اثر داروهای ضدافسردگی بر کودکان و نوجوانانReviewed by مرکز مشاوره اکسیر on Jul 3Rating: 5.0اثر داروهای ضدافسردگی بر کودکان و نوجوانانیافته‌های متعدد نشان می‌دهد از 14 داروهای ضدافسردگی تنها فلوکستین در تسکین علائم افسردگی نسبت به دارونماها مؤثرتر است. به طور مثال مصرف ونلافاکستین با افزایش خطر اقدام به خودکشی همراه است.

داروهای ضدافسردگی

یافته‌های متعدد نشان می‌دهد از 14 داروهای ضدافسردگی تنها فلوکستین در تسکین علائم افسردگی نسبت به دارونماها مؤثرتر است. به طور مثال مصرف ونلافاکستین با افزایش خطر اقدام به خودکشی همراه است.

پرفسور پنگ زی از دانشگاه علوم پزشکی چین می‌گوید:” در درمان افسردگی کودکان و نوجوانان، به استثنای فلوکستین تعادلی در خطرات و مزایای داروهای ضدافسردگی دیده نمی‌شود به همین دلیل توصیه می‌کنیم که مصرف داروهای ضدافسردگی در کودکان و نوجوانان باید با نظارت کامل صورت گیرد به ویژه در آغاز درمان.”

اختلال افسردگی و داروهای ضدافسردگی در کودکان و نوجوانان

اختلال افسردگی حاد در کودکان و نوجوانان شایع است و نرخ آن در حدود 3 درصد از کودکان 6 تا 12 سال و حدود 6 درصد از نوجوانان 13 تا 18 سال را شامل می‌شود. درمان‌های روان‌شناختی به عنوان خط اول درمان برای افسردگی در بسیاری از دستورالعمل‌های بالینی توصیه می‌شود.

در سال 2004 سازمان غذا و دارو آمریکا علیه استفاده از داروهای ضدافسردگی در افراد جوان تا 24 سال به دلیل نگرانی در مورد افزایش خطر خودکشی، هشدار داد. با این حال استفاده از داروهای ضدافسردگی بین سال‌های 2005 تا 2012 به آرامی افزایش یافت. به طور مثال نسبت کودکان و نوجوانان آمریکا (سن 0 تا 19 سال) مصرف داروهای ضدافسردگی از %3/1 به %6/1 و کودکان و نوجوانان انگلستان از %7/0 به %1/1 افزایش یافته است. سرترالین داروی ضدافسردگی رایج در آمریکا و فلوکستین داروی رایج در انگلستان هستند.

داروهای ضدافسردگی


مقاله مرتبط: فلوواکسامین از گروه داروهای ضدافسردگی

مقاله مرتبط: دارو ضدافسردگی

مقاله مرتبط: نورتریپتيلین، داروی ضد افسردگی


اثر داروهای ضدافسردگی

کیپرییانی و همکارانش اثر 14 داروی ضدافسردگی در افراد جوان مبتلا به افسردگی حاد تا پایان 15 مه 2015 را مقایسه کردند. آن‌ها داروهای ضدافسردگی را از نظر رتبه (تغییر در نشانه‌های افسردگی و پاسخ به درمان)، تحمل (قطع دارو به علت عوارض جانبی) قطع دارو به هر علت و همراه مضرات جدی از قبیل افکار خودکشی و اقدام به آن مورد بررسی قرار دادند.

با تجزیه و تحلیل 34 مورد مربوط به 5260 نفر با متوسط سنی 9 تا 18 سال نشان داده شد که اثربخشی و تحمل پذیری فلوکستین بر مضراتش می‌چربد و نوروتریپتیلین کمتر مؤثر است و از هفت داروهای ضدافسردگی است. ایمی پرامین، ونلافاکستین و دولوکستین بدترین مشخصات تحمل را دارند. ونلافاکستین با افزایش خطر درگیر شدن در افکار خودکشی در مقایسه با دارونماها و سایر داروهای ضدافسردگی در ارتباط بود. نویسندگان این تحقیق هشدار می‌دهند که به علت وجود اطلاعات قابل اعتماد کم نمی‌توان به صورت جامع خطر خودکشی را برای همه داروها ارزیابی کرد.

22 آزمایش در حدود 65% توسط شرکت‌های دارویی انجام شد. 10 آزمایش حدود 29% به عنوان ریسک بالا و 20 آزمایش در حدود 59% به عنوان ریسک متوسط و بالاخره 4 آزمایش در حدود 12% به عنوان ریسک پایین انجام شد.

در اظهارنظر مرتبطی از دکتر جان جوریدینی از دانشگاه آدلاید استرالیا مبنی بر اینکه نمی‌توان به طور قطع آمار مربوط به خودکشی را به افراد مبتلا به افسردگی حاد که دارو مصرف می‌کردند، نسبت داد. وی می‌گوید:” به طور مثال در 4 آزمایش پاروکستین در مقابل دارونما فقط 13 مورد از 413 حادثه در حدود 3% در گروه پاروکستین اعلام شده است پس گزارش بیش از این غیر محتمل است.”

او اضافه می‌کند:” گزارش اثر داروهای ضدافسردگی نادرست است و احتمالاً شامل فلوکستین هم می‌شود. اخیرا نشان داده شده که اثرات مفید کمتر و اثرات خطرناک به اندازه باقی داروها دارد. بنابراین هر ضدافسردگی بهتر از هیچ چیز برای جوانان است.”