روش های کمک به دانش آموز دیرآموز و کند ذهنReviewed by مرکز مشاوره اکسیر on Jan 25Rating: 5.0روش های کمک به کودکان دیرآموز و کند ذهنمشکلات رفتاری دانش‌ آموزان دیرآموز در صورت وجود، ذاتی نبوده بلکه واکنشی هستند به مشکلات تحصیلی، انتظارات خانواده و مدرسه و به وجودآمدن احساس ناکامی در خود فرد...

روش های کمک به دانش آموز دیرآموز

در این مقاله از اکسیر قصد داریم روش هایی را برای کمک به دانش‌ آموز دیرآموز و کند ذهن، برای شما عزیزان شرح دهیم.

اهداف تلفیق دانش‌ آموزان دیرآموز در کلاس‌ های عمومی مدارس عادی

  • برگرداندن ساختار طبیعی محیط آموزشی، که در آن افراد دارای توانایی‌ های بیشتر، در کنار افرادی با توانایی‌ های کمتر قرار گیرند.
  • جلوگیری از جداسازی دانش‌ آموزانی که دارای مشکلاتی در تحصیل هستند، از همسالان آن ها
  • بهره‌ مند شدن دانش‌ آموزان دیرآموز از الگوهای مناسب رفتاری همسالانشان
  • آماده ساختن دانش‌ آموزان دیرآموز، برای ورود به جامعه عادی
  • آشنا ساختن دانش‌ آموزان با همسالان خود، در جهت پذیرش آن ها به عنوان افرادی در جامعه خودشان
  • بهره‌ مند شدن دانش‌ آموزان دیرآموز از فرصت‌ های برابر آموزشی و احقاق حقوق آموزشی آن ها
  • ایجاد حس همکاری از طریق ایفای نقش معلم از سوی دانش‌ آموزانی با توانایی بالاتر، برای دانش‌ آموزان دیرآموز
  • بهره‌ مند شدن دانش‌ آموزانی که دارای توانایی‌ های خوبی هستند، اما در مقاطعی یا در مواردی با مشکلاتی مواجه می‌ شوند، از امکانات آموزشی‌ ای که برای دانش‌ آموزان دیرآموز فراهم می‌ شود.

یادگیری بر یادگیری بنا نهاده می‌ شود، و اگر سنگ‌ بنای یادگیری های پیشین مستحکم نباشد، یادگیری جدید به دشواری تشکیل خواهد شد…

 

کمک به کودکان دیرآموز

 

مشکلات رفتاری دانش‌ آموزان دیرآموز در صورت وجود، ذاتی نبوده بلکه واکنشی هستند به مشکلات تحصیلی، انتظارات خانواده و مدرسه و به وجودآمدن احساس ناکامی در خود فرد.

اصول کلی آموزشی دانش‌ آموزان دیرآموز

  • توجه به پیش‌ نیازها؛ به عنوان مثال پیش‌ نیاز درس تقسیم در ریاضی، جمع کردن و تفریق و ضرب کردن است.
  • توجه به تفاوت های فردی دانش‌ آموزان
  • عدم مقایسه دانش‌ آموزان با یکدیگر
  • مقایسه دانش‌ آموز دیرآموز با خودش
  • اهمیت دادن به تلاش دانش‌ آموز دیرآموز به جای نمره کلاسی یا امتحانی
  • اجتناب از به وجود آمدن موقعیت‌ هایی که دانش‌ آموز دیرآموز، تجربه شکست داشته باشد
  • موفقیت دانش‌ آموز دیرآموز به هر میزان بایستی مورد تشویق قرار گیرد
  • قبل از ارائه محتوای آموزشی، باید از آمادگی و توانایی دانش‌ آموز دیرآموز اطمینان داشته باشیم
  • با به وجود آوردن امکان تکرار و تمرین یادگیری را پایدار و کامل کنیم
  • در یک زمان چند مفهوم تازه را آموزش ندهیم

راه های مقابله با مشکل کمبود رفتارهای ورودی شناختی دانش‌ آموزان دیرآموز

  • بهترین راه برای رفع مشکل، آموزش فردی و اجرای شیوه‌ های آموزشی ترمیمی و جبران کمبودهای یادگیری آنان است.
  • پیش از شروع به آموزش درس تازه، رفتارهای ورودی شناختی در کلاس را به طور جمعی مرور کرد، تا امکان استفاده یادگیرندگان از این رفتارها افزایش یابد.
  • تکلیف یادگیری را به شکل‌ های مختلف تغییر دهیم؛ آنگونه که پیش‌ نیازهای متفاوتی را ایجاب کند (مثلا می‌‌ توان سطح دشواری مطالب را کاهش داد، یا دستور العمل‌ های تکالیف یادگیری را به عوض مطالب نوشتنی به صورت شفاهی عرضه کرد، یا از تصاویر، نمودارها یا روش‌ های غیرکلامی دیگر در آموزش استفاده کرد.)

راهبردهای آموزشی برای معلمان دانش‌ آموز دیرآموز

با توجه به محدودیت‌ هایی که دانش‌ آموزان دیرآموز در یادگیری از خود نشان می‌ دهند، منطقی است که باید متناسب با نیازهای آموزشی آن ها و برای برطرف کردن موانع تحصیل، تدابیری را اتخاذ کرده و اجرا کنیم:

    – عقد قرارداد:

با عقد یک قرارداد شفاهی یا مکتوب بین معلم و دانش‌آموز، می‌ توان تکالیف خاصی را که دانش‌ آموز موظف به انجام آنهاست را مطرح کرد، یا رفتار خاصی مثل آرام نشستن در نیمکت به مدت ۲۰ دقیقه در صورت پیروی می‌ توان تشویقی را در نظر گرفت.(تشویق‌ ها به علایق فرد نزدیک تر باشند بهتر است)

از فواید چنین راهبردی این است که مسئولیت دانش‌ آموز کاملا مشخص شده و او متوجه می‌ شود که دقیقا چه چیزی از او انتظار می‌ رود…

    – داشتن حق انتخاب:

معلم می‌ تواند برای انجام یک تکلیف خاص دو انتخاب را ارائه دهد تا دانش‌آموز یکی از آن ها را انتخاب کند. مثلآ برای انجام تکلیف ریاضی، معلم دو پلی‌ کپی را که هر دو با یک هدف تنظیم شده‌ اند را در اختیار دانش‌ آموز قرار دهد تا یکی را انتخاب کند.

چنین رویه‌ ای باعث بالا رفتن احساس مسئولیت در دانش‌ آموزان می‌ شود. بهتر آن است که انتخاب‌ ها باز نباشد یعنی از ۲ یا ۳ مورد فراتر نباشد؛ به دلیل اینکه می‌ تواند باعث ایجاد اضطراب و تنش در فرد شود.

    – تصمیم گیری در مورد برنامه درسی:

به دانش‌ آموزان فرصت داده می‌ شود (البته با محدودیت) تا نظرات و پیشنهادات خود را در مورد فعالیت های مربوط به برنامه درسی روزانه ارائه دهند.

    – کوتاه کردن تکالیف:

در این راهبرد، تکلیف مورد نظر به چند بخش کوتاه تر تقسیم شده و به جای این که یک تکلیف تمامآ به دانش‌آموز ارائه شود، آن را به چند قسمت کوتاه‌ تر تقسیم کرده و هر بار از دانش‌آموز خواست تا یک بخش از آن را تکمیل کند؛ مثل حفظ کردن شعر به این صورت که هر روز ۲ بیت را حفظ کند.

ارائه حجم زیاد تکلیف در یک زمان می‌ تواند اثر منفی بگذارد، زیرا دانش‌ آموز احساس تهدید کرده و نسبت به توانایی‌ های خود احساس عدم اطمینان می‌ کند. تکلیف کوتاه می‌ تواند حواس پرتی، خستگی و رفتارهای نامناسب را به حداقل برساند.

    – اصلاحاتی در ارائه مفاهیم انتزاعی:

در چنین راهبردی می‌ توان مفاهیم انتزاعی را بر اساس توضیحات، نمایش‌ ها و مثال‌ های عینی ارائه داد. در چنین کاری استفاده از تجربیات ملموس دانش‌ آموز، نقش مهمی در دریافت راحت‌ تر مفاهیم انتزاعی دارد.

برای مثال وقتی واژه تفریق در ریاضی مطرح می شود، ابتدا لازم است تا دانش‌ آموز به مفهومی عینی از این واژه دست یابد؛ سپس در قالب تجربیات روزمره آشنا شود و در نهایت این مفهوم را برای اطلاق به عملیات خاص در ریاضی، به کار برد.

    – ساده سازی سطح مواد خواندنی:

معلم می‌تواند سطح پیچیدگی واژگان یا مفاهیم به کار رفته در متن‌های نوشته شده را کاهش دهد تا دانش‌ آموز تلفیقی نیز بتواند تکلیف خواندن را متناسب با توانایی‌ هایش انجام دهد. برای مثال، معلم می‌ تواند بر روی کلمه‌ ای که برای دانش‌ آموز دشوار است خط بکشد و بالای آن کلمه‌ ای که برای دانش‌ آموز مناسب‌ تر و آسان‌ تر است را بنویسد.

   – تدریس خصوصی توسط همسالان:

در این راهبرد دانش‌ آموزانی که توانایی‌ های بالاتری در انجام تکالیفشان دارند، به دیگران کمک می‌ کنند تا تکالیف مدرسه و یا سایر مسئولیت‌ ها را انجام دهند.

در استفاده از همسالان در آموزش، باید به نکات زیر توجه داشت

  • آموزشیار و آموزش بین، تعارضی با هم نداشته و در صورت دچار شدن به تعارض، آموزشیار یا آموزش‌ بین تغییر کند.
  • آموزشیار و آموزش‌ بینی که خوب کار می‌ کنند را مورد تشویق قرار دهید.
  • به هیچ وجه سرپرستی و نظارت معلم، در روند فعالیت قطع نگردد تا مطمئن شود روش صحیح و روند مطلوب است.
  • قبل از شروع کار، آموزشیاران را آماده کنید و در صورت لزوم نکات مورد نیاز جهت چگونگی اجرای آموزش و نوع ارتباط با آموزش بین را به آنان متذکر شوید.
  • قبل از هر فعالیت، میزان انتظاری را که از فعالیت گروه دو نفره دارید به آن ها بگویید.
  • کمک به پاسخ دادن؛ استفاده از این راهبرد باعث بالا رفتن احتمال ارائه پاسخ‌ های صحیح می‌ شود؛ زیرا به طور کلی در ارائه یک پاسخ یا انجام یک کار، فرد می‌ تواند از این راهنمایی‌ ها و کمک‌ ها در جهت رسیدن به پاسخ صحیح، بهره بگیرد که پاسخ مورد نظر را تا حدی در ذهن خود دارد و یا اینکه قبلا آن را می‌ دانسته، ولی در حال حاضر فراموش کرده است. با انجام این کار شکست و ناکامی در فرد کاهش یافته و احساس موفقیت و انگیزه، برای تلاش بیشتر در فرد ترغیب می‌ شود.

یکی از راه‌ ها جهت اجرای این راهبرد عبارت است از متمرکز کردن توجه دانش‌ آموز بر روی شباهت‌ ها و تفاوت ها. برای مثال جهت تثبیت طرز نوشتن کلمات خواهر-خواب می‌ توان توجه کودک را به مشابهت بین دو جزء خوا در دو کلمه جلب کرد. این روش در تکالیف شفاهی نیز به کار می‌ رود.

  • یادگیری همکارانه؛ طبق نظر محققین، یادگیری همکارانه عبارت است از استفاده آموزشی از گروه‌ های کوچک، تا بدین ترتیب دانش‌ آموزان با یکدیگر کار کرده و یادگیری خود و دیگری را به حداکثر برسانند. یکی از مناسب‌ ترین روش‌ های مؤثر آموزشی جهت دانش‌ آموزان دیرآموز، یادگیری در گروه است.

چرا که در رقابت فردی با سایر همکلاسان به دلیل محدودیت‌ های شناختی توفیق چندانی ندارند. اگر میزان موفقیت تحصیلی، به عنوان ملاک شایستگی فردی در یک رقابت نابرابر مقایسه‌ ای مطرح شود، این دانش‌آموز دیرآموز است که بازنده خواهد شد.

نحوه گروه بندی افراد

برای اجرای چنین راهبردی لازم است که گروه‌ بندی، با توجه به تعداد دانش‌ آموزان یک کلاس و بر اساس توانمندی آنان صورت گیرد. برای شروع بهتر است اعضای گروه در حداقل باشند.

تعداد اعضای گروه ۴ تا ۶ نفر توصیه می‌ شود، که در هر گروه تنها ۱ دانش‌ آموز دیرآموز وجود داشته باشد در کنار دانش‌ آموز بالاتر از متوسط و متوسط. بهتر است معلم در طول فعالیت گروه ها نظارت کافی بر فعالیت گروهی داشته باشد و هر جا لازم شد به سوالات احتمالی آن ها پاسخ دهد.

افراد گروه باید توجیه گردند

قبل از شروع به کار گروه ها، معلم بایستی دقیقا اهداف موردنظر را مشخص و انتظار خویش را از کار گروه روشن نماید. قبل از شروع به کار گروه ها، بایستی دانش‌ آموزان در مورد نحوه کار گروهی یعنی وظایف متقابل افراد گروه، مشارکت داشتن همگانی در گروه و کمک کردن و کمک گرفتن و یکدیگر را تحمل کردن و … کاملا توجیه گردند. همچنین از واگذاری تکالیف مشکل به گروه، بایستی پرهیز کرد.

ارزشیابی و مقایسه معلم

پس از اجرای این روش معلم می‌ تواند آن را ارزشیابی و با سایر روش ها مقایسه کند. سؤالاتی مانند؛ آیا دانش‌ آموزان همکاری لازم را در این روش دارند؟ آیا دانش‌ آموزان به اهداف یادگیری دست یافته‌ اند؟ و آیا دانش‌آموزان علاقه‌ ای به تکرار و ادامه این نوع فعالیت دارند؟ می‌ تواند در ارزیابی این روش مؤثر باشد…

همان گونه که شرح داده شد، دانش‌ آموزان دیرآموز محدودیت شناختی دارند و این امر به دلیل آن است که این دانش‌ آموزان از نظر کیفی و کمی در کسب مهارت های آموزشی به درجات متفاوتی، عملکرد پایین‌ تر از متوسط دارند.

اما از آنجا که کودک، فردی فعال در روند یادگیری است؛ برای هر کودکی در هر سطحی از توانایی که باشد، چنانچه محیطی فراهم شود که راه های مختلفی را برای کشف و تجربه دنیا و محیط پیرامون، در اختیار وی قرار داد، فرصتی فراهم می‌ شود که حتی بتواند محدودیت‌ های موجود در یادگیری را تا حدی جبران کند.

پیشنهاداتی به خانواده‌ ی دانش‌ آموز دیرآموز

  • خانواده‌ های دانش‌ آموز دیرآموز را اطلاع‌ رسانی کنیم تا به شناخت بیشتری در مورد شرایط فرزندشان و کمک به ایشان برسند.
  • الزاما با دانش‌ آموز دیرآموز، در منزل به صورت جبرانی کار شود.
  • کار با دانش‌ آموز دیرآموز، بایستی استمرار داشته باشد و منحصر به زمان خاصی نباشد.
  • دانش‌ آموز علی‌ رغم شکست‌ هایش در امور تحصیلی، در خانواده نباید مورد تحقیر و بی‌ احترامی قرار گیرد.
  • کودک علاوه بر مهارت های آموزشی، به کسب مهارت های اجتماعی نیز نیازمند است.
  • خانواده به صورت حضوری یا مکاتبه‌ ای با معلم مدرسه در ارتباط مستمر باشد.

پیشنهادات‌ به‌ اولیاء‌ مدارس‌ عادی‌ درمورد دانش‌ آموزان‌ دیرآموز و آموزش‌ پذیر

  • دانش‌ آموزان واجد شرایط را برای سنجش معرفی کنید. (دانش‌ آموزانی که بدون سنجش ثبت‌‌ نام شده‌ اند)
  • جداً از ثبت‌ نام دانش‌ آموز آموزش‌ پذیر، در مدرسه عادی خودداری کنید.
  • در صورت پذیرش دانش‌ آموز آموزش‌ پذیر، فضا و بستر آموزشی را برای رشد و بالندگی دانش‌ آموز مهیا سازید تا دانش‌ آموز، آموزش‌ دیده و پیشرفت عملی و علمی داشته باشد، به جای نمره قبولی.
  • به زبان ساده آموزش داده شود.
  • تمرین و تکرار زیاد لازم است.
  • عدم ارفاق نمره جهت کسب قبولی
  • تدابیری اتخاذ شود که دانش‌ آموز دیرآموز در صورت گذراندن مراتب علمی-آموزشی مربوطه به کلاس بالاتر برود.

«باید درنظر داشت که دانش‌ آموزان دیرآموز به سنی می‌ رسند که نقطه ضعف‌ های خود را شناسایی کرده و پوشش می‌ دهند؛ برای رسیدن به آن روز بهتر است کمک کنیم.»

 

اینستاگرام اکسیر

پیشنهاداتی به اداره آموزش و پرورش در مورد دانش‌ آموزان دیرآموز و آموزش پذیر

  • اطلاع رسانی به مدیران و معلمان در مورد شناخت دانش‌ آموز دیرآموز
  • اطلاع‌ رسانی در مورد آموزش به دانش‌ آموزان دیرآموز
  • اطلاع رسانی در مورد برقراری ارتباط با دانش‌ آموزان دیرآموز
  • برپایی دوره‌ های آموزشی و بازآموزی برای موارد (۱ و ۲ و ۳)
  • نظارت و سنجش یادگیری دانش‌ آموزان دیرآموز، توسط فرد یا افرادی خارج از مدرسه
  • جلوگیری از ارفاق نمره و قبولی
  • جلوگیری از ثبت‌ نام دانش‌ آموز آموزش‌پذیر در مدارس عادی
  • حدالامکان جلوگیری از ارجاع دانش‌ آموز دیرآموز به آموزشگاه استثنایی به عنوان عقب‌ مانده تحصیلی. (معمولا این روند طی چند سال انجام می‌ شود)
  • پیگیری دانش‌ آموزانی که برای تست تخصصی، در تابستان و یا اسفندماه مراجعه نمی‌ کنند.
  • پیگیری دانش‌ آموزان آموزش‌پذیر که به آموزشگاه استثنایی مراجعه نمی‌ کنند.
  • اقدام به تشکیل ستاد و یا گروهی که اموری از قبیل موارد ۴ تا ۱۱ را پیگیری و بررسی کنند.
  • برگزاری نشست‌ های علمی و آموزشی متشکل از معلمین عادی و استثنایی
  • وسعت بخشیدن به دامنه آموزش کودکان دیرآموز، به عنوان مثال آموزش در تابستان

روش های کمک به کودکان دیرآموز

  • خانواده ها به طــور موثــر با معلم همکاری کــرده و معلم از این همکاری استقبال کند.
  • این کودکان در کلاس هایی قــرار بگیرند که دارای دانش آموزان کمتــری باشد.
  • معلم به آموزش انفرادی بپردازد و به تدریج کودک را درگیر فعالیت های گروهی و تدریس جمعی نماید.
  • پیشرفت این کودکان به صورت هفتگی ثبت، و در صورت نیاز از وجود یک مشاور کمک گرفته شود.
  • فعالیت هـــای یادگیـــــری به صـــورت گام به گام و از ساده به مشکـــل و با حجم کمتـــــری انجام شود.
  • تدریس با تکـــــرار بیشتــری همــــــراه باشد، و از بیان لفظــــــی خود دانش آموز استفاده شود.
  • در مورد پاسخ های درست و نادرست، بازخورد فــوری و همــراه با توجه، تحسین، تشویق و البته در صورت لــزوم از تنبیه خفیف استفاده شود.
  • به کــودکان کمک شود که هـــرچه زودتـــر به مرحله عملیات عینــی بــرسند.
  • بـر روی پیشرفت تــوجه و رشد مهارت های کلامــی کودکان، کار شود.
  • مهارت آمـوزی مورد توجه قرار بگیرد. از آنجایی که تقریباً ۱۳% دانش آموزان مدارس عادی دیرآموز هستند، رسیدن به اهداف فوق نیازمند آن است که یک دوره آموزشــی، برای معلمان دوره ابتدایی در نظر گرفته شود و یک کمیته تخصصی بر عملکرد مدارس نظارت داشته باشد.
  • اگــر کودکان دیرآموز در همان کلاس های اول و دوم آموزش مناسب ببینند و درگیــر فعالیت هایی شوند که به طور نظام دار جذب سیستم ادراکی آن ها شود و مهارت کلامــی آن ها را رشد دهد، هم نمرات کلاســی و هم رشد هوشــی آن ها پیشرفت می کند و به حد دانش آموزان عادی می رسد…

تقویت املاء کودک دیرآموز

  1. دیکته گفتن؛ مثلاً درس به تناسب حجم، به ۲ و ۳ قسمت تقسیم شود، و بعد او بخواند و مفهوم خوانی شود. از مطالب سوالاتی پرسیده شود، بعد دیکته به عمل آید. سرعت گفتن هم متناسب با توان سرعت نوشتن کودک باشد. در مدرسه هم متن ابتدا خوانده شود و مفهوم خوانی گردد. متوجه سرعت نوشتن آن ها باشیم که مطمئناً کندتر و عقب تر خواهند بود. حجم دیکته هم کمتر باشد و بازخورد دیکته هم از جملات مناسب استفاده گردد.
  2. کارگاه آموزشی برای والدین گذاشته شود، تا در جریان مسائل این کودکان قرار بگیرند و روش های پیگیری آموزشی را در منزل، متناسب با دانش آموز اجرا کنند.
  3. دیکته ای را برای تصحیح بدهیم تا اشتباهات را شناسایی کند؛ و برای افزایش دقت می توانیم برخی جزئیات کوچک مثل نقطه، سرکش، تشدید را ننویسیم تا او آن ها را با مداد قرمز اصلاح کند. و یا می توانیم حرفی از کلمات را حذف کنیم تا او تکمیل کند. بین چند کلمه غلط، کلمات درست را پیدا کند. استفاده از الفبای مغناطیسی و مهره بازی کامپیوتر می تواند کمک کننده باشد.
  4. املای پای تخته ای و سکوت و مشارکتی – تصویری – بگرد و پیدا کن، روش های متنوع و جالبی هستند که می توانند با افزایش انگیزه در تقویت دیکته مؤثر باشند…

تقویت مهارت های کودکان دیرآموز

نوشتن

  • از کودک خواسته شود پس از هر کلمه، مکث کند و ببینید قلم را آرام گرفته یا فشار می دهد، ضمناً از او خواسته شود قبل از نوشتن هر کلمه، ابتدا آن را در ذهن مرور کند.
  • بهتر است دیکته دانش آموز دیرآموز ، در جلوی چشم او تصحیح گردد تا غلط ها و علت آن را بهتر درک کند. توصیه های معلم نیز راهنمایش شود.
  • از دانش آموز زرنگ کلاس که حس همکاری خوبی دارد، به عنوان کمک رسانی و همیاری برای او در امور آموزشی استفاده شود.
  • از والدین بخواهید به آن ها از اشکالات املایی، دیکته بگویند و یا بازی لوتو لوتو انجام دهند.
  • املاء بهتر است به صورت جملات کوتاه گفته شود تا بهتر بتواند با درک روایط کلمات، به صورت درست آن ها را بنویسد.
  • نوشتن کلمات مشکل هر درس به صورت جداگانه و نصب آن ها طی یک هفته، در معرض دید دانش آموز، مهارت دیداری او را تقویت خواهد کرد.

مهارت های تقویت خواندن ریاضیات

  – پیدا کردن لیست حروف و یا کلمات؛ کلمات و حروف تازه آموخته شده را پیدا کنند و زیرش خط بکشند و آن ها را بخوانند.

  – زمانی که مشغول خواندن است، از ترغیب او به تند خواندن پرهیز کنید؛ زیرا این کار در او ایجاد اضطراب خواهد کرد.

تذکر: تراشه های الماس، بن بن بن برای مهارت های خواندن آن ها مناسب هستند.

  – تأکید شود مطالب قبلی، مثل شناخت حروف و یادگیری مفاهیم (ریاضیات پایه) را حتماً کامل یاد بگیرد.

  – ضبط کردن صدای ایشان هنگام خواندن جهت بهبود انگیزه او مؤثر است. خواندن کتاب داستان هایی که جملات ساده تر و کمتر و با تصاویر واضح دارند به بهبود مهارت خواندن کمک می کند.

پیش زمینه سازی برای ریاضی (مفهوم عدد – شمارش)

    – بیان شفاهی اعداد:

  1. کودکان، اعداد را به صورت موزون شمارش کنند و روی میز ضربه بزنند.
  2. در فعالیت های روزمره زندگی کودک، اعداد ترتیبی را مرتب نمایند. مثل از پله بالا رفتن و …
  3. از کودک بخواهید یک سری تمرینات فیزیکی؛ همانند شنا رفتن، بالا و پایین رفتن از پله ها، پریدن روی طناب را انجام دهد.
  4. تمرین را با آوازها و ریتم های هماهنگ بسازید، بدین ترتیب که اشعاری را برای کودک بخوانید و از او بخواهید پس از اتمام هر شعر یک بار به جلو و عقب بپرد.
  5. ضربه زدن با مکعب ها و از او بخواهید همزمان که واحدی (عددی) بیان کردید، آن دو را با هم بگوید.
  6. از کودک بخواهید یکی یکی مکعب ها را بردارد و در داخل جعبه بگذارد و بشمارد.
  7. زمانی که کودک توانست با مکعب های هم رنگ به خوبی شمارش کند. یک مکعب آبی – یک مکعب قرمز و …
  8. تمرینات ابزار موسیقی (بلز) جهت تقویت شمارش (مفهوم عدد) مناسب است.
  9. کار با چرتکه ابزار بسیار مفید و موثری در آموزش می باشد.
  10. اشکال هندسی مختلف بکشید و یک سری مهره داخل آن ها بچینید تا آن ها را شمارش کند.
  11. خطوط عمودی و یا افقی روی کاغذ رسم کنید. تعدادی مکعب کنار خطوط بگذارید و بعد آن ها را بشمارید.
  12. از استوانه های مونته سوری برای شمارش استفاده کنید.
  13. از کودک بخواهید میخ های چوبی را برداشته، آن ها را شمارش کند و داخل حفره ای مخصوص قرار دهد.
  14. از کودک بخواهید اشیاء را از چپ به راست یا از بالا به پایین به طور مرتب بچیند و بشمارد.
  15. الگوهای بی قاعده و شمارش را می توانید روی کاغذ بنویسید و بعد او آن ها را مرتب کند.

۳         5         2

1         6         4

    – آموزش مفهوم عدد:

  • از کودک بخواهید تصویری را نقاشی کند. به عنوان مثال تصویر دو توپ – چهار گل و نظایر آن ها ….
  • اعدادی را به ترتیب بگویید؛ ولی ۱ و یا ۲ عدد را جا بیاندازید و او بفهمد چه اعدادی بود.
  • تمرینات نقطه به نقطه بسیار مناسب است. (برای بچه ای با ضایعه ی مغزی و اختلال بینایی اعداد بزرگ و پر رنگ باشد)
  • بازی با تاس و مینچ خیلی مناسب است.
  • یک شکل را با اعداد تقسیم بندی کنید و سپس آن را تکه تکه کنید و بعد از کودک بخواهید آن را مرتب کند.
  • جور کردن اشکال با سمبول اعداد.
  • بازی پینگو.
  • بازی دومینو.
  • کارت هایی با الگوهای مختلف اشکال، ولی با تعداد یکسان تهیه کنید. از کودک بخواهید آن ها را بر حسب تعداد، تقسیم بندی کند.
  • ابتدا رنگ ها یکسان و بعد رنگ های آن ها را تغییر دهید، یا اشکال را تغییر دهید.
  • از کارت های نقاط استفاده کنید. آن ها را سمبول های اعداد جور کند.
  • صفحه شطرنجی برای بهبود ادراک فضایی با ضربدرها به صورت عمودی – افقی مایل قرار دهد.
  • با تطابق با اشکال آن را درست کند.
  • اعداد نامرتب یا سازمان یافته گذاشته شود تا کودک آن ها را بشمارد.
  • ابزار الگو یاب – الگو ساز – تانگو و جدول شگفت انگیز مغناطیسی و پازل مغناطیسی تهیه شده، ابزار بسیار مفید برای آموزش ریاضیات می باشند.

 

دریافت وقت مشاوره کودک 

 

بارگذاری...

 

مشاوره رایگان آنلاین