مرکز روانپزشکیReviewed by مرکز مشاوره اکسیر on Jul 10Rating: 5.0مرکز روانپزشکیمرکز روانپزشکی | روانپزشکی و کلینیک روانپزشکی تهران | مرکز روانشناسی و روانپزشکی اکسیر در تهران |
مرکز روانپزشکی

مرکز روانپزشکی

مرکز روانشناسی برتر اکسیر در تهران

از دیگر خدمات مرکز مشاوره و روانشناختی اکسیر در راستای سلامت اعصاب و روان، ارائه خدمات روانپزشکی به بیماران در مرکز روانپزشکی می باشد. در این بخش تیم متخصص روانپزشکی مرکز مشاوره و روانشناختی اکسیر به بررسی و شناخت مشکلات و اختلالات رفتاری، هیجانی، پیشگیری و درمان این بیماری ها می پردازند.

تعریف روانپزشکی

روانپزشکی شاخه ای از پزشکی است مفاهیمی همچون بیماری های روانی و جنون را بررسی می کند.

روانپزشکی چگونه شغلی است؟

روانپزشکان به تشخیص، درمان، ارزیابی و جلوگیری از اختلالات عاطفی، ذهنی و رفتاری مانند اختلالات خواب، اختلالات جنسی، اختلالات شناختی، اختلالات شخصیتی می پردازند. به عبارت دیگر روانپزشک، در اصطلاح (Psychiatrist) پزشکی است که متخصص تشخیص و درمان بیماری های روانی مانند اسکیزوفرنی یا روان درمانی می باشد. کلیه روانپزشکان برای ارزیابی و بهبود بیماری های روانی دوره های آموزشی را طی می کنند. روانپزشکان و متخصصان بهداشت روانی تنها افرادی هستند که صلاحیت مجوز دارو برای درمان بیماری های روانی را دارند. بعضی از روانپزشکان متخصص درمان خود را در گروه سنی خاصی آغاز می کنند، مانند روانپزشک کودکان، که به درمان گروه سنی کودکان یا نوجوانان می پردازند.

روانپزشک با روانشناس چه تفاوتی هایی دارد؟

عده ای از مردم گاهى اوقات نمی توانند کار روانپزشک را از روانکاو و روانشناس تفکیک کنند. از نظر آموزشی و فرآیند تحصیلی در ابتدا روانپزشک باید مدرک پزشکی عمومی را دریافت کرده و سپس در زمینه روانپزشکی تخصص خود را اخذ نموده و در ادامه آموزش بیماری های روانی را دیده و متخصص روانپزشک شود اما روانشناس در رشته روانشناسی در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و سپس دکتری مدرک خود را گرفته و سپس به کار مشاوره مشغول می شوند. فقط یک روانپزشک است که قادر به تشخیص بیماری های افسردگی، اختلالات اضطرابی و یا اختلالات شخصیتی به معنای علمی می باشد. اما هدف اصلی روانشناس توصیف رفتار، فهم و درک رفتار، پیش بینی رفتار و کنترل رفتار می باشد.

روانشناسی، یک رشته علمی و جزء علوم انسانی است که از سابقه ی پیدایش علمی آن، یک قرن و اندی می­ گذرد. هدف علم روانشناسی مطالعه ی رفتار انسان است؛ و برخی گفته اند هدف علم روانشناسی، مطالعه ی رفتار و فرایندهای ذهنی است. روانشناسی با عمر کوتاهی که نسبت به سایر رشته های علمی دارد، رشد بسیار شگرفی داشته است، طوری که اکنون بیش از بیست رشته ی مستقل  مثل روانشناسی کودک، روانشناسی مدیریت، روانشناسی صنعتی و سازمانی، روانشناسی اجتماعی، روانشناسی آزمایشی، روانشناسی کودکان استثنایی، روانشناسی ورزش و ….. بالاخره روانشناسی بالینی، روانشناسی را شامل می شود،

مشاهده رشته های گوناگون روانشناسی نشان گر آن است که روان شناس فقط رفتارهای غیر عادی را مطالعه نمی کند و مطالعه رفتارهای غیرعادی یا مرضی بخش کمی از مطالعات روانشناسی را شامل می­ شود که عمدتاً در رشته روانشناسی بالینی مطرح می شود ؛ لذا کلمه روانشناسی نباید بیماری یا جنون را به ذهن تداعی کند. حتی بیماری هایی که در روان­شناسی بالینی قابل درمان است، شامل بیماری های روانی شدید که در اصطلاح روان پریشی یا سایکوز (psychosis) و به اصطلاح عامه، جنون یا دیوانگی خوانده می شود شامل نمی شود و روان شناس، نقش چندانی در درمان این گونه اختلالات، ایفا نمی ­کند.

روانشناسان بیشترین نقش درمانی را در بیماری های روان نژندی دارند که بیمار از آن رنج می برد و خود به دنبال درمان آن است مثل بیماری های وسواس، افسردگی، اضطراب و مثل آن. در این گونه بیماری ها، بیمار از بیماری خود آگاهی دارد و به دنبال درمان آن بر می آید. اما در بیماری سایکوز، فرد، بیماری خود را قبول ندارد و برای درمان مقاومت می کند و معمولاً به اجبار آنها را در بیمارستان های روانی بستری می کنند و بعد از بستری شدن در صدد پیدا کردن فرصتی برای فرار از بیمارستان است. اختلالاتی همچون اسکیزوفرنی، مانیک و مانیک- دپرسیو (شیدایی- افسردگی) نمونه ای از اختلالات روانی شدید یا جنون است که با هذیان و توهم و رفتارهای غیر عادی و عجیب و غریب همراه است. این گونه بیماران عمدتاً روان پزشک اینگونه بیماران را درمان می کند.

در همین راستا، یعنی تفاوت روانشناسی و روانپزشکی، روان پزشک فردی است که در رشته پزشکی تحصیل کرده است و بعد از گذراندن دوره ی پزشکی عمومی و اخذ دکترای حرفه ای در پزشکی عمومی، دوره تخصصی خود را در روان پزشکی و یا به قول امروزی ها “اعصاب و روان ” گذرانده است. او یک پزشک است و کار یک پزشک مثل همه رشته های پزشکی، تجویز دارو برای درمان بیماری است. مشخص است که روان پزشک برعکس روان شناس، فقط با بیمار و بیماری سروکار دارد. دیدگاه او مثل هر پزشک دیگر در سایر رشته های پزشکی در مورد علت بیماری ها یک دیدگاه بیولوژیک است. یعنی در پیدایش بیماری ها عوامل ارث و هورمون ها و میانجی های عصبی یا نوروترانسمیترها مثل دوپامین و سروتونین و … را علت اساسی بیماری می دانند و روی عوامل روانی و یادگیری تاکید چندانی ندارند.

با این فرضیات او با استفاده از روش های پزشکی مثل دارو درمانی و الکترو شوک درمانی (e.c.t) به درمان بیماری های روانی می پردازد. بیماران شدید روانی مثل اسکیزوفرن و مانیک – دپرسیو، باید برای درمان به روان پزشک مراجعه کنند و در مواردی بیماران روان نژند، مثل افراد افسرده و وسواسی نیز نیاز به دارو درمانی دارند اما در عین حال باید توسط روان شناس بالینی تحت روان درمانی قرار بگیرند.

تفاوت روانشناس با روانپزشک

دیگر تفاوت روانشناسی و روانپزشکی این است که روان شناس علاوه بر درمان بیماری های روان نژند، کار مشاوره ای نیز انجام می دهد مثل مشاوره در امور خانواده و ازدواج و این کار روان پزشک نیست. فردی که برای مشاوره ازدواج یا خانواده مراجعه می کند، بیمار محسوب نمی شود بلکه برای یک تصمیم گیری درست مراجعه می کند. متأسفانه بارها مشاهده شده که برخی افراد از روی نا آگاهی برای مشاوره ی ازدواج و یا خانواده و یا مشاوره های تحصیلی و شغلی، به روان پزشک یا متخصص اعصاب و روان مراجعه می کنند!

روانشناس با استفاده از تئوری ها و تکنیک های روان درمانی سعی در تغییر فکر و رفتار شما دارد. او از دارو استفاده نمی کند و حق این کار را نیز ندارد بلکه به شما یاد می دهد که چگونه بهتر خود را بشناسید و با انجام مصاحبه و اجرای تست های شخصیت و یا هوش ویژگی شخصیتی شما را به شما می شناساند و راههای کنار آمدن با مشکلات را برای شما روشن می کند.
فرض اساسی در روانشناسی و روان درمانی این است که هر اندازه انسان از شخصیت خود آگاهی بیشتری پیدا کند، سلامت روانی او بیشتر است (البته اکثر مردم به غلط فکر می کنند خود را خیلی می شناسند در حالی که این گونه نیست). فروید پایه گذار روان درمانی، هدف روان درمانی یا روان کاوی را ایجاد بینش (insight) می داند. البته روان درمانی رشته ها و رویکردهای زیادی دارد.


مقاله مرتبط: تفاوت روانشناسی و روانپزشکی

مقاله مرتبط: روانشناس، روانپزشک یا مشاور

کلینیک روانپزشکی در تهران

روانپزشکان به تشخیص، ارزیابی، درمان و پیشگیری از اختلالات رفتاری، عاطفی و ذهنی می پردازند. به عبارت دیگر روانپزشک، (Psychiatrist) پزشکی است که متخصص تشخیص و درمان بیماری های روانی یا روان درمانی می باشد.
همه روانپزشکان برای سنجش و درمان بیماری های روانی آموزش می بینند. روانپزشکان و متخصصان بهداشت روانی تنها کسانی هستند که مرجعیت تجویز دارو برای درمان بیماری های روانی را دارند. بیماری های اعصاب و روان، ناشی از اختلالاتی است که در تنظیم مواد شیمیایی مغز ایجاد می شود. با مصرف دارو و انجام مشاوره سیستم عصبی عملکرد طبیعی خود را به دست می آورد. روانپزشک و روانشناس در کنار یکدیگر برای درمان نشانه های بیمار از نظر رفتاری و بالینی کار می کنند.

برخی از روانپزشکان متخصص در کمک به گروه سنی ویژه ای می باشند، مانند روانپزشک کودکان، که درمان گروه سنی کودکان یا نوجوانان را بر عهده دارند. از دیگر خدمات مرکز مشاوره و روانشناختی اکسیر در راستای سلامت اعصاب و روان، ارائه خدمات روانپزشکی به بیماران می باشد. در این بخش تیم متخصص روانپزشکی مرکز مشاوره و روانشناختی اکسیر به بررسی و شناخت مشکلات و اختلالات رفتاری، هیجانی، پیشگیری و درمان این بیماری ها می پردازند.

تفاوت روانپزشک و روانشناس چیست؟

بسیاری از ما تفاوت اصلی و اساسی بین روانشناس، روانپزشک و مشاور را نمی دانیم. این مساله باعث می شود هنگام بروز مشکل و یا کمک به دیگری برای اتخاذ تصمیم صحیح و معرفی فرد متخصص دچار اشتباه شویم. از طرفی بسیاری از ما با افکار و دیدگاه ها و در حقیقت باورهای غلط و غیر منطقی به هر یک از شغل های یاد شده می نگریم. این مساله نیز باعث می شود تا نتوانیم از خدمات تخصصی در این زمینه استفاده کنیم و زمان و هزینه ای که صرف کردیم را از بین رفته می بینیم.

روانپزشک و روانشناس هر دو در حوزه مسایل روان کار می کنند؛ با این حال، کارکردی متفاوت دارند. اولی پزشک است و پس از فراغت از تحصیل در پزشکی عمومی، وارد رشته تخصصی روانپزشکی می شود و در نهایت «متخصص روانپزشکی» یا همان «متخصص اعصاب و روان» نام می گیرد. دومی (روانشناس) در رشته ای از رشته های علوم انسانی تحصیل کرده است. روانشناسی شاخه های گوناگونی دارد که یکی از آنها با درمان بیماران در ارتباط است و «روانشناسی بالینی» نام دارد.
روانپزشک وظیفه «تشخیص» مشکل یا بیماری را برعهده دارد و بر اساس تشخیص، مدیریت درمان را بر عهده می ­‌گیرد. به بیان دیگر، او با در نظر گرفتن جهات مختلف مشکلات فرد مراجع، باید بتواند منشأ جسمانی، روانی، خانوادگی یا اجتماعی مسایل پیش آمده را تشخیص دهد و در صورت وجود یک بیماری، آن را از موارد مشابه تمیز دهد. او ممکن است فرد مراجع را برای انجام آزمایش تشخیصی به آزمایشگاه بفرستد یا از روش های نوار مغزی یا تصویربرداری تشخیصی کمک بگیرد. پس از تعیین تشخیص، او باید مناسب ترین شیوه یا شیوه های درمان را انتخاب و اعمال کند. این روش ها شامل تجویز دارو، اجرای روان درمانی یا مشاوره، و در مواردی به کارگیری دستگاه یا ابزاری برای درمان است. روانپزشک ممکن است فرد مراجع را برای اجرای آزمون های (تست های) روانشناسی یا اجرای روان درمانی به کارشناس ارشد یا دکتر روانشناسی بالینی ارجاع دهد و در مواردی از یاری مددکار اجتماعی یا کار درمانگر بهره گیرد. در بسیاری از موارد بدون سود بردن از چنین تیمی، نتیجه دلخواه به­ دست نمی آید.

وظایف و مسئولیت های روانپزشک

  • ارزیابی وضعیت ذهنی و فیزیکی بیماران برای تعیین ماهیت و حد اختلالات رفتاری، عاطفی و ذهنی
  • ارزیابی تاریخچه و سوابق پزشکی و روانپزشکی بیماران به منظور تشخیص بهتر بیماری و امکان تجویز بهترین درمان
  • انجام تست های مختلف برای تشخیص بیماری و یافتن بهترین راه درمان
  • تجویز دارو و برگزاری جلسات درمانی لازم تا بهبودی بیمار
  • همکاری با سایر متخصصان از جمله پزشکان، روانشناسان و… برای درمان همه جانبه بیمار تا رسیدن به بهبودی کامل او

مرکز روانشناسی و روانپزشکی اکسیر آماده کمک رسانی به شما عزیزان می باشد

دریافت وقت مشاوره روانپزشکی

بارگذاری...

مشاوره رایگان آنلاین

دریافت وقت مشاوره

بارگذاری...

.

تماس با ما

شعبه شرق تهران : 77882817

شعبه غرب تهران : 88571800 – 88078585

.

پربازدیدترین مقالات روانشناسی اکسیر

متخصصین روانپزشکی

مونا قانع
مونا قانع
رزومه

.

بنفشه فیروز آبادی
بنفشه فیروز آبادی
رزومه

.

الهام محرم خانی
الهام محرم خانی
رزومه

.

شیرین ساسانی
شیرین ساسانی
رزومه

.