Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینی بزرگ‌سالاختلالات بالینی کودکاناختلالات بالینی نوجواناناعتیادتست های تشخیصیتست های خود شناسیتست های شخصیتتست های عشق و رابطهتست های متفاوتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدسته‌بندی نشدهدیگر تست‌ های روان‌شناسیروان‌شناسی اجتماعیروان‌شناسی پیریروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروان‌شناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروان‌شناسی فردیروان‌شناسی کودکروانشناسی محیطیروان‌شناسی نوجوانروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویزبان بدنشخصیت شناسیعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریکارگاه های روانشناسیگالری عکسگفتاردرمانی کودکانمثبت‌اندیشیمدیریت منابع انسانیمراکز روانشناسی تهرانمشاوره خانواده و بزرگ‌سالمشاوره و روان‌شناسی کودکمشاوره و روان‌شناسی نوجوانموفقیتنقد روانشناسی فیلم سینمایینمونه موفق دکتر فلسفینمونه موفق فرناز رضایینمونه موفق نفیسه مطلقنمونه های موفق اکسیرویدئوهای اکسیر
No more posts

مقالات اکسیر

درک-نوجوانان-بیش-فعال.jpg
اسفند ۱۴, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلال بیش فعالی / نقص توجه باعث ایجاد مشکلاتی در درک نوجوانان می‌شود. تغییر و تحولات زیادی به طور طبیعی در طول سال‌های نوجوانی رخ می‌دهد. برخی از این تغییرات می‌توانند کاملاً شدید و پیچیده باشند، به خصوص زمانی که نوجوان با تأثیرات اختلال بیش فعالی/ نقص توجه (ADHD) نیز سروکار دارد. به عنوان والدین، رابطه شما با نوجوانتان دست‌خوش تغییراتی می‌شود و شاید با چالش‌هایی روبه‌رو شوید، مثلاً نوجوان دختر یا پسرتان می‌خواهد که مستقل شود. می‌دانید ADHD بر رفتار و هیجانات کودک شما تأثیر می‌گذارد. همچنین می‌تواند بر ادراک خود و هویت نوجوانتان نیز تأثیرگذار باشد. این موضوع به ویژه در نوجوانانی که تازه تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه را دریافت کرده‌اند بسیار حائز اهمیت است.

درک نوجوانان بیش‌فعال/ نقص توجه

اختلال بیش فعالی / نقص توجه دوران نوجوانی را چالش‌برانگیز می‌کند اگر چه خود دوره نوجوانی، دوره‌ای بسیار مهم برای همه نوجوانان است زیرا که هویت خود را شکل می‌دهند، برای آینده برنامه‌ریزی می‌کنند و به سمت بزرگ‌سالی حرکت می‌کنند. موانعی که در این دوران برای کودک به وجود می‌آید، می‌تواند برای نوجوان مبتلا به بیش‌فعالی/ نقص توجه بسیار بیشتر باشد، زیرا وی با این چالش‌ها با کنترل تکانه کم‌تر، با مشکلات مربوط به خودتنظیمی و نقص توجه و تأخیر در کارکردهای بلوغ و عملکردهای اجرایی، روبه‌رو می‌شود.

از آنجا که بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD فاقد مهارت‌های بین فردی و ادراک اجتماعی هستند و در زمانی که همسالان بیشتر از قبل تأثیرگذار، طرد کننده و مایه دل‌شکستگی خواهند بود، درگیری دردناکی در طول سال‌های نوجوانی خود خواهند داشت. این عدم پذیرش گروه همسالان می‌تواند منجر به حرکت کودک به سمت هر گروه اجتماعی بشود که او را بپذیرند، حتی اگر گروهی باشد که درگیر رفتارهای بزهکارانه و غیرقانونی باشند. دبیرستان نیازمند دانش‌آموزی است که سازماندهی‌شده و خود راهبر باشد که این دقیقا مهارت‌هایی است که در نوجوانان مبتلا به ADHD به تأخیر افتاده ‌است. به خاطر داشته باشید که کودک شما به نظارت بیشتر، ساختار و حمایت در طی دوران نوجوانی بیش از یک کودک بدون اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه نیاز خواهد داشت.

ADHD اغلب «ناتوانی نامرئی» نامیده می‌شود. با وجود این‌که ADHD می‌تواند چالش‌های مهمی مانند، سرخوردگی و تجربه‌های دردناک برای یک کودک (بزرگ‌سال) و خانواده ایجاد کند، اما تأثیرات اختلال بیش‌- فعالی/ نقص توجه ممکن است توسط افراد دیگر تشخیص داده نشود زیرا این فرد عادی به نظر می‌رسد. به‌عبارت‌دیگر، نقص شخص ممکن است واضح نباشد. ماهیت نامرئی بودن ADHD آن را برای دیگران دشوار می‌سازد تا به طور کامل پیچیدگی‌ها و چالش‌هایی که یک فرد مبتلا به ADHD هر روز با آن‌ها سروکار دارد را درک کنند. در نتیجه، این مشکلات ممکن است به علل دیگری مانند، تنبلی، بی‌مسئولیتی و یا حتی والدین بد نسبت داده شوند. این ادراکات منفی مضر هستند و اغلب مانع از حرکت رو به جلوی کودک و خانواده می‌شوند.

آموزش در مورد ADHD به اصلاح این برداشت‌های نادرست کمک می‌کند. زمانی که کودک شما بیشتر در مورد اختلال بیش فعالی/ نقص توجه خود یاد می‌گیرد، قدرت بیشتری پیدا می‌کند. زمانی که چالش‌ها بهتر درک می‌شوند، راه‌حل‌ها و استراتژی‌ها را می‌توان به کار گرفت. بینش بیشتر اجازه می‌دهد که مشکلات دقیق‌تر مورد توجه قرار گیرند، به فرد کمک می‌کند که نه تنها با یک برنامه، بلکه با خوش‌بینی بیشتر، خود حمایتی و امید به آینده جلو برود.

پیش‌بینی کننده‌های موفقیت نوجوانان بیش‌فعال

طبق نظر انجمن پزشکان اطفال آمریکا (AAP)، تعدادی عوامل مهم وجود دارند که به کودک مبتلا به ADHD کمک می‌کند که دارای بالاترین میزان موفقیت در دوران نوجوانی شود؛ که شامل موارد زیر هستند:

  • مداخله زودهنگام
  • درک خود و پذیرش مشکلات و مسائل
  • خانواده حامی
  • درک و ایجاد سیستم هماهنگ و مناسب در مدرسه
  • در صورت لزوم داشتن برنامه آموزش فردی مناسب
  • تمایل به شرکت در مشاوره‌های مناسب، آموزش روابط و مربیگری پیرامون عمل و تکمیل کار
بیش فعالی ممکن است باعث بی انگیزگی در نوجوانان شود.
بی انگیزگی نوجوان بیش فعال

انجمن پزشکان اطفال آمریکا عوامل خطری که می‌تواند منجر به پیامدهای منفی در افراد مبتلا به ADHD شود را شناسایی کرده است. این عوامل خطر عبارت‌اند از:

  • مداخله با تأخیر
  • چرخه ادامه‌دار شکست
  • مشکلات رفتاری شدید در مدرسه
  • سوءمصرف مواد
  • امتناع از مصرف دارو
  • عزت‌نفس آسیب‌دیده به دلیل اینکه مشکلات نوجوان را به نقص شخصیتی وی نسبت می‌دهند نه رفتارهای مرتبط با ADHD
  • تسلیم شدن یا فقدان انگیزه

اگر به کودک یا نوجوان خود مشکوک هستید و فکر می‌کنید که ممکن است مبتلا به ADHD باشد بهتر است هر چه سریع‌تر به متخصصان مربوطه مراجعه کرده و در صورت لزوم درمان را آغاز کنید.

منبع: Verywellmind


مغز-افراد-بیش-فعال.jpg
اسفند ۶, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه (ADHD) یک اختلال عصبی تکاملی است یعنی در مغز افراد مبتلابه ADHD نقص‌هایی وجود دارد که بر رشد کودک تأثیر می‌گذارد. اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه بر هوش تأثیری نمی‌گذارد. بااین‌حال، این اختلال بر توانایی فرد برای تنظیم توجه و هیجانات تأثیر گذاشته و منجر به بیش فعالی، تکانش گری و همچنین مشکلات سازمان‌دهی می‌شود.

تفاوت مغز افراد مبتلابه ADHD

ADHD شرایطی است که تحت بررسی و موشکافی‌های زیادی قرارگرفته است. مخالفان سؤال می‌کنند که آیا این اختلال واقعی است یا ناشی از فقدان انگیزه، اراده و یا والدین بد؟ هیچ‌یک از آن‌ها درست نیست. بااین‌حال، اگر شما یا کودکتان مبتلابه ADHD هستید، ممکن است در معرض این نظرات قرار بگیرید. دانستن اینکه تفاوت‌های بیولوژیکی در مغز افراد مبتلابه بیش‌ فعالی/ کمبود توجه در مقایسه با افرادی که این اختلال را ندارند وجود دارد، می‌تواند به آن اعتبار بخشد. این تفاوت به سه حوزه تقسیم می‌شود: ساختار، عملکرد و شیمی مغز.

ساختار مغز

تحقیقات نشان داد که تفاوت‌های ساختاری واضحی در مغز مبتلایان به ADHD وجود دارد. بیش‌ترین بررسی مربوط به اسکن مغزی بیماران مبتلابه اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه، در مرکز پزشکی نایمگن دانشگاه رادبود انجام شد. محققان گزارش دادند که افراد مبتلابه اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه، در پنج ناحیه زیر قشری (ساب کورتیکال) حجم مغز کوچک‌تری داشتند و اندازه کلی مغز آن‌ها نیز کوچک‌تر بود. این تفاوت‌ها در کودکان بیشتر و در بزرگ‌سالان کمتر بود. این یافته با نظر قبلی ما منطبق است که بخش‌هایی از مغز افراد مبتلابه ADHD با سرعت کمتری (تقریباً یک تا سه سال) بالغ می‌شوند و هرگز به بلوغ افرادی که ADHD ندارد، نمی‌رسد. یکی دیگر از یافته‌های جالب این بود که آمیگدال و هیپوکامپ در مغز افراد مبتلابه ADHD کوچک‌تر هستند. این مناطق مسئول پردازش هیجانی و تکانش گری هستند که سابقاً به‌طور قطعی با بیش‌ فعالی/ کمبود توجه در ارتباط نبوده‌اند. منطقه پیش پیشانی وظایف اجرایی را بر عهده دارد که شامل برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی، توجه، یادآوری و واکنش‌های هیجانی است.

یکی از مطالعات نشان داد که در این کودکان ارتباط یکنواخت و یکسانی بین قشر جلویی مغز و حوزه پردازش بصری‌شان وجود ندارد. این به این معنی است که مغزآنها اطلاعات را متفاوت از مغز افرادی که ADHD ندارند، پردازش می‌کند.

عملکرد مغز

انواع مختلفی از تکنیک‌های تصویربرداری مغز مانند توموگرافی کامپیوتری انتشار تک فوتون (SPECT)، توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (fMRI) وجود دارد که به محققان اجازه می‌دهد تا دریابند چگونه مغز مبتلایان به ADHD کارمی کند. افراد مبتلابه ADHD نسبت به افرادی که به این اختلال مبتلا نیستند، تغییرات جریان خون در نواحی مختلف مغزشان دارند. در منطقه پیش پیشانی کاهش جریان خود در این افراد دیده می‌شود. کاهش جریان خون نشان‌دهنده کاهش فعالیت مغزی است.

شیمی مغز

تفاوت شیمی مغز افراد بیش فعال با افراد عادی
شیمی مغز افراد بیش فعال

مغز یک شبکه ارتباطی شلوغ است که پیام‌ها از یک نورون به نورون دیگر منتقل می‌شوند. فاصله بین نورون‌ها سیناپس نامیده می‌شود. انتقال پیام‌ها در سیناپس‌ها به‌وسیله انتقال‌دهنده‌های عصبی انجام می‌گیرد. انتقال‌دهنده‌های عصبی پیام‌رسان‌های شیمیایی هستند و هرکدام وظایف مختلفی را به عهده‌دارند. انتقال‌دهنده‌های عصبی مهم در اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه، دوپامین و نور آدرنالین هستند. بی‌نظمی سیستم دوپامین در مغز این افراد دیده می‌شود. برای مثال، میزان دوپامین خیلی کم است، گیرنده‌های کافی برای آن وجود ندارد، یا دوپامین به‌طور مؤثر مورداستفاده قرار نمی‌گیرد. داروهای محرک به افراد مبتلابه اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه کمک می‌کند، زیرا آن‌ها باعث افزایش تولید دوپامین می‌شوند و یا دوپامین را در سیناپس‌ها حفظ می‌کنند.

چرا ADHD با اسکن مغزی تشخیص داده نمی‌شود؟

در حال حاضر یک تست عینی برای تشخیص ADHD وجود ندارد. در عوض، یک ارزیابی دقیق توسط یک متخصص بالینی انجام می‌شود. این شامل یک مصاحبه عمیق با بیمار، مرور گزارش‌های مدرسه، سابقه پزشکی و احتمالاً تست برای اندازه‌گیری توجه، حواس‌پرتی و حافظه است. با این اطلاعات، متخصص بالینی می‌تواند تعیین کند که آیا این علائم مطابق با راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) است یا خیر. سؤالی که پیش می‌آید این است: “اگر چنین تفاوت واضحی در مغز افراد مبتلابه ADHD وجود دارد، چرا این اختلال با اسکن تشخیص داده نمی‌شود؟”

 همان‌طور که دکتر توماس ای. براون در کتاب خود “درک جدیدی از اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه در کودکان و بزرگ‌سالان: اختلالات عملکردی اجرایی” توضیح می‌دهد: آزمایش‌هایی مثل PET و fMRI نحوه عملکرد مغز را در لحظه انجام آزمایش‌ نشان می‌دهند؛ مانند یک عکس، آن‌ها یک‌لحظه را در زمان ثبت می‌کنند. بااین‌حال، عملکرد مغز در شرایط مختلف را بررسی نمی‌کنند، درصورتی‌که یک تست بالینی می‌تواند در طی یک مصاحبه مفصل و دقیق این کار را انجام دهد. علاوه بر این، داده‌های اسکنی که موردبررسی قرارگرفته است عموماً بر اساس میانگین گروهی است و ممکن است برای همه صدق نکند؛ و علاوه بر این‌ها، این داده‌ها هنجاریابی نشده‌اند، برای این کار باید مقادیر زیادی از داده‌ها جمع‌آوری و مقایسه شوند تا معیارهای تشخیص این اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه با استفاده از اسکن‌ها معتبر باشد.

منبع: Verywellmind


بیش-فعالی-در-کودکان-1.jpg
بهمن ۲۸, ۱۳۹۷

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

آیا کودک من واقعاً بیش‌فعال است؟

طبیعی است که کودکان به‌طور مداوم مشق شب خود را فراموش کنند، در کلاس درس خیال‌بافی کنند، بدون فکر کردن عمل کنند یا بی‌قرار و ناآرام هنگام غذا خوردن باشند؛ اما بی‌توجهی، تکانشگری و بیش فعالی از نشانه‌های اختلال بیش فعالی/کمبود توجه (ADHD or ADD) در کودکان است. بیش فعالی / کمبود توجه می‌تواند به مشکلات در خانه و مدرسه منجر شود و بر توانایی فرزند شما برای یادگیری و کنار آمدن او با دیگران تأثیر بگذارد. اولین قدم برای رسیدگی به این مشکل و کمک گرفتن برای کودک بیش‌فعال، یادگیری علائم و شناخت نشانه‌های ADHD در کودکتان است.

ADHD یا ADD چیست؟

بیش فعالی در کودکان چیست؟

همه ما بچه‌هایی را می‌شناسیم که نمی‌توانند آرام بگیرند، انگار که هرگز گوش نمی‌دهند، دستورالعمل‌ها را هرچقدر هم که واضح برایشان بگویید، دنبال نمی‌کنند و در زمان‌های نامناسب، نظرات نامناسبی می‌دهند. گاهی اوقات این کودکان به‌عنوان “آشوبگر” شناخته می‌شوند و یا به خاطر تنبل بودن و بی‌نظم بودن موردانتقاد قرار می‌گیرند. اگرچه، آن‌ها ممکن است دچار اختلال بیش فعالی / نقص توجه (ADHD) که قبلاً به‌عنوان نقص توجه (ADD) شناخته می‌شد، باشند. اختلال بیش فعالی / نقص توجه باعث می‌شود که فرد نتواند واکنش‌های خودانگیخته و ناگهانی خود را مهار کند، این واکنش‌ها شامل حرکت کردن تا توجه در سخنرانی است.

نشانه‌های ADHD معمولاً قبل از ۷ سالگی ظاهر می‌شود، اما خیلی مشکل است که بین رفتار نرمال کودک و علائم ADHD تمایز قائل شویم. اگر علائم کمی می‌بینید و این علائم فقط در برخی شرایط ظاهر می‌شوند، احتمالاً ADHD نیست. از طرف دیگر، اگر کودک شما تعدادی از علائم اختلال بیش‌ فعالی / کمبود توجه را نشان می‌دهد و علائم در تمام موقعیت‌ها – در خانه، مدرسه و در بازی وجود دارند – وقت آن است که دقیق‌تر نگاه کنید. هنگامی‌که متوجه شدید کودکتان درگیر مسائلی مانند فراموشی یا دشواری در توجه در مدرسه است، می‌توانید با هم راه‌حل‌های خلاقانه‌ای پیدا کنید و نقاط قوت او را تقویت کنید.

ویژگی‌های اصلی ADHD

وقتی به ADHD فکر می‌کنیم، احتمالاً یک کودک خارج از کنترل که از درودیوار بالا می‌رود و همه‌چیز را به هم می‌ریزد را تصور می‌کنیم؛ اما این تنها تصور ممکن نیست. برخی از این کودکان پرجنب‌وجوش هستند اما گروه دیگر ممکن است آرام باشند اما توجه آن‌ها جای دیگری باشد. برخی روی یک کار توجه بسیار زیادی دارند که نمی‌توانند آن را روی کار دیگری متمرکز کنند، برخی دیگر فقط کمی بی‌توجه هستند، اما بیش‌ازحد تحریک‌پذیر هستند. سه ویژگی اصلی ADHD، عدم توجه، بیش فعالی و تکانشگری است. نشانه‌هایی که کودک با اختلال کمبود توجه نشان می‌دهد به این بستگی دارد که کدام یک از این ویژگی‌ها برتری دارند.

کودکان مبتلا به ADHD ممکن است:

بیش‌فعال و تکانشگر باشد اما قادر به توجه باشد.

کمبود توجه داشته باشد اما بیش‌فعال و تکانشگر نباشد.کودکانی که فقط علائم کم‌توجهی دارند اغلب نادیده گرفته می‌شوند چون دردسری ایجاد نمی‌کنند.

بی‌توجه، تکانشگر و بیش‌فعال باشد (شایع‌ترین شکل ADHD).

کودکان بیش فعال

اما کمبود توجه عواقبی نیز دارد: با معلم و والدین به دلیل پیروی نکردن از دستورالعمل‌ها دچار مشکل می‌شوند، عملکرد ضعیفی در مدرسه دارند یا به دلیل رعایت نکردن قوانین در بازی با بچه‌ها به مشکل برمی‌خورند.

 ازآنجایی‌که ما انتظار داریم بچه‌های بسیار کوچک به‌راحتی حواسشان پرت شود و پرجنب‌وجوش باشند، رفتارهای تکانشی – بالا رفتن‌های خطرناک و توهین کردن – اغلب در پیش‌دبستانی با ADHD برجسته می‌شوند. بااین‌حال کودکان در ۴ یا ۵ سالگی یاد گرفته‌اند چگونه به دیگران اعتماد کنند و زمانی که به آن‌ها دستور داده می‌شود آرام بنشینند و هر آنچه به ذهنشان می‌آید را به زبان نیاورند؛ بنابراین زمانی که کودکان به سن مدرسه می‌رسند، افراد مبتلابه ADHD در تمام سه رفتار برجسته هستند: بی‌توجهی، بیش فعالی و تکانشگری.

علائم بی‌توجهی در کودکان دارای بیش‌فعال / نقص توجه (مشکل در تمرکز):

قبل از اینکه کارشان تمام شود به‌راحتی حواسشان پرت و خسته می‌شوند. به نظر می‌رسد که به حرف‌هایتان گوش نمی‌دهد. به یادآوردن چیزها و پیروی از دستورالعمل‌ها دشوار است؛ به جزئیات توجه نمی‌کنند یا بی‌دقتی می‌کنند. آن‌ها برای سازمان‌دهی، برنامه‌ریزی و تمام کردن پروژه‌ها مشکل دارند. اغلب تکالیفشان را فراموش می‌کنند و کتاب‌ها و اسباب‌بازی‌هایشان را جا می‌گذارند.

علائم بیش فعالی در کودکان:

بی‌قرار هستند و تکان می‌خورند.

نمی‌توانند آرام بنشینند،

نمی توانند ساکت بازی کنند و آرام باشند.

تغییرات ناگهانی در خلق‌وخو دارند.

پرحرف هستند.

علائم تکانشگری در کودکان بیش‌فعال:

بدون فکر عمل می‌کنند.

در گفتگو یا بازی دیگران دخالت می‌کنند.

حرف‌های دیگران را قطع می‌کنند،

در زمان‌های نامناسب،

حرف‌های نامناسب می‌زنند.

عدم توانایی در کنترل احساسات قوی دارند که منجر به طغیان‌های خشم یا عصبانیت شدید می‌شود.


مقاله مرتبط: بیش فعالی، انواع، علائم و تشخیص


 آیا کودک من واقعاً ADHD دارد؟

تنها به این دلیل که کودک نشانه‌هایی از بی‌توجهی، تکانشگری و بیش‌ فعالی دارد، به این معنی نیست که او ADHD دارد. شرایط پزشکی خاص، اختلالات روانی و رویدادهای استرس‌زا می‌تواند باعث ایجاد علائمی نظیر اختلال در نقص توجه و بیش‌ فعالی شود. برای تشخیص دقیق بیش فعالی باید موارد زیر توسط یک متخصص رد شود تا بتوان تشخیص بیش فعالی گذاشت:

      • اختلالات رفتاری مانند اختلال سلوک و اختلال نافرمانی مقابله‌ای.
      • اختلالات روانی از جمله اضطراب، افسردگی و اختلال دوقطبی.
      • رویدادهای مهم زندگی یا تجربیات آسیب‌زا (به‌عنوان‌مثال جا به جایی‌های اخیر، مرگ عزیزان، قلدری، طلاق).
      • اختلالات یادگیری و مشکلات خواندن، نوشتن، مهارت‌های حرکتی و زبان.
      •  شرایط پزشکی، از جمله مشکلات تیروئید، وضعیت عصبی، صرع و اختلالات خواب.

مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


منبع: Helpguide 


تست-آنلاین-بیش-فعالی-و-نقص-توجه-کانرز.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۱ دقیقه

پدر و مادر عزیز عبارات زیر در رابطه با رفتار فرزندتان می باشد. در قسمت زیر تعدادی از مشکلات شایعی که کودکان دارند آمده است. لطفا هر عبارت را بر اساس رفتار فرزندان در طول یک ماه گذشته درجه بندی نمایید. برای هر عبارت از خود بپرسید: طی یک ماه گذشته این مشکل در چه حدی وجود داشته است؟ لطفا به تمام عبارات پاسخ دهید.


اردیبهشت ۳۰, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

ADHD

اختلال بیش فعالی و نقص توجه ADHD که با علامت های بی توجهی، تکانشگری و بیش فعالی مشخص می شود، یکی از اختلالات شایع دوران کودکی است.
با این حال پژوهشگرانی از موسسه روانپزشکی، روانشناسی و علوم اعصاب بیش از ۷۰ درصد از بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی و عدم توجه را یافته اند که هیچ گونه نشانه ای از این اختلال در کودکی را نشان نداده بودند. به علاوه این بزرگسالان شدت بالایی از علائم بیش فعالی و نقص توجه را نشان می دهند.
این یافته ها می تواند ملاحظات مهمی از بیش فعالی را در ذهن ما ایجاد کند و آن اینکه بیش فعالی ایجاد شده در کودکی می تواند علت های متفاوتی از بیش فعالی ایجاد شده در بزرگسالی داشته باشد. یافته های این تحقیق با یافته های تحقیقی که پیش از این در برزیل انجام شده بود هم سو می باشد. همچنین نتایج این دو پژوهش با پژوهشی که در نیوزلند انجام شده بود نیز همسو می باشد.
نمونه این پژوهش که در دانشگاه کینگ لندن انجام شده است ۲۲۰۰ دوقلو بودند که در معرض ریسک های محیطی قرار داشتند.
نشانه های بیش فعالی کودکی که در سنین ۵، ۷، ۱۰ و ۱۲ سالگی ایجاد می شدند، با استفاده از گزارش والدین و معلمین جمع آوری شد. همچنین بزرگسالان مبتلا به بزرگسالی نیز مورد مصاحبه قرار گرفتند و وجود اختلالات روانی دیگر نیز مورد توجه قرار گرفت.
با توجه به اینکه شرکت کنندگان دوقلو بودند، محققین توانستند اساس ژنی اختلال بیش فعالی را نیز مطالعه کنند. آنها دریافتند که علت ژنتیکی بیش فعالی بزرگسالی کمتر از بیش فعالی کودکی است. همچنین داشتن یک خواهر یا برادر دوقلوی بیش فعال، احتمال ابتلا به بیش فعالی بزرگسالی را افزایش نمی دهد.
دکتر جسیکا از کالج لندن می گوید: ما به این تفاوت مشاهده شده بین افرادی که در بزرگسالی علائم بیش فعالی را بروز می دهند و بیش فعالی کودکی که علت تحولی دارد علاقمند هستیم. ما در رابطه با بیش فعالی دیر رس اعتقاد داریم که این اختلال ممکن است به علت عوامل محافظت کننده مانند عدم حمایت خانوادگی و یا همراه با دیگر اختلالات بوجود بیاید.
اگر چه این اختلال در ۴ درصد بزرگسالان رخ می دهد، اما تعداد نسبتا کمی از این افراد به دنبال درمان می روند. باید توجه داشت که در بزرگسالان علاوه بر توجه داشتن به تحول و عوامل زیستی، عوامل بالینی دیگر را نیز می بایست مورد توجه قرار داد.
پروفسور لوئیس از دانشگاه لندن نیز در این باره می گوید: تحقیقات ما باب تاره و کشف تازه ای در مطالعات اختلال بیش فعالی گشوده است. اما سوالات بی پاسخی نیز ایجاد کرده است.اینکه چه شباهت ها و تفاوت هایی بین بیش فعالی زود رس و دیر رس وجود دارد و چه درمان هایی باید به مبتلایان به بیش فعالی دیر رس ارائه داد؟

منبع تحقیق:

Jessica C. Agnew-Blais, Guilherme V. Polanczyk, Andrea Danese, Jasmin Wertz, Terrie E. Moffitt, Louise Arseneault. Evaluation of the Persistence, Remission, and Emergence of Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder in Young Adulthood. JAMA Psychiatry, ۲۰۱۶; DOI: 10.1001/jamapsychiatry.2016.0465

تاریخ انتشار:

۱۸ می ۲۰۱۶

تهیه شده در مجله سلامت روان اکسیر

نویسنده: حمید احدی


tamarkoz1.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه
کم تمرکز
کم تمرکز

کودک بیش فعال علایم واضحی برای روانشناس و روانپزشک دارد. چنین کودکی علاوه بر توجه نکردن به محیط اطراف، گیج، خشمگین و پرخاشگر است و نمی تواند هیچ کاری را کامل کند و تنبیه می شود و این تنبیه ها بر خشم و پرخاشگری اش می افزاید. کودک بیش فعال همچنین پرسش های نا به جای زیادی مطرح می کند و بسیاری از کارهایش تکراری است.

متاسفانه اصطلاح بیش فعالی میان خانواده ها مد شده است و آنها به محض این که می بینند کودک شان شیطنت می کند یا حواس پرت است موضوع را به بیش فعالی نسبت می دهند و اصرار می دهند که برای فرزندشان دارو بگیرند در حالی که این داروها کودکان سالم را بیمار می کند برای مثال کودکان ۴ ۵ ساله کمتر می توانند بنشینند یا راه بروند و ترجیح می دهند دائما جست و خیز کنند و اگر این بالا و پایین پریدن ها که به خیال پدر و مادر شلوغ کاریست اتفاق نیفتد، مغز کودک، کامل نمی شود.

به همین علت است که ما معمولا در مهدکودک ها از مربی ها می خواهیم کودکان بی تحرک و بیش از اندازه آرام را معرفی کنند و از دیدگاه ما امکان دارد این نوع کودکان سالم نباشند. بنابر این اگر فرزندی دارید که تمرکز ندارد اولین احتمال تان نباید بیش فعالی باشد.

چرا معمولا نا توانی بچه ها در تمرکز درکلاس درس آشکار می شود؟

در گام اول باز هم باید خانواده را بررسی کنیم. بسیاری از کودکانی که در خانواده مشکل دارند توانایی تمرکز سر کلاس درس را ندارند و خودشان را به کارهای دیگری مشغول می کنند. در گام دوم ، باید شرایط کلاس درس را بسنجیم. گاهی کودک نمی تواند ارتباط مفیدی با آموزگارش برقرار کند. در نتیجه کلاس و آنچه آموزگار می گوید برایش جذابیتی ندارد. گاهی محیط کلاس باعث حواس پرتی دانش آموزان می شود حتی ممکن است عواملی مانند سرما، گرما، رنگ دیوارها ، محل نشستن و حتی نوع لباس و کفش کودک بر تمرکزش اثر بگذارد.

به این نکته هم باید توجه داشته باشید که کودکان، مانند بزرگسالان مدت زمان معینی برای درک مطلب دارند و پس از آن باید مدت کوتاهی استراحت ذهنی داشته باشند و سپس بار دیگر یادگیری را آغاز کنند.
به نظر می آید میزان ساعات خواب و تماشای تلویزیون هم بر توانایی تمرکز کودکان اثر دارد. این طور نیست؟
در خانواده هایی که نظمی در خواب و خوراک وجود ندارد یعنی خانواده زمان مشخصی برای خوابیدن و خوردن وعده های غذایی ندارند، بویژه در خانواده هایی که زمان خوردن شام به نیمه شب می رسد، کودکان خواب مفید کمتری دارند و بیشتر با مشکل تمرکز رو به رو هستند. متوسط خواب کودک باید حدود ۸ ساعت باشد و کودکانی که کمتر از این میزان می خوابند در طول روز نمی توانند مانند همسن و سال های شان به مطالب دقت کنند.


happy-children-carnival-party_78949-16.jpg
مرداد ۱۷, ۱۳۹۴

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

انواع بیش فعالی ، علائم و تشخیص بیش فعالی

علائم و تشخیص بیش فعالی آغاز مرحله درمان و مهم ترین بخش در درمان اختلالات کودک است. اختلال بيش‌فعالي معمولا از ۲ سالگي به بعد شروع مي‌شود و ۳ نوع دارد؛ بيشتر كودكان بيش‌فعال دچار مشكل تمركز هم هستند و شايع‌ ترين نوع بيش‌فعالي، در كودكان پرتحرك و پرجنب‌وجوش و همزمان با مشكل توجه و تمركز است. نوع دوم، در كودكاني ديده مي‌شود كه فقط مشكل پرتحركي و عملكرد تكانه‌اي دارند و نوع سوم، در كودكاني است كه فقط دچار مشكل تمركزند. مطالعه‌ها در نمونه‌هاي ايراني نشان داده كه ۵ تا ۶ درصد كودكان كشور ما دچار بيش‌فعالي هستند. آمارهاي ما با آمارهاي جهاني مطابقت دارد و اختلال بیش فعالی به طور شايع‌ تر در اولين پسر خانواده‌ها و به طور كلي در جنس مذكر بيش‌ از جنس مونث ديده مي‌شود.

درمان اختلال بیش فعالی/ نقص توجه و علایم تشخیص آن در کودکان ابتدایی

علائم و تشخیص بیش فعالی

 معمولا كودكان بيش‌فعال كم ‌تمركز، پرتحرك و پرجنب‌وجوش، مرتب در حال دويدن و پريدن‌ اند . آن ها دست به كارهاي خطرناك مي‌زنند و نمي‌توانند عواقب عملكرد خود را پيش‌بيني كنند.

بچه‌هاي طبيعي وقتي دست به كار خطرناكي مي‌زنند و دچار آسيبي مي‌شوند، معمولا عبرت مي‌گيرند در حالي كه كودكان بيش ‌فعال عبرت‌پذير نيستند و ممكن است عمل خطرناكي را چند بار تكرار كنند. بچه‌هاي بيش‌فعال را در خانه معمولا در حالي كه روي كابينت، درراور و به طور كلي در ارتفاع هستند، مي‌بينيد. آن ها اين كارهاي خطرناك را در طول روز چندبار انجام مي‌دهند به همين علت احتمال آسيب‌ ديدنشان زياد است.

 خيلي از کودکان بيش‌فعال، عملكرد تكانه‌‌اي هم دارند؛ يعني رفتارهاي ناگهاني از آنها سر مي‌زند. مثلا كودك نشسته و ناگهان كنترل تلويزيون كه دستش است، پرتاب مي‌كند .

اين رفتارها به صورت‌هاي ديگر هم بروز مي‌كند؛ مثلا ممكن است كودك ناگهان روي دوش پدر يا جفت ‌پا روي شكم او بپرد! يا وقتي در حال ردشدن از كنار بچه‌ ديگري است، بدون اينكه مشكلي ايجاد شده باشد، به او ضربه‌اي بزند يا هلش دهد! اين رفتارهاي ناگهاني و تكانشي اغلب كودكان بيش‌فعال، باعث آزار و اذيت ديگران مي‌شود.

کمبود توجه و عدم تمرکز در کودکان

مشكل بچه‌هاي بيش‌فعال كه تمركز ندارند، معمولا خود را از دوران مهدكودك نشان مي‌دهد، آنها حوصله انجام بازي‌هاي فكري ندارند و از انجام كارهاي فكري كه بايد روي آن تمركز داشته باشند، خودداري مي‌كنند . اين كودكان معمولا فراموش كار و حواس‌پرت هستند . آن ها در مهدكودك در يادگيري شعر هم مشكل پيدا مي‌كنند چون اين كار به توجه و تمركز نياز دارد . در نقاشي هم چندان موفق نيستند چون انجام اين كار مستلزم اين است كه مدتي يك جا بنشينند، علاوه بر اين، براي تمام كردن طرح و رنگ‌آميزي كامل هم به مشكل برمي‌خورند به طوري كه مي ‌بينيم كودك نقاشي را نصفه رها مي‌كند يا فقط طراحي مي‌كند و اصلا آن را رنگ نمي‌كند يا اين كار را نيمه‌كاره و بي‌دقت انجام مي‌دهد.

علائم بیش فعالی

 بچه‌هاي بيش‌فعال نام دوستان شان را هم فراموش مي‌كنند حتي ‌امكان دارد اسامي افراد نزديك را هم فراموش كنند و مرتب از پدر يا مادرشان مي‌پرسند اسم اين آقا يا خانم چه بود؟ گاهي از همان دوران مهد، مربي شكايت مي‌كند كودك بيش‌فعال نظم كلاس را به هم مي‌زند، سر جاي خود نمي‌نشينند و مرتب راه مي‌رود. بچه‌هاي بيش‌فعال زياد حرف مي‌زنند، تن صدايشان بلند است و در كار و حرف ديگران دخالت مي‌كنند.

براي تشخيص بيش‌فعالي، اين علائم بايد حداقل در دو محيط ديده شود؛ مثلا در خانه و مهدكودك، در مدرسه و در مهماني‌ها. كنترل بچه‌هاي بيش‌فعال وقتي با مادر خود تنها در منزل هستند، راحت ‌تر است و كم تر مشكل ايجاد مي‌كنند ولي وقتي نفر سومي مثل پدر يا خواهر و برادر وارد مي‌شوند، جنب ‌وجوش و تحرك آن ها بيش تر مي‌شود و در مهماني‌ها كنترل شان بسيار سخت ‌تر خواهد بود. يكي از كارهاي خطرناكي كه جزو عملكرد تكانه‌اي بچه‌هاي بيش‌فعال است، اين است كه ناگهان دست پدرومادر را رها و وسط خيابان شروع به دويدن مي‌كنند.

درمان در مرکز اکسیر

كودكاني كه فقط مشكل تمركز دارند، مي‌توانند بسيار آرام باشند به همين دليل مشكل آن ها دير تشخيص داده مي‌شود. بچه‌هاي بيش‌فعال- كم‌ تمركز رفتارهاي نامطلوبي دارند كه باعث مي‌شود پدر و مادر سريع‌تر آن ها را نزد روان شناس ببرند در حالي كه تشخيص مشكل بچه‌هايي كه فقط عدم‌ تمركز دارند، به دليل آرام بودن، حتي ممكن است به سنين اول و دوم دبستان بكشد. بچه‌هاي كم ‌تمركز در ديكته و رياضي مشكل دارند. والدين معمولا قبل از اين سنين متوجه كم ‌تمركز‌ي آن ها نمي‌شوند ولي وقتي سن شان بيشتر مي‌شود، مشكل تمركز مخصوصا در سال ‌هاي ابتدايي بروز مي‌كند. دو درسي كه بيش از هر چيز به تمركز نياز دارد، ديكته و رياضي است و مي‌بينيم اين بچه‌ها در ديكته‌ هايشان دقت کم تری دارند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص کودکان به صفحه خدمات کودک ما مراجعه (میتوانید اینجا را کلیک کنید) یا با جستجو کلمه کودک در قسمت جستجوی سایت اطلاعات کسب کنید.


adhd5.jpg
مرداد ۳, ۱۳۹۴

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه
بیش فعالی کودکان
بیش فعالی کودکان

آیا علم می تواند پیش بینی کند که چه کسانی دچار ADHD خواهند شد؟

چه می شد اگر ما قادر بودیم پیش بینی کنیم که چه کسی بیشتر در معرض ابتلا به بیماری آلزایمر یا ADHD در است؟ (حتی قبل از اینکه علائم شناختی یا رفتاری شروع به توسعه کنند؟ )

اگرما هشدار پیشرفته ای داشته باشیم، چگونه باید بهتر درمان کنیم، سرعت را کم کنیم یا شاید از شرایط توسعه کامل چلوگیری کنیم. خوب، دانشمندان در حال مطالعه نشانگرهای زیستی همراه با ADHD یا بیماری آلزایمر،و طیف وسیعی از شرایط دیگر هستند.

یافته های مرتبط با تشخیص بیش فعالی و نقص توجه

نشانگرهای زیستی:

امروزه جستجو برای نشانگرهای زیستی یک موضوع داغ در علم و پژوهش است. واژه نشانگر، تلفیقی از “نشانگر بیولوزیکی” به معنای یک شاخص کلیدی است که بر حضور یا احتمال بعدی گسترش یک اختلال پزشکی یا رفتاری دلالت دارد. مزایای هشدار دهنده پیشرفته بسیار واضح و بدیهی است. آنکه ما درباره نشانگرهای زیستی قابل اعتماد برای زوال عقل یا سرطان، یا برای اختلالات عصبی مثل اوتیسم و ADHD صحبت می کنیم.

بنابراین آیا نشانگرهای زیستی برای ADHD وجود دارد؟ اگر چنین است، ممکن است آنها به ما چه بگویند؟

خوب، نتایج مطالعات اخیر نکات جالبی برای اندیشیدن به ما داده اند. از آنجا که ADHD یک اختلال رشدی است که باید ابتدا در کودکی یا اوایل نوجوانی پدیدار شود(نمی تواند برای اولین بار در دوران بزرگسالی دیده شود)، جستجو برای نشانگرهای زیستی ADHD در کودکان متمرکز شده است.

ADHD در پسران بیشتر از دختران تشخیص داده شده و نیز تعدادی از مطالعات نشانگر این نابرابری جنسیتی هستند.در صورتیکه این تحقیق به شدت بر ADHD در جوانان متمرکز شده است، اهمیت این اثر برای بزرگسالان مبتلا به ADHD ، اینکه آن می تواند به ما بگوید محدوده این اختلال بیش از کل عمر ما ست، قابل توجه است.

یک مطالعه اخیر نشانه های زیستی ADHD از چین، شامل اصلاح اسکن MRI به آنچه که تصویر برداری عملکرد مغزی نامیده می شود به دنبال تفاوت در فعالیت مغزی در پسران مبتلا به ADHD و مقایسه با پسرانی که این اختلال را ندارند انجام شده است.

فعالیت مغز و ADHD

فقط یک مطالعه در آوریل ۲۰۱۴ از ژورنال رادیولوژی توسط کوای یانگ گونگ و همکارانش در چین منتشر شده،نشان می دهد که اسکن MRI عملکردی قابل اعتماد برای ارائه تشخیص زود هنگام ADHD فراهم می کند. این نسخه ویژه از MRI اجازه می دهد تا دانشمندان به برخی از انواع گسترده ای از عملکرد( مانند سوخت و ساز بدن) در زمان حال نگاه کنند به جای فقط ساختمان مغز که MRI به طور منظم انجام می دهد، به عبارت دیگر آن بیشتر شبیه تماشای یک ویدئوی خیلی کند از آنچه مغز انجام می دهد، است نه تنها یک تصویر کلی از آنچه که به نظر می رسد. یک تیم تحقیقاتی فعالیت های مغز را در ۳۳ پسر رنج سنی ۱۶-۶ سال که ADHD داشتند در برابر ۳۲ پسر همان رنج سنی که به ADHD مبتلا نبودند را مقایسه کردند. دانشمندان دریافتند که پسران با ADHD اختلالات عملکرد در چندین منطقه مغز و مدارهایی که میدانیم در برنامه ریزی و انگیزه کنترل و رفتارها درگیر می شود، داشتند. فرد مبتلا به ADHD اغلب نه تنها با تمرکز و حواسپرتی، بلکه با مدیریت زمان و سازماندهی و کنترل امیال درگیر و در حال منازعه است.

شاخصهای زیستی دیگر و ADHD

یک مقاله پیشین درباره نشانگرهای زیستی ممکن از ADHD در جای دیگرمشاهده می شود. این دانشمندان بر نتایج بزرگ تصویری MRI بحث شده مطالعه قبلی در بالا تمرکز نمی کنند، در عوض آنها آن را بیشتر به سطح سلولی پائین می آورند.

مروری علمی بر نشانگرهای زیستی ADHD بوسیله کاتیا اسکاسیلاتی و یک تیم از همکاران ایتالیایی و امریکایی به تعدادی از نشانگرهای زیستی دیگر برای ADHD اشاره دارد. مقاله آنها یک بررسی سیستماتیک از دیگر مطالعات گذشته منتشر شده در مورد موضوع است و آن در مجله آکادمی روانپزشکی امریکایی کودکان و نوجوانان در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. آنها نتیجه گرفتند که تعدادی از نشانگرهای زیستی ممکن است با علائم ADHD مرتبط باشد ازجمله انتقال دهنده عصبی نوراپی نقرین، یک آنزیم که MAO نام دارد که نوروترانسمیترهایی مثل دوپامین، اپی نفرین و نوراپی نفرین، کورتیزول و روی را غیر فعال می سازد. نوروترانسمیترهای ذکر شده در بالا تنها مخصوص ADHD نبوده، آنها با طیف وسیعی از اختلالات دیگر از افسردگی تا اسکیزوفرنی همراه هستند. برخی از نشانگرهای زیستی ممکن دیگراز ADHD ، گرچه نیازمند مطالعات بیشتری است، شامل یک ماده شیمیایی اغلب مرتبط با مصرف غذا ( نوروپپتید Y ) و DHEA است. بدنسازان و طرفداران ورزش ممکن است قبلا از DHEA شنیده باشند.آن بعنوان یک عامل عضله سازی استفاده شده است و برای استفاده از سوی برخی از سازمانهای ورزشی دانشگاهی و حرفه ای ممنوع شده است.بر طبق MayoClinic.org، DHEA یک هورمون آدرنال است که باعث تولید برخی از هورمون های مردانه و زنانه است. پس آسان است ببینیم که چرا برای ورزشکارممنوع است.بنابراین یک نشانگر زیستی ممکن، سطوح پائین تر از DHEA با ADHD در ارتباط است اما مثل همه این یافته ها به این معنی نیست که لزوما DHEA باعث ADHD است. سطوح پائینDHEA با افسردگی، بیماری های قلبی و نیز پیری طبیعی همراه است، بعلاوه ممکن است یک وابستگی بین DHEA (یا هر یک از مواد ذکر شده) و علائم ADHD وجود داشته باشد بدون آنکه لزوما دلیل آن علائم باشد.

خب، این به چه معناست؟

قدرت بالقوه یک نشانگر برای هر شرایط دیگری این است که به ما در تشخیص بهتر و زود هنگام فرد در معرض اختلال کمک

میکند. در حال حاضر ما فقط بعد از زمانی که علایم شروع به گسترش کنند احتمال ابتلا فرد به ADHD یا آلزایمر را در نظر

میگیریم. بعلاوه تحقیق درباره نشانگرها پیچیدگی و چند بعدی بودن لینک ها و علل احتمالی این اختلال ها را به ما نشان داده است.

در حال حاضر هیچ راه سریع مشخصی برای شناسایی ADHD وجود ندارد اما در آینده شاید با یکی در نظر گرفتن ترکیب

نشانگرهای قابل اعتماد راهی باشد. برای ADHD و بسیاری از شرایط دیگر، نشانگرهای زیستی ارتباط به اختلال دارند بدون اینکه مستقیما موجب آن باشند. این بایک رابطه سببی واقعی، مانند نیازو پیمان ویروس HIV به توسعه ایدز یا یک الگوی ژنیتیکی خاصی که در یک فرد به منظور توسعه بیماری هانتینگتون مورد نیاز است مقایسه می شود.

وعده می دهیم که بزودی استفاده از نشانگرهای زیستی در دقت در تشخیص و توسعه موثرتر یا حتی درمان پیشگیرانه بهبود خواهد یافت.تحقیق در مورد نشانگرهای زیستی در مراحل ابتدایی است که آن را یک ظرفیت بالقوه برای یک آینده بهتر در تشخیص و مدیریت ADHD نگه می دارد.

مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی اکسیر


adhd4.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه
بیش فعالی
بیش فعالی

چون کودکان ADHD از والدین، آموزگاران، و سایر افرادی که با آنان معاشرت دارند، بازخوردهای مناسبی نمی گیرند و خود نیز نسبت به بعضی از توانایی هایشان بدبین هستند، اعتماد به نفس شان را از دست می دهند. وقتی بارها و بارها کودک جملاتی از این قبیل را می شنود: ساکت باش، وول نخور، چرا این قدر حرف می زنی، منظم باش، توجه کن، و … بعد از مدتی، یک تصویر یکپارچه و منسجم از خودش می سازد، تصویری که نشان می دهد او ناتوان و غیر قابل تحمل است. هم والدین و هم آموزگاران باید با گفتارها و رفتارهای مناسب، موجب افزایش خودباوری کودک شوند. در این باره پیشنهادهای زیر می تواند مفید باشد:

۱) از بیان عنوان های نامناسب حتما اجتناب کنید (تو بیش فعالی، تو تنبلی، حواست پرت است، نظم نداری و … ).

۲) رفتار آنان را با خواهر و برادر و اقوام و همکلاسی ها مقایسه نکنید، حتی اگر در مقایسه او را بهتر نشان دهید.

۳) فعالیت هایی را انتخاب کنید که امکان موفقیت کودک در آن وجود داشته باشد.

۴) از انتخاب فعالیت هایی که احتمال زیاد شکست در آن ها هست، پرهیز کنید.

۵) درباره ی رفتارهای نامناسب آنان، در حضورشان، با کسی گفت و گو نکنید.

۶) درباره ی رفتارهای مناسب آنان، در حضورشان، با افراد دیگر گفت و گو کنید.

۷) انتظارات خودتان را در حد واقع بینانه نگه دارید و سعی کنید متناسب با پیشرفت آنان، آهسته و گام به گام انتظارات خود را افزایش دهید.


زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

مرکز مشاوره اکسیر با مجوز وزارت بهزیستی

ساعات کاری


۱۰ صبح – ۹ عصر
شنبه- پنجشنبه (غرب)
۱۲ صبح- ۸ عصر
شنبه- پنجشنبه (شرق)
بسته
جمعه
بسته
تعطیلات رسمی

اطلاعات تماس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

۸۸۵۷۱۸۰۰ – ۸۸۰۷۸۵۸۵
۸۸۵۸۱۷۸۶ – ۸۸۰۷۸۸۴۴

شعبه فلکه اول تهرانپارس (کیمیای زندگی)

۷۶۷۱۰۸۲۳ – ۷۷۸۸۲۸۱۷
۷۶۷۱۰۸۱۹


اینستاگرام مرکز مشاوره اکسیر پینترست مرکز مشاوره اکسیر تلگرام مرکز مشاوره اکسیر مرکز مشاوره اکسیر در ویز

آدرس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

شهرک غرب ،بلوار دادمان ، خیابان فلامک شمالی ، کوچه حیدریان پلاک ۱۸

شعبه فلکه اول تهرانپارس (کیمیای زندگی)

فلکه اول تهران پارس ، خیابان امیری طائمه(۱۴۲ غربی) پلاک ۱۲ واحد ۱




تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرکز مشاوره اکسیر می باشد . هرگونه کپی برداری از این سایت پیگرد قانونی دارد .




Call Now Button