به‌عنوان پدر و مادر، شما تأثیر زیادی بر روی درمان فرزند بیش‌فعال خود دارید. شواهد نشان می‌دهد که رژیم غذایی سالم، ورزش و انتخاب‌های هوشمندانه روزانه، می‌تواند به کودک کمک کند تا علائم ADHD خود را کنترل کند. این بدان معنی است که کودک شما می‌تواند درمان بیش فعالی را امروز از خانه شروع کند.

قدرت ورزش در درمان بیش فعالی

ورزش کردن یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین راه‌های کاهش علائم ADHD است. فعالیت فیزیکی بلافاصله موجب افزایش سطح دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین مغز می‌شود که همگی تمرکز و توجه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به‌این‌ترتیب ورزش و داروهای ADHD مانند ریتالین و آدرال عملکرد مشابهی دارند؛ اما برخلاف داروها، ورزش نیازی به تجویز ندارد و باعث ایجاد عوارض جانبی نیز نمی‌شود. فعالیت‌هایی که نیاز به توجه دقیق به حرکات بدن دارند مانند رقص، ژیمناستیک، هنرهای رزمی و اسکیت بورد، برای کودکان مبتلا به ADHD مفید هستند. ورزش‌های تیمی نیز انتخاب خوبی است. عنصر اجتماعی آن‌ها را جالب می‌کند. “زمان سبز” مزایای فراوانی برای مبتلایان به بیش فعالی دارد. مطالعات نشان می‌دهد که صرف وقت در طبیعت، علائم ADHD در کودکان را کاهش می‌دهد. در صورت امکان، کودک خود را تشویق کنید تا در روز حداقل ۳۰ دقیقه خارج از خانه بازی کند.

اهمیت خواب در درمان بیش فعالی

خواب منظم و باکیفیت می‌تواند منجر به بهبود چشمگیر علائم ADHD شود. بااین‌حال، بسیاری از بچه‌هایی که ADHD دارند، در به خواب رفتن در شب دچار مشکل هستند. گاهی اوقات این مشکلات خواب به علت داروهای محرک است و کاهش دوز و یا قطع دارو به‌طور کامل مشکل را حل خواهد کرد. بااین‌حال، درصد زیادی از کودکان مبتلابه ADHD که از داروهای محرک استفاده نمی‌کنند نیز مشکلات خواب دارند.

اگر فرزند شما یکی از آن‌ها باشد، این گام‌ها می‌تواند به شما کمک کند.

  1. تعیین زمان خواب منظم (و تأکید به اجرای آن).
  2. اگر صدای محیط کودکتان را بیدار نگه می‌دارد صدای مزاحم را پیدا کنید و از بین ببرید.
  3. خاموش کردن تمام وسایل الکترونیکی (تلویزیون، کامپیوتر، بازی‌های ویدئویی) حداقل یک ساعت قبل از خواب.
  4. محدودیت فعالیت بدنی در شب.

تغذیه خوب در درمان بیش فعالی

مطالعات نشان می‌دهد وقتی صحبت از مدیریت بیش فعالی است، حتی آنچه می‌خورید و زمانی که می‌خورید می‌تواند تفاوت ایجاد کند. برنامه غذایی و خوردن میان وعده‌ها را طوری برنامه‌ریزی کنید که فاصله بین آن‌ها بیشتر از سه ساعت نباشد، این امر به ثابت نگه‌داشتن قند خون فرزندتان کمک می‌کند، باعث به حداقل رساندن تحریک‌پذیری و کمک به توجه و تمرکز وی می‌شود. سعی کنید در هر وعده غذایی یا میان وعده، کمی پروتئین و کربوهیدرات‌های پیچیده را اضافه کنید. سطوح روی، آهن و منیزیم فرزندتان را بررسی کنید. بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD کمبود این مواد معدنی را دارند. افزایش سطح آن‌ها مخصوصاً آهن، ممکن است به کنترل علائم ADHD کمک کند. مطالعه‌ای نشان داده است که مکمل‌های آهن، بهبودی‌ای مانند مصرف قرص‌ها را ایجاد می‌کنند.

نکاتی برای حمایت از درمان بیش فعالی فرزندتان

  1. یک‌ روال را دنبال کنید. مهم است که زمان و مکان را برای همه‌چیز تنظیم کنید تا کمک کنید کودک مبتلابه ADHD درک کند و انتظارات را برآورده سازد. روال ساده و قابل پیش‌بینی برای وعده‌های غذا، مشق شب، بازی و خوابیدن ایجاد کنید.
  2. از ساعت و زمان‌سنج استفاده کنید. در خانه ساعت بگذارید و یک ساعت بزرگ را در اتاق فرزندتان قرار دهید. برای انجام کارهای فرزندتان مانند انجام تکالیف یا آماده شدن در صبح زمان زیادی در نظر بگیرید. برنامه کودکتان را ساده کنید.
  3. اجتناب از زمان بیکاری، ایده خوبی است، اما کودک مبتلابه بیش فعالی ممکن است بیشتر حواسش پرت شود اگر فعالیت‌های خیلی زیادی بعد از مدرسه داشته باشد.
  4. یک مکان آرام به وجود آورید. اطمینان حاصل کنید که فرزند شما یک فضای آرام و خصوصی برای خود دارد.
  5. تنظیم خانه به یک روش سازمان‌یافته. اطمینان حاصل کنید که کودک شما می‌داند که هر چیزی جای خود را دارد.

کودکان مبتلابه بیش فعالی/ نقص توجه در انتقال آنچه در یک محیط یاد گرفته‌اند به محیط دیگر دچار مشکل می‌شوند. برای مثال، آن‌ها ممکن است یاد گرفته باشند که چگونه طغیان‌های آنی را در مدرسه کنترل کنند، اما بی‌صبری دیگران باعث قطع آن در خانه می‌شود.

کودکان مبتلابه اختلال بیش ‌فعالی/ کمبود توجه معمولاً در حین انجام وظایف در الگوهای قابل ‌پیش‌بینی و در مکان‌های قابل ‌پیش‌بینی، به موفقیت دست می‌یابند، به‌طوری‌که آن‌ها می‌دانند که شما چه انتظاری از آن‌ها دارید و چه‌کار باید انجام دهند. برای تشویق تغییرات مثبت در همه موقعیت‌ها، کودکان مبتلابه ADHD نیاز به ثبات دارند. مهم است که والدین کودکان مبتلابه ADHD یاد بگیرند چگونه روش‌های رفتاری درمانی را در خانه اعمال کنند.


مقاله مرتبط: درمان بیش فعالی کودک


منبع: Helpguide