افسردگی در دوران نوجوانی شایع است و ممکن است با علائم آن در بزرگ‌سالان متفاوت باشد. نوجوانان افسرده به جای اینکه مثل نشانه‌های افسردگی در بزرگ‌سالان غمگین و ناراحت باشند؛ بیشتر تحریک‌پذیر به نظر می‌رسند. همه افسردگی‌ها مثل هم نیستند و کلمه افسردگی، برای توصیف شرایط مختلفی استفاده می‌شود. چهار نوع اصلی برای این اختلال وجود دارد که معمولاً نوجوانان را تحت‌ تأثیر قرار می‌دهد. کلید درمان نوجوان، تشخیص علائم و نشانه‌های افسردگی است و مداخله زودهنگام، عامل کلیدی برای درمان موفق نوجوانان افسرده می‌باشد.

انواع افسردگی در نوجوانان

اختلال سازگاری با خلق افسرده

یکی از انواع افسردگی، اختلال سازگاری در نوجوانان است. اختلال سازگاری در واکنش به یک رویداد و اتفاق زندگی رخ می‌دهد. انتقال به یک مدرسه جدید، مرگ یکی از عزیزان و یا کنار آمدن با طلاق، نمونه‌هایی از تغییراتی هستند که می‌توانند باعث ایجاد اختلال سازگاری در نوجوانان شود. اختلالات سازگاری در عرض چند ماه از یک رویداد و اتفاق آغاز می‌شود و ممکن است تا ۶ ماه طول بکشد. اگر علائم بیش از شش ماه دوام داشته باشد، تشخیص دیگری مناسب‌تر خواهد بود. اختلالات سازگاری می‌تواند در خواب، تکالیف مدرسه و عملکرد اجتماعی نوجوان اختلال ایجاد کند. روان‌درمانی می‌تواند برای نوجوانتان مفید باشد زیرا مهارت‌های جدید را به او آموزش می‌دهند و به او کمک می‌کنند تا با شرایط استرس‌زا کنار بیاید.

افسرده خویی

افسرده خویی درجه خفیف افسردگی مزمن است که بیش از یک سال به طول می‌انجامد. نوجوانان با افسرده خویی اغلب تحریک‌پذیر هستند و ممکن است انرژی کم، عزت‌نفس پایین و احساس ناامیدی داشته باشند. عادات غذا خوردن و الگوهای خواب نوجوان نیز ممکن است به هم بریزد. افسرده خویی اغلب باعث مختل شدن تمرکز و تصمیم‌گیری می‌شود. تخمین زده‌شده است که از هر ۱۰۰ نوجوان ۴ نفر از آن‌ها معیارهای تشخیصی افسرده خویی را دارند. اگرچه افسرده خویی به اندازه افسردگی اساسی شدید نیست، اما مدت‌ زمان طولانی آن می‌تواند آسیب‌های جدی در زندگی نوجوان به همراه داشته باشد. افسرده خویی می‌تواند یادگیری، اجتماعی شدن و عملکرد کلی را مختل کند و همچنین باعث می‌شود یک نوجوان بیشتر مستعد ابتلا به اختلالات خلقی دیگر در آینده شود. درمان شناختی – رفتاری و داروها اغلب در درمان افسرده خویی بسیار مؤثر هستند.

افسرده خویی نوجوانان
اختلال افسرده خویی در نوجوانان

اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی با دوره‌های افسردگی همراه با دوره‌های شیدایی (مانیا) یا هیپومانیا (مانیای خفیف)، مشخص می‌شود. علائم مانیا نیاز کم به خواب، مشکل در تمرکز و زود عصبانی شدن است. در دوره مانیا، نوجوان احتمال دارد سریع صحبت کند، احساس خوشحالی کند و مایل باشد که در رفتارهای مخاطره‌آمیز شرکت کند. بسیاری از نوجوانان در طی دوره مانیا درگیر رفتارهای جنسی پر خطر می‌شوند. نوجوانان مبتلا به اختلال دوقطبی به‌احتمال‌زیاد اختلال قابل‌توجهی در عملکرد روزانه خود تجربه خواهند کرد. تغییرات شدید خلق‌وخو، در تحصیل و دوستی‌های آن‌ها اختلال ایجاد می‌کند. معمولاً اختلال دوقطبی با ترکیبی از داروها و روان‌درمانی، درمان می‌شود.

افسردگی اساسی

افسردگی اساسی جدی‌ترین شکل این اختلال است. هشت درصد از نوجوانان معیارهای تشخیصی اختلال افسردگی اساسی را دارند. قبل از نوجوانی میزان افسردگی در دختران و پسران برابر است. بااین‌حال، پس از نوجوانی، دختران دو برابر بیشتر احتمال دارد مبتلا به این اختلال تشخیص داده شوند. علائم افسردگی اساسی غم و ناراحتی مداوم و تحریک‌پذیری، صحبت در مورد خودکشی، عدم علاقه به فعالیت‌های لذت‌بخش و گزارش‌های مکرر از دردهای جسمانی است. افسردگی اساسی باعث اختلالات شدید در خانه و مدرسه می‌شود. درمان معمولاً شامل روان‌درمانی و دارودرمانی است.

درمان افسردگی

متأسفانه بسیاری از نوجوانان مبتلا به افسردگی، تشخیص و درمان نمی‌شوند. اغلب بزرگ‌سالان علائم این اختلال را در نوجوانان تشخیص نمی‌دهند. اگر متوجه تغییراتی در حالات خلقی و یا رفتار نوجوانتان شدید که بیش از دو هفته طول کشیده است، به روانشناس مراجعه کنید. نگرانی‌های خود را ابراز کنید و نشانه‌هایی را که دیده‌اید را توصیف کنید. قضیه را برای نوجوانتان روشن کنید، اینکه فکر نمی‌کنید او دیوانه یا ضعیف است. به همان روشی که درباره مشکلات سلامت جسمانی با او صحبت می‌کنید، درباره مشکلات سلامت روان نیز صحبت کنید. توضیح دهید که مشکلات روحی نیز مانند مشکلات جسمانی نیاز به درمان دارند؛ و گاهی افسردگی به درمانی فراتر از آنچه که ما می‌توانیم در خانه انجام دهیم نیاز دارد. روان‌درمانی، خانواده‌درمانی، گروه‌درمانی و دارودرمانی می‌تواند گزینه‌های درمانی باشند. درمان بر اساس نوع افسردگی نوجوان و شدت علائم او انتخاب می‌شود.

منبع: Verywellmind