Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینی بزرگ‌سالاختلالات بالینی کودکاناختلالات بالینی نوجواناناعتیادتست های تشخیصیتست های خود شناسیتست های شخصیتتست های عشق و رابطهتست های متفاوتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدیگر تست‌ های روان‌شناسیروان‌شناسی اجتماعیروان‌شناسی پیریروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروان‌شناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروان‌شناسی فردیروان‌شناسی کودکروانشناسی محیطیروان‌شناسی نوجوانروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویزبان بدنشخصیت شناسیعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریکارگاه های روانشناسیکودک و نوجوانگالری عکسگفتاردرمانی کودکانمثبت‌اندیشیمدیریت منابع انسانیمراکز روانشناسی تهرانمشاوره خانواده و بزرگ‌سالمشاوره و روان‌شناسی کودکمشاوره و روان‌شناسی نوجوانموفقیتویدئوهای اکسیر
No more posts

مقالات اکسیر

اختلال-خوردن-نوجوانان.jpg
اسفند ۱۲, ۱۳۹۷

اختلال خوردن، یک نوع اختلال روانی شایع در بین نوجوانان امروزی است که فرد مبتلا را دچار عدم ثبات در رژیم غذایی (بی‌اشتهایی عصبی یا پرخوری عصبی) می‌کند. شبکه‌های اجتماعی، مجلات و آگهی‌های بازرگانی این پیام را ارسال می‌کنند که شکل ایده‌ آل بدن، لاغری است. بسیاری از نوجوانانی که اختلال خوردن دارند برای لاغر شدن اقدام به رفتارهای خطرناکی مانند رژیم غذایی سخت یا ورزش بیش‌ازحد می‌کنند. فشار برای لاغر شدن بیش‌ازحد تأثیر جدی و منفی بر سلامت نوجوانان دارد. تحقیقات نشان می‌دهند که حدود ۱ تا ۲ درصد از نوجوانان، مبتلابه اختلالات خوردن می‌شوند. اختلالات خوردن معمولاً در سن ۱۲ سالگی آغاز می‌شوند. در اینجا انواع اختلالات خوردن که معمولاً در نوجوانان یافت می‌شود، موردبررسی قرارگرفته است.

اختلال خوردن – بی‌اشتهایی عصبی

اختلال خوردن در نوجوانان مبتلا به بی اشتهایی عصبی باعث می‌شود که آنان تصور کنند اضافه وزن دارند. آن‌ها برای محدود کردن مصرف مواد غذایی خود، وسواس زیادی به خرج می‌دهند و در طول روز بارها و بارها خود را وزن می‌کنند و فقط میزان بسیار کمی غذا می‌خورند. برخی از نوجوانان مبتلابه بی‌اشتهایی -عصبی نیز به‌صورت وسواس گونه‌ای ورزش می‌کنند. آن‌ها ممکن است برای جلوگیری از افزایش وزنشان ساعت‌ها ورزش کنند. نوجوانان مبتلابه اختلال خوردن (بی‌اشتهایی عصبی) مشکلات جدی سلامت، مانند نازک شدن استخوان‌ها، فشارخون پایین و آسیب به قلب و مغز را تجربه می‌کنند که در موارد شدید، عواقب آن می‌تواند کشنده باشد.

اختلال بی اشتهایی عصبی در نوجوانان
بی اشتهایی عصبی

اختلال پرخوری

نوجوان مبتلا به اختلال پرخوری عصبی رفتار پرخوری را نشان می‌دهد. ممکن است نوجوانان با اختلال خوردن (پرخوری)، مقادیر زیادی از غذا را در یک زمان بخورند، اما بعدازآن پاک‌سازی نمی‌کنند. بیشتر نوجوانان مبتلابه اختلال پرخوری، اضافه‌ وزن دارند. نوجوانانی که پرخوری می‌کنند احتمال ابتلا به فشارخون بالا و بیماری‌های قلبی و عروقی در آنان بیشتر است. بسیاری از آن‌ها احساس گناه و شرم در مورد عادت‌های غذایی خود را تجربه می‌کنند. آن‌ها تمایل دارند عادات غذا خوردن خود را تا حد ممکن پنهان کنند. شما ممکن است مقادیر زیاد مواد غذایی را از گم کنید یا غذاهای پنهانی در اتاق نوجوانتان پیدا کنید.

پرخوری عصبی

نوجوان مبتلابه پرخوری عصبی، رفتارهای پرخوری را نشان می‌دهد؛ ممکن است نوجوان مبتلا به اختلال- خوردن، در یک وعده، غذایی به‌اندازه چندین روز را بخورد. برای اینکه پرخوری بیش‌ازاندازه خود را جبران کند، رفتارهای مخربی انجام می‌دهد ازجمله: خود را وادار به استفراغ می‌کند یا از ملین‌ها استفاده بیش‌ازحد می‌کند؛ که به این‌گونه رفتارها پاک‌سازی می‌گویند. نوجوانان مبتلا به پرخوری عصبی احتمالاً وزن متوسط یا کمی بالاتر از حد متوسط را حفظ می‌کنند؛ مانند مبتلایان به بی‌اشتهایی عصبی، نگرانی‌هایی درباره سایز و اندازه خود دارند. آن‌ها ممكن است در مورد پرخوری و پاک‌سازی آن احساس خجالت كنند و احتمالاً رفتار خود را پنهان خواهند کرد. چرخه پرخوری- پاک‌سازی ممکن است چندین بار در روز و یا چند بار در هفته، بسته به‌شدت عمل، رخ دهد. علائم پرخوری عصبی ممکن است شامل کاهش شدید آب بدن، عدم تعادل الکترولیتی، دندان‌های پوسیده و مشکلات دستگاه گوارش باشد.

اختلالات خوردن نامشخص

اگر عادت غذا خوردن نوجوان یا رفتار مربوط به غذا موجب ناراحتی یا اختلال شدید شود، اما هنوز معیارهای اختلالات خوردن را در برنگیرد، ممکن است اختلال خوردن باشد. محدودیت‌های غذایی شدید، خوردن بیش‌ازحد در شب، پاک‌سازی بدون پرخوری، فقط نمونه‌هایی از دیگر اختلالات خوردن هستند.

کمک به نوجوان مبتلابه اختلال خوردن

اگر شما نوجوانی دارید که مشکوک به یکی از انواع اختلال خوردن است هرچه سریع‌تر به متخصص روانشناس مراجعه کنید و برای درمان آن اقدام نمایید. اختلالات خوردن، باعث ایجاد امراض جدی و حاد جسمانی در فرزندتان می‌شود و مرگبارترین اختلال سلامت روان به حساب می‌آیند. با متخصص روانشناس درباره نگرانی‌های خود صحبت کرده و گزینه‌های درمان را بررسی کنید. درمان اختلال خوردن ممکن است شامل درمان فردی یا خانواده‌درمانی باشد.

برای تشخیص اختلال خوردن در خود می‌توانید از تست آنلاین اختلال خوردن استفاده کنید.


مقاله مرتبط: اختلال خوردن چیست؟

مقاله مرتبطحقایقی درباره اختلالات خوردن


منبع: Verywellmind


280.jpg
بهمن ۲۱, ۱۳۹۵

 

خانواده افراد مبتلا به اختلال خوردن

 

بی اشتهایی روانی به نظر می رسد واكنشی در مقابل خواسته های نوجوان برای استقلال بیشتر و افزایش عملكرد جنسی و اجتماعی است. تعارضات دهانی انحلال یافته و موانعی كه ممكن است در راه دستیابی به استقلال در دوره كودكی به وجود آیند،‌ به تثبیت در مرخله دهانی منجر می شوند و بی اشتهایی روانی را در پی دارند. بیماران مبتلا به این اختلال اشتغال ذهنی با خوردن و افزایش وزن را جانشین سایر مسائل طبیعی نوجوانی می كنند. این اشتغال ذهنی به افكار وسواسی شباهت دارند. بیماران مبتلا به بی اشتهایی روانی نوعاً فاقد احساس خود مختاری و خودبودن هستند. بسیاری از این بیماران احساس می كنند كه جسم آنها به نوعی تحت كنترل پدر و مادرشان است. گرسنگی كشیدن ممكن است تلاشی برای كسب اعتبار به عنوان فردی خاص باشد. تنها از طریق اعمال خود انضباطی غیرعادی است كه بیمار بی اشتها احساس  خودمختاری و خود بودن می كند.

متخصصین روانكاوی كه بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی را درمان می كنند توافق دارند كه این بیماران جوان از نظر روانشناختی نتوانسته اند خود را از مادرشان جدا كنند ممكن است بیمار احساس كه جسم او به تسخیر مادری مزاحم و فاقد هم حسی در آمده است. گرسنگی كشیدن ممكن است ناخودآگاه به معنی متوقف كردن رشد این شی درونی مزاحم و لذا نابود كردن آن باشد. غالباً این فرایند همانند سازی با فرافكنی در تعامل بین بیمار و خانواده او در كار است. بسیاری از بیماران بی اشتها احساس می كنند كه امیال دهانی آزمندانه و نامقبولند؛ و به این طریق آن را با فرافكنی در می كنند. والدین به امتناع بیمار از خوردن با هراس در مورد اینكه او واقعاً غذا می خورد یا خیر پاسخ می دهند. آنگاه بیمار والدین خود را كسی كه نامقبولند تلقی كرده و با فرافكنی آنها رد می كند. بعضی حریصند و مطابق امیال رفتار می كنند،‌اما نه بیمار  مبتلا به بی اشتهایی عصبی.

هیچ مجموعه خانوادگی خاصی برای بی اشتهایی روانی توصیف نشده است. معهذا،‌قرائنی وجود دارد كه مبتلایان به بی اشتهایی روانی روابط نزدیك دشواری با والدین خود دارند. در یك بررسی به این نتیجه رسیده اند كه در خانواده هایی كه كودكان مبتلا به اختلال خوردن دارند مخصوصاً نوع توأم با پاكسازی دارند، سطوح بالاتری از خصومت، آشفتگی و انزوا و سطوح پایین تری از حمایت و همدلی وجود دارد. نوجوان مبتلا به اختلال شدید  خوردن توجه را از روابط پر تنش والدین دور می كند.

پاره ای از مؤلفان كوشش كرده اند تا ریخت روانشناختی خاص والدین و همچنین ویژگی های تعاملی را در خانواده افراد بی اشتها تعیین كنند:

  • مادران به عنوان افرادی مضطرب، خود بیمار پندار و جاه طلب توصیف شده اند كه از فرزندانشان برای ارزنده سازی خوددوستدارانه خویشتن سود می جویند، توجه به ظاهر جسمانی كودك جنبه افراطی دارد. فزون حمایت كننده هستند، نیازهای كودكشان را به خوبی درك نمی كنند و گرایش به نوعی در هم شدگی بین آنها و فرزندانشان وجود دارد.
  • پدران بیشتر گرم و سهل گیر هستند و در تصمیمات خانواده كمتر دخالت می كنند و پاره ای از آنها رفتاری مادرانه دارند.
  • رابطه والدین به ظاهر رضایت بخش اما سطحی است و معمولاً در یكی از آنها رگه های افسردگی یا روان گسستگی مشاهده می شود.
  • تعاملات خانواده اغلب مرضی و نامنعطفند مع هذا در برابر وخامت وضع جسمانی بیمار رفتاری تا این حد هشدار دهنده نمی توان به درستی مشخص كرد كه آیا چنین تعامل هایی ناشی از اختلالند یا پیامد آن محسوب می شوند.

  اقداماتی كه براساس نشانه مرضی برانگیخته می شوند در حول محور غذا خوردن متمركز می گردند : تهدید و تشویق و همدلی و بی تفاوتی به صورت متناوب مشاهده می شوند و منظوكه خواهران و برادران نیز ممكن است در این تعارضات مشاركت داشته باشد و نقش متهم كننده را ایفا كند.


deppress.jpg

اختلالات روانی و بیماری های جسمی

اختلالات روانی و بیماری های جسمی اغلب از نظر زمانی با هم مرتبط هستند. برای اولین بار دانشمندان دانشگاه بازل نشان دادند که بیماری آرتریت و دستگاه گوارش پس از اختلال افسردگی شایع هستند و همچنین بیماری های پوستی اغلب پس از اضطراب رخ می دهند.

اگر بیماری های جسمی و روانی توام با یکدیگر در نوجوانی رخ می دهد پس این موضوع حاکی از یک است که فرد از یک تحول نامطلوب رنج می برد.

محققین اشاره می کنند که برخی بیماری ها پس از اختلالات روانی خاصی اتفاق می افتد. برای مثال اختلالات عاطفی و افسردگی بیماری آرتریت و بیماری در دستگاه گوارش را به دنبال داشته اند، در صورتی که همین رابطه بین اختلال اضطراب و بیماری های پوستی وجود داشته است. همچنین ارتباط نزدیکی بین اختلالات صرع و اختلال خوردن وجود داشته است.

ملاحظات کاربردی این تحقیق این است که برای درمان اختلالات جسمی و روانی، سیاست های کلی باید بر پیشگیری از سنین کودکی متمرکز شود.

 

منبع:

 

Marion Tegethoff, Esther Stalujanis, Angelo Belardi, Gunther Meinlschmidt. Chronology of Onset of Mental Disorders and Physical Diseases in Mental-Physical Comorbidity – A National Representative Survey of Adolescents. PLOS ONE, ۲۰۱۶; ۱۱ (۱۰): e0165196 DOI: 10.1371/journal.pone.0165196

 

 


eating-disorder-1.jpg

اختلالات خوردن

اختلال خوردن برحسب آشفتگي شديد در رفتار خوردن مشخص مي شود. اين اختلال مشتمل بر دو تشخيص بي اشتهايي عصبي و پرخوري عصبي است. بي اشتهايي عصبي برحسب خودداري از حفظ كمترين وزن بهنجار بدن مشخص مي شود. پرخوري عصبي برحسب دوره هاي مكرر خوردن با ولع و به دنبال آن رفتارهاي جبراني نامناسب مانند استفراغ عمدي، مصرف نابجاي داروهاي ملين يا ساير داروها، روزه داري يا ورزش مفرط مشخص مي شود. آشفتگي در درك شكل و وزن بدن ويژگي اصلي بي اشتهايي عصبي و پرخوري عصبي است.

بي اشتهايي عصبي ( آنوركسيا يا فقدان اشتها) Anorexia neruosa

وجه مشخص بي اشتهايي عصبي عبارت است از: رفتار ارادي و هدفمند جهت از دست دادن وزن، كاهش وزن، اشتغال ذهني به وزن بدن و غذا، الگوهاي خاص و عجيب غذايي، ترس شديد از افزايش وزن، اختلال تصوير بدن و قطع قاعدگي (آمنوره).
حدود نيمي از مبتلايان به علت كاهش شديد مصرف غذا دچار كاهش وزن مي شوند و برخي از آنها برنامه هاي ورزشي سختي انجام مي دهند. نيم ديگر بيماران رژيم غذايي سختگيرانه اي براي خود تنظيم مي كنند ولي كنترل خود را از دست مي دهند، پرخوري مي كنند، سپس رفتارهاي پاكسازي (Purgiig) از خود نشان مي دهند. برخي بيماران حتي پس از خوردن مقادير اندك غذا نيز پاكسازي مي كنند.
بي اشتهايي عصبي اختلالي تعريف شده است كه در آن فرد از حفظ حداقل وزن طبيعي امتناع مي كند، شديداً از افزايش وزن مي ترسد، به ميزان زيادي در مورد بدن خود و شكل آن برداشت هاي اشتباه دارد.
اصطلاح بي اشتهايي عصبي گمراه كننده است زيرا فقدان اشتها بندرت در مراحل اوليه اين اختلال روي مي دهد بلكه به دليل اختلال عميق در تصوير بدني است كه فرد بي وقفه در پي لاغري است و بدين منظور تا مرحله گرسنگي كشيدن نيز پيش مي رود.
اين اختلال دهها سال است كه شناسايي شده است و در افراد مختلف با همساني چشمگيري توصيف شده است. بي اشتهايي عصبي در زنان شايعتر از مردان است و معمولاً در نوجواني آغاز مي شود.
در همه مبتلايان ترس شديد از افزايش وزن و چاقي وجود دارد كه بي ترديد در عدم تمايل آنها به درمان يا مقاومت در مقابل آن نقش دارد. اكثر رفتارهاي غيرعادي معطوف به كاهش وزن در خفا صورت مي گيرد. بيمار غالباً از خوردن غذا با افراد خانواده يا در اماكن عمومي امتناع مي كند. اين افراد با كاهش شديد غذاي مصرفي به خصوص كاهش غيرمتناسب در غذاهاي چرب و با كربوهيدرات بالا، وزن خود را كاهش مي دهند.
همان طور كه قبلاً اشاره شد، اصطلاح بي اشتهايي نامگذاري غلطي است زيرا فقدان اشتها معمولاً تا اواخر اختلال پديده نادري است. علاقه زياد بيمار به جمع آوري دستورالعمل آشپزي و آماده سازي غذاهاي مفصل براي ديگران نشانه اينست كه فرد مدام به خوردن مي انديشد. برخي قادر به كنترل دائمي محدوديت داوطلبانه غذايي نبوده و دوره هاي پرخوري دارند. اين پرخوري ها اغلب مخفيانه و در شب انجام مي شوند. بيمار معمولاً پس از هر پرخوري استفراغ عمدي مي كند، جهت كاهش وزن از مسهل و داروهاي مدر استفاده مي كند. تمرين هاي تشريفاتي، دوچرخه سواري وسيع، قدم زدن، دويدن از فعاليت هاي معمول اين بيماران است.
مبتلايان درمورد غذا رفتارهاي خاصي نشان مي دهند. مثلاً در تمام قسمتهاي خانه انواع غذاها را پنهان مي كنند، هميشه در جيب و كيفشان مقدار زيادي شكلات و شيريني دارند. هنگام غذا سعي دارند آن را در دستمال سفره بريزند يا در جيبشان پنهان كنند. گوشت را به قطعات بسيار كوچك تقسيم مي كنند و زمان زيادي را صرف مرتب چيدن اين قطعات در بشقاب مي كنند. اگر به رفتار عجيب آنها در اين موارد اشاره شود، منكر غيرعادي بودن آن شده يا خيلي سطحي از بحث درمورد آن طفره مي روند.

روشهای درمان اختلال خوردن

باتوجه به نقش عوامل پيچيده روان شناختي و طبي در بي اشتهايي عصبي يك طرح درماني جامع توصيه مي شود كه شامل بستري كردن در بيمارستان و درصورت لزوم درمان خانوادگي و فردي است. رويكردهاي رفتاري، شناختي، بين فردي و در برخي موارد تجويز دارو بايد مدنظر باشد.


eating-disorder.jpg
شهریور ۲۸, ۱۳۹۵

از این تست استفاده کنید و ببینید که آیا برای درمان بی اشتهایی، پرخوری و یا دیگر اختلالات غذا خوردن نیاز است به روانشناس مراجعه کنید یا خیر

 دستورالعمل: این تست نوعی تست غربالگری است برای کمک به شما که تعیین کنید آیا شما اختلالی در خوردن دارید که نیاز به مراجعه به یک روانشناس داشته باشید یا خیر. این تست برای تشخیص اختلال خوردن طراحی نشده است و هیچ گاه نمی تواند جای متخصص را پر کند، ولی نتایج آن می تواند اطلاعات ارزشمندی به شما بدهد. لطفا با حوصله و دقت و در نهایت صداقت به تست ها پاسخ دهید.



ساعات کاری


۱۰ صبح – ۹ عصر
شنبه- پنجشنبه (غرب)
۱۲ صبح- ۸ عصر
شنبه- پنجشنبه (شرق)
بسته
جمعه
بسته
تعطیلات رسمی

اطلاعات تماس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

۸۸۵۷۱۸۰۰ – ۸۸۰۷۸۵۸۵
۸۸۵۸۱۷۸۶ – ۸۸۰۷۸۸۴۴

شعبه فلکه اول تهرانپارس

۷۶۷۱۰۸۲۳ – ۷۷۸۸۲۸۱۷
۷۶۷۱۰۸۱۹


اینستاگرام مرکز مشاوره اکسیر پینترست مرکز مشاوره اکسیر تلگرام مرکز مشاوره اکسیر مرکز مشاوره اکسیر در ویز

آدرس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

شهرک غرب ،بلوار دادمان ، خیابان فلامک شمالی ، کوچه حیدریان پلاک ۱۸

شعبه فلکه اول تهرانپارس

فلکه اول تهران پارس ، خیابان امیری طائمه(۱۴۲ غربی) پلاک ۱۲ واحد ۱




تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرکز مشاوره اکسیر می باشد . هرگونه کپی برداری از این سایت پیگرد قانونی دارد .




Call Now Button