10 قانون مشاجره دوستانه برای زوج هاReviewed by مرکز مشاوره اکسیر on Jul 2Rating:

“هرگز نباید با شریک زندگی خود دعوا کنید” برای برخی از افراد این جمله یک اصل اساسی در روابطشان است. متهم کردن یکدیگر، ترور شخصیت، تهدید، خواندن یکدیگر با نام های اهانت آمیز و دشنام دادن چه در حجم بالا یا بصورت نیش و کنایه صدمات جبران ناپذیری به روابط شما وارد می کند.

10 قانون مشاجره دوستانه برای زوج ها

هیچکس نباید هیولا باشد یا مثل هیولارفتار کند. کسی که فریاد می زند هیچگاه شنیده نخواهد شد. همیشه انتخاب با شماست که در کنار همسرتان باشید یا زندگی مشترکتان را خراب کنید.

از سوی دیگر، هیچ دو نفری در هیچ جای جهان نیستند که همیشه و در مورد همه چیز با هم موافق باشند؛ فرقی هم نمی کند که چه احساسی درباره هم دارند (اگر هم چنین باشد، بسیار خسته کننده خواهد بود). زوج ها باید درباره تفاوت ها با هم صحبت کنند، باید در روابط شان جایی برای انتقاد سازنده درنظر بگیرند. هر دو نفر باید راهی برای دفاع از نظرشان و اظهار مخالفت داشته باشند. و باید راهی برای بیان احساسات (آن دسته ای که به سختی توسط دیگران درک یا پشتیبانی می شوند) وجود داشته باشد؛ بدون اینکه احساس کنند مورد قضاوت قرار خواهند گرفت.

هیچکس نباید هیولا باشد

برقراری یک رابطه سالم، مستلزم برخورداری از مهارت های ضروری برای “مشاجره دوستانه” است. مشاجره دوستانه به معنی برخورد محترمانه با تعارضات فردی و همکاری هر دو نفر برای رسیدن به یک راه حل عملی برای حل مشکل است. در مشاجره دوستانه زوج ها روی حل تفاوت هایی کار می کنند که می تواند مشکل آفرین باشد. مشاجره دوستانه به این معناست که با مسائلی که از لحاظ احساسی برایمان حائز اهمیت هستند، به طور احساسی درگیر شویم؛ البته بدون توسل به صدمه زدن به یکدیگر. به عبارت ساده تر، نزاع دوستانه به شما اجازه می دهد که با یکدیگر مشاجره کنید و همچنان یکدیگر را دوست داشته باشید.

زوج هایی که روابطشان سالم و رشد یافته است، به طور شهودی مفهوم مشاجره دوستانه را درک می کنند. برخی از افراد هم آنقدر خوش شانس هستند که در خانواده هایی تربیت می شوند که والدین شان الگوی مخالفت کردن درست و منطقی را به آنها می آموزند. دسته دیگری هم هستند که رفتاری که میان زوج های پیرامون شان رواج داشته وحشت دارند و از تکرار آن در روابط خودشان دوری می کنند؛ بدون آنکه به دنبا جایگزین مناسبی برای آن باشند. هرچند برخی از زوج ها هم هنر مشاجره دوستانه را با یکدیگر و در حین حل کردن مشکلاتشان و پشتیبانی از یکدیگر برای صمیمی تر کردن رابطه شان می آموزند. این دسته را افرادی تشکیل می دهند که حتی هنگامی که تفاوت ها رازآلود و آزاردهنده می شوند، اصول یک رابطه سالم را زیر پا نمی گذارند. قوانین نوشته شده یا نشده مشاجره دوستانه بسیار شبیه به قواعدی است که این افراد به طور ناخودآگاه در روابط شان رعایت می کنند.

در زیر چند روش آمده است که با استفاده از آنها اطمینان خواهید یافت که مشاجره هایتان نه تنها به ازدواج یا رابطه شما آسیب نمی زند بلکه به محکم تر شدن آن کمک می کند.

ده قانون مشاجره دوستانه

1. مشاجره را در آغوش بگیرید. نباید از مشاجره با همسرتان بترسید. در زندگی مشترک تعارض امری عادی است و حتی می تواند نشانه یک رابطه سالم باشد. تفاوت های میان شما و همسرتان به این معناست که هنوز چیزهایی هست که باید درباره یکدیگر بیاموزید. گاهی همین تعارضات به ما نشان می دهند که از چه لحاظ می توانیم یا باید رشد کنیم.

2. روی حل مسئله تمرکز کنید نه تخریب همسرتان. در نزاع دوستانه باید با مسئله درگیر شود نه با همسرتان. نه ترور شخصیت، نه تمسخر و استهزا. فقط کافی است به مشکل تان رسیدگی کنید؛ بدون اینکه با صدمه زدن به احساسات یکدیگر، مشکل جدیدی بوجود بیاورید.

با احترام به همسرتان گوش دهید

3. با احترام به همسرتان گوش دهید. وقتی فردی درباره یک موضوع خاص به شدت احساساتی شده است، منصفانه ترین کار این است که به حرف هایش گوش دهیم. گوش دادن به احترام یعنی اذعان کنیم که احساسات طرف مقابل را درککرده ایم و برای آن احترام قائلیم؛ چه به صورت شفاهی و یا از طریق توجه به ابراز احساسات طرف مقابل. به عبارت دیگر به این معناست که هیچگاه به او نگوییم که “نباید” اینگونه احساس کند. گوش دادن با احترام به این معنی است که قبل از بیان دیدگاه و احساس خودتان درباره موضوع، به طرف مقابل اطمینان بدهید که شدت و کیفیت احساساتش را درباره آن موضوع درک کرده اید؛ حتی اگر کاملاً موفق به درک آن احساسات نشده باشید.

4. آرام صحبت کنید. این یک قانون است: “هرکس بلندتر داد بزند، حرف هایش کمتر شنیده خواهند شد”. حتی اگر همسر، نامزد یا دوست شما داد می زند، شما نباید پاسخش را با داد زدن بدهید. پایین آوردن صدا، تمرکز دوباره روی موضوع اختلاف را ممکن می سازد و هر دو نفر را از شر واکنش نشان دادن به صدای بالا خلاص می کند.

5. کنجکاوانه برخورد کنید نه دفاعی. دفاع از خود، چه از طریق اعتراض شدید و یا حمله متقابل، مشاجره را شدیدتر خواهد کرد. به جای بدتر کردن شرایط، از همسرتان بخواهید که اطلاعات و جزییات بیشتری را در اختیارتان قرار دهد یا برایتان مثال بیاورد. معمولاً هر شکایتی، پایه و اساسی دارد. وقتی با یک شکایت، کنجکاوانه برخورد کنید، فضا را برای درک متقابل آماده کرده اید.

آرام صحبت کنید.

آرام صحبت کنید.

6. درباره جزییات سوال کنید. عبارات کلی که شامل واژه هایی مثل “همیشه” و “هیچوقت” هستند، شما را به جایی نمی رسانند و هیچوقت هم درست نیستند. وقتی همسرتان از شما شکایت می کند از او بخواهید به جای اظهارنظرهای کلی و خشمگینانه، مثال ها و جزییات را برای شما شرح دهد تا بتوانید دقیقاً منظور او را درک کنید. از طرفی وقتی هم که خودتان از همسرتان شکایت یا گله ای دارید، تمام تلاش تان را بکنید تا جزییات و مثال ها را با او در میان بگذارید تا بتوانید با هم مشکل را برطرف کنید.

7. نکات مورد توافق را پیدا کنید. تقریباً در هر مشاجره ای مواردی وجود دارد که می توانند نکات مورد توافق هر دو نفر باشند. یافتن زمینه های مشترک، حتی اگر این زمینه اذعات به وجود مشکل باشد، می تواند سرآغاز مهمی برای یافتن یک راه حل مشترک باشد.

8. به دنبال گزینه های جدید باشید. وقتی همکاری شروع می شود، مشاجره پایان می یابد. درخواست مودبانه از طرف مقابل برای ارائه پیشنهاد یا جایگزین، راه خوبی برای دعوت به همکاری در حل مشکل است. بررسی دقیق گزینه های مطرح شده هم نشان دهنده احترام شا به این همکاری و طرف مقابل است. همچنین ارائه پیشنهاد یا جایگزین از طرف شما، نشان دهنده تمایل شما برای حل مشکل و امتحان چیزهای جدید می باشد.

9. امتیازاتی به طرف مقابل بدهید. دادن امتیاز کوچکی به همسرتان، می تواند در بهتر شدن موقعیت کمک کند. اگر شما کمی به طرف مقابل کمک کنید، فضا را برای طرف مقابل آماده کرده اید تا او هم امتیازاتی به شما بدهد. به یاد داشته باشید که دادن امتیازهای کوچک منجر به سازش های بزرگ می شود. سازش به این معنا نیست که حل مسئله باید حتماً منجر توافق 50-50 شود؛ گاهی این توافق 60-40 است یا حتی می تواند 80-20 هم باشد. به خاطر داشته باشید که مشاجره برای رسیدن به امتیاز بیشتر در رابطه نیست؛ بلکه برای رسیدن به راه حلی است که برای هر دو نفر مفید و کارآمد باشد.

10. دنبال برقراری صلح باشید. زوجی را فرض کنید که روز اول ازدواج به هم قول داده اند که هیچوقت عصبانی به تختخواب نروند. به این ترتیب آنها از روز اول توافق کرده اند که رابطه مهمتر از برنده شدن در مشاجره است. این قرار گاهی به این معناست که زوج باید تا دیروقت بیدار بمانند تا به یک راه حل عملی برسند. در برخی از موقعیت ها اینطور معنا پیدا می کند که یک یا هر دو نفر به این نتیجه می رسند که موضوع آنقدر مهم نیست که بخواهند از خوابشان بزنند. از آنجایی که در اینگونه روابط، هر دو نفر به رابطه و ازدواج شان اهمیت می دهند، در مشاجره هایشان هم کسی تسلیم یا منصرف نمی شود. اگر هم این اتفاق بیفتد، طرف مقابل قدرشناسی اش را نشان می دهد و او هم برای بهتر شدن وضعیت کاری می کند. چنین روابطی پس از گذشت سالیان و با وجود بروز مشاجرات اجتناب ناپذیر، همچنان شاداب و باطراوت می مانند.