوال کنید، احتمالا چیز زیادی به یاد ندارند؛ اما اگر از والدین یا افرادی که آن­ ها را به خوبی می­ شناسند، اطلاعات بگیرید، تاکید خواهند کرد که همان نشانه های کودکی، همچنان ادامه دارند.

دکتر سیبلی اضافه کرده است که اگر در تشخیص بزرگسالان، فقط به نشانه های سنتی ADHD  کودکان متکی باشیم، بسیاری از بزرگسال شامل این اختلال نخواهند بود، به این دلیل که تظاهر نشانه­ های این اختلال در بزرگسالی متفاوت است. مصاحبه از اعضای خانواده، والدین و گزارش فرد بزرگسال، این حقیقت را برای شما آشکار می کند که نشانه های ADHD دوران کودکی، به طور معناداری همچنان ادامه دارند.

منبع:

Margaret H. Sibley, James M. Swanson, L. Eugene Arnold, Lily T. Hechtman, Elizabeth B. Owens, Annamarie Stehli, Howard Abikoff, Stephen P. Hinshaw, Brooke S. G. Molina, John T. Mitchell, Peter S. Jensen, Andrea L. Howard, Kimberley D. Lakes, William E. Pelham. Defining ADHD symptom persistence in adulthood: optimizing sensitivity and specificityJournal of Child Psychology and Psychiatry, ۲۰۱۶; DOI: 10.1111/jcpp.12620


salehian.jpg

زمان مطالعه مطلب : < 1 دقیقه

دکتر حانیه صالحیان در رابطه با اختلال بیش فعالی و نقص توجه توضیحات ارزنده ای را ارائه داده اند. همچنین در این ویدئو نشانه های بیش فعالی و چگونگی تشخیص آن توضیح داده شده است.


hyperactive.jpg
مرداد ۳۰, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

نشانه های بیش فعالی

یک تحقیق جدید در دانشگاه کینگ لندن و بریستول نشان داده است که رژیم غذایی پر چربی و پر قند در زمان بارداری  با نشانگان بیش فعالی و نقص توجه همراه است و منجبر به تولد کودک بیش فعال می شود. 


داروهای-بیش-فعالی.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

داروهای بیش فعالی، راهی برای درمان

برای درمان بیش فعالی معمولا داروهای بیش فعالی را تجویز می‌کنند. از جمله داروهای بیش فعالی که اکثرا با آن آشنا هستند قرص ریتالین است.

برای درمان بیش فعالی روش‌های گوناگونی مانند روان‌درمانی، درمان با نوروفیدبک، بازی درمانی و … وجود دارد که بهتر است در کنار تجویز داروهای بیش فعالی نیز استفاده شود.

داروهای بیش فعالی

بر اساس تحقیقی در دانشگاه میشیگان در مورد کودکان مبتلا به بیش فعالی و نقص توجه به نتایجی درباره عوارض مصرف داروهای مربوطه به خصوص ریتالین دست یافتند.

از دیرباز می‌دانستیم که کودکان ADHD سخت‌تر از کودکان دیگر می‌توانند برای خود دوست پیدا کنند و آن دوستی را حفظ کنند و گاهی نیز قربانی همسالان خود نیز می‌شوند.


مقاله مرتبط: متیل فنیدیت، درمان اختلال بیش فعالی


این تحقیق به مدت ۴ سال بر روی ۵۰۰۰ دانش‌آموز دبیرستان و راهنمایی انجام گرفت که حدود ۱۵ درصد آن‌ها ADHD داشتند و در ۱۲ ماه قبل ۴% از محرک‌ها برای آن‌ها تجویزشده که ۲۰% آن‌ها دارو را دریافت می‌کردند ولی مصرف نمی‌کردند یا آن را فروخته بودند یا به همسالان و افراد دیگر داده بودند و حدود نیمی از آن‌ها داروی خود را مصرف می‌کردند. همچنین تعداد کمی از این دانش آموزان درخواست تغییر دارو دادند.

با توجه به اینکه تشخیص ADHD عواقب مادام‌العمری دارد و این عواقب به بزرگ‌سالی نیز انتقال می‌یابد و اثرات اجتماعی آن بر یک طیف گسترده‌ای از مردم تأثیر می‌گذارد پس این افراد در انزوا زندگی نمی‌کنند. میان سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ افزایش ۴۲ درصدی تشخیص ADHD در آمریکا داشتیم و میان سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ افزایش ۲۷ درصدی مصرف داروهای محرک برای درمان را داشتیم.


مقاله مرتبط: درمان حرفه‌ای بیش فعالی

مقاله مرتبط: درمان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه


ضرورت داروهای بیش فعالی

نکاتی برای والدین

این تحقیق مبنی بر این نیست که خانواده‌ها نگران مصرف داروی فرزندان خود باشند و داروها را قطع کنند بلکه فقط نظارت دقیق‌تر داشته باشند و با فرزندان خود صحبت کنند که این داروها فقط برای درمان آن‌هاست و نباید به دیگران بدهند.


مقاله مرتبط: دکتر بیش فعالی کودکان


کودکان و نوجوانانی که داروهای محرک برای درمان مصرف می‌کنند به خصوص ریتالین باید تحت نظارت باشند چون امکان دارد این داروها را مصرف نکنند و به دیگران و همسالان خود بدهند که این هم باعث این می‌شود که مورد اذیت و آزار همسالان و دیگران قرار بگیرند و هم خود درمان نشوند و علاوه بر اینکه این عوارض را با خود به بزرگ‌سالی می‌برند همچنین قلدری در میان همسالان خود می‌کنند و یا قربانی قلدری دیگران می‌شوند.

این را هم به یاد داشته باشیم بچه‌های مبتلا به ADHD کمتر تلاش نمی‌کنند درست این است که آن‌ها اگر بهتر می‌توانستند، انجام می‌دادند بنابراین با حمایت و درمان صحیح آن‌ها می‌توانند بر این نقصان خود غلبه کنند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر



زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

متیل فنیدیت

متیل فنیدیت محرکCNS (سیستم عصبی مرکزی) است که برای درمان اختلال کمبود توجه و اختلال بیش فعالی با کمبود توجه و نارکولپسی به کار برده می شود.

راهنمایی های کلی:
چنانچه شما در هریک از حالات زیر به سر می برید لازم است قبل از مصرف متیل فنیدیت به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا ممکن است با آزمایش های خاصی در طول درمان احتیاج داشته باشید و یا از دوز دارویی که با شرایط شما سازگار است نیاز داشته باشید.
نقص قلبی مادرزادی
فشار خون بالا
حمله قلبی، اختلال ریتم قلبی یا سکته قلبی
سابقه فردی یا خانوادگی اختلالات روانی، اختلالات سایکوتیک، دوقطبی، افسردگی، اقدام به خودکشی
صرع یا دیگر حالات تشنجی
سابقه سوء مصرف مواد و الکل
اگر شما شرایط زیر را دارید، قادر به مصرف متیل فنیدیت نخواهید بود.
در صورت وجود حساسیت به متیل فنیدیت
ابتلا به گلوکوم
سابقه فردی و یا خانوادگی اختلال تیک و یا سندرم تورت
اضطراب، تشنج شدید یا آشفتگی
مصرف در دوران بارداری: متیل فنیدیت جزء گروه C است. مشخص نیست که آیا برای جنین مضر است یا خیر. اگر شما باردارید و یا تصمیم دارید در طول درمان باردار شوید، به پزشک خود اطلاع دهید.
مصرف در دوران شیردهی: مشخص نیست که به شیر وارد مي شود یا خیر. و آیا به کودک شیرخوار آسیب می رساند یا خیر. بدون هماهنگی با پزشک خود این دارو را مصرف نکنید.
استفاده طولانی مدت از متیل فنیدیت باعث کند شدن رشد کودک می شود. اگر کودک شما این دارو را مصرف می کند و رشد و وزن کامل را بدست نمی آورد، به پزشک خود اطلاع دهید.

موارد مصرف:
این دارو را طبق دستور پزشک مصرف کنید.
دوره درمان را با مقدار توصیه شده کامل کنید.
از مصرف این دارو در موارد مشابه و یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری کنید.
چنانچه سوال یا نکته مهمی در مورد مصرف این دارو به نظرتان رسید، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.
این دارو را حداقل ۳۰ دقیقه قبل از غذا مصرف کنید.
مصرف این دارو برای افراد زیر ۶ سال بدون تجویز پزشک ممنوع است.
قرص جویدنی باید قبل از عمل بلع جویده شود.
از له کردن، خرد کردن، و جویدن قرص اجتناب کنید. قرص را به صورت کامل ببلعید زیرا این کار باعث می شود که اثر دارو به تدریج در بدن آزاد شود.
اگر شما مشکل جویدن دارید، کپسول را باز کرده و دارو را به داخل قاشق بریزید تا عمل بلع راحت تر انجام بگیرد. فورا این ترکیب را بدون جویدن ببلعید. کپسول خالی را دور بیندازید.
مایع دارو را با قاشق مخصوص اندازه گیری، اندازه بگیرید. اگر شما این قاشق را نداشتید از داروخانه تهیه کنید.
برای جلوگیری از مشکلات خواب، این دارو را در ابتدای روز مصرف کنید.
متیل فنیدیت را به دور از دسترس کودکان نگهداری کنید.
متیل فنیدیت را در مکانی دور از رطوبت و گرما نگهداری کنید.
فراموش کردن دوز مصرفی
در صورتی که یک نوبت از مصرف دارو را فراموش کردید، به محض به یاد آوردن آن را میل کنید، ولی اگر تقریبا زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد، فقط آن نوبت را مصرف کنید و از دو برابر کردن دارو خودداری کنید.
مسمومیت با دوزهای بیش از اندازه
اگر شما فکر می کنید بیش از اندازه این دارو را مصرف کرده اید، فورا کمک پزشکی را دریافت کنید. مصرف بیش از اندازه متیل فنیدیت می تواند خطرناک باشد.
استفراغ، آشفتگی، لرزش، گرفتگی عضلانی، حملات تشنجی (صرع)، گیجی، توهمات، تعریق، ازدیاد و نامنظم بودن ضربان قلب، تاری دید، خشکی دهان و بینی و غش، از نشانه های مصرف دوزهای بیش از اندازه است.

موارد احتیاط:
هنگام رانندگی یا انجام هرکاری که به هوشیاری نیاز دارد، احتیاط کنید.
متیل فنیدیت می تواند باعث عوارض خطرناکی شود که به تفکر و یا پاسخدهی شما به محیط آسیب برساند.

عوارض جانبی:
۱ – شایع:
واکنش های آلرژیک (کهیر، مشکلات تنفسی، تورم صورت، لبها، زبان و گلو)
۲ – خطرناک:
ازدیاد و نامنظم بودن و سرعت ضربان قلب
تب، گلودرد، سردرد توام با آبله، پوست انداختن، راش پوستی قرمز
پرخاشگری، بیقراری، توهمات، رفتارهای غیرعادی، تیک های حرکتی
خال های ارغوانی رنگ در پوست
فشار خون بالا (سردرد شدید، تاری دید، وزوز در گوش، اضطراب، گیجی، سینه درد، تنگی نفس، ضربان قلب نامنظم، حملات تشنجی)
۳ – خفیف:
ناراحتی معده، تهوع، استفراغ، کاهش اشتها
مشکلات بینایی
تعریق، راش پوستی خفیف
سرگیجه
عصبانیت، مشکلات خواب
کاهش وزن
این لیست کامل نمی باشد و ممکن است عوارض جانبی دیگری رخ دهد. درباره هرنوع عوارض جانبی غیرعادی و آزاردهنده به پزشک خود اطلاع دهید.

اگر شما از هریک از داروهای زیر استفاده می کنید، قبل از مصرف متیل فنیدیت به پزشک خود اطلاع دهید.
داروهای فشار خون
داروهای ضدانعقاد خون مانند وارفارین
کلونیدین
داروهای ضدصرع مانند: فنی توئین، فنوباربیتال، پریمیدون
داروهای ضدافسردگی مانند: آمی تریپ تیلین، سیتالوپرام، کلومیپرامین، دسیپرامین، دوکسپین، فلوکستین، فلوواکسامین، ایمی پرامین، سرتالین و دیگر داروها
ویتامین ها، داروهای گیاهی و دیگر داروهای تجویز شده.
این لیست کامل نیست و داروهای دیگری وجود دارد که می تواند با متیل فنیدیت تداخل کند. درباره تمام داروهایی که مصرف می کنید حتما به پزشک خود بگویید و بدون مشورت با دکتر خود هیچ داروی جدیدی را استفاده نکنید.

تهیه شده در مجله سلامت روان اکسیر


خرداد ۱۷, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

گوشی موبایل و بیش فعالی

گوشی هوشمند خود را بر می‌دارید تا پیامی را ارسال کنید و نوتیفیکیشنی که خبر از یک پیام خوانده نشده دارد را می‌بینید، ناگهان در اینستاگرام هستید و در مورد عکس نامزدی دوست دوران مدرسه با سایر دوستانتان صحبت می‌کنید، کم کم متوجه بحث داغی در یکی از گروه‌های تلگرامی می‌شوید و یک ساعت بعد ناگهان متوجه می‌شوید که ارسال پیام را به کل فراموش کرده‌اید، پس مجدد گوشی هوشمند خود را برمی‌دارید تا پیام را ارسال کنید.

شما هم سر شام گوشی دستتان است ؟!

با استفاده روز افزون از گوشی‌های هوشمند حواس پرت‌ تر از قبل شده‌ایم!

شواهد نشان می‌دهند که با فراگیرتر شدن استفاده از گوشی‌های هوشمند، ما حواس پرت‌تر از قبل و دچار بیش فعالی شده‌ایم. این نشانه‌های استفاده مداوم از لوازم دیجیتالی گاهی ما را به سوی یک اختلال عصبی شناخه شده با نام اختلال کاهش توجه ناشی از بیش فعالی یا ADHD سوق می‌دهند. آیا گوشی‌های هوشمند با صدای مرتب رسیدن پیام‌های جدید می‌توانند ما را به ADHD مبتلا کنند؟ دانشمندان رفتار شناسی آزمایش‌هایی را در شرایط کنترل شده برای رسیدن به پاسخ این پرسش انجام داده‌اند.

مطالعه اختلالات دیجیتالی

از ۲۲۱ دانشجوی دانشگاه بریتیش کلمبیا درخواست شد تا در آزمایش ۲ هفته‌ای شرکت کنند. این افراد همه دانشجویان عادی بودند و این طور نبود که از بین دانشجویانی که به ADHD‌ مبتلا هستند انتخاب شده باشند.

در طول هفته اول، از نیمی از دانشجویان خواسته شد تا با فعال کردن گزینه مزاحم نشوید (Do not disturb) مزاحمت‌های موبایلی خود را کاهش دهند و حتی گوشی‌های خود را در جایی دور از دسترس خود قرار دهند. از نیم دیگر دانشجویان نیز خواسته شد تا زنگ هشدارهای گوشی خود را کاملا فعال کنند و گوشی را هر زمان که ممکن بود کاملا نزدیک خود و در دسترس داشته باشند.

در هفته دوم، برنامه کاملا عوض شد و کسانی که مجبور بودند تا گوشی‌های خود را در حالت do-not-disturb قرار دهند، حالا می‌توانستند تا زنگ هشدارهای خود را فعال کنند و از سوی دیگر نیم دیگری از دانشجویان که در هفته اول کاملا به گوشی‌های خود دسترسی داشتند باید گوشی‌های خود را در حالت do-not-disturb قرار می‌دادند. در نهایت مشخص شد، زمانی که افراد گوشی‌های هوشمند خود را به همراه دارند و بطور مرتب زنگ هشدار گوشی‌هایشان فعال است، میزان حواس پرتی آن‌ها نسبت به شرایطی که گوشی همراهشان نیست، بیشتر می‌شود.

اندازه‌گیری بی توجهی و بیش فعالی

بی توجهی و بیش فعالی شرکت کنندگان در این مطالعه با پرسش از آن‌ها در رابطه با این که چند بار در طول این دو هفته با ۱۸ نشانه اختلال کاهش توجه ناشی از بیش فعالی یا ADHD در خود مواجه شده‌اند، مورد بررسی قرار گرفته است. این ۱۸ مورد معیارهای تشخیص ADHD در بزرگسالان هستند که توسط موسسه روان‌پزشکی امریکا مشخص شده‌اند.

سوالات مربوط به بی توجهی دامنه وسیعی از مسائل احتمالی نظیر بی دقتی، فراموش کردن پرداختن یک قبض و دشواری در تمرکز حواس یا گوش دادن به دیگران بوده است. سوالات بیش فعالی هم به همین ترتیب مواردی نظیر بی قراری، بیش از حد صحبت کردن و قطع کردن صحبت دیگران بوده است.

نتایج حاصل از این سوالات واضح بودند: هر چه گوشی نقش بیشتری در زندگی افراد داشت، باعث می‌شد تا افراد کم توجه‌تر و بیش فعال باشند.

از آنجا که ADHD یک اختلال عصبی با دلایل عصبی پیچیده است، این یافته‌ها به هیچ وجه به این مفهوم نیستند که گوشی‌های هوشمند می‌توانند باعث ADHD شوند. همچنین این یافته‌ها نشان نمی‌دهند که کاهش استفاده از گوشی‌های هوشمند در درمان ADHD موثر است. ولی این مطالعات برای هر یک از ما که فکر می‌کنیم بیش از حد تحت تاثیر گوشی‌های هوشمندمان هستیم، موثر هستند.
استفاده از گوشی هوشمند در همه جا، باعث ایجاد خطر می‌شود

در هر ۲۲ ثانیه ۱۰۰۰ نفر صاحب گوشی هوشمند جدید می‌شوند

این یافته‌ها باید ما را بخودمان بیاورد. گوشی‌های هوشمند پرفروش‌ترین گجت‌های الکترونیکی تاریخ بوده‌اند و در ۲۲ ثانیه‌ای که طول کشید تا این جملات را بنویسم، ۱۰۰۰ گوشی هوشمند به صاحبانشان تحویل داده شدد. اگر از بین همین ۱۰۰۰ نفر فقط یک نفر باشد که به دلایلی که در بالا ذکر کردیم، بی دقتی کند، دوستش را در هنگام مکالمه دو طرفه نادیده بگیرد یا «حاضرِ غایب» در یک جلسه باشد، پس گوشی‌های هوشمند می‌توانند باعث کاهش بهره‌وری، آسیب رساندن به روابط بین فردی و رفاه میلیون‌ها نفر شوند.

یافته‌های دانشمندان نشان می‌دهد که تحریکات دیجیتالی پی در پی باعث افزایش جدی کاهش توجه در جوامع امروزی شده است. بنابراین اگر گوشی خود را گاهی از خود دور کنید یا آن را در حالت سایلنت قرار دهید، مغزتان قدردان لطف شما خواهد بود.

منبع IFLSCIENCE


بیش-فعالی-کودکان-1.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

بیش فعالی کودکان

آیا شما با بیش فعالی کودکان آشنا هستید؟ امروزه بسیاری از مادران و پدران از شیطنت بسیار زیاد كودكانشان شكایت دارند. آنها اظهار می‌دارند كه فرزندشان مرتب در حال حركت و فعالیت است و نوعی حالت بی‌قراری و ناآرامی در او مشاهده می‌كنند. برخی از این والدین از فقدان تمركز حواس و ضعف درسی كودك نیز صحبت می‌كنند. آنها علت این فعالیت‌ بیش از اندازه را نمی‌دانند و مرتب فرزندشان را مورد سرزنش قرار می‌دهند. این كودكان بعضا مورد انتقاد و تنبیه بسیار زیاد قرار می‌گیرند.

واکنش والدین به بیش فعالی کودکان

عده‌ای از پدر و مادرها كنترل خود را از دست می‌دهند و این كودكان را به شدت كتك می‌زنند یا آنها را مورد تهدید قرار می‌دهند. در این نوشتار سعی شده است پدیده بیش فعالی در كودكان توضیح داده و راه‌های برخورد مناسب با این حالت ارائه شود.


مقاله مرتبط: دکتر بیش فعالی کودکان


ویژگی بیش فعالی کودکان

  • اختلال بیش‌فعالی کودکان كه در اغلب موارد با نقص توجه همراه است، معمولا در دوران كودكی بروز می‌كند. ك
  • ودكان بیش فعال همان گونه كه از این عنوان بر میآید بسیار پرتحرك‌اند و نمی‌توانند یكجا آرام باشند.
  • كودكان بیش فعال در مورد كارها و اشیایی كه به طور طبیعی باید در برابر آنها احساس خطر كنند، خطری احساس نمی‌كنند.
  • اختلالات سلوك در این كودكان بعضا دیده می‌شود، مثلا بعضی از آنها رفتارهای پرخاشگرانه دارند و برای آسیب رساندن به دیگران آنان را تهدید می‌كنند.
  • بعضی دیگر در اعمالی چون سرقت و تقلب به طور كلی كارهایی كه تخلف از قوانین و مقررات محسوب می‌شود، ‌شركت می‌كنند.
  • کودكان بیش‌فعالی كه دچار نقص توجه هستند، در تحصیل با مشكل مواجهند. دامنه توجه در آنها بسیار محدود است و به همین علت نمی‌توانند تمركز لازم را در حین درس خواندن داشته باشند. این كودكان به سرعت حواسشان پرت می‌شود و به كوچكترین محرك بیرونی واكنش نشان می‌دهند.
    در نتیجه عملكرد تحصیلی آنان پایین می‌آید و در یادگیری دچار مشكل می‌شوند.
  • از لحاظ اجتماعی، كودكان بیش‌فعال تاثیر مثبتی بر دیگران نمی‌گذارند و مرتب مورد انتقاد قرار می‌گیرند.
  • آنها به دلیل دقت پایین، اغلب دچار اشتباه می‌شوند و انتقاد دیگران را نسبت به خود برمی‌انگیزند.
  • این بچه‌ها به جزئیات مسائل توجهی ندارند.
  • حتی در بازی‌ها نیز با دشواری رو برو می‌شوند و در ارتباط خود با بچه‌های دیگر مشكل پیدا می‌كنند. اغلب از دستورالعمل‌ها پیروی نمی‌كنند و از عهده تكالیف مدرسه و سایر كارها و وظایف بر نمی‌آیند. آنان از درگیر شدن با تكالیفی كه مستلزم تلاش ذهنی مداوم است، می‌پرهیزند.
  • اغلب، وسایل خود را گم می‌كنند و دچار فراموشكار‌ی‌اند.
  • به طور افراطی حرف می‌زنند و پیش از تمام شدن پرسش‌ها پاسخ می‌دهند.
  • منتظر نوبت ماندن برایشان دشوار است و بسیاری اوقات مزاحم كار دیگران می‌شوند.

مقاله مرتبط: علائم و تشخیص بیش فعالی

مقاله مرتبط: بازی برای درمان کودکان بیش فعال

مقاله مرتبط: درمان بیش فعالی در تهران


علائم رفتاری بیش فعالی کودکان

نقش والدین در بهبود بیش فعالی کودکان

  • والدین در قدم اول بایستی راجع به تشخیص مطمئن باشند و به فرزندان خود برچسب نادرست نزنند.
  • انرژی اضافه این كودكان باید از طریق فعالیت‌های مثبت، از جمله ورزش كردن، مصرف شود. بهتر است آنها را برای بازی به زمین‌های بزرگ برد و اجازه داد كه به فعالیت‌هایی لذت‌‌بخشی بپردازند.
  •  والدین به خاطر داشته باشند كه این كودكان را به هیچ‌وجه تنبیه نكنند. زیرا رفتارهای انتقام‌جویانه‌ از آنها سر خواهد زد. بهتر است با آنان مودبانه و با محبت رفتار نمایند البته در برخورد با سایر كودكان نیز داشتن رفتاری مهرآمیز و عاری از خشونت لازم است.
  • از دادن خوردنی‌هایی مثل كاكائو و شكلات به این كودكان تا حد امكان خودداری نمایند. چون باعث تحریك‌پذیری آنها می‌شود.
  • خواب شبانگاهی این كودكان موضوع مهمی است. آنها باید شب‌ها زودتر به رختخواب بروند. بهتر است والدین برنامه خانواده‌ را به گونه‌ای مناسب تنظیم كنند و به هر طریق ممكن به كودك بفهمانند این یكی از قوانین خانواده اوست كه شب‌ها تا دیروقت بیدار نمانند. توصیه می‌شود كودك از وسایلی چون كامپیوتر و تلویزیون به صورت افراطی استفاده نكند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


hyper.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

بیش فعالی و عدم تمرکز

سیستم های حسی ما در هر لحظه در معرض محرکات بسیاری قرار دارند. این محرکات گوناگون ممکن است به صورت همزمان بر ما اثر بگذارند؛ اما آن چه در یک لحظه ی معین می توانیم درک کنیم، بسیار محدود است. چون تمام محرکات برای ما جالب و جذاب نیستند، به همه شان دقت و توجه نمی کنیم و فقط به تعدادی از آن ها که با هدف ها و انتظارات ما مطابقت دارند، توجه می کنیم. پس معنای توجه و دقت، معطوف ساختن ذهن به طور انتخابی بر روی یک یا چند چیز و نادیده انگاشتن سایر چیزها است. تا انسان به مطلبی توجه نکند، قادر به یادگیری آن نخواهد بود.

   توجه، مقدمه ی ادراک، یادگیری و تفکر است. یادگیری به معنای دقیق آن، بدون ادراک میسر نمی شود و در برخورد با محیط، ابتدا ذهن و حواس، به امر خاصی توجه می کند و بعد آن را درک کرده و نسبت به آن بصیرت و بینش پیدا می کند. بدیهی است وقتی که انسان از نظر جسمی، روانی و عاطفی آمادگی لازم را برای انتخاب محرک خاصی داشته باشد، توجه و دقت بهتر و بیش تری را از او انتظار داریم.

ویژگی های کودکان مبتلا به ADHD (نقص توجه / بیش فعالی)

رایج ترین ویژگی های این کودکان، کمبود دقت و توجه، بیش فعالی و تکانشی بودن است. این دسته از کودکان برای تداوم در انجام یک کار و تمرکز بر جوانب مهم گفت و گو یا تکالیف مربوط به مدرسه مشکل دارند و اغلب تکالیف و وظایف شان را به پایان نمی رسانند؛ زیرا به سرعت از یک فعالیت به فعالیتی دیگر می پردازند یا تمرکز حواس شان را توسط محرک های بیرونی از دست می دهند.

   این دسته از کودکان الزاما همیشه فعال نیستند، اما بی قرار و ناآرام به نظر می رسند. والدین می گویند کودک شان در طول خوردن غذا نمی تواند بنشیند، به سرعت از کاری به کار دیگر می پردازد و آموزگاران می گویند این دسته از دانش آموزان، همیشه در حال انجام کاری هستند؛ از جای خود بلند می شوند تا مدادشان را بتراشند، با قلم یا انگشت شان روی میز ضربه می زنند، با پایشان به زمین ضربه می زنند، تکالیف شان را خیلی سریع و غالبا غلط انجام می دهند، پشت میزشان وول می خورند و … .

   کودکانی که دچار کمبود توجه هستند در تشخیص اطلاعات مربوط و نامربوط، از توانایی لازم برخوردار نیستند و هر چیزی برای جلب توجه آن ها رقابت می کند. کوچک ترین صدایی از قسمت دیگر اتاق یا کلاس می تواند توجه شان را جلب کند. اگر برای آوردن چیزی به اتاق بروند و توجه شان به تصویر روی دیوار جلب شود، فراموش می کنند برای چه کاری به اتاق آمده اند. به طور کلی وقتی در محیطی قرار می گیرند که محرک های آن زیاد است (مثل صدا، نور، تصویر، اجسام، و … ) دچار مشکل می شوند و بدخلقی و بیقراری می کنند.

   برخی از این کودکان تکانشی هستند. آن ها ابتدا عمل می کنند و بعد فکر می کنند. شاید سخنانی توهین آمیز به زبان آورند، اما تا زمانی که به آن ها تذکر داده نشود، مفهوم رفتار خود را تشخیص نخواهند داد. آن ها سوال هایی می پرسند که ارتباطی به موضوع بحث ندارد و عموما در کلاس درس، پیش از آن که سوال به طور کامل مطرح شود، پاسخ را با صدای بلند می گویند و اغلب پاسخ شان نادرست است. به نظر می رسد که این دسته از کودکان و نوجوانان، همیشه در معرض حادثه هستند، زیرا به پیامدهای اعمال خود توجهی ندارند. پیشنهاد می شود اگر علائمی که ذکر شد، به مدت چند ماه در کودک تان دیده شد، آن ها را جدی بگیرید و در جهت رفع و کاهش آن ها اقدام کنید.

کلید واژه: توجه، ادراک، یادگیری، ADHD، نقص توجه، تکانشی بودن، بیش فعالی.

منبع: محمودپور، آزیتا. (۱۳۹۴). روش ها و راهبردهای دقت و توجه. انتشارات مدرسه. تهران.


ADHD2.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه
بیش فعالی و نقص توجه
بیش فعالی و نقص توجه

بیش فعالی که به اختصار ADHD خوانده می شود نوعی اختلال شایع است که حدود هشت تا ۱۰ درصد کودکان را مبتلا می کند. این بیماری در پسران شایع تر از دختران است. ویژگی های اولیه ی بیش فعالی از سال های اولیه رشد یعنی قبل از ورود به مدرسه شروع می شود. بیش فعالی دارای ویژگی های بارزی است که شامل پرتحرکی، کمبود توجه و تمرکز، بروز اعمال ناگهانی و غیرقابل پیش بینی می شود. اختلال بیش فعالی – نقص توجه، معمولا زمانی که بچه ها به مهد کودک یا مدرسه می روند به خوبی خود را نشان می دهد که ضروری است پس از تشخیص، بی درنگ تحت درمان قرار گیرند.

کودک بیش فعال معمولا یک بازی یا یک فعالیت را تا آخر به سرانجام نمی رساند و در نیمه راه رها می کند؛ اما به هر حال کودکان در سن مدرسه، برای یادگیری درس های خود و انجام تکالیف شان، نیازمند حدی از توجه و تمرکز هستند و اگر کودک نتواند توجه و تمرکز خود را کنترل کند، در یادگیری و انجام تکالیف خواندن، نوشتن و ریاضی دچار مشکل می شود.

در این نوشته کوشیده ایم در کنار دیگر شیوه های درمانی که برای این اختلال توصیه می شود و ممکن است کارشناسی که به او رجوع کرده اید برای فرزندتان تجویز کرده باشد، به چند راهکار ساده که خودتان می توانید از طریق بازی با کودک تان در خانه انجام دهید بپردازیم.

 بازی با لیوان آب

یک لیوان آب که کمی سرخالی است به کودک بدهید و از او بخواهید مسافت حدود یک متر را با این لیوان برود و برگردد و مواظب باشد که آب از لیوان نریزد. این بازی تمرکز و برقراری، حفظ تعادل بین دست و پا و چشم کودک را قوی می کند و باعث می شود که نوشتن از روی کتاب برای او آسان تر شود. بعد از چند روز، به یک مرحله سخت تر بروید و از کودک بخواهید که با همان لیوان آب از سه یا چهار پله بالا و پایین برود.

 بازی با برگ کاغذ

برای افزایش تمرکز در خوب گوش دادن و نوشتن دیکته، در کودکانی که این اختلال را دارند، می توانید از یک بازی استفاده کنید؛ به این ترتیب که یک برگه کاغذ جلوی دهان تان بگیرید و کلمه ای را به آرامی بگوئید و از کودک بخواهید آن کلمه را به شما بگوید. دلیل کاغذ گرفتن جلوی دهان، جلوگیری از لب خوانی کودک است. اگر لب خوانی کند، دیگر توجه و دقتی به خوب گوش دادن نمی کند.

کودک باید از ساختار شنیداری خود کمک بگیرد و توجه کند تا بتواند کلمه شما را تشخیص دهد. اگر تا چند بار نتوانست کلمه را تکرار کند، کمی تُن صدای خود را بالاتر ببرید. پس از گذشت چند روز از بازی، می توانید تعداد کلمات را بیشتر کنید و تا پنج کلمه برسانید.

مرحله بعدی این است که از کودک بخواهید که کلمات را به طور منظم به شما بگوید. (برای نمونه، شما می گویید میز و بعد از گفتن کودک می گویید دیوار و کودک باید بگوید میز، دیوار و همین طور تا کلمه ی پنجم)

بچه های بیش فعال در خوب گوش دادن و نوشتن دیکته مشکل دارند.

راه رفتن روی جدول

با کودک خود به کوچه بروید و از او بخواهید مسافتی را روی جدول کنار کوچه یا خیابان راه برود و دست های خود را باز نگه دارد؛ این بازی کمک زیادی به حفظ تعادل بدن و تمرکز او دارد.

بازی فوت کردن شمع

از کودک بخواهید شمعی را که روشن کرده اید فوت کند، بدون خاموش شدن شعله، یعنی فقط شعله شمع حرکت کند ولی خاموش نشود. این بازی هم ممکن است مثل بازی های دیگر برای بچه ها سخت باشد ولی کودک شما با تمرین و تشویق موفق به انجامش می شود.

بازی با توپ تخم مرغی

یک توپ تخم مرغی را روی میزی به طول تقریبا یک متر بگذارید. خود شما در یک طرف میز و کودک تان سمت دیگر میز بنشینید و این توپ را با کمک فوت کردن به سمت مقابل هدایت کنید؛ طوری که توپ به جای دیگری نرود و اگر هم رفت، با کمک فوت آن را به مسیر درستش برگردانید.

این بازی ها برخلاف ظاهر ساده ای که دارند، برای بچه هایی که دچار بیش فعالی – نقص توجه اند، خیلی سخت هستند، چرا که این بازی ها تاثیر مستقیمی روی مغز بچه ها می گذارند و باعث ایجاد تمرکز و تقویت حافظه و دقت آنها می شوند.

معمولا بچه ها خیلی زود از انجام این بازی ها خسته می شوند که این خستگی را می توانیم با شاد کردن محیط بازی و فشار نیاوردن به کودک کمتر کنیم.

الهه عبدالرحمانی – دپارتمان بازی درمانی


television.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه
تماشا کردن تلویزیون
تماشا کردن تلویزیون

تحقیقات ﻣﻮﺳﺴﻪ ی ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺩﺭ آﻣﺮﻳﻜﺎ ‏(ﺍﻱ ﺍﻱ ﭘﻲ‏) ﻧﺸﺎﻥ می دهد ﻛﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺩﺭ ﻛﻮﺩﻛﻲ ﺧﻄﺮ ﺍﺑﺘﻼﻱ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻴﺶ ﻓﻌﺎﻟﻲ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺗﻤﺮﻛﺰ‌ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﻱ ﺑﻌﺪﻱ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ می دهد. ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻧﺸﺎﻥ می دهد ﺍﻳﻦ آﺳﻴﺐ ﺍﺯ ﺳﻦ ٧ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﻛﺘﺮ “ﺩﻳﻤﻴﺘﺮﻱ ﻛﺮﻳﺴﺘﺎﻛﺴﻲ” ﺑﺎ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺭﻭﻱ ٢٠٠٠ ﻛﻮﺩﻙ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ، ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻴﺶ ﻓﻌﺎﻟﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﻃﺒﻖ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺩﻛﺘﺮ ﺩﻳﻤﻴﺘﺮﻱ، ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮﻳﻊ ﻭ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺻﻔﺤﻪ ی ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻟﻲ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺤﺮﻳﻜﺎﺕ ﺷﺪﻳﺪ ﻭ ﺳﺮﻳﻊ ﻣﻐﺰ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﺤﺮﻳﻜﺎﺕ ﺑﺎﻋﺚ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﻪ ﻣﻐﺰ ﻛﻮﺩﻙ ﻭ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﻤﺒﻮﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻮﺩﻙ ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻭ ﺩﺭﺱ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻣﻮﺳﺴﻪ ی ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺯﻳﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻧﻜﻨﻨﺪ.

ﺩﻛﺘﺮ “ﺩﻳﻮﻳﺪ ﻫﻴﻞ” ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺯﻳﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﺯﻳﺎﻧﺒﺎﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ می کند. ﺩﻛﺘﺮ ﻫﻴﻞ ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺭﺷﺪ ﻣﻐﺰ ﻛﻮﺩﻙ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺯﻳﺎﻧﺒﺎﺭ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲ دهد. ﻣﻐﺰ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺩﻳﺪ ﺳﻪ ﺑﻌﺪﻱ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺍﺟﺴﺎﻡ ﻭﺍﻗﻌﻲ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮن ﺍﺟﺴﺎﻡ ﺭﺍ ﺩﻭ ﺑﻌﺪﻱ ﻭ ﺗﺨﺖ ﺑﻪ تصویر می کشد.

محققان ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻛﻮﺭﻧﻞ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ی آﻣﺎﺭﻱ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺩﺭ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺯﻳﺮ ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺍﻭﺗﻴﺴﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺍﻭﺗﻴﺴﻢ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻧﺸﺎﻥ می دهد ﻛﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ می تواند ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺩﺭ ﻛﻮﺩﻛﻲ ﺷﻮﺩ .

ﻧﻈﺮ “ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﺍﺳﭙﺎﮎ” ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﻭ ﮐﻮﺩﮎ ﻭ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺭﺷﺪ ﺗﺨﯿﻞ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﻫﺎ این است که: ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﺍﺳﺖ. ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ ﻫﻢ، ﺗﺨﯿﻞ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﻧﺪ. ﭼﻮﻥ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﻫﻤﻪ ی ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﺗﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺗﻼﺷﯽ ﺑﮑﻨﺪ.

چشم کودک زیر دو سال وقتی به تلویزیون ﻳﺎ ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﺧﻴﺮﻩ می شود ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ سلول های ﻋﺼﺒﻲ ﺭﺷﺪ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻐﺰ آﺳﻴﺐ می زند. ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺯﻳﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ٥ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺗﻤﺎﺷﺎ کنند. ﺗﺤﺮﻙ ﻭ ﺑﺎﺯﻱ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎﻣﻞ ﺭﺷﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺟﺴﻤﻲ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ است، ﻛﻮﺩﻙ ﺑﺎ ﺯﻝ ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺯﺑﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎﺩ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﺍﻣﺎ ﺭﺷﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺳﺎﻟﻤﻲ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ‏(ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﻳﻨﻲ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺷﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻭﺍﻟﺪﻳﻨﻲ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﺎﻫﻮﺷﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ آﺳﻴﺐ ﺯﺩﻩ اﻧﺪ).

ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ می توانند ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﻨﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺗﺎ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺎﺯﻱ ﺑﺎ ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﻳﺎ ﻛﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺻﺒﺮ ﻛﻨﻨﺪ. ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻭﻝ آﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﻛﺎﺭ ﺑﺎ ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﻭ ﻛﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺯﻳﺮ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻲ، ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺧﻄﺮ ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻭ ﻣﻨﺰﻭﻱ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﻟﻴﻞ ﺩﻭﻡ آﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ تاثیر ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﺑﺮ ﺳﻼﻣﺖ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺸﺪﻩ. ﻭ ﺩﻟﻴﻞ ﺳﻮﻡ این است که ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺷﺪ ﺳﺎﻟﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.

الهه عبدالرحمانی / دپارتمان بازی درمانی


ADHD1.jpg
مرداد ۲۱, ۱۳۹۴

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه
بیش فعالی
بیش فعالی

مهارت های حرکتی مطلوب هدفی است که بايد برای همۀ کودکان در نظر گرفته شود تا امکان کنترل بیشتری بر محیط زندگی خود داشته باشند. انجام يک رشته حرکات هماهنگ توسط کودک، مستلزم برنامه ريزی شناختی و ذهنی است که بدون آن کودک قادر به انجام اين عمل نخواهد بود. پرداختن به موضوع مهارت های حرکتی از دو بعد حائز اهمیت است اول، نقش مهارت های حرکتی در يادگیری، موفقیت تحصیلی، کفايت اقتصادی و اجتماعی فرد و دوم، ارتباطی که مهارت های حرکتی با ساير جنبه های شخصیت از قبیل خودپنداره، رفتار اجتماعی و هیجانی دارد. در بسیاری از مطالعات ثابت شده است که يادگیری مشاغل مختلف نیازمند کسب حدودی از مهارت های حرکتی است و مهارت در شغل نیز به کفايت اجتماعی و اقتصادی فرد کمک می کند.

اختلال نارسايی توجه – بیش فعالی (ADHD) اختلالی رشدی در توجه، کنترل تکانش، بیقراری و هدايت رفتار است و نتیجۀ اختلالات عصب شناختی بزرگ، حسی – حرکتی يا هیجانی است. در مورد مهارت های حرکتی افراد مبتلا به ADHD اين نکته مهم است که اين افراد هنگام يادگیری مهارت های حرکتی جديد مشکلاتی در هماهنگی دارند، مهارت های آموخته شده را ضعیف تر از همسالان خود اجرا می کنند و در هر سطح اجرای تکلیف، واکنش و حرکت آهسته تری دارند. آن ها اغلب دارای افسردگی، اضطراب زياد، عزت نفس کم و مشکلات اجتماعی و رفتاری ثانويه اند و در مدرسه با مشکلات يادگیری و روان شناختی روبرو می شوند که باعث افت تحصیلی آن ها می شود. ضعف عملکرد حرکتی و آمادگی جسمانی در پی نداشتن تلاش و تمرين مداوم باعث کاهش عزت نفس می شود که خود سبب کاهش مشارکت می شود، آنگاه کمبود مشارکت نیز ضعف عملکرد حرکتی و آمادگی جسمانی را به دنبال خواهد داشت.

کودکان مبتلا به اين اختلال از نظر رفتار حرکتی دارای سازماندهی حرکتی ضعیف و نارسا بوده، ديرتر راه می افتند و در نوع مرکب اين اختلال، دارای مشکل ادراک ديداری حرکتی هستند. همچنین، اين کودکان از نظر حرکتی بیقرار، کند و بی سازمان اند و در حرکت های ظريف و کنترل حرکتی مشکل دارند. اين کودکان در تکالیف عملکردی پیوسته و در بازداری حرکتی مشکل دارند، در کنترل حرکتی بیش از سرعت حرکتی مشکل دارند و در انجام کارها با دست برتر بی دقتی های زيادی نشان می دهند. به عبارت ديگر، آن ها خام حرکت و دست و پا چلفتی هستند.

کوثری و همکاران (۱۳۸۹) برنامه ی حرکتی منتخبی برگرفته از روش حرکتی اسپارک که مربوط به توسعۀ مهارت های پايه کودکان است، انتخاب کردند و در ۱۸ جلسه بر روی کودکان ADHD آن را اجرا کردند. اين برنامه شامل ورزش، بازی و خلاقیت های فعال برای کودکان است. برنامۀ حرکتی شامل ۴۵ دقیقه در هر جلسه است که به چهار بخش تقسیم می شود ۱۵ دقیقۀ اول برنامه شامل گرم کردن، پس از آن ۱۰ دقیقه بازی شامل مهارت های حرکتی جابه جايی، سپس ۱۰ دقیقه شامل مهارت های حرکتی دست کاری و در آخر ۱۰ دقیقه سرد کردن است. در پایان جلسه هجدهم پس از ارزیابی مهارت های حرکتی کودکان مشخص شد که این روش در بهبود آن ها موثر بوده است.

کوثری، سعید؛ حمایت طلب، رسول؛ عرب عامری، الهه؛ ملکی، فرزاد. (۱۳۹۰). تاثیر فعالیت های بدنی منتخب بر شرد مهارت های حرکتی ظریف کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه / بیش فعالی (ADHD). رفتار حرکتی. شماره ی ۱۱.

الهه عبدالرحمانی / دپارتمان بازی درمانی


happy-children-carnival-party_78949-16.jpg
مرداد ۱۷, ۱۳۹۴

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

انواع بیش فعالی ، علائم و تشخیص بیش فعالی

علائم و تشخیص بیش فعالی آغاز مرحله درمان و مهم ترین بخش در درمان اختلالات کودک است. اختلال بيش‌فعالي معمولا از ۲ سالگي به بعد شروع مي‌شود و ۳ نوع دارد؛ بيشتر كودكان بيش‌فعال دچار مشكل تمركز هم هستند و شايع‌ ترين نوع بيش‌فعالي، در كودكان پرتحرك و پرجنب‌وجوش و همزمان با مشكل توجه و تمركز است. نوع دوم، در كودكاني ديده مي‌شود كه فقط مشكل پرتحركي و عملكرد تكانه‌اي دارند و نوع سوم، در كودكاني است كه فقط دچار مشكل تمركزند. مطالعه‌ها در نمونه‌هاي ايراني نشان داده كه ۵ تا ۶ درصد كودكان كشور ما دچار بيش‌فعالي هستند. آمارهاي ما با آمارهاي جهاني مطابقت دارد و اختلال بیش فعالی به طور شايع‌ تر در اولين پسر خانواده‌ها و به طور كلي در جنس مذكر بيش‌ از جنس مونث ديده مي‌شود.

درمان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه و علایم تشخیص آن در کودکان ابتدایی

علائم و تشخیص بیش فعالی

 معمولا كودكان بيش‌فعال كم ‌تمركز، پرتحرك و پرجنب‌وجوش، مرتب در حال دويدن و پريدن‌ اند . آن ها دست به كارهاي خطرناك مي‌زنند و نمي‌توانند عواقب عملكرد خود را پيش‌بيني كنند.

بچه‌هاي طبيعي وقتي دست به كار خطرناكي مي‌زنند و دچار آسيبي مي‌شوند، معمولا عبرت مي‌گيرند در حالي كه كودكان بيش ‌فعال عبرت‌پذير نيستند و ممكن است عمل خطرناكي را چند بار تكرار كنند. بچه‌هاي بيش‌فعال را در خانه معمولا در حالي كه روي كابينت، درراور و به طور كلي در ارتفاع هستند، مي‌بينيد. آن ها اين كارهاي خطرناك را در طول روز چندبار انجام مي‌دهند به همين علت احتمال آسيب‌ ديدنشان زياد است.

 خيلي از کودکان بيش‌فعال، عملكرد تكانه‌‌اي هم دارند؛ يعني رفتارهاي ناگهاني از آنها سر مي‌زند. مثلا كودك نشسته و ناگهان كنترل تلويزيون كه دستش است، پرتاب مي‌كند .

اين رفتارها به صورت‌هاي ديگر هم بروز مي‌كند؛ مثلا ممكن است كودك ناگهان روي دوش پدر يا جفت ‌پا روي شكم او بپرد! يا وقتي در حال ردشدن از كنار بچه‌ ديگري است، بدون اينكه مشكلي ايجاد شده باشد، به او ضربه‌اي بزند يا هلش دهد! اين رفتارهاي ناگهاني و تكانشي اغلب كودكان بيش‌فعال، باعث آزار و اذيت ديگران مي‌شود.

کمبود توجه و عدم تمرکز در کودکان

مشكل بچه‌هاي بيش‌فعال كه تمركز ندارند، معمولا خود را از دوران مهدكودك نشان مي‌دهد، آنها حوصله انجام بازي‌هاي فكري ندارند و از انجام كارهاي فكري كه بايد روي آن تمركز داشته باشند، خودداري مي‌كنند . اين كودكان معمولا فراموش كار و حواس‌پرت هستند . آن ها در مهدكودك در يادگيري شعر هم مشكل پيدا مي‌كنند چون اين كار به توجه و تمركز نياز دارد . در نقاشي هم چندان موفق نيستند چون انجام اين كار مستلزم اين است كه مدتي يك جا بنشينند، علاوه بر اين، براي تمام كردن طرح و رنگ‌آميزي كامل هم به مشكل برمي‌خورند به طوري كه مي ‌بينيم كودك نقاشي را نصفه رها مي‌كند يا فقط طراحي مي‌كند و اصلا آن را رنگ نمي‌كند يا اين كار را نيمه‌كاره و بي‌دقت انجام مي‌دهد.

علائم بیش فعالی

 بچه‌هاي بيش‌فعال نام دوستان شان را هم فراموش مي‌كنند حتي ‌امكان دارد اسامي افراد نزديك را هم فراموش كنند و مرتب از پدر يا مادرشان مي‌پرسند اسم اين آقا يا خانم چه بود؟ گاهي از همان دوران مهد، مربي شكايت مي‌كند كودك بيش‌فعال نظم كلاس را به هم مي‌زند، سر جاي خود نمي‌نشينند و مرتب راه مي‌رود. بچه‌هاي بيش‌فعال زياد حرف مي‌زنند، تن صدايشان بلند است و در كار و حرف ديگران دخالت مي‌كنند.

براي تشخيص بيش‌فعالي، اين علائم بايد حداقل در دو محيط ديده شود؛ مثلا در خانه و مهدكودك، در مدرسه و در مهماني‌ها. كنترل بچه‌هاي بيش‌فعال وقتي با مادر خود تنها در منزل هستند، راحت ‌تر است و كم تر مشكل ايجاد مي‌كنند ولي وقتي نفر سومي مثل پدر يا خواهر و برادر وارد مي‌شوند، جنب ‌وجوش و تحرك آن ها بيش تر مي‌شود و در مهماني‌ها كنترل شان بسيار سخت ‌تر خواهد بود. يكي از كارهاي خطرناكي كه جزو عملكرد تكانه‌اي بچه‌هاي بيش‌فعال است، اين است كه ناگهان دست پدرومادر را رها و وسط خيابان شروع به دويدن مي‌كنند.

درمان در مرکز اکسیر

كودكاني كه فقط مشكل تمركز دارند، مي‌توانند بسيار آرام باشند به همين دليل مشكل آن ها دير تشخيص داده مي‌شود. بچه‌هاي بيش‌فعال- كم‌ تمركز رفتارهاي نامطلوبي دارند كه باعث مي‌شود پدر و مادر سريع‌تر آن ها را نزد روان شناس ببرند در حالي كه تشخيص مشكل بچه‌هايي كه فقط عدم‌ تمركز دارند، به دليل آرام بودن، حتي ممكن است به سنين اول و دوم دبستان بكشد. بچه‌هاي كم ‌تمركز در ديكته و رياضي مشكل دارند. والدين معمولا قبل از اين سنين متوجه كم ‌تمركز‌ي آن ها نمي‌شوند ولي وقتي سن شان بيشتر مي‌شود، مشكل تمركز مخصوصا در سال ‌هاي ابتدايي بروز مي‌كند. دو درسي كه بيش از هر چيز به تمركز نياز دارد، ديكته و رياضي است و مي‌بينيم اين بچه‌ها در ديكته‌ هايشان دقت کم تری دارند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص کودکان به صفحه خدمات کودک ما مراجعه (میتوانید اینجا را کلیک کنید) یا با جستجو کلمه کودک در قسمت جستجوی سایت اطلاعات کسب کنید.


ADHD.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

ADHD کودکان

ADHD یک اختلال فراگیر در بین کودکان و همچنین در بزرگسالان است. بیش فعالی نقص توجه و یا ADHD با جنب و جوش زیاد، عدم تمرکز، حواس پرتی مشخص میود و ممکن است با اختلالات دیگری مانند اختلال یادگیری همراه باشد.


مقاله مرتبط: تشخیص زود هنگام بیش فعالی و نقص توجه ADHD

مقاله مرتبط: بازی هایی مناسب بچه های بیش فعال (ADHD)


نکاتی برای والدین دارای کودک ADHD

با کودک ADHD خود صحبت کنید و احساس خود را نسبت به او بازگو کنید.

بسیاری از والدین کودکان ADHD بیشتر گفتگوهایشان با فرزندشان پیرامون مسائل و مشکلات رفتاری آن‌هاست و از مکالمه درباره‌ی خود کودک غافل می‌شوند. وقتی این روش ادامه می‌یابد، کودک حس می‌کند زمانی خوب و دوست داشتنی است که تکالیفش را انجام دهد و نقیصه‌هایش برطرف شود؛ اما چون خیلی از اوقات در انجام تکالیف خود دچار مشکل می‌شود یا برخی از ناتوانی‌های خود را تجربه می‌کند، به این باور می‌رسد که دوست‌داشتنی نیست و والدین برای او به‌عنوان یک فرزند، ارزش و محبتی قائل نیستند. باور می‌کند دوست داشتن او مشروط به شرط‌هایی است که خیلی از اوقات فاقد آن است. این باورها موجب احساس تنهایی و بی کسی او می‌شود و بسیاری از اوقات به افسردگی گرایش پیدا می‌کند. برای مقابله با چنین حالتی، والدین باید با کودک حرف بزنند و احساسات مثبتشان را به وی یادآوری کنند، احساساتی که صرف به خاطر فرزند بودن وجود دارد، بدون هیچ قید و شرطی، بنابراین به کودک بگوئید:

نحوه برخورد با کودکان دارای ADHD

  • ماه‌ها انتظار تولدش را کشیده‌اید.
  • در این مدت به خاطر او غذاها و ویتامین‌های خاصی خورده‌اید.
  • از تکان خوردنش در دوره‌ی جنینی احساس شادابی کرده‌اید.
  • هنگام تولدش تمام اقدامات لازم را برای ورود او به این دنیا انجام داده‌اید.
  • وقتی در آغوشش گرفته‌اید احساس خوشبختی کرده‌اید.
  • او دوست داشتنی است.
  • او ارزشمند است.
  • به خاطر خود او است که در کنارش هستید.
  • می‌تواند هر وقت نیاز دارد، تقاضای کمک کند.
  • می‌تواند احساساتش را بدون کنترل و سانسور بروز دهد.
  • می‌تواند آرزوهایش را بیان کند.
  • کودک باشد و کارهای بچه گانه انجام دهد.
  • بگوئید از شادابی او لذت می‌برید.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


adhd4.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه
بیش فعالی
بیش فعالی

چون کودکان ADHD از والدین، آموزگاران، و سایر افرادی که با آنان معاشرت دارند، بازخوردهای مناسبی نمی گیرند و خود نیز نسبت به بعضی از توانایی هایشان بدبین هستند، اعتماد به نفس شان را از دست می دهند. وقتی بارها و بارها کودک جملاتی از این قبیل را می شنود: ساکت باش، وول نخور، چرا این قدر حرف می زنی، منظم باش، توجه کن، و … بعد از مدتی، یک تصویر یکپارچه و منسجم از خودش می سازد، تصویری که نشان می دهد او ناتوان و غیر قابل تحمل است. هم والدین و هم آموزگاران باید با گفتارها و رفتارهای مناسب، موجب افزایش خودباوری کودک شوند. در این باره پیشنهادهای زیر می تواند مفید باشد:

۱) از بیان عنوان های نامناسب حتما اجتناب کنید (تو بیش فعالی، تو تنبلی، حواست پرت است، نظم نداری و … ).

۲) رفتار آنان را با خواهر و برادر و اقوام و همکلاسی ها مقایسه نکنید، حتی اگر در مقایسه او را بهتر نشان دهید.

۳) فعالیت هایی را انتخاب کنید که امکان موفقیت کودک در آن وجود داشته باشد.

۴) از انتخاب فعالیت هایی که احتمال زیاد شکست در آن ها هست، پرهیز کنید.

۵) درباره ی رفتارهای نامناسب آنان، در حضورشان، با کسی گفت و گو نکنید.

۶) درباره ی رفتارهای مناسب آنان، در حضورشان، با افراد دیگر گفت و گو کنید.

۷) انتظارات خودتان را در حد واقع بینانه نگه دارید و سعی کنید متناسب با پیشرفت آنان، آهسته و گام به گام انتظارات خود را افزایش دهید.


adhd3.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

تعریف مشکل و حل آن را به کودکان ADHD آموزش بدیم

بیش فعالی

تعدادی از کودکان بیش فعال یا ADHD به خاطر شتابی که برای ارائه ی پاسخ دارند، به محض این که در معرض یک سوال قرار می گیرند، فورا و بدون تامل به آن پاسخ می دهند و این موجب می شود تا در بسیاری از مواقع اشتباه کنند. در ابتدا باید به کودک آموزش دهیم که پس از شنیدن سوال باید ۴ تا ۵ ثانیه مکث کند و در این مدت باید فکر کند بعدا به سوال جواب دهد. بنابراین اگر مربی بپرسد ۲ و ۳ روی هم چند می شود و کودک بلافاصله جواب دهد ۵، به او می گوئیم بازی را باخته است و مجددا همان سوال را مطرح می کنیم تا بعد از صبر کردن و فکر کردن جواب دهد. انجام این کار چندین بار در روز، کودک را به عادت جدید سوق خواهد داد و باعث خواهد شد درباره ی پاسخی که می دهد تامل کند، مکث کند، و سپس جواب دهد.

بعد از آموزش این مرحله از او می خواهیم مشکل را تعریف کند. تعریف مشکل از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. وقتی مشکل به شکلی مبهم و کلی بیان شود، یافتن راهکار برای مقابله با آن دشوار می شود. فرض کنید کودکی می گوید “ریاضی من ضعیف است” . این یک نوع بیان کلی و بی خاصیت است یا اگر بگوید “من با دانش آموز بغل دستیم مشکل دارم” باز هم کلی گویی کرده است. بهتر است ابتدا مشکل را تعریف کنید تا کودک یاد بگیرد و خودش بتواند مشکل را به صورتی دقیق تعریف کند. درمورد مثال های بالا می تواند بگوید: “من جمع کردن اعداد دو رقمی را بلد نیستم” ، “دانش آموز بغل دستیم مرا می زند و من نمی دانم چه کار کنم”.

در آموزش به کودکان بیش فعال

بعد از تعریف مشکل به کودک آموزش می دهیم برای حل مشکل، برنامه ریزی کند، یعنی به این سه پرسش پاسخ دهد:

الف) چه کاری باید انجام دهم؟

ب) برای این کار به چه چیزی یا چه کسی نیاز دارم؟

ج) چگونه این نیازها را تامین کنم؟

مرحله ی بعد در آموزش به کودکان بیش فعال تشویق خود است. کودک می تواند بگوید: “من می توانم انجام دهم”، “من تا به حال خیلی کارها را انجام داده ام، پس این کار را هم می توانم انجام دهم” سپس به انجام کار می پردازد و پس از آن به مرحله ی بررسی می رسد و سوال را خودش مطرح می کند:

الف) آیا همه ی کارهای لازم را انجام داده ام؟

ب) چه کارهای دیگری باید انجام دهم؟

ج) آیا به کمک فرد دیگری هم نیاز دارم؟

با توجه به پاسخ هایی که به این سوال داده است، برنامه ی حل مشکل را به پایان می رساند و در انتها باید به خودش پاداش دهد. پاداش ها ممکن است خوردن یک شیرینی یا پاداش های درونی باشد، او می تواند به خودش بگوید:

“خوشحالم که مشکلم را حل کردم”.

“من خوب، توانا و ارزنده ام”.

“من موفقم”.

“من شایسته ام”.

آگاهی هیجانی در کودکان بیش فعال

بسیاری از کودکان ADHD از آگاهی هیجانی کافی برخوردار نیستند. یعنی:

۱) در تشخیص احساسات (خشم، تنفر، عشق، رنج، غم، شادی، و … ) دچار مشکل هستند.

۲) در جداسازی احساسات و تغییرات بدنی ناشی از تحریکات عاطفی، دچار مشکل هستند.

۳) در توصیف و بیان احساساتشان برای دیگران مشکل دارند.

۴) در خیال پردازی مشکل دارند.

۵) سبک شناختی شان سطحی بوده و بر جزئیات وقایع بیرونی متمرکز هستند.

برای مقابله با این حالت ها اقدامات زیر را باید انجام داد:

۱) برای کودک متن یک داستان را بخوانید و هیجان های مربوط به شخصیت های داستان را با استفاده از حرکت اندام ها و قیافه و حالت های صورت به او نشان دهید.

۲) برای کودک شعر یا داستانی را به شکل دکلمه بخوانید و کلمات را با نشان دادن هیجانی که در معنی کلمه قرار دارد، تلفظ کنید. مثلا کلمه ی غم را با صدای غمگین، کلمه ی شادی را با صدای شاد و کلمه ی فریاد را با صدای بلند ادا کنید. در واقع تلفظ هر واژه باید بیانگر احساس مربوط به همان واژه باشد.

۳) از کودک بخواهید داستانی را که خوانده اید گوش کند و هیجان های مربوط به شخصیت های داستان را با زبان بدن و چهره ی خود نشان دهد.

۴) واژه های مربوط به هیجان های مختلف را بنویسید تا او پس از خواندن آن، هر هیجانی را تعریف کرده و حالت های مربوط به آن را نمایش دهد.

مطالب مرتبط

کاربرد بازی درمانی در اختلالات کودکان

بازی درمانی مرکز مشاوره اکسیر

علائم و نشانه های بیش فعالی

بازی های مناسب کودکان بیش فعال

دپارتمان بازی درمانی مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی اکسیر


بازی-برای-کودکان-بیش-فعال-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۷ دقیقه

شیوع بیش فعالی (ADHD) رو به افزایش است؛ اما والدین از کاربرد داروهای روانپزشکی برای کودکان خود هراس خاصی دارند. چه بسا دارو درمانی تنها اثر مقطعی داشته باشد؛ لذا کار بر روی درمان‌های روانشناختی و غیر دارویی ضروری به نظر می‌رسد و بازی درمانی یکی از روش‌های درمانی بسیار موثر، برای کودکان بیش فعال است.

خصوصيات كودكان بيش فعال

برای تشخیص بیش فعالی در کودک خود می‌توانید تست آنلاین بیش فعالی را تکمیل نمایید…

۱- دائما به اين طرف و آن طرف می‌ دود و از اشيا بالا می‌ رود.

۲- نمی‌ تواند آرام در يک جا بنشيند و مدام می‌ جنبد.

۳- نمی‌ تواند بر تكاليف مدرسه و يا ساير كارها برای مدت طولانی تمركز كند.

۴- غالبا دست به كارهای خطرناک می‌ زند، بدون اين كه عواقب آن را در نظر بگيرد؛ مثل دست زدن به بخاری و سوختن، پريدن به وسط خيابان و يا بالا رفتن از نرده ها.

۵- اغلب پيش از اتمام سوال، جواب از دهانش بيرون می‌ پرد.

۶- اغلب به سختی تحمل انتظار را دارد.

۷- وسط حرف ديگران می‌پرد.

۸- حرف شنوی كمی دارند؛ به اصطلاح نافرمان هستند.

۹- مرتب از جای خود بلند می‌ شود و در كلاس راه می‌ رود يا بدون اجازه صحبت می‌ كند.

۱۰- حين درس به سخنان معلم گوش نكرده به كار ديگری می‌ پردازد.

۱۱- علائم عدم دقت و تمركز حواس را نشان می‌دهد.

۱۲- اغلب قادر نيست كاری را كه شروع كرده تمام كند.

۱۳- غالبا به نظر می‌ آيد به مطالب درسی گوش نمی‌ كند.

۱۴- اختلال حافظه و تفكر در يادگيری از خود نشان می‌ دهد.

۱۵- غالبا قبل از تفكر، اقدام به عمل می‌ كند.

برخی خصوصیات دیگر…

۱۶- دائما از فعاليتی به فعاليت ديگری می پردازد.

۱۷- غالبا در كلاس، ديگران را باصدای بلند صدا می‌ زند و با آن‌ ها حرف می‌زند.

۱۸- در سازمان دادن به كارها، با مشكل رو به رو است.

۱۹- در بازی‌ها و فعاليت‌های گروهی نمی‌ تواند منتظر نوبت باشد.

۲۰- به نظارت فرامان در كارها نياز دارد.

۲۱- در خلال خواب دائم در تقلا و تكان خوردن است.

۲۲- اغلب وسايل لازم برای انجام تكاليف مدرسه و يا فعاليت های داخل خانه مانند مداد و کتاب را گم می‌كند.

۲۳- دچار عقب ماندگی ذهنی يا مشكلات عاطفی نيست.

۲۴- معمولا از نظر ظاهر و لباس كثيف و ژوليده بوده و لباس‌ های خود را پاره می‌ كند.

۲۵- اعتماد به نفس آن ها پايين است، چون دائما از طرف اطرافيان طرد می‌ شوند.

۲۶- اضطراب به دليل حواس پرتی در بيش فعال ها زياد است.

۲۷- بيش فعالی، زمينه ارثی دارد.

۲۸- سازگاری آن ها خوب است، چون احساس خطر می كنند.

۲۹- افراد بيش فعال، ترسو هستند.

۳۰- %۹۰ افراد بيش فعال، مادرانی افسرده دارند و احساس گناه می كنند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مقاله مرتبط : نشانه‌های پنهان بیش فعالی در دختران

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بازی درمانی و بیش فعالی

کودک پیش فعال، معمولا یک بازی یا یک فعالیت را تا آخر به سرانجام نمی‌ رساند و در نیمه راه رها می‌کند؛ اما به هر حال کودکان در سن مدرسه، برای یادگیری درس‌های خود و انجام تکالیفشان، نیازمند حدی از توجه و تمرکز هستند و اگر کودک نتواند توجه و تمرکز خود را کنترل کند، در یادگیری و انجام تکالیف خواندن، نوشتن و ریاضی دچار مشکل می‌ شود…

بدترین تنبیه برای کودک بیش فعال، این است که از او بخواهید کاری انجام دهد که نیاز به توجه و تمرکز داشته باشد؛ مثلا به او بگویید بیا با هم این مسئله ریاضی را حل کنیم. در این حالت معمولا کودک حاضر است هر کار دیگری به غیر از تمرکز روی آن مسئله ریاضی بکند. در موارد بسیار شدید باید ضمن بازی درمانی از دارو درمانی نیز استفاده کرد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مقاله مرتبط : درمان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه

مقاله مرتبط : درمان حرفه‌ای بیش فعالی

مقاله مرتبط : شروع درمان بیش فعالی/نقص توجه از خانه

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

    – روش اجرای بازی برای کودکان بیش فعال

روش اجرای بازی درمانی برای کودکان ADHD، شامل موارد زیر است :

  • بازی‌ها و فعالیت‌ هایی که با هدف یکپارچه سازی حسی و همچنین تعدیل پرحرکتی صورت می‌ پذیرد که شامل ۱۰ فعالیت جداگانه است.
  • بازی‌ ها و فعالیت‌ هایی، جهت افزایش تحمل شامل ۳ فعالیت می‌باشد.
  • بازی‌ ها و فعالیت‌ هایی، جهت افزایش خودکنترلی شامل ۴ فعالیت می‌باشد.
  •  بازی و فعالیت، جهت افزایش توجه و تمرکز شامل۳ فعالیت می‌باشد.

بازی‌ هایی مانند پازل، راه رفتن بر روی تخته‌ های تعادلی، مسدود کردن نخود و لوبیا و تشکیل‌ خانه، نقاشی و فعالیت‌ های بدنی را در درمان اختلال بیش فعالی و فقدان توجه می‌ توانند موثر باشند…

بازی‌ هایی مانند پازل موجب تمرکز مبتلایان به این اختلال می‌ شود، بنابراین استفاده از پازل‌ ها می‌ تواند مشکل عدم یادگیری در این کودکان را که بخشی از آن، به عدم تمرکز مربوط شود برطرف کند.

استفاده از مداد رنگی و نقاشی، راه‌ دیگری برای درمان اختلال بیش فعالی و فقدان توجه است. باید از بازی‌ ها و شیوه‌ های کم خطر در درمان کودکان بیش فعال استفاده کرد؛ چرا که آن ها دچار نقص توجه هستند و بازی‌ هایی که نیاز به توجه دارند را نمی‌ توانند انجام دهند.

همچنین می‌توان برای بالا بردن تمرکز و دقت این کودکان، یک صفحه حاوی مطلبی ورزشی به کودک بدهیم و از او بخواهیم تا دور تمام کلمات «توپ» خط بکشد.

برای کنترل انرژی مبتلایان به اختلال بیش فعالی و فقدان توجه باید از ورزش‌ هایی که پریدن در آن‌ ها زیاد است، استفاده کنیم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مقاله مرتبط : رابطه بیش فعالی/ نقص توجه و ناتوانی یادگیری

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بازی درمانی کودک محور مبتنی بر رابطه کودک ــ والد (CPRT)

با استفاده از گروه‌ های کوچک، اصول و مهارت‌ های اولیه بازی درمانی کودک محور به والدین آموزش داده می‌ شود. در بازی درمانی کودک محور، ارتباط درمانی والد و کودک بر حل مشکل متمرکز است تا ارتباط بین کودک و والد افزایش یابد…

بازی یک روش اولیه کودکان برای بیان کردن خودشان می‌ باشد؛ بنابراین در سی پی آر تی بازی به عنوان وسیله‌ ای برای تسهیل تعامل و افزایش ارتباط بین کودک و والد به کار برد و والدین مهارت‌ های جدید را در ۳۰ دقیقه بازی هفتگی، تمرین می‌کنند و تجربیات خود را به گروه گزارش می‌ کنند.

اهداف و مقاصد بازی، برای کودکان بیش فعال

    – اهداف برای والدین:

  • یادگیری اصول و مهارت‌ های بازی درمانی کودک محور
  • یادگیری چگونگی تشویق خودمداری، مسئولیت پذیری و اعتماد به نفس در کودکان
  • رشد درک و نگرش واقع بینانه نسبت به خود و کودک
  • افزایش پذیرش خود و اعتماد به نفس والدین در توانایی‌ های خود
  • رشد مهارت‌ های فرزندپروری موثر بر اساس تکامل راهکارهای مناسب

    – اهداف بازی درمانی برای کودکان:

  • تجربه کردن مثبت تر احساسات عزت نفس، ارزش، اعتماد به نفس و شایستگی از طریق احساس پذیرش
  • تغییر هرگونه برداشت‌ های منفی احساسات، نگرش‌ ها و رفتار والد از طریق اعتماد و احساس امنیت
  • کاهش یا از بین بردن رفتار مشکل ساز
  • رشد منبع درونی کنترل (کنترل خود)، تبدیل به خود مداری بیشتر، مسئولیت‌ پذیری کارها و در نهایت روش‌ های مناسب در بیان و برآوردن نیازها
  • رشد موثر مهارت‌ های حل مشکل

    – اهداف برای رابطه والد و کودک:

  • تقویت رابطه والد و کودک و پرورش حس اعتماد، امنیت و نزدیکی برای والد و کودک
  • بهبود تعاملات خانواده و ابراز محبت
  • افزایش سطح شادی و لذت بین والد و کودک
  • بهبود مقابله با استرس و حل مشکل

فواید بازی درمانی

مطالعات حاکی از این است که بازی درمانی، باعث کاهش معنی دار شدت علائم بیش فعالی همراه با کمبود توجه، بیش فعالی، کمبود توجه، خطاهای پاسخ دهی و افزایش معنی دار زمان پاسخ دهی می‌ شود. در واقع می‌ توان از بازی درمانی به عنوان یک روش درمانی موثر، برای کودکان و نوجوانان مبتلایان به ADHD بهره برد.

Blinn به بررسی تاثیر بازی درمانی شناختی رفتاری، در حل مشکلات مبتلایان به ADHD پرداخت که نتایج وی نیز حاکی از تاثیر معنادار بازي درمانی در بهبود مشکلات ناشی از این اختلال بود.

MOORE نیز به منظور افزایش مهارت کودکان مبتلا به ADHD از نوعی تمرین چشمی شبه، بازی استفاده نمود. نتایج آن نشان داد که با گذشت زمان، تکانش‌ گری چشم‌ های این کودکان کاهش یافته، تمرکز و توجه افزایش داشته و مهارت‌ های گوش دادن در این کودکان بهتر می‌ گردد.

چند بازی ساده برای کودکان بیش فعال

بازی های ساده برای کودکان بیش فعال

    – بازی با لیوان آب:

یکی از بازی‌ ها برای کودکان بیش فعال این است که یک لیوان آب سرخالی به کودک می‌دهیم و از او می‌خواهیم مسافت حدود یک متر را با این لیوان برود و برگردد و مواظب باشد که آب از لیوان نریزد. این بازی تمرکز و برقراری، حفظ تعادل بین دست و پا و چشم کودک‌مان را قوی می‌کند و باعث می‌شود که نوشتن از روی کتاب برای کودک آسان شود. بعد از چند روز، به یک مرحله سخت‌تر می‌رویم و از کودک می‌خواهیم که با همان لیوان آب از سه یا چهار پله بالا و پایین برود.

    – بازی با برگ کاغذ:

برای افزایش تمرکز در خوب گوش دادن و نوشتن دیکته، در کودکانی که این اختلال را دارند، می‌توانیم از یک بازی استفاده کنیم؛ به این ترتیب که یک برگه کاغذ جلوی دهان‌مان می‌گیریم و کلمه‌ای را به آرامی می‌گوییم و از کودک بخواهیم آن کلمه را به ما بگوید. دلیل کاغذ گرفتن جلوی دهان، جلوگیری از لب خوانی کودک است. اگر لب خوانی کند، دیگر توجه و دقتی به خوب گوش دادن نمی‌کند.

این بازی‌ ها، برخلاف ظاهر ساده‌ ای که دارند، برای بچه‌ هایی که دچار بیش فعال، نقص توجه‌ اند، خیلی سخت هستند؛ چرا که این بازی‌ ها تاثیر مستقیمی روی مغز بچه‌ ها می‌ گذارند و باعث ایجاد تمرکز و تقویت حافظه و دقت آن‌ ها می‌ شوند.

معمولا بچه‌ ها خیلی زود از انجام این بازی‌ ها خسته می‌ شوند که این خستگی را می‌ توانیم با شاد کردن محیط بازی و فشار نیاوردن به کودک کمتر کنیم. ممکن است کودک وقتی می‌خواهد برای اولین بار این بازی‌ ها را انجام دهد، متوجه توضیحات شما نشود و حوصله‌ اش برود و اشتیاقی به بازی پیدا نکند.

در این شرایط بهتر است شما اول این بازی را انجام دهید تا برای کودک قابل فهم شود. می‌ توانیم از فرزندان دیگر در خانه یا دوستان کودک، یاری بگیریم و به صورت نوبتی این بازی‌ ها را انجام دهیم…

    – راه رفتن روی جدول:

یکی از بازی‌ های ساده برای کودکان بیش فعال، راه رفتن روی جدول است. با کودک خود به کوچه بروید و از او بخواهید، مسافتی را روی جدول کنار کوچه یا خیابان راه برود و دست‌ های خود را باز نگه دارد. این بازی کمک زیادی به حفظ تعادل بدن و تمرکز او دارد.

    – بازی فوت کردن شمع:

از کودک می‌ خواهیم، شمعی را که روشن کرده‌ ایم فوت کند، بدون خاموش شدن شعله، یعنی فقط شعله شمع حرکت کند ولی خاموش نشود. این بازی هم ممکن است مثل بازی‌ های دیگر برای بچه‌ ها سخت باشد، ولی کودک شما با تمرین و تشویق موفق به انجامش می‌ شود.

    – بازی با توپ تخم مرغی:

یک توپ تخم مرغی را روی میزی به طول تقریبا یک متر بگذارید. خود شما در یک طرف میز و کودکتان سمت دیگر میز بنشینید و این توپ را با کمک فوت کردن به سمت مقابل هدایت کنید، طوری که توپ به جای دیگری نرود و اگر هم رفت، با کمک فوت آن را به مسیر درستش برگردانید.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


adhd.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

علائم بیش فعالی

اختلال کم توجهی و بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات رفتاری در دوران کودکی است و باعث نگرانی بسیاری از والدین شده است. با توجه به پیشرفت دانش این اختلال قابل درمان است و در اکثر موارد بدون نیاز به دارودرمانی قابل رفع است. اما اولین قدم برای درمان، شناخت صحیح نشانه های ADHD است. در این بخش به برخی از نشانه های مهم این اختلال در دوران دبستان اشاره می شود که در صورت مشاهده ی این علائم در کودکان ضروری است که والدین به متخصصین روانشناس مراجعه کنند تا کودکانشان مورد ارزیابی دقیق قرار گیرند.

– خیلی تکانشی عمل می کنند یعنی خیلی زود و فوری نسبت به محرک ها واکنش نشان می دهند.

– پرخاشگری می کنند.

– همکلاسی های شان از آن ها ناراحت هستند و شکایت می کنند.

– به دستورات آموزگار توجه نمی کنند.

– توجه شان خیلی کوتاه و ناپایدار است.

– حواس شان معمولا پرت است.

– بعضی از وسایل خود را جا می گذارند.

– فعالیت های غیر ضروری انجام می دهند.

در برابر انجام خواسته های خود بی صبری می کنند.

– به لحاظ هیجانی ناپایدارند و گاهی خشم شدیدی از خود نشان می دهند.

– بیش از حد وول می خورند.

– در اجرای دستورهای معلم توفیقی ندارند.

– یک جا نمی نشینند و جنب و جوششان زیاد است.

– خلق شان تغییر می کند.

– تکالیف مدرسه را عجولانه و بی نظم انجام می دهند.

– دقت کافی ندارند.

– تکلیف های مدرسه را فراموش می کنند.

– بیش از اندازه حرف می زنند.

– توجه طلبند.

– در جهت یابی و در تشخیص زمان ضعف دارند.

– تمرکزشان در درک فضایی ضعیف است.

 

مطالب مرتبط : نشانه‌های پنهان بیش فعالی در دختران

مطالب مرتبط : تأثیر بلوغ و قاعدگی بر بیش فعالی دختران



زمان مطالعه مطلب : < 1 دقیقه

مرکز مشاوره اکسیر در برنامه سیمای خانواده

خانم دکتر حانیه صالحیان مدیر مرکز مشاوره اکسیر 

در مورد اختلال بیش فعالی وکم توجهی (ADHD) صحبت خواهند کرد . این اختلال یکی از شایع ترین اختلالات رفتاری در دوران کودکی است و باعث نگرانی بسیاری از والدین شده است. با توجه به پیشرفت دانش این اختلال قابل درمان است و در اکثر موارد بدون نیاز به دارودرمانی قابل رفع است.
گفتگوی خانم صالحیان روانشناس مرکز اکسیر در سیمای خانواده پیرامون اختلال بیش فعالی/ کم توجهی را مشاهده کنید

زمان مطالعه مطلب : < 1 دقیقه

مرکز مشاوره اکسیر با مجوز وزارت بهزیستی

ساعات کاری


۱۰ صبح – ۹ عصر
شنبه- پنجشنبه (غرب)
۱۲ صبح- ۸ عصر
شنبه- پنجشنبه (شرق)
بسته
جمعه
بسته
تعطیلات رسمی

اطلاعات تماس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

۸۸۵۷۱۸۰۰ – ۸۸۰۷۸۵۸۵
۸۸۵۸۱۷۸۶ – ۸۸۰۷۸۸۴۴

شعبه فلکه اول تهرانپارس (کیمیای زندگی)

۷۶۷۱۰۸۲۳ – ۷۷۸۸۲۸۱۷
۷۶۷۱۰۸۱۹


اینستاگرام مرکز مشاوره اکسیر پینترست مرکز مشاوره اکسیر تلگرام مرکز مشاوره اکسیر مرکز مشاوره اکسیر در ویز

آدرس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

شهرک غرب ،بلوار دادمان ، خیابان فلامک شمالی ، کوچه حیدریان پلاک ۱۸

شعبه فلکه اول تهرانپارس (کیمیای زندگی)

فلکه اول تهران پارس ، خیابان امیری طائمه(۱۴۲ غربی) پلاک ۱۲ واحد ۱




تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرکز مشاوره اکسیر می باشد . هرگونه کپی برداری از این سایت پیگرد قانونی دارد .




Call Now Button