Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینی بزرگ‌سالاختلالات بالینی کودکاناختلالات بالینی نوجواناناعتیادتست های تشخیصیتست های خود شناسیتست های شخصیتتست های عشق و رابطهتست های متفاوتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدسته‌بندی نشدهدیگر تست‌ های روان‌شناسیروان‌شناسی اجتماعیروان‌شناسی پیریروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروان‌شناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروان‌شناسی فردیروان‌شناسی کودکروانشناسی محیطیروان‌شناسی نوجوانروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویزبان بدنشخصیت شناسیعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریکارگاه های روانشناسیگالری عکسگفتاردرمانی کودکانمثبت‌اندیشیمدیریت منابع انسانیمراکز روانشناسی تهرانمشاوره خانواده و بزرگ‌سالمشاوره و روان‌شناسی کودکمشاوره و روان‌شناسی نوجوانموفقیتنقد روانشناسی فیلم سینمایینمونه موفق دکتر فلسفینمونه موفق فرناز رضایینمونه موفق نفیسه مطلقنمونه های موفق اکسیرویدئوهای اکسیر
No more posts

مقالات اکسیر

ایجاد-استقلال-در-کودکان-min.jpg
شهریور ۱۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

نحوه ایجاد استقلال در کودکان

ایجاد استقلال در کودکان توسط والدین و یا مراقبین کودک از همان روزهای بدو تولد ایجاد می‌شود. ایجاد استقلال در کودکان دارای فرآیند پیچیده‌ای است که در این مقاله به آن پرداخته شده است.

والد بودن احساس خوبی دارد، حتی وقتی فرزندان ما به ما احتیاج دارند. حتی وقتی به ما برای راهنمایی، محبت، حتی کره بادام‌زمینی و ژله رجوع می‌کنند. این‌ها همه‌چیزهای خوبی است. بااین‌حال، ما باید به خودمان یادآوری کنیم که هدف بلندمدت فرزند پروری ما این است که فرزندانمان را از این که کاملاً به ما وابسته باشند به سمت اینکه متفکران و مجریان مستقل باشند، هدایت کنیم. ایجاد استقلال در کودکان، کار یک شبه نیست. این اتفاق در تمام لحظه‌ها و درس‌هایی رخ می‌دهد که در طول روز اتفاق می‌افتد. از قدم‌های کوچک مانند اجازه دادن به آن‌ها برای بستن کفش‌هایشان تا کمک به آن‌ها برای انتخاب دانشگاه مناسب است.

هر تصمیم کوچکی که آن‌ها می‌گیرند، درست یا غلط، یک تجربه یادگیری است که به آن‌ها کمک می‌کند تا افراد مستقلی باشند که بتوانیم به آن‌ها افتخار کنیم.

روش‌های ایجاد استقلال در کودکان

در ادامه راهکارهایی برای نحوه ایجاد استقلال در کودکان آورده شده است.

تلاش‌هایش را تشویق کنید

کمال‌گرایی باعث ایجاد اضطراب در کودکان می‌شود. در واقع برخی از کودکان گرفتار ترس از شکست شده‌اند به همین دلیل حتی تلاش هم نمی‌کنند. به جای موفقیت روی تلاش و کوشش آن‌ها تمرکز کنید.

فرزندان خود را تشویق کنید که چیزهای جدید را امتحان کنند، از منطقه راحتی خود خارج شوند و بدون فشار برای موفقیت یا برنده شدن یا کامل بودن، خلاق باشند. زمانی که این کار را انجام دهید، آن‌ها تمایل بیشتری به انجام وظایف جدید در آینده خواهند داشت.

مشارکت‌های خانوادگی

هر یک از اعضای خانواده در اداره موفق خانه نقش مهمی ایفا می‌کنند. از چیدن دستمال گرفته تا جمع کردن اسباب‌بازی‌ها، تشویق بچه‌ها به همکاری براساس سنشان، به آن‌ها یاد می‌دهد که آن‌ها بخش ضروری از تیم هستند که به آن‌ها نیاز دارید. این باعث ایجاد اعتماد به نفس و ایجاد استقلال در کودکان می‌شود و آن‌ها را تشویق می‌کند که این کار را بیشتر انجام دهند.

ترویج حل مسئله

تمایل خود را برای رفتن و رفع کردن مشکل کنترل کنید. زمانی که یک مشکل پیش می‌آید، صبر کنید. به فرزندتان فرصت بدهید تا راه حلی برای این کار پیدا کند. از آن‌ها سؤال کنید “چطور؟” “چطور می‌توانی کاری کنی تا خواهرت بعد از کاری که کردی احساس بهتری داشته باشد؟” “چطور می‌خواهی مطمئن شوی که صبح به موقع از خواب بیدار شوی که از اتوبوس جا نمانی؟” اگر می‌خواهید که آن‌ها خودشان فکر کنند، تمام پاسخ‌های خود را ارائه نکنید.

روش ایجاد استقلال در کودکان

برای آموزش وقت بگذارید

هر هفته، روی یادگیری چیزهای جدید به روشی سرگرم کننده و جذاب کار کنید. زمانی که کودکان مهارت‌ها و وظایف جدید را می‌آموزند، نسبت به یادگیری بعدی احساس اطمینان بیشتری می‌کنند. چه کسی می‌داند، آن‌ها حتی ممکن است به شما کمک کنند چیز جدیدی یاد بگیرید!

اجازه انتخاب

هر روز پر از صدها انتخاب است. سیب یا موز؟ کره بادام‌زمینی یا گوشت و پنیر؟ کفش قرمز یا آبی؟ اینکه به فرزندانتان اجازه دهید تا این انتخاب‌های کوچک را انجام دهند، به آن‌ها احساس کنترل و تسلط بر زندگی‌شان را می‌دهد که منجر به تفکر مستقل می‌شود. همین انتخاب‌ها توسط آنها باعث ایجاد استقلال در کودکان می‌شود.

ساختار به عنوان یک شبکه ایمن

تهیه کارهای روتین ساختاریافته برای صبح‌ها، بعدازظهرها و عصرها به فرزندان شما شبکه ایمنی را می‌دهد که برای امتحان کردن چیزهای جدید در یک محیط کنترل‌شده نیاز دارند. این کار به دور نگه‌داشتن آن‌ها از احساس شکست کمک می‌کند و به شما کمک می‌کند آرامش را حفظ کنید.

علاوه بر مطالب گفته شده ویدئوی زیر به شما در ایجاد استقلال در کودکان کمک شایانی می‌کند.

حضور کودکتان را نادیده نگیرید

وقتی کودکتان حضور دارد، درباره او با دیگران صحبت نکنید؛ “دختر من کمی خجالتیه”، “ترجیح می‌ده کنار بزرگ‌ترها باشه تا توی جمع بچه‎ها” و… . وقتی فرزندتان درباره خودش چنین جمله‌هایی می‎شنود، خود را مانند شیئی متعلق به والدینش احساس می‌کند.

همچنین وقتی سؤالی از فرزندتان پرسیده می‌شود، اجازه بدهید خودش پاسخ بدهد. حتی وقتی سؤالی درباره اوست ولی نه مشخصاً خطاب به او. برای مثال وقتی دوستی از شما می‎پرسد: «علی مدرسه رو دوست داره؟»، به فرزندتان بگویید: “نظرت رو درباره مدرسه به ایشون بگو”.

با او همدلی کنید

کودک شما به تازگی شروع به یادگیری مستقل شدن کرده است و این موضوع برای او آسان نیست. از سرزنش یا تحقیر او جدا خودداری کنید حتی در مواردی که از پس انجام کار کاملاً ساده‌ای برنیامده باشد. هوای او را داشته باشید و در صورتی که کمک خواست بدون قضاوت در مورد توانایی‌هایش به او کمک کنید.

مذاکره کردن را به کودک بیاموزید

بسیاری از کودکان تمایل دارند دنیا را به عنوان یک جریان برد و باخت ببینند پس بهتر است دید کودکتان را به روی دنیای توافق و مذاکره بگشایید و در این حالت او به لزوم استفاده بهتر از شرایطی که پیش رویش گذاشته شده است پی خواهد برد. او می‌تواند یا محل گردش را انتخاب کند یا ناهار گردش ولی هردو را باهم نمی‌تواند انتخاب کند. این موضوع به او برای الویت ‌بندی ترجیحات خود نیز کمک خواهد کرد.

از او کمک بخواهید.

برای بچه‌های ۲ تا ۴ ساله هیچ چیز مانند کمک خواستن از آن‌ها، حس خوبی به آن‌ها نمی‌دهد. به او بگویید: “میای به مامان کمک کنی؟ من نمی‌تونم‌ این کارو انجام بدم.” به او کاری را بسپارید که واقعاً بتواند انجام دهد. کمک کردن آن‌ها باعث ایجاد استقلال در کودکان می‌شود.

کلینیک تخصصی  کودک مرکز مشاوره روانشناختی اکسیر جهت آموزش‌های بیشتر جهت ایجاد استقلال در کودکان با برگزاری کلاس‌های آموزش والدین و مشاوره فردی در اختیار شما والدین گرامی است.

منبع: سایت positiveparentingsolutions و متخصصین اکسیر


کودکانی-مستقل.jpg
شهریور ۲۷, ۱۳۹۵

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

داشتن کودکانی مستقل

داشتن کودکانی مستقل از جمله آرزوهای والدین است. از جمله موضوعاتی که در رشد شناختی و هیجانی کودکان مؤثر است، استقلال می‌باشد. اینکه والدین به‌گونه‌ای رفتار کنند که نه تنها مانع ارتقای جراتمندی و شجاعت کودکان برای انجام کارها نشوند، بلکه بستر ارتقای این مهارت‌ها را نیز ایجاد کنند، امری ضروری است. در این مقاله به بررسی نکاتی می‌پردازیم که رعایت آن‌ها در قالب چهارچوب رفتاری و تربیتی والدین از همان دوره تولد و با گذشت ماه‌های اولیه در رشد استقلال و شجاعت کودک مؤثر است.

راهکار داشتن کودکانی مستقل

مادری که همه کارها را برای فرزندش انجام می‌دهد، اگر بداند با او چه می‌کند شوکه می‌شود. در حقیقت عشق مادر به فرزند عشق به خود است. این دسته از مادران به فرزندان خود آموزش می‌دهند که حقیر، ناتوان، وابسته و ناکارآمد و غیر مفید هستند. این فرزندان احساس می‌کنند فقط در صورتی جایگاه دارند که همه چیز برای او انجام شود و مادر در خدمت آن‌ها باشد. آن‌ها در کارها مشارکت ناچیزی دارند، همه‌ی چیزی که می‌توانند ارائه دهند جذابیتی است که منفعلانه به نمایش می‌گذارد.

هرگاه ما کاری را برای کودک انجام دهیم که خودش از عهده آن بر می‌آید، به او نشان می‌دهیم که بزرگ‌تر، بهتر، تواناتر، ماهرتر و مهم‌تر از او هستیم.

انجام دادن کاری که در توان خود کودک است بسیار دلسرد کننده است، چون او را از فرصت تجربه کردن نقاط قوتش محروم می‌کند. این کار عدم باور داشتن ما به توانایی، جرئت و کارآمدی او را نشان می‌دهد، احساس امنیت را که بر اساس تشخیص توانایی خود در مواجهه و حل مشکلات است از او می‌گیرد و حق او برای رسیدن به خودکفایی را نادیده می‌گیرد.

کودکان از همان ابتدای طفولیت به ما نشان می‌دهند خودشان می‌خواهند کارهایی را انجام دهند. کودک شش ماهه دستش را به طرف قاشق دراز می‌کند و چون می‌خواهد خودش غذا بخورد. اکثر مواقع ما جلو این تلاش‌های اولیه را می‌گیریم تا از کثیف کاری اجتناب کرده باشیم، در نتیجه دلسردی و خودپنداره غلط را در کودک افزایش می‌دهیم، تمیز کردن کودک به مراتب آسان‌تر است تا بازگرداندن جرئت از دست رفته او. به محض اینکه کودک تمایلی به انجام کاری نشان داد، باید از آن بهره بگیریم و اجازه دهیم تا حد ممکن پیش برود. او ممکن است نیاز به کمک، نظارت، دلگرم سازی و آموزش داشته باشد که ما باید برای او فراهم کنیم. ما این حق را نداریم که همه کارها را برای او انجام دهیم و جلوی مشارکت‌های سازنده او را که مشتاقانه انجام می‌دهد بگیریم.


مقاله مرتبط: چگونه کودکی مستقل تربیت کنیم؟


حساسیت زیاد برای کمک به کودکان کوچک

کوچکی کودکان فریب دهنده است. هرگاه ما کودکی را می‌بینیم که کمترین مشکلی در کاری که انجام می‌دهد دارد، اولین واکنش فوری ما آن است که سراغ او برویم و به او کمک کنیم؛ اما باید مراقب آن تمایل اولیه باشیم. ما بدون اینکه بفهمیم نتیجه کار چیست به خودمان اجازه می‌دهیم بیشتر از آنچه ضروری است به کودکانمان کمک کنیم چون به این کار عادت کرده‌ایم. کودکان از انجام دادن مستقل کارها لذت می‌برند. احساس قدرت خاصی وجود دارد، کودکان اگر فرصتی برای مفید بودن داشته باشند از این توانایی‌شان لذت می‌برند. وقتی کودک بزرگ می‌شود تمایل طبیعی‌اش او را به سمت تلاش برای انجام دادن بیشتر کارها برای خودش و برای دیگران هدایت می‌کند؛ اما این تمایل با ترس، حمایت و خدمات والدین خفه می‌شود.

در چنین صورتی کودک دلسرد می‌شود و به سرعت به ارزش مثبت ضعیف بودن پی می‌برد. او می‌پندارد که قادر به انجام دادن کارها به تنهایی نیست، تصور می‌کند ناکارآمد است و باور ناچیزی به توانایی‌های خود پیدا می‌کند، سپس درگرفتن خدمات از دیگران راحتی می‌یابد و خود اتکایی و اعتماد به نفس ضعیف او ضعیف‌تر می‌شود. والدین هوشیار از این قانونی «که هیچ کاری را که کودک خودش می‌تواند انجام دهد، برای او انجام ندهید» استفاده کرده و جلو این فرایند را می‌گیرند.

روش داشتن کودکانی مستقل

حتی ممکن است ندانیم که کودک قادر است زمام امور را به دست بگیرد یا همان طور که زیاد دیده می‌شود، استعداد کودک را کمتر از حد برآورد کنیم. ما تمایل داریم توانایی‌های کودک را کوچک بشماریم و ناتوانی او را بزرگ کنیم. ما باید نسبت به تفاوت ظریف میان انتظار بیش‌ازحد داشتن از کودک که شکلی از تحمیل خواسته‌هایمان به کودک است و اعتماد به داشتن توانایی‌های او که شکلی از احترام است حساس باشیم.

ما باید هوشیار باشیم که درخواست بیش‌ازحد از کودک نداشته باشیم، اما از سوی دیگر، باید بتوانیم توانایی کودک را تشخیص دهیم.

بسیاری از والدین، آگاهانه جلوی خودکفایی کودک را می‌گیرند. به همین دلیل ما باید از خطرات حمایت بیش‌ازحد آگاه و نسبت به فرصت‌های محرک استقلال هوشیار باشیم.

هر مادری هیجان اولین گام‌های کودک را به خاطر می‌آورد. اگر والدین نسبت به مراحل گوناگون رشد هوشیار باشند، موقعیت‌های بسیاری برای احساس مشابهی از غرور و هیجان در زندگی کودک رخ می‌دهند.

فرایندی که منجر به برداشتن اولین گام‌های کودک به تنهایی می‌شود باید در سایر جنبه‌های رشد کودک تکرار شود. مادر عقب می‌رود و دور از کودک می‌ایستد و دست‌هایش را باز می‌کند. بدین ترتیب او را دلگرم می‌کند. او با مستقل کردن کودک از حمایتش به او فضای حرکت می‌دهد و کودک تلاش می‌کند. وقتی در رسیدن به مادر موفق می‌شود، از پیروزی به هیجان می‌آید و مادر نیز از موفقیت او هیجان زده می‌شود. همین فرایند باید در زمینه‌های دیگر هم وجود داشته باشد. ما باید عقب بایستیم، به کودک فرصت بدهیم، از کمک کردن امتناع کنیم و او را دلگرم سازیم.

نکات کلیدی و کاربردی برای داشتن کودکانی مستقل

هیچ کاری را که کودک خودش می‌تواند انجام دهد، برای او انجام ندهید. این قانون آن‌قدر مهم است که باید چندین بار تکرار شود.

به محض اینکه کودک تمایلی به انجام کاری نشان داد، باید از آن بهره بگیریم و اجازه دهیم تا حد ممکن پیش برود. او ممکن است نیاز به کمک، نظارت، دلگرم سازی و آموزش داشته باشد که ما باید برای او فراهم کنیم. ما این حق را نداریم که همه کارها را برای او انجام دهیم و جلو مشارکت‌های سازنده او را که مشتاقانه انجام می‌دهد بگیریم.


خودکفایی.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

خودکفایی کودکان

بهترین زمان شروع برای آموزش خودکفایی و مدیریت به کودکان از ۱۲ ماهگی است که والدین باید یک سری رفتارهای آموزنده برای کنترل و مدیریت را به کودکان بیاموزند. این که مهارت‌های لازم برای مراقبت‌های فردی را به بچه‌ها بدهیم، علاوه بر این که توانایی‌های آن‌ها را بالا می‌برد، به افزایش اعتماد به نفس آن‌ها هم کمک می‌کند. انجام این کار حس استقلالی در آن ها ایجاد کرده و کودکان را به سوی بزرگ شدن پیش می‌برد.


مقاله مرتبط: کودکانی مستقل داشته باشیم


روش آموزش خودکفایی به کودکان

برای نوزادان ۱۲ تا ۱۸ ماهه این راهکارها برای خودکفایی توصیه می شود

پیشبند خود را در سبد لباس های کثیف بگذارند.

صورت و دست هایشان را با دستمال مرطوب پاک کنند (با کمک والدین).

خوردن غذای میان وعده به تنهایی.

نگه داشتن قاشق و مسواک برای تقلید از والدین و خواهر برادرها.

تنها بازی کردن به مدت ۱۰ تا ۳۰ دقیقه.

شستن دست ها (ممکن است به کمک نیاز داشته باشند).

شستن دندان ها (با کمک بزرگ ترها).

قراردادن کفش ها در گوشه ای از اتاق.

یادگیری لباس درآوردن.

یادگیری نحوه ی استفاده از شانه ی سر.

انتخاب شخصی لباس هایشان.

یادگیری نوشیدن از فنجان.

یادگیری تنها غذاخوردن با قاشق و چنگال مخصوص کودک.

راهکارهای توصیه شده ی خودکفایی برای کودکان بین ۱۹ ماه تا ۳۶ ماه علاوه بر موارد ذکر شده در بالا نکاتی که در ادامه آمده است را هم دربرمی گیرد

درآوردن شلوار و لباس زیر.

یادگیری لباس پوشیدن (پوشیدن تی شرت ها معمولا دشوار است).

گذاشتن لباس خواب در کمد.

کفش درآوردن و کنار گذاشتن آن ها.

شستن دست و صورت (در صورت لازم با کمک).

شانه کردن موها (با نظارت بزرگ ترها).

آویزان کردن کت و کاپشن.

یادگیری آب ریختن داخل لیوان از پارچ.

یادگیری پاک کردن آب ریخته شده روی میز.

انداختن آشغال داخل سطل زباله.

تنها بازی کردن به مدت ۱۵ تا ۴۰ دقیقه.

روش آموزش خودکفایی به کودکان

راهکارهای توصیه شده برای خودکفایی کودکان ۳ تا ۴ سال علاوه بر موارد ذکر شده در بالا نکاتی که در ادامه آمده است را هم دربرمی گیرد

به تنهایی لباس پوشیدن (ممکن است در بستن دکمه ها و زیپ نیاز به کمک بزرگتر ها باشد).

یادگیری استفاده از قفل و زیپ و دکمه.

یادگیری معنی لباس مناسب پوشیدن.

کفش پا کردن و بستن بند کفش.

یادگیری تنها حمام کردن (با نظارت بزرگترها).

آویزان کردن حوله (دقت کنید ارتفاع جا حوله ای خیلی بالا نباشد).

کنار گذاشتن لباس های کثیف.

یادگیری مرتب کردن تخت خود.

یادگیری اولین مراحل آشپزی شامل اندازه گیری، آب ریختن و مخلوط کردن.

استفاده از دستمال سر میز غذا.

یاد گرفتن بخشی از آدرس منزل (نام شهر و نام خانوادگی).

کمک به چیدن میز غذا.

برداشتن ظرف غذا از روی میز.

استفاده از سینک ظرفشویی برای شستن میوه ها، سبزیجات و فنجان ها.

تنها بازی کردن به مدت یک ساعت.

راهکارهای توصیه شده برای خودکفایی کودکان ۴ تا ۵ ساله علاوه بر موارد ذکر شده در بالا نکاتی که در ادامه آمده است را هم دربرمی گیرد

یادگیری شستن موهای سر به تنهایی زیر دوش (ممکن است برای کامل شستن موی سر به کمک نیاز باشد)
یادگیری مهارت های آشپزی بیشتر (شکستن تخم مرغ به تنهایی، درست کردن ساندویچ ساده و تکه کردن موز).
یادگیری شماره تلفن منزل.

درست کردن جای نشستن سر میز و جمع کردن آن بعد از پایان غذا.

یادگیری اندک در مورد نحوه ی کار ماشین لباس شویی.

راهکارهای توصیه شده برای خودکفایی کودکان ۵ تا ۶ ساله علاوه بر موارد ذکر شده در بالا نکاتی که در ادامه آمده است را هم دربرمی گیرد

لباس پوشیدن به طور مستقل.

شانه کردن موی سر به تنهایی.

مسواک زدن به تنهایی.

دوش گرفتن به تنهایی (شاید هنوز برای شستن موها نیاز به نظارت بزرگترها باشد).

گذاشتن رول دستمال کاغذی درصورتی که تمام شده باشد.

فهم و انتخاب لباس متناسب با دمای هوا.

یادگیری محتوای یک وعده غذایی متعادل.

استفاده از سینک آشپزخانه با اعتماد به نفس برای شستن میوه و سبزی و بشقاب و فنجان.

یادگیری نحوه ی استفاده از ماکروویو (با نظارت بزرگ ترها).

یادگیری مهارت های بیش تر در آشپزی (پاک کردن و پوست کندن میوه و سبزی با نظارت).

یادگیری گذاشتن غذاها داخل فر با دستگیره (با حضور بزرگسالان).

یادگیری شماره های ضروری (چگونگی تماس با پلیس و آتش نشانی).


زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

مرکز مشاوره اکسیر با مجوز وزارت بهزیستی

ساعات کاری


۱۰ صبح – ۹ عصر
شنبه- پنجشنبه (غرب)
۱۲ صبح- ۸ عصر
شنبه- پنجشنبه (شرق)
بسته
جمعه
بسته
تعطیلات رسمی

اطلاعات تماس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

۸۸۵۷۱۸۰۰ – ۸۸۰۷۸۵۸۵
۸۸۵۸۱۷۸۶ – ۸۸۰۷۸۸۴۴

شعبه فلکه اول تهرانپارس

۷۶۷۱۰۸۲۳ – ۷۷۸۸۲۸۱۷
۷۶۷۱۰۸۱۹


آدرس شعبه ها


شعبه شهرک غرب

شهرک غرب ،بلوار دادمان ، خیابان فلامک شمالی ، کوچه حیدریان پلاک ۱۸

شعبه فلکه اول تهرانپارس

فلکه اول تهرانپارس ، خیابان امیری طائمه پلاک ۱۲ واحد ۱




تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرکز مشاوره اکسیر سلامت روان تهران می باشد . هرگونه کپی برداری از این سایت پیگرد قانونی دارد .




Call Now Button