نشانه های متفاوت بیش فعالی در بزرگسالیReviewed by مرکز مشاوره اکسیر on Dec 30Rating:

نشانه های متفاوت بیش فعالی در بزرگسالی

اخیرا مطالعه­ ای نشان داده است که 60 درصد از کودکانی که علائم اختلال بیش فعالی-بی­ توجهی داشته ­اند، تا اوایل دهه ی 20 زندگی خود، این نشانه ها و علائم تداوم خواهد داشت. همچنین 41 درصد از این کودکان احتمالا در دوران بزرگسالی خود هم بی­توجهی و هم تکانشگری خواهند داشت.

در گذشته مطالعات متعددی ادامه­ دار بودن و تداوم نشانه ­های ADHD را تثبیت کرده اند؛ اما سازمان مدل های متنوع درمانی کودکان مبتلا به ADHD به طور مستمر در حدود 16 سال این کودکان را زیر نظر داشته است. این سازمان به این نتیجه رسیده است به جای  تاکید صرف بر نشانه های سنتی ADHD در کودکی، برای تشخیص بزرگسال لازم است اطلاعات از خود فرد، والدین و نشانه های مختص ADHD  در بزرگسالان استفاده کرد.

جنجال های بسیاری بر سر این موضوع بوده است که آیا کودکان دارای ADHD ، دقیقا همان نشانه ها را در بزرگسالی تجربه می ­کنند. دکتر مارگارت سیبلی معتقد است راهی که شما برای تشخیص ADHD  در بزرگسالانی با شروع اختلال در کودکی انتخاب می­ کنید، منجر به نتایج تشخیصی متفاوتی می شود. اگر از خود فرد بزرگسال در مورد نشانه ­ها سوال کنید، احتمالا چیز زیادی به یاد ندارند؛ اما اگر از والدین یا افرادی که آن­ ها را به خوبی می­ شناسند، اطلاعات بگیرید، تاکید خواهند کرد که همان نشانه های کودکی، همچنان ادامه دارند.

دکتر سیبلی اضافه کرده است که اگر در تشخیص بزرگسالان، فقط به نشانه های سنتی ADHD  کودکان متکی باشیم، بسیاری از بزرگسال شامل این اختلال نخواهند بود، به این دلیل که تظاهر نشانه­ های این اختلال در بزرگسالی متفاوت است. مصاحبه از اعضای خانواده، والدین و گزارش فرد بزرگسال، این حقیقت را برای شما آشکار می کند که نشانه های ADHD دوران کودکی، به طور معناداری همچنان ادامه دارند.

منبع:

Margaret H. Sibley, James M. Swanson, L. Eugene Arnold, Lily T. Hechtman, Elizabeth B. Owens, Annamarie Stehli, Howard Abikoff, Stephen P. Hinshaw, Brooke S. G. Molina, John T. Mitchell, Peter S. Jensen, Andrea L. Howard, Kimberley D. Lakes, William E. Pelham. Defining ADHD symptom persistence in adulthood: optimizing sensitivity and specificityJournal of Child Psychology and Psychiatry, 2016; DOI: 10.1111/jcpp.12620