راه های کنترل جیغ زدن کودکانReviewed by مرکز مشاوره اکسیر on Nov 7Rating: 5.0راه های کنترل جیغ زدن کودکانجیغ زدن کودکان اغلب ابزاری است برای رسیدن به خواسته هایش گاهی نیز شیوه بیان خود و شیوه ارتباطی است و گاهی هردو حالت.برخورد والدین و اطرافیان با این پدیده در شکل گیری رفتارهای ارتباطی و ویژگی های شخصیتی کودک تعیین کننده است و برخورد نامناسب والدین وضعیت دشواری را می آفریند. رعایت نکات زیر دربرخورد مناسب با جیغ زدن کودکان مناسب است.

جیغ زدن کودکان

جیغ زدن کودکان اغلب ابزاری است برای رسیدن به خواسته هایش گاهی نیز شیوه بیان خود و شیوه ارتباطی است و گاهی هردو حالت.

براساس سن کودک،جیغ زدن میتواند طبیعی وغیر طبیعی باشد.

برخورد والدین و اطرافیان با این پدیده در شکل گیری رفتارهای ارتباطی و ویژگی های شخصیتی کودک تعیین کننده است و برخورد نامناسب والدین وضعیت دشواری را می آفریند. رعایت نکات زیر دربرخورد مناسب با جیغ زدن کودکان مناسب است.

مقابله با جیغ زدن کودکان

تاقبل از ۱۸ ماهگی به طورطبیعی آواها،جیغ و گریه شیوه ای برای بیان خود و بر قراری ارتباط و جلب توجه دیگران است.

جیغ زدن کودکان در این مرحله باشدت و دفعات معمولی، امری طبیعی است. اما والدین بایدصبور باشند و با شوخی و یا جدی جیغ زدن ها را تقویت نکند این دوره با کمی دشواری سپری میشود. اگر به صورت افراطی به کودک بی توجه ای شود و یا به جیغ زدن کودک افراطی حساس بوده این مرحله طولانی میشود و گاهی در مراحل بعدی که کودک توانایی کلامی پیدا میکند از جیغ زدن برای جلب توجه و بیان خود استفاده میکند.


مقاله مرتبط: حس مالکیت در کودکان و برخورد با آن


رفتارجیغ زدن را تحلیل کنید

از آنجا که کودک توانایی اولیه بیان خواسته خود از طریق ایما و اشاره به کاربردن جملات ابتدایی را ندارد ممکن است جیغ زدن ،ابرازکودک برای تحمیل خواسته های خود به دیگران باشد و برای برخود مناسب با آن باید دید کودک در چه زمانی، به چه دلیلی، به چه اندازه و چگونه ازاین رفتار استفاده میکند و به ویژه مشخص شود در هنگام و پایان جیغ زدن واکنش دیگران به این رفتار کودک چیست؟

برای شناخت بیشتر رفتار کودک را طی ۱۰ روز پیگیری و ثبت کنید این کار باعث میشود مطالب زیادی از رفتار کودک و واکنش اطرافیان کشف کنید که به درک عمیق تر این وضعیت کمک بسیاری میکند.


مقاله مرتبط: مشکلات رایج در تربیت کودک


مهارت های ارتباطی خود و کودکتان را افزایش دهید

هر چقدر ارتباط والدین باکودک غنی تر و کودک دربیان خواسته اش ماهرتر شود، رفتارهای نظیر جیغ زدن کم میشود. مهارت بازی کردن و سرگرم کردن کودک را در خود افزایش دهید. به کودک یاد دهید با اشاره یا بیان کلمه های ساده، خواسته اش رابیان کند.

جیغ زدن را در کودک خود کنترل کنید

یکی از مهم ترین عوامل پرخاشگری و جیغ زدن کودکان، آن است که والدین پس از جیغ زدن و راه انداختن سروصدا در مقابل کودک تسلیم میشوند. جیغ زدن کودک با رسیدن به خواسته اش و با تغییر وضعیت به نفع او پایان می یابد و کودک یاد میگیرد هرچه بیشتر جیغ بزند مزایا و امتیاز بیشتری به دست می آورد.

به خواسته های معقول و مناسب کودکتان اهمیت دهید

کودکان زیر ۵ سال نیاز فوق العاده ای به توجه و رسیدگی به خواسته های به جا وضروری دارند. که یکی از وظایف والدین محسوب میشود. هرچند ایستادگی در مقابل خواسته های غیر ضروری لازم است اما ضروری تر آن است که والدین توجه خاصی به نیاز های اصلی کودک بکنند و با گشاده رویی وبدون منت به آن ها پاسخ دهند تا کودک احساس امنیت و محبت والدین رادرک کند.

رفتارهای اتفاقی کودک خود را نادیده بگیرید

برخی از بدرفتاری ها بهانه گیری ها و جیغ زدن ها از سر بی حوصلگی، خستگی و یا اتفاقی است. در این شرایط فقط و فقط صبور باشید جیغ زدن باعث تحلیل انرژی میشود و تارهای صوتی و دیافراگم کودک را دچار خستگی می کند بنابراین کودک نمیتواند به مدت طولانی آن را ادامه دهد.


مقاله مرتبط: انواع سوء رفتار والدین علیه فرزندان


به کودک پیام هاو هویت منفی ندهید

گاهی والدین و اطرافیان آگاهانه و یا اغلب، ناآگاهانه به کودک عباراتی مثل:‌/ جیغ جیغو/ مگه بلندگو قورت دادی/ از دستت خسته شدم/ را به کودک خطاب میکنند. این عبارت ها پیام های منفی اند و رفتار منفی کودک شما را به ویژگی شخصیتی او تبدیل میکنند.

به رفتار های مثبت کودک توجه کنید

تمرکز شما بر روی جیغ زدن ها و رفتار نامناسب کودکتان آرامشتان را برهم میزند و این دغدغه شما را از رفتار های مثبت او غافل میکند و باعث میشود در هنگام رفتار نامناسبش کنترل خود را از دست دهید. به دیگر رفتارهای او توجه کنید و به آن ها بها دهید. به خصوص هنگامی که آرام است مثلا با آرامش بازی میکند،خواسته هایش را صریح میگوید.

یکی از رفتارهای مخرب والدین هنگام جیغ زدن کودک فریاد زدن و آرام کردن او با صدای بلند است و در حالی که خود والدین با فریاد و صدای بلند با کودک صحبت میکنند یا او را تهدید و تنبیه میکنند انتظار دارند کودک آرام باشد.

منبع: کتاب مامان وبابا مراقب تربیتم باشید به کوشش محمد رضا قربان زاده