Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینی بزرگ‌سالاختلالات بالینی کودکاناختلالات بالینی نوجواناناعتیادتست های تشخیصیتست های خود شناسیتست های شخصیتتست های عشق و رابطهتست های متفاوتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدیگر تست‌ های روان‌شناسیروان‌شناسی اجتماعیروان‌شناسی پیریروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروان‌شناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروان‌شناسی فردیروان‌شناسی کودکروانشناسی محیطیروان‌شناسی نوجوانروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویزبان بدنشخصیت شناسیعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریکارگاه های روانشناسیکودک و نوجوانگالری عکسگفتاردرمانی کودکانمثبت‌اندیشیمدیریت منابع انسانیمراکز روانشناسی تهرانمشاوره خانواده و بزرگ‌سالمشاوره و روان‌شناسی کودکمشاوره و روان‌شناسی نوجوانموفقیتویدئوهای اکسیر
No more posts

مقالات اکسیر

درک-نوجوانان-بیش-فعال.jpg
اسفند ۱۴, ۱۳۹۷

اختلال بیش فعالی / نقص توجه باعث ایجاد مشکلاتی در درک نوجوانان می‌شود. تغییر و تحولات زیادی به طور طبیعی در طول سال‌های نوجوانی رخ می‌دهد. برخی از این تغییرات می‌توانند کاملاً شدید و پیچیده باشند، به خصوص زمانی که نوجوان با تأثیرات اختلال بیش فعالی/ نقص توجه (ADHD) نیز سروکار دارد. به عنوان والدین، رابطه شما با نوجوانتان دست‌خوش تغییراتی می‌شود و شاید با چالش‌هایی روبه‌رو شوید، مثلاً نوجوان دختر یا پسرتان می‌خواهد که مستقل شود. می‌دانید ADHD بر رفتار و هیجانات کودک شما تأثیر می‌گذارد. همچنین می‌تواند بر ادراک خود و هویت نوجوانتان نیز تأثیرگذار باشد. این موضوع به ویژه در نوجوانانی که تازه تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه را دریافت کرده‌اند بسیار حائز اهمیت است.

درک نوجوانان بیش‌فعال/ نقص توجه

اختلال بیش فعالی / نقص توجه دوران نوجوانی را چالش‌برانگیز می‌کند اگر چه خود دوره نوجوانی، دوره‌ای بسیار مهم برای همه نوجوانان است زیرا که هویت خود را شکل می‌دهند، برای آینده برنامه‌ریزی می‌کنند و به سمت بزرگ‌سالی حرکت می‌کنند. موانعی که در این دوران برای کودک به وجود می‌آید، می‌تواند برای نوجوان مبتلا به بیش‌فعالی/ نقص توجه بسیار بیشتر باشد، زیرا وی با این چالش‌ها با کنترل تکانه کم‌تر، با مشکلات مربوط به خودتنظیمی و نقص توجه و تأخیر در کارکردهای بلوغ و عملکردهای اجرایی، روبه‌رو می‌شود.

از آنجا که بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD فاقد مهارت‌های بین فردی و ادراک اجتماعی هستند و در زمانی که همسالان بیشتر از قبل تأثیرگذار، طرد کننده و مایه دل‌شکستگی خواهند بود، درگیری دردناکی در طول سال‌های نوجوانی خود خواهند داشت. این عدم پذیرش گروه همسالان می‌تواند منجر به حرکت کودک به سمت هر گروه اجتماعی بشود که او را بپذیرند، حتی اگر گروهی باشد که درگیر رفتارهای بزهکارانه و غیرقانونی باشند. دبیرستان نیازمند دانش‌آموزی است که سازماندهی‌شده و خود راهبر باشد که این دقیقا مهارت‌هایی است که در نوجوانان مبتلا به ADHD به تأخیر افتاده ‌است. به خاطر داشته باشید که کودک شما به نظارت بیشتر، ساختار و حمایت در طی دوران نوجوانی بیش از یک کودک بدون اختلال بیش‌ فعالی/ نقص توجه نیاز خواهد داشت.

ADHD اغلب «ناتوانی نامرئی» نامیده می‌شود. با وجود این‌که ADHD می‌تواند چالش‌های مهمی مانند، سرخوردگی و تجربه‌های دردناک برای یک کودک (بزرگ‌سال) و خانواده ایجاد کند، اما تأثیرات اختلال بیش‌- فعالی/ نقص توجه ممکن است توسط افراد دیگر تشخیص داده نشود زیرا این فرد عادی به نظر می‌رسد. به‌عبارت‌دیگر، نقص شخص ممکن است واضح نباشد. ماهیت نامرئی بودن ADHD آن را برای دیگران دشوار می‌سازد تا به طور کامل پیچیدگی‌ها و چالش‌هایی که یک فرد مبتلا به ADHD هر روز با آن‌ها سروکار دارد را درک کنند. در نتیجه، این مشکلات ممکن است به علل دیگری مانند، تنبلی، بی‌مسئولیتی و یا حتی والدین بد نسبت داده شوند. این ادراکات منفی مضر هستند و اغلب مانع از حرکت رو به جلوی کودک و خانواده می‌شوند.

آموزش در مورد ADHD به اصلاح این برداشت‌های نادرست کمک می‌کند. زمانی که کودک شما بیشتر در مورد اختلال بیش فعالی/ نقص توجه خود یاد می‌گیرد، قدرت بیشتری پیدا می‌کند. زمانی که چالش‌ها بهتر درک می‌شوند، راه‌حل‌ها و استراتژی‌ها را می‌توان به کار گرفت. بینش بیشتر اجازه می‌دهد که مشکلات دقیق‌تر مورد توجه قرار گیرند، به فرد کمک می‌کند که نه تنها با یک برنامه، بلکه با خوش‌بینی بیشتر، خود حمایتی و امید به آینده جلو برود.

پیش‌بینی کننده‌های موفقیت نوجوانان بیش‌فعال

طبق نظر انجمن پزشکان اطفال آمریکا (AAP)، تعدادی عوامل مهم وجود دارند که به کودک مبتلا به ADHD کمک می‌کند که دارای بالاترین میزان موفقیت در دوران نوجوانی شود؛ که شامل موارد زیر هستند:

  • مداخله زودهنگام
  • درک خود و پذیرش مشکلات و مسائل
  • خانواده حامی
  • درک و ایجاد سیستم هماهنگ و مناسب در مدرسه
  • در صورت لزوم داشتن برنامه آموزش فردی مناسب
  • تمایل به شرکت در مشاوره‌های مناسب، آموزش روابط و مربیگری پیرامون عمل و تکمیل کار
بیش فعالی ممکن است باعث بی انگیزگی در نوجوانان شود.
بی انگیزگی نوجوان بیش فعال

انجمن پزشکان اطفال آمریکا عوامل خطری که می‌تواند منجر به پیامدهای منفی در افراد مبتلا به ADHD شود را شناسایی کرده است. این عوامل خطر عبارت‌اند از:

  • مداخله با تأخیر
  • چرخه ادامه‌دار شکست
  • مشکلات رفتاری شدید در مدرسه
  • سوءمصرف مواد
  • امتناع از مصرف دارو
  • عزت‌نفس آسیب‌دیده به دلیل اینکه مشکلات نوجوان را به نقص شخصیتی وی نسبت می‌دهند نه رفتارهای مرتبط با ADHD
  • تسلیم شدن یا فقدان انگیزه

اگر به کودک یا نوجوان خود مشکوک هستید و فکر می‌کنید که ممکن است مبتلا به ADHD باشد بهتر است هر چه سریع‌تر به متخصصان مربوطه مراجعه کرده و در صورت لزوم درمان را آغاز کنید.

منبع: Verywellmind


مغز-افراد-بیش-فعال.jpg
اسفند ۶, ۱۳۹۷

اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه (ADHD) یک اختلال عصبی تکاملی است یعنی در مغز افراد مبتلابه ADHD نقص‌هایی وجود دارد که بر رشد کودک تأثیر می‌گذارد. اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه بر هوش تأثیری نمی‌گذارد. بااین‌حال، این اختلال بر توانایی فرد برای تنظیم توجه و هیجانات تأثیر گذاشته و منجر به بیش فعالی، تکانش گری و همچنین مشکلات سازمان‌دهی می‌شود.

تفاوت مغز افراد مبتلابه ADHD

ADHD شرایطی است که تحت بررسی و موشکافی‌های زیادی قرارگرفته است. مخالفان سؤال می‌کنند که آیا این اختلال واقعی است یا ناشی از فقدان انگیزه، اراده و یا والدین بد؟ هیچ‌یک از آن‌ها درست نیست. بااین‌حال، اگر شما یا کودکتان مبتلابه ADHD هستید، ممکن است در معرض این نظرات قرار بگیرید. دانستن اینکه تفاوت‌های بیولوژیکی در مغز افراد مبتلابه بیش‌ فعالی/ کمبود توجه در مقایسه با افرادی که این اختلال را ندارند وجود دارد، می‌تواند به آن اعتبار بخشد. این تفاوت به سه حوزه تقسیم می‌شود: ساختار، عملکرد و شیمی مغز.

ساختار مغز

تحقیقات نشان داد که تفاوت‌های ساختاری واضحی در مغز مبتلایان به ADHD وجود دارد. بیش‌ترین بررسی مربوط به اسکن مغزی بیماران مبتلابه اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه، در مرکز پزشکی نایمگن دانشگاه رادبود انجام شد. محققان گزارش دادند که افراد مبتلابه اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه، در پنج ناحیه زیر قشری (ساب کورتیکال) حجم مغز کوچک‌تری داشتند و اندازه کلی مغز آن‌ها نیز کوچک‌تر بود. این تفاوت‌ها در کودکان بیشتر و در بزرگ‌سالان کمتر بود. این یافته با نظر قبلی ما منطبق است که بخش‌هایی از مغز افراد مبتلابه ADHD با سرعت کمتری (تقریباً یک تا سه سال) بالغ می‌شوند و هرگز به بلوغ افرادی که ADHD ندارد، نمی‌رسد. یکی دیگر از یافته‌های جالب این بود که آمیگدال و هیپوکامپ در مغز افراد مبتلابه ADHD کوچک‌تر هستند. این مناطق مسئول پردازش هیجانی و تکانش گری هستند که سابقاً به‌طور قطعی با بیش‌ فعالی/ کمبود توجه در ارتباط نبوده‌اند. منطقه پیش پیشانی وظایف اجرایی را بر عهده دارد که شامل برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی، توجه، یادآوری و واکنش‌های هیجانی است.

یکی از مطالعات نشان داد که در این کودکان ارتباط یکنواخت و یکسانی بین قشر جلویی مغز و حوزه پردازش بصری‌شان وجود ندارد. این به این معنی است که مغزآنها اطلاعات را متفاوت از مغز افرادی که ADHD ندارند، پردازش می‌کند.

عملکرد مغز

انواع مختلفی از تکنیک‌های تصویربرداری مغز مانند توموگرافی کامپیوتری انتشار تک فوتون (SPECT)، توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (fMRI) وجود دارد که به محققان اجازه می‌دهد تا دریابند چگونه مغز مبتلایان به ADHD کارمی کند. افراد مبتلابه ADHD نسبت به افرادی که به این اختلال مبتلا نیستند، تغییرات جریان خون در نواحی مختلف مغزشان دارند. در منطقه پیش پیشانی کاهش جریان خود در این افراد دیده می‌شود. کاهش جریان خون نشان‌دهنده کاهش فعالیت مغزی است.

شیمی مغز

تفاوت شیمی مغز افراد بیش فعال با افراد عادی
شیمی مغز افراد بیش فعال

مغز یک شبکه ارتباطی شلوغ است که پیام‌ها از یک نورون به نورون دیگر منتقل می‌شوند. فاصله بین نورون‌ها سیناپس نامیده می‌شود. انتقال پیام‌ها در سیناپس‌ها به‌وسیله انتقال‌دهنده‌های عصبی انجام می‌گیرد. انتقال‌دهنده‌های عصبی پیام‌رسان‌های شیمیایی هستند و هرکدام وظایف مختلفی را به عهده‌دارند. انتقال‌دهنده‌های عصبی مهم در اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه، دوپامین و نور آدرنالین هستند. بی‌نظمی سیستم دوپامین در مغز این افراد دیده می‌شود. برای مثال، میزان دوپامین خیلی کم است، گیرنده‌های کافی برای آن وجود ندارد، یا دوپامین به‌طور مؤثر مورداستفاده قرار نمی‌گیرد. داروهای محرک به افراد مبتلابه اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه کمک می‌کند، زیرا آن‌ها باعث افزایش تولید دوپامین می‌شوند و یا دوپامین را در سیناپس‌ها حفظ می‌کنند.

چرا ADHD با اسکن مغزی تشخیص داده نمی‌شود؟

در حال حاضر یک تست عینی برای تشخیص ADHD وجود ندارد. در عوض، یک ارزیابی دقیق توسط یک متخصص بالینی انجام می‌شود. این شامل یک مصاحبه عمیق با بیمار، مرور گزارش‌های مدرسه، سابقه پزشکی و احتمالاً تست برای اندازه‌گیری توجه، حواس‌پرتی و حافظه است. با این اطلاعات، متخصص بالینی می‌تواند تعیین کند که آیا این علائم مطابق با راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) است یا خیر. سؤالی که پیش می‌آید این است: “اگر چنین تفاوت واضحی در مغز افراد مبتلابه ADHD وجود دارد، چرا این اختلال با اسکن تشخیص داده نمی‌شود؟”

 همان‌طور که دکتر توماس ای. براون در کتاب خود “درک جدیدی از اختلال بیش‌ فعالی/ کمبود توجه در کودکان و بزرگ‌سالان: اختلالات عملکردی اجرایی” توضیح می‌دهد: آزمایش‌هایی مثل PET و fMRI نحوه عملکرد مغز را در لحظه انجام آزمایش‌ نشان می‌دهند؛ مانند یک عکس، آن‌ها یک‌لحظه را در زمان ثبت می‌کنند. بااین‌حال، عملکرد مغز در شرایط مختلف را بررسی نمی‌کنند، درصورتی‌که یک تست بالینی می‌تواند در طی یک مصاحبه مفصل و دقیق این کار را انجام دهد. علاوه بر این، داده‌های اسکنی که موردبررسی قرارگرفته است عموماً بر اساس میانگین گروهی است و ممکن است برای همه صدق نکند؛ و علاوه بر این‌ها، این داده‌ها هنجاریابی نشده‌اند، برای این کار باید مقادیر زیادی از داده‌ها جمع‌آوری و مقایسه شوند تا معیارهای تشخیص این اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه با استفاده از اسکن‌ها معتبر باشد.

منبع: Verywellmind


بیش-فعالی-در-کودکان-1.jpg
بهمن ۲۸, ۱۳۹۷

طبیعی است که کودکان به‌طور مداوم مشق شب خود را فراموش کنند، در کلاس درس خیال‌بافی کنند، بدون فکر کردن عمل کنند یا بی‌قرار و ناآرام هنگام غذا خوردن باشند؛ اما بی‌توجهی، تکانشگری و بیش فعالی از نشانه‌های اختلال بیش فعالی/کمبود توجه (ADHD or ADD) در کودکان است. بیش فعالی / کمبود توجه می‌تواند به مشکلات در خانه و مدرسه منجر شود و بر توانایی فرزند شما برای یادگیری و کنار آمدن او با دیگران تأثیر بگذارد. اولین قدم برای رسیدگی به این مشکل و کمک گرفتن برای کودک بیش‌فعال، یادگیری علائم و شناخت نشانه‌های ADHD در کودکتان است.

ADHD یا ADD چیست؟

بیش فعالی در کودکان چیست؟ همه ما بچه‌هایی را می‌شناسیم که نمی‌توانند آرام بگیرند، انگار که هرگز گوش نمی‌دهند، دستورالعمل‌ها را هرچقدر هم که واضح برایشان بگویید، دنبال نمی‌کنند و در زمان‌های نامناسب، نظرات نامناسبی می‌دهند. گاهی اوقات این کودکان به‌عنوان “آشوبگر” شناخته می‌شوند و یا به خاطر تنبل بودن و بی‌نظم بودن موردانتقاد قرار می‌گیرند. اگرچه، آن‌ها ممکن است دچار اختلال بیش فعالی / نقص توجه (ADHD) که قبلاً به‌عنوان نقص توجه (ADD) شناخته می‌شد، باشند. اختلال بیش فعالی / نقص توجه باعث می‌شود که فرد نتواند واکنش‌های خودانگیخته و ناگهانی خود را مهار کند، این واکنش‌ها شامل حرکت کردن تا توجه در سخنرانی است.

نشانه‌های ADHD معمولاً قبل از ۷ سالگی ظاهر می‌شود، اما خیلی مشکل است که بین رفتار نرمال کودک و علائم ADHD تمایز قائل شویم. اگر علائم کمی می‌بینید و این علائم فقط در برخی شرایط ظاهر می‌شوند، احتمالاً ADHD نیست. از طرف دیگر، اگر کودک شما تعدادی از علائم اختلال بیش‌ فعالی / کمبود توجه را نشان می‌دهد و علائم در تمام موقعیت‌ها – در خانه، مدرسه و در بازی وجود دارند – وقت آن است که دقیق‌تر نگاه کنید. هنگامی‌که متوجه شدید کودکتان درگیر مسائلی مانند فراموشی یا دشواری در توجه در مدرسه است، می‌توانید با هم راه‌حل‌های خلاقانه‌ای پیدا کنید و نقاط قوت او را تقویت کنید.

ویژگی‌های اصلی ADHD

وقتی به ADHD فکر می‌کنیم، احتمالاً یک کودک خارج از کنترل که از درودیوار بالا می‌رود و همه‌چیز را به هم می‌ریزد را تصور می‌کنیم؛ اما این تنها تصور ممکن نیست. برخی از این کودکان پرجنب‌وجوش هستند اما گروه دیگر ممکن است آرام باشند اما توجه آن‌ها جای دیگری باشد. برخی روی یک کار توجه بسیار زیادی دارند که نمی‌توانند آن را روی کار دیگری متمرکز کنند، برخی دیگر فقط کمی بی‌توجه هستند، اما بیش‌ازحد تحریک‌پذیر هستند. سه ویژگی اصلی ADHD، عدم توجه، بیش فعالی و تکانشگری است. نشانه‌هایی که کودک با اختلال کمبود توجه نشان می‌دهد به این بستگی دارد که کدام یک از این ویژگی‌ها برتری دارند.

کودکان مبتلا به ADHD ممکن است:

بیش‌فعال و تکانشگر باشد اما قادر به توجه باشد.

کمبود توجه داشته باشد اما بیش‌فعال و تکانشگر نباشد.کودکانی که فقط علائم کم‌توجهی دارند اغلب نادیده گرفته می‌شوند چون دردسری ایجاد نمی‌کنند.

بی‌توجه، تکانشگر و بیش‌فعال باشد (شایع‌ترین شکل ADHD).

عدم تمرکز بر روی انجام فعالیتی
کمبود توجه و حواس پرتی در کودکان

اما کمبود توجه عواقبی نیز دارد: با معلم و والدین به دلیل پیروی نکردن از دستورالعمل‌ها دچار مشکل می‌شوند، عملکرد ضعیفی در مدرسه دارند یا به دلیل رعایت نکردن قوانین در بازی با بچه‌ها به مشکل برمی‌خورند.

 ازآنجایی‌که ما انتظار داریم بچه‌های بسیار کوچک به‌راحتی حواسشان پرت شود و پرجنب‌وجوش باشند، رفتارهای تکانشی – بالا رفتن‌های خطرناک و توهین کردن – اغلب در پیش‌دبستانی با ADHD برجسته می‌شوند. بااین‌حال کودکان در ۴ یا ۵ سالگی یاد گرفته‌اند چگونه به دیگران اعتماد کنند و زمانی که به آن‌ها دستور داده می‌شود آرام بنشینند و هر آنچه به ذهنشان می‌آید را به زبان نیاورند؛ بنابراین زمانی که کودکان به سن مدرسه می‌رسند، افراد مبتلابه ADHD در تمام سه رفتار برجسته هستند: بی‌توجهی، بیش فعالی و تکانشگری.

علائم بی‌توجهی در کودکان دارای بیش‌فعال / نقص توجه (مشکل در تمرکز): قبل از اینکه کارشان تمام شود به‌راحتی حواسشان پرت و خسته می‌شوند. به نظر می‌رسد که به حرف‌هایتان گوش نمی‌دهد. به یادآوردن چیزها و پیروی از دستورالعمل‌ها دشوار است؛ به جزئیات توجه نمی‌کنند یا بی‌دقتی می‌کنند. آن‌ها برای سازمان‌دهی، برنامه‌ریزی و تمام کردن پروژه‌ها مشکل دارند. اغلب تکالیفشان را فراموش می‌کنند و کتاب‌ها و اسباب‌بازی‌هایشان را جا می‌گذارند.

علائم بیش فعالی در کودکان: بی‌قرار هستند و تکان می‌خورند. نمی‌توانند آرام بنشینند، ساکت بازی کنند و آرام باشند. تغییرات ناگهانی در خلق‌وخو دارند. پرحرف هستند.

علائم تکانشگری در کودکان بیش‌فعال: بدون فکر عمل می‌کنند. در گفتگو یا بازی دیگران دخالت می‌کنند. حرف‌های دیگران را قطع می‌کنند، در زمان‌های نامناسب، حرف‌های نامناسب می‌زنند. عدم توانایی در کنترل احساسات قوی دارند که منجر به طغیان‌های خشم یا عصبانیت شدید می‌شود.


مقاله مرتبط: بیش فعالی، انواع، علائم و تشخیص


 آیا کودک من واقعاً ADHD دارد؟

تنها به این دلیل که کودک نشانه‌هایی از بی‌توجهی، تکانشگری و بیش‌ فعالی دارد، به این معنی نیست که او ADHD دارد. شرایط پزشکی خاص، اختلالات روانی و رویدادهای استرس‌زا می‌تواند باعث ایجاد علائمی نظیر اختلال در نقص توجه و بیش‌ فعالی شود. برای تشخیص دقیق بیش فعالی باید موارد زیر توسط یک متخصص رد شود تا بتوان تشخیص بیش فعالی گذاشت:

      • اختلالات رفتاری مانند اختلال سلوک و اختلال نافرمانی مقابله‌ای.
      • اختلالات روانی از جمله اضطراب، افسردگی و اختلال دوقطبی.
      • رویدادهای مهم زندگی یا تجربیات آسیب‌زا (به‌عنوان‌مثال جا به جایی‌های اخیر، مرگ عزیزان، قلدری، طلاق).
      • اختلالات یادگیری و مشکلات خواندن، نوشتن، مهارت‌های حرکتی و زبان.
      •  شرایط پزشکی، از جمله مشکلات تیروئید، وضعیت عصبی، صرع و اختلالات خواب.

مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


منبع: Helpguide



قلدری

براساس تحقیقی در دانشگاه میشیگان در مورد کودکان مبتلا به بیش فعالی و نقص توجه به نتایجی درباره عوارض مصرف داروهای مربوطه به خصوص ریتالین دست یافتند.

از دیرباز می دانستیم که کودکان ADHD سخت تر از کودکان دیگر می توانند برای خود دوست پیدا کنند و آن دوستی را حفظ کنند و گاهی نیز قربانی همسالان خود نیز می شوند.

این تحقیق به مدت ۴ سال بر روی ۵۰۰۰ دانش آموز دبیرستان و راهنمایی انجام گرفت که حدود ۱۵ درصد آنها ADHD داشتند و در ۱۲ ماه قبل ۴% از محرک ها برای آنها تجویز شده که ۲۰% آنها دارو را دریافت می کردند ولی مصرف نمی کردند یا آن را فروخته بودند یا به همسالان و افراد دیگر داده بودند و حدود نیمی از آنها داروی خود را مصرف می کردند. همچنین تعداد کمی از این دانش آموزان درخواست تغییر دارو دادند.

با توجه به اینکه تشخیص ADHD عواقب مادام العمری دارد و این عواقب به بزرگسالی نیز انتقال می یابد و اثرات اجتماعی آن بر یک طیف گسترده ای از مردم تاثیر می گذارد پس این افراد در انزوا زندگی نمی کنند. میان سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ افزایش ۴۲ درصدی تشخیص ADHD در آمریکا داشتیم و میان سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ افزایش ۲۷ درصدی مصرف داروهای محرک برای درمان را داشتیم.

این تحقیق مبنی بر این نیست که خانواده ها نگران مصرف داروی فرزندان خود باشند و داروها را قطع کنند بلکه فقط نظارت دقیق تر داشته باشند و با فرزندان خود صحبت کنند که این داروها فقط برای درمان آنهاست و نباید به دیگران بدهند.

کودکان و نوجوانانی که داروهای محرک برای درمان مصرف می کنند به خصوص ریتالین باید تحت نظارت باشند چون امکان دارد این داروها را مصرف نکنند و به دیگران و همسالان خود بدهند که این هم باعث این می شود که مورد اذیت و آزار همسالان و دیگران قرار بگیرند و هم خود درمان نشوند و علاوه بر اینکه این عوارض را با خود به بزرگسالی می برند همچنین قلدری در میان همسالان خود می کنند و یا قربانی قلدری دیگران می شوند.

این را هم به یاد داشته باشیم بچه های مبتلا به ADHD کمتر تلاش نمی کنند درست این است که آنها اگر بهتر می توانستند انجام می دادند بنابراین با حمایت و درمان صحیح آنها می توانند بر این نقصان خود غلبه کنند.

منبع:

University of Michigan

ADHD meds may be a prescription for bullying

۲۰۱۶ June 16

 

تهیه شده در مجله سلامت روان اکسیر

نویسنده: بهناز خدادادیان


hyper1.jpg

بیش فعالی و نقص توجه
بیش فعالی و نقص توجه

امروزه بسیاری از مادران و پدران از شیطنت بسیار زیاد كودكانشان شكایت دارند. آنها اظهار می‌دارند كه فرزندشان مرتب در حال حركت و فعالیت است و نوعی حالت بی‌قراری و ناآرامی در او مشاهده می‌كنند. برخی از این والدین از فقدان تمركز حواس و ضعف درسی كودك نیز صحبت می‌كنند. آنها علت این فعالیت‌ بیش از اندازه را نمی‌دانند و مرتب فرزندشان را مورد سرزنش قرار می‌دهند. این كودكان بعضا مورد انتقاد و تنبیه بسیار زیاد قرار می‌گیرند.
عده‌ای از پدر و مادرها كنترل خود را از دست می‌دهند و این كودكان را به شدت كتك می‌زنند یا آنها را مورد تهدید قرار می‌دهند. در این نوشتار سعی شده است پدیده بیش فعالی در كودكان توضیح داده و راه‌های برخورد مناسب با این حالت ارائه شود.اختلال بیش‌فعالی كه در اغلب موارد با نقص توجه همراه است، معمولا در دوران كودكی بروز می‌كند. كودكان بیش فعال همان گونه كه از این عنوان بر میآید بسیار پرتحرك‌اند و نمی‌توانند یكجا آرام باشند.
كودكان بیش فعال در مورد كارها و اشیایی كه به طور طبیعی باید در برابر آنها احساس خطر كنند، خطری احساس نمی‌كنند، اختلالات سلوك در این كودكان بعضا دیده می‌شود، مثلا بعضی از آنها رفتارهای پرخاشگرانه دارند و برای آسیب رساندن به دیگران آنان را تهدید می‌كنند. بعضی دیگر در اعمالی چون سرقت و تقلب به طور كلی كارهایی كه تخلف از قوانین و مقررات محسوب می‌شود، ‌شركت می‌كنند. كودكان بیش‌فعالی كه دچار نقص توجه هستند، در تحصیل با مشكل مواجهند. دامنه توجه در آنها بسیار محدود است و به همین علت نمی‌توانند تمركز لازم را در حین درس خواندن داشته باشند. این كودكان به سرعت حواسشان پرت می‌شود و به كوچكترین محرك بیرونی واكنش نشان می‌دهند.
در نتیجه عملكرد تحصیلی آنان پایین می‌آید و در یادگیری دچار مشكل می‌شوند. از لحاظ اجتماعی، كودكان بیش‌فعال تاثیر مثبتی بر دیگران نمی‌گذارند و مرتب مورد انتقاد قرار می‌گیرند.
آنها به دلیل دقت پایین، اغلب دچار اشتباه می‌شوند و انتقاد دیگران را نسبت به خود برمی‌انگیزند. این بچه‌ها به جزئیات مسائل توجهی ندارند. حتی در بازی‌ها نیز با دشواری رو برو می‌شوند و در ارتباط خود با بچه‌های دیگر مشكل پیدا می‌كنند. اغلب از دستورالعمل‌ها پیروی نمی‌كنند و از عهده تكالیف مدرسه و سایر كارها و وظایف بر نمی‌آیند. آنان از درگیر شدن با تكالیفی كه مستلزم تلاش ذهنی مداوم است، می‌پرهیزند.
اغلب، وسایل خود را گم می‌كنند و دچار فراموشكار‌ی‌اند. به طور افراطی حرف می‌زنند و پیش از تمام شدن پرسش‌ها پاسخ می‌دهند.
منتظر نوبت ماندن برایشان دشوار است و بسیاری اوقات مزاحم كار دیگران می‌شوند.
نقش والدین در كمك به كودكان بیش فعال

والدین در قدم اول بایستی راجع به تشخیص مطمئن باشند و به فرزندان خود برچسب نادرست نزنند.
انرژی اضافه این كودكان باید از طریق فعالیت‌های مثبت، از جمله ورزش كردن، مصرف شود. بهتر است آنها را برای بازی به زمین‌های بزرگ برد و اجازه داد كه به فعالیت‌هایی لذت‌‌بخشی بپردازند.

 والدین به خاطر داشته باشند كه این كودكان را به هیچ‌وجه تنبیه نكنند. زیرا رفتارهای انتقام‌جویانه‌ از آنها سر خواهد زد. بهتر است با آنان مودبانه و با محبت رفتار نمایند البته در برخورد با سایر كودكان نیز داشتن رفتاری مهرآمیز و عاری از خشونت لازم است.

از دادن خوردنی‌هایی مثل كاكائو و شكلات به این كودكان تا حد امكان خودداری نمایند. چون باعث تحریك‌پذیری آنها می‌شود.

خواب شبانگاهی این كودكان موضوع مهمی است. آنها باید شب‌ها زودتر به رختخواب بروند. بهتر است والدین برنامه خانواده‌را به گونه‌ای مناسب تنظیم كنند و به هر طریق ممكن به كودك بفهمانند این یكی از قوانین خانواده اوست كه شب‌ها تا دیروقت بیدار نمانند. توصیه می‌شود كودك از وسایلی چون كامپیوتر و تلویزیون به صورت افراطی استفاده نكند.


hyper.jpg

بیش فعالی و عدم تمرکز

سیستم های حسی ما در هر لحظه در معرض محرکات بسیاری قرار دارند. این محرکات گوناگون ممکن است به صورت همزمان بر ما اثر بگذارند؛ اما آن چه در یک لحظه ی معین می توانیم درک کنیم، بسیار محدود است. چون تمام محرکات برای ما جالب و جذاب نیستند، به همه شان دقت و توجه نمی کنیم و فقط به تعدادی از آن ها که با هدف ها و انتظارات ما مطابقت دارند، توجه می کنیم. پس معنای توجه و دقت، معطوف ساختن ذهن به طور انتخابی بر روی یک یا چند چیز و نادیده انگاشتن سایر چیزها است. تا انسان به مطلبی توجه نکند، قادر به یادگیری آن نخواهد بود.

   توجه، مقدمه ی ادراک، یادگیری و تفکر است. یادگیری به معنای دقیق آن، بدون ادراک میسر نمی شود و در برخورد با محیط، ابتدا ذهن و حواس، به امر خاصی توجه می کند و بعد آن را درک کرده و نسبت به آن بصیرت و بینش پیدا می کند. بدیهی است وقتی که انسان از نظر جسمی، روانی و عاطفی آمادگی لازم را برای انتخاب محرک خاصی داشته باشد، توجه و دقت بهتر و بیش تری را از او انتظار داریم.

ویژگی های کودکان مبتلا به ADHD (نقص توجه / بیش فعالی)

رایج ترین ویژگی های این کودکان، کمبود دقت و توجه، بیش فعالی و تکانشی بودن است. این دسته از کودکان برای تداوم در انجام یک کار و تمرکز بر جوانب مهم گفت و گو یا تکالیف مربوط به مدرسه مشکل دارند و اغلب تکالیف و وظایف شان را به پایان نمی رسانند؛ زیرا به سرعت از یک فعالیت به فعالیتی دیگر می پردازند یا تمرکز حواس شان را توسط محرک های بیرونی از دست می دهند.

   این دسته از کودکان الزاما همیشه فعال نیستند، اما بی قرار و ناآرام به نظر می رسند. والدین می گویند کودک شان در طول خوردن غذا نمی تواند بنشیند، به سرعت از کاری به کار دیگر می پردازد و آموزگاران می گویند این دسته از دانش آموزان، همیشه در حال انجام کاری هستند؛ از جای خود بلند می شوند تا مدادشان را بتراشند، با قلم یا انگشت شان روی میز ضربه می زنند، با پایشان به زمین ضربه می زنند، تکالیف شان را خیلی سریع و غالبا غلط انجام می دهند، پشت میزشان وول می خورند و … .

   کودکانی که دچار کمبود توجه هستند در تشخیص اطلاعات مربوط و نامربوط، از توانایی لازم برخوردار نیستند و هر چیزی برای جلب توجه آن ها رقابت می کند. کوچک ترین صدایی از قسمت دیگر اتاق یا کلاس می تواند توجه شان را جلب کند. اگر برای آوردن چیزی به اتاق بروند و توجه شان به تصویر روی دیوار جلب شود، فراموش می کنند برای چه کاری به اتاق آمده اند. به طور کلی وقتی در محیطی قرار می گیرند که محرک های آن زیاد است (مثل صدا، نور، تصویر، اجسام، و … ) دچار مشکل می شوند و بدخلقی و بیقراری می کنند.

   برخی از این کودکان تکانشی هستند. آن ها ابتدا عمل می کنند و بعد فکر می کنند. شاید سخنانی توهین آمیز به زبان آورند، اما تا زمانی که به آن ها تذکر داده نشود، مفهوم رفتار خود را تشخیص نخواهند داد. آن ها سوال هایی می پرسند که ارتباطی به موضوع بحث ندارد و عموما در کلاس درس، پیش از آن که سوال به طور کامل مطرح شود، پاسخ را با صدای بلند می گویند و اغلب پاسخ شان نادرست است. به نظر می رسد که این دسته از کودکان و نوجوانان، همیشه در معرض حادثه هستند، زیرا به پیامدهای اعمال خود توجهی ندارند. پیشنهاد می شود اگر علائمی که ذکر شد، به مدت چند ماه در کودک تان دیده شد، آن ها را جدی بگیرید و در جهت رفع و کاهش آن ها اقدام کنید.

کلید واژه: توجه، ادراک، یادگیری، ADHD، نقص توجه، تکانشی بودن، بیش فعالی.

منبع: محمودپور، آزیتا. (۱۳۹۴). روش ها و راهبردهای دقت و توجه. انتشارات مدرسه. تهران.



ساعات کاری


۱۰ صبح – ۹ عصر
شنبه- پنجشنبه (غرب)
۱۲ صبح- ۸ عصر
شنبه- پنجشنبه (شرق)
بسته
جمعه
بسته
تعطیلات رسمی

اطلاعات تماس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

۸۸۵۷۱۸۰۰ – ۸۸۰۷۸۵۸۵
۸۸۵۸۱۷۸۶ – ۸۸۰۷۸۸۴۴

شعبه فلکه اول تهرانپارس

۷۶۷۱۰۸۲۳ – ۷۷۸۸۲۸۱۷
۷۶۷۱۰۸۱۹


اینستاگرام مرکز مشاوره اکسیر پینترست مرکز مشاوره اکسیر تلگرام مرکز مشاوره اکسیر مرکز مشاوره اکسیر در ویز

آدرس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

شهرک غرب ،بلوار دادمان ، خیابان فلامک شمالی ، کوچه حیدریان پلاک ۱۸

شعبه فلکه اول تهرانپارس

فلکه اول تهران پارس ، خیابان امیری طائمه(۱۴۲ غربی) پلاک ۱۲ واحد ۱




تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرکز مشاوره اکسیر می باشد . هرگونه کپی برداری از این سایت پیگرد قانونی دارد .




Call Now Button