قهر کردن

گاهی قهر کردن با کودک آثار سوء بیشتری نسبت به تنبیهات فیزیکی دارد. وقتی ما با کودکمان قهر می کنیم در حقیقت به او این پیام را می دهیم که تو بی ارزش و بی مقدار هستی. این قدر بد و دوست نداشتنی هستی که حتی تو را تنبیه نمی کنم چون از شدت نفرتم به تو، نمی توانم نگاهت کنم یا با تو حرف بزنم. این کودکان از شدت وحشت از طرد شدن، رها شدن، دوست نداشته شدن همیشه از خواسته ی خود می گذرند تا پذیرفته شوند و تاثیرات سوء این رفتار در بزرگسالی باعث وحشت از طرد شدن می شود که یا فرد به بقیه می چسبد یا به کسی نزدیک نمی شود تا درد طرد شدن او را از پا نیندازد.


مقاله مرتبط: اثرات تنبیه بدنی

مقاله مرتبط: روش های موثر به جای تنبیه و فریاد زدن

مقاله مرتبط: شیوه های صحیح و درست تنبیه کودکان

مقاله مرتبط: محروم‌ کردن موقت یک روش تنبیهی مناسب


قهر کردن یا سکوت

وقتی با سکوت فرزندتان را تنبیه می کنید، در حقیقت به او هیچ شانسی نمی دهید که از خود دفاع کند یا حتی بداند شما چه حسی دارید یا حتی از چه چیزی نارحت هستید. سکوت پدر و مادر و خشم خفته ی آن ها برای کودک بسیار وحشتناک است.

قهر کردن با کودک به او این پیام را انتقال می دهد که در این دنیا تنهاست و دنیا جای امنی نیست. به جای قهر کردن با کودک، با او از آن چه شما را آزرده کرده و کار اشتباهی که او انجام داده است، صحبت کنید. اگر عصبانی هستید به او بگوئید نیاز به زمان دارید تا آرام شوید و زمانی که آرام تر شدید برمی گردید و با او صحبت می کنید.