Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینی بزرگ‌سالاختلالات بالینی کودکاناختلالات بالینی نوجواناناعتیادتست های تشخیصیتست های خود شناسیتست های شخصیتتست های عشق و رابطهتست های متفاوتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدسته‌بندی نشدهدیگر تست‌ های روان‌شناسیروان‌شناسی اجتماعیروان‌شناسی پیریروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروان‌شناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروان‌شناسی فردیروان‌شناسی کودکروانشناسی محیطیروان‌شناسی نوجوانروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویزبان بدنشخصیت شناسیعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریکارگاه های روانشناسیگالری عکسگفتاردرمانی کودکانمثبت‌اندیشیمدیریت منابع انسانیمراکز روانشناسی تهرانمشاوره خانواده و بزرگ‌سالمشاوره و روان‌شناسی کودکمشاوره و روان‌شناسی نوجوانموفقیتنقد روانشناسی فیلم سینمایینمونه موفق دکتر فلسفینمونه موفق فرناز رضایینمونه موفق نفیسه مطلقنمونه های موفق اکسیرویدئوهای اکسیر
No more posts

مقالات اکسیر

برقراری-ارتباط-با-نوجوان.jpg
بهمن ۲۷, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

بیایید با آن روبرو شویم، گاهی اوقات به نظر می‌رسد که نوجوانان از یک سیاره دیگر آمده‌اند. این درست است که فرزند نوجوان شما همچنان به راهنمایی‌های شما به‌عنوان والدین، نیاز دارد، اما احتمالاً چندین بار احساس کرده‌اید که صحبت کردن با او مانند نوشتن مقاله برای دانشگاه یا بالا رفتن از اورست، بدون تجهیزات است. دفعه بعد که خواستید با نوجوانتان ارتباط برقرار کنید از راه‌های زیر استفاده کنید.

درباره جوانی خودتان صحبت کنید

یادآوری زمانی که شما جوان بودید، به نوجوانتان کمک می‌کند که به شما بیشتر به‌عنوان یک فرد و کمتر به‌عنوان یک پدر و مادر نگاه کند. درحالی‌که صحبت کردن درباره چیزهای غیرقانونی یا خطرناک، هوشمندانه نیست، اجازه دهید نوجوانتان در مورد خرابکاری‌ها و ماجراجویی‌های گذشته‌تان بداند، در این صورت بیشتر احتمال دارد که او نیز دراین‌باره صحبت کند. اگر شما را محرم اسرار خود دانست، به یاد داشته باشید که گوش بدهید، ذهن خود را باز نگه دارید و سخنرانی نکنید.

علائق خود را با او به اشتراک بگذارید

آیا نوجوانتان به ورزش علاقه دارد؟ یا شطرنج؟ یا موجودات عجیب‌وغریب دریایی؟ هر چه که فرزندتان به آن علاقه دارد را جزو علاقه‌مندی‌های خود کنید. تیم ورزشی مورد علاقه‌اش را دنبال کنید، مجله‌های ماشینی که می‌خواند را شما نیز مطالعه کنید، فیلم‌های تخیلی که دوست دارد را شما نیز ببینید، در کل هر چیزی که باعث می‌شود شما علاقه‌مندی‌هایش را درک کنید، دنبال کنید. اگر در مورد چیزهایی که دوست دارد صحبت کنید، او را راحت‌تر می‌توانید درگیر گفتگو کنید.

کاری را با هم انجام دهید

برای گذراندن وقت با نوجوانتان مجبور نیستید با او و دوستانش به پاساژ بروید. به نوجوان خود یاد بدهید که چگونه کلوچه‌های مورد علاقه‌اش را درست می‌کنید یا فیلم مورد علاقه‌اش را با هم ببینید. در خانه یا در محیطی آرام با هم وقت بگذرانید، این باعث می‌شود که او از پوسته‌اش خارج شود.

سخنرانی نکنید

استفاده از کلمات تهدیدآمیز و سخنرانی برای نوجوانتان تنها باعث می‌شود که او دیگر به صحبت‌های شما گوش نکند. سعی کنید از عبارات “تو نباید” یا “تو هرگز” استفاده نکنید و به جای آن احساستان درباره این موقعیت خاص را به فرزندتان انتقال دهید و به صحبت‌های نوجوانتان گوش دهید و ذهن خود را باز نگه‌دارید. اگر چیزی در مورد نوجوان خود کشف کردید که باید موردتوجه و بررسی قرار گیرد، خشم خود را کنترل کنید و بر پایه واقعیت و بی‌پرده احساس خود را بیان کنید. حواستان به زبان بدنتان باشد. دست‌به‌سینه بودن و ایستادن بالای سر نوجوانتان فضای آرامی ایجاد نمی‌کند.


مقاله مرتبط: مهارت های ارتباطی با نوجوانان، پرهیز ار بحث و جدل


ساده بگیرید

شما نیازی به گفتگوی عمیق و فلسفی با نوجوان خود برای برقراری ارتباط ندارید. اگر از او بپرسید روزت چطور بود؟ او فقط با یک کلمه به آن پاسخ خواهد داد، سعی کنید سؤالات خاص‌تر بپرسید، مثلاً امروز در کلاس علوم چه کردید؟ یا تیم بسکتبالتان چطور برای مسابقات آماده می‌شود؟ داشتن گفتگوی ساده و روزانه، به شما در درک دنیای نوجوانان کمک می‌کند.

برای ارتباط با نوجوان گفتگوی ساده داشته باشید به جای گفتگویی پیچیده.
گفتگوی فلسفی و عمیق

داشتن وعده‌های غذایی خانوادگی

کم‌تر چیزی وجود دارد که نوجوان بیشتر از غذا دوست داشته باشد. خوردن شام با یکدیگر راه بسیار عالی برای پی بردن به زندگی اعضای خانواده است. از نوجوانتان بخواهید تا گوشی خود را خاموش کند یا در اتاق بگذارد تا حواسش پرت نشود. از چیزهایی که هنگام صرف غذا از آن‌ها آگاهی پیدا می‌کنید شگفت‌زده خواهید شد. سعی کنید ۳ بار در هفته این برنامه را داشته باشید.

گفتگو در هنگام انجام کار

تماس‌های اجباری چشم و مکالمات چهره به چهره می‌تواند برای هرکسی، به‌خصوص نوجوانان، ناراحت‌کننده باشد. هنگامی‌که در حال انجام کاری با یکدیگر هستید باهم گفتگو کنید. شما درمی‌یابید که در موقعیتی که نوجوانتان مشغول است و کاری عملی انجام می‌دهد، پرحرف‌تر خواهد شد.

ارتباط آنلاین

ارتباط آنلاین به معنای داشتن مکالمه واقعی نیست، اما زمانی که چیزهایی تغییر می‌کند شما نیز با آن جریان همراه شوید. ممکن است نوجوانتان در فضای مجازی بسیار راحت‌تر باشد. با یک جمله خنده دارد شروع کنید. زمانی که نوجوانتان پاسخ شوخی شما را داد در لابه‌لای آن از او درباره روزش سؤال کنید. حتی از او بخواهید به شما یاد بدهد که چطور ایمیل بزنید.

داشتن برنامه مشخص

یک برنامه مشخص و ماهانه داشته باشید و کاری را در زمانی مشخص باهم انجام دهید. این کار احساس خاصی به نوجوانتان می‌دهد و باعث می‌شود که چشم‌به‌راه رسیدن آن روز مشخص باشد. شاید فرزندتان این موضوع را تأیید نکند اما نوجوان شما دوست دارد که توجه خاصی از سمت شما دریافت کند. می‌توانید مثلاً روزهای مشخصی در ماه باهم به استخر بروید.

منبع: familyeducation


مشکلات-عاطفی-اجتماعی-نوجوانان.jpg
بهمن ۱۴, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

نوجوانی، دوره نوسان بین رفتار و عواطف است، یعنی نوجوان درعین‌حال که شاد است احساس افسردگی می‌کند، گاهی اوقات رفتار خشن و گاه رفتاری ملایم دارد. نوجوان مدام در حالت رفت‌وبرگشت بین حالات کودکی و نوجوانی است. وی خواستار رفتار بزرگ سالانه است، درحالی‌که تجربه لازم را ندارد. با توجه به ویژگی‌های خاص نوجوانی، این دوران با مشکلات خاص خود نیز مواجه است. عدم آشنایی والدین با نیازها و ویژگی‌های نوجوان علل اساسی به وجود آمدن مشکلات اجتماعی و عاطفی در دوران نوجوانی است.

مشکلات اجتماعی و عاطفی دوران نوجوانی

درحالی‌که تعریف رفتار قابل‌قبول ممکن است از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر متفاوت باشد، همه ما احتمالاً با یک چیز موافق هستیم که ما می‌خواهیم نوجوانان به‌عنوان بزرگ‌سالان خوشحال، رشد کنند. نوجوانان معمولاً در طی سال‌های نوجوانی با پنج مشکل عاطفی و اجتماعی عمده روبرو هستند.

ایجاد هویت

یکی از مهم‌ترین مشکلات اجتماعی و عاطفی در دوران نوجوانی که با آن روبه‌رو می‌شوند ایجاد هویت است. اکثر نوجوانان این سؤال مهم را دارند که “من کی هستم؟”. کسانی که هویت ایمنی ندارند، سخت است که خود را با محیط‌هایی مانند مدرسه یا خانه هماهنگ کنند.

 

ایجاد استقلال

استقلال نباید با نیاز نداشتن به دیگران اشتباه گرفته شود. استقلال به معنای فردی است که خود را اداره می‌کند. یک نوجوان مستقل می‌تواند تصمیمات خود را بگیرد و خود را به اندازه کافی بپذیرد.

مشکل در ایجاد صمیمیت

یکی دیگر از مشکلات اجتماعی و عاطفی در دوران نوجوانی ایجاد صمیمیت است. صمیمیت ابتدا در گروه همسالان ایجاد شده و سپس به روابط عاشقانه گسترش می‌یابد. زمانی که شما صادق، مراقبت‌کننده و قابل‌اعتماد باشید، صمیمیت به وجود می‌آید. آشفتگی‌های قبل از نوجوانی ممکن است باعث شود نوجوان صمیمیت و رابطه جنسی را یکسان قلمداد کند، درحالی‌که این دو یکسان نیستند.

راحت بودن با جنسیت خود

نوجوانی و سال‌های قبل از آن، زمان گسترش تمایلات جنسی است. روشی که این تمایلات را نشان می‌دهند باعث ایجاد هویت جنسی سالم خواهد شد. با توجه به گزارش‌های پزشکی، نیمی از نوجوانان دبیرستانی از لحاظ جنسی فعال هستند.

موفقیت و رقابت

موفقیت و رقابت توسط جامعه پرورش داده می‌شود. نوجوان باید کشف کند چه چیزی می‌خواهد و در چه چیزهایی خوب است. پیدا کردن پاسخ برای این سؤال‌ها به آن‌ها کمک خواهد کرد که برای موفقیت تلاش کنند.

کارهایی که والدین باید در زمینه مشکلات عاطفی و اجتماعی نوجوانان انجام دهند.
نقش-والدین-در-بحران نوجوانی

والدین چه کار باید بکنند؟

والدین نقش مهمی در کمک به نوجوانان در برخورد با مشکلات عاطفی و اجتماعی در نوجوانی بازی می‌کنند.

  • شما می‌توانید در فعالیت‌های اجتماعی و گروهی مدرسه شرکت کنید. این به شما کمک خواهد کرد که دوستانش را بشناسید و همچنین مهارت‌ها و تلاش‌های او را تشخیص دهید.
  • موفقیت‌هایش را جشن بگیرید.
  • اگر پدر هستید، شما باید به طور منظم جلسات پیوند پدر و فرزند را نیز داشته باشید!
  • نباید دلسرد شوید اگر دائماً نظر خود را تغییر می‌دهند.
  • شما باید مراقب آنچه نوجوان شما در حال انجام است و دوستانی که با آن‌ها وقت می‌گذراند، باشید.

یکی از رفتارهای انحرافی که در نوجوانان می‌توان عنوان کرد این است که، ترجیح بدهند آخر هفته خود را، تنها با دوستان خود بگذرانند و علاقه‌ای به‌وقت گذرانی با خانواده نداشته باشند و از رفتارهای بحث‌برانگیز نوجوان می‌توان به مشاجره کردن و راه خود را در پیش گرفتن اشاره کرد. اگر در رابطه به نوجوان خود با مشکل روبه‌رو شدید و احساس کردید رفتارهایی دارد که برای شما قابل‌درک نیست، بهتر است با یک روان‌درمانگر نوجوان مشورت کنید. هر چه زودتر این کار را انجام دهید نوجوان شما در بزرگ‌سالی کمتر دچار مشکل خواهد شد.

برای مشاهده ویدئوهای دیگر درزمینهٔ دوران نوجوانی، ویژگی‌ها و بحران‌های این دوره می‌توانید به بخش آپارات ما مراجعه نمایید.

منبع: Mum Junction


اضطراب-مدرسه-min.jpg
بهمن ۱۴, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اضطراب مدرسه

بر اساس گزارش انجمن اضطراب و افسردگی آمریكا (ADAA)، اضطراب مدرسه، ۲ تا ۵ درصد از کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگر والدین از علل زمینه‌ساز این اضطراب آگاهی داشته باشند تا حد زیادی می‌توانند آن را مهار کنند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مقاله مرتبط: ترس از مدرسه و راهکارهای درمانی آن

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

راهکارهایی برای کاهش اضطراب مدرسه

در ادامه پیشنهادهایی ذکرشده است که در کاهش اضطراب مدرسه در کودکان به شما کمک شایانی می‌کند.

  • برای مواجه با اضطراب مدرسه سعی کنید خودتان آرام باشید. به یاد داشته باشید که کودکان به خصوص در سال‌های اولیه، با سرعت متفاوتی رشد می‌کنند. اگر در مورد عملکرد کودکتان نگران هستید، فعال باشید و با معلم وی که بتواند بازخورد خوبی به شما بدهد و پیشنهاد‌های سازنده‌ای در مورد یادگیری فرزندتان داشته باشد، ملاقات کنید.
  • کانال‌های ارتباطی با کودک خود را باز نگه دارید. به دوره‌هایی که در آن ممکن است تحت‌فشار قرار بگیرد حساس باشید و به او فرصت بدهید تا در مورد ترس‌هایش صحبت کند. بااین‌حال این واقعیت وجود دارد که کودک دارای اضطراب ممکن است همیشه نتواند صحبت کند، در زمان‌هایی مانند این موقعیت، راه‌های عملی برای یادآوری عشق و حمایت خود به او را پیدا کنید. مثلاً غذای موردعلاقه‌اش را درست کنید.
  • اگر فرزندتان به‌شدت در مورد عملکردش در مدرسه اضطراب دارد، روی باورهای فاجعه آمیزش در مورد پیامدهای عدم موفقیت وی در مدرسه کار کنید. کمکش کنید افکار منفی‌اش درباره وابسته بودن ارزش وی به عنوان انسان یا زندگی آینده‌اش، به نمراتش را، به چالش بکشد.

روش کاهش اضطراب مدرسه

  • تأییدتان وابسته به دستاوردهای فرزندتان نباشد. از موفقیت‌های فرزندتان قدردانی کنید، اما تمرکز خود را بر ویژگی‌ها و رفتارهایی بگذارید که به او کمک کرده است تا به این‌ها دست پیدا کند؛ مانند تعهد، تمرکز و سخت‌کوشی او. همیشه بر اهمیت تحقق پتانسیل شخصی‌اش بیش از بهترین بودن، تأکید داشته باشید. دیر یا زود فرزندتان خود را فردی تواناتر، باهوش‌تر و سریع‌تر خواهد دید.
  • تلاش کنید تا ارزش‌های موفقیت فرزندتان را بیرون از کار مدرسه تأیید کنید. مثلاً مهارت‌های فوتبال او را جشن بگیرید.
  • به کودکتان آموزش دهید که شکست‌ها و نمرات پایین خود را به عنوان فرآیندی از آموزش که باعث پیشرفتش می‌شود ببیند. کارول دوک “رشد ذهنیت” را تقویت می‌کند که در آن تمام شکست‌ها به‌عنوان فرصتی برای یادگیری مشاهده می‌شوند. تأکید می‌کند که توانایی ثابت نیست، اما همیشه می‌تواند از طریق تمرین توسعه یابد.
  • تمرکز بر روی مهارت‌های درحال‌توسعه که کودک شما را قادر می‌سازد تا احساس کنترل بیشتری روی یادگیری خود داشته باشد. همچنین به فرزندتان کمک کنید تا برنامه‌ریزی مناسبی برای تکالیف مدرسه داشته باشد تا بتواند از وقت آزاد خود استفاده کرده و استراحت کند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مقاله مرتبط: ایجاد پیش زمینه روانی برای رفتن به مدرسه

مقاله مرتبط: ترس از مدرسه و راهکارهای درمانی آن

مقاله مرتبط: می توانم امروز به مدرسه نروم؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بهترین راهکار 

اما یکی از بهترین روش‌ها برای کاهش اضطراب مدرسه فرزندتان، مراجعه به روانشناس کودک است. این روانشناسان، تخصص لازم در زمینه اختلالات و مشکلات کودکان دارند و می‌توانند به شما و کودکتان کمک کنند تا آن‌ها را حل کنید. اگر اضطراب مدرسه با فرزندتان باقی بماند و رفع نشود در بزرگ‌سالی او را دچار مشکل خواهد کرد.

در این زمینه متخصصین کودک مرکز مشاوره روانشناختی اکسیر در خدمت شما والدین گرامی هستند تا شما را در جهت شناسایی درست علت اضطراب مدرسه در کود دلبندتان و کاهش و درمان آن یاری کنند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


16193.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۶ دقیقه

تعریف فرزندپروری

فرزندپروری، به شيوه غالب بر تربيت فرزندان از سوی والدين اشاره دارد و بر چگونگی رشد و تكوين شخصيت كودكان تاثير به سزايی دارد. دو تعریف فرزندپروری عبارتند از:

  1. انواع تلاش های معمول والدین برای کنترل و جامعه پذیر ساختن فرزندان.
  2. فعالیت پیچیده ای است که شامل رفتارهای خاصی می گردد که بطور منفرد یا در مجموع بر پیامدهای رفتاری کودکان تأثیر می گذارد.

عناصر اصلی فرزندپروری عبارتند از:

  1. پاسخگویی والدین: میزانی که والدین عامدانه فردیت، خودگردانی، ابراز وجود را در فرزند خود پرورش می دهند و بطور هماهنگ، حمایت کننده و تأیید کننده به خواسته ها و نیازهای خاص فرزندان پاسخ می دهند .
  2. بازخواست کنندگی والدین: تقاضای والدین از فرزندان مبنی بر هماهنگ ساختن با کل خانواده بواسطه نیازهای رشدی شان، نظارت، جدی تر نظم و تمایل به برخورد با فرزندی که نافرمانی می کند.

والدین اغماض کننده

در این سبک، والدین مهرورز و پذیرا هستند ولی متوقع نیستند، کنترل کمی بر رفتار فرزندان خود اعمال می کنند و به آنها اجازه می دهند در هر سنی که باشند خودشان تصمیم گیری کنند، حتی وقتی که هنوز قادر به انجام آن نیستند. خانواده این والدین نسبتاً آشفته است. فعالیت خانواده، نامنظم و اعمال مقررات، اهمال کارانه است. والدین سهل انگار در عین آنكه به ظاهر نسبت به کودکان خود حساس هستند، اما توقع چندانی از آنها ندارند. این والدین بسیار بندرت به فرزندان خود اطلاعات صحیح یا توضیحات دقیق ارائه می‌دهند. آنها از روش‌های احساس گناه و انحراف استفاده می‌کنند. این والدین همچنین در بیشتر موارد در مواجهه با بهانه‌جویی و شکایت کودک، سر تسلیم فرود می‌آورند. این والدین به ندرت به فرزندان انضباط می دهند با فرزندان ارتباط برقرار می کنند، و معمولاً بجای یک والد جایگاه یک دوست را دارند.

خصوصیات والدین اغماض کننده

  • والدین آسان گیر یا عدم هدایت گر.
  • بیشتر پاسخگو هستند تا بازخواست کننده.
  • آنان غیر سنتی و با مدارا بوده و خواستار رفتار کامل نیستند.
  • خودگردانی را تا حد زیادی جایز دانسته و از برخورد اجتناب می کنند.
  • در رفتار والدین اغماض گر نظارت و کنترل کمتری به چشم می خورد.
  • معتقدند فرزندان بایستی خود بیاموزند که چطور از طریق کسب تجربه درست رفتار کنند.
  • از راهنمایی کردن و حتی جهت دادن به فرزندان خود طفره می روند.
  • وقت چندانی صرف انضباط نمی کنند.

بیشتر این والدین دو دسته هستند:

والدین دموکراتیک (گرچه با مدارا هستند ولی بیشتر وظیفه شناس، متعهد و تسلیم کودك هستند) و والدین غیر هدایت گر

والدین اغماض کننده

خصوصیات فرزندان والدین اغماض کننده

  • معمولاً رشد نیافته تر بوده در پذیرش مسئولیت رفتارشان با مشکل مواجه اند.
  • در مستقل عمل کردن مشکل دارند.
  • با نظارت بر رفتارشان نیز مشکل دارند.
  • فرزندان این دسته از والدین الگوهایی در اختیار ندارند که با کمک آنها رفتار مسئولانه از خود نشان دهند.

والدین مستبد یا دیکتاتور

این روش از نظر پذیرش و روابط نزدیک پایین، از نظر کنترل اجباری بالا و از نظر استقلال دادن پایین است. والدین مستبد، سرد و طرد کننده هستند. نمایش قدرت والدین اولین عاملی است که این شیوه را از دیگر شیوه ها متمایز می‌سازد. در این سبک فرزندان چنین بار آورده می شوند که از قوانین سختگیرانه ایی که بوسیله والدین بوجود می آید پیروی کنند. نتیجه شکست در پیروی از چنین قوانینی معمولاً تنبیه و اعمال زور است و برای کنترل کودکان خود از شیوه‌های ایجاد ترس استفاده می‌کنند. والدین مستبد معمولاً نمی توانند دلیلی که پشت این قوانین است را توضیح دهند. اگر از آنها خواسته شود که علت را توضیح دهند ممکن است به سادگی پاسخ دهند “چونکه من این چنین گفتم”. این والدین خواسته های زیادی دارند اما در قبال فرزندانشان پاسخ دهنده نیستند. این والدین انتظار دارند فرمان های آنها بدون چون و چرا اطاعت شود. والدین درشیوه‌ استبدادی کمترین مهرورزی و محبت را از خود نشان می‌دهند.

خصوصیات والدین مستبد یا دیکتاتور

  • عمدتاً بازخواست کننده اند و هدایت گر اما غیر پاسخگو.
  • آنان اطاعت گرا و سلطه طلب بوده و انتظار دارند دستوراتشان بی چون و چرا اطاعت شود.
  • این گونه والدین محیط ساختارمند و قانونمندی را که در آن مقررات به وضوح تعیین شده را ایجاد می کنند.
  • این گونه والدین در تلاش برای ارزیابی، کنترل و شکل دادن به رفتار و گرایشات فرزندان بر اساس ملاک های سنتی شان هستند.
  • بر اطاعت از قدرت تأکید دارند، طرفدار روش مجازات بوده و علاقه ای به مذاکره با فرزندان ندارند.

بیشتر این والدین دو دسته هستند:

والدین غیر مستبد هدایت گر که هدایت گرند اما در بکار بردن قدرت شان مستبد و زورگو نیستند. و والدین مستبد هدایت گر که بیشتر زورگو هستند.

والدین مستبد

فرزندان والدین مستبد

  • معمولاً فاقد مهارت های اجتماعی لازم نسبت به سایر بچه ها هستند و غالباً از ارتباط اجتماعی پرهیز می کنند و کمتر در این زمینه پیش قدم می شوند.
  • آنان اغلب فاقد کنجکاوی خلاقانه و خودانگیخته اند.
  • برای تصمیم گیری درست راجع به یک موضوع نیاز به یک مرجع بیرونی دارند.
  • فرزندان پسر نسبت به دختر مشکلات بیشتری در این گونه خانواده ها از خود نشان می دهند و تمایل بیشتر به ابراز خشم و اعتراض نسبت به مواضع قدرت دارند.

والدین بی مسئولیت و بی تفاوت

در این روش، پذیرش و روابط پایین، کنترل کم و بی تفاوتی کلی نسبت به استقلال دادن وجود دارد. این والدین اغلب از لحاظ هیجانی جدا و افسرده هستند و وقت و انرژی کمی برای فرزندان صرف می کنند. در حالی که این والدین نیازهای پایه ای فرزندان را برآورده می کنند اما عموماً از زندگی فرزندانشان گسسته هستند. در موارد افراطی حتی ممکن است فرزندان خود را طرد یا در رفع نیازهای آنها اهمال کند.

خصوصیات والدین بی مسئولیت و بی تفاوت

  • هم در بازخواست کنندگی و هم پاسخگو بودن در سطح پایینی قرار دارند.
  • در بسیاری موارد این سبک والدگری می تواند در برگیرنده والدین اهمال گر و والدین طرد کننده اهمال گر باشد.
  • اکثر والدین این سبکدر ردیف والدین عادی قرار می گیرند.
  • این والدین نه توقعی از فرزندان دارند و نه عشق و محبت و پاسخگویی به نیازهای آنان دارند.

خصوصیات فرزندان والدین بی مسئولیت و بی تفاوت

  • کمترین میزان سازگاری را در مقایسه با هر سه گروه نوجوانان خانواده های مورد بحث دارند.
  • از نظر پیشرفت تحصیلی،ارتباطات اجتماعی،مشکلات رفتاری و سطح غمگینی درونی شده بر اساس مطالعات انجام شده بدترین وضع را داشته اند.

والدین مقتدر

این روش موفق ترین روش فرزندپروری است که پذیرش و روابط نزدیک، روش های کنترل سازگارانه و استقلال دادن مناسب را شامل می شود. والدین مقتدر، صمیمی و دلسوز و نسبت به نیازهای کودک حساس هستند. آنها قاطع هستند اما دخالت گر و محدود کننده نیستند. شیوه های انضباطی آنها بجای تنبیهی بودن حمایت کننده است. این والدین قوانین و رهنمودهایی پی ریزی می کنند که فرزندان آنها چنان بار می آیند که از آنها پیروی کنند و اغلب برای مطیع‌ سازی از استدلال و منطق بهره می‌جویند و به منظور توافق با کودک با او گفت‌وگو می‌کنند. از رفتارهای نامطلوب نمی‌ترسند و تاب مقاومت در برابر عصبانیت کودک را دارند و به تلاش‌های کودک در جهت جلب حمایت و توجه پاسخ می‌دهند و از تقویت‌های مثبت بیشتری استفاده می‌کنند. این والدین در بعد محبت نیز عملکرد خوبی دارند و در ابراز محبت و علاقه و مهربانی دریغ نمی‌ورزند. آنها حقوق ویژه خود را به عنوان یک بزرگسال می‌شناسند و به علایق فردی و ویژگی‌های خاص کودک خود نیز آگاهی دارند. در کل این والدین در عین گرم و صمیمی بودن با فرزند خود، کنترل کننده و مقتدر هستند. این شیوه به فرزندان کمک می‌کند تا با هنجارهای اجتماعی بهتر سازگار شوند.

خصوصیات والدین مقتدر

  • این والدین هم بازخواست کننده اند و هم پاسخگو.
  • آنها در مورد معیارهای رفتار فرزندانشان به وضوح آگاهی و تذکر می دهند.
  • آنها طالب حق بوده اما زورگو و انحصار طلب نیستند.
  • شیوه انضباط شان حمایت کننده است تا اینکه تنبیهی باشد.
  • آنان می خواهند فرزندانشان به همان اندازه که به لحاظ اجتماعی مسئول،خودگردان و همکاری جو هستند با جرأت نیز باشند.
  • آنان معتقدند اگرچه والدین از درك، دانش و مهارت بیشتری برخوردارند،اما فرزندان نیز محق اند.
  • به تنبیه بدنی اعتقاد ندارند، به اطاعت در آوردن را یک حسن نمی دانند.
  • نظارت خود را از طریق توضیح مقررات و تصمیمات و استدلال برای فرزندان اعمال می کنند.
  • آنان معیارهای مشخصی برای فرزندان در نظر می گیرند.
  • فرزندان را به فردیت و استقلال تشویق می کنند.
  • آمادگی پذیرش نقطه نظرات فرزندان حتی اگر بر خلاف میل شان باشد، را دارند.

والدین مقتدر

خصوصیات فرزندان والدین مقتدر

  • فرزندان والدین قاطع گرایش بیشتری به خوداتکایی و خویشتنداری داشته و خواستار کشف و جستجو هستند.
  • نسبت به سایر گروه ها بیشتر متقاعد می شوند، یعنی نسبت به معیارهای مشخص در مورد چرایی پاداش و تنبیه آن توجیه شده و پذیرش شان نسبت به مقررات اجتماعی بیشتر است.
  • دختران نسبت به پسران مستقل تر و پسران از لحاظ اجتماعی مسئولیت پذیرند.

تفاوت فرزندپروری مستبدانه و مقتدرانه

یک تفاوت کلیدی بین والدگری استبدادی و مقتدرانه به بعد کنترل روانشناختی مربوط می شود. کنترل روانشناختی به تلاش برای کنترل رشد هیجانی و روانشناختی کودك، از طریق اعمالی هم چون شرمنده ساختن، محروم ساختن از محبت صورت می گیرد.

هم والدین مقتدر و هم مستبد تقاضای زیادی از فرزندان دارند و انتظار دارند فرزندانشان درست رفتار کرده و از مقررات اطاعت کنند. اما والدین مستبد انتظار دارند فرزندانشان، ارزش ها، اهداف و قضاوت هایشان را بدون چون و چرا بپذیرند. در مقابل والدین قاطع بده بستان بیشتری با فرزندانشان داشته و از توضیح و تفسیر بیشتری استفاده می کنند. اگر چه والدین مستبد و مقتدر هر دو در سطح کنترل رفتاری بالایی قرار می گیرند والدین مقتدر تمایل کمتری به کنترل روانشناختی دارند،در حالی که والدین مستبد تمایل بیشتری به آن نشان می دهند.


1482.jpg
خرداد ۲۲, ۱۳۹۶

زمان مطالعه مطلب : ۱ دقیقه

دکتر گری، در رابطه با این که در عصر تکنولوژی و اینترنت چگونه می توان والدین خوبی بود، توضیحات ارزشمندی توضیح داده اند.


420-1.jpg
اسفند ۸, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

محققان ژاپنی در پی بررسی این موضوع بوده اند که چگونه سبک فرزند پروری والدین می تواند بر میزان ازدواج و تعداد فرزندان تاثیرگذار باشد.

سبک فرزندپروری و نفوذ آن در ازدواج فرزندان

پژوهشگران ژاپنی سبک های فرزند پروری را به انواع سختگیرانه، حمایتی، سهل گیر، غفلت و سوءاستفاده گرایانه تقسیم بندی کردند. زنان و مردانی که سبک فرزند پروری حمایتی دارند، در آینده به احتمال بیشتر فرزندشان شاد، موفق تر، تحصیلات بالاتر و درآمد بیشتری خواهند داشت.

این تیم تحقیقاتی همچنین به دنبال پاسخ این سوال بود که سبک های مختلف فرزند پروری چه اثری بر نگرش افراد نسب به پدر و مادر خود می گذارد و اینکه چقدر فرد مشتاق است که خودش یک خانواده تشکیل بدهد. نتایج نشان داد که افرادی که سبک فرزند پروری حمایتی را تجربه کرده بودند، بیشتر والدین خود را ایده آل تصور می کردند. در مقابل آنهایی که سبک فرزند پروری آزار گری را تجربه کرده بودند، به ندرت والدین خود را به عنوان یک الگوی مثبت برای خودشان در نظر می گرفتند. میزان ازدواج و تمایل به فرزند آوری در کسانی که خود یا شریک زندگی ایده آل آنها بازنمایی از پدر و مادر خودشان بود، بیشتر اتفاق می افتاد.

دکتر نیشمورا معتقد است افرادی که تربیت حمایتی را تجربه کرده اند، به احتمال بیشتر والدین خود را به عنوان یک مدل مثبت برای فرزند پروری در نظر می گیرند. همچنین چنین افرادی به احتمال بیشتر ازدواج خواهند کرد و مشتاق خواهند بود که به تعداد بیشتری بچه دار بشوند.

انواع سبک های فرزند پروری

حمایتی: استقلال دادن به فرزند در سطح متوسط یا بیشتر، اعتماد بالا، دلبستگی بالا در کودک و در این حالت کودک و والدین وقت بسیاری را با هم سپری می کنند.

سختگیرانه: سطح استقلال پایین، اعتماد متوسط تا بالا، وجود تعداد زیادی قانون و دلبستگی متوسط تا بالای کودک.

سهل گیرانه: سطح اعتماد متوسط تا بالا، سختگیر نیستند، زمان هایی را که با هم سپری می کنند متوسط است با بیشتر از متوسط.

غفلت: دلبستگی کم در کودک، قانونی وجود ندارد، سختگیر نیستند و مدت زمان کمی را با هم سپری می کنند

سوءاستفاده گرایانه: دلبستگی پایین در کودک، استقلال کم، اعتماد پایین و سختگیر

منبع

Materials provided by Kobe University. Note: Content may be edited for style and length.


271.jpg
بهمن ۲۱, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقهکدام روش تربیت کودک درست است؟

كدام یك از روش های تربیتی برای پرورش كودكان توصیه می شود؟ روش سهل گیرانه؟ روش مقتدرانه؟ روش های محرك – پاسخ؟ یا روش های پاداش و تنبیه؟

هیچ كدام! محیط یادگیری كودك و نوجوانان، كه از طرف مادران، پدران و معلمان فراهم می شود، باید طوری باشد كه آنها را افرادی متكی به خود و با اراده، خلاق، دارای احساس عزت نفس و سازنده به بارآورد. بنابراین، سهل گیری كه به كودك اجازه می دهد هركاری را كه مایل است، انجام دهد، و اقتدار طلبی كه اطاعت كامل از كودك می خواهد، هیچ یك نمی تواند كسی را با خصوصیات ذكر شده پرورش دهد.

یك بزرگسال توانایی این را دارد كه هم با كودك مهربان و ملایم باشد و هم نسبت به او سخت گیری كند. لازم است كه كودكان را با یادگیری تدریجی مهارت های گوناگون، موفقیت های بیشتری را تجربه كنند و بهتر است این موفقیت را از راه حل كردن مسائل گوناگون زندگی بدست آورند. وقتی كه كودك بزرگتر شد، باید در مورد چیزهایی كه می خواهیم یاد بگیرد با او مشورت و تبادل نظر كنیم. نظر كودك و نوجوان می تواند در پی ریزی روش آموزشی بهتر و اصلاح روش های موجود موثر باشد. به این ترتیب كودك و نوجوان به تدریج می آموزد كه كنترل رفتار خود را بدست گیرد.

 این روش را روش محرك و پاسخ نیز نمی توان نامید. انسان نمی تواند به طور خودكار و ماشینی و به صورتی قابل پیش بینی به محركی پاسخ دهد. بلكه می تواند بیاموزد كه از محركی به صورت نشانه برای كاری كه می تواند برایش سود یا زیانی داشته باشد استفاده كند. همچنین هركس می تواند براساس نتایجی كه از كاری انتظار دارد، تصمیم به انجام آن كار بگیرد یا نگیرد.

گاهی نام گذاری بر روی روش های تربیتی باعث ایجاد سوء تفاهم و سوء تعبیرهای گوناگون می شود. بهتر است بر اساس نام روش قضاوت نكنیم بلكه مبنای قضاوت را بر نتایجی كه از آن روش بدست می آید قرار دهیم. 


270.jpg
بهمن ۲۱, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه 

دادن آزادی به كودک

 

آیا نباید به كودكان آزادی داد تا به طور طبیعی رشد كنند و خودشان را با چهره های زشت و زیبای زندگی رو به رو شوند و قوای محركه طبیعی آنها شكوفا شود؟

این آزادی برای آموختن چه چیزی است؟

چه بزرگ ترها بخواهند چه نخواهند،‌ كودكان برای برخی از رفتارها پاداش می گیرند و برای برخی دیگر پاداش دریافت نمی كنند و حتی تنبیه هم می شوند. اگر نتایج خوشایند به دنبال رفتارهای مطلوب كودك نیاید، این گونه رفتارها خاموش می شوند.

این طرز فكر كه باید به كودك اجازه دهیم تا هروقت هر كاری را كه مایل است انجام دهد، جاذبه ای فریبنده دارد. ما نمی توانیم به عنوان بزرگسالی مسئول، خود را از محیط كودك كنار بكشیم و بگوییم كه او دیگر آزاد است. زیرا وقتی كه ما نفوذ خود را بر روی كودك كم كنیم، كسانی دیگر نفوذ خود را بر او زیاد می كنند.

رفتار كودك در نتیجه ی كارهای خود او و به وسیله ی كسان دیگری كه با آنها در تماس است، شكل می گیرد. اگر این افراد، ‌شخصیت های منفی داشته باشند یا از نظر عاطفی بی ثبات باشند مشكلات آغاز خواهد شد. برای مثال انجمن ها و گروه هایی كه در مدرسه یا در محله ها تشكیل می شوند، اغلب عضو جدید را نمی پذیرند و از خود می رانند مگر اینكه بزرگسالی با تجربه به آنها بیاموزد كه چگونه باید اعضای جدید را پذیرفت.

اشتباه بزرگی است كه اگر تصور كنیم قوای محركه طبیعی كودكان وقتی شكوفا می شود، حتما آنها را به سوی نیكی هدایت خواهد كرد و استعدادهای آنان به نحو مطلوب شكوفا خواهد شد. چرا باید رشد و پرورش كودك را به شانس و تصادف واگذار كنیم؟

کارشناسان علوم رفتاری می گویند در نتیجه سهل گیری والدین و دادن  آزادی فرزندان، هرج و مرج بر روابط اعضای خانواده حاکم می شود . افرادی که از تمایلات خود پیروی می کنند، غالبا” در عالم خیال به سر می برند و از واقعیتهای عینی زندگی فاصله دارند. فرزندان این خانواده ها، بی بند و بار و بی هدف هستند و در مقابل دیگران احساس مسئولیت نمی کنند. از این رو قادر به ارتباط مطلوب و سازنده با دیگران نیستند . گرچه کودکان خانواده های سهل گیر از استقلال فکری و عملی برخوردارند ، اما به سبب هرج و مرج، نوعی تزلزل روحی در آنها مشاهده می شود. این تزلزل روحی ، موجب بروز رفتارهای نابهنجار در تعاملات فردی و اجتماعی آنها می شود.


زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

مرکز مشاوره اکسیر با مجوز وزارت بهزیستی

ساعات کاری


۱۰ صبح – ۹ عصر
شنبه- پنجشنبه (غرب)
۱۲ صبح- ۸ عصر
شنبه- پنجشنبه (شرق)
بسته
جمعه
بسته
تعطیلات رسمی

اطلاعات تماس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

۸۸۵۷۱۸۰۰ – ۸۸۰۷۸۵۸۵
۸۸۵۸۱۷۸۶ – ۸۸۰۷۸۸۴۴

شعبه فلکه اول تهرانپارس (کیمیای زندگی)

۷۶۷۱۰۸۲۳ – ۷۷۸۸۲۸۱۷
۷۶۷۱۰۸۱۹


اینستاگرام مرکز مشاوره اکسیر پینترست مرکز مشاوره اکسیر تلگرام مرکز مشاوره اکسیر مرکز مشاوره اکسیر در ویز

آدرس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

شهرک غرب ،بلوار دادمان ، خیابان فلامک شمالی ، کوچه حیدریان پلاک ۱۸

شعبه فلکه اول تهرانپارس (کیمیای زندگی)

فلکه اول تهران پارس ، خیابان امیری طائمه(۱۴۲ غربی) پلاک ۱۲ واحد ۱




تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرکز مشاوره اکسیر می باشد . هرگونه کپی برداری از این سایت پیگرد قانونی دارد .




Call Now Button