Category filter:Allاخبار اکسیراختلالات بالینی بزرگ‌سالاختلالات بالینی کودکاناختلالات بالینی نوجواناناعتیادتست های تشخیصیتست های خود شناسیتست های شخصیتتست های عشق و رابطهتست های متفاوتتغذیه و سلامت روانخلاقیت و هوشداروهای روانپزشکیدرمان های روانشناسیدسته‌بندی نشدهدیگر تست‌ های روان‌شناسیروان‌شناسی اجتماعیروان‌شناسی پیریروانشناسی تربیتیروانشناسی جنسیروان‌شناسی خانوادهروانشناسی خوابروانشناسی سلامتروانشناسی شناختیروان‌شناسی فردیروان‌شناسی کودکروانشناسی محیطیروان‌شناسی نوجوانروانشناسی و گرایش هاروانشناسی ورزشروانکاویزبان بدنشخصیت شناسیعشق، جوانان و ازدواجفرزندپروریکارگاه های روانشناسیگالری عکسگفتاردرمانی کودکانمثبت‌اندیشیمدیریت منابع انسانیمراکز روانشناسی تهرانمشاوره خانواده و بزرگ‌سالمشاوره و روان‌شناسی کودکمشاوره و روان‌شناسی نوجوانموفقیتنقد روانشناسی فیلم سینمایینمونه موفق دکتر فلسفینمونه موفق فرناز رضایینمونه موفق نفیسه مطلقنمونه های موفق اکسیرویدئوهای اکسیر
No more posts

مقالات اکسیر

مضرات-تماشای-تلویزیون.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

اثرات منفی و مضرات تماشای تلویزیون

مضرات تماشای تلویزیون چیست؟ خاموش کردن تلویزیون باعث می‌شود ۴ ساعت در طول روز به دست آورید. این ساعات را می‌توانید به ورزش کردن، تقویت ذهن و ایجاد روابط قوی اختصاص دهید. نه تنها چند سال به زندگی خود خواهید افزود، جالب‌تر، پرانرژی‌تر و سرگرم‌کننده‌تر خواهید شد. دل به دریا بزنید و سعی کنید یک هفته تلویزیون تماشا نکنید. در ابتدا ممکن است عجیب به نظر برسد اما اگر به آن عمل کنید، وقت‌های اضافه بسیاری به دست خواهید آورد که عاشقشان می‌شوید.

مضرات تماشای تلویزیون

تلویزیون وقتتان را هدر می‌دهد

به طور متوسط، بزرگ‌سالان در ایالات متحده بیش از ۴ ساعت تلویزیون در روز تماشا می‌کنند؛ که ۲۵ درصد زمان بیداری در روز است. تصور کنید اگر به طور ناگهانی ۲۵ درصد زمان بیشتری داشته باشید؛ این سه ماه اضافی در سال است! شما می‌توانید تمام تمرینات خود را انجام دهید، غذایتان را از صفر تا صد درست کنید و هنوز وقت دارید یک رمان بنویسید. در طول زندگی، یک فرد ۸۰ ساله در مقایسه با تنها ۹۸۰۰۰ ساعت کار، ۱۱۶.۸۰۰ ساعت تلویزیون تماشا کرده است. در یک کشور، بزرگ‌سالان هر روز ۸۸۰ میلیون ساعت تلویزیون تماشا می‌کنند یا ۳۲۱ میلیارد ساعت در سال. تصور کنید که اگر همه ما فقط تماشای تلویزیون را متوقف کنیم چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم.

تلویزیون باعث استرس می‌شود

از جمله مضرات تماشای تلویزیون احساس استرس است. با میانگین چهار ساعت در روز، تعجبی ندارد که همه احساس می‌کنند دلواپس و مضطرب هستند. قبض‌ها را کنار می‌گذاریم، پروژه‌ها را تمام می‌کنیم، تلفن‌هایمان را می‌زنیم، خانه را تمیز می‌کنیم تا تلویزیون تماشا کنیم. احساس دلواپسی و اضطراب داریم به خاطر همه کارهایی که باید انجام دهیم (ورزش کردن، صرف وقت با خانواده، صحیح غذا خوردن). وقتی احساس تشویش، خستگی و نگرانی داریم، انرژی برای انجام کارها نداریم، پس! تلویزیون تماشا می‌کنیم. این یک چرخه وحشتناک است؛ بنابراین یک هفته از تلویزیون فاصله بگیرید و ببینید چه اتفاقی برای زندگی شما می‌افتد.


مقاله مرتبط: کودکان و تلویزیون

مقاله مرتبط: تماشای تلویزیون برای کودکان زیر دو سال ممنوع


تلویزیون باعث اضافه وزن شما می‌شود

غذا خوردن در هنگام حواس‌پرتی، توانایی شما برای ارزیابی میزان مصرفتان را محدود می‌کند. به گفته الیوت بلاس از دانشگاه ماساچوست، افراد بین ۳۱ تا ۷۴ درصد کالری بیشتری در هنگام تماشای تلویزیون می‌خورند؛ که می‌تواند به طور متوسط ۳۰۰ کالری در هر وعده با تلویزیون اضافه کند. اکنون در نظر بگیرید که حداقل ۴۰ درصد از خانواده‌ها در حین خوردن شام تلویزیون تماشا می‌کنند. در حقیقت، تلویزیون باعث می‌شود وزن شما افزایش یابد.

انواع مضرات تماشای تلویزیون

تلویزیون شما را کسل و بی هدف می‌کند

بسیاری افراد گفتگوهای کاملی درباره برنامه‌های تلویزیونی، رویدادهای ورزشی دارند. وقتی از زندگی واقعی آن‌ها سؤال می‌شود، چیزی برای گزارش دادن ندارند و هیچ داستانی برای گفتن (به جز نمایش‌های تلویزیونی که آن‌ها تماشا کرده‌اند) نیست. زندگی بسیار جالب و شگفت‌انگیزتر از آن است که وقت خود را صرف تماشای تلویزیون کنید. چیز جالبی برای انجام دادن پیدا کنید: کارهای داوطلبانه، مطالعه، نقاشی – هر چیزی جز تماشای تلویزیون بیشتر.

تلویزیون روابط شما را خراب می‌کند

تلویزیون در بسیاری از خانواده‌های آمریکایی به طور متوسط ۷ ساعت و ۴۰ دقیقه در روز روشن می‌شود. با دیدن تلویزیون با این زمان، مدت زمان کمی برای شما و فرزندانتان وجود دارد که بتوانند وقت خود را در کنار هم بگذرانند، تجربیات را به اشتراک بگذارند و روابط عمیق‌تری برقرار کنند. نشستن در کنار هم و تماشای تلویزیون باعث ایجاد رابطه نمی‌شود. تلویزیون را خاموش کنید و کاری را با هم انجام دهید مثل پیاده‌روی، آشپزی ورزش کردن.

تلویزیون اعتیاد آور است

تلویزیون می‌تواند اعتیاد آور باشد. علائم اعتیاد به تلویزیون شامل موارد زیر است:

  • استفاده از تلویزیون برای آرام کردن
  • نتوانید تلویزیون دیدنتان را کنترل کنید.
  • احساس خشم یا ناامیدی از اینکه چقدر تلویزیون تماشا می‌کنید
  • احساس از دست دادن کنترل در هنگام تماشای تلویزیون

اگر دست کشیدن از تلویزیون به مدت یک هفته برایتان وحشتناک است، احتمالاً شما معتاد به تلویزیون هستید. خوشبختانه، اعتیاد به تلویزیون یک عادت است و یک اعتیاد جسمانی مانند سیگار کشیدن نیست. زمانی که از مشکل آگاه هستید و تصمیم به تغییر می‌گیرید، باید بتوانید آن را کنترل کنید.

تلویزیون باعث می‌شود شما چیزهایی را بخرید

یکی از مضرات تماشای تلویزیون بالابردن سطح مصرف است. تا سن ۶۵ سالگی، به طور متوسط یک آمریکایی ۲ میلیون آگهی تجاری دیده است. دانش شما در مورد محصولات و مارک‌ها از این تبلیغات تلویزیونی ناشی می‌شود. درک شما از آنچه نیاز دارید نیز ناشی از این تبلیغات است. اگر نمی‌دانستید که جاروبرقی بی صدا وجود دارد، احساس نیاز برای خرید آن نمی‌کردید. درک ما از نیاز، به‌وسیله آنچه می‌بینیم تعیین می‌شود. تماشای تلویزیون کم‌تر، شما را بی‌نیازتر می‌کند.

تلویزیون شما را منزوی می‌کند

اگر شما نشسته‌اید و تلویزیون تماشا می‌کنید، هیچ چیز جدید یا هیجان‌انگیزی برای شما اتفاق نخواهد افتاد. فرصت‌ها و ایده‌های جدید از بیرون بودن در جهان، صحبت کردن با مردم و خواندن چیزهای جالب می‌آیند. تماشای تلویزیون شما را منزوی می‌کند. اگر شما تلویزیون تماشا می‌کنید هیچ چیز در دنیای شما تغییر نخواهد کرد. تلویزیون را خاموش کنید، به دنیای بیرون بروید، با مردم صحبت کنید و ببینید چه اتفاقی می‌افتد.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر


بدون-استرس.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

روز بدون استرس

چگونه می‌توات بدون استرس زندگی کرد؟ نحوه سپری کردن صبحتان می‌تواند طعم خاصی را به بقیه روزتان بدهد. در اینجا برخی عاداتی که باعث می‌شود روزتان را با استرس کمتری آغاز کنید مورد بررسی قرارگرفته‌اند.

چگونه روز خود را بدون استرس آغاز کنیم؟

گوش دادن موسیقی

مشخص شده است که موسیقی درمانی استرس را کاهش می‌دهد و تأثیر مثبتی بر سلامت دارد. شما به یک درمانگر نیاز ندارید که از برخی از مزایای موسیقی بهره‌مند شوید. گوش دادن به موسیقی همان‌طور که برای روزتان آماده می‌شوید، انرژی مثبت و حس آرامش بخشی را ایجاد می‌کند.

دوش بگیرید

بسیاری از ما صبح‌ها دوش می‌گیریم اما گاهی از انجام آن خودداری می‌کنیم چون باید روز خود را شروع کنیم. چرا چند دقیقه وقت برای این کار نمی‌گذارید؟ هنگامی که اجازه می‌دهید آب گرم ماهیچه‌های شما آرام کند، به احتمالاتی که در پیش رو دارید فکر کنید، در مورد آنچه باید سپاسگزار باشید در زندگی فکر کنید و این احساس آرامش را به خاطر بسپارید. وقتی در طول روز با چالش‌هایی روبرو می‌شوید، فقط به این احساس آرامش فکر کنید.

چای سبز بنوشید

نوشیدن یک فنجان چای گرم یک فعالیت آرامش بخش است که به شما کمک می‌کند تا برای ادامه روزتان آماده شوید و روز را بدون استرس آغاز کنید.. چای سبز سرشار از آنتی اکسیدان است، بنابراین یک انتخاب خوشمزه و سالم است.


مقاله مرتبط: آیا استرس باعث ریزش مو می‌شود؟

مقاله مرتبط: منابع درون فردی استرس


یک صبحانه متعادل بخورید

اگر معمولاً روز را با شیرینی و قهوه شروع می‌کنید، بدانید که صبحانه به دلایل بسیار خوبی به عنوان مهم‌ترین وعده غذایی شناخته می‌شود. یک وعده غذایی سالم در صبح می‌تواند سطح قند خون شما را متعادل کند و قدرت لازم را برای مقابله با فشارهای جسمی و روانی به شما بدهد. بدون صبحانه، از نظر جسمی و روحی نیز انعطاف پذیری کمتری خواهید داشت.

نوشتن خاطرات

نوشتن خاطرات فواید زیادی از جمله مدیریت سلامتی و استرس دارد و همچنین می‌تواند منجر به افزایش خودآگاهی شود. نوشتن یک بار در روز می‌تواند به شما کمک کند تمرکز کنید، احساسات منفی را پردازش و مشکلات را حل کنید.


مقاله مرتبط: راه های کنترل استرس


پیاده روی صبحگاهی

پیاده روی مزایای زیادی دارد که یکی از آن‌ها مدیرت استرس است. پیاده ‌روی صبحگاهی می‌تواند شما را برای ادامه روزتان آماده کند، به شما کمک کند در شب بهتر بخوابید، سطح استرس خود را کم کنید و ریسک ابتلا به بیماری‌های مختلف را کاهش دهید.

تاثیر یوگا بر زندگی بدون استرس


مقاله مرتبط: مرکز درمان استرس


یوگا

برای داشتن بدنی سالم و ذهنی آرام، فعالیت‌های اندکی مانند برخی حرکات یوگا می‌تواند برایتان بسیار مفید باشد. با ترکیب تکنیک‌های مدیریت استرس (تنفس دیافراگمی، مدیتیشن، کشش) در یوگا، بهترین تکنیک‌های مدیریت استرس را در یک تکنیک خواهید یافت. یک راه خوب برای شروع روزتان انجام یکسری از حرکات یوگا به نام سلام بر خورشید (Sun Salutations) است.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر


احتمال-بروز-افسردگی.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

احتمال بروز افسردگی

احتمال بروز افسردگی چیست؟ افسردگی تقریباً در هر سنی می‌تواند بر همه افراد تأثیر بگذارد. دلیل اینکه چرا برخی از افراد افسرده می‌شوند همیشه شناخته شده نیست. پژوهشگران معتقدند که در حقیقت علل مختلفی وجود دارد که باعث افسردگی می‌شود و همیشه قابل پیشگیری نیست.


مقاله مرتبط: این ۶ عامل افسردگی را تشدید می کنند


عواملی تشدید کننده احتمال بروز افسردگی

سابقه خانوادگی افسردگی

اگر دیگران در خانواده شما نیز دچار افسردگی یا نوع دیگری از اختلال خلقی هستند، احتمالاً علائم افسردگی را تجربه خواهید کرد و احتمال بروز افسردگی در شما بالا است.

مصرف داروهای‌ خاص

برخی از داروها مانند ایزوترتیون که معمولاً برای درمان آکنه استفاده می‌شود، احتمال بیماری افسردگی را افزایش می‌دهند.

تغذیه ضعیف

یک رژیم غذایی ضعیف می‌تواند به روش‌های مختلف به احتمال بروز افسردگی کمک کند. انواع مختلفی از کمبود ویتامین و مواد معدنی، باعث علائم افسردگی می‌شوند. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که رژیم‌های غذایی یا اسیدهای چرب امگا ۳ کم با افزایش میزان افسردگی همراه هستند. بعلاوه رژیم‌های غذایی پر قند با افسردگی همراه بوده‌اند.

تضاد و درگیری

افسردگی در افرادی که از نظر بیولوژیک آماده‌ ابتلا به آن هستند با اختلافات و درگیری‌های خانوادگی و مشاجرات مداوم، شروع یا تشدید می‌شود.

فقدان عزیزان

غم و اندوه از دست دادن عزیزان، برای افراد مستعد افسردگی و کسانی که حساسیت روحی بالایی دارند، تأثیرات بسیار عمیقی دارد و احتمال بروز افسردگی را بالا می‌برد.

سوءاستفاده

سابقه‌ سوءاستفاده‌ فیزیکی، جنسی یا احساسی، میزان آسیب‌پذیری افراد نسبت به بیماری افسردگی را بالا می‌برد.

ژنتیک

سابقه‌ خانوادگی در افسردگی، احتمال بروز افسردگی را افزایش می‌دهد. معمولاً وقتی تعدادی از اعضای یک خانواده‌ به این مشکل دچار می‌شوند این مشکل شبیه یک بیماری ژنتیکی در خانواده تکرار می‌شود. کشف عوامل افسردگی بسیار پیچیده است و تنها یک ژن مشخص موجب شکل‌گیری آن نمی‌شود. افسردگی مانند سایر اختلالات روانی بسیار پیچیده است و کشف و بررسی عوامل آن اصلاً ساده نیست؛ درست برخلاف بیماری‌های غیر روحی‌ مثل هانتینگتون یا تصلب بافت‌ها که جنبه‌ ژنتیکی بارزی دارند و توضیح علمی آن‌ها بسیار ساده‌تر است.

رخدادهای ویژه

حتی وقایع خوشایند نیز می‌توانند افراد مستعد ابتلا به افسردگی را تحت تأثیر قرار دهند. شروع یک شغل جدید، فارغ‌التحصیلی یا ازدواج. هر رویدادی که این افراد را از فضای امن خودشان خارج کند و با وضعیت عادی فاصله داشته باشد، می‌تواند آرامش روحی و روانی این افراد را بر هم بزند و از عوامل افسردگی محسوب شود.

فشار و استرس

وقایع استرس‌زا در زندگی که توانایی فرد در مقابله با آن را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، نیز می‌تواند عامل افسردگی باشد. محققان گمان می‌کنند که مقادیر بالای هورمون کورتیزول که در دوره استرس ترشح می‌شود، ممکن است بر انتقال‌دهنده عصبی سروتونین تأثیر بگذارد و در بروز افسردگی نقش داشته باشد.

مشکلات شخصی

مشکلاتی نظیر انزوای اجتماعی که خود ناشی از سایر بیماری‌های روحی است، از عوامل افسردگی به شمار می‌رود. مثلاً دورافتادگی و جدایی از خانواده یا گروه‌های اجتماعی و دوستی که به آن‌ها وابستگی عاطفی وجود دارد، نیز از عوامل افسردگی محسوب می‌شوند.

عوامل موثر بر احتمال بروز افسردگی

هورمون‌های جنسی زنانه

به طور گسترده‌ای اثبات شده است كه زنان تقریباً دو برابر مردان از افسردگی اساسی رنج می‌برند. به دلیل شیوع اختلالات افسردگی در طی سال‌های باروری زنان، اعتقاد بر این است که عوامل هورمونی ممکن است نقش داشته باشند. زنان به ویژه زمانی که هورمون‌هایشان در حال تغییر است مستعد اختلالات افسردگی هستند مانند دوران قاعدگی، زایمان و یائسگی. نوسانات هورمونی ناشی از زایمان و مشکلات تیروئید نیز می‌تواند به بروز افسردگی کمک کند. افسردگی پس از زایمان ممکن است بعد از زایمان خانم‌ها رخ دهد و اعتقاد بر این است که از تغییرات سریع هورمونی که بلافاصله پس از زایمان رخ می‌دهد ناشی می‌شود. علاوه بر این، خطر افسردگی زنان پس از گذر از یائسگی کاهش می‌یابد.


مقاله مرتبط: افسردگی دوران بارداری

مقاله مرتبط: علت ها و راهکارهایی برای افسردگی پس از زایمان

مقاله مرتبط: آیا افسردگی در مردان و زنان متفاوت است؟


بیماری‌های سخت

گاهی اوقات افسردگی به شکل جانبی در راستای بیماری‌های دیگر رخ می‌دهد. مثلاً بیماری‌هایی که دوره‌ درمان آن‌ها سخت و طاقت‌ فرساست و امید و انگیزه را در زندگی کاهش می‌دهند. این بیماری‌ها زمینه‌ ابتلا و آسیب‌پذیری را افزایش می‌دهند. مصرف نادرست برخی از داروها نیز مشکلات افسردگی را به دنبال دارد. مقابله با یک بیماری مزمن، مانند بیماری‌های قلبی، سرطان و HIV / AIDS ممکن است ناامیدکننده باشد.

شرایط زندگی

وضعیت تأهل، موقعیت مالی و مکان زندگی از جمله عوامل تأثیرگذار در بروز افسردگی هستند؛ اما این فرضیه نیز همواره مطرح است که شاید بتوان برعکس، افسردگی را عامل بروز شرایط نامساعد زندگی دانست. مثلاً شیوع افسردگی در افراد بی‌خانمان بیشتر است، اما در برخی موارد نیز احتمال می‌رود که خود افسردگی عامل آوارگی این افراد بوده باشد.

مهم نیست که به چه دلیل مبتلابه افسردگی شده‌اید. درمان‌های مؤثر زیادی برای افسردگی وجود دارد. صحبت با یک روانشناس می‌تواند برای شما بسیار کمک‌کننده باشد.متخصصین روانشناس با تجربه مرکز مشاوره اکسیر در خدمت شما عزیزان هستند.


ترس-از-ازدواج.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

ترس از ازدواج یا گاموفوبیا

ازدواج برای هر شخصی یک تصمیم جدی است. برای برخی مانند کابوس و برای برخی دیگر یک رویای رمانتیک است. ما با افرادی برخورد می‌کنیم که می‌گویند “برای ازدواج آماده نیستم”،”اهل ازدواج نیستم”،”ازدواج مرا بسیار می‌ترساند.” همه این‌ها نشانه فرار از ازدواج یا به عبارت دیگر ترس از ازدواج است. با این حال، ازدواج در مورد دو نفر است که یکدیگر را دوست دارند و با اجازه جامعه و قانون زندگی مشترک خود را آغاز می‌کنند.

پس چرا افراد از ازدواج می‌ترسند؟ در این مقاله به توضیح مفهوم گاموفوبیا یا ترس از ازدواج خواهیم پرداخت و به این سؤال پاسخ می‌دهیم که چگونه می‌توان با ترس از ازدواج مقابله کرد.

ترس از ازدواج چیست؟

ترس از ازدواج می‌تواند ناشی از تجربیات منفی ازدواج باشد که در خانواده یا اطرافیان نزدیک شاهد آن هستیم. این ترس را می‌توان به عنوان ترس روانشناختی از دلبستگی نیز تعریف کرد. فکر دلبسته شدن به یک نفر باعث می‌شود برخی فکر کنند که تنها زندگی کردن بهتر است. البته این می‌تواند یک دورنمای دلهره‌آور برای به عهده گرفتن مسئولیت شخص دیگری باشد.

ازدواج همچنین با تعهدات مادی و معنوی و همچنین انواع فداکاری‌ها همراه است. همه این‌ها می‌تواند منجر به ظهور احساساتی مانند ترس و اضطراب در برخی از افراد شود و در نهایت آن‌ها را از فکر ازدواج دور کند، حتی اگر در رابطه خوبی داشته باشند.


مقاله مرتبط: برای ازدواج کردن وقت بگذاریم !


دلایل ترس از ازدواج

همان‌طور که در بالا ذکر شد، بزرگ شدن در یک خانواده ناراضی یا تجربه چنین نمونه‌هایی می‌تواند منجر به ترس از ازدواج شود؛ اما چه دلایل دیگری می‌تواند زمینه‌ساز ترس از ازدواج باشد؟

  • تنهایی زندگی کردن به مدت طولانی و عادت کردن به این نوع زندگی می‌تواند زمینه‌ساز اضطراب و نگرانی برای تقسیم کردن همان خانه با شخصی دیگر را ایجاد کند.
  •  بااین‌حال، زندگی در یک خانواده شاد نیز ممکن است باعث شود فرد حتی کوچک‌ترین بحث و دعوا با شریک زندگی‌اش را به عنوان نشانه‌ای مبنی بر اینکه آن‌ها قادر نیستند به همان سطح شادی والدینش برسند، در نظر بگیرد.
  • ترس از بازماندن از اهداف نیز از دیگر دلایل گاموفوبیا محسوب می‌شود و فردی که در مجردی خود در نیمه راه پیشرفت است و برنامه‌های زیادی برای آینده‌اش دارد، می‌ترسد با هر تغییری، از جمله ازدواج، از اهداف خود باز بماند.
  •  ناامنی شخصی می‌تواند یکی از دلایل اصلی ترس از ازدواج در افراد باشد چراکه ازدواج آسان نیست و مسئولیت‌های فرد چند برابر می‌شود همچنین ترس از ازدواج و تعهد می‌تواند در شرایط افسردگی تقویت شود.

علل ترس از ازدواج


مقاله مرتبط: با این افراد ازدواج نکنید!

مقاله مرتبط: مشاوره آنلاین ازدواج


علائم گاموفوبیا

علائم عمده‌ای که ممکن است در افراد (هم مردان و هم زنان) مبتلا به گاموفوبیا دیده شود، عبارت‌اند از:

  • ترس غیرمنطقی و شدید از ازدواج و تعهد (حتی فکر ازدواج یا دیدن یک شخص دیگر که ازدواج می‌کند، می‌تواند باعث ترس شود)
  • اجتناب کامل از ازدواج یا رویدادها و بحث‌های مرتبط با آن
  • پرخاشگری، حملات وحشت‌زدگی و بدخلقی هنگام فکر یا بحث در مورد ازدواج
  • وجود ترسی غیرمنطقی که فرد قادر به کنترل آن نیست
  • عزت‌نفس پایین
  • علائم فیزیکی مثل لرزش، گریه، ضربان قلب بالا، مشکل تنفس، تهوع یا استفراغ، سرگیجه یا خستگی، عرق و ناراحتی شکمی

نکاتی برای مقابله با ترس از ازدواج

  • پیش‌داوری نکنید و الگوهای خانواده منفی را که در اطراف خود می‌بینید نادیده بگیرید
  • دقت کنید که خودتان و شریکتان را به‌اندازه کافی خوب بشناسید.
  • یاد بگیرید که چیزها را با شریک زندگی خود تقسیم کنید.
  • به یاد داشته باشید که شریک زندگی شما فرد مجزا و منحصربه‌فرد است و ازدواج به معنی ناپدید شدن آن فردیت نیست.
  • روی معنای ازدواج تمرکز کنید. آنچه از ازدواج انتظار دارید را تعریف کنید و در مورد آن‌ها با شریک زندگی خود بی پرده صحبت کنید.
  • به چیزی که از دست می‌دهید فکر نکرده و از آن نترسید بلکه به چیزهایی فکر کنید که در ازای یک رابطه صادقانه و عاشقانه به دست می‌آورید مانند اعتماد، صمیمیت، نزدیکی.
  • اگر احساس می‌کنید که نمی‌توانید بر ترس از ازدواج غلبه کنید و به همین دلیل تحت فشار و استرس هستید، باید با یک روان درمانگر مشورت کنید.


پاتولوژیک.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

رفتار پاتولوژیک

در برخورد با یک نوجوان آشفته، والدین ممکن است واژه پاتولوژیک (مرضی) را بشنوند که می‌تواند گیج‌ کننده باشد زیرا پزشکان و متخصصان سلامت روان ممکن است از این عبارت به روش‌های کمی متفاوت استفاده کنند.

کاربردهای مختلف اصطلاح پاتولوژیک

پزشکان از اصطلاح پاتولوژیک برای توصیف مطالعه بیماری و سایر شرایط غیر طبیعی استفاده می‌کنند تا دلایل، پیشرفت و پیامدهای آن را در برگیرند. در تشخیص دقیق برای یک نوجوان که رفتار عجیب و غریب یا توهم دارد، روان‌پزشک نوجوان ممکن است از نظر پاتولوژی مغز صحبت کند، به این معنا که پزشک به دنبال بیماری‌های احتمالی در مغز است که می‌تواند باعث این بیماری شود.

در بین متخصصان بهداشت روان که فاقد پیشینه پزشکی هستند، اغلب از اصطلاح پاتولوژیک برای اشاره به هرگونه تغییر در عملکرد طبیعی یا سالم استفاده می‌شود که می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. در این کاربرد، اصطلاح پاتولوژیک به رفتار یا تفکر غیر طبیعی یا غیر معمولی اشاره دارد که در اثر بیماری روانی یا جسمی ایجاد می‌شود. یک روان درمانگر ممکن است مشکلات نوجوانان دارای خشم و عصبانیت را این گونه توصیف کند، “او دلایلی برای عصبانی شدن دارد اما خشم وی به اندازه‌ای پاتولوژیکال است که او به دیگران آسیب می‌رساند، زیرا نمی‌تواند آن را کنترل کند.”

رفتار پاتولوژیک (مرضی) در نوجوان چیست؟

رفتار پاتولوژیک در نوجوانان یک رفتار غیر طبیعی است که در واقع توانایی عملکرد نوجوان را مختل می‌کند؛ به عبارت دیگر، عصبانیت یک رفتار آسیب شناختی نیست، مگر اینکه منجر به صدمه به خود، بستری شدن در بیمارستان، اخراج از مدرسه یا سایر نتایج بزرگ‌تر شود. در حقیقت، نوجوانانی که هرگز خشمگین نمی‌شوند، هیچ‌گاه مراجع قدرت را زیر سؤال نمی‌برند و هرگز از خط خارج نمی‌شوند بسیار غیرمعمول هستند، زیرا رفتار معمولی نوجوان شامل همه این‌ها و موارد دیگر است.

پاتولوژیک

واقعاً رفتار پاتولوژیک چیست؟

در اینجا چند نمونه از رفتار مرضی آورده شده است.

  • فرزند شما با بریدن، سوزاندن، کندن مو و غیره به خودش آسیب می‌رساند.
  • فرزند شما به اموال خودش یا دیگران آسیب می‌رساند و یا به طور عمدی به دیگران آسیب می‌رساند.
  • فرزند شما مبتلا به اختلال خوردن (بی اشتهایی یا پراشتهایی عصبی) است، یا قادر نیست غذا خوردن خود را کنترل کند و بسیار چاق شده است.
  • سوء مصرف مواد یا الکل دارد.
  • فرزند شما درگیر رفتارهای بیش از حد خطرناک و یا غیرقانونی مانند قمار، دزدی، فریب یا بی‌بند و باری جنسی است.
  • فرزند شما یک دروغ‌گوی اجباری (مرضی) است.

مقاله مرتبط: نشانه ها و علل وسواس مو کندن را بدانید

مقاله مرتبط: کودکان مبتلا به اختلال سلوک از چه استدلال هایی استفاده می کنند؟

مقاله مرتبط: سوء مصرف مواد در نوجوانان و علائم آن


اگر رفتارهایی مانند رفتارهای فوق را مشاهده می‌کنید، مهم است هر چه سریع‌تر به یک روانشناس مراجعه کنید. در برخی موارد، رفتار پاتولوژیک در نوجوان ناشی از تغییرات بیولوژیکی است. هر چیزی از آسیب سر تا بیماری جسمانی تا بیماری روانی می‌تواند منجر به چنین رفتاری شود.

در موارد دیگر، رفتار پاتولوژیک می‌تواند نتیجه استرس محیطی، سوءاستفاده یا اضطراب باشد. در بسیاری از موارد، زمانی که علل این مشکل را متوجه شدید، می‌توانید وضعیت را تغییر دهید و یا مداخلات پزشکی یا روان‌شناختی لازم برای کمک به تغییر رفتارها را انجام دهید. پس بهتر است هر چه سریع‌تر با یک متخصص مشورت کنید.

منبع: سایت verywellfamily ومتخصصین اکسیر


اختلال-اضطراب-اجتماعی.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

اختلال اضطراب اجتماعی

اگر از اختلال اضطراب اجتماعی (SAD) رنج می‌برید، تعدادی از عادات بد وجود دارند که باید از آن‌ها دوری کنید. عادات بد می‌توانند باعث افزایش اضطراب شوند. درست مانند مشکلات سلامتی جسمی، مسائل مربوط به سلامت روان را می‌توان با خوردن و آشامیدن و نحوه رفتار با بدن تشدید کرد.


مقاله مرتبط: اختلال هراس اجتماعی


 عاداتی که اختلال اضطراب اجتماعی را تشدید می‌کند

نوشیدن بیش از حد کافئین

کافئین در قهوه، چای، برخی نوشیدنی‌ها، شکلات و برخی از داروها یافت می‌شود. این یک ماده محرک است که هوشیاری و ضربان قلب را افزایش می‌دهد. برای بسیاری، کافئین احساس تندرستی را بهبود می‌بخشد و باعث افزایش خلق می‌شود زیرا سطح دوپامین در مغز شما افزایش می‌یابد. با این حال، این یک اثر موقتی است.

برای برخی افراد کافئین می‌تواند اضطراب را افزایش دهد. تحقیقات نشان داده است که افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی ممکن است حساسیت بیشتری به کافئین نشان دهند. اگر نمی‌توانید کافئین را به طور کامل حذف کنید، حداقل سعی کنید مصرف آن را کاهش دهید تا ببینید باعث بهبود اضطراب در شما شده یا خیر. اگر به طور معمول دو فنجان قهوه را یک روز مصرف می‌کنید، اگر متوجه تفاوتی شدید آن را به یک فنجان در روز کاهش دهید.

خواب کافی ندارید

تحقیقات نشان می‌دهد که افراد مبتلا به بی‌خوابی بیشتر در معرض خطر ابتلا به اختلالات اضطرابی از جمله اختلال اضطراب اجتماعی هستند. اگر از بی‌خوابی رنج می‌برید با پزشکتان مشورت کنید تا دارویی را به شما پیشنهاد دهد و یا از راهکارهایی برای بهبود خوابتان استفاده کنید. برنامه خواب منظم ایجاد کنید سعی کنید ساعات مشخصی در روز بخوابید و ساعت مشخصی در صبح از خواب بیدار شوید.

افزایش اختلال اضطراب اجتماعی

ورزش نکردن منظم

ورزش شدید منظم مانند دویدن می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند، در حالی که بی تحرک بودن ممکن است اختلال اضطراب اجتماعی شما را بدتر کند. در طی ورزش، اندورفین را آزاد می‌کنید و احساس خوبی به شما می‌دهد و ممکن است اضطراب را کاهش دهد. از ورزش منظم در زندگی خود استفاده کنید تا اختلال اضطراب اجتماعی خود را بهبود بخشید.

دیگر فواید ورزش منظم شامل تغییرات مثبت در بدن شما و شانس دیدار و گذراندن وقت با دیگران است که ممکن است به طور غیر مستقیم به کاهش اختلال اضطراب اجتماعی شما کمک کند. به یک باشگاه ورزشی بروید، در کلاس‌های ورزشی شرکت کنید تا خود را در معرض موقعیت‌های اجتماعی قرار دهید.

خوردن غذاهای خاص

هر غذایی که باعث ایجاد احساساتی شبیه به علائم اختلال اضطراب اجتماعی شود (به عنوان مثال، دلهره، تعریق یا تپش قلب) ممکن است اضطراب اجتماعی شما را بدتر کند. اگرچه غذاهایی که باعث ایجاد این احساسات می‌شوند برای هر فرد متفاوت است، اما غذاهایی با قند بالا را می‌توان مقصر دانست.

علاوه بر این، پرخوری، تند غذا خوردن یا بیش از حد گرسنه ماندن می‌تواند علائم اختلال اضطراب اجتماعی را بدتر کند. با اینکه غذاهای بسیار تند ناسالم نیست اما ممکن است اضطراب را تشدید کنند، بنابراین اگر اضطراب اجتماعی شما تحت کنترل نیست، بهتر است مصرف این غذاها را کنترل کنید.


مقاله مرتبط: اضطراب اجتماعی و اختلالات جنسی


سیگار کشیدن

برخی افراد برای رفع تنش و اضطراب سیگار می‌کشند. تحقیقات نشان داده است که سیگار کشیدن ممکن است با افزایش خطر ابتلا به اختلالات اضطرابی مرتبط باشد. تأثیر سیگار کشیدن بر اضطراب شما ممکن است مربوط به اثرات غیرمستقیم عادت تنفس و نیز اثرات مستقیم نیکوتین بر روی بدن باشد. نه تنها ترک سیگار برای اختلال اضطراب اجتماعی شما بهتر است، بلکه برای سلامت کلی‌تان نیز بهتر است.

الکل

اتکا به نوشیدنی‌های الکلی برای کاهش اضطرابتان می‌تواند وضعیت را در طولانی‌مدت بدتر کند. نوشیدن الکل یک رفتار ایمن است که هرگز به شما این امکان را نمی‌دهد که واقعاً با ترس خود مواجه شوید و بر آن‌ها غلبه کنید. علاوه بر این، هنگامی‌که از الکل برای مقابله با اختلال اضطراب اجتماعی استفاده می‌کنید، در معرض خطر ابتلا به سوء مصرف الکل هستید. اگر اضطراب اجتماعی شما شدید است و الکل آن را کاهش می‌دهد در مورد گزینه‌های دارویی با پزشک مشورت کنید که ممکن است اضطراب و نیاز شما به نوشیدن الکل را کاهش دهد.

یک لحظه به ارزیابی وضعیت خود بپردازید و ببینید کدام یک از عادات شما ممکن است در اختلال اضطراب اجتماعی شما نقش داشته باشد. اگر علی رغم تلاش‌های شما برای وارد کردن عادات سالم‌تر در زندگی‌تان، هنوز هم می‌بینید که اضطراب اجتماعی شما شدید است و باعث بروز مشکلاتی می‌شود، ممکن است صحبت با یک روانشناس برایتان مفید باشد. روان درمانی و دارو درمانی می‌تواند علائم شما را کنترل کند.متخصصین روانشناس مرکز مشاوره اکسیر در زمینه شناسایی و درمان اختلال اضطراب اجتماعی در خدمت شما عزیزان هستند.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر


ترس-از-مرگ.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

ترس از مرگ

تاناتو فوبیا یا ترس از مرگ یک هراس نسبتاً پیچیده است. بسیاری از افراد _ اگر نگوییم اکثر آن‌ها_ از مرگ می‌ترسند. با این حال، اگر این ترس به قدری زیاد است که بر زندگی روزمره شما تأثیر می‌گذارد، ممکن است دچار اضطراب کامل شده باشید.

نقش مذهب

ترس از مرگ بسیاری از مردم به باورهای دینی آن‌ها گره خورده است. برخی از مردم فکر می‌کنند که می‌دانند بعد از مرگ چه اتفاقی خواهد افتاد، اما نگران این هستند که ممکن است اشتباه کنند. برخی بر این باورند که راه رستگاری بسیار مستقیم و باریک است و بیم آن می‌رود که هر گونه انحراف یا اشتباه ممکن است باعث شود آن‌ها تا ابد محکوم شوند. اعتقادات مذهبی بسیار شخصی است و حتی ممکن است یک درمانگر با همان اعتقاد، باورهای مراجع را کاملاً درک نکند. اگر ترس از مرگ مبتنی بر مذهب باشد، غالباً می‌توان از مشاوره مکمل از پیشوای مذهبی فرد کمک گرفت. با این حال، این مشاوره مذهبی نباید جایگزین مشاوره بهداشت روان شود.

انواع ترس‌ها

ترس از ناشناخته‌ها

تاناتو فوبیا همچنین ممکن است ریشه در ترس از ناشناخته‌ها داشته باشد. این بخشی از ذات انسان است که می‌خواهد جهان اطرافش را بشناسد و درک کند. با این حال، آنچه پس از مرگ اتفاق می‌افتد نمی‌تواند به طور صریح زمانی که ما هنوز زنده هستیم ثابت شود. با این حال، حداقل یک مطالعه نشان داده است که افزایش هوش هیجانی شما می‌تواند به شما در کنار آمدن با آن کمک کند. ترس شما را از ناشناخته و در نتیجه ترس از مرگ را در شما کاهش می‌دهد.

ترس از دست دادن کنترل

کنترل چیزی است که انسان‌ها برای آن تلاش می‌کنند. با این حال، عمل مردن کاملاً خارج از کنترل افراد است. کسانی که از دست دادن کنترل می‌ترسند، ممکن است تلاش کنند تا مرگ را از طریق بررسی‌های دقیق و بعضاً شدید سلامتی و سایر کارها کنترل کنند. با گذشت زمان، به راحتی می‌توان دریافت که افراد مبتلابه این نوع از تاناتو فوبیا چگونه در معرض خطر ابتلا به اختلال وسواس فکری و عملی، خود بیمار پنداری و حتی تفکر هذیانی قرار می‌گیرند.

بررسی علل ترس از مرگ

نگرانی در مورد نزدیکان

بسیاری از افرادی که از تاناتو فوبیا رنج می‌برند، تقریباً ترس از مرگ ندارند، آن‌ها ا اینکه بعد از مرگشان چه اتفاقی برای خانواده‌شان می‌افتد، می‌ترسند.

ترس از مرگ در کودکان

ترس کودک از مرگ می‌تواند برای والدین ویرانگر باشد، اما در واقع ممکن است بخش سالمی از رشد طبیعی کودک باشد. کودکان معمولاً فاقد مکانیسم‌های دفاعی، اعتقادات مذهبی و درک مرگ هستند که به بزرگ‌ترها کمک می‌کند تا با مرگ کنار بیایند. آن‌ها همچنین زمان را کاملاً درک نمی‌کنند و پذیرفتن این مسئله برایشان سخت می‌شود که ممکن است افراد بروند و دوباره برگردند.

این عوامل می‌توانند کودکان را به سمت مفهومی مبهم و گاه وحشتناک در مورد مردن سوق دهند. اینکه آیا این ترس به‌عنوان فوبیا در نظر گرفته می‌شود یا نه به‌شدت و طول مدت آن بستگی دارد. اگر بیشتر از شش ماه در کودک دیده شود می‌توان تشخیص فوبیا داد.


مقاله مرتبط: پاسخ به سوال کودکان در رابطه با مرگ

مقاله مرتبط: صحبت با کودکان درباره مرگ


ترس‌های مرتبط

برای افرادی که از تاناتو فوبیا رنج می‌برند غیرمعمول نیست که فوبیای مرتبط نیز داشته باشند. ترس از سنگ‌قبر، تشییع‌جنازه و سایر نمادهای مرگ مرسوم است، زیرا می‌توانند یادآور هراس اصلی باشند. ترس از ارواح یا موجودات دیگر نیز رایج است، به‌ویژه در افرادی که تاناتو فوبیای مبتنی بر مذهب دارند.

درمان ترس از مرگ

دوره درمان تا حد زیادی به اهداف شخصی مراجع برای درمان بستگی دارد. آیا او می‌کوشد تا تعارضات مذهبی‌اش را حل کند؟ آیا او به‌سادگی می‌تواند بدون ترس و وحشت در مراسم ختم شرکت کند؟ درمانگر ابتدا باید قبل از تهیه برنامه درمانی انتظارات مراجع را مشخص کند. درمان شناختی- رفتاری و روان تحلیلی می‌تواند مفید باشد. مشاوره دینی مکمل، داروها و سایر گزینه‌های درمانی نیز ممکن است همراه با درمان استفاده شود.

منبع:  سایت verywellmind و متخصصین اکسیر


سلامت-روان-در-نوجوانان.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

سلامت روان در نوجوانان چیست؟

سلامت روان در نوجوانان بسیار مهم و حائز اهمیت است. فکر به اینکه نوجوانتان مشکل سلامت روان داشته باشد واقعاً ترسناک است؛ اما همان‌طور که باید مراقب سلامت جسمانی نوجوان خود باشید، مهم است که مراقب سلامت روان در نوجوانان نیز باشید. مسائل مربوط به سلامت روان اغلب در طول سال‌های پر تلاطم نوجوانی پدیدار می‌شود. مداخله زودهنگام یکی از کلیدهای درمان موفقیت آمیز است.

شیوع بیماری‌های روانی

بیماری‌های روانی در کودکان و نوجوانان نسبتاً شایع است. حدود ۲۱% از کودکان بین سنین ۹ تا ۱۷ سال یک اختلال روانی یا اعتیاد آور دارند که حداقل باعث آسیب کم می‌شود. تقریباً نیمی از بیماری‌های روانی در سن ۱۴ سالگی شروع می‌شود. داشتن این اختلالات نوجوان را ضعیف یا دیوانه نمی‌کند. درست مانند برخی مشکلات جسمانی می‌تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد، بنابراین مشکلات روانی بسیاری وجود دارد. متأسفانه، بیماری‌های روانی گاهی اوقات ننگ خاصی را به همراه دارند که باعث می‌شود بسیاری از نوجوانان و والدینشان نسبت به درمان تردید کنند.


مقاله مرتبط: روش هایی برای بهبود سلامت روان

مقاله مرتبط: راهکارهایی برای سلامت روان دانش آموزان


انواع مسائل سلامت روانی که نوجوانان را تحت ‌تأثیر قرار می‌دهد

مهم است که والدین در مورد مشکلات مربوط به سلامت روان که در نوجوانان یافت می‌شوند آگاهی داشته باشند. اختلالات خلقی، از جمله چندین نوع افسردگی، اغلب در دوران کودکی آغاز می‌شوند. علاوه بر این، ۹ اختلال اضطرابی وجود دارد که در میان نوجوانان رایج است. اختلال رفتار مقابله‌ای و اختلال بیش فعالی و نقص توجه، ممکن است در طول سال‌های نوجوانی آشکار شود. بی‌اشتهایی و پراشتهایی روانی، اغلب در زنان شایع است، اما می‌تواند در مردان هم ایجاد شود. اگرچه اختلالات سایکوتیک مانند اسکیزوفرنی، ممکن است در طول سال‌های نوجوانی ظاهر شود، این اختلال معمولاً در سال‌های بعدی خود را نشان می‌دهد.

برای سنجش میزان سلامت روان در خود، می‌توانید تست آنلاین سلامت روان را تکمیل نمایید.

سلامت روان در نوجوانان

علل بیماری روانی

محیط‌ در سلامت روانی کودک نقش بازی می‌کند. به عنوان مثال، نوجوانی که تجربه سوء استفاده جنسی را داشته باشد و یا رویداد آسیب‌زای مهمی را تجربه کرده باشد، در معرض خطر بالاتری از بیماری‌های روانی قرار دارد. با این وجود یک محیط امن و پایدار همیشه نمی‌تواند کودک را از بروز مشکلات سلامت روان محافظت کند. زیست‌شناسی و ژنتیک نیز احتمال ابتلای کودک به مشکلات روحی روانی را افزایش می‌دهد. برخی از کودکان به طور ژنتیکی بیشتر از بقیه افراد در برابر بیماری‌های روانی آسیب‌پذیر هستند. برای مثال، سابقه خانوادگی اختلال دو قطبی می‌تواند ریسک نوجوانان در ابتلا به اختلال دو قطبی را افزایش دهد.

همراهی با سوء مصرف مواد

متأسفانه نوجوانان دارای مشکلات سلامت روان به عنوان راهی برای مقابله با این مشکل به مصرف مواد روی می‌آورند. نوجوانانی که با یک بیماری روانی و مشکل سوء مصرف مواد روبرو هستند، نیاز به درمان تخصصی و تشخیص دوگانه دارند تا به آن‌ها کمک کنند راه‌های جایگزین برای کنار آمدن با علائم خود را پیدا کنند.

خطر بیماری روانی درمان نشده

متأسفانه حدود نیمی از نوجوانان دارای اختلال روانی درمان نمی‌شوند. دلایل بسیاری وجود دارد که چرا نوجوانان درمان روانی مورد نیاز را دریافت نمی‌کنند. گاهی اوقات والدین این نیاز را تشخیص نمی‌دهند یا وسیله‌ای برای معالجه فرزند خود ندارند. در سایر مواقع، نوجوانان از گرفتن کمک خودداری می‌کنند. متأسفانه، برخی مناطق جغرافیایی فاقد ارائه‌دهندگان خدمات سلامت روان نیز هستند. اختلال درمان نشده خطرات زیادی دارد. برخی نوجوانان ممکن است به دلیل مشکلات تحصیلی از مدرسه اخراج شوند، برخی به مواد مخدر روی آورده و یا تبدیل به مجرم شوند. خودکشی بزرگ‌ترین خطری است که نوجوان درمان نشده را تهدید می‌کند.

مهم‌ترین مسئله در اختلال روانى در نوجوانان، تشخیص به موقع اختلال است و اگر توجه بیشترى در زمان كودكى به این بیماری‌ها نشان دهیم درمان این اختلالات زودتر انجام خواهد شد. وقتی اضطراب و نگرانی از حد معینی فراتر رود و دوام یابد، ممکن است نظم بدن را بر هم بزند و به بیماری‌های جسمی و ضایعه بدنی تبدیل شود. از این‌رو می‌توان گفت بسیاری از بیماری‌های جسمی انسان، منشأ روانی دارد.

 تشخیص زود هنگام مشکلات روانی در نوجوانان و دسترسی به خدمات مناسب دو نکته بسیار مهم برای پیشگیری از این مشکل هستند. مطالعات نشان می‌دهند که درمان سریع منجر به بهبود این علائم می‌شوند.

منبع: سایت verywellfamily و متخصصین اکسیر


ترس-از-رابطه-جنسی.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

ترس از رابطه جنسی چیست؟ 

اروفوبیا یا ترس از رابطه جنسی یک اصطلاح کلی است که طیف گسترده‌ای از ترس‌های خاص را در برمی‌گیرد. به طور کلی مربوط به هراس‌های مرتبط با رابطه جنسی می‌باشد. اروفوبیا اغلب پیچیده است و بسیاری از مبتلایان بیش از یک ترس خاص دارند. ترس از رابطه جنسی درمان نشده می‌تواند مخرب باشد و ممکن است افراد مبتلا نه تنها از روابط عاشقانه بلکه از انواع دیگر روابط نزدیک و صمیمی اجتناب کند.

فوبیای خاص

ترس از رابطه جنسی نشانه‌ها و شدت متفاوتی دارد. این ترس شخصی است و در هر فردی متفاوت است. ممکن است در این لیست برخی از ترس‌های خود را بشناسید.

جینو فوبیا یا ترس از دخول

برخی افراد هیچ‌گونه مشکلی در نزدیکی، لمس، برقراری رابطه عاطفی با دیگری ندارند لیکن چنانچه این رابطه از فرمت رابطه عاطفی به رابطه جنسی مبدل گشته و نزدیکی بدنی فرایند دخول را پیش‌بینی کند، هراسناک می‌گردد و در این راستا فرد سعی در اجتناب از برقراری رابطه جنسی دارند.

ترس از صمیمیت

در این نوع از هراس فرد از نزدیکی عاطفی و درگیری‌های هیجانی که متعاقب دوستی امکان دارد گریبان گیرش گردد اجتناب می‌ورزد. کسانی که از صمیمیت می‌ترسند لزوماً از رابطه جنسی نمی‌ترسند بلکه از نزدیکی عاطفی که ممکن است به وجود آید می‌ترسند.


مقاله مرتبط: آشنایی با انواع اختلالات جنسی در مردان و زنان


پارافوبیا

ترس از انحراف جنسی، خود یک هراس پیچیده است. برخی از افراد می‌ترسند که ممکن است خود منحرف شوند، در حالی که برخی دیگر از انحراف دیگران می‌ترسند.

ترس از لمس

برای برخی افراد هر گونه برخورد، لمس و تماس دو بدن برایشان هراس‌آور است در این نوع از فوبیا دسته‌ای از افراد نه صرفاً لمس شریک جنسی بلکه حتی از برخورد تماس بدنی با اعضای خانواده و دوستان دچار ترس می‌گردند. دسته دیگری از این افراد کسانی می‌باشند که تماس‌های کوتاه و سریع را پذیرا می‌باشند لیکن برای لمس‌های طولانی مدت با مشکل مواجه می‌گردند و از دریافت یا انجام آن برای دیگری پرهیز می‌کنند.

جیمنو فوبیا یا ترس از برهنگی

ترس از برهنگی اغلب پیچیده است. برخی از مردم از برهنه بودن می‌ترسند، برخی دیگر از افراد برهنه در اطرافشان. این ترس ممکن است علامت مشکلات تصویر بدن یا احساس عدم کفایت باشد، اما ممکن هم است به تنهایی رخ دهد.


مقاله مرتبط: پارافیلیا یا انحرافات جنسی


ترس از آسیب‌پذیری

بسیاری از مردم می‌ترسند که اگر کاملاً خودشان باشند، دیگران از آن‌ها خوششان نیاید. ترس از آسیب‌پذیری ممکن است بر روابط بی‌شماری چه جنسی و چه غیرجنسی تأثیر بگذارد.

فیلما فوبیا یا ترس از بوسه

در این نوع از هراس فرد از فرایند بوسیدن و بوسیده شدن دچار وحشت می‌شود. غالباً با نگرانی‌های جسمی گره خورده است، مانند نگرانی در مورد بوی بد دهان یا حتی ترس از میکروب.


مقاله مرتبط: تست سنجش میزان هات بودن


ترس از رابطه جنسی

علل ترس از رابطه جنسی

این هراس می‌تواند دلایل زیادی داشته باشد. در برخی مواقع دشوار است تا علت مشخصی برای آن پیدا کرد. با این وجود، ممکن است برخی از افراد به دلیل اتفاقات گذشته یا جاری در زندگی‌شان در معرض خطر بیشتری قرار گیرند.

سوءاستفاده جنسی

افراد مبتلا به این هراس لزوما مورد سوء استفاده جنسی قرار نگرفته‌اند؛ اما کسانی که این تجربه را داشته‌اند بیشتر در معرض فوبیای رابطه جنسی قرار دارند.

دیگر تروماها

افرادی که دچار تروما یا آسیب‌های روحی و روانی بزرگی شده‌اند، خطر بیشتری برای ابتلا به اختلالات اضطرابی از جمله فوبیا دارند. اگر تروما جسمی باشد، احتمال بیشتری دارد فرد به فوبیای لمس شدن مبتلا شود. در حالی که افرادی که دچار سوءاستفاده روانی یا عاطفی شده‌اند ممکن است به احتمال بیشتری دچار ترس‌های مربوط به صمیمیت یا آسیب‌پذیری شوند.

اضطراب عملکرد

بعضی‌اوقات، در واقع رابطه جنسی نیست که از آن می‌ترسیم. درعوض، ممکن است نگران توانایی خودمان در خوشحال کردن شریک زندگی‌مان باشیم. اضطراب عملکرد به ویژه در افراد جوان یا بی تجربه شایع است اما ممکن است در همه سنین رخ دهد.

نگرانی‌های جسمی

برخی از افراد نگران این هستند که در رابطه جنسی صدمه ببیند. برخی نمی‌دانند آیا به دلیل شرایط خاص جسمی‌شان قادر به انجام آن خواهند بود. ترس‌هایی که مبنای پزشکی درستی دارند، فوبیا محسوب نمی‌شوند. بااین‌حال، برخی از افراد ترس‌هایی را تجربه می‌کنند که متناسب با شرایط واقعی‌شان نیست.

منبع: verywellmind و متخصصین اکسیر


مثبت-اندیشی.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

مثبت اندیشی

مثبت اندیشی چیست؟ آیا می‌توانید یاد بگیرید که چگونه مثبت فکر کنید؟ احتمالاً در مورد فواید مثبت اندیشی چیزهایی شنیده‌اید. تحقیقات نشان می‌دهد که مثبت اندیشان، سبک‌های مقابله‌ای بهتر با استرس، سیستم ایمنی قوی‌تر و خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی در آن‌ها کم‌تر است. با اینکه مثبت اندیشی نوش داروی سلامتی نیست اما مثبت بودن به جای افکار منفی، می‌تواند به نفع کل سلامت روان شما باشد.

روش‌هایی برای مثبت اندیشی

اجتناب از خود گویی‌های منفی

خودگویی، چیزهایی است که در ذهنتان به خودتان می‌گویید. اگر خودگویی‌های شما بر افکار منفی تمرکز دارند، عزت‌ نفس شما می‌تواند آسیب ببیند؛ بنابراین چه کاری می‌توانید برای مبارزه با این الگوهای خودگویی‌های منفی انجام دهید؟

یک راه برای شکستن این الگو این است که توجه کنید چه زمانی این افکار را دارید و سپس به طور فعال برای تغییر آن‌ها تلاش کنید. زمانی که افکار انتقادی در مورد خودتان دارید، لحظه‌ای مکث و ارزیابی کنید. توجه به گفتگوهای درونی‌تان شروع خوبی برای مثبت اندیش تر شدن است. اگر متوجه شدید که تمایل دارید با خودتان گفتگوی منفی داشته باشید، می‌توانید به دنبال راه‌هایی بگردید که الگوهای فکری‌تان را تغییر دهید و تفسیرهای خود را از رفتارهایتان را اصلاح کنید.

متخصصان مدیریت استرس، به افراد توصیه می‌کنند که از توجه به الگوهای تفکر خود آغاز کنند و سپس بر تغییر این موارد به موارد مثبت‌تری تمرکز کنند. وقتی درگیر فکری منفی می‌شوید، در ذهنتان به خود بگویید “بس کن” این کار می‌تواند به شکستن این الگو کمک کند.


مقاله مرتبط: تفکر مثبت و رویارویی با مشکلات


شوخ طبعی

سخت است که بخواهید مثبت اندیش باشید اما شوخ طبعی و سرخوشی کمی در زندگی‌تان وجود داشته باشد. حتی وقتی با چالش‌هایی روبرو هستید، مهم است که پذیرای خنده و شوخی باشید. گاهی اوقات، به‌سادگی تشخیص شوخی و طنز بالقوه در یک شرایط می‌تواند استرس شما را کاهش داده و چشم انداز شما را روشن‌تر کند. جستجوی منابع شوخی و طنز از قبیل نگاه کردن به طنزهای تلویزیونی و یا خواندن جوک‌ها به صورت آنلاین می‌تواند به شما در مثبت اندیشی کمک کند.

شیوه مثبت اندیشی
راهکارهای مثبت اندیشی

پرورش خوش بینی

یادگیری مثبت اندیشی مانند تقویت عضلات است. هرچه بیشتر از آن استفاده کنید، قوی‌تر می‌شود. محققان معتقدند که سبک توضیحی شما، یا چگونگی توضیح وقایع، با اینکه شما خوش بین هستید یا بدبین هستید مرتبط است. خوشبین‌ها تمایل دارند سبک توضیحی مثبت داشته باشند.

اگر چیزهای خوبی را به مهارت و تلاش خود نسبت می‌دهید، احتمالاً خوش بین هستید. از طرف دیگر افراد بدبین معمولاً سبک اسنادی منفی دارند. اگر اتفاقات خوب را به نیروهای خارجی نسبت می‌دهید و این اتفاقات را مربوط به خودتان نمی‌دانید، احتمالاً تفکر بدبینانه‌تری دارید. همین اصول برای نحوه توضیح رویدادهای منفی صادق است. خوش‌بین‌ها تمایل دارند که حوادث بد و ناگوار را به عنوان حوادثی مجزا ببینند که خارج از کنترل آن‌ها هستند در حالی که بدبینان چنین چیزهایی را بسیار شایع و رایج می‌دانند و اغلب خودشان را سرزنش می‌کنند.


مقاله مرتبط: عاداتی برای پرورش ذهنیت مثبت


به تمرین ادامه دهید

هیچ کلید خاموش و روشنی برای تفکر مثبت وجود ندارد. حتی اگر ذاتاً شما فردی خوش بین باشید، مثبت اندیشی هنگام مواجهه با شرایط چالش برانگیز می‌تواند مشکل باشد؛ مانند هر هدفی، کلید رسیدن به آن این است که در دراز مدت به آن بپردازید و آن را رها نکنید. حتی اگر خود را در افکار منفی می‌بینید، می‌توانید به دنبال راه‌هایی برای به حداقل رساندن گفتگوی‌های منفی و پرورش چشم انداز خوش بین بینانه‌تر باشید.

در نهایت از کمک گرفتن از دوستان و خانواده نترسید. زمانی که شروع به درگیر شدن در تفکر منفی می‌کنید، با یکی از دوستان یا اعضای خانواده خود تماس بگیرید که بر روی تشویق و بازخورد مثبت می‌توانید روی او حساب کنید. روی چیزها و کارهایی که از آن لذت می‌برید انرژی بگذارید و با افرادی خوش بین‌تر در تماس باشید.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر


استرس-و-ریزش-مو.jpg
آبان ۲۵, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

استرس و ریزش مو

آیا بین استرس و ریزش مو رابهط وجود دارد؟ بسیار رایج است که در طول زندگی، بافت و ضخامت مو تغییر کند. رشد موها تحت تأثیر سیستم هورمونی مخصوصاً هورمون آندروژن صورت می‌گیرد که تستوسترون و یک سری هورمون‌های دیگر به نام DHT از آن آزاد می‌شود. از دست دادن روزانه ۱۰۰ تار مو امری عادی است و در طول روز این ریزش توسط خود موها جبران می‌شود. با افزایش سن، عملکرد هورمون‌ها تغییر پیدا کرده و بر فولیکول‌های مو نیز تأثیر می‌گذارد در نتیجه موهای بیشتری از دست می‌رود.

 ریزش مو در اثر استرس را، توقف مرحله‌ای رشد مو می‌نامند که معمولاً بعد از طی یک دوره سخت استرس‌زا مثل یک بیماری سخت یا عمل جراحی ایجاد می‌شود. در این مدل ریزش مو، تعداد بیشتری از موها ریزش می‌کند و رشد آن‌ها متوقف می‌شود و تبدیل به موهای راکد می‌شوند و پس از گذشت ۲ یا ۳ ماه این موها شروع به ریزش می‌کنند.


مقاله مرتبط: استرس و سلامتی


رابطه استرس و ریزش مو

در حالی که ریزش موی ارثی و ریزش موی طبیعی از نظر ژنتیکی برنامه ریزی شده‌اند، ریزش مو به دلیل استرس علت محیطی دارد و در صورت مدیریت استرس راحت‌تر می‌توان آن را کنترل کرد. رابطه استرس و ریزش مو لزوماً پایدار نخواهد بود. اگر استرس خود را کنترل کنید، موهای شما مجدداً رشد خواهند کرد. سه نوع ریزش مو می‌تواند در اثر استرس زیاد ایجاد شود. این نوع ریزش موها شامل موارد زیر هستند:

  • تریکوتیلومانیا یا اختلال کندن مو. عادت کندن مو به طور تدريجي و ناآگاهانه در بيمار شروع مي‌شود و ممکن است تا جايي که منجر به کندن تمام موهاي سر شود ادامه يابد. اين بيماران غالبا کندن مو را انکار نمی‌کنند ولي قادر به کنترل عمل خود نيستند. در این بیماری کندن یا کشیدن مو می‌تواند راهی برای مقابله با احساسات منفی یا ناراحت‌کننده مانند استرس، تنش، تنهایی، خستگی یا ناامیدی باشد.

مقاله مرتبط: نشانه ها و علل وسواس مو کندن را بدانید


  • تلوژن افلوویوم. در ریزش موی تلوژن افلوویوم، استرس بیش از حد تعداد زیادی از فولیکول‌های مو را به فاز استراحت می‌برد. بعد از گذشت چند ماه، موهایی که تحت تأثیر قرارگرفته‌اند، به راحتی و به طور ناگهانی با شانه کردن و شستشو می‌ریزند.
  • آلوپسی آره آتا (ریزش موی سکه‌ای). عوامل مختلفی ممکن است موجب آلوپسی آریاتا شوند که از جمله این عوامل می‌تواند استرس شدید باشد. در ریزش مو آلوپسی آریاتا، سیستم ایمنی به فولیکول‌های مو حمله کرده و موجب ریز مو می‌شود.

استرس و ریزش مو در افراد

مدیریت استرس

یادگیری نحوه مدیریت مؤثر سطح استرس شما ممکن است به کاهش خطر ابتلا به ریزش مو کمک کند. قبل از پیدا کردن روشی که برای شما مفید باشد، ممکن است مجبور شوید چندین روش مختلف برای مدیریت استرس را امتحان کنید. راه‌های رایج برای کاهش استرس عبارت‌اند از:

  • تنفس عمیق و مدیتیشن. تمرین‌های تمرکز و تنفس عمیق راهکاری عالی برای کمک به خودتان در شرایط فعلی است. شما همچنین می‌توانید تکنیک‌هایی از ترکیب مدیتیشن را با تمرینات جسمانی، مانند یوگا یا تای چی، امتحان کنید.
  • سرگرم کردن خود. خود را با چیزی که از انجام آن لذت می‌برید مشغول کنید. این کار می‌تواند یک راه عالی برای مبارزه با استرس باشد. برای مثال کارهای داوطلبانه، شرکت در گروه تئاتر محل خود، باغبانی یا شروع یک فعالیت هنری می‌تواند گزینه خوبی برای این منظور باشد.
  • ورزش. ورزش یک‌راه عالی برای از بین بردن استرس است. سعی کنید حتماً یک پیاده‌روی سبک روزانه در برنامه خود داشته باشید و یا می‌توانید با ثبت‌نام در یک کلاس رقص یا انجام برخی کارهای جسمانی فعالیت موردنیاز خود را انجام دهید.
  • نوشتن. سعی کنید چند دقیقه در هر روز را برای نوشتن درباره احساسات خود و چیزهایی که باعث استرس شما می‌شوند، استفاده کنید. بررسی موارد روزانه‌ای که موجب استرس شما می‌شود، ممکن است به شما در یافتن راه‌هایی برای مقابله با آن کمک کند.

مقاله مرتبط: مرکز درمان استرس


  • صحبت با مشاور یا روانشناس. اگر فکر می‌کنید که در مدیریت استرس خود موفق نیستید می‌توانید با یک مشاور یا روانشناس صحبت کنید.


اختلال-دلبستکی-واکنشی.jpg
آبان ۲۴, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

اختلال دلبستگی واکنشی

آیا از تلاش برای برقراری ارتباط با کودکتان خسته شده‌اید؟ شاید کودکتان مبتلا به اختلال دلبستگی واکنشی است. دلبستگی ارتباطی عمیق بین شما و کودکتان است، اولین مراقب کودک که روی رشد و توانایی بیان احساسات و ساخت روابط معنادار در آینده به او کمک می‌کند. اگر نمی‌توانید با کودکتان ارتباط برقرار کنید حتماً این مطلب را بخوانید.

اختلال دلبستگی واکنشی در کودکان

  • اختلال دلبستگی واکنشی در اوایل کودکی مشخص می‌شود.
  • در این کودکان دلبستگی بین کودک و بزرگ‌سال مراقبت کننده به شدت رشد نایافته است.
  • آن‌ها توانایی برقراری دلبستگی‌های انتخاب را دارند؛ اما به علت فرصت‌های محدود در اوایل رشد، این رفتارها جلوه نمی‌کند.
  • آن‌ها وقتی ناراحت هستند، برای تسلی و محبت از طرف مراقبت کننده تلاش مداومی نمی‌کنند. همچنین به تلاش‌های دلجویی مراقبت‌کننده‌ها کم پاسخ می‌دهند.
  • این کودکان توانایی تنظیم هیجانات خود را ندارند. هیجانات منفی خود را به صورتی بروز می‌دهند که قابل توجیه نیست.
  • کودکان مبتلا به اختلال دلبستگی واکنشی در شیوه ارتباط برقرار کردن با دیگران، اختلالات شدید دارند.
  • این کودکان از لحاظ هیجانی گوشه گیر و بازداری شده هستند و عاطفه مثبت کم و ناتوانی در کنترل کردن هیجانات نشان می‌دهند.

اختلال دلبستگی واکنشی معمولاً در کودکانی یافت می‌شود که غفلت اجتماعی، تغییرات مکرر مراقبت کنندگان اصلی را تجربه کرده‌اند. در نتیجه این کودکان از لحاظ توانایی تعامل کردن با کودکان دیگر و بزرگ‌سالان معیوب هستند. این اختلال سبب‌شناختی مشترکی با غفلت اجتماعی دارد. اغلب با تأخیرهای رشدی، مخصوصاً تأخیرهایی در زبان و شناخت اتفاق می‌افتد. ویژگی‌های دیگر رفتارهای قالبی و سوءتغذیه می‌باشد.


مقاله مرتبط: تاثیر دلبستگی اجتنابی بر روابط

مقاله مرتبط: دلبستگی و اختلالات ناشی از عدم شکل گیری آن


ملاک‌های تشخیصی اختلال دلبستگی واکنشی

  • کودک وقتی ناراحت است به ندرت یا خیلی کم تسلی می‌جوید.
  • کودک وقتی ناراحت است به ندرت یا خیلی کم به تسلی پاسخ می‌دهد.
  • پاسخ‌دهی اجتماعی و هیجانی خیلی کم به دیگران.
  • عاطفه مثبت محدود.
  • دوره‌های تحریک پذیری، غمگینی، یا بیمناکی توجیه نشده که حتی در مدت تعامل‌هایی که تهدیدآمیز نیستند با مراقبت‌کنندگان بزرگ‌سال، آشکارند.
  • غفلت یا محرومیت اجتماعی به شکل برآورده نشدن مداوم نیازهای هیجانی اساسی برای تسلی، تحریک و محبت توسط بزرگ‌سالان مراقبت‌کننده.
  • تغییرات مکرر مراقبت‌کنندگان اصلی که فرصت تشکیل دادن دلبستگی‌های با ثبات را محدود می‌کند.
  • بزرگ شدن در محیط‌های غیرعادی که فرصت برقرار کردن دلبستگی‌های انتخابی را شدیداً محدود می‌کند.
  • این اختلال قبل از پنج سالگی آشکار است.

علائم رایج در کودکان کم سن

عدم تمایل به لمس شدن یا محبت فیزیکی

کودکان مبتلا به اختلال دلبستگی واکنشی (RAD) اغلب وقتی لمس می‌شوند می‌خندند، می‌لرزند یا چیزی مثل “اه” می‌گویند. آن‌ها به جای حس مثبت از تماس فیزیکی، آن را نوعی تهدید می‌دانند.

مشکلات کنترلی

اغلب کودکان دچار این اختلال زمان بیشتری تحت کنترل بوده و حس می‌کنند بی‌ فایده هستند. آن‌ها اغلب نافرمان، مخالف و اهل جدال می‌باشند.

برقراری رابطه با اختلال دلبستگی اجتنابی

مشکلات خشم

شاید خشونت مستقیم، کج خلقی، برخوردهای فیزیکی و یا رفتارهای تهاجمی نشان داده شود. این کودکان شاید خشم خود را در رفتارهایی پنهان کنند که در اجتماع کارهای قابل قبولی هستند، مانند اینکه برای ابراز احساسات با کاری که اصطلاحاً ” بزن قدش” می‌‌نامیم با محکم زدن می‌خواهند به فرد مقابل آسیب برساند.

وجدان توسعه ‌نیافته

این کودکان اغلب طوری کار خود را می‌کنند که به نظر می‌رسد احساس گناه، پشیمانی و ندامت از رفتار بد خود ندارند.

علل اختلال دلبستگی واکنشی

اطفال و کودکان به محیطی سرشار از حمایت و ثبات نیاز دارند تا بتوانند امنیت و اعتماد را تجربه نمایند. ممکن است نیازهای اولیه آن‌ها به خوبی برآورده شود به عنوان مثال زمانی که کودکی گریه می‌کند، می‌توان با توزیع ارتباطات عاطفی مانند تماس چشمی و لبخند و نوازش، به نیاز او برای تعویض پوشک و یا تغذیه پاسخ داد. در صورتی که نیازهای کودک نادیده گرفته شوند و یا پاسخ احساسی والدین به این نیازها کافی نباشد، نمی‌توان ارتباط ثابتی را با والدین خود برقرار نماید و یا آرامش و پشتیبانی را حس نماید.

بیشتر کودکان انعطاف پذیر هستند و این امکان وجود دارد که کودکانی که نادیده گرفته‌شده‌اند، در یتیم خانه بزرگ شده‌اند و یا چندین سرپرست داشته‌اند هم بتوانند ارتباطات سالمی را برقرار نمایند. یکی از عوامل مهم در سبب شناسی اختلال دلبستگی واکنشی عدم توجه به نیازهای کودک می‌باشد. این در صورتی است که افسردگی، سن پایین و مشکلات مربوط به مصرف مواد در مادران این کودکان دیده می‌شود.

علائم مشاهده شده ممکن است به علت ژن‌ها باشد. علائم آن احتمالاً توسط منابع دیگر از دلبستگی دوران کودکی ایجاد می‌شود و ممکن است RAD به عنوان “اختلال دلبستگی” نامشخص باشد. هنوز دلیل بروز این اختلال در عده‌ای و عدم بروز آن در سایر کودکان مشخص نشده است. تئوری‌های متفاوتی در خصوص این اختلال و دلایل آن وجود دارد و به منظور درک بیشتر این حالت و بهبود تشخیص و درمان و گزینه‌های درمانی به درک بیشتری نیاز است.

اگر هر یک از این علائم را در کودکتان مشاهده می‌کنید بهتر است هر چه سریع‌تر با یک مشاوره کودک یا بازی درمانگر مشورت کنید تا درمان را شروع کنید. درمان کودک شما مسیری طولانی است. روی برداشتن گام‌هایی کوچک به سمت جلو تمرکز کرده و هر نشانه‌ای از موفقیت را جشن بگیرید.در این زمینه متخصصین روانشناس کودک مرکز مشاوره اکسیر در کنار شما عزیزان هستند.


عاشق-کردن-دخترها-1.jpg
آبان ۲۳, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

عاشق کردن دخترها

هیچ فرمول جادویی برای درمان قلب شکسته نیست و همین طور هیچ فرمول جادویی برای عاشق کردن دخترها وجود ندارد. برخلاف آنچه که دیگران فکر می‌کنند، درک دختران کار دشواری نیست، مخصوصاً اگر بخواهید قلب آن‌ها را تصاحب کنید. در ادامه نحوه عاشق کردن دخترها را به شما آوزش می‌دهیم.به وسیله موارد زیر به راحتی می‌توانید دختری را عاشق خود کنید.


مقاله مرتبط: چگونه پسری را عاشق خود کنیم؟

مقاله مرتبط: رابطه عاطفی و عاشقانه


راه‌های عاشق کردن دخترها

خوب گوش دهید

برای عاشق کردن دخترها باید خوب گوش کنید. دخترها مردی را دوست دارند که به صحبت‌ها و مشکلاتشان گوش دهد، وقتی شما شنونده خوبی باشید و بگذارید او حرف بزند یک قدم از بقیه پسرها جلوتر خواهید بود. مطمئن شوید او را مجبور به تصمیم گیری نمی‌کنید. او فقط می‌خواهد شما گوش دهید تا بتواند با آن مشکل کنار آید. اگر نظر شما را خواست حتماً به او بگویید. فقط مطمئن شوید که به او فشار نمی‌آورید.

ثابت کنید که دوست خوبی هستید

روابط عالی همیشه از دوستی‌های خوب شروع می‌شود. به او ثابت کنید که نیت شما خالص است و رابطه عاشقانه با او، تنها هدف نهایی شما نیست. شما به خاطره او حضور دارید اگر نیاز داشت به کسی تکیه کند.

دنیای او را بشناسید

با شناخت و ملاقات دوستان او، تلاش کنید جزئی از دنیای او شوید؛ اما این کار را به دلیل اینکه می‌خواهید او را تحت تأثیر قرار دهید انجام ندهید. شما باید تمایل واقعی داشته باشید تا جزئی از حلقه اجتماعی او شوید، به خصوص اگر همان سرگرمی‌ها و علائق را داشته باشید.

با این حال، اگر فکر می‌کنید که از دو دنیای متفاوت هستید، او را مجبور نکنید و فقط با خودتان صادق باشید. کارهای دیگری هم هست که می‌توانید انجام دهید تا توجه او را جلب کنید.

محدودیت‌های خود را بشناسید

برای عاشق کردن دخترها نباید آن‌ها را محدود کنید. مهم‌ترین چیزی که باید در اینجا به خاطر بسپارید این است: احساس شما نسبت به او به شما حق نمی‌دهد که او را مجبور کنید که مثل شما باشد. شما باید همیشه او را به عنوان فردی که شایسته عشق و احترام است ببینید به جای دیدن او به عنوان یک شی که متعلق به شما است.

از او تعریف کنید

یک راه حل ساده برای عاشق کردن دخترها تعریف از آنهاست. از ظاهرش تعریف کنید و با این روش، راه به دست آوردن قلب او را برای خود آسان‌تر کنید. البته تعریف شما باید واقعاً صمیمانه و صادقانه باشد. کاری نکنید که به نظر برسد تا به حال آن حرف را که به ۱۰۰ دختر دیگر هم زده‌اید.


مقاله مرتبط: ایجاد یک قرار فراموش نشدنی برای خانم ها


از او قدردانی کنید

کاری کنید احساس کند که وجود او و حضور او در زندگی شما یک موهبت الهی است. از او تقدیر کنید که چه کسی و چه چیزی است و در نهایت، باعث می‌شود که او بفهمد که چقدر ارزشمند است – به عنوان یک فرد و یک زن.

معرفی روش عاشق کردن دخترها

به او احساس امنیت دهید

اگر می‌خواهید دختری از شما خوشش بیاید، باید سعی کنید در حضور شما احساس امنیت کند. از همان اول نشان دهید که قابل اعتماد هستید و از او مراقبت می‌کنید. به یاد داشته باشید که این اولین احساسی است که او درباره شما خواهد داشت، پس کاری نکنید و چیزی نگویید که اعتماد او از بین برود.

با شوخ طبعی قلبش را تصاحب کنید

اگر در این زمینه خوب نیستید، سعی خودتان را بکنید که او را بخندانید. اگر شـما شوخ طبع باشید، نه تنها احساس صمیمیت بیشتری را به او منتقل می‌کنید بلکه راه را برای مکالمه‌ای مؤثرتر نیز باز خواهید گذاشت.

کاری کنید احساس زیبایی ظاهری و باطنی داشته باشد

کاری کنید که احساس کند زیباترین روح در جهان را دارد. به او یادآور شوید که مهم نیست که او فکر می‌کند چقدر زشت و دوست نداشتنی است. کسی در بیرون است که فکر می‌کند او زیباترین و جذاب‌ترین فرد در جهان است.

هرگز به او دروغ نگویید و تظاهر نکنید

هیچ وقت اعتماد او را با تظاهر به شخصی که نیستید، از بین نبرید. وقتی خودتان باشید بهترین راه است که به او نشان دهید که قصد و نیت شما خوب و خالص است.


مقاله مرتبط: دلایل اهمیت ظاهر در رابطه


به ظاهر خود دقت کنید

یک راهنمایی دیگر برای اینکه دختری را جذب خود کنید این است که به ظاهر خود برسید. صورت خود را اصلاح کرده و موهایتان را کوتاه کنید؛ این کارها می‌توانند شروع خوبی باشند. دختران متوجه بهداشت شخصی و خوب اصلاح کردن می‌شوند. پس برای اینکه بهترین ظاهر خود را، حتی در روزهایی که لباس معمولی می‌پوشید، حفظ کنید، باید تلاش بیشتری به خرج دهید.

منبع: سایت inspiringtips و متخصصین اکسیر


فوبیای-آینه.jpg
آبان ۲۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

فوبیای آینه

فوبیای آینه عموماً به عنوان آیسوپتروفوبیا یا کاتوپتروفوبیا شناخته می‌شود. بیشتر افراد مبتلا به این ترس در واقع از خود آینه ترسی ندارند. در عوض، آن‌ها از بازتاب درون می‌ترسند. فوبیای آینه نسبتاً نادر است. برخی از مردم از انعکاس خود، برخی دیگر از کلمات منعکس‌ شده و برخی از ارتباط بین آینه با دنیای ماورایی می‌ترسند.

فوبیا چیست؟

فوبیا یا هراس واکنش طبیعی به موقعیت‌های تهدید آمیز و ترسناک است که برای انسان جنبه حفاظتی دارد؛ اما اگر این ترس حالت افراطی پیدا کند، یک اختلال روانی محسوب می‌شود. فوبیا ترس، استرس یا اضطراب فراگیر و مختل کننده‌ای است که به واسطه محرکی که به خودی خود ترسی ندارد ایجاد می‌شود. افراد مبتلا به فوبیا متوجه غیر منطقی بودن ترس خود هستند، اما نمی‌توانند بر آن غلبه کنند.

فوبیا باعث واکنش شدید جسمی و روانی می‌شود و می‌تواند بر توانایی شما در عملکرد عادی در محل کار یا محیط‌های اجتماعی تأثیر بگذارد. انواع مختلفی از فوبیا وجود دارد. برخی از افراد از فضاهای بزرگ و باز ترس دارند. برخی دیگر قادر به تحمل موقعیت‌های خاص اجتماعی نیستند؛ و برخی افراد فوبیای خاصی دارند، مانند ترس از مار، آسانسور یا پرواز.


مقاله مرتبط: آیا کودک من اضطراب اجتماعی دارد؟


همه فوبیاها نیاز به درمان ندارند؛ اما اگر فوبیا بر زندگی روزمره شما تأثیر بگذارد، چندین روش درمانی موجود است که می‌تواند به شما کمک کند تا بر ترس خود – اغلب برای همیشه- غلبه کنید. هراس یا فوبیای خاص شامل ترس غیرمنطقی، مداوم از یک موضوع یا وضعیت خاص است که متناسب با خطر واقعی نیست. این شامل ترس از موقعیت‌ها (مانند هواپیما یا فضاهای بسته)؛ طبیعت (مانند رعد و برق یا ارتفاع)؛ حیوانات یا حشرات (مانند سگ یا عنکبوت)؛ خون، تزریق یا جراحت (مانند چاقو یا مداخلات پزشکی)؛ یا فوبیای دیگر (مانند صداهای بلند یا دلقک). انواع دیگری از هراس‌های خاص وجود دارد. تجربه هراس‌ها در مورد بیش از یک شی یا موقعیت، غیر معمول نیست.

فوبیای آینه و تصویر بدن

اگر از تصویر بدن خود ناراحت هستید، ممکن است سعی کنید از دیدن خود در آینه خودداری کنید. برخی افراد از ژست گرفتن برای عکس یا اجازه دادن به هر گونه ضبط تصویری یا صوتی خودداری می‌کنند. به طور کلی، افرادی که دارای فوبیای آینه‌ بر اساس تصویر بدن هستند، مشکلی ندارند که در اطراف آن‌ها آینه وجود داشته باشد، اگرچه آن‌ها از آن اجتناب می‌کنند.

ترس یا فوبیای آینه

فوبیای آینه و ترس از بازتاب

فوبیای آینه‌ ممکن است با بازتاب‌ها مرتبط باشد. علاوه بر آینه‌ها، شما ممکن است از هر گونه مواد بازتابنده مانند یک اتومبیل بسیار براق و یا برخی از انواع عینک آفتابی بترسید. بازتاب‌ها ذاتاً موارد انعکاس را تحریف می‌کند و باعث می‌شود که آن‌ها کمی غیر واقعی به نظر برسند. برخی از افراد به خصوص از نوشته منعکس شده است می‌ترسند، چون عجیب به نظر می‌رسد.

ترس‌های ماوراء طبیعی

آینه‌ها مدت‌هاست که با آیین‌های مذهبی و خرافات پیوند خورده‌اند. یک عقیده کهن بیان می‌کند که آینه روح فرد را منعکس می‌کند. طبق همان عقیده، روح هر هفت سال یک بار احیا می‌شود. در نتیجه، شکستن آینه قطعه‌ای از روح را می‌شکند و باعث هفت سال بدشانسی می‌شود.

به همین ترتیب، بسیاری از فرهنگ‌ها آینه‌ها را در خانه شخص تازه فوت شده می‌پوشانند تا از به دام افتادن روح شخص جلوگیری کنند. پیوند بین آینه و روح به طیف گسترده‌ای از افسانه‌های محلی منجر شده است. برخی می‌گویند آینه به عنوان دروازه بین این دنیا و دنیای دیگر عمل می‌کند.

فوبیای آینه بر اساس ماوراء طبیعی عموماً ریشه در اعتقادات مذهبی و آداب‌ورسوم دارند. آن‌ها ممکن است با ترس از مرگ، ارواح و جادوگری در ارتباط باشند.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر


روانشناس-نوجوانان.jpg
آبان ۲۱, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

روانشناس نوجوانان

روانشناس نوجوانان در زمینه‌های مختلفی به نوجوانان کمک می‌کند. از نوسانات خلقی گرفته تا مسائل مربوط به مدرسه، همه نوجوانان دچار مشکل هستند؛ اما گاهی پریشانی نوجوان ممکن است به حدی برسد که نیاز به کمک حرفه‌ای و مراجعه به روانشناس نوجوانان داشته باشد.

روان درمانی حتماً نباید در شرایط بحرانی یا مشکلات جدی سلامت روان انجام شود، ملاقات با روانشناس نوجوانان می‌تواند از تبدیل مسائل جزئی به مسائل بزرگ‌تر جلوگیری کند.

اگر فکر می‌کنید صحبت با روانشناس نوجوانان می‌تواند برای نوجوان شما مفید باشد، در مراجعه به یک روانشناس تردید نکنید. گاهی اوقات، چند جلسه کوتاه درمان می‌تواند تفاوت بزرگی در سلامت کلی نوجوان شما ایجاد کند. نوجوانان می‌توانند از ملاقات با درمانگر برای صحبت در مورد موضوعات مختلف، از موضوعات در زمینه روابط گرفته تا سؤالاتی در مورد هویت جنسی، بهره‌مند شوند. در اینجا دلایلی که نوجوان می‌تواند به روانشناس نوجوانان مراجعه کند آورده شده است.

با ثبت نام در دوره تین کلاب اکسیر شما نوجوانان عزیز می‌توانید مهارت‌های مختلفی را در زمینه‌های بهداشت جنسی، هویت یابی، برقراری رابطه و غیره به دست آورید.

دلایل مراجعه نوجوان به روانشناس نوجوانان

افسردگی

اختلالات خلقی اغلب در طول سال‌های نوجوانی آغاز می‌شوند و ممکن است تبدیل به افسردگی شود. اگر افسردگی نوجوانان درمان نشود؛ می‌تواند به بزرگ‌سالی منتقل شود. اگر نوجوان شما تحریک پذیر، غمگین و منزوی به نظر می‌رسد، با یک روانشناس نوجوانان صحبت کنید. تشخیص دقیق و مداخله زودهنگام اجزای کلیدی درمان مؤثر هستند.


مقاله مرتبط: علائم افسردگی نوجوانان؛آیا نوجوان من افسرده است؟


اختلالات اضطرابی

در حالی که برای نوجوانان عادی است که گاهی نگران باشند، برخی از نوجوانان اضطراب شدیدی را تجربه می‌کنند. اینکه نوجوان شما برای صحبت کردن در مقابل کلاس مشکل دارد یا به طور مداوم نگران اتفاقات بد است، درمان می‌تواند به او کمک کند تا یاد بگیرد چگونه علائم خود را مدیریت کند.

مشکلات رفتاری

تعلیق از مدرسه، نقض قانون رفت‌وآمد، رفتار پرخاشگرانه می‌تواند نشانه مشکلات جدی‌تر باشد. درمانگر و یا روانشناس نوجوانان می‌تواند به کشف مشکلات بالقوه سلامت روان، کمبود مهارت‌ها و یا مشکلات اجتماعی که ممکن است رفتار نوجوان شما را هدایت کند، کمک کند.

مسائل مربوط به سوء مصرف مواد

متأسفانه، مواد مخدر و الکل می‌توانند برای نوجوانان به مشکلات جدی تبدیل شوند. یک مشاور سوء مصرف مواد می‌تواند میزان مصرف ماده نوجوان شما را ارزیابی کرده و به تعیین مناسب‌ترین دوره درمانی کمک کند. درمان انفرادی، درمان گروهی، دفع سم زدایی، یا درمان خانگی می‌تواند بسته به شدت مشکلات یک نوجوان، انتخاب شود.


مقاله مرتبط: اعتیاد در نوجوانان

مقاله مرتبط: نقش خانواده درمانی در اعتیاد نوجوانان


استرس

امروزه نوجوانان بسیار زیاد دچار استرس می‌شوند. استرس می‌تواند عوارض جدی داشته باشد. روان درمانی می‌تواند به نوجوان در یادگیری مهارت مدیریت استرس کمک کند و چیزی است که در طول زندگی به آن‌ها کمک خواهد کرد.


مقاله مرتبط: استرس در نوجوانان


مدرسه و مشکلات اجتماعی

قلدری، نمرات کم، گرایش به گروه‌ها، مشکلات مربوط به معلمین تنها چند مشکل مربوط به مسائل اجتماعی است که بسیاری از نوجوانان تجربه می‌کنند. نوجوانان اغلب نمی‌دانند کجا به دنبال کمک باشند. روان‌درمانی می‌تواند نوجوان را حمایت کرده و مهارت‌هایی را به او بدهد که بتواند در مدرسه موفق باشد.

مراجعه نوجوانان به روانشناس نوجوانان

مشکلات قانونی

دزدی، مصرف مشروبات الکی و دعوا تنها برخی از دلایلی است که نوجوانان را درگیر قانون می‌کند. درمان می‌تواند به یک نوجوان کمک کند تا یاد بگیرد که چگونه انتخاب‌های سالم‌تری داشته باشد تا از این امر جلوگیری شود.


مقاله مرتبط: بزهکاری در نوجوانان و عوامل آن


عزت نفس پایین

اغلب نوجوانان با مشکل عزت نفس پایین رو به رو هستند اما برای برخی از آن‌ها این موضوعات جدی‌تر است. وقتی به این مشکل رسیدگی نشود، نوجوانان در معرض خطر بیشتری از قبیل سوء مصرف مواد و عدم موفقیت تحصیلی قرار می‌گیرد.

رویدادهای آسیب زا

تجربه رویدادهای آسیب‌زا مانند تجاوز جنسی، اتفاقات ناگوار در زندگی و غیره می‌تواند تأثیر مادام العمر بر نوجوانی داشته باشند. روانشناس نوجوانان با آموزش تکنیک‌ها و راهکارهایی به نوجوان آموزش می‌دهد که تاب آوری خود را بالا ببرد. در این زمینه مداخله زودهنگام در درمان و کمک به نوجوان بسیار موثر است.


مقاله مرتبط: اختلال استرس پس از سانحه در نوجوانان


سوگ

نوجوانان کمی متفاوت از بزرگسالان با اندوه برخورد می‌کنند و از دست دادن یک فرد محبوب می‌تواند به خصوص در دوران نوجوانی دشوار باشد. درمان فردی، خانواده درمانی یا گروه درمانی می‌تواند در این زمینه به نوجوانان کمک کند.

معمولاً نوجوانان در صحبت کردن با دیگران مردد هستند. نوجوان خود را تشویق کنید که چند جلسه روان درمانی را امتحان کند و تصمیم بگیرد که ادامه بدهد یا خیر. اگر نوجوان شما به طور کامل از رفتن به مشاوره و یا روانشناس نوجوانان خودداری می‌کند می‌توانید شما به تنهایی با روانشناس صحبت کنید.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


همسر-خیانت-کار.jpg
آبان ۲۰, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

همسر خیانت کار

یکی از سخت‌ترین تصمیماتی که در زندگی ممکن است مجبور به گرفتن آن شوید این است که آیا به همسر خیانت کار تان شانس دوباره بدهید یا نه. این تصمیم زمانی دشوارتر می‌شود که همسرتان به شما دروغ گفته باشد، شما را بازی داده باشد، شما را احمق فرض کرده و یا سعی کرده خیانت خود را پنهان کند؛ اما اگر همسرتان همیشه قابل اعتماد بوده، از بی وفایی‌اش پشیمان باشد و قول وفاداری دهد و باور دارید که یکدیگر را دوست دارید در این شرایط چه باید کنید؟

هر کسی خط قرمزی در زندگی‌اش دارد و برای برخی این خط قرمز شکستن عهد است. فقط خودتان می‌دانید که خط قرمز شما چیست.


مقاله مرتبط: حقایقی درباره خیانت آنلاین


پنج دلیلی که نباید به فرد خیانت‌ کار شانس دوباره بدهید:

  • به شریک سابق خود خیانت کرده است.
  • خیانت همه جانبه و طولانی مدت بوده است.
  • فرد خیانت‌کار هیچ پشیمانی را نشان نمی‌دهد یا عذرخواهی نمی‌کند.
  • خیانت در اوایل رابطه رخ داده است.
  • خیانت الگویی از رفتار است.

سؤالاتی که باید قبل از دادن شانس دوباره به فردی که خیانت کرده است، از خود بپرسید.

  • آیا این اولین باری است که همسرتان به شما خیانت کرده‌ است؟
  • آیا همسرتان دردی که باعث آن شده است را درک می‌کند؟
  • آیا همسر شما خیانت را به عنوان یک مشکل می‌شناسد؟
  • آیا همسر شما مسئولیت عدم وفاداری را پذیرفته ‌است؟
  • صرف ‌نظر از دلایل خیانت، آیا همسر شما قبول خواهد کرد که تغییراتی در رفتار وی لازم است؟
  • آیا همسر شما معذرت ‌خواهی کرده‌ است؟
  • آیا باور دارید که همسر شما پشیمان است و واقعاً از بی ‌وفایی پشیمان شده است؟
  • آیا همسر شما در مشاوره زناشویی و فردی شرکت خواهد کرد؟
  • آیا تمام روابط او با فردی که با او در ارتباط بوده است قطع شده است؟
  • اگر فردی که با او ارتباط داشته کسی است که همسر شما با او کار می‌کند، آیا شما در مورد این که چگونه همسر شما می‌تواند رابطه را تنها بر روی کار بگذارد، صحبت کرده‌اید؟
  • آیا فکر می‌کنید که شما و همسرتان می‌توانید یک ازدواج موفق، شاد و طولانی ‌مدت داشته باشید؟
  • آیا فکر می‌کنید می‌توانید دوباره به همسر خود اعتماد کنید؟
  • فکر می‌کنید ازدواج شما ارزش نجات دادن را دارد؟ اگر بله چرا؟
  • آیا فکر می‌کنید که بی ‌وفایی همسرتان تا ابد ذهن و قلب شما را گرفتار خواهد کرد؟
  • آیا می‌توانید همسرتان را ببخشید؟
  • آیا هر دو تمایل دارید که روی ازدواج خود کار کنید و یاد بگیرید چطور مسائل اساسی خود را به نحوی سازنده حل کنید؟

شانس دوباره به همسر خیانت کار

اگر تصمیم دارید که به همسر خیانت کار خود فرصت دوباره بدهید، مطمئن شوید همسرتان می‌داند که این یک فرصت فقط یک بار است. فقط یک بار. بارها و بارها نمی‌بخشید. این را واضح بگویید که دیگر شانسی وجود نخواهد داشت. تأکید بر این نکته مهم است که بخشش و تمایل شما برای دادن فرصت دوباره، چشم‌پوشی از خیانت وی نیست.


مقاله مرتبط: خیانت زناشویی


 

برای افرادی که به آن‌ها شانس دوباره داده می‌شود

اگر شما یکی از افراد خوشبختی هستید که همسرتان مایل است در نظر داشته باشد که به شما فرصتی دوباره دهد، باید توضیح دهید که چرا خیانت کرده‌اید و عذرخواهی کنید، صادق باشید و روی قول خود بمانید. قبول کنید که سؤالاتی در مورد تعهد شما به وجود خواهد آمد و اینکه اگر باز چشمتان به کسی افتاد که فکر کردید بهتر است آیا باز هم خواهید رفت.

 

 

فردی که در رابطه قبلی خود خیانت کرده، باز هم خیانت می‌کند؟

اگر با کسی در رابطه هستید که می‌دانید در رابطه قبلی خود خیانت کرده بوده، نباید تصور کنید که به شما هم خیانت خواهد کرد.

دکتر کوپر می‌گوید، «خیلی از کسانی که خیانت می‌کنند، بعد از خیانت احساس شرم و پشیمانی شدیدی پیدا می‌کنند تا حدی که از خودشان متنفر می‌شوند.» دکتر کوپر توصیه می‌کند که این فرد خیانت‌کار باید حتماً مشکل خود را با یک متخصص مطرح کند. متخصص به او کمک خواهد کرد و راه‌های جلوگیری از تکرار این رفتار را در رابطه کنونی‌اش به او نشان خواهد داد.

دکتر اورباخ اعتقاد دارد که آدم‌ها می‌توانند تغییر کنند. او می‌گوید، «من فکر می‌کنم که بهترین پیش‌بینی کننده رفتارهای آینده‌ یک فرد رفتارهای گذشته‌ او هستند ولی این به آن معنا نیست کسی که یک بار خیانت کرده است باز هم خیانت خواهد کرد.»

آدم‌ها می‌توانند الگوهای رفتاری جدیدی یاد بگیرند، می‌توانند یاد بگیرند با طرفشان حرف بزنند و ارتباط برقرار کنند، نیازها و انتظارات خود را از رابطه مطرح کنند و پیش روند. او اضافه می‌کند، «اگر یک بار از خط قرمز عبور کنید به این معنی نیست که باز هم این کار را خواهید کرد.» اگر این خیانت سال‌های قبل اتفاق افتاده است و الان دلیلی ندارید که بگویید همسرتان باز هم به شما خیانت می‌کند، باید این‌طور فکر کنید که همسرتان بالغ شده و از اشتباهش درس گرفته است و برای جبران گذشته تلاش می‌کند.


مقاله مرتبط: دلایل و پیشگیری از خیانت زنان شوهردار


چه کار کنیم که خیانت اتفاق نیفتد؟

دکتر نیدل اعتقاد دارد که تلاش برای محکم کردن رابطه و برطرف کردن دلیل خیانت همسرتان ممکن است کار سختی باشد. او توصیه می‌کند که چند وقت ‌یک بار در این رابطه با همسرتان صحبت کنید و از نیازها و انتظاراتتان برای هم بگویید. هر روز باید حواستان به رابطه‌تان باشد و ارتباط و گفتگو را به اولویت برای خودتان تبدیل کنید. این یعنی برای با هم بودن و برنامه‌های دونفره برنامه‌ریزی کنید و از زمانی که کنار هم هستید برای حرف زدن، گوش دادن به همدیگر و افزایش صمیمیت بهره ببرید.

حفظ صمیمیت فیزیکی و احساسی شاید به نظر ساده برسد ولی ممکن است به ‌خاطر سنگینی کار و مسئولیت‌ها کمرنگ شود و به ‌مرور رابطه‌ جنسی بینتان اشتیاق اولیه را از دست بدهد. باید سعی کنید حداقل ماهی یک‌بار کاری هیجان ‌انگیز و جدید انجام دهید تا شعله‌ رابطه همیشه روشن بماند؛ و در آخر دکتر نیدل به این موضوع اشاره می‌کند که ما معمولاً به سلامت روانی خودمان توجهی نداریم، از این رو مراقبت از سلامت روانی خودمان بسیار ضروری است. به احساسات و امیال خودتان توجه کنید. اگر پر از خشم و بی ‌اعتمادی هستید یا غریزه‌تان می‌گوید هنوز اوضاع رابطه‌تان مرتب نشده، شاید بد نباشد که رابطه‌تان را از نو ارزیابی کنید و ببینید آیا ارزش ادامه دادن دارد یا نه. مراجعه به روانشناس می‌تواند برایتان مفید باشد.

متخصصین روانشناس خانواده مرکز مشاوره اکسیر در زمینه خیانت در کنار شما عزیزان هستند.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


پورنوگرافی.jpg
آبان ۱۹, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

پورنوگرافی و ازدواج

پورنوگرافی و تأثیر آن بر روابط جنسی بزرگ‌سالان بحث برانگیز است. پورنوگرافی هر نوع رسانه‌ای است که برای کاربر تحریک جنسی ایجاد می‌کند، به خصوص چنین رسانه‌هایی که به صورت تجاری توزیع می‌شوند. در حال حاضر، پورنوگرافی صنعت چند میلیون دلاری است. در بعضی مواقع زنان نیز این قبیل فیلم‌ها را مشاهده می‌کنند، اما هنوز هم مردان بیشترین کاربران آن هستند. متأسفانه، استفاده از پورنوگرافی می‌تواند به طرز چشمگیری بر صمیمیت زناشویی تأثیر بگذارد.

نشانه‌های مشکل دیدن پورنوگرافی

“جداشدگی در هنگام رابطه جنسی، اجتناب از رابطه جنسی و در برخی موارد درخواست مکرر به استفاده از فیلم‌های مستهجن در طول رابطه جنسی” می‌تواند از نشانه‌های این مشکل باشد. به گفته تیلور خانواده و زوج درمانگر، استفاده بیش از حد از کامپیوتر و سایر لوازم الکترونیکی یکی دیگر از پرچم‌های قرمز است. همچنین وقتی همسر دچار از دست دادن علاقه به رابطه جنسی یا از طرف دیگر تمایل جنسی سیری ناپذیر پیدا می‌کند، نگران کننده است. همچنین ممکن است فشارهایی برای امتحان کردن اعمال جنسی جدید یا غیرمعمول وجود داشته باشد که قبلاً در طول رابطه انجام نشده بود. همچنین دانستن تاریخچه دسترسی همسرتان به پورنوگرافی در اوایل زندگی‌اش (برای مثال، در سن پایین) و استفاده کلی از آن قبل از ازدواج مفید است.

نشانه‌هایی که پورنوگرافی به ازدواج شما آسیب می‌رساند

دکتر باربارا وینتر، روانشناس و متخصص سکس تراپی در فلوریدا، می‌گوید: “یک حرکت تدریجی یا مشخص به سمت فضای مجازی، فاصله گرفتن از چیزی است و این معمولاً دلبستگی در ازدواج و یا خانواده است. این جدایی منجر به دستیابی به چیز دیگری مانند پورن، برای تسکین و یا تعادل وضعیت عاطفی فرد می‌شود ” او می‌گوید که در این نقطه،” ازدواج نادیده گرفته می‌شود. همسران تنها، منزوی و مورد خیانت قرار می‌گیرند.”

لسی معتقد است: “پورنوگرافی می‌تواند احساس عزت‌نفس و خود ارزشی همسر را پایین بیاورد زیرا ممکن است خودش را با زنانی که شوهرش در فیلم مشاهده می‌کند، مقایسه کند.” او آن را شیب لغزنده اعتیاد می‌داند. همچنین ممکن است منجر به “افزایش رابطه جنسی خشن‌تر یا منحرف‌تر ” شود. این امر باعث می‌شود تا شوهر بیشتر بر نیازهای خودش متمرکز شود و نه بر روی همسرش. همه متخصصان اتفاق‌نظر دارند که جدایی از احساس در طول روابط جنسی و جدایی از رابطه به‌طور کلی، برای ازدواج بسیار خطرناک است.


مقاله مرتبط: تاثیرات فیلم های مستهجن بر مغز


پورنوگرافی و رابطه جنسی

آیا باید همسر را همراهی کنیم؟

این موردی نیست که بگویند، “اگر نمی‌توانید آن‌ها را شکست دهید، به آن‌ها بپیوندید.” این برای حل این مسئله مؤثر نیست. همسرانی که به طور مرتب فیلم‌های مستهجن با شوهران خود نگاه می‌کنند، زیرا بر این باورند که شوهران خود را خوشحال خواهند ساخت، عواقب منفی خواهد داشت. آن‌ها به طور کلی احساس “ناراحتی، خیانت، طرد شدن، خشم، بی ‌اعتمادی و به اندازه کافی خوب نبودن ” را احساس می‌کنند. او هشدار می‌دهد که این امر نباید به یک عادت تکراری در ازدواج تبدیل شود.

اگر پورنوگرافی مشکل است چه باید کرد؟

همسران باید قاطع باشند. تیلور می‌گوید اگر یک مشکل جزئی به نظر می‌رسد، همسر باید در مورد این که چگونه احساس می‌کند بی ‌اهمیت، خوار، جدا شده و یا منزوی شده است صحبت کند و به او کمک کند تا به نیازهای اصلی‌اش برای عشق و امنیت کمک کند.


مقاله مرتبط: سکستراپیست چه کار می کند؟


اگر یک اعتیاد فعال وجود داشته باشد، انتظار انکار را داشته باشید. خوب است که اصرار کنیم که شوهر برای رسیدگی به مسائل به مشاوره برود. بهتر است به دنبال یک متخصص در زمینه اعتیاد به رابطه جنسی و یا متخصص رابطه جنسی معتبر باشید. مشاوره ازدواج نیز بخشی اساسی در روند بهبودی خواهد بود.

مرکز مشاوره اکسیر با داشتن متخصصین در زمینه سکس‌تراپی مشکل شما را در این زمینه برطرف خواهد کرد.

منبع:  سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


آموزش-احساسات-به-کودکان.jpg
آبان ۱۸, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

آموزش احساسات به کودکان

نحوه آموزش احساسات به کودکان چگونه است؟ کودکان شناخت درستی نسبت به انواع احساسات و نام‌های آنها ندارند به همین دلیل باید والدین راهکارهای آموزش احساسات به کودکان را یاد بگیرند.

راهکارهای آموزش احساسات به کودکان

برای آموزش احساسات به کودکان روش‌های زیادی وجود دارد که در اینجا به تعدادی از آنها اشاره می‌کنیم.

استفاده از کلمات به جای رفتار

برای آموزش احساسات به کودکان به آنها بگویید که به جای رفتار از کلمات خود استفاده کنند تا احساساتشان را نشان دهند. احساسات پیچیده هستند، به خصوص برای یک کودک ۴ ساله که درک نمی‌کند چرا به او اجازه ندادید یک کلوچه دیگر بخورد، یا یک کودک ۸ ساله ناراحت است که او را صدا کردید و باید زود محل بازی را ترک کند.

آموزش احساسات به کودکان دشوار است زیرا این یک مفهوم نسبتاً انتزاعی است. توصیف اینکه چگونه غم و اندوه، ترس و هیجان را احساس می‌کنید دشوار است. مهم است که هر چه زودتر به کودکان در مورد احساساتشان آموزش دهید زیرا احساسات آن‌ها هر انتخابی را تحت ‌تأثیر قرار می‌دهد. کودکانی که احساسات خود را درک می‌کنند به احتمال کمتری با استفاده از کج‌ خلقی، پرخاش و مخالفت رفتار می‌کنند تا خودشان را ابراز کنند. بچه‌ای که می‌تواند بگوید، “من از تو عصبانی هستم”، کم‌تر احتمال دارد که کسی را بزند؛ و کودکی که می‌تواند بگوید،”این احساسات مرا آزار می‌دهد”، برای حل و فصل مسالمت‌آمیز تعارضات بهتر عمل می‌کند.

با آموزش احساسات به کودکان به آنهاکمک خواهیم کرد تا از نظر روانی قوی شوند. کودکانی که احساسات خود را درک می‌کنند و مهارت‌های مقابله‌ای برای مواجه با آن‌ها را دارند، مطمئن خواهند بود که می‌توانند هر چیزی که سر راه زندگی‌شان قرار می‌گیرد را اداره کنند.

با کلمات ساده به او آموزش دهید

برای کودکان پیش‌دبستانی آموزش را با کلمات اولیه احساسات مثل شاد و غمگین شروع کنید. بدین‌صورت که لغات مربوط با احساس را برای کودک خود بخوانید و هم‌زمان از طریق حالات چهره خودتان یا عکس‌های مرتبط با هر حس، به او آموزش دهید. این کار کمک می‌کند تا کودک بین هر حس و مشخصه آن ارتباط برقرار کند.

بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانند از یادگیری کلمات احساس پیچیده‌تر مانند ناامید، مأیوس و عصبی بهره‌مند شوند.‎ یک راه عالی برای آموزش احساسات به کودکان، بحث در مورد اینکه شخصیت‌های مختلف در کتاب‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی چه احساسی دارند، از او بپرسید “فکر می‌کنی الآن چه احساسی دارد؟” سپس، در مورد احساسات مختلفی که ممکن است آن شخصیت تجربه کند و دلایل آن صحبت کنید.

صحبت کردن در مورد احساسات دیگران نیز همدلی را آموزش می‌دهد. کودکان خردسال فکر می‌کنند که دنیا حول آن‌ها می‌چرخد، بنابراین می‌تواند یک تجربه آموزنده برای آن‌ها باشد تا یاد بگیرند که دیگران هم احساساتی دارند. اگر کودک شما بداند که هل دادن دوستش به زمین ممکن است دوستش را عصبانی و ناراحت کند، احتمال اینکه او این کار را بکند کم‌تر می‌شود.

راهکارهای آموزش احساسات به کودکان

ایجاد فرصت برای صحبت درباره احساسات

به بچه‌ها نشان دهید چگونه در واژگان روزمره خود از کلمات احساسی استفاده کنند. الگویی برای بیان احساسات با استفاده از فرصت‌هایی برای بیان احساساتتان فراهم کنید. بگویید: “من ناراحتم از اینکه امروز نمی‌خواهید اسباب‌بازی‌ات را با خواهرت شریک شوی. شرط می‌بندم که او هم احساس ناراحتی می‌کند.”

هر روز از فرزندتان بپرسید، “امروز چه احساسی داری؟” در مورد انواع چیزهایی که احساسات فرزندتان را تحت‌ تأثیر قرار می‌دهند صحبت کنید. زمانی که می‌بینید فرزندتان احساس خاصی دارد به آن اشاره کنید. مثلاً به او بگویید ” به خاطر اینکه می‌خواهیم بستنی بخوریم خوشحال به نظر می‌رسی ” یا “انگار از بازی با این اسباب‌بازی‌ات ناامید شده‌ای “.


مقاله مرتبط: ابراز احساسات


به فرزند خود بیاموزید که چگونه با احساسات مواجه شود

در راستای آموزش احساسات به کودکان باید نحوه برخورد با احساسات را آموزش دهید. کودکان باید یاد بگیرند که فقط به این دلیل که احساس خشم می‌کنند به این معنا نیست که می‌توانند کسی را کتک بزنند. در عوض، آن‌ها باید مهارت‌های مدیریت خشم را یاد بگیرند تا بتوانند تعارضات را به صورت مسالمت‌آمیز حل کنند. به کودک خود بیاموزید که چگونه با احساسات ناراحت‌کننده کنار بیاید.

به او آموزش دهید وقتی ناراحت می‌شود به اتاقش برود. این کار به او کمک می‌کند قبل از اینکه قانونی را بشکند، آرام شود. اگر فرزند شما از اینکه دوستش با او بازی نکرده، ناراحت است، در مورد راه‌هایی که می‌تواند با احساسات غم‌انگیز خود مقابله کند صحبت کنید. غالباً، بچه‌ها نمی‌دانند وقتی احساس غم و اندوه می‌کنند چه باید بکنند، بنابراین پرخاشگر می‌شوند و رفتارهایی را برای جلب توجه نشان می‌دهند.


مقاله مرتبط: آموزش مدیریت خشم به کودکان


تقویت روش‌های مثبت بیان احساسات

رفتار خوب با نتیجه مثبت را تقویت کنید. کودک خود را به خاطر ابراز احساسات خود به شیوه مناسب اجتماعی با گفتن چیزهایی مانند: “من واقعاً از طرز استفاده از کلماتت وقتی که به خواهرت گفتی که از او عصبانی هستی، خوشم آمد.” راه عالی دیگر برای تقویت عادات سالم استفاده از سیستم پاداش است.

الگوی خوبی برایش باشید

اگر به کودک خود بگویید که وقتی عصبانی است با کلمات آن را ابراز کند اما شاهد آن باشد که شما بعد از یک تماس تلفنی گوشی را پرت می‌کنید، کلمات شما مؤثر نخواهد بود. الگوی خوبی برای ابراز احساسات ناخوشایند برای فرزندتان باشید. زمان‌هایی را که احساس عصبانیت یا ناامیدی می‌کنید، به آن اشاره کنید و آن را با صدای بلند بگویید. بگویید “من عصبانی هستم که این ماشین پیچید جلوی من ” سپس چند نفس عمیق بکشید یا یک مهارت مقابله سالم دیگر را نشان دهید تا کودک شما بتواند مهارت‌هایی را که هنگام عصبانیت از آن استفاده می‌کنید را تشخیص دهد.

یکی دیگر از روش‌های آموزش احساسات به کودکان گرفتن از یک مشاور کودک یا بازی درمانگر است. او می‌تواند به کودکتان آموزش دهد که احساسات چیست و چگونه می‌تواند احساساتش را به بهترین روش نشان داده و آن‌ها را مدیریت کند. در این زمینه روانشناسان کودک مرکز مشاوره اکسیر در کنار شما عزیزان هستند.

منبع: سایت verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


انواع-اختلالات-جنسی.jpg
آبان ۱۴, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

انواع اختلالات جنسی

آمار نشان می‌دهد كه حدود ۵۰ درصد از زوجین در مراحلی از زندگی زناشویی خود، انواع اختلالات جنسی را تجربه کرده‌اند ولی تعداد كمی از آن‌ها تحت درمان و مشاوره قرارگرفته‌اند. با ارائه آموزش، مشاوره و اطلاعات مورد نیاز در زمینه فیزیولوژی پاسخ‌های جنسی انسان، به تدریج مشكلات موجود از بین رفته و این آگاهی‌ها بسیاری از زوج‌ها را قادر می‌سازد تا قدم‌های مؤثری در مواجهه با مشكلات جنسی و حتی اختلافات زناشویی خود بردارند.

برای سنجش میزان نیاز جنسی خود می‌توانید تست سنجش میزان هات بودن را تکمیل نمایید.

انواع اختلالات جنسی و مشکلات جنسی

اختلال در میل جنسی

اولین مورد در داشتن رابطه جنسی تمایل یا علاقه داشتن به این رابطه می‌باشد. یکی از شایع ترین انواع اختلالات جنسی کاهش میل جنسی است که حتی شامل تخیلات جنسی هم می‌شود. مسائل تشکیل‌دهنده اختلال شامل: سن، فرهنگ، عوامل بیولوژی و هورمون می‌شود ولی عوامل روان‌شناختی نقش زیادی دارد و حدود یک‌سوم از زنان و یک‌ششم از مردان از این اختلال رنج می‌برند.

نوع دیگر شایع از انواع اختلالات جنسی، اختلال انزجار جنسی می‌باشد که نه تنها علاقه ندارند بلکه تنفر و ترس زیادی داشته، تاحدی که از ارتباط جنسی به هر شکلی اجتناب می‌کنند و ریشه روان‌شناختی دارد.


مقاله مرتبط: تحریک کننده قوی زنان

مقاله مرتبط: اختلال میل جنسی در مردان


ناتوانی جنسی

ناتوانی جنسی در مردان به معنای عدم توانایی در نعوظ (سفت شدن آلت) یا نعوظ ناقص به‌منظور انجام عمل نزدیکی با شریک جنسی خود می‌باشد. علل ناتوانی جنسی می‌تواند به‌استثنای عوامل پزشکی، عوامل روانی باشد.

عوامل روانی ناتوانی جنسی عبارت‌اند از احساس گناه، افسردگی، خشم نسبت به شریک جنسی خود، استرس و اضطراب زیاد، زود انزالی‌های مکرر در گذشته، از دست دادن اعتماد به نفس، توهین و تحقیر از سمت شریک جنسی خود، نارضایتی از توانمندی جنسی خود، تمایلات هم‌جنس‌خواهانه و یا به طور کلی انحرافات جنسی و غیره می‌باشد.

اختلال در تحریک جنسی

در خلال تحریک، اختلال در این فاز در دو شکل مردان و زنان بروز می‌کند. اختلال تحریک جنسی زنان شایع‌ترین می‌باشد و حدود یک پنجم زنان در طول زندگی زناشویی خود گزارش می‌کنند و علت بیولوژی هم ذکر می‌شود ولی عمده‌ترین علت اختلال شامل استرس‌های هیجانی، تروماهای جنسی و فقدان علاقه به شریک می‌باشد.

 اختلالات ارگاسم

ارگاسم چه در زن و چه در مرد می‌باشد و همراه با حالت خوشایند در هردو می‌باشد. اختلال ارگاسم در زنان، هنگامی است که زن در رسیدن به ارگاسم مشکل داشته باشد. در حدود یک چهارم از زنان این اختلال به شکلی گزارش شده است زمینه‌ساز اصلی می‌تواند اضطراب باشد.

اختلال ارگاسم در مردان، هنگامی است که مرد به ارگاسم نمی‌رسد و علت آن می‌تواند ناشی از روابط دوطرفه و همین طور ناشی از مصرف دارو باشد.


مقاله مرتبط: چرا برخی زنان به ارگاسم نمی رسند


انزال زودرس (زود انزالی)

زود انزالی نوعی اختلال جنسی در مردان است و به معنی رسیدن به ارگاسم زودتر از حد معمول است. از نظر پزشکی، ماندگارترین شکل زود انزالی (زود انزالی اولیه یا مادام‌العمر) با حضور سه مشکل زیر تعریف می‌شود:

  • انزال همیشه یا تقریباً همیشه قبل از دخول یا ظرف یک دقیقه پس از دخول رخ می‌دهد.
  • مرد همیشه یا اکثر مواقع هنگام دخول متوجه ناتوانی در تأخیر انزال خود می‌شود.
  • عواقب منفی شخصی مانند غم و ناامیدی یا اجتناب از صمیمیت جنسی

زود انزالی می‌تواند عوامل گوناگونی داشته باشد که از این میان استرس و اضطراب، افسردگی، خشم و غضب نسبت به همسر، عدم اعتمادبه‌نفس و دیگر عوامل روانی را می‌توان نام برد. البته یکی از علائم ترک مواد مخدر زود انزالی جنسی است که جدا از عوامل روانی است.

دیر انزالی جنسی

دیر انزالی یا انزال دیررس یک اختلال جنسی است که فرد معمولاً ممکن است به مرحله انزال نرسد و یا بسیار دیر به مرحله انزال برسد. اگر چه بسیاری از افراد به این امر علاقه‌مند هستند با این حال اگر این مسئله زیاد از حد باشد برای هر دو طرف مشکل ایجاد می‌کند.

از جمله دلایل این مشکل علاوه بر مشکلات هورمونی و پزشکی می‌تواند عوامل روانی همچون مشابه با عوامل انزال زودرس باشد. در صد افرادی که دچار اختلال انزال دیررس هستند بسیار کمتر از اختلال انزال زودرس می‌باشد.

درمان انواع اختلالات جنسی در افراد

اختلال جنسی دردناک

واژینیسم درد تناسلی مداوم یا تکرارشونده‌ای است که در زن هنگام نزدیکی یا قبل یا پس از آن ایجاد می‌شود یعنی حالتی است که فرد در هنگام آمیزش دچار درد می‌شود. این درد ممکن است در بدو ورود آلت مردانه به واژن یا در مراحل مختلف در طول دخول ایجاد شود.

برخی از عوامل تسریع کننده اختلال جنسی عبارت‌اند از:

  • افزایش سن
  • بارداری
  • افسردگی
  • اضطراب
  • استفاده از دارو‌های خاص مانند بازدارنده‌های جذب مجدد سروتونین
  • اختلال در تحریک‌پذیری جنسی

درمان انواع اختلالات جنسی

با استفاده از روش سکس تراپی می‌توان انواع اختلالات جنسی را درمان نمود. در سکس تراپی از روانشناسی و پزشکی استفاده می‌شود.


مقاله مرتبط: اضطراب اجتماعی و اختلالات جنسی


  • دارو
  • برخی از داروها باعث اختلال جنسی می‌شوند و ممکن است تغییر در دارو به درمان فرد کمک کند. هم زنان و هم مردان با استفاده از قرص‌ها یا کرم‌ها می‌توانند مشکل خود را برطرف کنند. برای آقایان، داروهایی از جمله سیلدنافیل (ویاگرا)، تادالافیل (سیالیس)، وردنافیل (لویتراش، استاکسین) و آوانافیل (استندراش) با افزایش جریان خون به آلت تناسلی، به بهبود عملکرد جنسی کمک می‌کنند.
  • کاهش اضطراب
  • درمان جویان مبتلا به اختلالات جنسی به شکل تدریـجی و نظام مند با جنبه‌های اضطراب‌آور موقعیت جنسی روبرو می‌شوند. حساسیت‌زدایی نظام‌مند و حساسیت‌زدایی زنده (حساسیت‌زدایی از طریق مواجـهه واقعی) به‌خصوص همراه با آموزش مهارت‌های کاهش و درمان اضطراب مؤثر است.
  • درمان مسترز و جانسون
  • یکی از نخستین برنامه‌های درمان انواع اختلالات جنـسی است که زوج‌ها طی چند روز، ارزیابی سابقه اجتماعی، سابقه جنسـی، ارزش‌های جنسی و دلواپسی‌های پزشکی را انجام می‌دادند و بعد درمان گران شروع به ارائه تفسـیرهایی درباره مـنشأ مشـکلات می‌کردند.
  • استفاده از درمان‌های شناختی رفتاری
  • تکنیک‌هایی شناخت درمانی که در درمان انواع اختلالات جنـسی به کار می‌رود، روش‌هایی هستند که به‌طور مستقیم برافزایش مهارت‌های شناختی و کاهش فعالیت‌های مزاحم تمرکز دارند و از تکالیف رفتاری برای ایجاد شواهد تجربی به‌منظور ایجاد تغییرات شناختی استفاده می‌کنند.
  • زوج‌درمانی
  • در این روش با استفاده از روش‌های روانشناسی اختلافات زناشویی حل شده و رضایت از رابطه زناشویی افزایش می‌یابد.

مقاله مرتبط: سکستراپیست خوب در تهران

مقاله مرتبط: مرکز مشاوره جنسی غرب تهران


آیا می‌توان از انواع اختلالات جنسی جلوگیری کرد؟

درحالی‌که نمی‌توان از اختلال جنسیتی جلوگیری کرد، اما دانستن دلایل این اختلال می‌تواند به شما در درک بهتر و مقابله با این مشکل کمک کند. برای کمک به حفظ عملکرد جنسی خوب:

  • مصرف الکل را محدود کنید.
  • سیگار را ترک کنید.
  • هرگونه مشکل عاطفی یا روانی مانند استرس، افسردگی و اضطراب را درمان کنید.
  • با شریک زندگی خود بهتر و بیشتر ارتباط برقرار کنید.

جهت تشخیص و درمان انواع اختلالات جنسی مشاوران سکس تراپیست مرکز مشاوره اکسیر در خدمت شما عزیزان هستند.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


عاشق-کردن-پسرها.jpg
آبان ۱۳, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

راه‌های عاشق کردن پسرها

برای عاشق کردن پسرها نکاتی وجود دارد که در صورت رعایت آن‌ها پسرها جذب شما می‌شوند. در کل پسرها مستعدتر هستند برای اینکه جذب یک نفر شوند.


مقاله مرتبط: چگونه دختری را عاشق خود کنیم؟


روش عاشق کردن پسرها

خودتان باشید

قبل از اینکه کسی را دوست داشته باشید، باید خودتان را دوست بدارید. با انجام این کار دیگر نمی‌خواهید که مانند شخص دیگری باشید. وقتی خودتان باشید، کسانی که جذب شما می‌شوند به خاطره خودتان است.


مقاله مرتبط: نشانه های واضح عشق او به شما

مقاله مرتبط: رابطه عاطفی و عاشقانه

مقاله مرتبط: دوست داشتن چه نشانه هایی دارد؟


 تماس چشمی برقرار کنید

برای عاشق کردن پسرها تماس چشمی برقرار کنید. علم اثبات کرده است که بین نگاه کردن به چشم‌های یکدیگر و عاشق شدن ارتباط وجود دارد.

تعداد نورون‌های مختص حس بینایی در مغز بیشتر از چهار حس دیگر است، بیش از ۸۰ درصد مواردی که به نوعی وارد بدن می‌شود، از فیلتر چشم‌ها عبور می‌کند. به علاوه چشم‌ها جز آن که دریچه‌ روح هستند، دروازه‌ای به سوی گذرگاه‌های عصبی هستند که ارتباطات عاشقانه را در مغز شکل می‌دهند.

 فردی دوستانه و سرگرم کننده باشید

هنگامی که شما می‌خواهید کسی را به سمت خود جلب کنید یا به سادگی می‌خواهید دوستان بیشتری داشته باشید باید فردی دوستانه و مهربان باشید. این بدان معناست که شما باید به افراد دیگر اجازه دهید بدانند که برای کمک به آن‌ها در هر زمان که به شما نیاز دارند در دسترس خواهید بود.

موج و جو مثبت ایجاد کنید

شما باید قادر به ایجاد و گسترش امواج مثبت باشید. همچنین احساس خواهید کرد که داشتن ذهنیت و امواج مثبت می‌تواند به شما در جلب توجه کمک کند. وقتی قادر باشید با کسی مثبت باشید، احساس راحتی کرده و بیشتر به او نزدیک می‌شوید.

متفاوت باشید

خودتان بودن یک روش عالی برای متفاوت بودن است. شاید به نظر برسد که همه مردان تیپ خاصی از دختران را دوست داشته باشند اما این درست نیست.

اگر به خودتان اجازه دهید که متفاوت باشید و با جریان اجتماع پیش نروید، افراد شایسته متوجه آن خواهند شد. آن‌ها عاشق همه تفاوت‌های بی نظیر و منحصر به فرد شما خواهند شد.

عاشق کردن پسرها

زیرک باشید

لازم نیست با هرچه او می‌گوید موافقت کنید. خوب است که چند بحث دوستانه داشته باشید و یکدیگر را به چالش بکشید و اینکه بتوانید باهوش باشید و به سرعت در مورد دیدگاه‌های خود فکر کنید باعث می‌شود که او حتی بیشتر عاشق شما شود.


مقاله مرتبط: ازدواج سالم با مهارت‌های برقراری ارتباط مؤثر


او را خفه نکنید!

شاید وسوسه انگیز باشد که بخواهید هر لحظه بیداری را با او بگذرانید، اما به یاد داشته باشید که همه به تنهایی نیاز دارند. وقتی به پسری آزادی می‌دهید که خودش باشد، این اطمینان را به شما می‌دهد که در آخر به سوی شما باز خواهد گشت. به او نچسبید.

بگذارید او با شما تماس گیرد

اگر می‌خواهید با او حرف بزنید یا باید چیزی به او بگویید، زنگ زدن به او، خیلی هم خوب و طبیعی است! اما گاهی اوقات، یک پسر باید احساس کند که اولین کسی است که اولین حرکت را انجام می‌دهد. پس اگر دارید می‌میرید که به او زنگ بزنید! بگذارید که او سمت شما بیاید. از اینکه با شنیدن صدایش شما خوشحال می‌شوید بیشتر عاشق ما خواهد شد.


مقاله مرتبط: ازدواج با دختر بزرگتر از پسر


مستأصل نباشید

برای عاشق کردن پسرها خود را وابسته شدید به وی نشان ندهید. آرام باشید، فکر نکنید که تمام زندگی شما به این رابطه بستگی دارد. دقت کنید که شبکه حمایتی خود را داشته باشید. بودن با یک فرد شگفت‌انگیز است و داشتن رابطه فوق ‌العاده است؛ اما اگر شما خیلی بیچاره و مستأصل به نظر برسید، این باعث می‌شود که او کاملاً از رابطه دور شود.

منبع: سایت powerofpositivity و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


مدیریت-خشم.jpg
آبان ۱۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

مدیریت خشم در کودکان

اگر کودکتان نداند که چگونه احساساتش را کنترل کند و مدیریت خشم را بلد نباشد خشم می‌تواند به سرعت به مقابله، بی احترامی، پرخاش و عصبانیت تبدیل شود. پرخاشگری حل نشده در کودکی با مشکلات تحصیلی، عدم پذیرش در گروه همسالان و سلامت روان ضعیف در بزرگ‌سالی مرتبط است. اگر فرزند شما در کنترل خشم خود مشکل دارد، این پنج استراتژی می‌تواند مهارت‌های مدیریت خشم را به او آموزش دهد.

تفاوت بین احساسات و رفتار

خشم یک هیجان عادی و سالم است؛ اما بسیاری از کودکان بین درک تفاوت احساس خشم و رفتار پرخاشگرانه دچار مشکل هستند. به کودکتان بیاموزید که احساساتش را نام‌گذاری کند، بنابراین می‌تواند احساس خشم، ناکامی و ناامیدی را بیان کند. به کودکتان بگویید “اشکالی ندارد که خشمگینی اما کتک زدن و ضربه زدن درست نیست”. به او کمک کنید عصبانیتش را زمانی که خشمگین است کنترل کند. گاهی اوقات، رفتار پرخاشگرانه از انواع احساسات ناخوشایند، مانند غم یا شرم ناشی می‌شود. در مورد احساسات صحبت کنید و در طول زمان، کودک شما یاد خواهد گرفت که احساساتش را بهتر بشناسد.


مقاله مرتبط: عصبانیت و پرخاشگری کودکان


الگوی خوبی از مهارت‌های مدیریت خشم باشید

بهترین روشی که می‌توانید به کودک مدیریت خشم بیاموزید، این است که به او نشان بدهید در مواقع بروز خشم چگونه برخوردی دارید. اگر کودک شاهد عصبانیت شما باشد، احتمالاً همین کار را هم خواهد کرد؛ اما اگر او شاهد کنارآمدن شما با احساساتتان به شیوه‌ای آرام‌تر باشد، او هم این روش را انتخاب خواهد کرد.

لازم به ذکر است که نباید کودک را در معرض بسیاری از مشکلات دوران بزرگ‌سالی خود قرار دهید. تنها همین‌که او شاهد باشد که خشم خود را مدیریت می‌کنید کافی است. به مواقعی که دچار احساس ناکامی شدید اشاره‌کنید تا کودک متوجه شود که بزرگ‌سالان هم دچار خشم می‌شوند. اگر با کودک خود مسائل این چنینی را مطرح کنید می‌تواند مفید باشد.


مقاله مرتبط: آموزش های والدين و پرخاشگری کودکان


خشم خود را از نایستادن ماشین‌های جلویی پشت چراغ امروز ابراز کنید. به او بگویید که من ماشین را متوقف می‌کنم تا عابران بتوانند به سلامت از خیابان عبور کنند. صحبت کردن در مورد احساساتتان با کودک به او می‌آموزد که او نیز در مورد احساساتش با شما صحبت کند. زمانی که در حضور کودک عصبانی شدید و کنترل رفتار خود را از دست دادید؛ مسئولیت رفتار خود را بپذیرید و معذرت‌خواهی کنید و بگویید که به جای پرخاشگری باید چه کاری را انجام می‌دادید. به عنوان مثال بگویید “متأسفم که جلوی تو عصبانی شدم و داد کشیدم. وقتی عصبانی بودم به جای اینکه صدایم را بالا ببرم، باید می‌رفتم کمی قدم می‌زدم تا خشمم فروکش کند”.

نحوه مدیریت خشم در کودکان

برای عصبانیت قانونی داشته باشید

بیشتر خانواده‌ها قوانین نانوشته‌ای درباره‌ عصبانیت دارند که می‌گوید کدام رفتارها قابل‌قبول و کدام‌یک غیرقابل‌قبول هستند اگر قانون را رعایت نکنند چه پیامدهایی برایشان دارد. برخی خانواده‌ها اهمیتی نمی‌دهند که درب به‌ هم ‌کوبیده شود یا صدا بالا برود. برخی خانواده‌ها هم تحمل این رفتارها را ندارند.

قوانین خانه‌تان را بنویسید و انتظاراتتان را در آن مشخص کنید. مواردی مانند پرخاشگری، فحش، شکستن وسایل خانه و توهین را در قوانین خود لحاظ کنید. هیچ‌کس در خانه حق ندارد در زمان عصبانیت وسایل خانه را پرتاب کند یا بشکند یا با حرف‌هایی که می‌زند سایر اعضای خانواده را اذیت کند.


مقاله مرتبط: پنج گام برای مهار کردن خشم کودکان


مهارت‌های مقابله‌ای سالم را به کودکانتان بیاموزید

کودکانتان نیاز دارند تا نحوه برخورد صحیح با خشمشان را بیاموزند. به جای این که او را منع و یا تنبیه کنید، به او بیاموزید که در این شرایط چه رفتارهایی را باید انجام دهد. به عنوان مثال به جای اینکه به او بگویید که “بردارت را کتک نزن” به او آموزش دهید که در زمان عصبانیت باید چه رفتاری داشته باشد. به او بگویید که “دفعه بعدی که عصبانی شدی حرف بزن ” یا ” به جای کتک زدن برادرت چه کارهایی دیگه ای می تونستی انجام بدی؟ ” با انجام این کار به کودک خود نحوه مدیریت و استراتژی کنترل خشم خود را می‌آموزید.

می‌توانید جعبه‌ای تحت عنوان «آرام‌ شدن» برای او بسازید تا در اوقات ناراحتی از آن استفاده کند. این اشیا می‌توانند عکس، لوسیون هایی با بوی خوشایند، آهنگ‌های آرام‌بخش و … باشد؛ که می‌توانند در زمان درگیری حسی، ذهن و بدن کودکان را آرام کنند.

کودک را با عواقب رفتارش روبرو کنید

زمانی که کودک از قوانین خانه در مورد رفتارهای پرخاشگرانه تبعیت می‌کند. او را با نتایج رفتار خوبش روبرو کنید. به عنوان مثال سیستم پاداش دهی می‌تواند انگیزه کودک را در استفاده از مهارت‌های مدیریت و کنترل خشم کودکان تقویت کند. زمانی که کودکی قوانین عصبانیت را زیر پا بگذارد، او را با عواقب رفتاری که داشته است روبرو کنید. اگر کودک پرخاشگری کرد، بدون تأخیر او را با عواقب رفتارش مواجه کنید. این عمل می‌تواند به صورت خارج کردن او از موقعیت، محروم کردن او از مزایا و جبران با انجام کارهای خانه صورت گیرد.

مشاوران کودک یا بازی درمانگران می‌توانند احتمال به وجود آمدن هر مشکلی در سلامت روان کودک را از بین ببرد و در برنامه‌ریزی درباره نحوه کنترل و مدیریت خشم در کودک به شما کمک کند. اگر با چنین مشکلی رو به رو هستید بهتر است هر چه سریع‌تر با یک متخصص مشورت کنید.

منبع: سایت verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


خودشیفتگی-پنهان.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

نشانه‌های خودشیفتگی پنهان

خودشیفتگی پنهان از جمله اختلالات شخصیت است. اختلال شخصیتی، یک الگوی پایدار از تجربیات درونی و رفتاری است که از فرهنگ هنجار فرد، منحرف شده ‌است. این الگو در دو یا چند مورد از حوزه‌های زیر دیده می‌شود: شناخت؛ تأثیر؛ عملکرد بین فردی یا کنترل انگیزه. الگوی پایدار در سراسر طیف گسترده‌ای از موقعیت‌های شخصی و اجتماعی، انعطاف‌ناپذیر و فراگیر است و به طور معمول به پریشانی قابل‌ توجه یا اختلال در حوزه‌های اجتماعی و کار یا دیگر حوزه‌های عملکرد منجر می‌شود. این الگو پایدار و طولانی مدت است و شروع آن را می‌توان در اوایل بزرگ‌سالی و نوجوانی پیدا کرد.

خودشیفتگی پنهان چیست؟

برخی از نظریه‌پردازان معتقدند خودشیفتگی پیچیده‌تر از آن است که با این دامنه صفات محدود، تعریف شود. هر چند تاکنون انواع دسته‌بندی‌ها برای خودشیفتگی مطرح شده است، دو نوع خودشیفتگی «آشکار یا بزرگ مآب» و «پنهان یا آسیب پذیر» بیشترین پذیرش را در میان متخصصان داشته‌اند.

خودشیفتگی آشکار

در زمینه روانشناسی می‌توان رفتار را آشکار یا پنهان توصیف کرد. رفتارهای آشکار رفتارهایی هستند که به راحتی توسط دیگران مشاهده می‌شوند، مانند رفتارهای خودشیفته سنتی که در ابتدا توضیح داده شد. رفتارهای پنهانی، با این حال، رفتارهایی ظریف‌تر و کم‌تر آشکار برای دیگران است. خودشیفته پنهان فردی است که مشتاق تحسین و اهمیت است و همچنین فاقد همدلی نسبت به دیگران است، اما می‌تواند به روشی متفاوت‌تر از خودشیفته آشکار عمل کند. هنگام در نظر گرفتن رفتار خودشیفتگان، ممکن است تصور کنید که چگونه کسی می‌تواند خودشیفته باشد و در رفتار آن را مهار کند. خودشیفته مخفی ممکن است ظاهراً شکسته نفسی کند اما هدف نهایی یکسان است.

نظریات تخصصی در خصوص خودشیفتگی آشکار می‌گویند: به رغم تفاوت‌های بارز در ظاهر هر دو نوع از افراد خودشیفته، هر دو دسته آن‌ها در احساس شکننده‌ای که نسبت به خود دارند، مشترک‌اند. به گفته متخصصان هر چند هر دو نوع افراد خودشیفته با حفظ عزت نفس درگیر هستند اما با این موضوع به شیوه‌های متفاوتی برخورد می‌کنند. خودشیفته‌های آشکار، عزت نفس خود را با تلاش برای تحت تأثیر قرار دادن دیگران حفظ می‌کنند، در حالی که به طور همزمان واکنش‌های نامطلوب را کنار می‌گذارند؛ اما خودشیفته‌های پنهان تلاش دارند از موقعیت‌های تهدیدآمیز اجتناب کنند.

خودشیفتگی پنهان

در واقع شخصیت خودشیفته پنهان مشخصه افرادی است که به طور آشکار، خجالتی، کمرو و میانه رو هستند. با این حال اما در زیر این تصویر آشکار، هسته شخصیتی آن‌ها مشابه خودشیفته‌های آشکار است. خودشیفته‌های پنهان نیز به انتظارات و توقعات بزرگ مآبانه پناه می‌برند. به علاوه آن‌ها خیال‌پردازی‌هایی در زمینه قدرت، شهرت و ثروت نامتناهی دارند. بر خلاف خودشیفته‌های آشکار که با موفقیت جنبه‌های نپذیرفتنی خودشان را سرکوب می‌کنند، جلوه پنهان خودشیفتگی، از تجربه آگاهانه احساس بی کفایتی و بزرگ منشی در درون آن‌ها ناشی می‌شود. درحالی‌که بزرگ مآبی در تجربه خودشیفتگی آشکار کاملاً رایج است، احساس غالب در خودشیفتگی پنهان، احساس بی‌کفایتی است. خودشیفته‌های پنهان معمولاً احساس بزرگ مآبی خود را فریب آمیز و خیال‌پردازی‌های بزرگ مآبانه شان را غیر قابل تحقق می‌پندارند و فعالیت‌های خودشیفته وار خود را در خیال انجام می‌دهند.


مقاله مرتبط: کودکی افراد خودشیفته چگونه بوده است؟

مقاله مرتبط: ریشه شخصیت خودشیفته كه به ندرت درباره آن صحبت شده است!


علائم خودشیفتگی پنهان

نشانه‌های خودشیفتگی

  • احساس خودبزرگ بینی
  • مشغولیت ذهنی با خودشیفتگی
  • اعتقاد به استثنایی بودن
  • احتیاج به تحسین افراطی
  • احساس محق بودن
  • رفتار استثمارگرانه
  • همدل نبودن
  • حسودی
  • پرافادگی

مقاله مرتبط: نشانه های ارتباط با شخص خودشیفته

مقاله مرتبط: افراد خودشیفته از چه می ترسند؟


علائم خودشیفته‌های پنهان

سرزنش و شرمندگی

شرم دادن به دیگران یک تاکتیک شگفت‌انگیز خودشیفتگان است تا احساس برتری خود را در رابطه با دیگران حفظ کنند. خودشیفتگی آشکار ممکن است این رفتار را آشکارتر انجام دهد مانند بی ادب بودن، انتقاد از شما و طعنه‌آمیز زدن.

خودشیفتگان پنهان ممکن است شیوه ملایم‌تری داشته باشند تا توضیح دهند که چرا چیزی تقصیر شماست و آن‌ها مقصر نیستند. آن‌ها حتی ممکن است وانمود کنند که قربانی رفتار شما هستند تا خود را در موقعیتی قرار دهند که بتوانند از شما اطمینان و تمجید بگیرند. در پایان این تعاملات، هدف از خودشیفتگی این است که شخص دیگر را کوچک جلوه دهد.

 حقارت ساختگی

حقارت ساختگی در واقع نوعی از غرور و خودشیفتگی است. برخی از خودشیفته‌ها سعی بر این دارند که در هر موقعیتی نقش قربانی را بازی کنند و بیچاره داستان باشند تا از این طریق بتوانند توجه اطرافیان را به خود جلب کنند. هدف غایی آن‌ها این است که به شما بفهمانند که خیلی مهم هستند و برای این کار از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کنند.

ایجاد سردرگمی

برخی از خودشیفتگان پنهان گاه می‌توانند از ایجاد سردرگمی برای افرادی که با آن‌ها تعامل دارند، لذت ببرد. آن‌ها سرزنش و تحقیر نمی‌کنند بلکه به‌جای آن کاری می‌کنند که فرد ادراکات خود را زیر سؤال برده و دچار تردید شود. خودشیفته‌های پنهان از این روش‌ها برای بالا بردن خود استفاده می‌کنند.

 نداشتن حس همدردی

اگر برایتان مشکلی پیش بیاید و نیاز به همدردی داشته باشید، خودشیفته‌ها پذیرای شما نخواهند بود. آن‌ها در هر گفت‌وگویی به دنبال این هستند که مسائل خودشان را دنبال کنند. در واقع دغدغه‌های شما برای آن‌ها در باطن اهمیتی ندارد. برای همین هم ممکن است که به ظاهر بگویند چه بد؛ اما بیشتر از این نمی‌توانند شما را در ناراحتی همراهی کنند چرا که در اصل بد بودن شرایط احساسی شما را اصلاً درک نکرده‌اند.

انتقادپذیر نبودن

خودشیفته‌ها در مقابل انتقاد بسیار شکننده بسیار حساس هستند. واکنش آن‌ها به انتقاد معمولاً همراه با عصبانیت و درگیری است. آن‌ها معمولاً این توانایی را ندارند که پاسخی معقول و متناسب به محرک‌ها بدهند. در این شرایط حتی اگر بتوانند واکنش‌های کلامی خود را کنترل کنند، زبان بدنشان به وضوح نشانگر حجم عصبی بودن آن‌هاست (گرچه هرگز زیر بار آن نمی‌روند). اگر موضوعی به نظر خودشیفته‌ها ایرادی داشته باشد، از بیخ و بن تیشه به ریشه آن می‌زنند و توانایی دیدن وجوه مثبت و چهره خاکستری و واقعی پدیده‌ها را ندارند.

با همه این‌ها باید توجه داشت که گاهی ممکن است فردی خجالتی یا درون‌گرا باشد و علائمی مشابه این علائم را بروز دهد. گرچه در ارتباط بودن با انسان‌های خودشیفته می‌تواند بسیار مخرب و آزاردهنده باشد، اما باید حواسمان باشد که قبل از اینکه دنبال زدن برچسب خودشیفته به اطرافیان باشیم این علائم را در خودمان چک کنیم؛ و باور کنیم که اختلالات شخصیت، خاص بیماران بستری‌شده در بیمارستان‌ها نیست. سالم بودن گاهی آموختنی است.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


عواقب-طلاق.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

عواقب طلاق

عواقب طلاق برای فرزندان به ویژه نوجوانان بسیار ناخوشایند است. هنگامی که والدین طلاق می‌گیرند، برای کل خانواده دشوار است. فرزندان باید با انقلابی در زندگی‌شان کنار آیند و به واقعیت جدید زندگی روزمره خود عادت کنند. اگر می‌خواهید طلاق بگیرید، مهم است بدانید که این موارد را در نوجوان خود خواهید دید.

عواقب طلاق برای نوجوانان

تقریباً ۲۰ تا ۲۵ درصد از نوجوانان مشکلات مربوط به طلاق ناشی از تغییرات در خانواده را تجربه می‌کنند. در اینجا نحوه تأثیر طلاق شما بر نوجوانان آورده شده است:

  • مشکلات تحصیلی، مانند نمرات ضعیف
  • مشکل خواب
  • افزایش استرس
  • غم و اندوه یا عصبانیت نسبت به یکی از والدین با هر دو
  • سرپیچی و عدم انطباق
  • سوء مصرف مواد
  • افسردگی
  • افکار و یا اقدام به خودکشی
  • مشکلات رفتاری در مدرسه
  • مشکل در کنار آمدن با خواهر و برادرها، همسالان و والدین
  • درگیر شدن در فعالیت‌های جنسی زودهنگام
  • مشکل در ایجاد روابط صمیمی

مقاله مرتبط: کودکان و طلاق


نوجوان شما چگونه به طلاق واکنش نشان خواهد داد

بزرگ‌ترین پیش بینی کننده این که نوجوانان هنگام طلاق والدین شان چه خواهند کرد، نحوه برخورد والدینشان است. با همسرتان روی راهکارهایی برای مشارکت در بزرگ کردن و تربیت فرزندتان کار کنید. با نوجوان خود صحبت کنید و نوجوان خود را تشویق کنید که نگرانی‌ها، ترس‌ها و ناکامی‌هایش را به اشتراک بگذارند.

اگر مطمئن نیستید که چگونه یکسری مسائل را باز کنید، این عدم اطمینان را به نوجوانتان بگویید. اگر قرار است خانه را برای فروش قرار دهید، یا مطمئن نیستید که قرار است کجا بروید، اعتراف کنید که این عدم قطعیت چقدر می‌تواند دشوار باشد. برای افزایش آشفتگی‌های عاطفی و رفتاری آماده باشید. این موضوع را برای نوجوان خود روشن کنید که شما هنوز هم برای حفظ امنیت او و کمک به او در انتخاب‌های سالم، آنچه را که لازم است انجام می‌دهید.

مدیریت عواقب طلاق

در کنار فرزندتان باشید

اگر چه طلاق برای شما و هر کس دیگری در خانواده دشوار است، اما نهایت تلاش خود را بکنید که در کنار نوجوان خود حضور داشته باشید. این به معنی صحبت کردن، نظارت و نشان دادن علاقه واقعی به فعالیت‌های نوجوان است. برای نوجوان شما مهم است که هنگام عبور از یک دوره سخت و دشوار احساس نزدیکی به شما داشته باشد. حتی اگر طلاق دوستانه باشد، نوجوان شما از اینکه خانواده‌اش را از دست داده است سوگواری خواهد کرد. انتظار دیدن احساسات متفاوتی از خشم تا ناراحتی را در نوجوانتان داشته باشید. به او بگویید که تجربه این احساسات سالم است، اما روشن سازید که بیان احساسات به روشی سالم مهم است.


مقاله مرتبط: آنچه که هر پدر و مادری در هنگام طلاق باید انجام دهد


اگر نوجوان شما مشکلات رفتاری یا تغییراتی در خلق وی مشاهده کردید حتماً کمک حرفه‌ای دریافت کنید. صحبت با یک روانشناس می‌توانید برای او بسیار مفید باشد.متخصصین نوجوان مرکز مشاوره اکسیر در این زمینه در کنار شما والدین گرامی هستند.

منبع: سایت verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


رابطه-جنسی-سه-نفره.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

رابطه جنسی سه نفره

رابطه جنسی سه نفره (ترویلیسم) یا کاکولدیسم لذت جنسی در اثر دیدن شریک خود در هنگام فعالیت جنسی با یک شخص دیگر یا دانستن این که شریکت عشق مخفی دارد. متأسفانه این انحراف جنسی تبدیل به فانتزی مردان و زنان زیادی می‌شود و جزو نکاتی است که حتماً قبل از ازدواج باید در مورد آن دقت زیادی داشت.

رابطه جنسی سه نفره چیست؟

ترویلیسم یک فتیش جنسی است که معمولاً در زوج‌های متأهل پیش می‌آید که تمایل دارند همسر خود را در حال رابطه جنسی با شخص دیگری ببینند. کاکولدیسم در اصل به مردانی گفته می‌شود که همسر خود را با دیگران به اشتراک گذاشته‌اند.

تنوع و تجربه حالات جدید در رابطه جنسی، یکی از مهم‌ترین دلایلی است که افراد تن به یک رابطه جنسی سه‌ نفره می‌دهند. این تنوع نوعی اختلال اضطرابی در فرد است که قصد دارد از طریق این رابطه گروهی و تنوع طلبانه، نوعی فانتزی جنسی داشته باشد. گاهی اوقات تمایل همسر به رابطه جنسی سه ‌نفره تنها در ذهن او شکل گرفته و او سعی می‌کند از این طریق و با خیال‌پردازی و به زبان آوردن آن، از رابطه جنسی‌اش لذت بیشتر ببرد و در دنیای واقعی، هیچ‌گاه قرار نیست که چنین اتفاقی برای او و همسرش رخ دهد. به ‌هرحال عملی کردن یک رابطه جنسی سه‌ نفره و یا فکر کردن به آن در هر دو صورت نوعی اختلال جنسی به‌حساب می‌آید و فرد دچار مشکل و انحراف جنسیتی شده که باید درمان شود.

برای سنجش میزان تمایلات جنسی خود می‌توانید اینجا کلیک کنید.

مضرات رابطه جنسی سه نفره

ورود نفر سوم به رابطه زناشویی تصمیمی بسیار خطرناک است که می‌تواند تأثیرات بدی بر اعتماد، صداقت و صمیمت بین زوج‌ها بگذارد. شاید به نظرتان تجربه جنسی ویژه‌ای باشد، ولی اگر با خودتان روراست باشید می‌فهمید که تماشای عشق بازی همسرتان با فردی دیگر به‌جز شما، زمینه پرورش حسادتی شدید را فراهم می‌کند.

بعضی از افراد ممکن است فکر کنند که بدشان نمی‌آید رابطه جنسی سه نفره را امتحان کنند، اما زمانی که وارد آن می‌شوند از تصمیم خود پشیمان می‌شوند و در نهایت آن‌ها با سیلی از احساسات بد که اصلاً انتظارش را نداشته‌اند باید کنار بیایند. حقیقت این است که اثرات مخرب چنین رابطه‌ای به قدری قدرتمند است که تعداد زیادی از زوج‌ها قادر به بازسازی زندگی زناشویی خود بعد از یک تجربه جنسی سه نفره نخواهند بود. اکثر مواقع آن‌ها می‌مانند و احساس حسادت و ناامنی که نکند همسرم با نفر سوم بیشتر لذت برده یا نکند که نفر سوم از من بهتر بوده است؟

بعضی از زوج‌ها برای ترمیم یک رابطه آسیب ‌دیده و کمی تنوع دادن، تن به چنین رابطه‌ای می‌دهند درحالی که واقعاً از این تصمیم رضایت ندارند، اما یک رابطه جنسی سه نفره به ندرت می‌تواند مشکلات یک زوج را حل کند و متأسفانه اغلب موجب بدتر شدن اوضاع می‌شود.


مقاله مرتبط: نکاتی برای بهبود رابطه جنسی

مقاله مرتبط: رابطه جنسی خشن و دلیل تمایل افراد به آن

مقاله مرتبط: ویژگی‌های رابطه جنسی سالم


 

ضررهای رابطه جنسی سه نفره

نکات مهم در وارد شدن به رابطه جنسی یه نفره

اگر شما و همسرتان تصمیم به وارد شدن به حوزه این گونه روابط جنسی و مبادله عشقی به عنوان بخشی از رابطه خود گرفته‌اید، بایست چندین مطلب را مدنظر داشته باشید.

  • در گام اول، دلایل اصلی شما برای علاقه‌مندی به وارد شدن به این حوزه چه می‌باشد؟
  • آیا می‌خواهید شریک زندگی‌تان را با دیگران به اشتراک گذارید یا نیازهای برآورده نشده‌ای در رابطه شما وجود دارد که می‌تواند به بهترین نحو در بین شما حل و فصل شود؟
  • آیا به اشتراک گذاشتن همسرتان با دیگران باعث ایجاد یک نوع فاصله و حس ایمنی در شما می‌شود که برای حفظ رابطه اصلی‌تان به آن نیازمند می‌باشید؟
  • آیا این کار را برای لذت بخشیدن به شریک زندگی‌تان و از دست ندادن وی انجام می‌دهید؟
  • و مهم‌تر از همه، آیا به‌اندازه کافی ارتباط کارآمدی با یکدیگر دارید که بتوانید پیچیدگی احساسی دیدن همسرتان که از رابطه جنسی با فرد دیگری لذت می‌برد بدون اینکه اعتماد و صمیمت موجود بین شما از بین برود را مدیریت نمایید؟
  • آیا آمادگی مواجهه با احساساتی که به دلیل به اشتراک گذاشتن همسرتان با دیگران پدید می‌آیند را دارید؟

بنابراین اگر تمایل به ایجاد چنین روابطی دارید بهتر است قبل از انجام آن در صدد حل مسائل و مشکلات عدم رضایت زناشویی خود باشید. برای این منظوری دریافت مشاوره جنسی توسط یک متخصص ضروری است. سکس تراپیست می‌تواند قدم مهمی در درمان‌های مشکلات جنسی بردارد و فردی را که دارای چنین مشکلاتی است را به بهبود نزدیک کند؛ اما در مواردی که مشکلات جنسی تبدیل به اختلالات جنسی هستند، قطعاً دوره‌های درمانی بسیار متفاوت‌تر از دوره‌های آموزشی و درمانی سکس تراپیست خواهد بود. مهم، تشخیص یک روانشناس زبده و ماهر و ارجاع بیمار به سکس تراپ و یا ادامه درمان نزد یک روانکاو می‌باشد.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


اختلال-دفع.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۷ دقیقه

اختلال دفع در کودکان چیست؟

اختلال دفع در کودکان یکی از مسائلی است که والدین به آن خیلی حساس هستند و از جمله نگرانیهای والدین است. اختلال دفع در کودکان شامل بی اختیاری در ادرار و بی اختیاری در مدفوع است.

در ادامه مطلب گذشته که درباره سبب شناسی اختلال دفعی بود؛ در این مطلب به نشانه‌ها و روش درمانی اختلال دفع می پردازیم.

انواع اختلال دفع

بی‌اختیاری دفع ادرار

بي‌اختياري‌ ادرار یعنی فرد اختيار مثانه‌ طبيعي را دارد اما به علت‌ محدوديت‌هاي‌ فيزيكي‌ نمي‌تواند خود را به‌ موقع‌ به‌ توالت‌ برساند.

علل احتمالی بی‌اختیاری دفع

۱) فراموش‌ كردن‌ اینکه به‌ توالت‌ برود
۲) دفع كردن‌ در هر جا و هر زمان
۳) تنبلی در بلند شدن‌ به‌موقع‌ از تخت‌ براي‌ رفتن‌ به‌ توالت‌

  • علل‌ فیزیکی:

۱) زوال‌ عقل‌

۲) افسردگي‌

۳) اختلالات‌ حركت‌

۴) عوامل تشدیدکننده بيماري

۵) عفونت‌هاي‌ اداري‌

۶) ديابت‌ شيرين‌

۷) بالا رفتن‌ سن‌؛ كمبود استروژن در زنان‌

۸) سابقه‌ چندين‌ زايمان‌

۹) آسيب‌ نخاعي‌ در افراد

۱۰) وجود يك‌ بيماري‌ عمومي‌ تضعیف‌کننده‌

انواع عدم کنترل ادرار

۱) اولیه

۲) ثانویه

اولیه: کودک از همان ابتدا نتوانسته ادرارش را کنترل کند.

ثانویه: ناتوانی در عدم کنترل ادرار بعد از مدت‌ها کنترل ادرار به وجود می‌آید

علائم تشخیصی اختلال دفع در ادرار

علامت اساسی بی‌اختیاری کنشی در ادرار، دفع ادرار در طی روز یا شب در رختخواب یا لباس است. اغلب اوقات این عمل غیرارادی است امّا گاهی نیز ممکن است ارادی باشد. برای تشخیص دادن بی‌اختیاری کارکردی ادرار عمل دفع باید حداقل دو بار در هفته و حداقل به مدت سه ماه رخ دهد، یا این‌که ازنظر بالینی موجب نابهنجاری یا تخریب قابل‌ملاحظه‌ای در کارکرد اجتماعی تحصیلی یا دیگر حوزه‌های مهم کارکردی شود.

فرد باید به سنی رسیده باشد که از کودک انتظار می‌رود ادرار خود را کنترل کند (بدین معنی که سن تقویمی کودک حداقل باید ۵ سال باشد یا چنانچه کودک تأخیر در رشد دارد سن عقلی او باید حداقل معادل ۵ سال باشد). عدم کنترل ادرار منحصراً ناشی از تأثیر مستقیم فیزیولوژیکی یک ماده مثل داروهای افزاینده ادرار یا یک حال طبی عمومی مثل دیابت نباشد.

علائم و اختلالات همراه

عوارض ناشی از بی‌اختیاری ادرار به محدودیت‌های اعمال‌شده بر فعالیت‌های اجتماعی (مثل شرکت در اردوهای چندروزه)، تأثیر آن بر عزت‌نفس کودک، میزان طرد اجتماعی از سوی همسالان و عصبانیت، تنبیه و طرد از جانب مراقبان بستگی دارد.

اگرچه بیشتر کودکان مبتلابه بی‌اختیاری ادرار از اختلال روانی دیگری رنج نمی‌برند، شیوع اختلالات روانی و دیگر اختلالات مربوط به رشد در افراد مبتلابه بی‌اختیاری ادرار بیش از افراد معمولی است. با این اختلال ممکن است بی‌اختیاری مدفوع، اختلال شبگردی و اختلال وحشت خواب نیز وجود داشته باشد.

عفونت‌های مجاری ادرار در کودکان مبتلابه بی‌اختیاری ادرار، به‌ویژه نوع روزانه آن شایع‌تر از کودکانی است که مبتلابه این اختلال نیستند. معمولاً پس از درمان مناسب عفونت موجود، بی‌اختیاری ادرار همچنان ادامه می‌یابد.

انواع فرعی شب‌ادراری

۱) شبانه: شایع‌ترین نوع بی‌اختیاری ادرار، ادرار در جریان خواب شبانه تعریف می‌شود. زمان وقوع این رویداد معمولاًدر طی نیمه نخست شب است. گاهی هم در طی خواب (رم) رخ می‌دهد. عدم کنترل ادرار شبانه ۶۳% گزارش‌شده.

۲) روزانه: بی‌اختیاری ادرار روزانه در دخترها شایع‌تر از پسران است و پس از سن ۹ سالگی نادر است. افرادی که بی‌اختیاری ادرار روزانه دارند می‌توان به دو گروه تقسیم کرد. گروه اول (نا خودداری فوری) که مشخصه آنان میل ناگهانی, و ناپایداری در برابر فشاراست. گروه دوم (تأخیر در تخلیه) که آگاهانه میل به ادرار کردن را به تأخیر می‌اندازند تا اینکه نا خود ادراری رخ می‌دهد. البته این تأخیر گاهی ناشی از اکراه دررفتن به دستشویی به دلیل اضطراب اجتماعی یا مشغول شدن به فعالیت‌های تحصیلی یا بازی است. عدم کنترل ادرار روزانه ۷% گزارش‌شده است.

۳) روزانه و شبانه: این نوع فرعی به‌عنوان ترکیبی از بی‌اختیاری ادرار نوع روزانه و شبانه تعریف‌شده است. عدم کنترل ادرار در این نوع مشکل ۳۰% گزارش‌شده است.

 

 

اختلال دفع در مدفوع

اختلال در دفع مدفوع می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد. استرس‌ها و هیجان‌ها ترس، آزار جنسی، رشد نکردن دستگاه عصبی، وراثت، بیماری صرع، اضطراب، یبوست، اهمال در آموزش توالت رفتن، واکنش‌پذیری کودک و مشکلات عضوی گوناگون می‌توان عامل سبب‌ساز این اختلال باشد. این کودکان اغلب شکم‌های بادکرده دارند و ممکن است از دردهای شکمی نیز رنج ببرند، اکثر این کودکان دچار یبوست هستند و یا گاهی بدون هیچ دلیل عضوی از رفتن به توالت و دفع مدفوع امتناع می‌ورزند.

در کودکانی که دچار یبوست هستند، به علت درد ناشی از عبور و تخلیه مدفوع به دلیل کوچک بودن مخرج انتهائی، کودک از توالت رفتن وحشت دارد و با جلوگیری از انجام عمل دفع، یبوست سخت‌تری را موجب می‌شود، هنگامی‌که کودک تجربه ناخوشایندی از رفتن به توالت داشت باشد، ترس و تنفر از آن مکان برایش به وجود می‌آید و درنهایت باعث می‌شود که مدفوع خود را نگه دارد.

در کودکانی که دچار یبوست نیستند و بدون هیچ دلیل عضوی، از توالت رفتن امتناع می‌ورزند، بروز چنین رفتارهایی در این کودکان می‌تواند دلایل گوناگونی داشته باشد که از مهم‌ترین آن‌ها مخالف با والدین و مبارزه برای دستیابی و کسب قدرت و به دست آوردن توجه والدین است و یا گاهی این کودکان از کثیف کردن خود در توالت می‌ترسند، زیرا درگذشته به‌این‌علت تنبیه‌شده‌اند و درنتیجه سعی می‌کنند مدفوعشان را در خود نگه‌دارند تا از این طریق نظم را رعایت کرده باشند.

بعضی از والدین انتظارات خیلی زیاد از پاکیزگی کودکان دارند و همچنین گاهی تعاملات غلط و منفی بین کودک و خانواده می‌تواند سبب بروز این مشکل شود.

بی‌اختیاری مدفوع

علامت اساسی بی‌اختیاری مدفوع دفع مکرر در محل‌های نامناسب (لباس. کف اتاق. توی رختخواب و…) است. این عمل باید حداقل ماهیانه بیش از یک‌بار و سه ماه متوالی انجام گیرد. سن عقلی و زمانی او باید ۴ سال باشد. اختلال عضو وجود نداشته باشد. این عمل ناشی از تأثیر مستقیم فیزیولوژیکی یک ماده (میلین‌ها) نباشد. اجابت‌ مزاج‌ دردناك‌ و وجود زخمب اشد. بروز بحران‌ جسمي‌ يا عاطفي‌ در زندگي‌ كودك‌، مثل‌ تولد خواهر يا برادر وجو نداشته باشد.

عوامل تشدیدکننده بيماري:

  • بروز اخير يك‌ بيماري‌ كه‌ موجب‌ زیادشدن‌ توجه‌ به‌ كودك‌ شود.
  • سوء رفتار
  • استرس
  • به‌ هنگام‌ بروز بيماري‌ در كودك‌، توجه‌ خيلي‌ بیش‌ازاندازه‌ به‌ وي‌ نداشته‌ باشيد.
  • از تأكيد بیش‌ازاندازه‌ در مورد عادت‌ رفتن‌ به‌ توالت‌ خودداري‌ كنيد.
  • به‌ اين‌ مسئله‌ رويكردي‌ تدريجي‌ و انتظاراتي‌ واقع‌بينانه‌ داشته‌ باشيد.
  • در صورت‌ وقوع‌ تصادفي‌ بي‌اختياري‌ اجابت‌ مزاج‌، مايه‌ خجالت‌ كودك‌ خود نشويد و وي‌ را سرزنش‌ نكنيد.
  • به‌ موقعيت‌هايي‌ كه‌ براي‌ كودك‌ استرس‌زا هستند حساسيت‌ نشان‌ دهيد و با وي‌ در مورد احساساتش‌ صحبت‌ كنيد.
  • كودك‌ خود را در برابر سوء رفتار جسمي‌ و جنسي‌ محافظت‌ كنيد.
  • به‌ تغذيه‌ مناسب‌ كودك‌ خود توجه‌ نشان‌ دهيد.

 

درمان

  • به‌طور کل در درمان این اختلال، مطالعات پژوهش‌های مختلف بیانگر آن هستند که درمان‌های رفتاری وسیله مطمئنی برای درمان این اختلال به شمار می‌آیند، در کودکانی که دچار یبوست هستند باید با روش‌های مختلف سعی در از بین بردن یبوست کرد، می‌توان برای از بین بردن یبوست حبوبات، غلات و انواع سوپ و سبزیجات و میوه‌های تازه را در برنامه غذائی کودک افزایش داد تا یک اجابت مزاج خوب به وجود آید، تجارب مکرر بدون ناراحتی از دفع می‌تواند به کودکی که تجارب دردناکی را درگذشته تجربه کرده، کمک کند.
  • حال کودکی که به علل اختلال عاطفی و بدون هیچ علت عضوی، حالت قبض مدفوع را دارد، در درمان این کودکان ابتدا می‌بایست شرح‌حال دقیقی از وضعیت آن‌ها به دست آورده تا بتوان علت حبس مدفوع را مشخص کرد و در صورت وجود تنش‌های خانوادگی و تعامل منفی والدین و کودک و وجود استرس و ترس، آن‌ها را از بین برد.
  • پژوهش‌هایی که عمدتاً از بررسی مربوط به آموزش کنترل مدفوع تشکیل می‌شود به‌صورت قوی مبین آن است که آموزش توأم با سخت‌گیری و تنبیه منجر به ایجاد خصومت در کودکان می‌شود که در این مرحله باید علل لجاجت و خصومت کودک با والدین مشخص شود تا بتوان آن‌ها را از بین برد.
  • همچنین عده‌ای از کودکان وجود دارد که مدفوع را جزئی از وجود خود می‌دانند که در این صورت باید والدین برای کودک، بدنش را به شکل خیلی ابتدائی تشریح کنند و در مورد چگونگی به وجود آمدن و خروج مدفوع برایش توضیح دهند تا کودک بداند که مدفوع جزئی از بدن او نیست و نیاز به خروج دارد؛ و یا کودکانی هستند که از محیط توالت می‌ترسند و به‌این‌علت از رفتن به آنجا امتناع می‌ورزند که باید در این صورت ترس کودک را شناخت، با او به توالت رفت محل قرار گرفتن ادرار و مدفوع را به او نشان داد.
  • یا اگر از صدای سیفون می‌ترسد باید به همراه او سیفون را کشید و برایش توضیح داد که چه عملی را انجام می‌دهد و بی‌خطر است، کودک را برای صحبت کردن در مورد ترس‌هایش تشویق کنید، کودک را به‌طور آزمایشی بر روی توالت بنشانید تا متوجه شود که به درون آن نمی‌افتد، یک اسباب‌بازی مخصوص که کودک دوست دارد را در توالت بگذارید که کودک تشویق شود و محیط مطبوعی برایش به وجود آید.
  • یکی دیگر از عواملی که باعث می‌شود کودک از رفتن به توالت خودداری کند ممکن است به‌این‌علت باشد که برخی از والدین از مکان توالت برای تنبیه کودک استفاده می‌کنند که این کار موجب ناامن شدن محل توالت برای کودک شده و او در آنجا احساس ترس می‌کند، درنهایت والدین باید سعی کنند به‌دقت، کودک خود را بشناسند تا از این طریق بتوانند او را درک کنند و مسائل او را حل نمایند.
کمک درمانگر

درمانگر باید در فهم کودک نیازهای او بکوشد و با وی رابطه عاطفی برقرار کند تا بیماری به‌آسانی درمان شود. ازجمله کارهایی که او باید انجام دهد:

  • از توبیخ و تنبیه کردن کودک بپرهیزیم
  • کودک را برای بیان مشکلات خود و کمک به پدر و مادر برای درک مشکلاتش و اصلاح رابطه‌اش و اعضای خانواده و…تشویق کنیم.
  • از بین بردن جو اضطراب، ترس و ناآرامی در محیط خانه
  • کودک را در فواصل معین از شب برای ادرار کردن بیدار کنیم. دادن مایعات به مقدار کم می‌تواند مؤثر باشد.
  • استفاده از داروهای آمفتامین برای ایجاد خواب سبک‌تر توصیه می‌شده است
  • همچنین استفاده افدرین وبلادون که سبب انبساط مثانه و سبکی خواب می‌شود مؤثر است.
  •  استفاده از داروهای ضدافسردگی و ضد اضطراب برای تنظیم دستگاه عصبی مرکزی نتیجه‌بخش است.
  •  از بین بردن بیماری‌های عفونی و یبوست می‌تواند به کنترل ادرار کمک کند.
درمان شرطي
  • شامل تعليم كودك براي بيدار شدن ازنظر دفع ادرار پس از واردکردن يك محرك است. یک زنگ برقی است كه در رختخواب کودک قرار داده كه نسبت به رطوبت حساس است. هنگامی‌که وسيله ادرار را تشخيص می‌دهد زنگ به صدا درآمده و به‌طور كامل كودك را بيدار می‌کند لذا كودك نهایتاً ياد می‌گیرد كه ادرار خود را در جاي مناسب تخليه كند. ميزان موفقيت تقریباً ۹۰-۶۰ درصد است.
  • تهیه و نصب یک تابلوی کاغذی در بالای تخت کودک و یادداشت شب‌هایی که کودک خود را خیس می‌کند بارنگ قرمز علامت می‌زنیم و شب‌هایی که خود را خیس نکرد تشویقش می‌کنیم.
داروها و درمان
  • امكان‌ دارد نرم‌کننده‌ها و حجيم‌ كننده‌هاي‌ مدفوع‌ کمک‌کننده‌ باشند.
  • در صورت‌ گیرکردن‌ مدفوع‌ و ايجاد انسداد، استفاده‌ از تنقيه‌ يا شياف‌ ممكن‌ است‌ ضروري‌ باشد.
  • از مصرف‌ بیش‌ازاندازه‌ شير، موز، سيب‌ و ژلاتين‌ بايد خودداري‌ شود.
  • ميزان‌ فيبر غذايي‌ بايد زياد شود.
  • اگر كودكتان‌ بي‌اختياري‌ اجابت‌ مزاج‌ دارد و اين‌ مسئله، علي‌رغم‌ تلاش‌هاي‌ شما، بيش‌ از دو ماه‌ ادامه یابد باید به پزشک مراجعه شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره تعریف اختلال دفع و علل آن می‌توانید اینجا کلیک کنید.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


ایجاد-استقلال-در-کودکان-min.jpg
شهریور ۱۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

نحوه ایجاد استقلال در کودکان

ایجاد استقلال در کودکان توسط والدین و یا مراقبین کودک از همان روزهای بدو تولد ایجاد می‌شود. ایجاد استقلال در کودکان دارای فرآیند پیچیده‌ای است که در این مقاله به آن پرداخته شده است.

والد بودن احساس خوبی دارد، حتی وقتی فرزندان ما به ما احتیاج دارند. حتی وقتی به ما برای راهنمایی، محبت، حتی کره بادام‌زمینی و ژله رجوع می‌کنند. این‌ها همه‌چیزهای خوبی است. بااین‌حال، ما باید به خودمان یادآوری کنیم که هدف بلندمدت فرزند پروری ما این است که فرزندانمان را از این که کاملاً به ما وابسته باشند به سمت اینکه متفکران و مجریان مستقل باشند، هدایت کنیم. ایجاد استقلال در کودکان، کار یک شبه نیست. این اتفاق در تمام لحظه‌ها و درس‌هایی رخ می‌دهد که در طول روز اتفاق می‌افتد. از قدم‌های کوچک مانند اجازه دادن به آن‌ها برای بستن کفش‌هایشان تا کمک به آن‌ها برای انتخاب دانشگاه مناسب است.

هر تصمیم کوچکی که آن‌ها می‌گیرند، درست یا غلط، یک تجربه یادگیری است که به آن‌ها کمک می‌کند تا افراد مستقلی باشند که بتوانیم به آن‌ها افتخار کنیم.

روش‌های ایجاد استقلال در کودکان

در ادامه راهکارهایی برای نحوه ایجاد استقلال در کودکان آورده شده است.

تلاش‌هایش را تشویق کنید

کمال‌گرایی باعث ایجاد اضطراب در کودکان می‌شود. در واقع برخی از کودکان گرفتار ترس از شکست شده‌اند به همین دلیل حتی تلاش هم نمی‌کنند. به جای موفقیت روی تلاش و کوشش آن‌ها تمرکز کنید.

فرزندان خود را تشویق کنید که چیزهای جدید را امتحان کنند، از منطقه راحتی خود خارج شوند و بدون فشار برای موفقیت یا برنده شدن یا کامل بودن، خلاق باشند. زمانی که این کار را انجام دهید، آن‌ها تمایل بیشتری به انجام وظایف جدید در آینده خواهند داشت.

مشارکت‌های خانوادگی

هر یک از اعضای خانواده در اداره موفق خانه نقش مهمی ایفا می‌کنند. از چیدن دستمال گرفته تا جمع کردن اسباب‌بازی‌ها، تشویق بچه‌ها به همکاری براساس سنشان، به آن‌ها یاد می‌دهد که آن‌ها بخش ضروری از تیم هستند که به آن‌ها نیاز دارید. این باعث ایجاد اعتماد به نفس و ایجاد استقلال در کودکان می‌شود و آن‌ها را تشویق می‌کند که این کار را بیشتر انجام دهند.

ترویج حل مسئله

تمایل خود را برای رفتن و رفع کردن مشکل کنترل کنید. زمانی که یک مشکل پیش می‌آید، صبر کنید. به فرزندتان فرصت بدهید تا راه حلی برای این کار پیدا کند. از آن‌ها سؤال کنید “چطور؟” “چطور می‌توانی کاری کنی تا خواهرت بعد از کاری که کردی احساس بهتری داشته باشد؟” “چطور می‌خواهی مطمئن شوی که صبح به موقع از خواب بیدار شوی که از اتوبوس جا نمانی؟” اگر می‌خواهید که آن‌ها خودشان فکر کنند، تمام پاسخ‌های خود را ارائه نکنید.

روش ایجاد استقلال در کودکان

برای آموزش وقت بگذارید

هر هفته، روی یادگیری چیزهای جدید به روشی سرگرم کننده و جذاب کار کنید. زمانی که کودکان مهارت‌ها و وظایف جدید را می‌آموزند، نسبت به یادگیری بعدی احساس اطمینان بیشتری می‌کنند. چه کسی می‌داند، آن‌ها حتی ممکن است به شما کمک کنند چیز جدیدی یاد بگیرید!

اجازه انتخاب

هر روز پر از صدها انتخاب است. سیب یا موز؟ کره بادام‌زمینی یا گوشت و پنیر؟ کفش قرمز یا آبی؟ اینکه به فرزندانتان اجازه دهید تا این انتخاب‌های کوچک را انجام دهند، به آن‌ها احساس کنترل و تسلط بر زندگی‌شان را می‌دهد که منجر به تفکر مستقل می‌شود. همین انتخاب‌ها توسط آنها باعث ایجاد استقلال در کودکان می‌شود.

ساختار به عنوان یک شبکه ایمن

تهیه کارهای روتین ساختاریافته برای صبح‌ها، بعدازظهرها و عصرها به فرزندان شما شبکه ایمنی را می‌دهد که برای امتحان کردن چیزهای جدید در یک محیط کنترل‌شده نیاز دارند. این کار به دور نگه‌داشتن آن‌ها از احساس شکست کمک می‌کند و به شما کمک می‌کند آرامش را حفظ کنید.

علاوه بر مطالب گفته شده ویدئوی زیر به شما در ایجاد استقلال در کودکان کمک شایانی می‌کند.

حضور کودکتان را نادیده نگیرید

وقتی کودکتان حضور دارد، درباره او با دیگران صحبت نکنید؛ “دختر من کمی خجالتیه”، “ترجیح می‌ده کنار بزرگ‌ترها باشه تا توی جمع بچه‎ها” و… . وقتی فرزندتان درباره خودش چنین جمله‌هایی می‎شنود، خود را مانند شیئی متعلق به والدینش احساس می‌کند.

همچنین وقتی سؤالی از فرزندتان پرسیده می‌شود، اجازه بدهید خودش پاسخ بدهد. حتی وقتی سؤالی درباره اوست ولی نه مشخصاً خطاب به او. برای مثال وقتی دوستی از شما می‎پرسد: «علی مدرسه رو دوست داره؟»، به فرزندتان بگویید: “نظرت رو درباره مدرسه به ایشون بگو”.

با او همدلی کنید

کودک شما به تازگی شروع به یادگیری مستقل شدن کرده است و این موضوع برای او آسان نیست. از سرزنش یا تحقیر او جدا خودداری کنید حتی در مواردی که از پس انجام کار کاملاً ساده‌ای برنیامده باشد. هوای او را داشته باشید و در صورتی که کمک خواست بدون قضاوت در مورد توانایی‌هایش به او کمک کنید.

مذاکره کردن را به کودک بیاموزید

بسیاری از کودکان تمایل دارند دنیا را به عنوان یک جریان برد و باخت ببینند پس بهتر است دید کودکتان را به روی دنیای توافق و مذاکره بگشایید و در این حالت او به لزوم استفاده بهتر از شرایطی که پیش رویش گذاشته شده است پی خواهد برد. او می‌تواند یا محل گردش را انتخاب کند یا ناهار گردش ولی هردو را باهم نمی‌تواند انتخاب کند. این موضوع به او برای الویت ‌بندی ترجیحات خود نیز کمک خواهد کرد.

از او کمک بخواهید.

برای بچه‌های ۲ تا ۴ ساله هیچ چیز مانند کمک خواستن از آن‌ها، حس خوبی به آن‌ها نمی‌دهد. به او بگویید: “میای به مامان کمک کنی؟ من نمی‌تونم‌ این کارو انجام بدم.” به او کاری را بسپارید که واقعاً بتواند انجام دهد. کمک کردن آن‌ها باعث ایجاد استقلال در کودکان می‌شود.

کلینیک تخصصی  کودک مرکز مشاوره روانشناختی اکسیر جهت آموزش‌های بیشتر جهت ایجاد استقلال در کودکان با برگزاری کلاس‌های آموزش والدین و مشاوره فردی در اختیار شما والدین گرامی است.

منبع: سایت positiveparentingsolutions و متخصصین اکسیر


ترس-از-مدرسه-min.jpg
شهریور ۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

ترس از مدرسه

ترس از مدرسه در بسیاری از کودکان وجود دارد. همین مورد حتی در مورد کودکانی که پیش‌دبستانی هستند و به یک مرکز مراقبت از کودک مانند مهدکودک می‌روند نیز صادق است.

از سن یک تا دو سالگی، کودکان می‌توانند اضطراب جدایی را تجربه کرده و زمانی که از والدین جدا هستند ممکن است مضطرب و ناراحت شوند. آن‌ها همچنین ممکن است در محیط دیگر غیر از خانه‌شان احساس راحتی کمتری کنند. این کاملاً طبیعی است و معمولاً با گذشت زمان و رشد استقلال از بین می‌رود.

زمان‌هایی هست که این اضطراب خیلی بیشتر باقی می‌ماند ممکن است نگرانی جدی‌تری را نشان دهد. برخی از کودکان ترس طولانی‌مدت از رفتن به مدرسه دارند که می‌تواند از نظر جسمانی و عاطفی بر آن‌ها تأثیر بگذارد. این اغلب به‌عنوان اجتناب از مدرسه، امتناع از رفتن به مدرسه، یا فوبیای مدرسه یاد می‌شود.

ویژگی‌ها و نشانه‌های فوبیا و ترس از مدرسه

کودکان مبتلا به ترس از مدرسه اغلب از نظر عاطفی ناامن و بسیار حساس هستند. احتمالاً آن‌ها می‌خواهند در نزدیکی والدین خود باشند و هنگام جدا شدن از آن‌ها احساس اضطراب می‌کنند. نشانه‌های زیر ممکن است در این کودکان دیده شود.

  • علائم جسمانی متعدد نظیر بیماری‌های معده، تهوع، استفراغ، اسهال، یا خستگی بیش از حد و بدون دلیل واقعی پزشکی را نشان می‌دهند.
  • کج‌خلقی، چسبندگی به والدین و یا نشانه‌هایی از اضطراب را هنگام دور شدن از پدر و مادر نشان می‌دهد.
  • ترس بیش از حد از تنها بودن یا ترس غیر منطقی دارند.
  • مشکل خواب و کابوس‌های مکرر دارد.
  • این علائم را در روزهای مدرسه دارد اما در روزهای دیگر و آخر هفته‌ها این علائم را نشان نمی‌دهد.
  • کودکان مبتلا به ترس از مدرسه ممکن است در بسیاری از روزها در برابر رفتن به مدرسه مقاومت کنند.

با اینکه ترس از مدرسه می‌تواند تأثیر جدی بر آموزش کودک داشته باشد، اما امری نادر نیست. حدود ۱ تا ۵ درصد از کودکان این ترس را تجربه می‌کنند. درحالی‌که این مشکل می‌تواند یک تجربه پر استرس برای کودکان و مراقبان باشد، مراحلی وجود دارند که والدین می‌توانند به بچه‌هایشان کمک کنند تا با این ترس کنار آمده و بر این ترس غلبه کنند. برای پرداختن کامل به این مشکل، باید بدانید که چرا کودک شما ممکن است از رفتن به مدرسه وحشت داشته باشد.


مقاله مرتبط: ترس از مدرسه و راهکارهای درمانی آن


چه چیزی باعث ترس رفتن به مدرسه می‌شود؟

تحقیقات مختلف به این نتیجه رسیده‌اند که عواملی مانند اضطراب، افسردگی، عوامل تحصیلی، عوامل خانوادگی باعث ایجاد ترس از مدرسه در کودکان می‌شود.

زمانی که یک کودک از رفتن به مدرسه می‌ترسد، والدین باید موضوعات اساسی مانند رفتن به مدرسه جدید، رفتن به کلاس بالاتر، شروع کلاس‌های جدید، تغییرات در زندگی خانوادگی مانند جا به جایی، طلاق، مرگ، یا رویدادهای آسیب‌زا، نگرانی‌های واقعی برای امنیت اعضای خانواده (به‌عنوان‌مثال، یک فرد بیمار در خانه وجود دارد)، اضطراب اجتماعی و یا کمرویی، قلدری و یا مورد اذیت قرار گرفتن در مدرسه، ترس از عملکرد ضعیف مدرسه و نمرات بد (شکست)، ترس از روابط منفی با معلم یا همسالان، ترس از تمسخر یا تنبیه در مدرسه، داشتن یک والد خوب اما بیش‌ازحد محافظت‌کننده را در نظر بگیرند که ممکن است در مدرسه هراسی نقش داشته باشد.

درحالی‌که هر کودکی ممکن است ترس از مدرسه را داشته باشد، برخی تحقیقات نشان می‌دهند که برخی از کودکان از جمله کودکان تک فرزند، کوچک‌ترین فرزندان خانواده‌ها، کودکان مبتلا به بیماری مزمن بیشتر از دیگران آن را تجربه می‌کنند.


مقاله مرتبط: نکاتی برای کاهش اضطراب مدرسه

مقاله مرتبط: ایجاد پیش زمینه روانی برای رفتن به مدرسه


علل ترس از مدرسه در کودکان

کارهایی که والدین می‌توانند برای کمک به کودکشان انجام دهند

  • پیش از شروع مدرسه و هنگام ثبت‌نام با فرزندتان درباره مدرسه صحبت کنید. اطراف و فضای داخل مدرسه و حتی مسئولان آن را به وی بشناسانید.
  • برای بردن کودک به مدرسه از زور، تهدید یا تنبیه استفاده نکنید. از اصرار‌ها، تأکیدها، امرونهی‌های زیاد بپرهیزید تا اضطراب به وی منتقل نشود.
  • از مدرسه به عنوان حربه‌ای برای تنبیه استفاده نکنید. مثلاً نگویید: «اگر مشق‌هایت را ننویسی، به معلمت می‌گویم.» یا گونه‌ای برخورد نکنید که کودک برای رفتن به مدرسه احساس گناه کند. هنگامی‌که می‌گویید «ما کار می‌کنیم و زحمت می‌کشیم تا تو درس بخونی» او فکر می‌کند مرتکب گناه و جرم بزرگی شده است.
  • گاهی لازم است یکی از والدین، چند روزی در دفتر مدرسه حضور داشته باشد و حتی با کودک به کلاس برود. در این صورت کودک می‌تواند از کلاس خارج شده و والدین خویش را ببیند؛ این برنامه باید تا عادی شدن رفتار او در مدرسه ادامه داشته باشد.
  • در مسیر بازگشت از مدرسه، فرزندان دوست دارند همه‌چیز را برای پدر و مادر تعریف کنند؛ بنابراین به احساسات و حرف‌های آنان با دقت توجه کنید.
  • در روش دیگر می‌توان با معلم به توافق رسید که کودک روز اول فقط به کلاس برود، درس خود را پس بدهد و تکلیف روز بعد را بگیرد و به منزل بازگردد؛ بعد از آن باید به تدریج میزان حضور دانش‌آموز در مدرسه افزایش یابد.
  • با مراجعه به روانشناس کودک یا بازی درمانگر می‌توانید به کودکتان کمک کنید تا با ترس خود کنار بیاید.

منبع: سایت verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


رابطه-والدین-با-کودک-min.jpg
مرداد ۲۳, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۲ دقیقه

چرا رابطه والدین با فرزندان مهم است؟

نحوه برقراری رابطه والدین با کودک جز چالش برانگیزترین مسائل در تربیت کودک و فرزندان است. برقراری رابطه والدین با کودک بدون چالش نخواهد بود. زندگی مدرن خانوادگی می‌تواند استرس‌زا باشد و با فشارهای مختلف بر خانواده‌ها همیشه آسان نیست. سرانجام، والدین خواهان بهترین برای فرزندانشان هستند و رابطه قوی والدین با فرزند می‌تواند به نتایج بهتر برای فرزندان کمک کند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مقاله مرتبط: مشکلات رایج در تربیت کودک

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چرا رابطه مثبت والدین و کودک مهم است؟

رابطه والدین با کودک است که رشد فیزیکی، عاطفی و اجتماعی کودک را تحت ‌تأثیر قرار می‌دهد. این یک پیوند منحصر به فرد است که هر کودک و والد می‌تواند از آن لذت ببرد. این رابطه اساس شخصیت، انتخاب‌های زندگی و رفتار کلی کودک را مشخص می‌کند. هم چنین می‌تواند بر قدرت سلامت اجتماعی، جسمی، روانی و عاطفی آن‌ها تأثیر بگذارد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مقاله مرتبط: نقش پر رنگ والدین در اعتماد به نفس کودکان

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مزایای رابطه مثبت والدین با کودک

اگر رابطه والدین با کودک به درستی برقرار شود مزایای زیر را خواهد داشت.

  • فرزندان خردسالی که با داشتن دلبستگی ایمن و سالم به والدینشان رشد می‌کنند، شانس بهتری برای ایجاد روابط شاد و رضایت‌بخش با دیگران را در زندگی خود دارند.
  • کودکی که رابطه امنی با پدر و مادر دارد، یاد می‌گیرد که احساسات خود را تحت استرس و شرایط سخت تنظیم کند.
  • رشد روانی، زبانی و احساسی کودک را بهبود می‌بخشد.
  • به کودک کمک می‌کند تا رفتارهای اجتماعی خوش‌بینانه و با اطمینان نشان دهد.
  • درگیری و مداخله سالم والدین در زندگی روزمره کودک، پایه و اساس مهارت‌های اجتماعی و تحصیلی بهتر است.
  • یک پیوند ایمن منجر به رشد اجتماعی، عاطفی، شناختی و انگیزشی می‌شود. کودکان نیز زمانی که رابطه مثبتی با والدین خود دارند، مهارت‌های حل مسئله را به دست می‌آورند.

سبک فرزندپروری – فرزندپروری مثبت

انواع سبک‌های فرزندپروری وجود دارد که فرزندپروری مثبت سبک بسیار مناسبی در در تعامل و تربیت کودک است که در اینجا به ویژگی‌های فرزندپروری مثبت اشاره شده است.

تعامل گرم و دوست‌داشتنی

از هر تعامل به عنوان فرصتی برای ارتباط با فرزند خود استفاده کنید. در بیانات خود گرم باشید، ارتباط چشمی برقرار کنید، لبخند بزنید و تعامل را ترغیب کنید.

مرزها، قوانین و عواقب

کودکان به ساختار و راهنمایی نیاز دارند. با فرزندان خود در مورد آنچه که از آن‌ها انتظار دارید صحبت کنید و مطمئن شوید که آن‌ها درک می‌کنند.

گوش دادن و همدردی با فرزند

احساسات کودک خود را به رسمیت بشناسید، به آن‌ها نشان دهید که درک می‌کنید و اطمینان ‌دهید که در هر زمان که مشکل دارند به آن‌ها کمک خواهید کرد.

حل مسئله

به کودک خود کمک کنید تا مشکل را حل کند. یک الگوی خوب برای او باشید و به آن‌ها نشان دهید چگونه رفتار کند. زمانی که با کودکان خود کار می‌کنید تا راه‌حل‌هایی پیدا کنید آن‌ها یاد می‌گیرند چگونه با مشکلات به روش مناسب مقابله کنند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مقاله مرتبط: فرزندپروری و سبک های آن

مقاله مرتبط: چگونه کودکمان را تربیت نماییم؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می‌توانید در زمینه فرزندپروری از یک مشاور یا روانشناس کودک کمک بگیرید. او به شما کمک خواهد کرد رفتارتان را اصلاح کرده و رابطه مثبت و خوبی با فرزندتان برقرار کنید. در این زمینه متخصصین کودک مرکز مشاوره اکسیر در کنار شما والدین گرامی هستند.

منبع: سایت parentingni و متخصصین اکسیر


انواع-گروه-درمانی-min.jpg
مرداد ۹, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

گروه درمانی

گروه درمانی یک روش محبوب درمانی برای درمانگران و مراجعان است. گروه درمانی یک شکل بسیار مؤثر از روان‌درمانی است که مبتنی بر وابستگی متقابل و تعامل بین اعضای گروه است که متقابلاً مسائل شخصی‌ خود را فاش می‌کنند.

درحالی‌ که گاهی اوقات گروه درمانی، به تنهایی مورد استفاده قرار می‌گیرد، معمولاً در یک برنامه درمانی جامع که ممکن است شامل روان‌ درمانی فردی هم باشد، ادغام می‌ شود.


مقاله مرتبط : مزایای گروه‌درمانی

مقاله مرتبط : گروه درمانی چیست؟


انواع گروه درمانی

برخی از گروه‌ درمانی های معمول، که ممکن است به تنهایی یا همراه با دیگر روش‌ های درمان به کار روند عبارتند از:

    – گروه‌ های خودیاری:

این گروه‌ ها توسط مراجع یا مراجعان سابقی که روش‌های غلبه بر مشکلات را آموخته‌ اند، سازمان‌ دهی و هدایت می‌ شود. اعضای گروه از چنین تجربه‌ ای بهره‌مند می‌ شوند، در حالی که از این فرصت برای گفتگو در مورد مشکلات خود، بیان احساسات خود و حمایت متقابل استفاده می‌ کنند.

دو نمونه از گروه‌ های کمک به خود شامل؛ گروه‌ های خود یاری برای وابستگی به الکل و یا گروه‌ های خود یاری برای والدین دارای کودکان معلول و غیره هستند.

گروه خودیاری در گروه درمانی

    – گروه‌های دارویی:

برای مثال، از این گروه‌ ها برای درمان افسردگی عودکننده و اختلال دو قطبی استفاده‌ شده ‌است. تأکید بر انطباق با داروهای تجویز شده است. اهداف شامل افزایش دانش مراجع در مورد دارو، افزایش موافقت، آموزش در مورد اختلال، کاهش انزوای آن‌ ها و کمک به آن‌ ها برای بیان احساسات خود در یک محیط غیر قضاوت کننده است.

    – گروه درمانی روابط بین فردی:

این رویکرد از کار یالوم توسعه یافت. درمان روی مشکلات روابط فعلی متمرکز است و روش‌ هایی را بررسی می‌ کند که در آن‌ ها این مشکلات در گروه منعکس می‌ شوند. گذشته تنها برای درک مشکلات موجود مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. درمان به سه مرحله تقسیم می‌ شود:

  • مرحله اول: در این مرحله از گروه درمانی، اعضای گروه به نوعی، متکی به درمانگر هستند و به دنبال مشاوره تخصصی درباره مشکلاتشان و نحوه رفتارشان در گروه هستند. در مرحله اول، بعضی از اعضا ممکن است به خاطر اضطراب یا درک این موضوع، که درمان گروهی ممکن است که برای مشکلات آن‌ ها مفید نباشد، گروه را ترک کنند.
  • مرحله دوم: اعضای باقی مانده شروع به شناخت بهتر یکدیگر می‌ کنند. آن‌ ها در مورد مشکلات خود بحث می‌ کنند و سعی می‌ کنند به دنبال پاسخ به مشکلات خود باشند. در طی این دوره بیشترین تغییر را می‌ توان انتظار داشت. درمانگر اعضا را به بررسی مشکلات و روابط فعلی تشویق می‌ کند.
  • مرحله سوم: گروه در این مرحله می‌ تواند تحت سلطه مشکلات باقی مانده اعضایی باشد که کمترین پیشرفت را داشته‌ اند و بیشترین وابستگی را نشان می‌ دهند. پیش از پایان دادن به این گروه، این مشکلات باقی‌ مانده مورد بحث قرار می‌ گیرند.

مقاله مرتبط : پرورش کودکانی متفاوت با گروه درمانی

مقاله مرتبط : تقویت خلاقیت با بازی درمانی گروهی


    – گروه‌های رویارویی:

در گروه‌ های رویارویی، تعامل بین اعضا با شدت و سرعت بیشتری انجام می‌ شود و به این امید است که این امر منجر به تغییرات بیشتر شود. این رویارویی را می‌ توان از طریق ابزارهای کاملاً کلامی، مانند استفاده از زبان چالش‌ برانگیز، تشدید کرد و یا می‌ تواند شامل اشکال مناسب لمس یا در آغوش گرفتن بین شرکت‌ کنندگان باشد. گاهی اوقات این تجربه با طولانی‌ تر کردن جلسه گروهی برای یک روز یا حتی بیشتر تشدید می‌ شود. باید در انتخاب افراد مناسب برای این نوع گروه درمانی دقت شود.

    – سایکودرام یا روان نمایشگری:

سایکودرام یک فرآیند گروه درمانی است که مسائل درون فردی و بین فردی افراد را از طریق به نمایش درآوردن گذشته، حال و یا پیش‌ بینی موقعیت‌ های زندگی و ارتباط دادن نقش‌ ها به منظور پیشبرد فهم بهتر، تخلیه هیجانی و نقش معکوس به کار می‌ برد. سایکودرام روشی است که به شخص کمک می‌ کند تا ابعاد روان‌ شناختی مسئله‌ اش را کشف کند؛ بدین ترتیب فرد با به نمایش درآوردن آن‌ ها و نه فقط از راه گفت‌وگو به بازنگری مشکل خود می‌ پردازد…

در مرکز مشاوره اکسیر جهت درمان اختلالات و مشکلات رفتاری، متخصصین از روش‌ های مختلف گروه درمانی استفاده می‌ کنند. اگر تمایل به شرکت در جلسات گروه درمانی دارید، می‌ توانید با شماره تماس‎‌ های اکسیر در ارتباط باشید.

 

منبع: سایت counsellingconnection و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


تغییرات-دوران-نوجوانی-min.jpg
مرداد ۶, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

تغییرات اساسی در دوران نوجوانی

تغییرات دوران نوجوانی را می‌ توان به صورت عمده در دو دسته تغییرات هیجانی و تغییرات جسمانی تقسیم بندی کرد. در این مطلب این تغییرات اساسی در دوران نوجوانی و نحوه برخورد با آن‌ ها را برای شما والدین توضیح داده‌ ایم.

نوجوان و تغییرات هیجانی

از جمله تغییرات دوران نوجوانی تغییرات در هیجانات است. وقتی نوجوان را با دوران کودکی مقایسه می‌کنیم، می‌بینیم که در تجربه هیجانات مختلف، کاملاً متفاوت عمل می‌ کند.

بسیاری از نوجوانان هیجانات را به صورت اغراق شده تجربه می‌ کنند. مثلاً موضوعی کوچک می‌تواند او را به وجد بیاورد یا موضوعی بی اهمیت می‌تواند او را ناراحت کند. این موضوع باعث نگرانی والدین است و باعث می‌ شود تا آن‌ ها فکر کنند که توانایی پیش‌ بینی هیجانات و رفتار نوجوانشان را ندارند.

از طرف دیگر در این سنین نوجوانان سعی می‌کنند که به پیش بینی هیجانات و رفتارهای والدین بپردازند، و متناسب با آن عمل کنند و چون مهارت زیادی در آن ندارند گاهی اشتباه می‌ کنند. مثلاً ممکن است حالات چهره را به اشتباه برداشت کنند و به اشتباه واکنش نشان دهند. والدین در چنین شرایطی فکر می‌ کنند که نوجوانشان آن‌ ها را مسخره کرده است. در صورتی که او به خطای بی‌ تجربگی مبتلا شده است.

احساس رویین‌ تن بودن

از طرف دیگر نوجوانان احساس رویین‌ تن بودن می‌کنند و فکر می‌کنند که چیزی به آن‌ها صدمه نمی‌ زند. مثلاً از آن‌ ها می‌ شنویم که ” من آسیبی نمی‌ بینم حتی اگر با سرعت خیلی زیاد رانندگی کنم”، یا ” من معتاد نمی‌شوم” این احساس کاملاً طبیعی است. همچنین گاهی نوجوانان احساس اضطراب و شرم را تجربه می‌ کنند. مخصوصاً زمانی که تغییرات بدنی در او اتفاق می‌ افتد و ظاهرش شروع به تغییر می‌کند، احساس اضطراب شکل می‌گیرد، برعکس بعض از نوجوانان احساس بزرگ‌ منشی و برتری می‌کنند.


مقاله مرتبط: چالش‌های دوران نوجوانی


کمک به ثبات هیجانی نوجوانان

اگر نوجوان شما در چنین شرایطی است، با چند روش ساده می‌توانید به او کمک کنید تا به ثبات هیجانی نزدیک شود.

۱ – الگوی خوبی باشید: اگر شما به عنوان بزرگ‌سال بتوانید هیجانتان را در ست بشناسید و درست و به جا ابراز کنید کم کم نوجوان هم این روش را یاد می‌گیرد.

۲ – به فرزندتان بیاموزید که اشکالی ندارد هیجانات متفاوت را تجربه کند و این اتفاق طبیعی است و این تغییرات مداوم از طرف ما پذیرفته‌شده است و کم‌کم تبدیل می‌شود.

۳- فضای مناسبی فراهم کنید تا نوجوان درباره هیجاناتش صحبت کند در این صورت از کارتان دست بکشید و رو در روی او بنشینید و بدون قضاوت و بر چسب زدن به او و هیجاناتش گوش کنید.

۴- با ورزش و تمرینات منظم بدنی به او کمک کنید سطح سروتونین را در مغز خود افزایش دهد تا بشاشی بیشتری را تجربه کند.

نوجوان و تغییرات جسمانی

اگر شما هم در اطراف خود شاهد ورود یک کودک به دوران نوجوانی بوده‌ اید، حتماً از تغییرات سریعی که در جسم و روان او اتفاق می‌ افتد متعجب شده اید. تغییرات دوران نوجوانی نه تنها شما را متعجب می‌ کند، بلکه باعث سردرگمی نوجوان نیز می‌ شود…

تغییرات جسمانی از جمله مهم‌ترین تغییرات دوران نوجوانی است. این تغییرات به وضوح دیده می‌شود. مثلاً در دختران شاهد رشد موهای زائد، تجربه عادت ماهیانه و در پسرها شاهد رشد موهای زائد و کلفت شدن و بم شدن صدا هستیم. همچنین اندام‌ های پیرامونی مانند دست و پا و صورت به سرعت بیشتری رشد می‌ کنند، و همین موضوع باعث می‌شود که دست و پاها بلندتر از حالت طبیعی دیده شود. همچنین شاهد رشد بینی و لب‌ ها هستیم که باعث می‌شود صورت آن‌ ها از حالت ظرافت کودکانه خارج شود.


مقاله مرتبط: علائم بلوغ دختران چیست؟

مقاله مرتبط: بلوغ زودرس دختران


سازگاری با تغییرات

سازگاری با این تغییرات برای نوجوان ساده نیست، در این دوران می‌بینیم که نوجوانان ساعات زیادی را جلوی آینه می‌گذرانند و هر تغییر کوچکی را در جسم خود رصد می‌کنند و نگران قضاوت دیگران درباره خود و ظاهرشان هستند و فکر می‌کنند سایرین آن‌ ها را مسخره می‌ کنند. بسیاری از آن‌ ها در مورد تغییرات دیگری که انتظارشان را می‌کشند گنگ و نا مطلع هستند، و با نگرانی تغییرات جسمانی خو را دنبال می‌کنند.

گاهی نوجوان نگرانی زیادی درباره ظاهرش پیدا می‌ کند، که باعث می‌شود دست به رفتارهایی برای جبران و یا سازگاری با این تغییرات بزند. اختلال خوردن مانند بی‌اشتهایی عصبی، اختلال بد ریخت انگاری بدن که در آن نوجوان فکر می‌کند که یک نقص و عیبی در ظاهرش وجود دارد، رفتارهای نمایی مانند لباس پوشیدن‌های نامتعارف از نمونه این رفتارها هستند.


مقاله مرتبط: بی اشتهایی روانی Anorexia


برای آشنایی بیشتر با مشکلات نوجوانان مانند نحوه برقراری ارتباط با خانواده، رابطه با دوستان، هویت یابی جنسی، گرایش زیاد به فضای مجازی و غیره می‌توانید اینجا کلیک کنید.

کمک به نوجوان

اگر شما نوجوانی دارید که چنین تغییراتی را تجربه می‌کند، با چند راهکار ساده می‌توانید به او کمک کنید که این دوران را راحت‌تر طی کند.

۱ – به او کمک کنید که خود و جسم خود و تغییرات نوجوانی را بشناسد و انتظار درستی از تغییرات جسمانی خود داشته باشد.

۲ – به او اطمینان دهید که این تغییرات برای همه هم‌سن‌ و سال‌ های او اتفاق می‌افتد و او تنها نیست.

۳- به فرزندتان کمک کنید که با رعایت بهداشت فردی، رژیم غذایی ورزش و روش‌ های دیگر به حفظ سلامت جسمانی خود کمک کند.

مرکز مشاوره اکسیر با در اختیار داشتن متخصصین در زمینه نوجوانی به شما نوجوانان و والدین گرامی درباره تغییرات دوران نوجوانی و نحوه برخورد و کنترل آن به شما عزیزان خدمات ارائه می‌دهد.

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


طلاق-min.jpg
مرداد ۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

اقدام برای طلاق

آیا شما به نقطه‌ای در ازدواج خود رسیده‌اید که در آن به‌طور جدی طلاق را مد نظر قرار داده‌اید؟ بهتر از قبل از طلاق مواردی را در نظر بگیرید. این تصمیم به طور بالقوه عواقب منفی جدی برای شما، همسرتان و کسانی که به شما نزدیک هستند، دارد. این یک انتخاب است که باید با تأمل و دقت انجام شود.

سؤالات مهم قبل از طلاق

چه چیزی شما را به طلاق رسانده است؟

طلاق بسیار پیچیده است و وقتی انجام شود برایتان بسیار مشکل خواهد بود. آیا به تدریج از هم دور شده‌اید و ارتباطتان قطع شده است؟ آیا مدیریت تعارضاتتان ضعیف بوده است؟ آیا شما کناره‌گیری می‌کنید و تمایلی به برقراری ارتباط ندارید؟

برخی می‌گویند که “احساساتشان از بین رفته ‌است” این بسیار غم‌انگیز و دردناک است. اگر شما رابطه فرا زناشویی دارید، پس شما تصور روشنی درباره احساسات خود نسبت به همسرتان نخواهید داشت. کاملاً غیر واقع بینانه است که همسر خود را با معشوق جدید خود مقایسه کنید.

ممکن است احساسی وجود داشته و یا به قرار دوم هم نکشیده باشد، هرچه بوده خیلی کم‌تر از ازدواج بوده است. برای اینکه احساسات خود را برگردانید، باید قبل از احساس، رفتارتان را قرار دهید. اگر رفتارتان عاشقانه باشد تأثیر مثبت و شگفت‌انگیزی بر تعاملات شما با همسرتان خواهد داشت. اگر شما نخواهید به سهم خود در ازدواجتان نگاه بیندازید، مطمئناً برخی مشکلات خود را به روابط بعدی‌تان منتقل خواهید کرد. لازم است که شما در مورد چیزی که باید تغییر دهید فکر کنید. چرا این کار را با همسرتان انجام نمی‌دهید؟


مقاله مرتبط: علت های و دلایل طلاق را به تفسیر بدانید!

مقاله مرتبط: نیش زدن یکی از عوامل اصلی طلاق


چه‌کاری برای حل مشکلات انجام دادید؟

اگر تا به حال با هم به زوج درمانگر مراجعه نکرده‌اید پس امتحانش ضرری نخواهد داشت. در عوض، شاید شما سعی کردید، اما این بهترین تلاش شما نبود. شاید درمانگری که انتخاب کرده‌اید برای یک یا هر دوی شما مناسب نبوده و یا یک یا هر دوی شما نسبت به همه چیز صادق نبوده‌اید.

در این نقطه بحرانی در ازدواج، به دنبال یک درمانگر با صلاحیت و بسیار واجد شرایط باشید. اکنون زمان آن نیست که به دنبال درمانگر ارزان باشید. این تصمیم بسیار مهمی است. احتمال این وجود دارد که هر دوی شما در حل مسائل مشکلات زناشویی ضعیف بوده‌اید و نیاز به کمک حرفه‌ای دارید. برای تغییر خودتان پیش درمانگر بروید نه برای آنکه چیزی را در همسرتان تغییر دهید تا شانس موفقیت بیشتری داشته باشید.


مقاله مرتبط: آیا طلاق تنها را حل خیانت زناشویی است؟


چه تأثیری روی فرزندانتان خواهد گذاشت؟

طلاق چه تاثیری بر کودکان دارد؟

اگر فرزندانی دارید که هنوز در خانه هستند، باید به این که چگونه طلاق، زندگی آن‌ها را تحت تأثیر قرار خواهد داد فکر کنید. این امری است که زندگی فرزندانتان را به طرز چشم‌گیری تغییر خواهد داد بدون توجه به اینکه چقدر طلاق شما به راحتی انجام شده باشد. برخلاف آنچه که شما ممکن است به خودتان بگویید، به جز درگیری‌ها و دعواها و سوءاستفاده زیاد، فرزندانتان فقط می‌خواهند یک خانه با هر دوی شما داشته باشند.

تحقیقات نشان می‌دهد که کودکان وقتی که در کنار هم هستید از نظر احساسی بهتر با شما رفتار می‌کنند، حتی اگر ناراضی باشید. داشتن دو خانواده برای آن‌ها سرگرم‌ کننده نیست و ممکن است برای شما هم مناسب نباشد. ممکن است مانند بسیاری افراد از طلاق خود پشیمان شوید. آیا شریک جدید زندگی‌تان با کودک شما خوب خواهد بود؟ نمی‌توانید این را کنترل کنید. خانواده‌های مختلط مشکلات زیادی دارند. میزان طلاق برای ازدواج بعدی بدتر است. از آنجا که احتمالات به نفع شما نیست، چرا سعی نکنید وضعیت فعلی خود را بهتر کنید؟


مقاله مرتبط: آنچه که هر پدر و مادری در هنگام طلاق باید انجام دهد

مقاله مرتبط: کودکان و طلاق

مقاله مرتبط: فراهم کردن مقدمات طلاق برای کودکان


بهترین زمان در رابطه شما کی بود؟

چه زمانی بیش‌ترین ارتباط را با همسرتان احساس کردید؟ چه اتفاقی در حال رخ دادن بود که شما احساس لذت و خوشحالی داشتید؟ به این فکر کنید که چه چیزی شما را به طرف شریک زندگی‌تان جلب کرده بود. شما عاشق چه ویژگی‌هایی بودید (حتی اگر آن‌ها ممکن است شما را دیوانه کنند)؟

در این لحظه روی نکات مثبت تمرکز کنید. می‌توانید تصور کنید که مثل قبل شوید؟ اگر می‌توانید تصور کنید، به احتمال زیاد می‌توانید با مسیر درست به آنجا برسید. به مدت طولانی در حباب شک و تردید نمانید.


مقاله مرتبط: کنار آمدن با طلاق و جدایی


ممکن است راحت به نظر برسد اما شما تنها ۳ گزینه دارید:

۱. همان‌طور باقی بمانید و ادامه دهید

۲. به سمت جدایی و طلاق بروید

۳. برای آشتی تلاش همه‌جانبه بکنید.

کمک حرفه‌ای دریافت کنید، می‌توانید این مسیر را با یک زوج درمانگر طی کنید. زوج‌درمانی به زوج‌های در آستانه طلاق می‌تواند کمک چشم‌گیری داشته باشد.

مرکز مشاوره اکسیر با متخصصین مجرب در زمینه مشاوره قبل از طلاق و مشاوره طلاق در خدمت شما عزیزان هستند.

منبع: verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


رابطه-جنسی-سالم-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

ویژگی‌های یک رابطه جنسی سالم

برای معتادان به رابطه جنسی که درمان شده‌اند، فهمیدن این که رابطه سالم و صمیمی چه حسی دارد، دشوار است. در این مطلب ویژگی‌های کلیدی رابطه جنسی سالم را مورد بررسی قرار داده‌ایم.


مقاله مرتبط: نکاتی برای بهبود رابطه جنسی

مقاله مرتبط: مهارت هایی برای داشتن یک زندگی جنسی سالم 

مقاله مرتبط: زمانی که شریک زندگی شما مشکل جنسی دارد


خصوصیات رابطه جنسی سالم

    – احساس بهزیستی در رابطه جنسی:

احساس ایمنی، ارتباط و تائید در رابطه جنسی سالم رخ می‌دهد. ممکن است مدتی طول بکشد تا احساس خطر، قطع ارتباط و شرم برطرف شود، اما ارزش صبر و مداومت را دارد.

    – شور و اشتیاق جسمانی و عاطفی:

در یک رابطه صمیمانه، هر دو طرف از آسیب‌پذیری عاطفی و اشتیاق جسمانی خودآگاه هستند، این‌ها به طور مثبت بدون بی حسی و ارگاسم تجربه می‌شوند.


مقاله مرتبط: رابطه عاطفی و عاشقانه


     – کشف دوباره خلاقیت و علائق:

این امر به فعالیت جنسی محدود نمی‌شود بلکه می‌تواند ظاهر شدن فعالیت خلاقانه‌ای مانند موسیقی، نقاشی یا نوشتن باشد. رابطه جنسی نباید تنها راه برای بیان احساسات باشد.

    – پرورش شما در راه‌های غیرجنسی:

روابط جنسی کانالی منحصربه‌فرد برای پرورش خود نیست و اگر به طور مرتب و آگاهانه از روش‌های دیگر لذت ببرید، از اصالت بیشتری برخوردار است. لذت را در فعالیت‌های فیزیکی و احساسی مانند گرفتن حمام داغ و لذت بردن از یک فنجان چای گرم پیدا می‌کنید.

    – تحمل رنج و استرس به عنوان بخشی از زندگی:

توانایی مقابله با ناامیدی، خستگی و دشواری بدون توسل به آسودگی جنسی بخش مهمی از بازیابی است. راه‌های دیگر برای مقابله شامل نوشتن، گوش دادن به موسیقی، ورزش کردن، تماس با دوستان و تمرینات ریلکسیشن و تن آرامی است.

    – قبول کردن آسیب‌پذیر بودن شما از نظر احساسی:

در حالی که معتادان به رابطه جنسی از خیانت می‌ترسند و احساسات خود را جنسی می‌کنند تا از خود در برابر آسیب‌پذیری محافظت کنند، در یک رابطه جنسی سالم و صمیمانه، متوجه می‌شوید که آسیب‌پذیری در ارتباط صادقانه با دیگران مهم است.

نحوه برقراری رابطه جنسی سالم

    – ایجاد و حفظ مرزهای سالم با دیگران:

افراد معتاد به رابطه جنسی با مرزهای سالم مشکل دارند، یا بیش از حد سفت و سخت هستند و یا اهمیت مرزها را برای رابطه ایمن برای هر دو فرد درک نمی‌کنند. ایجاد مرزهای سالم به شما این امکان را می‌دهد که هم‌زمان آسیب‌پذیر و ایمن باشید.

     – کنجکاو و مراقب واکنش‌های افراد دیگر نسبت به خودتان:

به جای چیزی که دیگران شخصاً می‌گویند و از نظر احساسی واکنش نشان می‌دهند، صمیمیت سالم به شما این امکان را می‌دهد که بفهمید چه اتفاقی برای آن‌ها دارد می‌افتد. همه ما متفاوت فکر و عمل می‌کنیم، بنابراین ارتباط باز بین شما و دیگران کلید یادگیری برای همدلی و درک دیگران است.


مقاله مرتبط: مسائل اساسی در یک رابطه جنسی


    – یادگیری اعتماد به دیگران:

در غلبه بر اعتیاد جنسی، ابتدا باید روی اعتماد به خود تمرکز کنید و یاد بگیرید که حقیقت خود را به رسمیت بشناسید. سپس می‌توانید از مرزهایی سالم برای ایمن نگاه داشتن خود در هنگام اعتماد به دیگران استفاده کنید.

برای آشنایی با تمایلات جنسی خود می‌توانید تست آنلاین تمایلات جنسی را در سایت مرکز مشاوره اکسیر تکمیل نمایید و با تمایلات جنسی و میزان رضایت زناشویی خود آشنا شوید.

منبع: verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


علائم-افسردگی-نوجوانان-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

علائم متفاوت افسردگی نوجوانان

علائم افسردگی نوجوانان با بزرگسالان متفاوت است و متأسفانه، افسردگی در نوجوانان اغلب شناسایی نمی‌شود. والدین گاهی نشانه‌ها را تشخیص نمی‌دهند در نتیجه بسیاری از نوجوانان در سکوت رنج می‌برند.

چهار نوع افسردگی وجود دارد که عموماً نوجوانان را تحت‌ تأثیر قرار می‌دهد. افسردگی می‌تواند همه نوجوانان را صرف‌نظر از جنسیت، محبوبیت، موفقیت تحصیلی و یا توانایی‌های ورزشی تحت‌ تأثیر قرار دهد. مهم است که با نشانه‌ها و علائم افسردگی نوجوانان آشنا شوید.


مقاله مرتبط: انواع افسردگی در نوجوانان

مقاله مرتبط: نشانه های افسردگی در نوجوانان


علائم افسردگی نوجوانان

 

    – مشکلات سلامت جسمی:

درحالی‌که بزرگ‌سالان افسرده، اغلب در مورد درد عاطفی و احساسی صحبت می‌کنند، نوجوانان افسرده تمایل دارند دردهای جسمانی را گزارش دهند. آن‌ها ممکن است سردرد، مشکلات معده داشته باشند و یا بگویند که احساس خوبی ندارند. بااین‌حال، آزمایش‌های پزشکی مشکل فیزیکی خاصی را نشان نخواهد داد.

    – تحریک‌پذیری:

بزرگ‌سالان معمولاً وقتی افسرده می‌شوند، احساس ناراحتی می‌کنند، اما نوجوانان اغلب تحریک‌پذیر می‌شوند. ممکن است با بی‌احترامی رفتار کنند یا صبرشان کم‌تر از حد معمول شود. آن‌ها همچنین ممکن است سرکش شوند. درحالی‌که نوسانات خلقی در طی دوران نوجوانی ممکن است عادی باشد، افزایش شدید و غیرمعمول تحریک‌پذیری باید نشانه هشدار افسردگی احتمالی و از جمله علائم افسردگی نوجوانان در نظر گرفته شود.

    – تغییرات تحصیلی:

نوجوانان معمولاً وقتی دچار افسردگی می‌شوند، دچار افت شدید در نمرات خود می‌شوند؛ اما همیشه این‌طور نیست. برخی از نوجوانان حتی در میان آشفتگی‌های عاطفی، نمرات بالایی را به دست می‌آورند. در حقیقت، گاهی اوقات فشار برای حفظ نمرات خوب، عامل اصلی افسردگی می‌شود.

    – رفتارهای ضداجتماعی:

علائم افسردگی نوجوانان ممکن است به‌صورت رفتارهای ضداجتماعی ظاهر شود. به‌عنوان‌مثال رفتارهایی مانند نقض قوانین اجتماعی، تخریب اموال، فرار از مدرسه و… باشد.

از دیگر علائم افسردگی نوجوانان به سوءمصرف مواد، بی‌مبالاتی جنسی و بی‌قراری نیز می‌توان اشاره کرد. نوجوانان افسرده ممکن است از مواد مخدر و الکل برای خوددرمانی استفاده کنند. متأسفانه مواد مخدر اوضاع را خراب‌تر می‌کند. بسیاری از نوجوانان افسرده از خانه فرار می‌کنند یا قصد فرار دارند. این کار معمولاً برای جلب‌توجه انجام می‌شود.

    – حساسیت به انتقاد:

افسردگی می‌تواند منجر به حساسیت شدید به انتقاد شود. گاهی نوجوان برای کنار آمدن با افزایش این حساسیت از فعالیت‌هایی که می‌ترسد که در آن‌ها شکست بخورد، اجتناب می‌کند. ممکن است از پیوستن به تیم فوتبال یا رفتن به مهمانی برای اجتناب از طرد شدن، خودداری کند.

بعضی وقت‌ها هم نوجوان برای کنار آمدن با این ترس تبدیل به یک فرد بسیار موفق می‌شود. یک نوجوان افسرده برای اجتناب از خطر طرد شدن ممکن است تبدیل به یک فرد کمال‌گرا شود. مهم است که نحوه واکنش نوجوان شما به ریسک، انتقاد و شکست را تحت نظر داشته باشید، زیرا این تغییرات در رفتار نوجوان شما می‌تواند نشان دهد که نوجوان شما افسرده است.

فضای مجازی و علائم افسردگی نوجوانان

    – کناره‌گیری اجتماعی و اعتیاد به اینترنت:

انزوای اجتماعی یک مشکل رایج برای هر فرد مبتلا به افسردگی است، اما نوجوانان وقتی افسرده می‌شوند، لزوماً از همه کناره‌گیری نمی‌کنند. گاهی اوقات آن‌ها به سادگی گروه‌ همسالان را تغییر می‌دهند. نوجوان ممکن است با افراد نامناسب وقت بگذراند و یا صحبت کردن با دوستان خاص یا اعضای خانواده را متوقف کند.

در بعضی مواقع، هنگامی‌که احساس افسردگی می‌کنند، نوجوانان از فعالیت‌های زندگی واقعی خود خارج می‌شوند و توجه خود را به دنیای آنلاین معطوف می‌کنند. یک نوجوان افسرده ممکن است یک شخصیت آنلاین ایجاد کند و ممکن است درگیر چت‌های آنلاین شود و یا نقش بازی کردن را برای ساعت‌ها ادامه دهد تا از واقعیت‌های زندگی فرار کنند.

ممکن است که نوجوانان از اینترنت به عنوان راهی برای فرار از مشکلات استفاده کنند. ولی استفاده‌ بیش‌ازحد از تلفن‌ هوشمند و اینترنت، فقط تنهایی آن‌ها را بدتر می‌کند و افسردگی در نوجوانان را تشدید می‌نماید.


مقاله مرتبط: چرا شبکه های اجتماعی می توانند باعث افسردگی شوند


درمان افسردگی نوجوانان

اگر فکر می‌کنید که نوجوانتان افسرده است و یا علائم افسردگی نوجوانان را در فرزندتان مشاهده کرده‌اید؛ حتماً با یک روانشناس یا مشاور صحبت کنید. درمان افسردگی معمولاً شامل روان‌درمانی یا دارودرمانی یا هردو است.


مقاله مرتبط: راهنمای والدین درباره افسردگی نوجوان


برای نوجوانان عجیب نیست که از گرفتن کمک امتناع کنند. اگر نوجوان شما از رفتن به مشاوره خودداری می‌کند، خودتان با یک متخصص سلامت روان ملاقات کنید. یک روان‌درمانگر قادر به ارائه بینش و استراتژی‌هایی می‌باشد که می‌توانید برای کمک به نوجوان افسرده‌تان از آن‌ها استفاده کنید.

متخصصین با تجربه نوجوان در مرکز مشاوره اکسیر در زمینه تشخیص و درمان افسردگی در نوجوانان در خدمت شما عزیزان می‌باشند.

منبع: verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


حقایق-خیانت-آنلاین-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

خیانت آنلاین شکل امروزی خیانت

در گذشته خیانت شامل ملاقات‌های مخفیانه، دروغ درباره سفرهای کاری، عذر و بهانه درباره بوی عطر لباس بود. امروزه می‌توانید به صورت آنلاین درگیر رابطه با فردی غیر از شریک زندگی‌تان شوید؛ اما در عین حال که ممکن است به اندازه کافی بدون گناه به نظر برسد، شما تماس فیزیکی ندارید اما خیانت آنلاین واقعاً خیانت است.

حتی اگر بدنتان هرگز تماسی نداشته باشد، شما می‌توانید به طور جدی به رابطه‌تان آسیب برسانید.

خیانت، خیانت است، مهم نیست چگونه انجام شود

خیانت آنلاین نوعی خیانت عاطفی است که در آن افراد درگیر رابطه صمیمانه جنسی می‌شوند بدون اینکه یکدیگر را ملاقات کنند که به نام سایبر سکس (سکس مجازی) شناخته می‌شود. در واقع آن‌ها ممکن است حتی چهره همدیگر را نبینند و یا صدای همدیگر را نشنوند.

بدون تماس فیزیکی واقعی، صمیمیت از طریق اینترنت ممکن است خیانت واقعی به نظر نرسد. با این حال، یک رابطه آنلاین بسیار شبیه به یک ضربه فیزیکی است، چیزی که می‌تواند به یک رابطه یا حتی یک خانواده آسیب برساند. این موضوع می‌تواند توجه شریک بی‌وفا را از شریک زندگی و فرزندانش منحرف کند، زمان و توجه مهم را از آن‌ها بگیرد و باعث شود که آن‌ها احساس کنند مورد غفلت و بی‌توجهی واقع شده‌اند؛ مانند خیانت سنتی، آن‌هایی که در اینترنت اتفاق می‌افتند به طور اجتناب‌ناپذیری شامل رازداری و دروغ هستند که پتانسیل تخریب اعتماد را دارند که برای حفظ رابطه با یکدیگر ضروری است.

حتی اگر همسری که مورد خیانت قرار گرفته است متوجه نشود چه چیزی در حال اتفاق افتادن است، اعتماد زمانی که همسری بی وفایی کند شکسته می‌شود. افرادی که خیانت می‌کنند نیز تمایل دارند از شریک زندگی واقعی خود عصبانی شوند که می‌تواند منجر به آسیب بیشتر شود.


مقاله مرتبط: تفاوت خیانت عاطفی و رابطه دوستانه

مقاله مرتبط: خیانت زناشویی


 

پیامدهای خیانت آنلاین

خطر زیاده‌روی کردن

زمانی که دو نفر رابطه جنسی مجازی دارند به سرعت می‌تواند از کنترل خارج شود. برخی افراد حتی به رابطه جنسی آنلاین اعتیاد پیدا می‌کنند که مشکل دیگری را به این موقعیت اضافه می‌کند. کسی که اعتیاد به رابطه جنسی آنلاین پیدا می‌کند زمان زیادی را در مقابل کامپیوتر می‌گذراند و توجه و زمان کم‌تری برای شریک زندگی و خانواده‌اش می‌گذارد.

خطر دیگر رابطه جنسی مجازی این است که دو نفری که درگیر این قضیه هستند تصمیم می‌گیرند که شخصاً یکدیگر را ملاقات کنند. در اینجا خیانت آنلاین تبدیل به خیانت جسمانی می‌شود که منجر به سطح متفاوتی از خیانت می‌شود.

مهم است به یاد داشته باشید که خیانت آنلاین، مانند خیانت در زندگی واقعی، اغلب نشانه این است که مشکلاتی در رابطه وجود دارد و به‌این‌ترتیب، پایان یافتن خیانت آنلاین ممکن است برای پیشگیری و اتفاق نیفتادن دوباره آن کافی نباشد.

سعی کنید خوشبختی را در رابطه‌تان پیدا کنید و بفهمید چه چیزی در رابطه‌تان کم است. می‌توانید از یک زوج درمانگر یا روان‌درمانگر کمک بگیرید. می‌توانید خود و عزیزانتان را از آسیب و زندگی با شرم و گناه نجات دهید.


مقاله مرتبط: مشاوره و روانشناسی خیانت زن و مرد


متخصصین روانشناس اکسیر در بخش مشاوره خانواده و زوج‌درمانی در کنار شما عزیزان هستند.

 

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر


ساختن-عزت-نفس-در-کودکان-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

عزت نفس کودکان ۸ تا ۱۲ سال

اگر متوجه شدید که خود ارزشمندی کودک ۸ تا ۱۲ ساله‌تان کم شده است به دنبال راهکارهایی برای افزایش عزت نفس کودک خود باشید. در ادامه راهکارهایی برای حمایت و ساختن عزت نفس کودکان ۸ تا ۱۲ سال مورد بحث قرار گرفته است.


مقاله مرتبط: اعتماد به نفس و عزت نفس چیست؟


راه‌های افزایش عزت نفس کودکان

فرزندتان را تشویق کنید تا برای مهارت‌های خود ارزش قائل شود

کودکان ۸ تا ۱۲ سال وقتی برای فعالیت‌هایی که به خوبی انجام می‌دهند ارزش قائل می‌شوند، خودشان را بیشتر دوست خواهند داشت. شما می‌توانید با تأکید بر اهمیت استعداد فرزندتان، عزت نفس کودکان را بسازید.

به عنوان مثال شما ممکن است برای نمرات او ارزش قائل شوید اما ورزش را نادیده بگیرید. فرزند شما ممکن است در بسکتبال بسیار عالی باشد اما در کلاس ضعیف باشد. این می‌تواند منجر به کاهش عزت نفس شود زیرا او در چیزی که “اهمیت دارد” خوب نیست. پس ورزش یا هر چیزی که در آن مهارت دارد را به حساب آورید. شما نمی‌توانید حوزه‌هایی که فرزندتان در آن بهتر است را انتخاب کنید اما می‌توانید زمانی که او را تشویق می‌کنید و می‌پذیرید را انتخاب کنید.

توجه و گوش دادن برای افزایش عزت نفس کودکان

می‌دانیم بهترین هدیه‌ای که می‌توانیم به فرزندمان بدهیم زمان و توجه کامل است. این واقعیت به ویژه در ارتباط با عزت ‌نفس کودکان، صادق است. گوش دادن نیازی نیست که در مقادیر زیادی رخ دهد تا مؤثر باشد. حتی ده دقیقه از توجه واقعی به ارزش بیش از سه ساعت “با هم بودن” است.

 هرگز بر آنچه که از فرزندتان می‌گوید تمرکز نکنید. شنونده خوب قضاوت، انتقاد و حتی مشاوره نمی‌دهد. به سادگی گوش کنید که کودک شما چه چیزی می‌گوید و یا نظرات او را دوباره بیان کنید تا نشان دهید که شما گوش می‌دهید.


مقاله مرتبط:نقش پر رنگ والدین در اعتماد به نفس کودکان


تشویق دیگر منابع حمایتی

جلسات گوش دادن با والدین بسیار ارزشمند است اما ۸ تا ۱۲ ساله‌ها به توجه، تائید و حمایت بیشتری نیاز دارند که ما قادر به ارائه آن هستیم. به علاوه تشویق کودک برای تکیه کردن به دیگران به جز شما، سالم است؛ بنابراین شما می‌توانید با تشویق روابط حمایت‌کننده و پرمعنی، عزت نفس کودکان را افزایش دهید.

در حالت ایده‌آل این روابط می‌تواند روابط با بزرگ‌سالان باشد مانند معلم، مربی یا شخصیت مذهبی اما روابط همسالان حامی نیز می‌تواند مفید باشد. ۸ تا ۱۲ ساله‌ها نباید به چیزی وادار شوند؛ اگر شما به طور فعال روابط او را برنامه‌ریزی می‌کنید، نه‌تنها به احساس شایستگی و عزت نفس او کمک نمی‌کنید بلکه آن را کاهش می‌دهید.

اهمیت عزت نفس کودکان

اجازه دهید شکست بخورند

براساس گزارش مرکز مطالعات کودکان نیویورک، اجازه دادن به کودک برای تلاش و شکست برای ساختن عزت نفس آن‌ها مهم است. ممکن است دور از انتظار به نظر برسد: من قرار است اجازه دهم فرزندم ضعیف عمل کند تا بتواند حس خوبی در مورد خودش داشته باشد؟ بله! افراد با در نظر گرفتن چالش‌های جدید و موفقیت در آن‌ها احساس کفایت و صلاحیت می‌کنند. اگر شما از شکست دلسرد شوید، فرزند خود را از امتحان کردن چیزهای جدید دلسرد می‌کنید. کودکان زمانی که با مشکلات مواجه می‌شوند، تاب‌آوری و مهارت‌های مقابله‌ای را می‌آموزند.


مقاله مرتبط: افزایش عزت نفس کودکان از طریق بازی


الگوی خوبی باشید

کودکان با نگاه کردن به بزرگ‌سالانی که در زندگی‌شان هستند و عزت نفس سالم را نشان می‌دهند یاد می‌گیرند که عزت نفس سالم داشته باشند؛ بنابراین در نظر بگیرید که چطور نظرات تحقیرآمیز در مورد خودتان می‌گویید مانند “من چاق هستم” یا “من هیچ‌وقت به چیزی نمی‌رسم”. فرزندتان از حرف‌های شما بیشتر یاد می‌گیرد.


مقاله مرتبط: چگونه عزت نفس خود را افزایش دهیم؟

مقاله مرتبط: چگونه عزت نفس مثبت بسازیم؟


 

همان‌قدر که به کودکتان می‌گویید که او فوق العاده است و می‌تواند به هر کاری دست یابد، حرف‌هایی که در مورد خودتان می‌گویید مؤثر است؛ بنابراین تلاش برای افزایش عزت نفس خودتان می‌تواند به‌طور مستقیم به نفع عزت نفس کودکان باشد. البته این یک فرآیند طولانی است. شما می‌توانید نظرات منفی در مورد خودتان را کاهش دهید. نه‌تنها خودتان احساس بهتری خواهید داشت بلکه فرزندتان نیز احساس بهتری خواهد داشت.

منبع: سایت verywellfamily و متخصصین اکسیر


اختلال-خوردن-در-نوجوانان-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

اختلال خوردن در نوجوانان

اختلال خوردن می‌تواند عواقب ناگواری در نوجوانان، به ویژه دختران، به همراه داشته باشد. برای کمک به محافظت از کودک خود، علل احتمالی اختلال خوردن در نوجوانان را درک کنید و بدانید چطور با پسر و یا دختر خود درباره عادات غذایی سالم صحبت کنید.

انواع اختلال خوردن در نوجوانان

    – بی‌اشتهایی عصبی:

افراد مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی ترس شدیدی از چاق بودن دارند. آن‌ها نسبت به سن و وزنشان بسیار کمتر غذا می‌خورند و وزنشان از حداقل وزن طبیعی همیشه بسیار کمتر است. آن‌ها دست به رفتارهایی می‌زنند که مانع وزن گیری می‌شود حتی زمانی که وزنشان بسیار پایین است.

این افراد دید تحریف‌شده‌ای نسبت به ظاهر بدن خود دارند و در لاغرترین حالت خود را چاق فرض می‌کنند و شرایط وخیم بدنی و وزنی خود را کاملاً نادیده می‌گیرند.

    – پراشتهایی عصبی:

الگوی خوردن در افراد مبتلا به اختلال پراشتهایی عصبی در زمان مشخصی از روز است؛ مثلاً هر ۲ ساعت یک‌بار دست به پرخوری بارزی می‌زند. این افراد احساس ناتوانی شدیدی در کنترل خود در برابر خوردن می‌کنند؛ به این صورت که در کنترل خود برای توقف غذا خوردن یا حجم و نوع غذا ناتوان است. همچنین این افراد مکرراً دست به رفتارهای جبرانی (بالا آوردن غذا) می‌زنند.

    – اختلال پرخوری:

این نوع اختلال خوردن به گونه ایست که حتی فرد زمانی که گرسنه نیست به خوردن ادامه می‌دهد تا زمانی که احساس ناراحتی به آن دست دهد. این خوردن در مدت خاصی رخ می‌دهد (مثلاً هر دو ساعت یک‌بار). فرد در برابر خوردن ناتوان است و نمی‌تواند آن را متوقف کند. این افراد معمولاً بسیار سریع‌تر از حالت طبیعی غذا می‌خورند. احساس شرم و علائم افسردگی در این افراد بسیار بالاست.

اختلال خوردن

 

برای اینکه متوجه شوید که آیا شما دچار اختلال خوردن هستید می‌توانید تست آنلاین اختلال خوردن را تکمیل نمایید.


مقاله مرتبط: اختلال خوردن چیست؟

مقاله مرتبط: اختلالات خوردن در نوجوانان


چرا نوجوانان دچار اختلال خوردن می‌شوند؟

اختلال خوردن، وضعیتی جدی مربوط به رفتارهای تغذیه‌ای مداوم است که تأثیر منفی بر سلامت، احساسات و عملکرد در حوزه‌های مهم زندگی دارند. علت دقیق اختلالات خوردن، نامعلوم است. بااین‌حال، عوامل خاصی ممکن است نوجوانان را در معرض خطر ابتلا به اختلال خوردن قرار دهد، از جمله:

  • فشار اجتماعی: فرهنگ عمومی جایگاه خاصی برای لاغری قائل است. حتی با وزن نرمال، نوجوان به راحتی می‌تواند ادعای چاقی کند. این موضوع می‌تواند راه‌انداز وسواس کاهش وزن و رژیم گرفتن شود.
  • فعالیت‌های موردعلاقه: مشارکت در فعالیت‌هایی که برای لاغری ارزش قائل هستند مانند مدلینگ می‌تواند خطر ابتلا به اختلالات خوردن در نوجوان را افزایش دهد.
  • عوامل فردی: ژنتیک یا عوامل زیست‌شناختی ممکن است بعضی از نوجوانان را در معرض اختلالات خوردن قرار دهند. صفات شخصیتی مانند کمال‌گرایی، اضطراب یا انعطاف‌پذیر نبودن و سخت‌گیری نیز ممکن است نقش داشته باشد.

 

پیامدهای اولیه اختلال خوردن در نوجوانان

علائم و نشانه‌ها بسته به نوع اختلال خوردن متفاوت است. مراقب الگوهای غذایی و باورهایی باشید که ممکن است رفتار ناسالم را نشان دهند و نیز فشار همسالان که ممکن است باعث اختلالات خوردن شوند. برخی علائم هشداردهنده که ممکن است نشانگر اختلال خوردن باشند عبارت‌اند از:

  • صرف‌نظر کردن از وعده‌های غذایی و بهانه‌گیری برای عدم خوردن و یا خوردن در خفا
  • تمرکز بیش‌ازحد بر روی غذا
  • نگرانی مداوم و یا شکایت در مورد چاق بودن
  • بررسی مکرر در آینه برای پیدا کردن نقص و عیب
  • سوءاستفاده از ملین‌ها، مدرها و یا تنقیه پس از خوردن
  • ورزش بیش‌ازحد
  • به‌طور منظم بعد از خوردن غذا یا در طول آن به دستشویی رفتن
  • خوردن غذای بیشتر در یک وعده غذایی و یا میان وعده معمولاً طبیعی تلقی می‌شود.
  • ابراز افسردگی، انزجار، شرمندگی یا احساس گناه در مورد عادات غذایی
  • پیشگیری از ارتباط شروع می‌شود

مقاله مرتبط: ارتباط اختلالات خوردن و اعتیاد


پیشگیری از  اختلال خوردن در نوجوانان

برای کمک به پیش‌گیری از اختلال خوردن نوجوان، با پسر یا دختر خود درباره عادات غذایی و تصویر بدن صحبت کنید. ممکن است کار آسانی نباشد، اما مهم است.

    – عادات غذایی سالم را تشویق کنید:

در مورد اینکه رژیم غذایی چگونه می‌تواند بر سلامت، ظاهر و میزان انرژی‌اش تأثیر بگذارد، با نوجوان خود صحبت کنید. نوجوان خود را تشویق کنید تا زمانی که گرسنه می‌شود غذا بخورد. عادت کنید با هم به عنوان یک خانواده غذا بخورید.

    – پیغام‌های رسانه‌ها را موردبحث قرار دهید:

برنامه‌های تلویزیونی، فیلم‌ها، وب‌سایت‌ها و رسانه‌های دیگر ممکن است این پیام را به نوجوانتان بدهند که تنها یک نوع خاص از بدن قابل‌قبول است. نوجوان خود را تشویق کنید که در مورد چیزی که دیده یا شنیده ‌است صحبت و سؤال کند، به‌خصوص از وب‌سایت یا منابع دیگر که بی‌اشتهایی عصبی را به عنوان یک سبک زندگی، به جای اختلال خوردن، تبلیغ می‌کنند.

    – تصویر بدن سالم را ترویج کنید:

با نوجوانتان در مورد تصویر بدنش صحبت کنید و به او اطمینان دهید که شکل‌های سالم بدن متفاوت است. نام‌گذاری و جک درباره ویژگی‌های فیزیکی به کار نبرید؛ و بر اساس ویژگی‌های بدنی و وزن کسی نظر ندهید.

    – عزت‌نفس فرزندتان را پرورش دهید:

به دستاوردهای نوجوان خود احترام بگذارید و از اهداف او پشتیبانی کنید. زمانی که نوجوانتان صحبت می‌کند، گوش کنید. به دنبال ویژگی‌های مثبت نوجوان، مانند کنجکاوی، سخاوت و حس شوخ‌طبعی باشید. به نوجوان خود یادآوری کنید که عشق و پذیرش شما بدون قید و شرط است، نه بر اساس وزن و یا ظاهر او.

    –  خطرات رژیم غذایی و خوردن هیجانی را به اشتراک بگذارید:

توضیح دهید که رژیم غذایی می‌تواند تغذیه، رشد و سلامتی نوجوان شما را به خطر بیندازد و همچنین منجر به رشد پرخوری در طول زمان شود. به نوجوان خود یادآوری کنید که خوردن یا کنترل رژیم غذایی او راه سالمی برای مقابله با احساسات نیست. در عوض، نوجوان خود را تشویق کنید که با خانواده، دوستان یا مشاور درباره مشکلاتی که ممکن است با آن‌ها روبرو شود صحبت کند.

    – الگوی خوبی برای فرزندتان باشید:

اگر شما دائم در رژیم هستید به سختی می‌توانید نوجوانتان را تشویق به عادت غذایی سالم کنید یا از ظاهرش راضی باشد. در عوض، انتخاب‌های آگاهانه در مورد سبک زندگی خود انجام دهید و به بدن خود افتخار کنید.

اقدام برای درمان

اگر فکر می‌کنید که نوجوان شما مشکوک به اختلال خوردن است با او صحبت کنید. او را تشویق کنید تا درباره نگرانی‌ها و مشکلاتش با شما صحبت کند.

با یک روانشناس مشورت کنید. درمان احتمالاً شامل خانواده‌درمانی است تا به فرزندتان کمک کنید که عادات غذایی‌اش را بهبود بخشد، به وزن سالم برسد و مدیریت دیگر علائم است. ممکن است نیاز به دارودرمانی و در موارد شدیدتر نیاز به بستری شدن باشد. درمان هر چه که باشد به یاد داشته باشید مداخله زودهنگام می‌تواند به بهبود سریع‌تر کمک کند.

مرکز مشاوره اکسیر با متخصصین مجرب در این زمینه در کنار شما والدین گرامی و نوجوانان عزیز است.

منبع: سایت mayoclinic و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


همسر-حواس-پرت-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

زندگی با همسر حواس پرت

زندگی کردن با کسی که حواس پرت است به خصوص با همسر حواس پرت سخت است. ممکن است در این فکر باشید که چطور با کسی که مشکل توجه و تمرکز و بیش فعالی (ADHD) دارد کنار بیایید و چگونه بهترین ارتباط را می‌توانید با او برقرار کنید؟

مشکلات زندگی با همسر حواس پرت

 برخی از نگرانی‌های رایج افراد دارای همسر حواس پرت شامل موارد زیر است:

  • احساس می‌کنید پدر یا مادر شریک زندگی خود هستید.
  • احساس می‌کنید شریک زندگی‌تان از تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه به عنوان بهانه‌ای برای رفتارهای اشتباهش استفاده می‌کند.
  • درباره ADHD مطالعه می‌کنید تا آن را بهتر درک کنید اما واقعیت زندگی سخت‌تر است.
  • احساس می‌کنید همه مسئولیت‌ها بر دوش شماست و این باعث فرسودگی شما می‌شود.
  • شما زمانی برای خودتان نیاز دارید اما شریک زندگی‌تان ۱۰۰ % توجه شما را می‌طلبد.
  • محرک جنسی شما با هم همخوانی ندارد.
  • احساس اینکه مراقب او هستید شما را از عشق دور می‌کند.
  • با شما با احترام برخورد نمی‌کند.
  • نمی‌تواند رازهای زندگی‌تان را پیش خود نگه دارد.

نکات طلایی برای راحت زندگی کردن با همسر حواس پرت

با انجام راه‌کارهایی شما می‌توانید زندگی با همسر حواس پرت را برای خود راحت‌تر کنید. تکنیک‌ها شامل کاهش نگرانی، اجتناب از تله والدگری، برقراری ارتباط مؤثر، خنده و شوخی در ارتباط می‌باشد.

نگرانی‌های خود را کاهش دهید

اگر نگرانی‌های ذکر شده شبیه نگرانی‌های شما است، بدانید تنها نیستید. بسیاری از همسران افراد مبتلا به ADHD این نگرانی‌ها را تجربه می‌کنند. درک اینکه پاسخ‌های تکانشی، بیش فعالی و بی‌ثبات مربوط به ADHD است خوب است، این اولین گام برای بهبود روابط است؛ اما استفاده از ADHD به عنوان یک بهانه هرگز مفید نیست.

 اگر شریک شما به انجام این کار ادامه دهد و تمام مسئولیت‌ها را به گردن ADHD بیندازد و از پیروی یک برنامه درمانی خودداری کند، هیچ‌چیز برای شما، همسرتان و یا رابطه‌تان بهتر نخواهد شد. بااین‌حال، هر دوی شما می‌توانید با پزشک خود بنشینید و برنامه‌ای برای پرداختن به این رفتارها داشته باشید، رابطه شما می‌تواند رشد کند و نزدیکی که شما در ابتدا احساس می‌کردید می‌تواند باز گردد. این نیاز به تلاش هر دو طرف دارد.

اجتناب از تله والدگری

بسیاری از همسرانی که ADHD ندارند در آخر تبدیل به مادر می‌شوند و شریکی که مبتلا به ADHD است نقش کودک را بازی می‌کند که باید به او گفت چه کاری انجام دهد و نیاز به فردی دارد که همیشه از او مراقبت کند. هر دوی شما باید سعی کنید از این نقش‌ها بیرون بیایید.

خوب است مسئولیت وظایفی که شریکتان نمی‌تواند به خوبی انجام دهد را به عهده بگیرید (مانند پرداخت به‌موقع صورت حساب) اما اطمینان حاصل کنید که وظایف بین دو طرف تقسیم شود و همه مسئولیت‌ها بر دوش یک نفر نباشد.

برقراری ارتباط مؤثر

ارتباط باز، کلیدی است. هر دوی شما باید قادر به بررسی مشکل بدون سرزنش و اتهام باشید. سعی کنید زمانی را انتخاب کنید که هر دوی شما احساس آرامش می‌کنید و حال خوبی دارید. سپس لیستی از نگرانی‌ها و لیستی از راه‌حل‌های ممکن را تهیه کنید. مثلاً هر دوی شما از رابطه جنسی خود راضی نیستید. شما احساس خستگی و کمی خشم می‌کنید و زمانی که نقش “مادر” او را بازی می‌کنید و دائم مراقب او هستید احساس عاشقانه‌ای ندارید.


مقاله مرتبط: مهارت های ارتباطی با همسر

مقاله مرتبط: هفت مرحله برای روابطی عالی و ارتباطی بهتر

مقاله مرتبط: پنج قاعده طلایی ارتباط موثر با همسر


دارو می‌تواند به بیش فعالی، تکانشگری و افشای رازهای زندگی‌تان کمک کند و یک قرار عاشقانه می‌تواند عشق را بازگرداند.

زمانی برای خودتان داشته باشید

با همسرتان درباره اهمیت داشتن زمانی برای خودتان صحبت کنید. بدون آن، شما احساس نارضایتی خواهید کرد. او مشتاق توجه شما است. این کار را با تنظیم یک زمان منظم، در زمانی که هر دوی شما می‌توانید بر روی یکدیگر تمرکز کنید، به کار ببرید.

راهکار وقت گذاشن برای خود در زندگی با همسر حواس پرت

برنامه روزانه خود را که در این زمان‌ها برنامه‌ریزی ‌کنید و به برنامه خود پایبند باشید، به‌این‌ترتیب، شما می‌توانید از زمان تنها بودن در بخشی از روز لذت ببرید و او می‌تواند توجه کامل شما را در بقیه روز داشته باشد.

خنده را فراموش نکنید

سعی کنید طنز و شوخی را در همه چیز بیابید. یکدیگر را ببخشید و به جلو حرکت کنید و هر دوی شما برای بهتر شدن رابطه تغییر ایجاد کنید. کار کردن با یک متخصص و یا یک زوج درمانگری که تجربه در زمینه ADHD دارد در رابطه شما مؤثر خواهد بود.


مقاله مرتبط: تشخیص بیش فعالی/ نقص توجه در کودکان و بزرگسالان


اگر به دنبال روانشناس و مشاوره با تجربه هستید؛ مرکز مشاوره اکسیر با داشتن متخصصین با تجربه در زمینه ADHD بزرگ‌سالان به شما عزیزان کمک خواهند کرد.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر


مشکلات-جنسی-در-نوجوانان-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

نوجوان و مشکلات جنسی

یکی از شرایطی که والدین با نوجوان مواجه می‌ شوند این است که می‌ دانند مشکلی وجود دارد، اما قادر به صحبت درباره این مسائل نیستند. این مشکل درباره مشکلات جنسی در نوجوانان از جمله اعتیاد به پورنوگرافی، سوءاستفاده جنسی و درخواست رابطه جنسی در اینترنت، است.


مقاله مرتبط : چرا بحران هویت جنسی زیاد شده است؟


واکنش والدین به مشکلات جنسی در نوجوانان

اغلب نوجوانان مایل به گفتگو درباره هر مشکلی با والدین خود نیستند، مخصوصاً زمانی که شامل مسائلی مانند رفتار جنسی باشد. تحقیقات اخیر نشان می‌ دهد که اکثریت نوجوانان هرگز در گفتگو درباره موضوعات جنسی با والدین خود شرکت نکرده‌ اند. برای بسیاری از والدین و نوجوانان، موضوعات جنسی آن‌ قدر راحت نیست که بخواهند درباره‌ اش صحبت کنند. هنگامی‌ که نوجوانان با مسائل جنسی مواجهه می‌ شوند، بسیاری از آن‌ ها این مسئله را از والدین خود مخفی می‌ کنند.

اغلب اوقات والدین به دنبال مشاوره و روان‌درمانی برای نوجوانان خود هستند تا بتوانند در مورد مسائل جنسی در یک محیط امن با یک متخصص صحبت کنند.

در برخی موارد، نوجوان آماده صحبت در مورد این مسائل است، اما وقتی فرزند آن‌ ها با درمانگر صحبت نخواهد کرد، والدین چه کار باید انجام دهند؟ مشاوره تنها زمانی مؤثر است که ارتباط بین مراجع و درمانگر اتفاق افتد و نوجوان مقاوم در برابر درمان را نمی‌ توان مجبور به صحبت کرد. والدین اغلب در این شرایط احساس ناتوانی می‌ کنند و نمی‌ دانند که از کجا می‌ توانند کمک دریافت کنند.

مهم‌ ترین چیزی که باید بدانید این است که همه چیز به رفتار شما بستگی دارد! نوجوانان در سنی هستند که شخصیت آن‌ ها در حال شکل‌ گیری است و آن‌ ها مسائلی مانند غرور، شخصیت و… را به تازگی درک کرده‌ اند و تمام تلاش خود را می‌ کنند که وابستگی کمتری به شما داشته باشند و مشکلات خود را به‌ تنهایی حل کنند. پس باید با صبر و متانت با آن‌ ها برخورد کنید تا نتیجه عکس حاصل نشود…


مقاله مرتبط : چالش‌های دوران نوجوانی


ویژگی‌های بیداری جنسی در نوجوانان

تظاهرات جنسی یا فرایند بیداری جنسی توسط سارل و سارل (۱۹۸۱) به صورت زیر شرح داده شده است:

  • افراد (به‌ویژه نوجوانان)، باید حقایقی را درباره‌ اندام‌ های جنسی خود بیاموزند و تغییرات بدنی و جسمانی را که درون آن‌ ها رخ می‌دهد، درک کنند و بفهمند.
  • نوجوانان نیاز دارند که بر احساس گناه، شرمساری و ترس درباره‌ افکار جنسی، رؤیاها و خیال‌پردازی‌ها و رفتارهای جنسی خود غلبه کنند. آن‌ها باید به سطحی برسند که درباره‌ این موضوعات احساس امنیت، راحتی و پذیرش داشته باشند.
  • نوجوانان باید یاد بگیرند بین مسائلی که به لحاظ جنسی مطلوب و نامطلوب است، تمایز قائل شوند. لازم است این نگرش‌ها به همسالان آن‌ها منتقل شود.
  • نوجوانان باید در شرایطی قرار بگیرند که تعارضات و آشفتگی‌ های خود را درباره‌ سوگیری‌ های جنسیشان حل کنند.
  • نوجوانان باید برای زندگی جنسی رضایت‌ بخش که رها از هر گونه انحراف باشد، تلاش کنند.
  • بسیار مهم است که نوجوانان در مورد خود به عنوان شخصی دارای جنسیت، آگاهی داشته باشند، همچنین از ارزش زندگی جنسی افراد به طور کلی آگاه باشند. فرد باید از گزینه‌ های جنسی مختلف مانند تأهل و تجرد نیز آگاه باشد.

درمان مشکلات جنسی با هدایت بیداری جنسی

راهکارهایی برای پیشگیری از مشکلات جنسی در نوجوانان

  • نوجوان خود را به انجام فعالیت‌ های مفید مثل ورزش کردن یا انجام دادن کارهای هنری تشویق کنید.
  • سخت‌ گیری‌ های بی مورد را کنار بگذارید و سعی کنید فضای خانه، فضایی امن و آرامش‌ بخش باشد.
  • اگر رفتارهای غیرطبیعی از نوجوانتان سر زد، او را قانع کنید که همراه با شما به متخصص و روانشناس نوجوان مراجعه کند.
  • کنجکاوی‌های جنسی طبیعی نوجوان خود را سرزنش نکنید.
  • برای ارتباط بهتر با نوجوان خود بهتر است آموزه‌ های روانشناسی نوجوان را یاد بگیرید.
  • به نوجوان خود کمک کنید تا تفاوت دختران با پسران را درک کنند.
  • به نوجوان خود،آگاهی دهید و اطلاعات صحیح را در اختیار وی قرار دهید.

مقاله مرتبط : در رابطه با بلوغ با فرزندان صحبت کنید

مقاله مرتبط : راه‌های ساده برای ارتباط با نوجوانان


برای اولین بار در تهران، مرکز مشاوره اکسیر در دوره‌ هایی مخصوص نوجوانان به نام تین کلاب به مسائل و مشکلات مختلف نوجوانان از جمله هویت‌یابی، مشکلات ارتباطی با دوستان و والدین و …، احساسات و هیجانات و بهداشت جنسی و مشکلات جنسی در نوجوانان می‌ پردازد و در این دوره‌ها درباره مسائل بالا بحث و راهکارهای عملی و علمی توسط متخصصین نوجوان ارائه می‌شود…

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


نوسانات-خلق-در-کودکان-min.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

نوسانات خلق در کودکان

نوسانات خلق در کودکان وجو دارد و اگر خلق فرزند ۸ تا ۱۲ ساله شما مانند یک دماسنج در نوسان است، احتمالاً چیزی برای نگرانی وجود ندارد. سنین ۸ تا ۱۲ سال با نوسانات خلقی همراه است. در واقع این کاملاً نرمال است که در یک روز انواع هیجانات و احساسات را داشته باشند؛ اما این بدان معنا نیست که زندگی کردن با کودکی که یک لحظه دلپذیر است و ناگهان بداخلاق می‌شود، آسان باشد.

کنار آمدن با کودک ۸ تا ۱۲ ساله‌ای که دارای نوسانات خلقی است، چالشی برای والدین است. شما باید صبر و شکیبایی‌تان را افزایش دهید. شما باید بدانید که چگونه به کودک ۸ تا ۱۲ ساله‌تان کمک کنید تا نوسانات خلقی‌اش را مدیریت کند و در نتیجه شما نیز بتوانید آن را تحت کنترل خود درآورید.


مقاله مرتبط: اختلال خلق ادواری کودکان


کودک خود را درک کنید

کودکان ۸ تا ۱۲ ساله با چالش‌های مختلفی مانند بلوغ، مدرسه، مشکلات اجتماعی، تکالیف و نمرات روبه‌رو هستند که ممکن است باعث ایجاد نوسانات خلق در کودکان شود. علاوه بر این مغز و بدن فرزند شما با سرعت زیادی در حال رشد است و این می‌تواند برای کودکی که آمادگی برای تغییر ندارد و نمی‌داند که این تغییرات به چه معناست گیج‌کننده باشد.

 وقتی نوسانات خلق برای فرزندتان اتفاق می‌افتد او را درک کنید و به یاد بیاورید که خودتان در این سنین با چه چالش‌هایی روبه‌رو بودید.


مقاله مرتبط: خلق و خوی کودکتان را بشناسید


سبک کردن مسئولیت کودکتان

برنامه‌های کودکان این سنین پر از مسئولیت است. از کار مدرسه گرفته تا فعالیت‌های فوق‌برنامه، بسیاری از کودکان از یک تعهد به تعهد دیگر بدون وقفه می‌روند. اگر برنامه فرزندتان به طور غیرمعمولی زیاد به نظر می‌رسد، یا اگر او از داشتن کارهای زیاد شکایت دارد، ممکن است زمان آن رسیده باشد که یک یا دو فعالیت را از برنامه‌اش حذف کند.

بینید آیا مسئولیت و فعالیت کم‌تر باعث می‌شود که خلقش ثابت و متعادل شود و نوسانات خلق در کودکتان کاهش یابد. ممکن است متوجه شوید که نوسانات خلق در کودکان زمانی که زمان فراغت بیشتری داشته باشد کم‌تر شود.

خواب کافی

کودکان در سنین ۸ تا ۱۲ سال نیاز به حداقل ۹ ساعت خواب در شب دارند؛ اما بسیاری از آن‌ها این مقدار نمی‌خوابند. مطمئن شوید کودکتان زمان کافی برای خواب دارد. برنامه خواب منظم برای آخر هفته‌ها و تعطیلات داشته باشید. مطمئن شوید که هر شب به میزان کافی می‌خوابد و تمام وسایلی که ممکن است باعث شود بیدار بماند مانند تلویزیون و کامپیوتر را از اتاقش بردارید.


مقاله مرتبط: چگونه به کودک کمک کنیم تا به خواب رود؟


ارائه مواد غذایی مغذی به کودکتان

بدن کودکان ۸ تا ۱۲ ساله روزانه در حال تغییر است و نیاز به مواد غذایی مغذی دارد. دقت کنید که میان وعده‌های غذایی مغذی (غلات، میوه‌ها، سبزیجات، آجیل، مواد غذایی با کلسیم بالا) در وعده‌های غذایی‌اش بگنجانید و حداقل دو بار در هفته شام خانوادگی داشته باشید.

اگر نگران رژیم غذایی‌اش هستید، با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید و بپرسید که آیا کودک شما نیاز به مکمل‌های ویتامین دارد. گاهی اوقات نوسانات خلق در کودکان به دلیل قند پایین اتفاق می‌افتد. در حقیقت، نوسانات خلقی ممکن است نشانه این باشد که کودک شما مواد غذایی مورد نیاز را دریافت نمی‌کند.


مقاله مرنبط: تغذیه سالم در کودکان، از دانستن تا عمل!


وقت‌گذرانی با دوستان

اجازه بدهید کودکتان با دوستانش وقت بگذراند. دوستی برای کودکان در این سنین بسیار مهم است و کودک نیاز به حلقه اجتماعی خود در خارج از خانواده را دارد.

گاهی اوقات نوسانات خلق در کودکان را می‌توان با یک دیدار ساده و یا تماس تلفنی از طرف یکی از دوستان متوقف و یا پیشگیری کرد. پذیرفته شدن در گروه همسالان در این سنین بسیار مهم است و دانستن اینکه دوستانی در مدرسه، تیم‌های ورزشی و دیگر حوزه‌های مهم زندگی خود دارد باعث احساس امنیت می‌شود.

 مطمئن شوید که دوستی‌های خوبی ایجاد می‌کند و با دوستانش وقت می‌گذراند. اگر برنامه فرزندتان خیلی زیاد است و وقتی برای دوستانش ندارد بهتر است برنامه‌اش را سبک‌تر کنید.

تفریح با خانواده

فرزندتان ممکن است دوستان زیادی داشته باشد ولی مهم است که رابطه نزدیک و صمیمانه‌ای نیز با شما داشته باشد. برنامه ماهیانه بیرون رفتن با خانواده داشته باشید و یا با فرزندتان به سینما بروید و یا کلاسی را با هم داشته باشید و یا از فعالیت‌های دیگر لذت ببرید. وقت گذراندن با شما شاید تنها چیزی باشد که فرزندتان به آن نیاز دارد.

گردش با خانواده جهت کنترل نوسانات خلق در کودکان

ورزش

ورزش بخش مهمی از روز است و مخصوصاً بدن در حال رشد کودکتان در این سنین نیاز به ورزش دارد تا قوی شود و نیروی مواجه با روزهای نوجوانی را به آن‌ها می‌دهد. اگر فرزندتان در فعالیت‌های ورزشی شرکت نمی‌کند، مطمئن شوید وقتی را با قدم زدن، دوچرخه‌سواری و سایر ورزش‌های غیررقابتی می‌گذراند.


مقاله مرتبط: ایجاد ارتباط موفقیت آمیز با کودکان


اجازه دهید فرزندتان آزادانه با شما صحبت کند

گاهی نوسانات خلق در کودکان، در این سن به دلیل مسائل استرس‌زایی است که برای فرزندتان وجود دارد. ممکن است با دوست صمیمی‌اش دعوا کرده باشد، مشکلاتی در مدرسه داشته باشد، یا اتفاقی در خانه افتاده باشد. مطمئن شوید که در این شرایط کودکتان نزد شما می‌آید و با شما صحبت می‌کند. با او همدردی کنید و کمک کنید مشکلش را حل کند. خوش‌بین باشید و راه‌حل‌هایی را به او پیشنهاد دهید؛ و به فرزندتان فرصت دهید تا بر نگرانی‌اش غلبه کند.

منبع: سایت verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


علائم-بلوغ-دختران.jpg

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

علائم بلوغ دختران قبل از نوجوانی

در برخی مواقع دختران قبل از نوجوانی بلوغ را تجربه می‌ کنند. دانستن اینکه باید به دنبال چه نشانه‌ هایی باشید و به دنبال چه بگردید تا بتوانید به دخترتان کمک کنید، ذهنتان را تسکین خواهد داد. درحالی‌که برخی از علائم بلوغ دختران ممکن است مدتی طول بکشد، اما برخی دیگر ممکن است به نظر برسند که یک شبه اتفاق افتاده‌ اند.

علائم بلوغ دختران در نوجوانی

نشانه‌ های زیادی از بلوغ در دختران وجود دارد. به خاطر داشته باشید که این مراحل ممکن است به تدریج ظاهر شوند، و حتی ممکن است سه ‌تا چهار سال طول بکشد تا کودک شما تمام مراحل بلوغ را طی کند.

به طور کلی پسران در سنین بین ۹ تا ۱۴ سالگی به سن بلوغ خواهند رسید، و ممکن است بین سنین ۸ تا ۱۲ سالگی علائم بلوغ دختران شروع شود. این علائم را با دختر خود به اشتراک بگذارید تا او بداند انتظار چه چیزی را باید داشته باشد. همچنین توضیح دهید که چگونه اولین قاعدگی خود را باید مدیریت کند، اگر شما کنارش نبودید که به او کمک کنید.


مقاله مرتبط: نکاتی در رابطه با بلوغ دختران


برای مشاهده ویدئو های بیشتر درباره نوجوانان می توانید به بخش نماشای اکسیر مراجعه کنید.

    – تغییرات جسمانی:

  • از جمله علائم بلوغ دختران رشد سریع است. برای یک یا دو سال دختر شما ممکن است بلند قدتر از پسران هم سن و سالش باشد.
  • شکل بدن تغییر می‌کند به این صورت که چربی بدن در اطراف ران و باسن جمع می‌ شود.
  • پستان‌ها شروع به بزرگ شدن می‌ کنند.
  • تغییر بوی بدن و جوش صورت به دلیل افزایش تولید غدد چربی ایجاد می‌ شود.
  • مو در ناحیه زیر بغل و پاها رشد می‌ کنند.
  • معمولاً حدود ۱۲ سالگی عادت ماهیانه شروع می‌ شود.

مقاله مرتبط : بلوغ زودرس دختران

مقاله مرتبط : بلوغ جنسی دیررس و درمان آن


    – تغییرات عاطفی:

  • نوسانات خلقی ممکن است شروع شود، با خشم، غم و دیگر نوسانات عاطفی روبرو می‌ شوند.
  • احساسات عاشقانه و علائق را تجربه می‌ کنند.
  • اضطراب یا هیجان درباره تغییراتی که در حال رخ دادن است؛ دارند.
  • نگرانی‌ ها در مورد افزایش مسئولیت، مناسب بودن در اجتماع و جدا شدن از والدین دارند.

مقاله مرتبط : نشانه های بلوغ عاطفی از دیدگاه موری


واکنش به بلوغ

این که یک دختر چگونه نسبت به علائم بلوغ دختران و تغییراتی که تجربه می‌کند واکنش نشان دهد، از دختری به دختر دیگر متفاوت خواهد بود. برخی از آن‌ ها در مورد بلوغ به هیجان آمده و منتظر تبدیل شدن به یک زن جوان هستند؛ برخی ممکن است آرزو کنند چیزی تغییر نکند.

اطمینان حاصل کنید که از فرزندتان حمایت می‌ کنید و نگذارید بلوغ برایش موضوع خیلی بزرگی شود. به او یادآوری کنید که بلوغ بخش طبیعی از رشد بدن است که همه از جمله خودتان آن را تجربه کرده‌ اید.


مقاله مرتبط : مشکلات رایج دختران نوجوان


نکاتی برای والدین درباره علائم بلوغ دختران

صحبت کردن والدین با فرزندان درباره علائم بلوغ دختران

  • به سؤالاتش پاسخ دهید. دخترتان پیش شما می‌ آید و در مورد تغییراتی که تجربه می‌کند و علائم بلوغ دختران سؤال می‌ پرسد. برای پاسخ به سؤالاتش آماده باشید و حالت دفاعی به خود نگیرید.
  • در رابطه با بلوغ با فرزندان صحبت کنید. بعضی از والدین از صحبت درباره بلوغ و رابطه جنسی با فرزندشان اجتناب می‌کنند و آن را به معلم و هم‌ کلاسی‌ های وی واگذار می‌ کنند. مهم است که دخترتان بداند که می‌ تواند پیش شما بیاید و درباره این موضوعات صحبت کنید.
  • نسبت به تغییرات آگاه باشید. در زندگی شلوغ امروزی بسیار راحت به افرادی که هر روز در اطرافمان هستند عادت می‌ کنیم. لحظه‌ای وقت بگذارید و نگاهی به دخترتان بیندازید و به هر گونه تغییر جسمانی و رفتاری وی توجه کنید. علائم ممکن است وجود داشته باشد و قبل از اینکه او متوجه آن‌ ها شود شما متوجه این نشانه‌ ها شوید.
  • به او فضا بدهید. شما می‌خواهید به خاطر دختر کوچکتان آنجا باشید و این عالی است! همچنین زمان‌ هایی وجود دارد که دختر شما فقط می‌خواهد تنها باشد. اگر زمان مناسبی برای صحبت کردن درباره علائم بلوغ دختران نیست، به او فشار نیاورید و به دنبال یک فرصت دیگر بگردید.
  • به مسائل تصویر بدن توجه کنید. این به خصوص برای دختران حائز اهمیت است زیرا کلیشه‌ هایی وجود دارد برای اینکه ظاهر یک زن باید چگونه باشد. به همان اندازه که این موضوع اشتباه است، دختران به آن توجه می‌ کنند. در تلاش برای داشتن بدن عالی، به خصوص درحالی‌که در حال عبور از تغییرات بلوغ هستند، می‌ تواند منجر به مشکلات بزرگ‌ تری مانند اختلالات خوردن شود.

 

منبع: سایت verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


کاربرد-بازی-درمانی-min.jpg
خرداد ۲۶, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

کاربرد بازی درمانی

امروزه کاربرد بازی درمانی ، در اختلالات بسیار زیاد است. بازی درمانی شکلی از مشاوره یا روان درمانی است که از بازی برای ارزیابی، پیشگیری یا درمان مشکلات روانی ــ اجتماعی مورد استفاده قرار می‌ گیرد. بازی درمانی را می‌ توان برای بزرگسالان هم به کار برد، اما معمولاً برای کودکان استفاده می‌ شود.

از بیرون، به نظر می‌ رسد بازی درمانی فقط بازی و سرگرمی با اسباب بازی است. با این‌ حال، تحقیقات نشان داده است که بازی درمانی، درمانی مؤثر برای بسیاری از اختلالات رفتاری و سلامت روان است…


مقاله مرتبط : بازی درمانی چیست؟


علت استفاده از بازی درمانی در اختلالات کودکان

کودکان مهارت‌ های شناختی و کلامی کمی دارند که بخواهند در مورد برخی مسائل صحبت کنند. به عنوان مثال سوگ، می‌ تواند بسیار پیچیده باشد و برای کودک مشکل است افکار و احساساتش را به کلمات تبدیل کند. بازی می‌ تواند یک روشی عملی برای کودکان باشد، تا روی مسائلی که آن‌ ها را پریشان کرده کار کنند. آن‌ ها می‌ توانند صحنه‌ هایی را به نمایش درآورند، به مشکلات خاص بپردازند، یا شخصیت‌ هایی را ایجاد کنند که احساسات خود را به اشتراک می‌ گذارند.

کودکان اغلب، احساساتشان را با اسباب‌ بازی‌ ها نشان می‌ دهند. کودکی که عزیزی را از دست داده ممکن است از عروسک‌ ها برای به تصویر کشیدن شخصیتی که دوستش را از دست داده استفاده کند، یا کودکی که شاهد خشونت خانگی بوده‌ است ممکن است از یک خانه عروسکی برای به تصویر کشیدن یک کودک مخفی در زیر تخت استفاده کند، زیرا بزرگسالان در حال دعوا هستند.

بسته به نوع درمانی که استفاده می‌ شود، درمانگر ممکن است در جاهای مختلف بازی مداخله کند تا به حل مسئله کمک کند. یا بازی درمانگر ممکن است کودک را مشاهده کند، هنگامی که کودک در حال کمک به شخصیتی است تا بتواند با احساساتش کنار بیاید.

از جمله فواید کاربرد بازی درمانی، کمک به کودکان است تا:

  • خودکارآمدی خود را افزایش دهند تا بتوانند نسبت به توانایی‌ های خود اطمینان بیشتری داشته باشند.
  • مهارت‌ های اجتماعی جدید را یاد بگیرند.
  • مهارت‌ های بین فردی بهتری را ایجاد کنند.
  • همدلی و احترام متقابل را یاد بگیرند یا بهبود بخشند.
  • یاد بگیرند که احساسات را به روشی سالم شناسایی و ابراز کنند.
  • مهارت‌ های حل مسئله را بهتر بشناسند و تمرین کنند.
  • برای رفتار خود بیشتر مسئولیت‌ پذیر باشند.

مقاله مرتبط : چرا والدین از بازی درمانی غافلند!


کاربردهای این روش درمانی

از جمله کاربرد بازی درمانی جنبه درمانی آن است. از بازی درمانی، اغلب برای کمک به کودکان در جریان رویدادهای استرس‌ زای زندگی مانند جابجایی، بستری شدن، سوءاستفاده فیزیکی و جنسی، خشونت خانگی و بلایای طبیعی استفاده می‌ شود. همچنین می‌ تواند برای درمان بیماری‌ های روانی یا مشکلات رفتاری به کار رود.

از جمله مسائل مورد توجه در بازی درمانی تروما و بحران، اختلالات اضطرابی، افسردگی، بیش فعالی، اختلال طیف اتیسم، سوگ و از دست دادن، مدیریت خشم، پرخاشگری، طلاق، مشکلات مربوط به مدرسه، مسائل اجتماعی، ناتوانی‌ های جسمی و یادگیری هستند.


مقاله مرتبط : بازی درمانی برای درمان کودکان بیش فعال

مقاله مرتبط : نقش بازی درمانی در ارتقای توانمندی شناختی


رویکردهای بازی‌ درمانی

بازی درمانی دو شکل اولیه دارد: غیر مستقیم (کودک محور) و مستقیم

  • رویکرد غیرمستقیم: در رویکرد کودک محور بازی درمانی، به کودکان اسباب بازی و ابزارهای خلاقانه داده می‌ شود و مجاز هستند خودشان انتخاب کنند که چگونه وقت خود را بگذرانند. به آن‌ ها هیچ راهنمایی در مورد اینکه چه باید انجام دهند و چگونه مشکلاتشان را حل کنند داده نمی‌ شود.

این رویکرد نوعی درمان روان پویشی است. فرض اولیه این است که وقتی اجازه دهیم کاری انجام دهد، کودکان راه‌ حل‌ هایی برای مشکلات خود پیدا خواهند کرد. کل جلسه معمولاً بدون ساختار است. درمانگر ممکن است کودک را در سکوت ببیند و یا ممکن است در مورد آنچه که کودک انجام می‌ دهد نظر دهد. اگر کودک درمانگر را به بازی دعوت کند، درمانگر نیز درگیر بازی می‌ شود؛ اما نهایتاً انتخاب با خود کودک است.

  • رویکرد مستقیم: در برخی موارد بازی درمانگر دستورالعمل‌ های مستقیمی را دنبال می‌ کند. هر جلسه ممکن است یک موضوع یا هدف خاص داشته باشد. ممکن است به کودک گفته شود، “امروز ما می‌ خواهیم با عروسک‌ ها بازی کنیم. این عروسک شما خواهد بود.” یا درمانگر ممکن است بازی خاصی را برای آن‌ ها انتخاب کند. همچنین درمانگر ممکن است برای هدایت داستان، درگیر بازی شود. برای مثال اگر کودک از عروسک‌ ها برای نشان دادن کودکی که مورد زورگویی قرار گرفته استفاده می‌ کند، ممکن است درمانگر دخالت کرده و به عروسک کمک کند راهی برای ایستادگی در برابر قلدری پیدا کرده و یا کمک بگیرد…

انواع بازی درمانی

کاربرد بازی درمانی گروهی در اختلالات کودکان

علاوه بر رویکردهای پایه، انواع مختلفی از بازی درمانی نیز وجود دارد. در اینجا برخی از رایج‌ ترین انواع آن آورده شده است:

  • درمان والد و فرزندی: والدین درگیر می‌ شوند و درمانگر به والدین یاد می‌ دهد که چگونه با کودک از طریق بازی تعامل داشته باشند. هدف نزدیک کردن فاصله ارتباطی بین کودک و پدر و مادر است.
  • شن درمانی: کودک می‌ تواند صحنه‌ ای را در یک جعبه کوچک پر از ماسه با استفاده از اسباب‌ بازی‌ های کوچک مانند مردم و حیوانات ایجاد کند. صحنه به عنوان بازتابی از زندگی کودک است و فرصتی برای حل تعارض، حذف موانع و پذیرش خود ایجاد می‌ کند.
  • کتاب درمانی: درمانگر و کودک ممکن است با هم کتاب بخوانند تا مفاهیم یا مهارت‌ های خاصی را بیاموزند.
  • بازی خیالی: به کودک اسباب‌ بازی داده می‌ شود که باعث برانگیختن خلاقیتش شود؛ مانند لباس برای بازی، لباس پوشیدن، خانه عروسکی، عروسک‌ ها که می‌ تواند مستقیم یا غیر مستقیم باشد.
  • بازی درمانی شناختی رفتاری: درمانگر ممکن است از بازی استفاده کند تا به کودک یاد دهد، چگونه متفاوت فکر و رفتار کند. عروسک ممکن است به او بگوید چگونه فکرش را تغییر دهد یا درمانگر از کودک بخواهد به حیوان رنج کشیده بگوید چگونه با شرایط استرس‌ زا مقابله کند.

بازی درمانی گروهی

بازی درمان ممکن است در محیط‌ های گروهی مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، یک گروه سوگ کودکان، ممکن است شامل کودکان هم سن هم باشد که در بازی درمانی به آن‌ ها کمک می‌ شود تا با سوگ خود مقابله کنند. آن‌ ها ممکن است با عروسک‌ ها بازی کنند، بازی‌ هایی بکنند که به آن‌ ها کمک می‌ کند تا احساسات خود را شناسایی کنند، یا در پروژه‌ های هنری به عنوان یک گروه درگیر شوند.

از بازی درمانی گروهی در درمان و یا تقویت مهارت‌ های مختلف کودکان در مرکز مشاوره اکسیر استفاده می‌ شود، که برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید اینجا کلیک کنید.

منبع: سایت verywellfamily و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


تاثیر-افسردگی-بر-رابطه-min.jpg
خرداد ۲۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

تأثیر افسردگی بر رابطه

تاثیر افسردگی بر رابطه شما واضح و مشخص نیست و به عبارتی اگر رابطه شما دچار مشکل است ممکن است افسردگی مقصر باشد. یک تحقیق جامع نشان داده است که چگونه افسردگی به روابط مرتبط است: افسردگی بر کیفیت روابط شما تأثیر می‌گذارد و ویژگی‌های رابطه‌تان می‌تواند میزان افسردگی شما را تحت تأثیر قرار دهد.

افسرده بودن می‌تواند باعث شود که شما توجه کمتری به شریک خود داشته باشید، کم‌تر درگیر شوید، تحریک‌پذیر شوید و یا نتوانید از با هم بودن لذت ببرید، همه این‌ها می‌تواند باعث شود که رابطه شما دچار تزلزل شود. از سوی دیگر، مشکلات ارتباطی مانند تعارض شدید، عدم ارتباط، کناره‌گیری و مشکل در حل مشکلات، همگی منجر به افسردگی می‌شوند.

روانشناسان و پژوهشگران همچنین به این حقیقت کلیدی اشاره می‌کنند که ایجاد یک رابطه قوی و عاشقانه می‌تواند شما و شریک زندگی‌تان را در برابر عواطف مخرب افسردگی قوی سازد؛ اما برای شناخت آنچه که باید با آن مبارزه کنید باید بتوانید زمان و چگونگی دخالت و تاثیر افسردگی را مشخص کنید. علائم هشداردهنده افسردگی در رابطه همیشه روشن و واضح نیست. در اینجا فهرستی از آنچه باید دنبالش بگردید آورده شده است.

علائم هشداردهنده تاثیر افسردگی بر رابطه

کاهش یا قطع رابطه جنسی

از جمله تاثیر افسردگی بر رابطه کاهش میل جنسی است به صورتی که تعداد قابل‌توجهی – ۷۵٪ از افرادی که افسرده هستند – گزارش عدم میل جنسی را داده‌اند. کم و زیاد شدن میل جنسی در رابطه و در فرد طبیعی است، فقدان ارتباط جنسی دراز مدت در رابطه می‌تواند نشان‌دهنده تاثیر افسردگی باشد.

 فقدان میل جنسی می‌تواند ناشی از انواع دلایل افسردگی مانند خشم پنهان، شرم در مورد رابطه جنسی، تصویر بدن ضعیف، احساس خستگی، مصرف دارو، اضطراب عملکرد و غیره باشد. با پرداختن به این مشکلات، زوج‌ها می‌توانند از ارتباط جنسی خود برای احیای دوباره شور و اشتیاق و تقویت رابطه‌شان، استفاده کنند.

احساس ناامیدی در مورد رابطه

احساس ناامیدی یکی از پیش‌بینی کننده‌های اصلی افسردگی و افکار خودکشی است. احساس ناامیدی در مورد آینده خود لزوماً به این معنا نیست که شما محکوم به نابودی هستید. در عوض، تحریف‌های شناختی که اغلب با افسردگی همراه می‌شوند ممکن است افکار شما را تغییر دهند تا باور کنید که آینده ناامیدانه به نظر می‌رسد و این چیزها هرگز بهتر نخواهند شد. در حالی که همه احساس درماندگی در مورد آینده دارند، این حس جامع ناامیدی نشانه‌ای از افسردگی است که بر ادراک شما تأثیر می‌گذارد.

احساسات مانند دشمن هستند

اغلب اوقات ما با احساسات منفی سر و کار داریم، اما افرادی که افسرده هستند در این زمینه مشکل خاصی دارند.

با افسردگی، شما ممکن است با نشخوار فکری (فکر کردن در مورد مشکل بارها و بارها)، انکار و نادیده گرفتن احساسات یا انتقاد بیش از حد خود، به هیجانات قوی واکنش نشان دهید. این به این معنی است که در یک رابطه زمانی که تعارض ایجاد می‌شود – همان‌طور که همیشه در یک رابطه وجود دارد – شما برای مقابله با مشکلاتی که احساسات قوی را به همراه دارند، کم‌تر مجهز هستید.

شما ممکن است عقب‌نشینی کنید یا روی مشکل پافشاری کنید و منفجر شوید. این نوع برخوردهای با تعارض (اجتناب از تعارض) برای رابطه شما مضر هستند. علاوه بر این، تاثیر افسردگی باعث کاهش رابطه می شود به این صورت که شما در داشتن همدلی با شریک زندگی خود دچار مشکل می‌شوید و از این رو انگیزه کمتری برای دیدن چیزها از دیدگاه شریک زندگی‌تان دارید.

وسوسه برای برون‌ریزی

به ویژه مردان افسرده بیشتر احتمال دارد افسردگی خود را به صورت بیرونی بیان کنند. اگر شما یک مرد افسرده هستید، بیشتر احتمال دارد افسردگی خود را از طریق نوشیدن الکل، پرخاشگری، خیانت و یا دست کشیدن از عزیزانتان، نشان دهید. علاوه بر این، مردان علائم جسمانی بیشتری مانند کمر درد، سردرد و میل جنسی کم دارند.

مردان در شناسایی افسردگی خود دچار مشکل هستند و احتمال کم‌تری دارد که کمک بگیرند چرا که تشخیص نمی‌دهند رفتارشان ناشی از افسردگی است.

رابطه اضطراب و تاثیر افسردگی بر رابطه

تاثیر افسردگی و اضطراب بر شما

اضطراب و افسردگی همبودی بالایی دارند، به این معنا که این دو اختلال اغلب با هم دیده می‌شوند. مشکلاتی که با ترکیب اضطراب و افسردگی همراه است شامل: مشکل خواب، مشکلات تمرکز، انرژی کم، تحریک‌پذیری بالا و نگرانی، انتظار بدترین‌ها را داشته و حالت دفاعی داشتن و همچنین می‌تواند مشکلاتی را در رابطه‌تان ایجاد کند.


مقاله مرتبط: تفاوت افسردگی با اضطراب و استرس


زمانی که با مشکلات مربوط به روابط روزمره مواجه می‌شوید، اغلب متوجه می‌شوید که تهدیدی جدی برای رابطه‌تان وجود دارد. این‌طور احساس می‌شود که رابطه محکوم به شکست ‌است. این تهدید درک شده می‌تواند اضطراب را افزایش دهد که می‌تواند رابطه شما را تحت فشار و استرس بیشتری قرار دهد. این هشدار نادرست خطر برای رابطه شما می‌تواند برای هر دوی شما تنش‌زا باشد و شما را با احساس ناامنی باقی گذارد.

اگر با هر یک از این نشانه‌ها مواجه هستید بهتر است با یک روان‌درمانگر صحبت کنید. متخصصین مرکز مشاوره اکسیر در این زمینه درکنار شما عزیزان هستند. بسیاری از این مسائل را می‌توان پس از آگاهی از آن‌ها حل کرد و راهبردهای مقابله‌ای مؤثر یاد گرفت. تنها زمانی است که مسائل پنهان می‌شوند و نادیده گرفته می‌شوند ممکن است آسیب جبران‌ناپذیری به وجود آورند.

منبع: سایت blogs.scientificamerican و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


عوامل-موثر-در-بزهکاری-نوجوانان-min.jpg
خرداد ۲۰, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

بزهکاری در نوجوانان

بزهکاری اصطلاحی است که برای توصیف اعمال غیرقانونی توسط یک فرد کم سن و سال مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اصطلاح در محدوده وسیعی قرار دارد و می‌تواند همه چیز را از خشونت‌های کوچک مانند فرار از مدرسه تا جرائم شدیدتر مانند دزدی و اقدامات خشن در بربگیرد.

درک این که چرا یک فرد کم سن و سال مرتکب جرم می‌شود، برای جلوگیری از رخداد جرائم آینده ضروری است. پرداختن به مسائلی که باعث این انتخاب‌ها در کودک شده است، می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا اعمال خود را در آینده تغییر دهند.

با پرداختن به بسیاری از این مسائل در سنین پایین، ممکن است بزرگ‌سالان قادر به توقف شروع بزهکاری باشند. اگر بزهکاری پیش از این رخ داده باشد، پرداختن به این مسائل و ایجاد موانع حفاظتی ممکن است به کودک اجازه دهد در محیطی امن‌تر رشد کند و از مشکلات در آینده و نیز زمانی که بزرگ‌سالان هستند، اجتناب کند.

علل و عوامل مؤثر در بزهکاری نوجوانان

    – حضور ضعیف در مدرسه:

حضور ضعیف در مدرسه یکی از عوامل اصلی دخیل در ارتکاب جرم و بزهکاری است. مدرسه تنها جایی برای یادگیری و رشد نیست؛ بلکه یک روال ساختار یافته است که کودکان را برای رسیدن به اهداف هر روز آماده می‌کند. روال بیدار شدن، آماده شدن، شرکت در مدرسه، تکمیل کار و بازگشت به خانه یک روالی را ایجاد می‌کند که پایه‌ای برای انتخاب‌های خوب در آینده است. کودکانی که برای یادگیری این نوع زندگی تشویق نشده‌اند، در حال از دست دادن عادات خوب هستند. آن‌ها وقت آزاد زیادی را تجربه می‌کنند و چیزهایی را یاد می‌گیرند که باعث ارتقای زندگی و بهبود آینده آن‌ها نخواهد شد. شکست در پذیرش روال حضور در مدرسه، در واقع به کودکان القا می‌کند که مجبور نباشند با هنجارهای اجتماعی مطابقت داشته باشند و هر کاری که بخواهند انجام دهند.

    – استانداردهای آموزشی ضعیف:

نوع مدرسه‌ای که کودک در آن تحصیل می‌کند می‌تواند به بزهکاری آن‌ها کمک کند. مدارس پرجمعیت با بودجه کم فاقد نظم و قانون هستند. هرج‌ومرجی که اغلب در این مدارس تجربه می‌شود باعث می‌شود که کودکان با حالت تدافعی بیشتر عمل کنند، زیرا از محیط اطرافشان می‌ترسند.

مشارکت والدین در فعالیت‌های مدرسه و فعالیت‌های مبتنی بر مدرسه به عنوان عامل بازدارنده بسیار بزرگی برای فعالیت‌های بزهکاری شناخته‌شده‌ است. وقتی یک بزرگ‌سال در زندگی کودک فعال است، آن کودک بیشتر در معرض عملکرد خوب در مدرسه و محیط اجتماعی قرار دارد، زیرا آن‌ها می‌دانند که بزرگ‌سالان رفتار آن‌ها را خواهند دید.

    – خشونت در خانه:

یکی از بزرگ‌ترین عوامل دخیل در بزهکاری نوجوانان، خشونت در خانه است. تمام وکیل مدافعان بزهکاران به شما خواهند گفت که زمانی که کودک در معرض خشونت قرار می‌گیرد، تبدیل به افرادی خشن خواهند شد. خشونت و حمله به دیگران به دلیل خشونتی که در خانه تجربه کرده‌اند بسیار شایع است.

کودکانی که در معرض اقدامات خشونت‌آمیز قرار دارند و یا آن‌هایی که شاهد این اقدامات هستند، بیشتر ترس و نا امیدی‌شان را بروز می‌دهند. آن‌ها اغلب نگرش “مهم نیست” را دارند که به آن‌ها اجازه می‌دهد که به راحتی به دردسر بیفتند.

    – خشونت در محافل اجتماعی:

اگر محله‌ای که در آن یک کودک زندگی می‌کند خشونت‌آمیز باشد، کودکان تمایل بیشتری نسبت به بزهکاری دارند. بسیاری از مردم این را به عنوان روش بقاء خیابانی توصیف می‌کنند زیرا کودک برای بیرون ماندن از مشکل اعضای باند تبهکار و یا افراد خشن دچار مشکل می‌شود. در بسیاری موارد زمانی که کودک را از این شرایط بیرون می‌بریم، تمایل وی به بزهکاری نیز حذف می‌شود.

    – فشار همسالان در بزهکاری نوجوانان:

مشابه فشار محله، فشار همسالان می‌تواند بر چگونگی واکنش کودک به شرایط بد تأثیر بگذارد. اگر همه دوستانش مرتکب اعمال بزهکاری شوند، کودک ممکن است احساس کند که برای پذیرفته شدن باید چنین کاری را انجام دهد.

بهترین راه برای اجتناب از این شرایط این است که دوستانی که دائماً با آن‌ها وقت می‌گذراند را بشناسید. دوستان آن‌ها را بشناسید. دوستان والدینشان را بشناسید. این نه تنها باعث القای اعتمادبه‌نفس در کودکتان برای انجام کار درست می‌شود، بلکه می‌تواند به والدین کمک کند تا فرزندانشان را از تأثیرات نامطلوب دور نگه دارند.

تاثیر همسالات در بزهکاری نوجوانان

    – عوامل اجتماعی اقتصادی:

بزهکاری در نوجوانان در محله‌های فقیرتر شایع است. درحالی‌که همه محله‌ها عاری از بزهکاری نیستند اما اعتقاد بر این است که در مناطقی که کودکان احساس می‌کنند باید مرتکب جرم شوند تا موفق شده و پیشرفت کنند، بیشتر اتفاق می‌افتد.

دزدی و جرائم مشابه ممکن است در واقع نتیجه یک ضرورت و نه صرفاً یک جنایت کوچک باشد. تنها کمک واقعی برای این وضعیت این است که اطمینان حاصل کنیم که کودکان در این مناطق به آنچه نیاز دارند دسترسی داشته باشند و درک کنند که برای پیش بردن زندگی مجبور به ارتکاب جرم نیستند.

    – سوءمصرف مواد در بزهکاری:

سوءمصرف مواد در خانه و یا توسط کودک علت بسیار رایج بزهکاری است. کودکانی که در معرض سوءمصرف مواد هستند چیزهایی که برای رشد نیاز دارند را ندارند و مجبور می‌شوند از طریق دیگری این نیازها را تأمین کنند.

مشاوره و درمان برای این نوع شرایط تنها درمان واقعی برای کمک به این کودکان است. این نوع وضعیت می‌تواند باعث تضعیف ارزش خود آن‌ها شده و به آن‌ها اجازه دهد مرتکب اعمال خلاف دیگری شوند.


مقاله مرتبط: اعتیاد در نوجوانان


    – عدم راهنمایی اخلاقی:

تأثیر والدین یا بزرگ‌سالان مهم‌ترین عامل جلوگیری از بزهکاری است. زمانی که یک والد یا دیگر بزرگ‌سالان با کودک تعامل داشته باشند و نشان دهند رفتار قابل‌قبول کدام است و چه چیزی اشتباه در نظر گرفته می‌شود، کودک به احتمال زیاد به شیوه‌ای عمل می‌کند که مرتکب بزهکاری نمی‌شود. بسیار مهم است که یک کودک رابطه‌ای با یک بزرگ‌سال خوب داشته باشد که بر اعمال آن‌ها تأثیر بگذارد و تفاوت بین آنچه درست است و چه چیزی اشتباه است را به آن‌ها نشان دهد.

حتی اگر کودک شما اقدام به ارتکاب جرم کرده ‌است، زندگی وی تمام نشده است. شما، به عنوان کسی که به او اهمیت می‌دهید، شانس برگشتن به زندگی را به او می‌دهید و به وی نشان می‌دهید که چگونه راه خود را تغییر دهند.

منبع: baysingerlaw و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


مدیریت-لجبازی-کودکان-min.jpg
خرداد ۱۸, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

مقابله با لجبازی کودکان

لجبازی کودکان تاحدی طبیعی است. امابرخی از بچه‌ها واقعاً لجباز هستند و به ترفندهایی برای کنترل شدن نیاز دارند. در این مقاله می‌خواهیم در مورد مهارت‌های والدینی قوی صحبت کنیم.

احتمالاً شما یکی از آن والدینی هستید که با استرس و اضطراب زیادی سر و کار دارند که ناشی از والد بودن است. ما کودکانمان را خیلی دوست داریم و با این حال گاهی اوقات آن‌ها می‌توانند ما را دیوانه کنند و رفتار و اعمال آن‌ها ممکن است ما را نگران کند که ما کارمان را به عنوان والد درست انجام نمی‌دهیم. بسیاری از پدرها و مادرها به عنوان والدین احساس شکست می‌کنند. می‌دانیم که شما خواستار صلح و آرامش در خانه‌تان هستید و بدانید که شما تنها نیستید.

هر کودکی تا حدی لجبازی می‌کند، چون این طبیعت آن‌هاست که اطرافشان را آزمایش کنند و بفهمند که تا کجا می‌توانند پیشروی کنند. با این حال، بچه‌ها حد و مرز خود را نمی‌شناسند و این وظیفه والدین آن‌هاست که محدودیت‌ها را برای آن‌ها مشخص کند. اینجاست که نقش مدیریتی پدر و مادر شروع می‌شود که هرچه زودتر باشد، بهتر است.

خبر خوب این است که شما می‌توانید تغییراتی را که می‌خواهید انجام دهید؛ تجربه ثابت می‌کند که شما واقعاً می‌توانید چیزهای اطراف خود را تغییر دهید و شما به معنای واقعی کلمه می‌توانید از کودکان و زمان خود به عنوان یک والد خیلی بیشتر از آنچه که می‌خواهید، لذت ببرید.

 در ادامه راهکارهایی برای رسیدگی و کنترل لجبازی کودکان آورده شده است که در برخی مواقع می‌تواند به شما در این راه کمک کند.

روش‌هایی برای مدیریت لجبازی کودکان

درخواست یا آموزش

یا می‌توانید به آن‌ها آموزش دهید یا درخواست کنید. بهتر است اگر به آن‌ها آموزش می‌دهید که چه‌کاری انجام دهند بعد از درخواست باشد. انجام هر دوی این کارها گزینه خوبی نیست.

حواس پرتی

یک روشی که می‌تواند روی کودک نوپا جواب دهد و لجبازی کودکان را کاهش دهد؛ حواس‌پرتی است. وقتی آن‌ها به چیزی اصرار می‌ورزند و صحبت‌های شما را هم درک نمی‌کنند، تنها کاری که شما باید انجام دهید این است که آن‌ها را از هر کاری که انجام می‌دهند منحرف کنید.

والدین و مدیریت لجبازی کودکان

عواقب لجبازی را به آن‌ها نشان دهید

کودکان لجباز همیشه سعی می‌کنند کنترل هر موقعیتی را در دست گیرند. کودکان لجباز باید شاهد پیامدهای اعمال مخالفشان نسبت به منطق و استدلال باشند.

شما باید کودک خود را درک کنید، زمانی که به خواسته‌های شما احترام نمی‌گذارد، کودک را از آن موقعیت دور کنید. برای مثال، اگر کودک در رستوران بد رفتار می‌کند، رستوران را ترک کنید.


مقاله مرتبط: تکنیک های مقابله با لجبازی کودکان


همدلی

همدلی یکی از قدرتمندترین ابزارهایی است که به آن‌ها کمک می‌کند تا بر رفتار خودخواهانه و لجبازی خود غلبه کنند؛ زیرا آن‌ها توانایی ذاتی برای همدردی با دیگران را دارند. بچه‌ها قبل از انجام هر کاری زیاد فکر نمی‌کنند، اما وقتی باعث می‌شوید آن‌ها فکر کنند، آن‌ها واکنش مثبت به آن نشان می‌دهند.

بیشتر مشکلاتی که با فرزند خود مواجه هستید، تقصیر شما نیست؛ به آن فکر کنید، کودکان با دفترچه راهنما به دنیا نمی‌آیند. این‌ها بهترین نکات برای رسیدگی به یک بچه لجباز  و کنترل لجبازی کودکان است. آن‌ها را دنبال کنید و نتایج را ببینید.

درباره لجبازی‌های شدید کودکان که گاه به صورت گریه‌های طولانی و کبودی لب‌ها و واکنش‌های غیر عادی خود را نشان می‌دهد، مراجعه به روان‌پزشک و روانشناس کودک ضرورت دارد.

منبع: vnaya و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


مزایای-گروه-درمانی-min.jpg
خرداد ۱۳, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

چرا در گروه‌درمانی شرکت کنیم؟

آیا از مزایای گروه‌درمانی اطلاع دارید؟ آیا تا به حال در گروه‌درمانی شرکت کرده‌ اید؟ گروه‌درمانی شامل حمایت، ایمنی و همچنین محلی برای دریافت بازخورد و تمرین آن نیز می‌ باشد. ۷۰٪ از مزایای حضور در گروه‌درمانی از گوش دادن به دیگران می‌ آید.

گروهی از غریبه‌ ها چطور می‌ توانند کمک کنند؟ به طور شگفت‌ انگیزی شنیدن و شنیده شدن، شاهد بودن و اشتراک‌گذاری که در گروه‌درمانی وجود دارد، می‌تواند تغییرات بزرگی به وجود آورد. هر عضو این گروه یک عنصر اساسی از یادگیری و روند رو به رشد است.

در اکثر ما یک کشش واقعی برای حضور در گروه‌درمانی وجود دارد. یک تردید قابل ‌درک وجود دارد زمانی که تصور می‌کنیم در برابر افراد غریبه آسیب‌ پذیر هستیم؛ اما ما همچنین می‌ دانیم که تغییر، مستلزم ریسک است و وقتی ما بیرون می‌ رویم و اطلاعات جدیدی را دریافت می‌ کنیم، فرصتی برای تجربه خود و جهان به طور متفاوت داریم.

۶ دلیل شرکت در گروه‌درمانی و مزایای گروه‌درمانی

از جمله مزایای گروه‌درمانی می‌ توان به ۶ مورد زیر اشاره کرد…

    ۱- موثر بودن درمان

مرور ادبیات تحقیق بر روی مشاوره فردی و گروهی، نشان داد که روان‌ درمانی فردی و گروهی به‌ طور کلی اثربخشی برابری دارند. در حالی‌ که انواع خاصی از درمان ممکن است برای مسائل خاص و یا افراد خاص مناسب‌ تر باشد.

این تحقیق این افسانه را رد می‌ کند که توجه فردی همیشه بهتر است. تحقیقات دیگری نشان می‌ دهد که کسانی که در گروه‌درمانی شرکت می‌ کنند، بهتر از ۷۲ درصد از گروه کنترلی هستند که درمان دریافت نکرده‌ اند. این از جمله مزایای گروه‌درمانی است.

    ۲- ارائه تجربیات جدید

گروه‌درمانی طیف گسترده‌ ای از تعاملات را ارائه می‌ دهد، که امکان تجربیات متعدد هیجانی اصلاح‌ کننده را فراهم می‌ کند. ما نیاز به تجربیاتی در حال حاضر داریم که متفاوت از تجارب گذشته‌ ای باشد که ما را زخمی کرده است. یک گروه تسهیل‌ کننده به راحتی می‌ تواند این کار را انجام دهد، شاید به شکلی نمایشی، با توجه به تعداد ارتباطات گوناگونی که معمولاً در یک گروه شکل می‌ گیرد.

    ۳- مقرون به صرفه بودن

از جمله مزایای گروه‌درمانی مقرون‌ به‌ صرفه بودن هزینه درمان است. تمام روان‌ درمانی‌ ها به نوعی شامل تعهد مالی است؛ اما هزینه گروه‌درمانی ۱/۲ یا ۱/۳ درمان فردی است.

    ۴- تقویت توان و قدرت رابطه

بیشتر زندگی ما در جلوی نمایشگرها می‌ گذرد، تا اینکه با دیگران ارتباط برقرار کنیم. توان رابطه ما به سرعت تحلیل می‌ رود. به‌ علاوه، وقتی افسرده یا نگران هستیم، برای دیدن خودمان از بیرون تقلا می‌ کنیم. به این معنا نیست که ما خودخواه هستیم، ما آسیب‌ دیده‌ ایم و این همانند زخم فیزیکی، نیاز به توجه دارد.

یک گروه اجازه می‌ دهد زمان و مکان خاص برای این موضوع اختصاص یابد. بر اساس مطالعه اخیر در هاروارد، خوشبختی ما به میزان زیادی بر سلامت روابط ما بستگی دارد.

توانایی ما برای رشد در یک جامعه به میزان زیادی سلامت روانی ما را تحت ‌تأثیر قرار می‌ دهد و زمان پرداختن به کشمکش‌ های ما در جمعی که تحت گروه‌درمانی قرار دارد می‌تواند به ما کمک کند تا این مهارت‌ ها را تمرین کنیم.


مقاله مرتبط : تقویت خلاقیت با بازی درمانی گروهی


    ۵- تقویت ابراز وجود و مرزها

یکی دیگر از مزایای گروه‌درمانی تقویت اعتماد به نفس است. مهارت در دادن و دریافت بازخورد مستلزم یادگیری و تمرین است. چه بخواهیم بیشتر صحبت کنیم و حقیقت خود را بیان کنیم، یا تکیه به آنچه که به معنی شنونده فعال خوب باشد، گروه جایی برای تمرین این مهارت‌ ها با یک حرکت کندتر با درمانگر به عنوان راهنما را فراهم می‌کند. این یک حلقه بازخورد عمدی ایجاد می‌ کند تا شرکت‌ کنندگان بتوانند به عقب برگردند و ببینند، “چه اتفاقی در آنجا افتاد؟”

مزایای گروه‌درمانی

    ۶- ایجاد بینش جدید و انسانیت مشترک

زمان‌ های بی‌ شماری وجود داشته‌ است که عقل و خرد از یک عضو گروه به‌ طور عمیق وارد خانه عضو دیگر گروه شده است؛ مانند کلیدی که قفلی را باز می‌ کند، باز کردن قسمتی از بینش برای یکی از اعضا، شرکت‌ کنندگان دیگر اغلب می‌ توانند باتجربه عمیقی درباره این موقعیت صحبت کنند.

یکی از قوی‌ ترین چیزهایی که اعضای گروه برای یکدیگر انجام می‌ دهند، این است که بگویند “من هم همین‌طور.” این دلسوزی به خود را پرورش می‌ دهد که می‌ تواند منجر به رشد و تغییر شود. به همان اندازه که روابط دردناک ممکن است در گذشته وجود داشته باشد، ما اغلب به یک گروه امن از مردم نیاز داریم که خوب عمل کنند (حتی اگر به نظر می‌ رسد که آخرین چیزی است که ما می‌ خواهیم امتحان کنیم).

اگر قصد مشاوره را دارید، یا در حال حاضر درگیر درمان فردی هستید، اضافه کردن یک تجربه گروه‌درمانی می‌ تواند به تسریع پیشرفت، رشد و تغییر شما کمک کند. مرکز مشاوره اکسیر با متخصصین مجرب از روش گروه‌درمانی در درمان اختلالات زیادی استفاده می‌کنند.

منبع : سایت psychcentral و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


علائم-اعتیاد-به-بازی-رایانه-ای-min.jpg
خرداد ۱۱, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

علائم اعتیاد به بازی‌های رایانه‌‌ای

اعتیاد به بازی‌های رایانه‌ای امروزه در سنین مختلفی شایع شده است. وقتی که افراد بازی رایانه‌ای انجام می‌دهند، مغز آن‌ها اندروفین تولید می‌کند، اتفاقی که توسط قماربازان و یا افراد معتاد به مواد مخدر تجربه می‌شود. اگر یک نوجوان معتاد به بازی‌های کامپیوتری برای انجام تکالیف و کارهای درسی خود نیاز به استفاده از کامپیوتر را داشته باشد، دچار وسوسه خواهد شد.

بازی‌های کامپیوتری زمانی به اعتیاد برای افراد تبدیل می‌شوند که وقتی شخص شروع به بازی می‌کند، خود را در رابطه و در قالب شخصیت‌های بازی حس کند. درواقع فرد قصد دارد برای رسیدن به اهداف شخصیت بازی، انجام آن را ادامه دهد و یا اینکه در قالب یک عضو تیم ورزشی برای رسیدن به موفقیت آن تیم تلاش کند.

در این مطلب علائم اعتیاد به بازی‌های رایانه‌ای یا کامپیوتری را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

علائم روان‌شناختی 

  • علاقه به موفقیت در مدرسه کاهش می‌یابد.
  • احساس خشم و سرخوردگی زمانی که اجازه دسترسی به بازی‌های رایانه‌ای را ندارند.
  • احساس افسردگی یا اضطراب هنگام بازی نکردن (مخصوصاً برای یک دوره طولانی) را تجربه می‌کنند.
  • فکر کردن در مورد جلسه بازی بعدی زمانی که آنلاین نیستند.
  • در مورد بازی در شب خواب می‌بینند.
  • در هنگام بازی‌های رایانه‌ای آرامش و رضایتمندی را تجربه می‌کنند (به ویژه اگر این احساسات در غیر این صورت تجربه نشود).
  • از دست دادن علاقه به فعالیت‌هایی که قبلاً از آن لذت می‌بردند.
  • کم‌اهمیت جلوه دادن اثرات عادت بیش‌ازحد “به اندازه اعتیاد به الکل بد نیست”.
  • توجیه استفاده بیش از حد “دیگران بیشتر از من بازی می‌کنند”.
  • ناامیدی بیش‌ازحد و یا اضطراب زمانی که سرور (اینترنت) کار نمی‌کند.
  • ادراک پراکنده از زمان دارند. به طور ناگهانی متوجه می‌شوند که چند ساعت گذشته ولی انگار فقط یک ساعت گذشته است.
  • احساس گناه زمانی که قادر به پیوستن به اعضای گروه بازی‌اش نیست.
  • مشکل در پرهیز از بازی‌های کامپیوتری یا رایانه‌ای برای بیش از چند روز را دارند.
  • کنترل شخصی در حال بازی کامپیوتری از دست می‌دهند.
  • احساس گناه یا پشیمانی پس از گذراندن زمان بیشتری که برای بازی در نظر گرفته شده است.

علائم جسمانی اعتیاد به بازی‌های رایانه‌‌ای

  • مشکلات خواب و یا تغییرات قابل توجه در الگوهای خواب ایجاد می‌شود.
  • کاهش بهداشت شخصی در نوجوانان مشاهده می‌شود.
  • عادات غذا خوردن ضعیف یا نامنظم پیدا می‌کنند. به‌عنوان مثال، منتظر می‌ماند تا قبل از غذا خوردن بسیار گرسنه شوند.
  • سردرد می‌گیرند.
  • چشم‌های خشک یا قرمز دارند.
  • درد در انگشتان دست، گردن، یا پشت را احساس می‌کنند.
  • سلامت جسمی ضعیف و یا افزایش وزن را گزارش می‌دهند.

مقاله مرتبط: بیماری های شایع کامپیوتر و فضای مجازی

مقاله مرتبط: اعتیاد کودکان به اینترنت، از علائم تا درمان


انواع نشانه های اعتیاد به بازی های رایانه ای
علائم رفتاری اعتیاد به بازی‌های ‌رایانه‌ای در نوجوانان

علائم رفتاری 

  • کاهش عملکرد تحصیلی پیدا می‌کنند.
  • زمان کمتری را صرف انجام تکالیف و مطالعه می‌کنند.
  • عملکرد شغلی آن‌ها کاهش می‌یابد.
  • پرخاشگری به کسانی که مانع بازی یا باعث محدود شدن دسترسی به بازی‌های رایانه‌ای می‌شوند.
  • اغلب بازی می‌کنند در حالی که مسئولیت‌های مهم را نادیده می‌گیرند.
  • وقت بیشتر و بیشتر برای بازی رایانه‌ای صرف می‌کنند.
  • بازی کردن در اولین فرصت موجود، به عنوان مثال، به محض رسیدن به خانه از کار یا مدرسه شروع به بازی کردن می‌کنند.
  • علی‌ رغم تلاش برای ترک بازی، نمی‌توانند آن را ترک کنند.
  • تا دیروقت بازی می‌کند.
  • خوردن وعده‌های غذایی در هنگام بازی کردن یا حذف غذا به طور کامل برای اینکه بیشتر بازی کنند.
  • هنگام بازی نکردن، در مورد بازی‌های رایانه‌ای با دیگران گفتگو می‌کنند.
  • مقدار زیادی پول صرف بازی‌های جدید و ارتقاء کامپیوتر می‌کنند.
  • ۱۰ ساعت یا بیشتر بدون وقفه بازی می‌کنند.

علائم ارتباطی اعتیاد به بازی‌های رایانه‌‌ای

  • دروغ گفتن به دیگران در مورد اینکه چقدر زمان صرف بازی‌های رایانه‌ای می‌کنند.
  • برای بیشتر بازی کردن در اجتماعات و مهمانی‌ها شرکت نمی‌کنند.
  • زمان کمتری با خانواده و دوستان صرف می‌کنند.
  • افزایش نگرانی‌های بیان‌ شده توسط دیگران برای مقدار زمانی که برایبازی‌های رایانه‌ای صرف می‌کنند.
  • دوستان واقعی خود را از دست می‌دهند و دوستان مجازی زیادی پیدا می‌کنند.
  • سرزنش کردن دیگران “احتمالاً من کمتر بازی می‌کردم اگر شما انقدر نق نمی‌زدید”.
  • مشکلات زناشویی یا رابطه ناشی از بازی بیش از حد وجود دارد.
  • علاقه به رابطه جنسی کاهش می‌یابد.

منبع: سایت techaddiction و متخصصین اکسیر

 


سلامتی-در-بازنشستگی.jpg
خرداد ۹, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

آیا بازنشستگی برای سلامتی شما مضر است؟

تا به حال کسی را دیده‌اید که بسیار به بازنشستگی می‌اندیشد و بلافاصله پس از بازنشستگی بیمار شده باشد؟ ممکن است در این فکر باشید که آیا ترک کار برای شما واقعاً بد است؟

در حقیقت، شواهد علمی وجود دارد که سلامتی می‌تواند به طور قابل‌توجهی پس از بازنشستگی کاهش یابد. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۸ انجام‌شده است نشان داد که انتظار ۵ سال بیشتر برای بازنشستگی با کاهش ۱۰ درصدی مرگ‌ومیر همراه بوده ‌است. این مقاله که در مجله آمریکایی اپیدمیولوژی منتشر شده ‌است، به این نتیجه رسید که بازنشستگی پیش از موعد ممکن است عامل خطر مرگ قلبی به طور خاص باشد.

در اینجا نگاهی می‌اندازیم به این‌که چرا بدن و ذهن ممکن است در زندگی پس از بازنشستگی رنج ببرند و به چه صورتی سلامتی در بازنشستگی کاهش می‌یابد.

علت‌های به خطر افتادن سلامتی در بازنشستگی

مشکلات مالی بعد از بازنشستگی

یکی از بدیهی‌ترین راه‌هایی که بازنشستگی می‌تواند سلامت شما را تحت تأثیر قرار دهد و سلامتی در بازنشستگی را به خطر بیندازد، از طریق کاهش درآمد است. اینکه آیا قبل از بازنشستگی پس از انداز کافی داشته باشید و صرفه‌جویی کرده باشید؟ داشتن پول کمتر برای زندگی کردن می‌تواند کیفیت زندگی شما را محدود کند. ممکن است پول کم‌تری برای صرف غذای مغذی داشته باشید تا بتوانید دوران پیری خود را به خوبی بگذرانید یا منابع کم‌تری برای ورزش مناسب داشته باشید.

 استرس مالی می‌تواند تولید بدن شما از کورتیزول (هورمون استرس) را افزایش دهد؛ اثری که طول عمر را به خطر می‌اندازد. گزارش سال ۲۰۱۵ که در مجله پزشکی پیشگیری آمریکا منتشر شد نشان داد که اثرات از دست دادن شغل و فشار مالی بر آمریکایی‌های میان‌سال می‌تواند دردناک و فجیع باشد.

میزان خودکشی در بین افراد بین ۴۰ تا ۶۴ سال از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ افزایش ‌یافته است. میزان خودکشی به دلیل استرس مالی و از دست دادن شغل در طول شرایط اقتصادی سخت، از ۳۲.۹٪ به ۳۷.۵٪ در همان زمان افزایش یافته است.

حمایت اجتماعی و ساختار کمتر

هنگامی که یک کار روزانه به پایان می‌رسد، محدوده اجتماعی شما ممکن است کاهش یابد و میزان سلامتی در بازنشستگی را کاهش دهد. اگر شما روابط خانوادگی قوی یا روابط نزدیکی با دوستان نداشته باشید، ممکن است احساس انزوا و تنهایی کنید که هیچ یک از آن‌ها روابط اجتماعی را که موجب طول عمر بیشتر می‌شود را پرورش نمی‌دهند. حتی داشتن شغلی که هر روز به محل کار بروید، با برنامه و انتظارات خود، ساختار را برای آنچه «هفته کاری» نامیده می‌شد فراهم می‌کند.

تغییر در هویت

بسیاری از افراد خود را با مسئولیت و عنوان کاری که انجام می‌دهند، تعریف می‌کنند. ترک اعتبار و بازنشستگی، اقتدار و تعریف خود همراه با وظایف روزمره کار، می‌تواند چالش‌برانگیز باشد و سلامتی در بازنشستگی را با خطر مواجه کند. ما اغلب ارزش خود را در جامعه با مسئولیت‌های کاری خود اندازه‌گیری می‌کنیم.

از دست دادن مفهوم هدف

بسیاری از بزرگ‌سالان احساس می‌کنند که شغل و تخصصشان، اهداف، جهت و حس عمیق مشارکت در جامعه را فراهم می‌کرده است. بدون تعهد کاری و بازنشستگی ممکن است آن‌ها احساس کنند که دیگر “نقش خود را بازی نمی‌کنند”.

شما دارید پیرتر می‌شوید

در نهایت، ترک یک شغل سنتی و یا بازنشستگی، فصلی در زندگی را می‌بندد. شما ممکن است به نشانه اینکه فرصت‌های کمی پیش رو دارید، برای این نقطه عطف از زندگی‌تان سوگواری کنید و میزان سلامتی در بازنشستگی را کاهش دهید.


مقاله مرتبط: درمان افسردگی بعد از بازنشستگی


مزایای بازنشستگی

واضح است که ترک محل کار می‌تواند مزایای سلامتی نیز به همراه داشته باشد. اگر شغل سختی داشتید و فرصت کمی برای علائق خارج از کارتان داشتید و شغل استرس‌زایی داشتید، پس اگر شما دیگر در آنجا کار نکنید، سلامت عاطفی و جسمانی شما  و سلامتی در بازنشستگی، بهبود می‌یابد.

حفظ سلامتی در بازنشستگی

با توجه به مطالعه سال ۲۰۱۰ منتشرشده در مجلات پیری‌شناسی سری B: بزرگ‌سالانی که شغل سابق آن‌ها در زندگی خانوادگی‌شان تداخل ایجاد می‌کرده است، پس از بازنشستگی، سلامت عاطفی بهتر (و افسردگی کمتر) را نشان دادند. با این حال، مردان در این تحقیق بهتر از زنان عمل کردند و زنان گزارش دادند که ترک کار زندگی خانوادگی را تسکین نمی‌دهد؛ که این ممکن است به دلیل منابع حمایتی عاطفی کم برای زنان باشد که به دلیل تبعیض جنسیتی است.

بحران بازنشستگی و کنار آمدن با آن 

در حالی که آمادگی مالی جزء مهمی از بازنشستگی سالم است، حتی بزرگ‌سالانی که بازنشستگی سالم یا پس‌انداز قابل‌توجهی دارند، ممکن است با این مرحله از زندگی‌شان دچار مشکل شوند. به طور کلی افراد با دیدگاه مثبت نسبت به پیری و توانایی مقابله با تغییرات، بهترین عملکرد را خواهند داشت.

چگونه خود را برای بازنشستگی آماده کنید؟

یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای اینکه از لحاظ عاطفی آماده بازنشستگی شوید و سلامتی در بازنشستگی را حفظ کنید این است که آن را در چند مرحله امتحان کنید. از طریق کار پاره وقت حتی در محل کار فعلی‌تان، به عنوان مشاور در صنعت خود، با کاری متفاوت از شغل خودتان با ساعات کاری کم‌تر، کار را ترک کنید.

 به طور فعال به دنبال علائق، سرگرمی‌ها و موقعیت‌های داوطلبانه باشید تا ذهن خود را درگیر کنید، ارتباط اجتماعی را بالا ببرید و حس خوش‌بینی را تقویت کنید. این یک فرصت عالی برای بررسی سبک زندگی‌تان است تا مطمئن شوید باعث ارتقای سلامتتان می‌شود. به خاطر داشته باشید که عادات روزانه مانند مراقبه و ذهن آگاهی می‌تواند به شما کمک کند تا جو را تغییر دهید و انعطاف‌پذیری خود را در این مرحله افزایش دهید.

منبع: سایت verywellhealth و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


آسیب-به-خود-min.jpg
خرداد ۷, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

آسیب به خود و بریدن در نوجوانان

بریدن نوعی آسیب به خود است که نوجوان عمداً خود را با چاقو، تیغ یا دیگر اشیا تیز می‌برد یا خراش می‌دهد، اما این کارها به قصد خودکشی نیست. دیگر رفتارهای آسیب به خود می‌تواند شامل کوبیدن سر، سوزاندن یا داغ کردن پوست، مصرف بیش‌ازحد داروها باشد. این رفتارها شایع‌تر از چیزی است که فکر می‌کنید و ۱۶ درصد نوجوانان و جوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

چرا آسیب به خود در نوجوانان وجود دارد؟

درک این مسئله که چرا نوجوان خود را می‌برد و یا به خودش آسیب می‌رساند برای والدین و متخصصان کودک سخت است. جای تعجب نیست که بریدن یک مشکل رفتاری پیچیده است و اغلب با انواع اختلالات روانی از جمله افسردگی، اضطراب و اختلالات خوردن در ارتباط است.

نوجوانانی که بدن خود را می‌برند و خراش می‌دهند به احتمال زیاد دوستانی دارند که آن‌ها نیز این کار را انجام می‌دهند. آن‌ها عزت‌نفس پایین، سابقه سوءاستفاده و یا تفکرات خودکشی دارند. این رفتارها گاهی به عنوان رفتارهایی برای جلب توجه دیده می‌شود. بریدن و خراش برای کودکان راهی برای کاهش تنش، تسکین از غم و خشم و یا پرت کردن حواسشان از مشکلات است. البته که هرگونه تسکینی موقتی است.


مقاله مرتبط: خودکشی و پیشگیری از آن


درحالی‌که برخی از نوجوانان ممکن است که دوستانی داشته باشند که بدن خود را می‌برند یا اینکه آن را در جایی خوانده یا دیده‌اند. بیشتر کودکانی که بدن خود را می‌برند، می‌گویند که تحت تأثیر کسی یا چیزی قرار نگرفته‌اند و این ایده خودشان بوده است.

علائم بریدن و آسیب به خود

بریدن اغلب در نوجوانان و جوانان شایع است. به خصوص در میان دختران نوجوان، و اغلب در سن ۱۴ یا ۱۵ سالگی در طول سال‌های اولیه دبیرستان شروع می‌شود. نوجوانانی که بدن خود را می‌برند این کار را عملی ناگهانی و بدون فکر توصیف می‌کنند. اگر نوجوانتان علائم زیر را داشته باشد می‌تواند علائم هشداردهنده آسیب به خود باشد.

  • همیشه پیراهن‌های آستین بلند یا شلوار بلند به تن می‌کند (حتی وقتی هوا گرم است) تا علائم زخم‌های جدید یا زخم‌های قدیمی روی بازوها، مچ‌ و یا ران‌هایش را بپوشاند (این‌ها نواحی است که معمولاً بریده می‌شود).
  • دائماً بریدگی‌ها، خراش‌ها و سوختگی‌های مشکوک روی شکم، پاها، مچ دست و یا بازوها دارند.
  • علائم افسردگی، اضطراب، یا اختلالات خوردن در نوجوان مشخص است.
  • مشکل در کنترل هیجانات و احساسات دارند (مثل این که نوجوان شما نمی‌داند چگونه می‌تواند خود را کنترل کند وقتی که ناراحت یا عصبانی است).

اگر فکر می‌کنید که نوجوانتان بدن خود را می‌برد و به خود آسیب می‌رساند، به آرامی از او سؤال کنید. اگر پاسخ مثبت باشد، مهم است که عصبانی نشوید. شما نمی‌خواهید که او برای انجام این کار احساس بدی داشته باشد. به خاطر داشته باشید که بریدن اغلب نشانه یک مشکل بزرگ‌تر است و شما، به عنوان یک والد، می‌توانید به فرزندتان کمک کنید تا علت اصلی را با پیدا کردن کمک حرفه‌ای دریابد.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره بریدن و خودآزاری می توانید اینجا کلیلک کنید.

درمان‌ها

اختلالات روانی و آسیب به خود در نوجوانان

مهم است که شما به عنوان والدین برای نوجوان خود که نشانه‌های آسیب به خود را دارد؛ دنبال درمان و کمک حرفه‌ای باشید. هم‌جهت کمک برای درمان مشکلات روان‌پزشکی مانند افسردگی یا اضطراب و هم برای جلوگیری از تبدیل‌شدن این رفتار عنوان یک عادت بد، هرچه زودتر دنبال مشاوره و روانشناس باشید.

هر چه یک نوجوان زمان طولانی‌تری این کار را انجام دهد، سخت‌تر می‌شود که این عادت را شکست و آسیب به خود می‌تواند به مشکلات بیشتری در زندگی منجر شود. روانشناسان نوجوان، بریدن را یک استراتژی مقابله‌ای خطرناک و بیهوده توصیف می‌کنند که با صمیمیت، بهره‌وری و شادی تداخل دارد. این‌ها برخی درمان‌هایی هستند که ممکن است به نوجوان شما کمک کند بریدن و آسیب به خود را ترک کرده و استراتژی‌های مقابله‌ای سالم‌تر را یاد بگیرد.

روش های درمانی

  • روان‌درمانگر: نوجوانانی که به خود آسیب می‌رسانند باید مورد ارزیابی و درمان با مشاوران یا روانشناسان قرار گیرند که در درمان نوجوانان با این شرایط خاص تجربه دارند. این افراد متخصص در صحبت کردن با نوجوانان مهارت دارند و می‌توانند فضایی ایمن و غیر قضاوت کننده را فراهم کنند که در آن نوجوان شما می‌تواند آزادانه درباره مشکلاتی که او با آن روبرو است صحبت کند. به یاد داشته باشید، گاهی ممکن است برای یک نوجوان سخت باشد که بتواند با پدر و مادر درباره برخی مسائل صحبت کند، بنابراین صحبت کردن با کسی که اساساً یک غریبه است ممکن است برای فرزند شما آسان‌تر باشد.
  • روان‌پزشک: ارزیابی توسط یک روان‌پزشک کودک (یک پزشک که می‌تواند داروها را تجویز کند) نیز ممکن است فکر خوبی برای ایده‌های درمانی بیشتر باشد که ممکن است داروهای ضد افسردگی در صورت لزوم تجویز شود.
  • مراکز درمانی: ممکن است در شهر خود به دنبال مرکزی باشید که در این زمینه تخصص داشته باشند. مرکز مشاور اکسیر با داشتن متخصصین مجرب در زمینه نوجوانی در این زمینه در کنار شما والدین عزیز است.
  • گروه درمانی: نوجوان شما ممکن است با پیوستن به گروه درمانی که همه افراد داخل این گروه تجربه آسیب به خود را دارند، کمک دریافت کند. ملاقات با کسانی که این تجربه را دارند ممکن است به او کمک کند، کم‌تر احساس تنهایی ‌کرده و یاد بگیرد چگونه دیگران با موفقیت دست از بریدن و آسیب به خود برداشته‌اند.

آثار درمان نوجوانان

درمان بریدن و آسیب به خود به احتمال زیاد بر کمک به نوجوانان برای ایجاد مکانیزم‌ های مقابله‌ای سالم‌تر در هنگام مواجهه با احساس خشم، استرس و یا ناراحتی تمرکز دارد. درمان همچنین برای افزایش عزت‌نفس نوجوانان و به مدیریت هر گونه مشکلات روان‌شناختی کمک خواهد کرد و همچنین به شما کمک می‌کند مطمئن شوید که نوجوانتان به فکر خودکشی نیست.

منبع:سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


مراقبت-از-سالمندان-min.jpg
خرداد ۵, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

راهنمای مراقبت ازسالمندان

سالمندی و پیری واقعیت زندگی است و بر تمام خانواده‌ها تأثیر می‌گذارد. به عنوان فرزندان بزرگ‌سال، زمانی که والدینمان را به عنوان سالمندان تصور می‌کنیم، ممکن است به طور کامل درک نکنیم که تا چه حد پیری بر آن‌ها و بر ما تأثیر می‌گذارد. در واقع، اگر آن‌ها در زمان سالمندی هنوز سلامت خوبی داشته باشند و به طور مستقل زندگی کنند، ممکن است هیچ تغییر و یا نگرانی چشمگیری نداشته باشیم. با این حال، این تأثیرات زمانی رخ می‌دهد که تأثیرات پیری واضح‌تر شود و مراقبت بلندمدت مورد نیاز باشد. در مراقبت از سالمندان باید نکات مهم و کاربردی را در نظر بگیریم که در این مقاله به آنها می پردازیم.

کاهش کلی قدرت ذهنی و جسمانی ممکن است منجر به تغییرات قابل مشاهده و حتی شدید در ظاهر والدین، استاندارد زندگی و سلامت عاطفی آن‌ها شود. بهتر است میزان اطلاعات خود را درباره نحوه تأثیر سالمندی بر والدین و بر دیگران  و نحوه مراقبت از سالمندان را بالا ببریم.

مواردی که باید در مراقبت از سالمندان در نظر بگیرید

رفاه والدین

رفاه والدین ما آرزوی نهایی ما است، آن‌ها سال‌های آخر زندگی خود را سپری می‌کنند و مراقبت از سالمندان به معنی در نظر گرفتن سلامت روحی، ذهنی و فیزیکی اعضای خانواده است.

رفاه و مراقبت از سالمندان

فعالیت‌های روزمره زندگی سالمندان (ADL)

ملزومات لازم برای منزلت و سلامت جسمی و عاطفی والدین و مراقبت از سالمندان این است که نیازهای زندگی روزانه آن‌ها به طور مؤثر برآورده ‌شود. فعالیت‌های اصلی ADL معمولاً شامل تغذیه توسط خود، تحرک کارکردی (حرکت در حین انجام فعالیت‌ها، رفتن و خارج شدن از تخت‌ خواب، نشستن و برخاستن از صندلی)، لباس پوشیدن، حمام یا دوش گرفتن، بهداشت شخصی (شامل شانه زدن مو، اصلاح، نظافت)، بهداشت توالت (شامل رفتن به دستشویی، نظافت خود) را شامل می‌شود.

اگر آن‌ها مشکلی در تحرک و سلامت داشته باشند زندگی مستقل برای آن‌ها سخت و یا غیرممکن است. برای آن‌ها باید کمک مناسبی در نظر بگیرید. این کمک‌ها می‌تواند شامل استخدام یک مراقب و یا تجهیز کردن لوازم کمکی برای سالمندان باشد تا آن‌ها بتوانند وظایف روزانه خود را به‌طور مستقل انجام دهند.

فعالیت‌های ابزاری روزمره زندگی سالمندان (IADL)

دیگر انواع فعالیت‌های روزمره زندگی، نه لزوماً بنیادی، بلکه مربوط به عملکرد مستقل است که به آن‌ها فعالیت‌های ابزاری زندگی روزمره می‌گوییم. IADLs اغلب به انواع فعالیت‌های زیر با مراقبت بلندمدت اشاره می‌کنند مانند آشپزی و تهیه غذا، تمیز کردن و نگهداری خانه، خرید مایحتاج، انجام کارهای روزمره، مدیریت پول و پرداخت صورت‌حساب، صحبت کردن یا برقراری ارتباط با تلفن یا از طریق سایر دستگاه‌ها، مصرف داروهای تجویزی هستند.

با افزایش سن توانایی‌های سالمندان در انجام کاری‌هایی که از پیش انجام می‌دادند تقلیل می‌یابد که همین مسئله به مرور زمان باعث کم شدن اعتماد به نفس سالمند و گاها ایجاد افسردگی در سالمندان می‌شود. نکته دیگر در مراقبت از سالمندان افزایش اعتماد به نفس در آنهاست. پس نیاز هست اعمالی انجام شود که سالمند خود را در آن‌ها دخیل بداند و همین مسئله باعث افزایش اعتماد به نفس و حس ارزشمند بودن او می‌شود. برای مثال می‌توان از طرز پخت یک غذا از سالمند کمک گرفت یا حتی می‌توان در انجام کارهای کوچک تا جایی که به او فشار وارد نشود از او کمک گرفت تا اعتماد به نفس وی تقویت شود و همواره خود را قادر به انجام امور بداند.متخصصین مرکز مشاوره اکسیر در زمینه آموزش نحوه مراقبت از سالمندان در کنار شما عزیزان هستند.

منبع: سایت aginginplace و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


تاب-آوری.jpg
خرداد ۲, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۵ دقیقه

ایجاد تاب آوری در نوجوانان

چرا برخی از افراد در زندگیشان سخت‌ ترین شرایط را می‌ توانند مدیریت کنند، در حالی که به نظر می‌ رسد برخی دیگر با کوچک‌ ترین ناراحتی و یا مانع در هم می‌ شکنند؟ جواب آن تفاوت افراد در میزان تاب‌آوری است.

تاب‌‌آوری توانایی مدیریت موفق زندگی و سازگاری با تغییرات و رویدادهای استرس‌ زا با روش‌ های سالم و سازنده است. یک فرد تاب آور با ویژگی‌ های متفاوتی متولد نمی‌ شود که وی را قادر به مقابله با مشکلات می‌ سازد.

تاب‌‌آوری تحت تأثیر کیفیت تعاملات درون خانواده، مدرسه و دیگر محیط‌های اجتماعی قرار می‌ گیرد. تاب‌‌آوری چیزی است که قابل آموزش به افراد نوجوان است. اکثر متخصصان بر این باورند که ایجاد تاب‌‌آوری در سنین اولیه آغاز می‌شود. با این‌ حال کارهای زیادی در کودکی، نوجوانی و بزرگسالی برای بهبود تاب‌آوری در افراد می‌ توان انجام داد.

راهکارهایی برای ایجاد تاب‌آوری

اندرو فولر، یکی از متخصصان پیشتاز در زمینه تاب‌آوری در افراد جوان، فهرستی از روش‌ هایی را تهیه کرده است که والدین می‌ توانند در نوجوانان خود تاب‌آوری را ایجاد کنند…

    – افزایش حس تعلق:

تاب‌آوری هنری است که ما را قادر می‌ سازد از دام‌ های زندگی بپریم. این قوی‌ ترین پادزهری است که ما برای آسیب به خود، افسردگی و مصرف مواد مخدر می‌ دانیم و بر اساس حس تعلق ما ساخته‌ شده ‌است.

    – کمی وقت آزاد داشته باشید:

 ما در دنیایی زندگی می‌ کنیم که از اختلال کمبود توجه رنج می‌ بریم. ما کودکان را از فعالیتی به فعالیت دیگر، از درسی به درس و از یک رویداد سازمان‌ یافته به یک رویداد دیگر با سرعت حرکت می‌ دهیم. سپس شگفت‌ زده می‌ شویم که چرا، زمانی که وقفه‌ ای رخ می‌دهد آن‌ ها می‌گویند “من حوصله‌ام سر رفته”. یک ضد انقلابی باشید. هر هفته کمی وقت پیدا کنید تا در خانه باشید بدون اینکه هیچ چیز ساختاریافته‌ ای در حال رخ دادن باشد.

    – خودجوش و کنجکاو:

خودانگیختگی و کنجکاوی سازه‌های سلامت روانی خوب است. شما نمی‌توانید به کسی بگویید که چگونه سلامت روانی بهتری داشته باشد و نمی‌توانید با وادار کردن آن‌ ها به خواندن یک کتاب، سلامت روان به آن‌ ها بدهید. پس پیام واقعاً سخت اینجا این است که اگر می‌خواهید فرزندانی بزرگ کنید که زندگی سالم و سلامت روان داشته باشند، شما باید خودتان خوب باشید. اگر می‌خواهید فرزندان شما به موفقیت برسند، باید به آن‌ ها نشان دهید که موفقیت ارزش داشتن را دارد. سلامت روان پیش نیاز داشتن تاب‌آوری است.

    – کودکان را به خاطره تفاوت‌ هایشان دوست بدارید:

وقتی عملکرد خانواده خوب باشد کودکان مجاز به متفاوت بودن و دوست داشته شدن به دلیل این تفاوت‌ ها هستند. همه ما می‌ دانیم که بچه‌ها نقش‌ های متفاوتی دارند. پدر سه فرزند می‌گفت “مثل این است که سالی یک بار یک جلسه برنامه‌ ریزی دارند می‌ گویند “تو بچه خوبی باش، من بچه مریض میشم و تو هم بچه دردسرساز باش “و زمانی که فکر می‌ کنی متوجه شدی آن‌ ها نقش‌ هایشان را عوض می‌ کنند”. داشتن فرزندان منحصر به‌ فرد، و حس اینکه آن‌ ها چه کسانی هستند، نشانه والدین خوب بودن است. البته ممکن است مشکل این باشد که آن‌ ها روحیه مستقل خود را به روش‌ هایی که دوست ندارید، بیان کنند. ایده ‌آل کسی است که دارای ماهیت مستقل خودش است اما به اندازه کافی راحت است که وابستگی متقابل داشته باشد.

    – روشن کنید که چه کسی مسئول است:

خانواده‌ ها مانند دموکراسی عمل نمی‌ کنند. در حقیقت به نظر می‌رسد که آن‌ ها به عنوان دیکتاتوری خیرخواه عمل می‌ کنند؛ والدین با فرزندان خود مشورت می‌کنند، اما در پایان، والد حرف آخر را می‌ زند. برخی از والدین از این می‌ ترسند که اگر فرزندان مسئولیت را بر عهده بگیرند، دوستی فرزندان خود را از دست خواهند داد، اما اغلب برعکس این موضوع صادق است.


مقاله مرتبط: فرزندپروری و سبک های آن


    – ثبات:

داشتن ثبات ایده آل است. داشتن والدینی که بر روی قوانین و استانداردها توافق دارند که چه کسی پیام‌ های مشابه را نقل می‌کند و برای چه کسی ارزش محبت بیش از اجبار است، بهترین نتیجه برای بهزیستی کودک است. گاهی والدین سیستم‌ های ارزشی متفاوتی دارند و یا نمی‌توانند به یک روش ثابت برای رسیدگی به حوزه‌ های خاص برسند. در این شرایط یک احتمال دوم برای یک والد وجود دارد که مسئولیت یک حوزه خاص را به عهده بگیرد.

    – مهارت‌های عزت‌نفس را آموزش دهید:

به نظر می‌ رسد که خانواده‌ هایی که به خوبی عمل می‌ کنند بسیار زیاد یکدیگر را تحسین می‌ کنند. تعریف و تمجید انجام می‌ شود و نظراتی در مورد تلاش‌ های مثبت داده می‌ شود. خوش‌بینی در جو خانواده وجود دارد. حتی در این خانواده‌ ها، نوجوانان هنوز شانه بالا می‌ اندازند و می‌گویند، “بله مامان” یا “بله پدر”، هر وقت که یک تحسین بیان می‌ شود. آموزش مهارت‌ های خود تحسینی مفید و باعث ایجاد تاب‌آوری در نوجوانان است. یک راه برای انجام این کار، پرسیدن سؤالات در مورد هر موفقیت یا دستاورد است. این پرسش‌ها که ” چطور این کار را کردید؟” “در این آزمون چقدر خوب عمل کردی؟”


مقاله مرتبط: چگونه عزت نفس مثبت بسازیم؟


    – بدانید چگونه بحث کنید:

خانواده‌ هایی که خوب عمل می‌ کنند، می‌ دانند که چگونه بحث کنند. به نظر این حرف عجیب است زیرا فکر می‌ کنیم خانواده‌ هایی که عملکرد خوبی دارند هیچ تعارضی ندارند. خانواده واقعاً جایی است که ما یاد می‌ گیریم اختلافات را نسبتاً عادلانه حل کنیم. روشی که والدین به کودکان آموزش می‌ دهند تا اختلاف عقیده با برادران و خواهران خود را حل کنند، مبنایی برای به اشتراک‌گذاری، مذاکره و حل مسئله در جهانی فراتر از خانواده را فراهم می‌ کند. درحالی‌که اختلاف عقیده‌ ها باید بیان شود، کودکان نیز باید یاد بگیرند که قادر به برنده شدن در همه جا نخواهند بود.

تاب‌آوری

    – والدین به طور مطمئن غیر قابل ‌پیش‌ بینی هستند:

برای کودکان کم ‌سن و سال، ایجاد ثبات و پیش‌بینی اهمیت دارد. این به آن‌ ها اجازه می‌دهد تا احساس امنیت کنند. همان‌ طور که بزرگ‌ تر می‌ شوند، داشتن ساختار و ثبات مهم است، اما مفید است که به روش‌ هایی عمل کنید که نوجوان شما انتظار آن را ندارند. این باعث می‌شود که آن‌ ها علاقه‌مند به یادگیری از شما باشند یا حداقل فکر کنند که شما چه کار می‌کنید.

    – کمک از مشاور در ایجاد تاب‌آوری نوجوانان:

این فهرست در درجه اول بر آنچه که والدین می‌توانند انجام دهند متمرکز است. مدارس و دیگر سازمان‌ ها نیز می‌توانند در ایجاد تاب‌آوری در نوجوانان از طریق ایجاد محیط مثبت نقش داشته باشند. در این زمینه می‌ توانید با مشاوران و روانشناسان نوجوان مرکز مشاوره اکسیر نیز مشورت کنید…

 

منبع: سایت understandingteenagers و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


افسردگی-بعداز-بازنشستگی.jpg
خرداد ۱, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

نحوه مقابله با افسردگی بعد از بازنشستگی

در حالی که ممکن است به نظر برسد بازنشستگی باید زمانی باشد که شما بتوانید در نهایت استراحت کنید و از ثمره کار خود لذت ببرید، اما گاهی اوقات می‌تواند منجر به احساس افسردگی بعد از بازنشستگی شود. چرا این اتفاق می‌افتد و شما چه کاری می‌توانید در مورد افسردگی بعد از بازنشستگی انجام دهید؟ روش‌های درمان افسردگی چیست؟ این‌ها مواردی هستند که در این مقاله به آنها می‌پردازیم.

دلایل افسردگی بعد از بازنشستگی

برای بسیاری از مردم، کار، حس مفید بودن و هدف را به ارمغان می‌آورد. یک آرزوی مادام‌العمر برای هر کسی وجود دارد که یک ارائه‌کننده خوب برای خانواده، فردی موفق و مفید برای جامعه باشد. حس فرد از خود بسیار به آنچه برای زندگی انجام می‌دهد گره خورده است.

با بازنشستگی، احساس فقدان می‌تواند رخ دهد و فردی را به حال خود رها می‌کند تا درک کند که آن‌ها چه کسانی هستند و ارزش آن‌ها چیست. دلیل دیگر افسردگی بعد از بازنشستگی این واقعیت است که پویایی در خانه در حال تغییر است. جایی که هر یک و یا هر دو نفر ممکن است در خارج از خانه کار کرده باشند و بخش عمده‌ای از روز را سپری کرده باشند، هم‌اکنون هر دو همسر ممکن است زمان بیشتری را در خانه صرف کنند.

 نقش‌ها ممکن است در حال تغییر باشند و نیاز بیشتری به تصمیم‌گیری مشترک وجود داشته باشد. تا زمانی که یک تعادل جدید به دست آید، ممکن است اختلاف‌هایی به وجود آید، زیرا باید همسران با وضعیت جدید سازگار شوند. در نهایت، بازنشستگی می‌تواند یادآور این واقعیت باشد که فرد در حال پیر شدن است و با ترس از مرگ، بیماری و معلولیت ناشی از آن دیده می‌شود.

این موارد باعث ایجاد افسردگی بعد از بازنشستگی می شود که بهتر است برای درمان افسردگی هرچه سریعتر اقدام شود.


مقاله مرتبط: بحران بازنشستگی و کنارآمدن با آن

مقاله مرتبط: دلایل افسردگی بیشتر زنان در مقابل مردان


روش‌های مقابله

بسیاری از کارشناسان موارد زیر را برای کمک به بازنشستگان جدید توصیه می‌کنند که انتقال به مرحله بعدی زندگی‌شان آسان‌تر و از افسردگی بعد از بازنشستگی جلوگیری شود.

  • فعال باشید. کارهایی مانند شرکت در کلاس، ورزش، انجام کار داوطلبانه و یا گرفتن یک شغل نیمه ‌وقت باعث می شود که هم ذهن و هم بدنتان فعالیت داشته باشد.
  • تقویت روابط اجتماعی و خانوادگی. به فرزندانتان سر بزنید و یا از نوه‌هایتان نگهداری بکنید. زمان بگذارید تا در فعالیت‌هایی با دوستانتان شرکت کنید. به مراکز محلی خود مراجعه کرده و فعالیت‌هایی را جستجو کنید که از آن لذت می‌برید تا بتوانید با دوستان جدیدی آشنا شوید.
  • ایجاد حس هدفمندی جدید. در زمان بازنشستگی شاید بتوانید کارهای داوطلبانه مربوط به شغل سابق خود را انجام دهید. پیدا کردن راه جدید برای معنی دادن به زندگی‌تان، حس هدفمندی که زمانی از طریق کار پیدا کرده بودید را به شما باز خواهد گرداند.
  • تحقق رؤیاهای خود. شاید همیشه می‌خواستید یک ساز موسیقی را یاد بگیرید و یا شاید سفر کنید. بازنشستگی زمان مناسبی است. شما آزادی دارید و هنوز هم به اندازه کافی جوان هستید که از آن لذت ببرید.
  • یک برنامه تهیه کنید. زمانی که برنامه روزانه‌تان با کارتان پر شده بود، یک روز بدون برنامه و ساختار می‌تواند آزاردهنده باشد. به جای آن، یک برنامه برای خودتان تنظیم کنید. زمانی ایجاد کنید که در اطراف خانه کار کنید. ورزش کنید و یا کار داوطلبانه انجام دهید.

کنترل افسردگی بعد از بازنشستگی

اگر افسردگی شما جدی است؟

اگر متوجه شدید افسردگی بعد از بازنشستگی شما از بین نمی‌رود و یا به طور جدی در زندگی شما تداخل ایجاد کرده است، ممکن است نیاز به کمک حرفه‌ای برای درمان افسردگی داشته باشید.

نشانه‌های اختلال افسردگی اساسی از جمله احساس غم، افسردگی و پوچی، از دست دادن علاقه به کارهایی که قبلاً لذت می‌بردید، احساس تحریک‌پذیری یا بی‌قراری، مشکل در خواب یا صبح زود بیدار شدن، داشتن تغییر در اشتها و یا وزن، داشتن مشکلات با تفکر، تصمیم‌گیری و یا به یاد آوردن چیزها، احساس خستگی دائمی، احساس بی ارزشی یا احساس گناه، احساس درماندگی و ناامیدی و فکر کردن به مرگ یا خودکشی و … است.

اگر چندین علامت بالا را دارید بهتر از با پزشکتان مشورت کنید. وی علت این علائم را بررسی می‌کند. شاید این علائم به دلیل بیماری‌های جسمانی یا داروهایی که مصرف می‌کنید باشد.

 اگر این فرضیه‌ها تائید نشوند نشان‌دهنده این است که شما افسرده هستید. اگر شما افسردگی بعد از بازنشستگی داشته باشید، درمان‌های مؤثر بسیار زیادی مانند دارودرمانی، روان‌درمانی و مشاوره وجود دارد که می‌تواند به درمان افسردگی شما کمک کند. ممکن است پزشک برایتان دارو بنویسد و یا شما را به روان‌پزشک یا روانشناس ارجاع دهد. متخصصین مرکز مشاوره اکسیر از بهترین روش‌های درمانی مانند ترکیبی از روان‌درمانی و دارودرمانی را برای درمان افسردگی به کار می‌گیرند.

متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


افسردگی-نوجوانان.jpg
اردیبهشت ۳۱, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

خطرات افسردگی درمان نشده در نوجوانان

زمانی که افسردگی نوجوانان درمان نشود، عواقب آن می‌تواند شدید و در برخی از موارد مرگبار باشد. اگر افسردگی نوجوانان درمان نشود این اختلال بدتر شده و نوجوان بیشتر رنج می‌برد.

در این مطلب خطرات افسردگی درمان نشده در نوجوانان را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

برای سنجش میزان افسردگی در خود می توانید آزمون آنلاین تست افسردگی را تکمیل نمایید.

مشکلات نوجوان افسرده

نوجوان افسرده در معرض خطر مشکلات جدی بسیار زیادی قرار دارد. آن‌ها برای مقابله با دردی که احساس می‌کنند، مبارزه می‌کنند. اگرچه رفتارهایی که در ادامه آورده شده است مختص افسردگی نوجوانان نیستند اما آن‌ها ممکن است باعث ایجاد شک و تردید برای وجود اختلال افسردگی و یا دیگر اختلالات روحی شوند.

علائم اختلال افسردگی در نوجوانان

  • مشکلات رفتاری در خانه: به دلیل مخالفت، کناره‌گیری از اعضای خانواده و یا نگرش منفی مداوم، با اعضای خانواده مشکل دارد.
  • مشکل در رقابت در ورزش: به دلیل انرژی کم، تحریک‌پذیری، عدم اعتمادبه‌نفس یا مشکل در کنار آمدن با هم سن و سالان، علاقه‌ای به ورزش کردن ندارد.
  • کاهش عملکرد در مدرسه: به دلیل مشکلات تمرکز، کمبود علاقه یا مشکل با مظاهر قدرت، در مدرسه مشکل دارد.
  • مشکلات اجتماعی: به دلیل احساس بی‌ارزشی یا نیاز به تأیید مکرر و یا توجه دیگران، در ارتباط اجتماعی دچار مشکل است.
  • سوءمصرف مواد مخدر: با استفاده از مواد مخدر در تلاش برای خوددرمانی، درمان مشکلات خواب و یا تردید در مورد زنده ماندن است.
  • رفتار بی‌پروا: شامل رانندگی خطرآفرین، داشتن رابطه جنسی محافظت نشده و یا درگیر شدن در فعالیت‌های غیرقانونی است. عواقب این اقدامات اغلب می‌تواند مخرب و نیز باعث تغییر مسیر زندگی نوجوان شود.
  • آسیب زدن به خود: به طور عمدی به خود آسیب زدن، به دلیل تلاش برای بیان درد درونی و یا کنترل آن است.

(برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه خودکشی در نوجوانان می توانید ویدئوهای متخصصین نوجوان ما را در بخش نماشای اکسیر مشاهده نمایید).

  • افسردگی مداوم: دوره‌های مکرر افسردگی احتمالاً زمانی رخ می‌دهند که نوجوان بزرگ‌تر شده است.
  • خشونت نسبت به دیگران: بیزاری از خود می‌تواند منجر به هدایت خشم و خشونت به دیگران شود. این رفتار برون‌ریزی اغلب پیامدهایی دارد که منجر به افسردگی بیشتر نوجوان می‌شود.
  • تهدید یا اقدام به خودکشی: نوجوانان افسرده به دلیل تجربه درد شدید عاطفی که می‌خواهند متوقف شود، میزان خودکشی بالایی دارند.

مقاله مرتبط: انواع افسردگی در نوجوانان

مقاله مرتبط: نشانه های افسردگی در نوجوانان


درمان افسردگی نوجوانان

افسردگی نوجوانان

اگر افسردگی نوجوانان درمان نشود می‌تواند آنان را به شیوه‌های مخرب تحت‌ تأثیر قرار دهد. این امر بسیار مهم است. به نوجوانی که علائم این بیماری را نشان می‌دهد باید هرچه سریع‌تر کمک شود.

افسردگی نوجوانان اختلالی است که می‌تواند درمان شود. اولین قدم به سوی درمان این است که متوجه شوید مشکلی وجود دارد. هنگامی که با چنین وضعیتی مواجه شدید بدون قضاوت سعی در برقراری ارتباط داشته باشید. برخی از نوجوانان ممکن است تمایلی به صحبت با والدین خود نداشته باشند. در چنین مواردی، آن‌ها باید به منظور به اشتراک گذاشتن مشکلاتی که در مدرسه و یا در محیط اطراف خود دارند، باید مورد حمایت قرار گیرند.

بهتر است با افرادی که با فرزند شما در ارتباط هستند (معلمان، مشاور مدرسه، دوستان نزدیک و غیره) صحبت کنید و با مدرسه در ارتباط باشید. در صورت مشاهده هر یک از این نشانه‌ها بهترین کار این است که هر چه سریع‌تر با یک روان‌درمانگر مشورت کنید تا ارزیابی کلی به عمل آید و درمان صورت پذیرد. متخصصین نوجوان اکسیر برای تشخیص دقیق اختلال افسردگی نوجوانان و درمان آن به شما والدین کمک می‌کنند.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


روانکاوی.jpg
اردیبهشت ۳۱, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

روانکاوی چیست؟

در روانشناسی از روش‌ های درمانی مختلفی استفاده می‌ شود؛ یکی از آن‌ ها روانکاوی است. روانکاوی که به عنوان “صحبت درمانی” نیز شناخته می‌ شود، نوعی درمان است.

روانکاوی بر اساس نظریه‌ های زیگموند فروید (پدر روانکاوی) است. فروید این روش درمانی را برای بیمارانی که به درمان‌ های روان‌ شناختی یا پزشکی در زمان وی پاسخ نمی‌ دادند، به وجود آورد. فروید معتقد بود که انواع خاصی از مشکلات از افکار، احساسات و رفتارهایی ناشی می‌شود که عمیقاً در ذهن ناخودآگاه دفن شده‌ اند؛ بنابراین، حال به وسیله گذشته شکل می‌ گیرد و یا به عبارتی اقدامات جاری یک فرد ریشه در تجربیات اولیه کودکی دارد.

روانکاو به مراجعان خود کمک می‌ کند، تا به ذهن ناخودآگاه خود نفوذ کنند. احساسات سرکوب‌ شده و عمیق و گاهی اوقات فراموش‌ شده خود را بازیابی کنند. با درک بهتر ذهن ناخودآگاهشان، نسبت به انگیزه‌ های درونی که افکار و رفتارشان را هدایت می‌ کند، بینش به دست می‌ آوردند. انجام این کار، بیماران را قادر می‌ سازد تا روی تغییر رفتارهای منفی و مخرب خود کار کنند.

روانکاو چه کاری انجام می‌ دهد؟

یک تحلیل‌ گر با استفاده از اصول تئوری روانکاوی، درمان را انجام می‌ دهد. در طول جلسات درمان، روانکاو به صحبت‌ های بیمار که در مورد تخیلات و رؤیاها و تجارب خود صحبت می‌ کند، گوش می‌ دهد. درمانگر به دنبال الگوهای تکراری و یا رویدادهای گذشته‌ ای است که ممکن است نقشی در مشکلات فعلی بیمار بازی کند. یک روانکاو همچنین:

  • بیمار را به صورت فردی ملاقات می‌ کند.
  • جلسات تقریباً چهار بار در هفته و هر جلسه ۵۰ دقیقه یا بیشتر ادامه می‌ یابد.
  • بیمار را تشویق به شناسایی حالات احساسی خود می‌ کند.
  • به بیماران کمک می‌ کند تا عوامل ناخودآگاه را که رفتار وی را کنترل می‌کنند، درک کنند.
  • رازداری می‌ کند.
  • یادداشت‌ برداری مفصل از هر جلسه انجام می‌ دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره روانکاوی می توانید اینجا کلیک کنید.

چه مشکلاتی با روانکاوی درمان می‌ شود؟

روانکاوی برای درمان انواع بیماری‌ ها و مشکلات عاطفی هم در بزرگسالان و هم برای کودکان به کار می‌ رود. انواع مختلفی از مشکلات مانند اضطراب، افسردگی، حملات هراس، فوبیا، رفتار وسواسی، تروما، اختلالات خوردن، مشکلات عزت نفس، مشکلات جنسی، مشکلات ارتباطی، رفتارهای خود تخریبی به این نوع درمان پاسخ می‌ دهند.

برای آشنایی بیشتر درباره نحوه عملکرد روانکاوی در اختلالات مختلف از جمله وسواس شما عزیزان می توانید اینجا کلیلک کنید.

درمان روانکاوی چگونه عمل می‌ کند؟

مفروضات متعددی بر پایه نظریه‌ های روانکاوی استوار هستند. در درجه اول، سه مؤلفه اید، ایگو و سوپر ایگو در شخصیت هر فرد وجود دارد…

  • اید: متشکل از غرایز، سائق‌های اساسی و انرژی ناخودآگاه است؛ که شامل تمایلات پرخاشگری و جنسی نیز است.
  • ایگو: ذهن خودآگاه یا ایگو، با تعدیل، اید را تحت کنترل در می‌ آورد.
  • سوپرایگو: در نهایت، سوپر ایگو، واقعیت خارجی از جمله افکار، احساسات و رفتارهای آگاهانه را نشان می‌ دهد. که منعکس‌ کننده آداب‌ورسوم اجتماعی و ارزش‌ های والدین است.

این سه مؤلفه مدل ساختاری آنچه را که ما به عنوان شخصیت می‌ شناسیم، شکل می‌ دهند. تعامل بین این سه، نشان‌ دهنده تلاش برای تسلط است که در هر فرد رخ می‌ دهد.

روانکاوی و تداعی آزاد

درمان روانکاوی به کاهش تنش‌ های زیربنایی که بین اید، ایگو و سوپر ایگو رخ می‌ دهد، کمک می‌ کند. در تلاش برای متعادل کردن این سه کارکرد ذهنی، بیماران باید افکار و احساسات ناخودآگاه خود را فاش کنند. در اغلب درمان‌ های سنتی روانکاوی، بیمار روی یک کاناپه دراز می‌کشد، درحالی‌که درمانگر در پشت بیمار می‌ نشیند تا از ارتباط چشمی جلوگیری کند. این موقعیت به بیمار کمک می‌کند تا احساس راحتی کرده، بنابراین او می‌ تواند به یک سطح عمیق‌ تر و صمیمی‌ تری از بحث با درمانگر برسد.

 درمان روانکاوی معمولاً شامل دوره طولانی درمان است. مراجعان حداقل هفته‌ ای یک‌بار با درمانگر خود ملاقات می‌ کنند و برای چند سال این درمان می‌ تواند ادامه یابد.


مقاله مرتبط : کاربرد حضور ذهن در رویکرد روانکاوی

مقاله مرتبط : مرکز روانکاوی در تهران


تکنیک‌های روانکاوی

انواع مختلفی از روش‌ های درمانی در طول روانکاوی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همه آن‌ ها در تلاش برای به حداکثر رساندن بینش و کسب آگاهی نسبت به رفتار بیمار به کار گرفته می‌ شوند. برخی از روش‌ های محبوب عبارتند از:

  • تحلیل خواب و رؤیا: در روانکاوی، تعبیر خواب برای آشکار کردن افکار ناخودآگاه به کار می‌ رود. فروید معتقد بود که افکار و احساسات سرکوب‌ شده از طریق رؤیاها به سطح ذهن می‌ رسند. بااین‌حال، محتوای خواب‌ ها اغلب تغییر می‌ کند؛ بنابراین، روانکاو باید به بیمار کمک کند تا معانی نهفته آن را کشف و تفسیر کند.
  • تداعی آزاد: در طی تداعی آزاد، بیمار تشویق می‌ شود تا در مورد هر چیزی که آزادانه به ذهنش می‌ آید صحبت کند. روانکاو ممکن است لیستی از کلمات تصادفی را بخواند و بیمار به سادگی با اولین تداعی که رخ می‌ دهد، پاسخ می‌دهد. خاطرات سرکوب‌ شده اغلب در طی فرآیند تداعی آزاد پدیدار می‌ شوند.
  • تفسیر: روانکاو به بیمار کمک می‌کند خاطرات و روایت‌ های شخصی را به تفصیل بررسی کند. در حالی‌ که این کار را انجام می‌ دهد، آن‌ ها را تجزیه‌ و تحلیل می‌ کند. درمانگر به دنبال برخی موضوعات مشترک، در داستان‌ های بیمار است. یکی از آن‌ ها “لغزش‌های کلامی فروید” نامیده می‌ شود؛ زمانی رخ می‌ دهد که بیماران چیزی مهم را هنگام صحبت کردن تصادفی آشکار می‌ کنند. درمانگر روانکاوی، تفسیری از انتخاب غیرعمدی بیمار از کلمه یا عبارت را ارائه می‌ دهد.
  • انتقال: بیمار زمانی درگیر انتقال می‌ شود که وی احساساتی که در گذشته به کسی داشته است را نشان می‌ دهد. گاهی انتقال بین بیمار و درمانگر قرار می‌ گیرد. بیمار ممکن است احساسات خاصی نسبت به درمانگر که در واقع به کسی در گذشته مرتبط است را، نشان دهد.

اهداف و مقاصد 

یکی از اهداف اولیه روانکاوی، کمک به بیماران برای شناسایی افکار، رفتارها و خواسته‌ های پنهان است که مشکلاتی را در زندگی روزمره‌شان ایجاد می‌کنند. هدف این است که به بیماران کمک کنیم تا مسائلی را درک کنند که باعث ایجاد مشکلات عمیق و ناسازگارانه در زندگیشان شده است.

روانکاوی در پذیرش دیدگاه جدید به بیمار کمک می‌ کند. این نگرش جدید می‌ تواند باعث ایجاد تغییر و رشد چشمگیر در زندگی بیمار شود. متخصصین روانشناس اکسیر نیز از این روش درمانی در درمان اختلالات مختلفی استفاده می‌ کنند.

 

منبع: سایت careersinpsychology و متخصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


نشانه-های-استرس.jpg
اردیبهشت ۳۰, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

استرس در نوجوانان

اگرچه نوجوانان نگران صورت‌حساب‌ ها، شغل و نگهداری از اعضای خانواده نیستند، آن‌ ها منابع مختلفی از استرس و اضطراب را تجربه می‌ کنند. آن‌ ها با مسائلی مانند قلدری، فشار همسالان و مشکلات تحصیلی سروکار دارند که می‌توانند بسیار استرس‌ زا باشد.

بدون حمایت مناسب، ممکن است نوجوانان در معرض خطر بیشتری برای مشکلات سلامت روان، مشکلات تحصیلی و سلامتی باشند؛ بنابراین مهم است که مراقب علائم هشداردهنده نوجوان خود باشید. سپس، شما می‌ توانید مداخله زودهنگام داشته باشید. در این مطلب نشانه‌ های استرس و اضطراب در نوجوانان را مورد بررسی قرار داده‌ ایم…

برای آشنایی بیشتر با اختلالات دیگر در دوران نوجوانی می توانید اینجا کلیک کنید.

نشانه‌های استرس در نوجوانان

    – سردرد و دل‌ درد:

استرس اغلب منجر به شکایات جسمانی می‌ شود. سردردهای مکرر، دل‌درد و دیگر نگرانی‌های جسمی ممکن است نشانه‌ ای از استرس باشند.

    – مشکلات خواب:

مشکل به خواب رفتن و در خواب ماندن می‌ تواند نشانه‌ ای از استرس باشد. این می‌ تواند یک چرخه معیوب را درست کند. یک نوجوان بسیار خسته کم‌ تر احتمال دارد بتواند اضطراب را تحمل کند. برخی از نوجوانان دارای استرس، بیش‌ ازحد می‌خوابند. نوجوانی که همیشه می‌خواهد که بعد از مدرسه به تخت برگردد و یا نوجوانی که تمام آخر هفته را سعی می‌ کند بخوابد، احتمالاً تلاش می‌ کند تا از اضطراب فرار کند.

    – مشکلات تحصیلی:

گاهی مشکلات مربوط به استرس ناشی از مشکلات مربوط به مدرسه است. در دیگر مواقع، مشکلات تحصیلی به این دلیل است که نوجوان اضطراب دارد. اگر نمرات نوجوان شما کاهش‌ یافته است، یا حضورش کم‌ رنگ شده است، در نظر بگیرید که آیا این تغییر ممکن است به استرس مربوط باشد؟

    – افزایش تحریک‌پذیری:

تغییرات خلق در نوجوانی طبیعی است، اما نوجوان دارای استرس تحریک‌ پذیری بیش‌ ازحد معمول دارد. نوجوانی که با کوچک‌ ترین ناراحتی بی‌قرار و تحریک می‌ شود ممکن است در مواجهه با چالش‌ های زندگی پریشان شود.

    – تغییر در رفتار اجتماعی:

استرس احتمالاً باعث تغییر عادت‌های اجتماعی نوجوان می‌شود. انزوای اجتماعی می‌تواند نشانه‌ای از کش‌ مکش نوجوان شما باشد. صرف زمان بیشتر در اتاق یا عدم علاقه به صحبت با دوستان می‌تواند به این معنا باشد که نوجوان شما مشکلاتی دارد.

    – بیماری‌های مکرر:

نوجوانان دارای استرس احتمال بیشتری دارد سرماخوردگی و دیگر بیماری‌ های کوچک را تجربه کند. آن‌ ها ممکن است اغلب به خاطر بیماری، مدرسه یا رویدادهای اجتماعی را از دست بدهد.

    – تغییرات منفی در رفتار:

معمولاً زمانی که یک نوجوان استرس دارد مشکلات رفتاری ایجاد می‌شود. شما ممکن است مشکلات رفتاری را از نرفتن به مدرسه تا حاضر جوابی ببینید. رفتار منفی را توجیه نکنید چون به اضطراب مربوط است.

    – مشکلات مربوط به تمرکز:

وقتی نوجوانان چیزهای زیادی در ذهن خود دارند، برای آن‌ ها دشوار است که بر روی کار خود تمرکز کنند. آن‌ ها ممکن است به راحتی در کلاس حواسشان پرت شود، و ممکن است سخت باشد برایشان تا تمام شدن تکلیف روی آن باقی بمانند.

    – منفی گرایی:

اغلب می‌ شنوید که نوجوانان دارای استرس از صحبت‌ های منفی زیادی استفاده می‌ کنند. برای مثال، یک نوجوان ممکن است چنین بگوید: “هیچ ‌کس مرا دوست ندارد،” یا “هیچ چیزی درست پیش نمیره”، اگر چه برای نوجوانان عادی است که گاهی این حرف‌ ها را بزنند اما اگر این حرف‌ ها را زیاد بشنوید، احتمالاً نشانه استرس است.

    – احساس نگرانی کلی:

استرس

نوجوانان دارای اضطراب اغلب در مورد همه چیز نگران هستند. آن‌ ها ممکن است در مورد تمام احتمالات بدی که ممکن است اتفاق بیفتد، نگران باشند و یا ممکن است نگران این باشند که دیگران چگونه آن‌ ها را درک خواهند کرد. اگر نوجوان شما بیش از حد معمول ابراز نگرانی می‌کند، می‌تواند ناشی از استرس باشد.


مقاله مرتبط: استرس و سلامتی

مقاله مرتبط: اثرات استرس بر بدن

مقاله مرتبط: راه های کنترل استرس


نحوه درمان اظطراب

بسیاری از نوجوانان نمی‌ توانند بگویند: “من استرس دارم و این دلیل آن است.” بنابراین رفتار آن‌ ها اغلب نشان می‌ دهد که آن‌ ها چه احساسی دارند. اگر فکر می‌ کنید نوجوانتان اضطراب دارد، با او در این‌ باره صحبت کنید. همچنین ممکن است بخواهید برخی از تکنیک‌ های ساده مدیریت اضطراب را به نوجوان خود آموزش دهید.

اگر اضطراب نوجوان شما به نظر می‌ رسد در مدرسه، خانواده، مسئولیت‌ های خانواده و یا دوستان تداخل ایجاد کرده است، ممکن است زمان آن رسیده باشد که به دنبال کمک حرفه‌ ای باشید. علائمی که بیش از دو هفته طول می‌ کشد می‌ تواند نشانه این باشد، که نوجوان شما ممکن است یک مشکل سلامت روان اساسی مانند افسردگی و یا اضطراب، داشته باشد. اگر نگران استرس هستید با پزشک نوجوان خود صحبت کنید. مهم است که هر گونه مسائل سلامت جسمانی را بررسی کرده و گزینه‌ های درمان را موردبحث قرار دهید. پزشک ممکن است نوجوان شما را به مشاوره و روان‌ درمانی ارجاع دهد. متخصصین نوجوان مرکز مشاوره اکسیر در کنار شما عزیزان هستند….

 

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


گروه‌درمانی.jpg
اردیبهشت ۳۰, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

گروه‌ درمانی چیست؟

گروه‌ درمانی، روان‌ درمانی را به شکلی ارائه می‌ دهد که در آن معمولاً یک درمانگر و شش تا دوازده شرکت‌ کننده با مشکلات مربوط به هم، حضور دارند. گاهی درمانگر ممکن است گروه‌ درمانی را به جای روان‌ درمانی فردی، به دلایل مختلف توصیه کند. شاید به این دلیل باشد که گروه، برای فرد یا نگرانی‌ هایی که با آن سر و کار دارند مناسب‌ تر باشد. یا این‌که نوع خاصی از درمان، جزئی از گروه‌ درمانی (مانند رفتاردرمانی دیالکتیکی) است. افراد در گروه‌ درمانی نه تنها از مداخلات درمانگر، بلکه از مشاهده دیگران در گروه و دریافت بازخورد از اعضای گروه، بهبود می‌ یابند.

 گروه‌ درمانی مزایای مختلفی دارد. همانند خانواده‌ درمانی، گروه‌ درمانی روشی است که می‌ تواند هر یک از مکتب‌ های روان‌ درمانی را در خود بگنجاند.

فواید گروه‌ درمانی

    – افزایش بازخورد:

در گروه‌ درمانی، بیمار می‌ تواند از افراد دیگر بازخورد بگیرد. گرفتن دیدگاه‌ های مختلف اغلب در افزایش رشد و تغییرات مفید است.

    – الگوبرداری:

با مشاهده نحوه برخورد دیگران با مشکلات مشابه، بیمار می‌ تواند به سرعت روش‌ های مقابله جدیدی را به رفتار خود اضافه کند. الگوبرداری از این جهت مفید است که بیمار طیف وسیعی از چشم‌ اندازها را در مورد این که چه چیز و در چه زمانی مفید است، دریافت می‌ کند. در زیر به مثالی دراین‌ باره اشاره‌ شده است…

  × مثال ×

مری به حرف‌ های جوان، در مورد این که چطور به شوهرش می‌ گوید که به احساساتش صدمه می‌ زند، گوش می‌ دهد که این کار بیشتر از واکنش او که عصبانیت و صحبت نکردن است؛ کاربردی‌ تر است. در حال گوش دادن، مری به این فکر می‌ کند که چطور می‌ تواند این راهکار را روی شوهرش امتحان کند. سپس او می‌ تواند این رفتار جدید را با تمرین ‌کردن با مردان گروه امتحان کند.

    – ارزان‌ تر است:

درمانگر با درمان هم‌ زمان چندین بیمار، می‌ تواند هزینه‌ ها را کاهش دهد. در بیشتر موارد، هزینه گروه‌ درمانی حدود یک‌ سوم درمان فردی است.

    – بهبود مهارت‌ های اجتماعی:

از آنجا که بسیاری از تعاملات روزانه ما با افراد دیگر است، بسیاری از افراد یاد می‌ گیرند که مهارت‌ های اجتماعی خود را در گروه‌ درمانی افزایش دهند. (حتی اگر چنین مسئله‌ ای کانون توجه گروه نباشد) رهبر این گروه که یک درمانگر است، اغلب به افراد کمک می‌ کند تا به وضوح و به طور مؤثر با یکدیگر در گروه ارتباط برقرار کنند. این امر به‌ طور اجتناب‌ ناپذیری منجر به یادگیری مهارت‌ های اجتماعی جدیدی می‌ شود که در تمام روابطشان با دیگران، قابل‌ تعمیم و استفاده است.

افزایش مهارت ها در گروه‌درمانی

    – تعامل با دیگران:

بر خلاف جلسات درمان فردی، گروه‌ درمانی به شرکت‌ کنندگان فرصت تعامل با دیگران با مشکلات مشابه در محیطی امن و حمایت‌ کننده را می‌ دهد. شرکت‌ کنندگان می‌ توانند رفتارهای جدید و نقش بازی کردن را امتحان کنند. با دیگران مشارکت کنند، که نه‌ تنها بازخورد ارزشمندی را از اعضای گروه دریافت می‌ کنند، بلکه در دادن آن به دیگران نیز کمک می‌ کنند.


مقاله مرتبط : پرورش کودکانی متفاوت با گروه درمانی

مقاله مرتبط : گروه درمانی کودک و نوجوان؛ احساس تعلق و ارزشمندی


نکات گروه‌ درمانی

  • بسیاری از افرادی که هیچ‌ وقت روش گروه‌ درمانی را امتحان نکرده‌ اند، از این ایده وحشت دارند. به اشتراک گذاشتن اطلاعات محرمانه و جزئیات زندگی فرد (و مشکلات) با یک درمانگر می‌ تواند به اندازه کافی چالش‌ برانگیز باشد. انجام این کار با شش نفر دیگر، ممکن است سخت به نظر برسد. به همین دلیل، اغلب برای اکثر افراد گروه‌ درمانی اولین گزینه درمانی نیست که پیشنهاد می‌ شود.
  • بیشتر افرادی که گروه‌ درمانی را امتحان می‌ کنند، در مدت‌ زمان کوتاهی (در عرض چند هفته) با این فرآیند آشنا می‌ شوند.
  • متخصصین بالینی و محققان نیز ادعا می‌ کنند، روند گروه‌ درمانی، نتایجی قوی‌ تر و طولانی‌ تری برای بسیاری از افراد، در مقایسه با روان‌ درمانی فردی، ایجاد می‌ کند. زمانی که اعضای گروه احساس راحتی بیشتری می‌ کنند، می‌توانند آزادانه صحبت کنند.
  • ایمنی روان‌ شناختی گروه، اجازه می‌ دهد احساساتی که اغلب بیانشان برای شما سخت است را ابراز کنید. شما شروع به درخواست حمایت مورد نیاز خود خواهید کرد.
  • شما تشویق می‌ شوید تا به افراد بگویید که از آن‌ ها چه انتظاری دارید.
  • در گروه، اگر شما در مورد احساسات خود صحبت کنید، احتمالاً بیشتر به شما کمک خواهد کرد و راضی خواهید شد.
  • مهم است به یاد داشته باشید که شما کسی هستید که خودتان میزان افشاگریتان را در گروه مشخص می‌ کنید. مجبور نیستید عمیق‌ ترین و درونی‌ ترین افکارتان را بیان کنید.
  • از گروه‌ های بیشتر از ۱۲ نفر باید اجتناب شود؛ به این دلیل که برای افراد سخت‌ تر می‌ شود و زمان بیشتری می‌ برد تا با روند گروه آشنا شوند و به‌ طور مؤثری بتوانند ارتباط برقرار کنند.

 

منبع: psychcentral و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


کنترل-خود.jpg
اردیبهشت ۲۹, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

کنترل خود در نوجوانان

کنترل خود، توانایی خود برای انجام کارهایی است که می‌ دانید باید انجام دهید، حتی زمانی که نمی‌خواهید. ممکن است فکر کنید که کنترل خود، نظم یا اراده است. به‌عنوان بزرگسال ما کنترل خود را به‌صورت روزانه انجام می‌ دهیم، این بخش ضروری از بزرگسال مسئولیت‌ پذیر است.

برخی از نوجوانان به طور طبیعی انضباط دارند و برخی به مربیگری والدین نیاز دارند؛ اما این رفتاری است که نوجوانان می‌توانند یاد بگیرند. اثبات شده است که کنترل خود، شاخص موفقیت تحصیلی بیشتر نسبت به بهره هوشی (IQ) است. تحقیقات نشان می‌ دهد که دانش‌ آموزانی که کنترل خود را تمرین می‌ کنند، به طور کلی در مدرسه بهتر عمل می‌ کنند و شادتر هستند. اگر فکر می‌ کنید که این رفتار می‌ تواند کمک اندکی به نوجوانتان کند، ارزش ایجاد در فرزندتان را دارد.


مقاله مرتبط: کنترل رفتار خود


شناخت و مدل‌سازی کنترل خود

مدل‌سازی نقش یک روش مؤثر برای نشان دادن این مسئله است که چرا کنترل خود برای نوجوانان مهم است. هنگامی که در کارهای روزمره‌تان نظم و انضباط دارید آن را مشخص کنید. به عنوان مثال: “می‌دانم تأخیر داشته‌ایم، اما من سرعت مطمئنه را رعایت کردم، می‌توانستم سریع‌تر رانندگی کنم اما ممکن بود جریمه شوم یا تصادف کنم. دیر رسیدن بهتر از این است که خود را در خطر قرار دهم”.

زمانی که فرزند شما کاری را انجام می‌دهد که نمی‌خواهد انجام دهد، به آن‌ها تبریک بگویید که کنترل خود را به دست دارند. به عنوان مثال: “من می‌دانم که ترجیح می‌دادی امروز تفریح کنی اما کنترل خود را با درس خواندن نشان دادی و امیدوارم که نتیجه مطلوب کار سختت را ببینی”. مدرسه و تکالیف مدرسه، فرصت‌های خوبی برای فرزندتان برای یادگیری و تمرین خود – انضباطی است. به نوجوانتان کمک کنید تا آن را پرورش دهند:

  • دادن انگیزه: اگر در عرض سه ساعت بتوانی تکالیفت را انجام دهی، بعدازظهر می‌توانی به پارک بروی.
  • بررسی: پیدا کردن آنچه که نوجوانتان برای انجام تکلیف به آن نیاز دارد. به او کمک کنید زمان خود را برنامه‌ریزی کرده و پیشرفت خود را بررسی کند تا زمانی که آن کار را به اتمام برساند.
  • مربی‌گری به جای دستور دادن: اگر کودک شما زمانش را هدر می‌دهد، ممکن است به آموزش در مورد چگونگی انجام تکالیف داده‌شده و یا جایی که اطلاعات را به دست ‌آورد، نیاز داشته باشند.
  • تلاش آن‌ها را تحسین کنید: انجام کارهایی که دوست نداریم انجام دهیم، لازم نیست به‌خودی‌خود و به اندازه کافی پاداش داشته باشد. “تکالیفت تمام شد. آفرین ببینیم یکی از دوستانت هم می‌خواهد به پارک برود”.

کنترل خود

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره آموزش کنترل خود به فرزندتان می توانید اینجا کلیک کنید.

عادات افراد منظم

سوزان جانسون، نویسنده مقاله “۵ عادت مردم بسیار منظم”، اشاره می‌ کند که این ویژگی در مورد محرومیت نیست، بلکه می‌ تواند به شادی کمک کند. می‌توانید با ایجاد این عادت‌ ها به نوجوانتان کمک کنید که کنترل خود را یاد بگیرد:

  • از وسوسه اجتناب کنید. فکر کردن در مورد منظم بودن بهترین راه برای خوب بودن در آن نیست. اگر فرزندتان به چیزهایی ک حواسش را پرت می‌کند دسترسی نداشته باشد، این کار برایش آسان‌تر خواهد شد.
  • تغییر تفکر. منظم بودن نباید در مورد محروم کردن خودتان از چیزها باشد، بلکه به‌عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به هدف است. این‌یک رفتار مثبت است که پاداش کودک شما را، معمولاً از طریق کار سخت و تمرکز، به ارمغان می‌آورد.
  • تمرین مراقبت از خود. افراد منظم می‌دانند که چگونه باید مراقب خودشان باشند. آن‌ها انتخاب‌های درستی برای خودشان دارند. آن‌ها سبک زندگی سالم در زمینه خواب، رژیم غذایی و ورزش ایجاد می‌کنند. شما می‌توانید از فرزندتان در این حوزه‌ها حمایت کنید.
  • اهداف را مشخص کنید و آن‌ ها را به مراحل کوچک‌ تری تقسیم کنید. گاهی اوقات فرزندتان وقتی با چالش‌های بزرگ روبرو می‌شوند دست ‌پاچه می‌شوند. آن‌ها به طرح‌ریزی اهداف کوتاه‌مدت، متوسط و بلند نیاز دارند. شکستن حجم کاری به اهداف قابل ‌دستیابی، به آن‌ها کمک می‌کند احساس کنترل بیشتری داشته باشند. به خصوص زمانی که آن‌ها بتوانند ببینند که به این اهداف می‌رسند.
  • برو دنبالش! افراد منظم یک هدف را تعیین می‌کنند و به دنبال آن می‌روند. آن‌ها مطمئن هستند که می‌توانند مهارت‌های لازم برای رسیدن به اهدافشان را یاد بگیرند و مصمم هستند که برای رسیدن به آن متمرکز شوند. از فرزندتان حمایت کنید و اعتمادبه‌نفسش را افزایش دهید.

از یک روان‌ درمانگر نوجوان نیز کمک بگیرید

اگر شما از قبل کنترل خود را تمرین کرده باشید، این لیست ممکن است برای شما واضح به نظر برسد، ولی مربی‌ گری فرزندتان می‌ تواند نا امیدکننده باشد، در صورتی که توانایی تمرکز یا نظم در کارهایی که باید انجام دهد را نداشته باشد؛ اما صبور باشید و به یاد داشته باشید که نباید همیشه به آن‌ ها کنترل خود را یادآوری کنید. کلید این کلمه “خود” از درون می‌ آید. می‌ توانید در این راه از یک روان‌ درمانگر نوجوان نیز کمک بگیرید.

 

منبع: سایت parents.au.reachout و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


کمال-گرایی-سالم-یا-ناسالم.jpg
اردیبهشت ۲۹, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

کمال‌گرایی سالم و ناسالم

کمال‌گرایی تمایل به ایجاد استانداردهای بیش‌ازحد برای خود و یا دیگران است؛ مانند هر ویژگی شخصیتی، کمال‌گرایی شامل طیفی کامل از ویژگی‌ها، برخی مثبت و برخی منفی است که از فردی به فرد دیگر متفاوت است. ما تمایل داریم کمال‌گرایی را به عنوان یک ویژگی منفی در فرهنگمان مشخص کنیم، اما تحقیقات نشان داده‌ است که دو نوع سالم (سازگار) و ناسالم (ناسازگار) وجود دارد.

انواع کمال گرایی

سازگار یا سالم

این نوع کمال‌گرایی با داشتن استانداردهای بالا برای خود و دیگران، سرسخت بودن در مواجهه با ناملایمات و وظیفه‌شناسی، مشخص می‌شود. کمال گریی سالم معمولاً با رفتار هدفمند و مهارت‌های سازمانی خوب همراه است. به عنوان مثال شما ممکن است خود را فردی کمال‌گرا توصیف کنید، زمانی که به مدرسه یا سرکار می‌روید، همیشه سعی می‌کنید کارتان را به نحو احسنت انجام دهید، کارتان را به موقع تحویل دهید و انتظارات را برآورده سازید. با این حال اگر کاملاً به اهداف خود نرسید ناراحت نمی‌شوید. این نوع سالمی از این ویژگی است زیرا بر روی مثبت‌ها تمرکز می‌کند و به شما انگیزه می‌دهد که خوب عمل کنید. بسیاری از ورزشکاران و هنرمندان دارای کمال‌گرایی سازگار هستند و از آنجایی که فقط به یک حوزه از زندگی آن‌ها، ورزش و هنر مربوط می‌شود، به آن‌ها در برتری در حوزه‌های خود کمک می‌کند.

ناسازگار یا ناسالم

رفتار افراد با کمال‌گرایی ناسالم

مانند هر چیزی، اگر در کمال‌گرایی هم بیش از حد افراط شود می‌تواند ناسالم باشد. نوع ناسازگار یا ناسالم با این ویژگی‌ها مشخص می‌شود: مشغولیت فکری زیاد با اشتباهات گذشته، ترس از ایجاد اشتباهات جدید، شک و تردید در مورد اینکه آیا شما چیزی را درست انجام می‌دهید، نگران انتظارات زیاد دیگران، مانند والدین یا کارفرمایان هستید. تمایل بیش از حد به کنترل نیز از ویژگی بارز کمال‌گرایی ناسازگار است.

این نوع کمال‌گرایی ممکن است تمام حوزه‌های زندگی شما و نه تنها یک یا دو حوزه را تحت تأثیر قرار دهد. در واقع این نوع کمال‌گرایی به‌اندازه‌ای افراطی و شدید است که زندگی شما را کنترل می‌کند و باعث اضطراب و استرس شدید می‌شود. به عنوان مثال ممکن است همیشه قبل از امتحانات یا کنفرانسی که دارید دل درد بگیرید زیرا می‌ترسید نتوانید انتظارات خود یا دیگران را کاملاً برآورده سازید. یا همیشه برای اطمینان خاطر از اینکه دارید کار خوبی انجام می‌دهید و مورد احترام و دوست داشته شدن قرار دارید، از دیگران سؤال بپرسید.

ممکن است بخش زیادی از روزتان را با ترس و اضطراب ناشی از برآورده نشدن استانداردهای بالایتان سپری کنید. این یک روش مقابله ناسالم است زیرا بر روی منفی‌ها و مواردی که معمولاً نمی‌توانید کنترل کنید؛ تمرکز می‌کنید. به طور کلی، در حالی که کمال‌گرایی سازگار با سلامت روان‌شناختی و دستاوردهای بالا در مدرسه و در محل کار همراه است، نوع ناسازگارانه با پریشانی، عزت نفس پایین، اختلالات خوردن، بی‌خوابی و علائم بیماری‌های روانی مرتبط است.


مقاله مرتبط: چگونگی غلبه بر کمال گرایی


کنترل کمال‌گرایی ناسالم

اگر به نظر می‌رسد کمال‌گرایی بر زندگی شما غلبه کرده است، ممکن است زمان آن رسیده باشد که کمک بگیرید. درمان‌هایی مانند درمان شناختی رفتاری به شما در رسیدن به آرامش و رها کردن کمال‌گرایی کمک می‌کند و مانع غلبه کمال‌گرایی در زندگی شما خواهد شد. می‌توانید قادر به شناسایی علل و راه‌اندازهای کمال‌گرایی خود باشید و این کار به شما کمک می‌کند درک کنید که چطور می‌توانید آن را به شکلی مؤثرتر مدیریت کنید.

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


بیش-فعالی-و-سندرم-ایمپانسر.jpg
اردیبهشت ۲۸, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۳ دقیقه

بیش فعالی و سندرم ایمپاستر

بین بیش فعالی و سندرم ایمپاسنر ارتباط وجود دارد. سندرم ایمپاستر اصطلاحی است که توسط روانشناسان بالینی دکتر پاوولین کلین و سوزان ایمز در سال ۱۹۷۸ ایجادشده است. این اصطلاح برای توصیف افراد بسیار موفقی است که در به رسمیت شناختن دستاوردهای خود دچار مشکل هستند به کار می‌رود. این افراد با ترس از اینکه دیگران بفهمند که آن‌ها کلاه‌بردار و متقلب هستند، زندگی می‌کنند. البته که آن‌ها کلاه‌بردار نیستند و موفقیت آن‌ها نتیجه مستقیم سخت‌کوشی و تلاششان است.


مقاله مرتبط: عاقبت اختلال بیش فعالی در بزرگسالی


سندرم ایمپاستر

بسیاری از افراد مبتلا به بیش فعالی احساس می‌کنند که ایمپاستر هستند. یکی از دلایل این امر این است که شما کشمکش‌های خود را از عموم پنهان می‌کنید. افرادی، مانند رئیس و همکارانتان، می‌دانند که شما باهوش هستید و نتیجه مناسب را به دست می‌آورید؛ اما شما می‌دانید که باید بیشتر از هر کس دیگری در دفتر کار کنید تا این نتایج را به دست آورید. شما با شب‌بیداری‌ها و فداکاری‌های شخصی، زمان کم‌تری برای خانواده خود می‌گذارید، کار را به‌موقع انجام می‌دهید. تنها همسر و یا اعضای خانواده رنج و تلاش شما را درک می‌کنند. وقتی که بخشی از خود را مخفی نگه می‌دارید، می‌تواند باعث شرمندگی و احساس گناه شود. همچنین باعث ترس در این مورد می‌شود که چه اتفاقی می‌افتد اگر دیگران متوجه خود واقعی شما شوند.

پنج رفتار افراد مبتلا به بیش فعالی و سندرم ایمپاستر

جودیت اس. بک رفتاری را که افراد مبتلا به بیش فعالی و سندرم ایمپاستر انجام می‌دهند را شناسایی کرده‌ است. هیچ‌کدام از این‌ها برایتان آشنا نیست؟

  • شما اعتقاد ندارید که موفقیت شما به کار سخت، هوش و یا خلاقیت شما بستگی دارد. در عوض، احساس می‌کنید که باید به خاطر شانس، اقبال و یا یک عامل تصادفی دیگر باشد.
  • موفقیتتان را جشن نمی‌گیرید. در عوض به کار بعدی که باید انجام دهید نگاه می‌کنید. به‌جای اینکه به کاری که انجام داده‌اید افتخار کنید، فکر می‌کنید: ” بله اما در مورد این‌یکی دو هفته چطور است؟ من باید برای این کار آماده‌باشم”. هیچ‌وقت لذت نمی‌برید که کاری را به‌خوبی انجام داده‌اید.
  • شما زمان و انرژی زیادی را صرف فکر کردن درباره اینکه چه چیزی خوب پیش نرفته است می‌کنید، حتی اگر جزئیات خیلی کوچکی باشد. شما روی موارد منفی انگشت می‌گذارید و درباره موفقیت‌های خود و آنچه خوب انجام داده‌اید فکر نمی‌کنید.
  • شما دستاوردهای خود را یا تحسین‌هایی که برای آن‌ها دریافت می‌کنید را نادیده می‌گیرید. شما باور نمی‌کنید که سزاوار آن هستید و یا احساس می‌کنید که باید بهتر عمل کنید.
  • شما به‌طور مرتب خود را با دیگران مقایسه می‌کنید و این کار همیشه ناخوشایند است. ممکن است فکر کنید که “آن‌ها مجبور نبودند مانند من تا پاسی از شب برای پروژه کار کنند و نتایج بهتری از من به دست آورده‌اند”.

زمانی که افراد مبتلابه بیش فعالی متوجه می‌شوند که نامی برای این احساسشان وجود دارد، احساس آسودگی زیادی خواهند کرد. دانستن اینکه آن‌ها تنها نیستند آرامش‌بخش است.

روش‌های غلبه بر سندرم ایمپاستر

غلبه بر ایمپانسر

در اینجا پیشنهاد‌هایی برای کمک به غلبه بر سندروم ایمپاستر ارائه‌شده است.

توجه به شرم: توجه به شرم بسیار مفید است. به خاطر داشته باشید که اختلال بیش فعالی/ نقص توجه، یک وضعیت عصبی است و بخش‌هایی از خودتان که پنهان کرده‌اید نتیجه مستقیم داشتن اختلال بیش فعالی هستند.

درمان شناختی رفتاری: کار کردن با یک درمانگر شناختی رفتاری مفید است. آن‌ها می‌توانند به شما کمک کنند افکارتان را متعادل سازید. به‌جای تمرکز بر روی موارد منفی، آن‌ها به شما کمک خواهند کرد تا تصویر کامل را ببینید.

ناظر و پیگیر کارهای خود باشید: انجام کارهایی را آغاز کنید که بتوانید از موفقیتی که دارید بهره‌مند شوید. برای مثال، اگر در عرض کم‌تر از دو ساعت یک دوی ماراتون انجام می‌دهید، متوجه شوید که این فقط به خاطر شانس و اقبال نیست. احتمالاً برای مدت ۱۶ هفته، چهار بار در هفته می‌دوید و غذای سالم می‌خورید. کار سخت شما منجر به رکورد عالی‌تان شده است هرچند که ممکن است شانس نیز در آن دخیل بوده باشد مثلاً آب‌وهوا در آن روز خوب بوده است. هنگامی‌که اقدامات خود را پیگیری می‌کنید، می‌بینید که نقش شما در موفقیت شما چگونه بوده است. این به نوبه خود باعث می‌شود به خودتان آسان بگیرید و موفقیت خود را جشن بگیرید. چه بخش‌هایی از زندگی‌تان را قرار است پی گیری کنید؟

منبع: سایت verywellmind و متخصصین اکسیر

مشاوره تلفنی مرکز مشاوره اکسیر


افسردگی-کودکان.jpg
اردیبهشت ۲۸, ۱۳۹۸

زمان مطالعه مطلب : ۴ دقیقه

کودک مبتلابه افسردگی

افسردگی یک وضعیت پزشکی جدی است. علائم افسردگی در کودک می‌تواند بر توانایی کودک در برقراری ارتباط با دوستان و خانواده، لذت بردن از فعالیت‌های روزانه، شرکت و تمرکز در مدرسه و لذت بردن از کودکی، تأثیر منفی بگذارد. تشخیص درست و برنامه درمانی شروع خوبی است، اما کار کردن بر روی افسردگی نیاز به زمان دارد و علائم افسردگی در کودکان می‌تواند دوباره عود کند. این مطلب به شما کمک می‌کند که بدانید در طی این فرایند چه انتظاراتی داشته باشید و چه زمانی به دنبال کمک بیشتر باشید.

در رابطه با علت افسردگی در کودکان می توانید اینجا کلیک کنید.

علائم افسردگی در کودکان

برای بزرگ‌سالان، تعریف ویژگی‌های افسردگی اساسی شامل خلق افسرده‌ای است که تقریباً هر روز و برای دو هفته وجود داشته باشد، اما برای کودکان به‌احتمال‌زیاد تحریک‌پذیری است. مراقب علائم دیگر افسردگی در کودکان باشید.

  • تحریک‌پذیر، غمگین، گوشه‌گیر و در خود فرورفته و کودک در اکثر مواقع بی‌حوصله است.
  • از فعالیت‌های معمول لذت نمی‌برند.
  • خواب بیش‌ازحد یا خیلی کم است.
  • افزایش یا کاهش وزن دارند.
  • احساس ناامیدی یا درماندگی می‌کنند.
  • دشواری در تمرکز یا تصمیم‌گیری دارند.
  • احساس خستگی مداوم می‌کنند.
  • افکار مرگ یا خودکشی دارند.

مقاله مرتبط: نشانه های افسردگی در کودکان

مقاله مرتبط: افسردگی و افکار خودکشی در کودکان


درمان افسردگی کودکان

درمان افسردگی می‌تواند زمان‌بر باشد و گاهی اوقات شامل برخی آزمون‌وخطا است. هیچ کودکی مشابه هم نیستند و مهم است که در طی این فرایند صبور باقی بمانید تا به کودکتان کمک کنید احساس امنیت کند.

آموزش: آموزش به کودک در مورد افسردگی اولین قدم مهم است. این کار به کودک شما کمک می‌کند تا علل ممکن (ژنتیک، عوامل محیطی، قلدری، استرس) و شیمی مغز (سروتونین کم) را درک کرده و خود سرزنش گری را کاهش دهد.

روان‌درمانی: وقتی نشانه‌های افسردگی را در کودکتان مشاهده کردید، مشاوره گزینه خوبی برای کودکان مبتلابه افسردگی است. انواع مختلفی از مشاوره وجود دارد و درمانی که برای یک کودک مناسب است ممکن است برای کودک دیگر کارساز نباشد. برای کودکان بسیار کوچک، بازی‌درمانی یک گزینه است. درمان شناختی رفتاری می‌تواند برای کودکان و نوجوانان بزرگ‌تر مؤثر باشند. پیدا کردن بهترین درمانگر برای کودک مبتلابه افسردگی ممکن است زمان ببرد. چندین تماس بگیرید و از پرسیدن سؤالات نترسید. شما کودکتان را بهتر از هر کس دیگری می‌شناسید.

دارو: برای کاهش علائم افسردگی در کودک، دارو ممکن است برای موارد متوسط تا شدید ضروری باشد اما پس از همراه شدن با مشاوره بهتر عمل می‌کند. مدیریت دارو مهم است. نظارت دقیق پزشک معالج توصیه می‌شود.

بستری شدن: برای موارد شدید افسردگی، ازجمله افکار خودکشی، گاهی لازم به بستری شدن است.

 

چه انتظاری در خانه داشته باشید؟

حتی با دارو، درمان فوری برای افسردگی وجود ندارد. درمان می‌تواند طولانی و دشوار باشد. والدین با انجام کارهای زیر می‌توانند از کودک خود را حمایت کنند.

  • به ورزش روزانه تشویق کنید (نیازی نیست که شامل یک ورزش سازمان‌یافته باشد. پیاده‌روی خانوادگی هم حساب است).
  • بر مصرف دارو نظارت داشته باشید (انتظار زیادی است که بخواهیم کودکی با علائم افسردگی مصرف داروی خود را مدیریت کند).
  • زمانی برای صحبت کردن. مشاوره به کودک شما کمک می‌کند درباره احساساتش آزادانه حرف بزند و آن‌ها را به زبان آورد. زمانی که کودکتان در خانه این کار را انجام می‌دهد وظیفه شما گوش دادن و حمایت بی‌قیدوشرط است.
  • غذاهای سالم را بپزید. انتخاب سبک زندگی سالم می‌تواند به روند درمان کمک کند.
  • کودک خود را به عادات خواب سالم تشویق کنید.

چه انتظاری در مدرسه داشته باشید؟

زمانی که تفکر و تمرکز به دلیل افسردگی در کودک دچار آسیب شده است، عملکرد خوب در مدرسه دشوار است. مهم است که معلم و مشاور مدرسه یا روانشناس را در گروه درمان بگنجانید تا به فرزندتان کمک کند این دوران سخت را به‌خوبی پشت سر بگذارد. کمک‌ها و سازش‌هایی در کلاس درس وجود دارد که می‌تواند در طول این زمان برای کودک مبتلابه افسردگی‌تان مفید باشد. در مورد موارد زیر با معلم فرزندتان صحبت کنید:

  • زمان اضافی برای تکالیف و آزمون‌ها در نظر بگیرید.
  • تقسیم‌بندی تکالیف به مقادیری که قابل مدیریت باشند (این کار به‌ویژه برای کودکانی که دست‌پاچه به نظر می‌رسند مفید است).
  • ایجاد برنامه‌های مطالعه یا تکالیف مدرسه کمک کنید.
  • فراهم کردن نسخه‌ای از یادداشت‌های کلاسی برای افزایش تمرکز (برای اختلال در تمرکز مفید است).
  • امتحان‌ها در اتاقی آرام‌گرفته شود که باعث حواس‌پرتی کودک با علائم افسردگی نشود.

همچنین درصورتی‌که کودک شما نیاز به استراحت در طول روز داشته باشد، باید برنامه‌ای برای آن داشته باشید. کنترل روزانه با مشاور مدرسه یا روانشناس در مراحل اولیه درمان و قرار ملاقات هفتگی برای تثبیت کودکتان می‌تواند مفید باشد.

از فرزندتان چه انتظاری داشته باشید؟

کودکان و نوجوانان، بزرگ‌سالان کوچک نیستند. آن‌ها در حال رشد و تغییرات سریع هستند، حتی زمانی که یک دوره افسردگی را تجربه می‌کنند. بااین‌حال، علائم می‌تواند در طول درمان افزایش و یا کاهش یابد. ممکن است متوجه شوید که علائم افسردگی برطرف شده‌ و تنها چند روز بعد متوجه بازگشت علائ